muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/30, Karar No: 2019/662, Tarih: 06.02.2019

Bu durumda, belirli bir amaçla idareye terk edilen taşınmazların terk amacına uygun olarak kullanılması gerektiği açıktır.

Somut olayda, bozma ilamından sonra idare mahkemesinin iptal kararı sonucunda taşınmazın bulunduğu alanda yeni bir imar planı yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu edilen alanın ne olarak bırakıldığı hususu açıklığa kavuşturulmuş değildir.

Hal böyle olunca, çekişme konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yeni bir imar planı yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise 2201 ve 2202 sayılı parsel numaralarının değişip değişmediğinin, tüm tedavül kayıtları getirtilmek suretiyle dava konusu bölümün imar planında ne olarak bırakıldığının açıklığa kavuşturulması, yeşil alan olarak bırakılmış olması durumunda davanın reddine, aksi halde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi kararları gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacıların değinilen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6266, Karar No: 2019/5686, Tarih: 26.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6266 E.  ,  2019/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

06.02.2008 suç tarihi itibarıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde “onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası“ öngörülmüş olup, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b. maddesi ile cezanın “üç yıldan beş yıla kadar hapis cezasına“ çıkarıldığı, belirlenen suç tarihinde sahte fatura düzenleme suçunun temel cezasının asgari haddinin 18 ay hapis cezası olmasına karşın, somut uygulamada hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edildiğine dair bir gerekçe de gösterilmeden temel cezanın 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29214, Karar No: 2016/9500, Tarih: 14.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/29214 E.  ,  2016/9500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalılardan Termosan Şirketine ait işyerinde 23.12.2011 tarihinden beri satın alma sorumlusu olarak çalışmakta iken işverence 29.01.2014 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini, feshin geçerli bir nedene dayanmadığını, davacının ... kadrosunda istihdam edilmiş ise de aynı işverenin borçlarını ödememek, sorumluluklarından kurtulmak gibi amaçlarla organik bağ bulunan diğer davalı ... üzerinden aynı işyerinde işine devam etmekte olduğunu, personel ve malvarlığının da davalı ...ne devredildiğini, davalı ...nin içinin fiilen boşaltıldığını, davalı şirketler arasındaki iş, işyeri, malvarlığı ve personel devirlerinin muvazaalı olduğunu iddia ederek; feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı ...vekili; davacının müvekkili şirket çalışanı olmadığını, davacı ile müvekkili şirket arasında herhangi bir iş akdinin sözleşmesinin bulunmadığını, diğer davalı Şirket ile müvekkili şirket arasında herhangi bir bağ olmadığını, iki şirketin birbirinden bağımsız ve farklı olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı ...vekili; davacının müvekkili şirket çalışanı olmadığını, davacı ile müvekkili şirket arasında herhangi bir iş akdinin sözleşmesinin bulunmadığını, diğer davalı Şirket ile müvekkili şirket arasında herhangi bir bağ olmadığını, iki şirketin birbirinden bağımsız ve farklı olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...'nin vekili; davacının, 23.12.2011 tarihinden itibaren satın alma sorumlusu olarak çalıştığını, davacının 18.12.2013 tarihli iş görmezlik belgesini davalıya ibraz ederek rahatsız olduğunu ve 24.12.2013 tarihine kadar çalışamayacağını beyan ettiğini, davalının resmi belge ile rahatsızlığını ispatlayan davacıya izin verdiğini, bununla beraber davacının raporlu olduğu dönemde işyerine gelerek sekreterya bölümünde bulunan işçi kayıtlarının tutulduğu defterleri aldığını ve kendisine ait kayıtlarda düzeltmeler yaptığını, aynı kalemi kullanarak farklı günlerdeki işten çıkış bölümlerine mesai saatinden sonraki saatleri yazdığını, davacının sadece kayıtları düzeltmekle kalmadığını, bilgisayarındaki tüm mailleri sildiğini, bazı şirket evraklarını çöpe attığını, kendisine ait ve bazı işçilere ait özlük dosyalarını yok ettiğini, bu hususların tutanak altına alındığını, davacının savunmasının istendiğini ve savcılığa şikayette bulunulduğunu, rapor döneminin bitmesinin hemen ardından davacının iş bu davayı açtığını, müvekkili tarafından davacının iş sözleşmesinin beyan edildiği gibi 18.12.2013 tarihinde feshedilmediğini, çünkü o dönemde davacının raporlu olduğunu ve halen davalı şirket çalışanı olarak göründüğünü, davacının ... çıkışının da yapılmadığını, davacıya gönderilen ihbarname ile davacıya 29.01.2014 tarihine kadar 42 günlük süre verildiğini ve süre sonunda işverene başvurarak kıdem ve sair haklarının ödenmesi için başvurmasının beyan edildiğini, fesih tarihi itibari ile çalışan sayısının otuzun altında olup, davacının iş güvencesi kapsamında olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davalı ... yönünden açılan davanın reddine, diğer davalı yönünden ise davanın kabulü ile davacının bu davalı nezdinde ise iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemenin, yerinde gerekçelerle feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verdiği anlaşılmaktadır.

