muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13155, Karar No: 2022/13933, Tarih: 01.11.2022

3. Somut olayda, Mahkemece davacı tarafından fiilen yapılan işin teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olduğu değerlendirilmiş ise de davacının 2 yıllık ön lisans veterinerlik bölümü mezunu olduğu, yukarıda belirtilen toplu ... sözleşmesinin ilgili maddesinde emsali memur personele atıf yapılmakla davacının ön lisans mezuniyeti açısından veterinerlik bölümünün teknik bir bölüm olmadığı, diğer bir ifadeyle davacının veterinerlik bölümünden teknik hizmetler sınıfına dâhil olabilecek şekilde tekniker olarak mezun olmadığı görülmektedir. Bu itibarla 657 sayılı Kanun uyarınca aranan gerekli mesleki eğitiminin bulunmadığı anlaşılmakta ise de dosya içerisinde davacının lise mezuniyetine ilişkin herhangi bir belge bulunmadığından Mahkemece davacının lise diploması dosyaya kazandırılmak sureti ile 657 sayılı Kanun uyarınca aranan gerekli mesleki eğitiminin (en az orta derecede mesleki tahsil/teknik lise veya dengi okul) bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verilmesi bozma sebebidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12884, Karar No: 2010/8060, Tarih: 04.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12884 E.  ,  2010/8060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, alıkoyma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; ...’un alıkoyma ve fuhuş için kadın tedarik etme, ...’in fuhuş için kadın tedarik etme, ...’in alıkoyma suçlarından beraetlerine, ...’un ırza geçme suçundan eylemi reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma niteliğinde görülerek mahkümiyetine dair, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2005 gün ve 2005/264 Esas, 2005/377 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan ... vekili ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus İdaresi temsilcisinin yokluğunda verilen mağdure ...'nın yaşının düzeltilmesine ilişkin kararın Nüfus Müdürlüğüne tebliği ile tebligat parçasının ve verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesinden sonra iadesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5909, Karar No: 2018/1858, Tarih: 01.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5909 E.  ,  2018/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıklar hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından açılan kamu davasında; sanıkların suça konu faturadaki alışların gerçek olduğunu, karşılığının da şirketi tarafından peşin olarak ödendiğini, şoförleri vasıtası ile adı geçen şirkete verdikleri, senetlerin de mevcut olduğunu, fatura muhteviyatındaki malların tamamını kendi araçlarında kullandıklarını, faturada yazılı malları kendilerinin ya da işçilerin teslim aldığını, faturaları da malları teslim alan kişinin aldığını belirten aşamalarda değişmeyen savunmalarına karşılık dosyada mevcut 2006 ve 2007 takvim yıllarına ilişkin düzenlenen Vergi İnceleme Raporlarında mükellef kurumun sahte fatura muhteviyatında yer alan malları gerçekten aldığı, ancak sahte fatura muhteviyatında yer alan emtiaları kendisine temin edenlerin kendi belgeleri yerine sahte fatura düzenlediği vergi tekniği raporu ile tespit edilmiş olan ... ... ait faturaları mükellef kuruma verdiği ya da mükellef kurumun emtia aldığı yerlerden belge temin edemeyip alışlarını belgelendirmek için sahte fatura arayışına girip sahte fatura temin ederek kayıtlarına intikal ettirdiğinin belirtildiği ve suça konu faturaları düzenleyen... Şirketi hakkında sahte belge düzenlemekten dolayı Vergi Tekniği Raporu düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;... Şirketi hakkında düzenlenen vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdikleri ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken yalnızca bilirkişi raporu ile sanıkların suçlamayı kabul etmeyen savunmalarına dayanılarak yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sahte fatura kullanmak suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin sanık hakkında tek beraat hükmü verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6073, Karar No: 2008/3541, Tarih: 17.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/6073 E.  ,  2008/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 9.Aile Mahkemesi

TARİHİ :8.12.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

\* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2008 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/5024, Karar No: 2014/3430, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5024 E.  ,  2014/3430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ..., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ..., kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanık ...'ın mahkûmiyeti ile diğer suçtan ve diğer sanıkların atılı suçlardan beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10971, Karar No: 2019/7242, Tarih: 01.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10971 E.  ,  2019/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 1997 yılında davalı ... Rektörlüğüne bağlı ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde ihaleyi alan değişik şirketlere bağlı olarak hasta bakıcı ve temizlik elemanı olarak asgari ücretle işe başladığını, 23.11.1998 - 25.07.2000 yılları arası askerlik hizmeti hariç kesintisiz olarak 14.10.2011 tarihine kadar çalıştığını, işyeri ile alakası olmayan bir suçtan dolayı 14.10.2011 tarihinde tutuklandığını ve 26.01.2012 tarihinde tahliye edildiğini, 12.12.2011 tarihinde de çıkışının verildiğini, tahliye edildikten sonra işyerine geldiğini ancak tutuklu kaldığı süre nedeniyle işe alınmadığını ve tazminatsız olarak iş adinin feshedildiğini iddia ederek, kıdem tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili üniversite ile aralarında hizmet akdi olmayan davacının açtığı davanın husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (IV) numaralı bendinde işçinin gözaltına alınması veya tutuklanması üzerine devamsızlığın aynı Kanunun 17. maddesinde sözü edilen bildirim süresini aşması durumunda, işverenin derhal fesih hakkı olduğu hükme bağlanmıştır. İş akdini Kanunun değinilen 25/IV maddesi uyarınca fesheden işverenin, kıdem tazminatı ödemesi gerekir ise de işverenin bu durumda bildirim şartına uyma ve ihbar tazminatı yükümlülüğü bulunmamaktadır. Madde düzenlemesinden amaç, işçinin gözaltına alınması veya tutuklanması üzerine önel içinde tahliye olması halinde mazerete dayanan bu durum nedeni ile iş ilişkisinin devamının sağlanmasıdır. Ancak tutukluluk bildirim süresini geçmiş ise işverene derhal fesih hakkı vermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş akdi 14/10/2011 tarihinde tutuklanmış olması nedeniyle 12/12/2011 tarihinde sonlandırılmış, tutukluluk süresi 26/01/2012 tarihine kadar devam etmiştir. Davacının bu devamsızlığı yukarı da belirtilen hüküm uyarınca 8 haftalık önel süresi olan 56 günü geçmektedir.

