muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4141, Karar No: 2016/2794, Tarih: 28.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/4141 E.  ,  2016/2794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ..... .... Sulh Ceza

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyize konu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinin anlaşılması karşısında; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5543, Karar No: 2016/8130, Tarih: 29.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5543 E.  ,  2016/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit (üç kez), kasten yaralama (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanık ...)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit (üç kez) suçlarından ve sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 12.08.2015 tarihli raporunda, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu bildirildiği halde sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 102/5. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ile müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanık ... hakkında düzenlenen 07.02.2014 tarihli iddianameyle TCK'nın 86/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kasten yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de, iddianamede anlatılan eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu sabit olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine göre ek savunma hakkı verilerek 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-a,e, 109/5. maddeleri gereğince cezalandırılması mümkün iken suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla, CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek ve hükümlerle birlikte yapılan suç duyurusunun akıbeti araştırılıp kamu davasının açılmış olması halinde mümkünse birleştirilerek delillerin değerlendirilmesi, aksi takdirde suç duyurusunun iadesi istenerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 86/1. maddesi ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10296, Karar No: 2015/4121, Tarih: 09.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/10296 E.  ,  2015/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, resmi tatil ve bayramlarda çalışmadan kaynaklanan alacak ile dini bayram alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan ... ye ait işyerinde diğer davalının işçisi olarak güvenlik görevinde çalışırken iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunup zamanaşımı def'ini öne sürüp davacının kendi işçileri olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili ise, davacının istifa ettiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait işyerinde 09/04/2005- 30/04/2010 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalışmış olduğu, davacının 30/04/2010 tarihli istifa dilekçesi ile iş akdini sona erdirdiği, böylece ihbar tazminatına hak kazanamadığı, fazla çalışma ücreti alacağı bulunmadığı ve genel tatil günlerinde çalışmasına karşılık ücretlerinin ödenmiş olduğunun tespit edildiği, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürüp alacak talebinde bulunmuş, davalı ... ise istifaya dayanmıştır.

Mahkemece istifaya değer verilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri red edilmiş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

İşveren savunmasına dayanak olarak istifa dilekçesi ile ibraname sunmuş ise de, istifa dilekçesinin matbu olarak hazırladığı ve tarih kısmının sonradan doldurulduğu görülmüştür. İbranamede ise istifa ile çelişkili olacak şekilde "kıdem tazminatımı tamamen almış olduğumu beyan ve kabul ederim" ifadesi bulunmaktadır. Davacı taraf bu belgelerin işe girerken matbu olarak alındığını beyan etmiştir. Mahkemece kendi içinde çelişen ve itiraza uğrayan bu belgelere itibarla davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8395, Karar No: 2023/11731, Tarih: 23.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8395 E.  ,  2023/11731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/593 E., 2023/389 K.

KARAR : Kısmen kabul, kısmen ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen, ödeme emri iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Yalova Özel Ufuk Eğtim Öğretim Tesisleri İşletme ve Ticaret A.Ş.'nin 2016 yılı Haziran ve Temmuz aylarına ilişkin prim, işsizlik sigortası primi, gecikme cezası, 2016/8 ay damga vergisi ile ilgili olarak 04.11.2019 tarihinde düzenlenen ödeme emirlerinin gönderildiğini, müvekkilinin ilgili şirketin 11 nolu kararı il yönetim kurulu üyesi olduğunu, ilgili şirkete Yalova Sulh Ceza Hakimliğinin 20.06.2016 tarih 2015/1027 D. İş sayılı kararı ile kayyım atandığını, bu karar ile müvekkilinin şirketteki tüm yetkilerinin sona erdiğini, bu nedenle kurumca düzenlenen ödeme emirlerindeki borçlardan müvekkilinin sorumlu olamayacağını belirterek, ödeme emrinin iptalini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Yalova Ufuk Özel Eğitim Öğretim Tes. İşl. ve Tic. A.Ş.'nin 2016/6-7-8 dönemlerindeki borçlarından dolayı yönetim kurulu üyeleri olan Mustafa Saruhan-Cengiz Gözeler-...'e ödeme emirlerinin tebliğ edildiğini, ödeme emirlerinin 5510 sayılı Kanun ve 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre düzenlendiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2020 tarihli ve 2019/669-2020/489 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.02.2022 tarih ve 2021/438 E. 2022/253 K. sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.02.2022 tarih ve 2021/438 E. 2022/253 K. sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "...İlk Derece Mahkemesince verilen hükümde, kabule konu ve iptaline karar verilen ödeme emirlerinin numaraları belirtilmeksizin ve iptaline karar verilen dönemler açıkça gösterilmeksizin, infaza elverişsiz şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. ...." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine, dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde, davalı yararına hükmedilen vekalet ücreti yönünden yerel mahkemenin kararının bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, Kurum işlemlerinin mevzuata uygun olarak yerine getirildiği halde davanın kısmen kabulüne karar verilerek ödeme emirlerinin iptaline karar verildiğinden kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 88 inci maddesi, 506 sayılı mülga Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 80 inci maddesi, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 35, mükerrer 35, 102 ve 103 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36279, Karar No: 2014/1661, Tarih: 07.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/36279 E.  ,  2014/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/316-2013/412

