muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28863, Karar No: 2014/251, Tarih: 14.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28863 E.  ,  2014/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in 10/05/1984 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06/10/2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 14/01/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3322, Karar No: 2019/18227, Tarih: 27.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3322 E.  ,  2019/18227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin, suça sürüklenen çocuklar hakkında katılana yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini de temyiz ettikleri ancak, 13/02/2019 tarihli tebliğnamede bu hükümler ile ilgili görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocukla ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 27/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10027, Karar No: 2015/5996, Tarih: 23.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/10027 E.  ,  2015/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 08/09/2005-19/12/2011 tarihleri arasında sigortalılığının geçerli sayılmasına 01/01/2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 08.09.2005-19.12.2011 dönemi ... ... sigortalılığının geçerli sayılmasına ve 01.01.2012 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5362 sayılı ... ve ... Meslek Kuruluşları Kanunu, 21/06/2005 tarih ve 25852 sayılı Resmi Gazete'de yayanlanarak yürürlüğe girmiştir. Yasa'nın üyelik şartları başlıklı 7. maddesinin (c) bendine göre üyelik için vergi mükellefi olmak ya da vergiden muaf olmak koşuldur.

5362 sayılı Yasa'nın Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında “15.8.2005 tarihine kadar, mevcut ... ve sanatkârlar odalarına kayıtlı üyelerin üyelik nitelikleri bu Kanun'un 7 nci maddesinde belirtilen şartlara uygun olarak yönetim kurulu tarafından güncelleştirilir” hükmü yer almaktadır.

Aynı maddenin 4. fıkrasında “Oda üyeliğine istinaden ... ve ... ve Diğer Bağımsız Çalışanlar ... Sigortalar Kurumu üyesi olan, ancak bu Kanun'un yürürlüğe girmesiyle üyelik şartlarını taşımadıkları için oda üyelikleri sona erenlerin bu Kurum'a (...) olan üyelikleri, yükümlülüklerini yerine getirmeleri kaydıyla devam eder.” denilmektedir.

5362 sayılı Yasa gereğince kendi adına ve hesabına bağımsız olarak çalışan ve vergi kaydı olmaksızın oda kaydına dayalı olarak sigortalı bulunan kişilerin, anılan Kanun'un 7. ve devamı maddeleri ile odaya üyelik şartlarının değiştirilmesi sonucu oda kaydının sona ermesi haline münhasır olarak, oda kaydının bulunmaması halinde dahi yükümlülüklerin ifası şartıyla, sigortalılıklarının devam edeceği öngörülmüştür.

5362 sayılı Yasa gereğince kendi adına ve hesabına bağımsız olarak çalışan ve vergi kaydı olmaksızın oda kaydına dayalı olarak sigortalı bulunan kişilerin, anılan Kanun'un 7. ve devamı maddeleri ile odaya üyelik şartlarının değiştirilmesi sonucu oda kaydının sona ermesi haline münhasır olarak, oda kaydının bulunmaması halinde dahi yükümlülüklerin ifası şartıyla, sigortalılıklarının devam edeceği öngörülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 16/04/1987-01/03/1989 tarihleri arasında Nakliyecilik, 01/03/1989-31/12/1995 ve 01/01/1996-31/03/2000 tarihleri arasında yolcu taşımacılığı, 09/01/2002-08/09/2005 tarihleri arasında tuhafiyecilik faaliyetlerine istinaden vergi kaydının bulunduğu, 10.01.1989 tarihinden itibaren devam eden ... sicil kaydının bulunduğu, 26/01/1989-01/12/2003 tarihleri arasında da oda kaydının bulunduğu, 16.04.1987 tarihli tescil kaydının şoforlük faaliyetine dayanan vergi kaydına istinaden gerçekleştirilmiş olduğu, davacının 09/05/2006 tarih ve 62218 sayılı ... sigortalılığının devam ettirilmesi hakkındaki beyan belgesi ile Kurum'a müracaatta bulunarak 5362 sayılı Yasa'nın Geçici 3.maddesi 4. no lu bend hükümlerinden yararlanmış olduğu, Kurum tarafından davacının 16/04/1987-08/09/2005 ve 01/09/2007-30/09/2008 tarihleri arasında ... ... sigortalılığının kabul edilmiş iken ... Vergi Dairesi'ne tabi olarak 09/01/2002-08/09/2005 tarihleri arasında tuhafiyecilik faaliyetine istinaden vergi kaydının bulunmasının anlaşılması sonrası davacının bu hizmetinin 16/04/1987 -08/09/2005 tarihleri arasında kabul olunarak 5362 sayılı Yasa'nın Geçici 3.maddesi 4. no lu bend hükümlerinden faydalandırılmak suretiyle kazandırılan 01/09/2007-30/09/2008 tarihleri arasındaki ... ... sigortalılığının iptal edildiği, 19/12/2012 tarihli tahsis talebinin de iptal olunan hizmet süreleri nedeniyle yaşlılık aylığı koşullarından 9000 gün primi ödenmiş gün sayısı şartını taşımaması nedeniyle reddolunduğu, davacının iptal edilen hizmet sürelerine karşılık ödemiş olduğu prim borcunun isteğe bağlı sigortalılık olarak kabul edilmesi için Kurum'a müracaatta bulunduğu, buna göre Kurum tarafından ödenmiş sigorta prim borçlarına karşılık olarak 01/09/2007-30/09/2008 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olarak kabul edildiği, davacının böylelikle yapmış olduğu 600 günlük askerlik borçlanması ile 19 yıl 5 ay 21 gün sigortalılık sürelerinin bulunduğu ve yargılama esnasında alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının 5362 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarih olan 21/06/2005 tarihi öncesi, 01/12/2003 tarihi itibariyle oda üyelik kaydının sona erdiği anlaşılmakla, bu Kanun gereğince vergi kaydı bulunmadığı gerekçesiyle oda kaydı sona erenlere, istekleri halinde, Kurum'a başvurarak zorunlu ... sigortalılığını sürdürme hakkından yararlanabilmesi mümkün olmayıp bu doğrultuda yapılan Kurum işlemi yerinde olup Mahkemece hatalı değerlendirme neticesi davanın reddine dair karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5526, Karar No: 2016/4234, Tarih: 21.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5526 E.  ,  2016/4234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ... abonesi tarafından dönem faturalarına kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle ... Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince tüketicinin talebinin kabulü ile 97,98 TL'nin tüketiciye iadesine ve bu bedellerin bir daha alınmamasına karar verildiğini ileri sürerek; hukuka aykırı olan...Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 28.06.2013 tarih ve 435 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmet ve iletim bedellerinin, elektrik satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu bu bedellerin kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlendiği, bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları, Elektrik Piyasası Kanununun 12. maddesi ile Kurul kararlarının Danıştay'da iptali istenebileceğinin düzenlenmiş olduğu gözetildiğinde hakem heyetinin kendi görevine girmeyen bir konuda karar verdiği gerekçe gösterilerek davanın kabulü ile hakem heyeti kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 1. maddesinde, kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde; “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3. maddesinde; “Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan kanunun 3/d maddesinde; “Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü fâaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukukî işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için, yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gereklidir.