Davacının tutukluluğu bildirim süresini aştığına göre işverenin feshi 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/IV. maddesi uyarınca haklı nedene dayansa da davacı kıdem tazminatına hak kazanmaktadır. Bu nedenle kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine yerinde olmayan gerekçeyle reddi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Davacının tutukluluğu bildirim süresini aştığına göre işverenin feshi 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/IV. maddesi uyarınca haklı nedene dayansa da davacı kıdem tazminatına hak kazanmaktadır. Bu nedenle kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine yerinde olmayan gerekçeyle reddi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 01/04/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16914, Karar No: 2024/1320, Tarih: 14.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/16914 E.  ,  2024/1320 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/520 E., 2020/1182 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sapanca Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2018 tarihli iddianamesi ile, temyizin kapsamına göre sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Sapanca Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 16.09.2020 tarihli kararı ile, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan bakanlık vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna, sanığın mağdureyi eve kilitlediğine, kadına karşı şiddetin önlenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ile müştekinin arasında gönül ilişkisi olduğu, suç tarihinde sanığın müştekiyi Serdivan'da bulunan bir evde, ardından da Sapanca İlçesinde bulunan bir pansiyonda yumruk ve silahtan sayılan eşyalarla darp ederek zorla alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

2. Mağdurenin hazırlık aşamasındaki beyanından özetle, sanıkla birlikte Serdivan'da bir apartta kalmaya başladıklarını, sanığın apartı kilitleyip dışarı gittiğini, döndüğünde açtığını, bazı zamanlar birlikte alışverişe gidip geldiklerini, zaman zaman yumruk ve tekme atmak suretiyle kendisine şiddet uyguladığını, sonra 30.01.2017'den itibaren sanıkla Özlem Pansiyonunda kalmaya başladıklarını, annesinin hakkında kayıp müracaatında bulunduğunu polislerin araması sonucunda öğrendiğini, sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır. 11.07.2018 tarihli beyanında ise, sanıkla ilgili isnatlarının doğru olmadığını, yaralanmasının ATV'den düşmesi sonucunda meydana geldiğini, şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Sakarya Eğitim Araştırma Hastanesinden alınan rapora göre, mağdurenin sağ ayak beşinci parmağında ve sağ el üçüncü parmağında kemik kırığının bulunduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği tespit edilmiştir.

3. Sakarya Eğitim Araştırma Hastanesinden alınan rapora göre, mağdurenin sağ ayak beşinci parmağında ve sağ el üçüncü parmağında kemik kırığının bulunduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği tespit edilmiştir.

4. Sanık savunmasından özetle; müşteki ile birlikte yaylaya çıktıklarını, bu sırada kaza yaptıklarını, emniyetten arandığını, müştekinin kayıp olarak gözüktüğünü, ifade vermesi gerektiğinin söylendiğini, bu nedenle Sapanca Karakoluna gittiğini, yanında 5 yaşında küçük kızı olduğu için ifade vermeye içeri girmediğini, polis geldiğinde camları kapatıp kaçtığını, çocuğunun velayetinin annesinde olduğunu, suçlamaları kabul etmediğini ifade etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanığın eylemi sabit görülerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Sanık savunması ile müşteki beyanı ve tanık anlatımlarına göre mağdurenin rızaen sanığın ikametinde kalmaya başlaması, kaldığı süre içerisinde sanık ile birlikte geziyor olmaları, tanık anlatımı da dikkate alındığında mağdurenin sanığın ikametinde zorla kalmadığının anlaşılması, mağdurenin sanık tarafından sanığın kendi ikametinde ve Sapanca İlçesinde bulunan bir pansiyonda zorla alıkonulduğuna dair mağdurenin soyut iddiasından başka bir delilin bulunmadığı gibi aşamalarda beyanlarının değişmesi karşısında sanık lehine şüphenin oluştuğu, şüphenin ise sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine ulaşılarak İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına, sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, mağdure anlatımları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurenin, sanık tarafından hürriyetinin kısıtlandığına dair mahkûmiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.09.2020 tarihli kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Sapanca Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11859, Karar No: 2015/25835, Tarih: 27.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11859 E.  ,  2015/25835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13.02.2001 tarihinde muvazaalı olarak sanık eşinden boşandığı ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK’dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan idare vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.