muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17385, Karar No: 2013/648, Tarih: 21.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/17385 E.  ,  2013/648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, Tehdit, Kasten yaralama, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... vekili ve sanık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ... vekiline ve sanığa konut dokunulmazlığını bozma, kasten yaralama ve hakaret suçlarına yönelik temyiz isteminin reddine dair 14/11/2008 tarihli ek kararın tebliği gerektiği halde, katılan ... vekiline ve sanığa ek kararın tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, varsa buna ilişkin tebligat evrakının gönderilmesi, ek karar tebliğ edilmemişse tebliğ edilerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21883, Karar No: 2013/18428, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/21883 E.  ,  2013/18428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, evleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, evleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22.10.2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15889, Karar No: 2018/7109, Tarih: 11.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15889 E.  ,  2018/7109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Elektrik San. Ve Tic. Ltd. Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİKnın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması karşısında; sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde 2017 yılına ait vergi beyannamelerine ilişkin tahakkuk fişi örneklerini sunduğu görülmekle borçlunun kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihini de kapsayan en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilip incelenerek, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi zorunluluğu,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13077, Karar No: 2010/9584, Tarih: 07.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13077 E.  ,  2010/9584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.07.1982-01.01.1983 ile 31.12.1983-15.01.1992 tarihleri arası 1479 sayılı Yasa sigortalısı olduğunun tespitine, 01.08.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.07.1982-01.01.1983,31.12.1983-15.01.1992 tarihleri arasında 1479 Sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı olduğunun ve 01.08.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlenmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 07.12.1984 tarihli giriş bildirgesine göre vergi kaydına dayalı olarak 20.04.1982 tarihi itibarıyla 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı olarak resen kayıt ve tescil edildiği, 01.08.2007 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, Kurumca vergi kaydının 01.07.1982 tarihinde sona erdiği, 01.01.1983 tarihinde yeniden başladığı ve 31.12.1983 tarihinde sona erdiği tesbit edilerek, davacının sigortalılık sürelerini vergi kaydına göre 20.04.1982-01.07.1982, 01.01.1983-31.12.1983 ve 15.01.1992-devamı, şeklinde düzelttiği, davacının tahsis talebini 25 yıl prim ödeme şartı oluşmadığından reddettiği, terk işlemlerinin 01.08.2007 tahsis talep tarihinden sonra yapıldığı, davacının 1992 yılındaki aftan yararlandığı ve 31.01.1989 tarihinde 38.603 TL, 15.04.1992 tarihinde 650.914 TL ve 14.05.1992 tarihinde 650.914 TL prim ödediği, 1996 yılından sonra 2007 yılına kadar her yıl düzenli olarak prim ödemesi olduğu,01.01.1980-01.07.1982 , 01.01.1983-31.12.1983 , 14.12.1992-18.01.1995 tarihleri arasında kendi adına fırıncılık faaliyeti nedeniyle vergi kaydının bulunduğu, ayrıca 12.11.1993 tarihinde başlayıp devam eden,30.12.1994 tarihinde başlayıp devam eden ve 02.09.1993 tarihinde başlayıp devam eden şirket ortaklığından kaynaklanan vergi kaydının olduğu,18.11.1993 tarihinde kurulan Öz Gülhan Un Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine 12.11.1993 tarihinden beri, 21.06.2001 tarihinde tescil edilen Polatlı Oğsa Un Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine 15.06.2001 tarihinden beri...Ekmek ve Mamülleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine 02.09.1993 tarihinden beri ,...Ekmek Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine 30.12.1994 tarihinden beri ,...Unlu Mamülleri Gıda Sanayi Limited Şirketine 10.01.1996 tarihinden ortak olduğu,ortaklıklarının devam ettiği, Polatlı Ticaret Odasına 12.11.1993 tarihinden beri ve 15.06.2001 tarihinden beri şirket ortaklığı nedeniyle kaydının olduğu ve kaydının devam ettiği, ... Fırıncılar Odasına 15.12.1992-27.07.2007 tarihleri arasında kaydının olduğu,15.12.1992-27.07.2007 tarihleri arasında ... Esnaf ve Sicil Memurluğunda kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı Kurum 1992 yılından öncesi tarihlere ait primlerini 31.01.1989 tarihinde 38.603 TL olarak ve 1992 yılında çıkarılan af kapsamında 15.04.1992 tarihinde 650.914 TL ve 14.05.1992 tarihinde 650.914 TL olarak tahsil ederek uzun süre kullanmıştır. Davacıyı kendi hatalı işlemi nedeniyle yıllarca sigortalı sayan Kurumun, davacıya sigortalı olduğu inancını verdikten sonra yaptığı yanlışlığın farkına vararak sigortalılık süresini indirmesi iyiniyetten uzaktır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1.10.1997 gün 1997/10-578 E. ve 1997/758 K. sayılı Kararında da belirtildiği üzere davacının Sosyal güvenlik hukuku ilkeleri ve M.K'nun 2. maddesi gereği olarak 1989 ve 1992 yıllarında ödediği primlerin karşılığı olan sürelerde zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması yanlış olmuştur.