Somut olayda; davacı ... dağıtım şirketinin (satıcı), davalıya (abone) ait işyerine ücret karşılığında elektrik kullanım hizmeti sunduğu, davalının kanunda tanımı verilen tüketici tanımına uymadığı, dolayısıyla taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4077 sayılı kanun kapsamında kalmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, davacı ile davalı arasındaki ilişki işyeri abonelik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, yukarıda vurgulandığı üzere davada 4077 sayılı kanun değil genel hükümler uygulanacaktır. Bu durumda, ihtilafa tüketici hakem heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır.

Buna karşın, 4077 sayılı kanunun 22/5. maddesi uyarınca, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir.

Bu durumda, mahkemece; Tüketici Hakem Heyetinin ticarethane aboneliğine ilişkin bir konuda karar aldığı, ne var ki bu konunun görevi içinde bulunmadığı, Tüketici Hakem Heyeti kararlarınında ancak Tüketici Mahkemesi tarafından iptal edilebileceği nazara alınarak işin esasına girilmeden sadece hakem heyeti kararının usul yönünden iptali ile yetinilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı gerekçeyle karar verilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Davanın kabulü sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK. nun 438/9. maddesi uyarınca hükmün gerekçesinin açıklandığı şekliyle değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 21.03.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9062, Karar No: 2015/21437, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9062 E.  ,  2015/21437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2014

NUMARASI : 2014/434-2014/626

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 30.05.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Şehir hali hazır haritası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu ile taşınmazın Rüstemler Mahalle merkezine ve en yakın mesken alana olan mesafesi fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5010, Karar No: 2011/9710, Tarih: 27.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/5010 E.  ,  2011/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :20.10.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin ve taşınmazın değerinin satış aşamasında yeniden tespit edilebileceğinin anlaşılmasına, göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 27.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12688, Karar No: 2013/1655, Tarih: 18.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12688 E.  ,  2013/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

..., ... müdahil davacı ... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.01.2011 gün ve 222/14 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar, miras bırakan babaları ...'dan miras yoluyla intikal eden 103 ada 32 parsel sayılı taşınmazın mirasçılar arasında taksim edilmediğini açıklayarak miras payları oranında tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davaya harç yatırmak suretiyle katılan ..., dava konusu taşınmazda mirasçı olması sebebiyle hak sahibi olduğunu bildirmiş, miras payı oranında iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalıya usulüne uygun dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 103 ada 32 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile 16'şar payların davacılar ..., ... ve ... adlarına, 96 payın ise davalı adına tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 103 ada 32 parsel; senetsizden, fındıklık niteliğiyle, 10416 m2 yüzölçümlü olarak, 24.05.2005 tarihinde, davalı ... adına tespit edilmiş, tutanakta 20 yıldan fazla süre ile zilyetliğinde bulunduğu açıklanmıştır. Tespite karşı dava dışı üçüncü kişiler tarafından Kadastro Mahkemesi'nde açılan dava sonucunda Mahkemece, 19.02.2007 tarihinde kesinleşen hükümle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, aynı tarihte tapu kaydı davalı adına oluşmuştur.

Toplanan tüm deliller ve dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın tarafların ortak miras bırakanları olan ve 23.09.1993 tarihinde ölen ...'dan kaldığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Çözümlenmesi gereken husus dava konusu taşınmazlarda davacıların miras paylarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacılar, taşınmazın taksim edilmediğini, bu nedenle, miras payları bulunduğunu ileri sürmüşlerdir.

.//..

2012/12688-2013/1655 -2