muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10253, Karar No: 2015/8797, Tarih: 01.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10253 E.  ,  2015/8797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 02.03.2011 tarihli raporda, mağdurede herhangi bir psikopatoloji saptanmadığından bahisle ruh sağlığının bozulmadığının belirtildiği, ardından aynı hastaneden alınan 06.02.2012 tarihli raporda ise mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında her iki rapor arasında çelişki meydana geldiği anlaşılmakla, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan yeniden rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4750, Karar No: 2017/16025, Tarih: 16.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/4750 E.  ,  2017/16025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; oturduğu binanın duvarına monteli doğalgaz kutusunda oluşan kaçak sonucu meydana gelen yangın nedeniyle evde maddi hasar meydana geldiğini, konutun kullanılamaz ve oturulamaz halde olduğunu, tespit dosyasında inşaat ile ilgili maddi zararın 8.111 TL olduğunu, evin içindeki eşyaların zararının da 21.889 TL olduğunun tespit edildiğini, toplamda 30.000 TL maddi zararlarının bulunduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Birleşen davada davacılar; yaşanan yangın neticesinde kışın ortasında evsiz kaldıklarını, tüm giyim eşyalarının yandığını, yangında sorumluluğu bulunan şirketten hiçbir yardım görmediklerini, psikolojik ve manevi yıkım yaşadıklarını belirterek, ... için 6.300,00 TL, ... için 6.300,00 TL, ... ve ... için 6.000,00'er TL olmak üzere toplam 42.600,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesinin dava ve talep etmişlerdir.

Davalı; doğalgaz kutusunun dış müdahalenin etkisiyle yandığını, patlamanın olduğu tarihe kadar servis kutusunun bozuk olduğuna veya gaz sızdırdığına ilişkin herhangi bir şikayetlerinin olduğunu, davalının hiçbir kusurlu davranışı ve ihmali bulunmadığını, talep edilen hasar bedelinin de fahiş olduğunu, bu bedelden davalının sorumlu tutulamayacağını belirterek, maddi ve manevi tazminata ilişkin davaların reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 17.444,16 TL tazminatın 18/12/2007 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacı ... mirasçılarına veraset ilamındaki oranlar dahilinde verilmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin maddi tazminat davasının reddine,birleşen davanın kısmen kabulü ile davacı ... ve davacı ... ve davacılar ... için her biri için takdiren 2.000,00 TL şahıs başı manevi tazminatın Davalı kurumdan alınarak adı geçen davacılara verilmesine, (Davacı ... dava devamında vefat ettiğinden bunun hissesinin mirasçılarına veraset ilamı doğrultusunda ödenmek üzere) fazlaya ilişkin manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair ve davalı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair ve davalı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Birleşen davada davacılar, manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmişler, mahkemece, davacılar yararına manevi tazminata takdir edilmiş ancak yasal faize ilişkin bir karar verilmemiştir. Dava dilekçesinde manevi tazminatın yasal faizi ile talep edildiği ve fakat yasal faiz talebinin başlangıç tarihine ilişkin bir tarih belirtilmemiş olması da değerlendirildiğinde; birleşen dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken; faiz talebine ilişkin bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ; Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair ve davalı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "...manevi tazminatın Davalı kurumdan..." ifadesinin "...manevi tazminatın dava tarihi olan 17/12/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte Davalı kurumdan..." şeklinde yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6824, Karar No: 2023/9784, Tarih: 12.10.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/6824 E.  ,  2023/9784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/356 Esas, 2022/438 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU KARAR : Son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/356 Esas, 2022/438 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmiş, verilen kararın itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54132 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54132 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, Şanlıurfa Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanık ...'nın, müşteki ... 'i müdafiî sıfatıyla takip ettiği Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/247 esas sayılı kamu davasında, müştekinin mahkumiyetine dair 24/11/2017 tarih ve 2017/531 sayılı kararın, istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 17/05/2018 tarih ve 2018/344 esas, 2018/864 sayılı kararı ile aleyhine karar verildikten sonra temyiz yasa yoluna başvurduğu dilekçesinde temyiz sebebi belirtmeyerek, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin, temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep gösterilmediğinden bahisle temyiz isteminin reddine dair 17/12/2018 tarih ve 2018/5243 esas, 2018/6009 sayılı kararın verilmesine sebebiyet verdiği iddiası ile başlatılan soruşturma sonucunda toplanan mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.08.2022 tarihli ve 2022/8170 Soruşturma, 2022/2438 Esas, 2022/498 numaralı İddianamesi ile Şanlıurfa Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, şikayetçinin müdafii sıfatıyla takip ettiği Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/247 Esas sayılı kamu davasında, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan müvekkilinin mahkumiyetine dair verilen kararı istinaf etmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.05.2018 tarihli ve 2018/344 Esas, 2018/864 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine hükmolunduğu, aleyhe olan Kararı, gerekçe belirtmeden temyiz etmesi sebebiyle Yargıtay 20. Ceza Dairesinin, 17.12.2018 tarihli ve 2018/5243 Esas, 2018/6009 sayılı Kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve bu şekilde görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla hakkında 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2.Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/356 Esas, 2022/438 sayılı Kararı ile sanık veya müdafiinin temyiz nedeni göstermemesi halinde temyiz talebinin hukuka kesin aykırılık halleriyle sınırlı olarak kabul edilip edilmemesi hususunun tartışmalı olduğu nitekim Yargıtay 20. Ceza Dairesinin, 17.12.2018 tarihli ve 2018/5243 Esas, 2018/6009 sayılı ilamında yer alan karşı oy gerekçesinde de bu hususa yer verildiği, Yargıtayda tartışmalı olan bir konu nedeniyle sanığın kast veya ihmalinden bahsedilemeyeceği gerekçesi ile son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

3.5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır", aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler ile tüm dosya kapsamına nazaran, sanık avukata şikayetçinin müdafii sıfatıyla tebliğ olunan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.05.2018 tarihli ve 2018/344 Esas, 2018/864 sayılı Kararında 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir dilekçesinin tebliğden itibaren (15) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşhuratlı tebligat ile de ihtar edilmediği ve bu itibarla Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/356 Esas, 2022/438 sayılı Kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, bu karara yönelik kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20710, Karar No: 2024/256, Tarih: 10.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/20710 E.  ,  2024/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/187 E., 2023/464 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni sıfatı ile alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun kararıyla işyerinde uygulanmak üzere toplu ... sözleşmesi bağıtlandığını ancak toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı ve ... yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda bulunduğunu, ihbar olunan yüklenici firma ile muhtelif trafo merkezlerinin (bakım ve güvenlik koruma hizmetleri hariç) işletilmesi işi ile ilgili hizmet alımı yapıldığını, aralarında alt işveren asıl işveren ilişkisi olmadığını, yükleniciye bırakılan hizmet alım işinin 4734 ... Kamu İhale Kanunu'nun (4734 ... Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, yüklenici firmanın fiyat farkı talebi olamayacağını ifade ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.04.2022 tarihli kararı ile; davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından ... alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma ... bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli kararıyla; davacının, davalı ...'a ait trafo merkezinde dava dışı alt işverenler yanında çalışmaya devam ettiği, davalı ... tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 ... Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığınca imzalanan toplu ... sözleşmesinin karar tarihinden önce ilgili işçi sendikasına üye olduğu, davacının söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlandırılmadığı, anılan toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarının ödenmediği, davalı ile davalıdan ihale ile ... alan yüklenici firmalar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, asıl işveren olan davalının, 4857 ... ... Kanunu'nun (4857 ... Kanun) 2 nci maddesinin 7 nci fıkrasına göre toplu ... sözleşmesi uyarınca davacıya ödenmesi gereken işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin yerinde olduğu, hesaplamalarda hata bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.03.2023 tarihli ilâmı ile; davalı vekili tarafından bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde davacının talep ettiği dönemin bir kısmına ilişkin toplu ... sözleşmesi farklarının ödendiğine dair icmal bordroları ile hangi dönemin ödendiği, hangi dönemin ödenmediğine ilişkin listeler sunulmuş olup yazılar çok küçük, silik ve okunaklı olmadığından gerçekte ödemenin yapılıp yapılmadığının tespit edilip denetlenemediği ve hükme esas alınan raporda ödeme savunmasına itibar edilmediği anlaşıldığından ödeme belgeleri borcu sona erdiren nitelikte olup dikkate alınması gerektiğinden, davalı taraftan her bir dosya davacısına ait talep konusu edilen dönemden ödendiği belirtilen döneme ilişkin tüm tahakkuklar ve ödeme kayıtlarını, banka dekontu, makbuz ve banka kayıtlarını ayrı ayrı, açık ve okunaklı bir şekilde sunmasının istenmesi ve gerekirse işyeri kayıtları, yerinde inceleme yetkisi verilen mali müşavir bilirkişi marifetiyle incelenerek dava konusu olan dönemde ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hangi kalemlerde ne kadar ödeme gerçekleştirildiği belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş, davalı tarafından sunulan belgeler bilirkişiye inceletilerek ek rapor aldırılmış ve ödemenin mahsubuyla alacaklar hüküm altına alınmıştır.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; ödeme belgesi adı altında sunulan belgelerin ödeme belgesi niteliğinde olmadıklarını, ödeme kaydının banka tarafından teyit edilmediğini, işverene verilen iki haftalık süre içerisinde sunulmadıklarından dikkate alınmaması gerektiğini, ayrıca aksinin kabulünde belgeleri süresinde sunmayarak davanın uzamasına sebebiyet veren davalının yargılama gideri ve vekâlet ücretinin tamamında sorumlu tutulması ve lehine vekâlet ücreti verilmemesi gerektiğini, davacı işçilerin mağdur edildiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene verilen hizmet alım işinin 4734 ... Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu ve ödeme yapıldığını ileri sürerek hükmün bozulması istemiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ödemelerin mahsubu ile vekâlet ücreti ve yargılama giderine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 4734 ... Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/584, Karar No: 2022/2433, Tarih: 14.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/584 E.  ,  2022/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı erkek tarafından açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası ile davalı-davacı kadının aynı hukuki nedene dayalı birleşen boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince erkeğin davasının reddine ve kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine hükmedilmiştir. Hükme karşı erkek tarafından her iki dava yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuş ve bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm yukarıda belirtilen nedenlerle temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi, boşanmaya sebebiyet veren ve gerçekleşen olaylarda erkek eşin tam kusurlu olduğuna hükmetmiştir. Erkek eş, dilekçelerinde “sadakatsizlik” vakıasına dayanmış ve delil olarak telefon mesajı ekran görüntüsü ile internet arama geçmişi ekran görüntülerini sunmuştur. Davalı-davacı kadın, erkeğin sunduğu delilleri kabul etmediğini belirterek delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğini iddia etmiştir.Davalı-davacı kadın, birleşen dava dilekçesinde telefonunu babasına verdiğini ve babasının da kendisinin de bulunduğu ortamda eşine verdiğini söyleyerek delillerin elde edilişi konusunda erkeğin beyanları ile örtüşen beyanda bulunmuştur. Bu durumda, erkeğin dosyaya sunduğu delillerin elde edilişinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Dosya kapsamındaki kadının aynı işyerinde çalışan bir erkek ile mesajları, internet arama geçmişi ve aynı şahıs ile hayatın olağan akışına aykırı, 1739 saniyeye varan uzun süreli telefon görüşmeleri birarada değerlendirildiğinde kadının güven sarsıcı davranışlarının olduğu sabittir. Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunmaktadır. Olayların akışı karşısında davacı-davalı erkek de dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, erkeğin davasının da kabulüne karar verilecek yerde, hatalı gerekçe ve kusur belirlemesiyle erkeğin davasının reddi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.