Yapılacak iş, davacının 1992 yılında af kapsamında, 15.04.1992 tarihinde 650.914 TL ve 14.05.1992 tarihinde 650.914 TL olarak yaptığı prim ödemelerinin ve 31.01.1989 tarihli prim ödemesinin sigortalılık başlangıcından itibaren başlayarak, ödenmesi gereken günün rayiç primleri dikkate alınarak ne kadarlık sigortalılık süresine ilişkin prim borcunu karşıladığını tesbit etmek,tesbit edilecek bu sürelerde davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı olduğunu kabul etmek, yaşlılık aylığı şartlarını oluşacak duruma göre değerlendirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.10.2010 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4931, Karar No: 2011/4051, Tarih: 13.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4931 E.  ,  2011/4051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık, kıyı kenar çizgisinde kaldığı gerekçesiyle tapusu iptal edilen taşınmaz nedeniyle uğranılan maddi zararın tahsili istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 13/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4386, Karar No: 2024/5537, Tarih: 20.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4386 E.  ,  2024/5537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/116 E., 2024/220 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/73 E., 2023/366 K.

Taraflar arasındaki hizmet iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali ile çalışmalarının fiili ve gerçek olduğunun tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 11037417 ve 11059223 sicil sayılı dosyalarda işlem gören ... Orman Ürünleri Ltd. Şti. ve S.S. ... Köyü Kalkınma Kooperatifinde çalıştığı ve işverenler tarafından primlerini ödendiği, ancak davalı Kurumun bu iş yerlerinden bildirilen çalışmaları iptal ettiği, davacının söz konusu iş yerlerinde fiilen çalıştığı, Kurum tarafından yapılan hizmet iptali işleminin hatalı ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla davacının iptal edilen hizmetlerinin geçerli olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çalışmalarının fiili olduğunu ispat etmesi gerektiği, kamu düzenine ilişkin davada re'sen araştırma yapılması gerektiği, işverene davanın ihbarının gerektiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacı adına 30.12.1998 - 31.10.2000 tarihleri arasında 1059223.16 sicil sayılı dosyada işlem gören S.S. ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi unvanlı iş yerinden hizmet bildirimi yapıldığı, bu hizmet bildirimi denetmen raporuna istinaden davalı Kurum tarafından iptal edildiği; ... Orman Ürünleri San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ne ait iş yerinde 29.08.2000 tarihinde meydana gelen iş kazasına ilişkin olarak düzenlenen raporda ... Orman Ürünleri unvanlı iş yerinde çalıştıkları halde S.S. ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifine ait inşaat iş yerinden sigortalı bildirilen İshak Demir, ... ve ... ... ...'ın aynı prim ödeme gün sayısı ve aynı SPEK tutarında ... Orman San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. iş yerinden sigortalılıkların sağlanması gerektiği sonucuna varıldığı ve davalı Kurumca bu yönde işlem yapıldığı, askerlik şubesi yazısından davacının 21.11.2000 tarihinde askere sevkinin yapıldığı, dinlenen bir kısım bordro kayıtlı tanıkları, davacının askere gidene kadar sürekli ve kesintisiz ... Orman Ürünleri iş yerinde çalıştığını beyan ettiği, ... Köyü Kooperatifinin ... Orman Ürünlerinin faaliyet gösterdiği iş yerinin sahibi olduğu, ... Orman Ürünlerinin söz konusu iş yerini kiraladığı, sigortalının çalışmalarının fiilen çalıştığı iş yeri dışında bir başka iş yeri tarafından Kuruma bildirilmesi ve bildirim yapılan iş yeri ile gerçekte çalışılan iş yeri arasında fiili ve organik bağ bulunması durumunda, fiilen çalışılmayan iş yerinden Kuruma bildirilen sigortalı çalışmalar iptal edilmekte ise de aynı devrede fiilen çalışılan iş yerinden sigortalılığın sağlanması gerektiği, tanık beyanlarına göre davacının 30.12.1998 - 31.10.2000 tarihleri arsında ... Orman Ürünleri San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. iş yerinde çalışmış olmasına rağmen hizmet bildirimleri S.S. ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin inşaat iş yeri tarafından davalı Kuruma bildirildiği, dosya kapsamından ... Orman Ürünleri Ltd. Şti.'nin faaliyet gösterdiği iş yerinin ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifine ait olduğu, ... Orman Ürünlerinin burayı kiracı olarak kullandığı, davacı gibi ... Orman Ürünleri iş yerinde çalışmalarına rağmen bir kısım kişilerin aynı adreste kooperatife ait inşaat iş yerinden sigortalı bildirildikleri, bu bakımdan davacının ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifine ait inşaat iş yerinden sigorta bildirimi yapılan dönemde ... Orman Ürünleri San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. iş yerinde çalıştığının kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 1601199740318 sigorta sicil numaralı davacının; 24.11.1997 - 02.01.1999 tarihleri arasında 1037417.16 sicil sayılı dosyada işlem gören ... Orman Ürünleri San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. iş yerinden bildirilen hizmetlerini iptal eden davalı Kurum işleminin iptali ile davacı adına 24.11.1997 - 02.01.1999 tarihleri arasında ... Orman Ürünleri San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. unvanlı iş yerinden bildirilen çalışmalarının geçerli olduğunun tespitine, davacının 30.12.1988 - 31.10.2000 tarihleri arasında 1059223