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacının, davalıya ait işyerinin Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi 200 yataklı Eğitim ve Araştıma hastanesi inşaatında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek bir kısım alacaklarının tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi 200 yataklı Eğitim ve Araştırma Hastanesi inşaatında kalıp ustası olarak çalıştığını, iş bittikten sonra işten çıkartıldığını, fazla çalışmasının olmadığını, çalışmalarının karşılığının bordrolara yansıtıldığını ve banka aracılığıyla ödendiğini, hafta tatillerinde çalışmadığını ve izinlerini kullandığını, davacının hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını, belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeplerle feshedildiğinin işverence ıspatlanamadığı, sözleşmenin iş bitimi sebebi ile sona erdiği, davacının tazminata hak kazandığı, hafta tatillerinde çalıştığı, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, kararın davalının temyizi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucu, 21.06.2013 tarihli ilam ile, özetle, “...Dosya içeriğinden, mahkemece, 17.04.2013 tarihli karar duruşmasında, davalının talebi ile davanın dava dışı taşeron İ.. K..na ihbar edilmesine karar verildiği, bu ara kararının gereği yerine getirilmeden davanın esası hakkında hüküm kurulduğu anlaşılmış olup, davanın dava dışı taşeron İ.. K..'na ihbar edilerek, varsa delillerinin toplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece, davalının, davanın ihbarını bilirkişi raporu alındıktan ve dava ıslah edildikten sonra, karar aşamasında talep ettiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 62/2 fıkrasındaki, "... Davanın ihbarı sebebiyle yargılama bir başka güne bırakılamaz ve ihbarın tevali etmesi gibi zorunlu olan durumlar dışında süre verilemez..." şeklindeki düzenlemeye göre yargılamanın uzatılmayacağı gerekçesiyle bozma ilamına uyulmayarak, önceki kararda direnildiği anlaşılmıştır.

Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, direnme bozma gerekçesine göre uygun bulunarak Dairemizin 21.06.2013 tarihli bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Yıldız tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, davalıya ait işyerinin Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi 200 yataklı Eğitim ve Araştıma hastanesi inşaatında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek bir kısım alacaklarının tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi 200 yataklı Eğitim ve Araştırma Hastanesi inşaatında kalıp ustası olarak çalıştığını, iş bittikten sonra işten çıkartıldığını, fazla çalışmasının olmadığını, çalışmalarının karşılığının bordrolara yansıtıldığını ve banka aracılığıyla ödendiğini, hafta tatillerinde çalışmadığını ve izinlerini kullandığını, davacının hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını, belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeplerle feshedildiğinin işverence ispatlanamadığı, sözleşmenin iş bitimi sebebi ile sona erdiği, davacının tazminata hak kazandığı, hafta tatillerinde çalıştığı, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, mahkemece, davacı tanıklarının beyanlarına göre, davacının, haftanın dört günü 08.00-18.00 saatleri arasında on saat çalıştığı, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük dokuz saat çalıştığı, haftanın üç günü, 08.00-20.00 saatleri arasında oniki saat çalıştığı, birbuçuk saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle onbuçuk saat çalıştığı, haftada toplam altmış saat çalıştığı, kırkbeş saatin düşülmesiyle onbeş saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, yapılan işin inşaat işi olduğu ve çalışılan bölgenin mevsim şartları dikkate alındığında, özellikle kış aylarında havanın kararmasından sonra çalışma olamayacağı kabul edilerek fazla çalışma süresi ve alacağının tesbiti gerekirken hatalı yorum ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29331, Karar No: 2015/40253, Tarih: 04.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/29331 E.  ,  2015/40253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece... İlköğretim Okulu Ve İş Okulu Müdürlüğünün 08/01/2008 tarihli tutanağında imzası bulunan tanıkların, her bir mağdur yönünden zaman, yer ve yağmaya konu para miktarı yönünden eylemi somutlaştıracak şekilde bilgilerine başvurulmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

a) TCK'nın 43/3 maddesine göre yasal olanak bulunmadığı halde eylemlerin bir suç işleme kararı altında değişik zamanlarda işlendiğinden bahisle TCK'nın 43/1 maddesi ile uyulama yapılması,

b) Mağdur ...'in 04/07/2008 tarihli duruşmadaki beyanında, sanığın 1-TL parasını iade ettiğini söylemesi karşısında TCK'nın 168/3-4 hükmünün kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11560, Karar No: 2006/13178, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11560 E.  ,  2006/13178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin

... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.