muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12207, Karar No: 2016/4655, Tarih: 05.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/12207 E.  ,  2016/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanığın güveni kötüye kullanma suçu için kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Mahkemenin güveni kötüye kullanma suçu için sanığın fiilden sonraki davranışları, şahsi ve sosyal durumu itibariyle takdiren 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesindeki cezayı belirlediğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamade (1) numaralı bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği

yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkartılması ile yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına ve TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” cümlesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanığın hırsızlık suçu için kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

2-Sanığın hırsızlık suçu için kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Sanığın müştekinin aracını ... ilinden 2 günlüğüne kiraladığı ancak kira süresi bitmesine rağmen aracı getirmemesi nedeniyle aracın takip cihazı sayesinde İstanbul'da stepne, yangın tüpü, kroki ve ruhsat olmadan bulunduğunun anlaşılması karşısında; ayrıca hırsızlık suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C. ... Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2789, Karar No: 2014/7530, Tarih: 22.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/2789 E.  ,  2014/7530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kovancılar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/363-2013/247

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılardan K.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sayı, yaş ve cinsleri dikkate alındığında taşınmaza kapama meyve bahçesi niteliği vermeyeceğinden taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilip üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2012 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip maktu ağaç bedellerinin hesaplanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, bu hususlara uymayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10.maddesinin 11. fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile Hazine adına tescili istendiğine göre, mahkemece dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, talebi aşacak şekilde dava konusu taşınmazın TMK.nun 999 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/c maddesi gereğince tapudan terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8352, Karar No: 2024/1293, Tarih: 07.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8352 E.  ,  2024/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1391 Esas, 2023/331 Karar

KARAR : Esastan ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nizip 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/169 Esas, 2022/84 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu değerlendirilmeden, yalnızca davalı idare vekilinin istinaf başvurusu değerlendirilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı vekili yönünden esastan reddine, davalı idare vekili yönünden kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili 09.05.2023 tarihli tavzih dilekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin ilk kararına karşı süresi içinde istinaf harcını da yatırmak suretiyle istinaf başvurusunda bulundukları hâlde, bu durum gözden kaçırılarak istinaf başvurusunda bulunmadıklarından bahisle davacı idare lehine oluşan usulü kazanılmış hak gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek hükmedilen bedelin ıslah dilekçesi doğrultusunda düzeltilerek karar verilmesini talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli ve 2022/1391 Esas, 2023/331 Karar sayılı ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

Davacı vekilinin 09.05.2023 tarihli talebinin maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu anlaşılmış olup talebin bu kapsamda değerlendirilerek işin esasına girilip davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesinin 17.10.2018 tarihli kararına karşı istinaf başvurusunda bulunduğu; ancak Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirilmediği bu itibarla davalı idare lehine usulü kazanılmış hak oluşmayacağı da gözetilerek kesinlik sınırı da dikkate alınmaksızın bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme biçimi ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli ek kararının BOZULMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6917, Karar No: 2021/1949, Tarih: 06.04.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/6917 E.  ,  2021/1949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik

Hüküm : TCK'nın 241/1, 43/2, 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile hak mahrumiyeti

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile UYAP sorgusuna göre ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/6361 sayılı soruşturma evrakında tefecilik suçundan sanık hakkında eylemin tefecilik suçunu oluşturmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmış olmakla, 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanun'un 173. maddesinde de kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz usulünün düzenlendiği, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın tebliğ sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın mercince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden açılan kamu davasında beraat kararı verilemeyeceği gözetilerek, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın suçtan zarar görene ve mağdur Hazineye tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının incelenen dosya içinde bulunmadığı nazara alınıp, tebligat yapılıp yapılmadığı ile bu kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, tebligat yapılmamış ise kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın suçtan zarar gören Hazineye ve mağdura tebliği ile karara itiraz edilmesi halinde sonucuna göre ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/6361 sayılı soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp tasdikli suretinin temininden sonra konusunun aynı olduğu ve kesinleştiğinin anlaşılması halinde bu eylem bakımından kamu davasının reddine karar verilmesi; anılan kararın kaldırılıp sanık hakkında iddianame düzenlenerek kamu davası açılması halinde ise davaların birleştirilmesi cihetine gidilmeden sanık hakkında zincirleme şekilde tefecilik suçunu işlediğinden bahisle eksik araştırma ile hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1 maddesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar ile 15/04/2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişikliklerin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31314, Karar No: 2015/33128, Tarih: 16.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/31314 E.  ,  2015/33128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2015

NUMARASI : 2014/1194-2015/226

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan A.. Toki Konutları'ndan daire satın aldığını, teslim tutanağının eksikliklerin tamamlanacağı taahhüdüyle imzalatıldığını ve açık ayıp ihbarı niteliğinde olduğunu, bağımsız bölümde, blokta ve site ortak alanlarında gizli ayıplar ve eksik imalatların bulunduğunu, 4077 sayılı Yasanın 4. maddesi gereği gerekli ihtarın yapıldığını ileri sürerek, bağımsız bölüm, bloktaki ortak alanlar ve site ortak alanlarındaki gizli ayıplı imalatlar ile eksik imalatların tespitine, gizli ayıplı imalat bedeli olarak şimdilik 50,00 TL ile eksik imalat bedeli olarak şimdilik 50,00 TL olmak üzere toplam 100,00 TL nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının daireyi tam ve ve eksiksiz aldığına dair konut teslim tutanağını ve teslim föyünü imzaladığını, iddia edilen ayıplara ilişkin otuz günlük ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223. maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223. maddesine göre,” Alıcı,devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse,bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde, yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş,yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri; ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir. 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacının konutunun 27.01.2010 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacının konutunun 27.01.2010 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu A.. Konutları'nda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişi tarafından rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişi, gizli ayıpların teslim tarihinden bir kış mevsimi geçtikten sonra ortaya çıkabileceğini belirtmiştir. Mahkemece gizli ayıplar yönünden süresinde, davalı idare adına sahada bulunan yüklenici veya müşavir firma çalışanlarına ihbarda bulunulduğu kabul edilmiş ise de, dosya kapsamı itibariyle sözkonusu ihtarın ne zaman yapıldığı açık ve net olarak anlaşılamamaktadır. Davacının ihtarı süresinde yaptığını yasal delillerle kanıtlaması gerekmektedir. Bu yönde bir ihtarın delil olarak dosyaya sunulmadığı anlaşılmaktadır. Diğer bir söyleyişle,daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise emsal dosyalardaki mahkeme gerekçelerinde açıkça, davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş, ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 457,83 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12229, Karar No: 2021/2964, Tarih: 24.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/12229 E.  ,  2021/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmeyerek bahse konu şirket ile alakası olmadığını, şirketin ismini yargılama aşamasında iken öğrendiğini, 2008 yılında cezaevinden yeni çıktığı dönemlerde nüfus cüzdanını kaybettiğini, Çorum Nüfus Müdürlüğü’nden her seferinde yeniden çıkarttığını, sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna iştiraki, suç tarihlerinin belirlenmesi ve zamanaşımı hükümlerinin değerlendirilebilmesi ile maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sanığın mahkemedeki savunmasında ve bunu doğrular nitelikteki 26.07.2012 tarihli emniyetteki ifadesinde 2008 yılında ceza evinden çıktığında nüfus cüzdanını kaybettiğini beyan ettiği ve emniyet ifadesine ek olarak verdiği nüfus cüzdanı fotokopisinin seri numarası ile Ankara 27. Noterliği’nin 14.05.2008 tarihli sanık ...’ın ... isimli kişiye verdiği özel vekaletname ekinde bulunan nüfus cüzdanının seri numarasının örtüşmediği, şirket hisse devirlerinin... tarafından sanığa vekaleten yapıldığının da tespit edilmesi nedeniyle sanığa söz konusu vekaletnamenin kendisi tarafından çıkarılıp çıkarılmadığı sorularak bu vekaletnameyi kendisinin düzenletmediğinin söylemesi halinde vekaletnamenin aslı ilgili noterlikten istenerek yazı imza incelemesi yaptırılması ve adına vekaletname düzenlenen... isimli kişinin tanık olarak dinlenmesi,

b) Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin, her takvim yılı için düzenlenen en son fatura tarihi olduğu dikkate alınarak; sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden suça konu faturaların (hangi tarihte ve kimin adına ne miktar ve tutarda düzenlendiğini gösterecek şekilde) listesinin istenmesi, kullanan mükelleflerden de araştırılarak son fatura tarihlerinin (suç tarihlerinin) tespit edilmesi,

c) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve suça konu mükellefiyetin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,