Müşterek tanık ... talimatla alınan ifadesinde, davalı şirketlerin ortaklarının ve adreslerinin aynı olduğunu, aynı alanda faaliyet gösterdiklerini, davalı ...'ın ekonomik durumunun iyi olmaması nedeni ile çalışanlarını aşama aşama diğer davalı ...ne devrettiğini beyan etmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemenin, yerinde gerekçelerle feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verdiği anlaşılmaktadır.

Müşterek tanık ... talimatla alınan ifadesinde, davalı şirketlerin ortaklarının ve adreslerinin aynı olduğunu, aynı alanda faaliyet gösterdiklerini, davalı ...'ın ekonomik durumunun iyi olmaması nedeni ile çalışanlarını aşama aşama diğer davalı ...ne devrettiğini beyan etmiştir.

Müşterek tanığın bu beyanları ve dosya kapsamında yer alan ticaret sicil kayıtları birlikte değerlendirildiğinde, davalı Şirketlerin aynı alanda faaliyette bulundukları ve aralarında organik bağ olduğu anlaşılmakta olup, davacının davalı Termosan nezdinde işe iadesine karar verilmesi yerinde ise de mali haklardan her iki davalının birlikte sorumlu tutulması gerekirken, davalı ... yönünden davanın reddine hükmedilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ... nezdindeki işine İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminattan davalıların birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 293.20 yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 14/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25141, Karar No: 2018/19963, Tarih: 07.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/25141 E.  ,  2018/19963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İŞ (SOSYAL GÜVENLİK) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait eğitim kurumunda coğrafya öğretmeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından herhangi bir haklı neden gösterilmeksizin feshedildiğini, ancak kıdem tazminatının ödenmediğini, ayrıca davacının çalıştığı süre boyunca ücretlerinin eksik ödendiğini, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunun 9. maddesi gereğince davacıya dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemeyeceğini belirterek davanın kabulünü istemiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile coğrafya öğretmeni olarak çalıştığını bu nedenle kıdem tazminatı talebinin reddedilmesi gerektiğini, maaş ödemelerinin ise banka hesabına tam ve eksiksiz olarak yatırıldığını, ödenmemiş işçilik alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, akdin feshi konusunda ispat yükünün işveren davalıya ait olduğunu, işverenin akdin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmayacak şekilde sona erdiğini ispatla yükümlü olduğunu, 5580 sayılı kanun gereği taraflar arasında her yıl yapılan sözleşmeler belirli süreli olma özelliğini korumakta ise de davacının kıdem tazminatına hak kazandığını, ücretin tam ve zamanında ödendiğinin ispat yükünün işverende olduğunu, tanıklarca ücretin banka kanalı ile ödendiğinin belirtildiğini, banka kayıtlarına göre davacının ödenmemiş ücret alacağının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalı iş yerinde 01.07.2011-01.09.2011 tarihleri arasında çalışmış olup, davacının çalıştığı tarihler arasında yürürlükte bulunan 5580 sayılı Yasa' nın 9. maddesinin 6528 sayılı Yasa' nın 14. maddesi ile01.03.2014 tarihi itibarı ile yürürlükten kaldırılan 2. fıkrası " Okullarda yöneticilik ve eğitim-öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmî okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez. " hükmünü içermektedir. Buna göre davacının ücreti dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarından az olamayacağından davacının ücretinin emsal resmi kurumlarda çalışan öğretmenin aldığı ücret olarak kabulü ile bilirkişi raporunun ilgili seçeneği bir değerlendirmeye tabi tutularak davaya konu kıdem tazminatı ve ücret farkı belirlenip, her iki talebinde kabulüne karar verilmelidir. Davacının çalıştığı dönemde yürürlükte olan 5580 sayılı Yasa' nın 9. maddesinin mülga 2. fıkrasının gözden kaçırılması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6828, Karar No: 2012/13088, Tarih: 14.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6828 E.  ,  2012/13088 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.02.2008 gün ve 2007/119 Esas, 2008/48 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az altı ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, 28.08.2006 tarihinde gerçekleşen olay nedeni ile mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca, olayın üzerinden altı ay geçmeden 17.01.2007 tarihinde yapılan muayeneye istinaden 31.01.2007 tarihinde düzenlenen raporun esas alınarak hüküm kurulması,

19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 23 ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesi gözetilerek, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceği hususunun değerlendirilmesi gereğine uyulmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10404, Karar No: 2020/6593, Tarih: 09.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10404 E.  ,  2020/6593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Katılan vekilinin 07/03/2014 havale tarihli temyiz dilekçesinin içeriği itibarıyla temyiz isteminin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğu anlaşılmakla, katılan vekili yönünden bu hükme hasren yapılan temyiz incelemesinde;

1- Sanık ... hakkında “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında mahkûmiyet kararı veren mahkemenin takdir ve kabulünde de bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sahte fatura düzenleme suçunda, her takvim yılında işlenen eylemlerin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, farklı takvim yıllarında gerçekleştirilen sahte fatura düzenleme eylemlerinin zincirleme şekilde tek suç olarak kabul edilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkûmiyetine ilişkin temel cezanın tayini sırasında, uygulama maddesinin “TCK 64. mad. delaleti ile 213 sayılı VUK 359/b-1 mad. uyarınca” şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yapılan duruşmaya, gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkûmiyetine ilişkin temel cezanın tayini sırasında, uygulama maddesinin “TCK 64. mad. delaleti ile 213 sayılı VUK 359/b-1 mad. uyarınca” şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından bu bölüm çıkartılarak yerine “213 sayılı VUK’nin 359/b. maddesi gereğince” yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3076, Karar No: 2018/12326, Tarih: 18.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/3076 E.  ,  2018/12326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı ... Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti. ile sözleşme ilişkisi bulunduğunu, bu davalının yükleniminde bulunan işin ifası sırasında davalı ...'e ait aracı kiralamış olduğunu, bu aracın bakımının yapılacağından bahisle göreve gönderilmediği, yerine diğer davalı ...'in sürücü ve işleteni olduğu aracın gönderildiği dönemde ...'in sürücü ve işleteni olduğu ve davalı ...Ş. tarafından da sigortalanmış bulunan aracın 16.01.2008 tarihinde kaza yaptığını, kaza sonucu araçta yolcu konumunda bulunan ... 'nın öldüğünü, ölen kişinin mirasçıları tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ... E. sayılı dosyasında müvekkili aleyhine maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, müvekkilinin işleten olduğunun kabulü suretiyle tazminata mahkum edildiğini, kararın Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nce onandığını, müvekkilinin ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/11307 sayılı dosyasında toplam 368.923,91 TL ödemek zorunda kaldığını belirterek ödediği miktarın ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan

müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... şirketi ve... Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri ile davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne; 368.428,09 TL'nin davalılar ... ve ... Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden ödeme tarihlerinden itibaren (340.748,92 TL'sine 10.11.2011 tarihinden itibaren, 5.504,18 TL'sine 15.11.2011 tarihinden itibaren, 22.174,99 TL'sine 15.11.2012 tarihinden itibaren) avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen, davalı ...Ş.'nden ise poliçe limiti 120.943,45 TL'nin 16.11.2012 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmiş, hüküm davalı ... Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucunda ölüm nedeni ile yapılan ödemenin rücuen tazmini istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucunda ölüm nedeni ile yapılan ödemenin rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesinin ... E. 2011/181 K. sayılı ilamı uyarınca yapılan ödeme nedeni ile halefiyete dayalı olarak rücuen tazminat talep edilmiş olup, rücuen tazminat talebine dayanak olan ilamda, hükmedilen tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. Bu nedenle mahkemece, (temyiz eden yönünden) hükmedilen tazminata yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken avans faizi işletilmesine karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün, 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nun 438/7. maddesi uyarınca, aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı R.D.P. Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının