muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8852, Karar No: 2008/987, Tarih: 28.01.2008

2-Öte yandan tazminat miktarı, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu açıktır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancın ise, yıllık olarak % 10 artırılıp, % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemenin açıklanan zarar ve tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunduğu bu nedenle zarar hesabına pasif dönemde elde edeceği kazançların dahil edilmediği gerekçesine dayalı hesap bilirkişi raporunu esas alarak yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır.

Gerçekten, davacı beden gücü kaybı nedeniyle pasif dönemde de daha fazla efor sarf ederek yaşamını devam ettirecektir. Bu nedenle, pasif döneminde hesaplamada gözetilmesi gerekir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu İş Kanunu’nun 77. maddesi ve işyerinin niteliğine göre işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddeleri çerçevesinde inceletmek, verilen raporu, dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirmek ve yeniden yukarıda belirtilen usule göre aktif ve pasif dönemi kapsayacak şekilde hesap raporu alınarak sonuca gitmek ve alınan rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle değerlendirilerek bir karar vermektir.

3-Kabule göre de, davacıların maddi  tazminat talebinin SSK ca karşılanan gelirlerle karşılandığı için red edilmiş olmasına rağmen davalılar yararına karar tarihindeki yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken vekalet ücretine karar verilmemesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.01.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11763, Karar No: 2023/6740, Tarih: 25.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/11763 E.  ,  2023/6740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/278 E. 2019/288 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Mağdureye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından on bir suça sürüklenen çocuk hakkında dava açıldığı, dava sonucunda istinafa giden hükümlerle ilgili esastan red kararı verildiği ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.02.2022 tarihli 2021/16830 Esas, 2022/3279 Kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği ancak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından suça sürüklenen çocuklar Mertcan'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararı ile ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları açısından verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararları ile ilgili olarak inceleme yapmadığının anlaşılması sonrası ek kararla bu hükümler açısından inceleme yaparak esastan red kararı vermiştir.

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2017 tarihli ve 2012/318 Esas, 2017/345 Karar sayılı kararı ile;

a) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2017 tarihli ve 2012/318 Esas, 2017/345 Karar sayılı kararı ile;

a) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine,

b) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasında suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia edilen suçların anlam ve sonuçlarını kavrayamayacağı anlaşıldığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına ve danışmanlık tedbirine,

karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli 2019/278 Esas, 2019/288 Karar sayılı ek kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.08.2022 tarihli ve 9-2022/103431 sayılı onama ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuk ...’ın Adli Tıp Kurumu raporunda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağına yönelik görüşe katılmadıklarını ve her iki suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesi gerektiğini, açıklanan nedenlerle hükümlerin bozulmasına yönelik istemden ibarettir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuk ...’ın diğer suça sürüklenen çocukların eylemlerine yardım ettiği bu nedenle atılı suçtan hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuk ...’ın diğer suça sürüklenen çocukların eylemlerine yardım ettiği bu nedenle atılı suçtan hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurenin beyanları, suça sürüklenen çocuğun savunması ve tüm dosya kapsamından, mağdurenin maruz kaldığı eylemlerin on beş yaşından küçük olduğu bir zaman dilimine denk gelecek şekilde işlenmeye başlanıp başlanmadığı hususunun tam olarak tespit edilemediği, eylemlerdeki zaman mefhumunun muğlak olduğu ve ayrıca iddianameye konu eylemin mağdurenin rızası hilafına işlendiğine dair hiç bir delilin bulunmadığı, bu hususun dosyada mevcut 16.04.2012 tarihli CD çözümleme tutanağının da desteklendiği, adı geçen tutanakta görüntülere konu eylemin mağdurenin rızası dahilinde gerçekleştiğinin göz önünde bulundurulması sonucunda yapılan değerlendirme ile; suça sürüklenen çocuk ... hakkında 2012 yılı Mart ayında içerisinde on beş yaşını dolduran ve on altı yaşını sürmekte bulunan mağdureye karşı inceleme dışı suça sürüklenen çocukların gerçekleştirdiği cinsel eylemler sırasında suça sürüklenen çocukların yanında bulunduğu mağdure ile cinsel birliktelik yaşamadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlenmediğinin sabit olduğu anlaşılmakla beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvuruları esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde yer verilen; "Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları" nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Açıklanan nedenlerle tebliğnamede hükmün bozulmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 19.04.2022 tarihli 2019/278 Esas, 2019/288 Karar sayılı ek kararında katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/166, Karar No: 2013/3142, Tarih: 11.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/166 E.  ,  2013/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

l-a-) Sanık ...'in mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan hakkında verilen düşme kararını, temyizinde hukuki yararı bulunmadığından, sanık ... müdafıinin bu hükmün gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteminin,

b-) Sanık ...'in mağdur ...'i kasten yaralama suçundan hükmolunan adli para cezasının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin,

CMUK.nun 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeblerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün sanık ... ve müdafii tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmemesi nedeniyle sanık ...'in temyiz talebinin reddine karar verilmiş, sanık ...'ın temyiz ismesi süresinde olmadığından bahisle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmamış olmasına yönelen, sanık ...'in bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Hükmün aslını oluşturan kısa kararda doğru yazılmış olmakla birlikte gerekçeli kararda iddia makamının temyize konu davaya ilişkin olmayıp başka bir davaya ilişkin esas hakkındaki mütaalasına yer verilmesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararda bulunan ve esasa hakkındaki mütaalaya ilişkin olan bölümü hükümden çıkarılarak yerine iddia makamının temyize konu olaya ilişkin olan 13. oturumda vermiş olduğu ve son celsede tekrarladığı 19/11/2009 tarihli mütaalasındaki" Olay öncesinde sanık ... ile ... arasında bir kız meselesinden dolayı açık olduğu olay günü olan 03/01/2009 günü saat 15.00 sıralarında ..., ... ve ...'ın birlikte gezerken ... Mahallesi ... İlköğretim okulu arkasındaki parkta ..., ... ve ... ile karşılaştıkları önce normal konuşurlarken ağız tartışması yaptıkları bu sırada ...'in ...'a tokat atması nedeniyle ...'in ... yüzüne jiletle vurarak BTM ile iyileşir ve hayati tehlike geçirmez şekilde yaraladığı ...'in ..'isağ kalçasından hayati tehlike geçirmez ve BTM ile iyileşir derecede yaraladığı ...'in ayrıca ...'ı bıçakla sol bacağından ve bel kısmından yaraladığı ...'un ...'e bıçakla vurarak yaraladığı, bu olaylar sebebiyle ...'ın sol yanak ve son andigulada çehrede sabit esere neden olacak şekilde yaralandığı sırtında 4 adet kesinin meydana geldiği beline aldığı darbe ile sol normal bölgede içinden pomattumun dışarı çıktığı karına peneple 3 cm derindeki bıçak yarası ile hayati tehlike geçirdiği bu yaralanmanın BTM ile iyileşmeyecek nitelikte olduğu anlaşılmakla ... hakkında ...'e karşı eyleminin TCK 86/2,3-e,31/3 maddesini ihlal ettiğinden bu suçtan cezalandırılmasına, Zeki hakkında ...'a yönelik nitelikli yaralamadan dava açılmış ise de sanığın ve mağdurun beyanları karşısında sanığın eyleminin takibi şikayete bağlı TCK 86/2 maddesi kapsamında kaldığı, ...'ın şikayetçi olmadığı anlaşılmakla Zeki hakkında açılan davanın düşürülmesine karar verilmesi, ...'ın ...'a yönelik eyleminin adam öldürmeye teşebbüs niteliğinde bulunması sebebiyle eylemine uyan TCK 81/1, 35 maddesine göre cezalandırılması ayrıca ...'e yönelik bıçakla yaralama olayından dolayı da TCK 86/2,3-e maddesine göre cezalandırılmasını, ...'in ...'a karşı hakkında adam öldürmeye teşebbüsten kamu davası açılmış ise de sanık ve mağdurun beyanları mevcut yaraların niteliğine göre sanığın eylemi TCK 86/2 maddesinde takibi şikayete bağlı olarak düzenlenen suçu oluşturduğundan ve mağdurun da şikayetçi olmaması sebebiyle değişen suç vasfından dolayı sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine, ...'ın ...'e yönelik yüzünde sabit hasar oluşturacak şekildeki eyleminden dolayı TCK 86/2,3-e,87/1-c-son maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi kamu adına talep ve mütala olunur" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle,

CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hüküm ile sanık ... hakkında verilmiş ise temyizin reddine ilişkin kararın kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 11/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17298, Karar No: 2013/8411, Tarih: 14.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/17298 E.  ,  2013/8411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız fotokopiden ibaret kontrol memurlarınca düzenlenmiş 17.02.2010 tarihli rapora dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi gözetilerek hapis cezası takdiren alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan gün adli para cezasının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- Adli sicil kaydında sabıkası bulunmayan ve suç tarihinde 65 yaşın üzerinde olan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/3. maddesi gereğince TCK.nun 50/1. maddesinde yazılı adli para cezası veya seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2638, Karar No: 2019/6444, Tarih: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2638 E.  ,  2019/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı Hazine vekili ve davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu; ..... kain 3482,33 m2 yüzölçümlü 1965 parsel ve 661,06 m2 yüzölçümlü 1966 parsel sayılı taşınmazlar 20/11/2013 tarihinde tarla vasfı ile ... adına tespit edilmişlerdir.

Davacılar; ......mevkinde bulunan 1965 ve 1966 parsellerdeki zeytinlik vasfındaki yerlerde yapılan kadastro tespitinde hatalı olarak bu yerlerin ... ve .... ... adına tespit edildiğini, taşınmazların babaları çalılıktan temizleyerek ıslah ettiğini ve bu arazileri üzerine zeytin ağaçlarını diktiğini, yaklaşık 40 sene boyunca ağaçlarının bakımını yaptığını, babaları vefat ettikten sonra aralarında paylaştıklarını, bu paylaşım sonucunda 1965 ve 1966 parsel ile belirlenen yerleri 25 yıl boyunca dört kız kardeş olarak zilyetliklerinde kaldığını, bu süre içerisinde de zeytinliklerinin bakımını yaptıklarını, hatalı yapılan kadastro tespitinin iptal edilerek kendi adlarına kayıtlarının yapılmasını talep ve dava etmişlerdir.

Yargılama sonunda mahkemece; dava konusu 1965 ve 1966 parsel sayılı taşınmazların evveliyatının 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi kapsamında orman sayılan yerlerden olan dava konusu taşınmazın zilyetlik ile mülk edinme şartları oluşmadığının ve taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının davacılara ait olduğu anlaşıldığından;

Davacı tarafından açılan .....mevkii, 1966 parsel ve ... mevkii 1965 parsel sayılı taşınmazlara yönelik tespitin iptali ve tescil talebinin reddine,

1-Dava konusu...mahallesi, 1966 parsel sayılı taşınmazın, zeytinlik niteliği ile ... adına kayıt ve tesciline,

Tutanağın beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin terkini ile; 3402 sayılı Kanunun 19. maddesi gereğince taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının davacılar Aynur Aysal, ..., ..., ...'e müştereken ait olduğunun tespit tutanağının beyanlar hanesine şerh verilmesine,

2-Dava konusu ...... mahallesi, 1965 parsel sayılı taşınmazın, zeytinlik niteliği ile ... adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm dahili davalı Hazine vekili ve davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 23/10/1978 tarihinde ilan edilip kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulaması ve 24/03/1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması vardır. 766 sayılı Kanuna göre yapılan tapulama çalışması ise 03/06/1965 ilâ 03/07/1965 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir.

1- Davacı kişiler vekilinin temyiz itirazları yönünden; incelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göre özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı yolu ile taşınmaz edinme koşulları oluşmadığı, taşınmazın evveliyatının 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi kapsamında orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dahili davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yönünden; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, dava konusu taşınmazların zilyetlikle kazanılma koşullarının oluşmadığı belirlenerek ve taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının davacılara ait olduğu anlaşıldığından; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesi gereği davacılar lehine zilyetlik şerhi verilerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; dahili davalı Hazinenin açılmış bir davası olmadığının ve 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinde düzenlenen "taleple bağlılık ilkesi" gözetilmeyerek, dava dilekçesinde talep edilenden fazlasına hükmedilmesi suretiyle her iki parselin de "tarla" olan vasıflarının mahkemece re'sen, "zeytinlik" olarak değiştirilmesi doğru olmasa da bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden "hüküm" fıkrasının; (1-1) nolu bendinden "zeytinlik" kelimesinin çıkartılarak yerine "tarla" kelimesinin yazılması; yine, (2-1) nolu bendinden "zeytinlik" kelimesinin çıkartılarak yerine "tarla" kelimesinin yazılması suretiyle; düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

1- Yukarıda birinci bentte açıklanan sebeplerle davacı kişilerin temyiz itirazlarının REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine,