muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7075, Karar No: 2014/10431, Tarih: 03.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7075 E.  ,  2014/10431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalının müvekkiline ait tarlalar için damlamalı sulama sistemi konusunda sözlü olarak anlaştıklarını, fiyat konusunun hiç konuşulmadığını, davalının müvekkiline çiftçi kredisi çıkartacağını söyleyerek, karşılığında teminat olarak boş bir adet bono aldığını, müvekkili kredi işlemlerinin tamamlamasını beklerken davalının bonoyu doldurarak icra takibine giriştiğini, müvekkilinin cebri icra tehdidi altında sözkonusu borcu ödediğini, ödemesine binaen davalının anlaşmaya konu malların faturasını verdiğini, incelenmesinde faturada belirtilen malzemelerden gübre tankı ve 75’lik borunun hiç teslim edilmediğini, fiyatların fahiş yazıldığını gördüğünü, bu nedenle müvekkilinin, icra masraf ve faizleriyle birlikte fazladan ödediği tutarın yaklaşık 20.000-TL olduğunu beyanla, haksız yere ödediği 20.000-TL' nin ödendiği tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının beyanlarından davasını BK 96. maddeye dayandırdığı anlaşıldığından uyuşmazlığın istirdat davası konusu olmadığını, iddiaların doğru olmayıp, davacının bu iddialarını senede karşı yazılı belgelerle ispatla yükümlü olduğunu, davacıdan alınan bononun teminat için olmayıp, davacıya satılan ve faturada da belirtilen malların karşılığı olduğunu, davacının faturaya süresi içinde itiraz etmediğini ve münderecatının kesinleştiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının icra takibinde borçlu olmadığını iddia ettiği 20.000-TL'yi ödediğinden bahisle istirdatı isteminde bulunduğu, tarafların davacının tarlalarına sulama sistemi için birtakım tarım malzemelerinin alımı konusunda sözlü olarak anlaştıkları, bu anlaşma uyarınca davalı tarafça davacıya birtakım tarım malzemeleri satıldığı ve icra takibine konu 30.04.2010 tarihli bononun verildiği, takip konusu borcun kambiyo senedine bağlı olmasına karşın davacı tarafından dosyaya sözkonusu borcun ödendiğine ya da bu miktarda borcun doğmadığına dair herhangi bir delil sunulmadığı, davacı tarafın delil listesinde yemin deliline de dayanmış olması karşısında karşı tarafa yemin teklif hakkının hatırlatıldığı, ancak davacı tarafın yemin deliline dayanmak istemediklerini bildirdikleri gerekçeleriyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24624, Karar No: 2018/1751, Tarih: 14.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/24624 E.  ,  2018/1751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu ... mahallesi 19 ada 39 parsel sayılı taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen ... mahallesi 40 ada 45 parsel sayılı taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı ile 2014, 2013 ve 2012 yıllarına ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m² değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

2)Dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın 2015, 2014, 2013 ve 2012 yıllarına ait emlak vergisi bildirimlerine ilişkin gerçekleşmiş ödeme belgeleri ve beyanname örneklerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10333, Karar No: 2021/10870, Tarih: 01.12.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/10333 E.  ,  2021/10870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Borçlunun, diğer fesih nedenlerinin yanı sıra, satış ilanı tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, İlk Derece Mahkemesince, 24/07/2020 tarihinde 7201 Sayılı TK'nın 21/1 maddesi uygulanarak tebliğ edildiği, ancak haber verilen kişinin kim olduğunun belirlenmediği, isminin usulüne uygun bir şekilde tutanağa geçirilmemesi sebebiyle anılan tebligatın 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine açıkça aykırı yapıldığı, bu hali ile yapılan tebligatın usulsüz olduğu, dolayısı ile borçluya satış ilanının usulünce tebliğ edilmemesi başlıbaşına ihalenin feshi sebebi olduğu gerekçesi ile ihalenin feshine karar verildiği, alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; tebligatın davacı şirketin Ticaret Siciline kayıtlı adresine yapıldığı, adresin kapalı olması nedeniyle 2 nolu ihbarnamenin davacı şirketin sicil adresinin bulunduğu adresin kapısına yapıştırıldığı, bu durumda tebligattan haberdar olunmadığı yönündeki iddiaların gerçeği yansıtmadığı ve satış ilanı tebligatının usulüne uygun olduğu gerekçesiyle istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın reddine ve para cezasına hükmedildiği, borçlunun temyiz kanun yoluna başvurduğu görülmektedir.

Hükmi şahıslara ne şekilde tebligat yapılacağı 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddelerinde belirlenmiştir. Borçlu şirketin tebligat adresinin, ticaret sicilinde kayıtlı adresi olması ve tevziat saatlerinde kapalı bulunması veya tebligatın alınmasından imtina edilmesi halinde, bu adrese 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. ya da 35/4. maddelerine göre tebligatın yapılması gerekir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre tüzel kişiler adına ticaret sicilindeki adreslerine gönderilen tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılmış olması halinde tebliğ memurunun, Tebligat Yönetmeliği'nin 30 ve 31. maddelerindeki koşulları araştırmasına gerek yoktur. Zira, muhatabın adreste bulunmaması halinde, bunun nedeninin araştırılması ve tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceğinin tespit edilmesi gerçek kişiler yönünden

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre tüzel kişiler adına ticaret sicilindeki adreslerine gönderilen tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılmış olması halinde tebliğ memurunun, Tebligat Yönetmeliği'nin 30 ve 31. maddelerindeki koşulları araştırmasına gerek yoktur. Zira, muhatabın adreste bulunmaması halinde, bunun nedeninin araştırılması ve tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceğinin tespit edilmesi gerçek kişiler yönünden

zorunlu olup, hükmi şahısların sıfatı ve niteliği itibari ile böyle bir araştırmanın yapılmamış olması, tebligatın usulsüzlüğü sonucunu doğurmaz. Ancak, Kanunun 21/1.maddesine göre tebligat yapılması halinde, tebliğ memuru, tebliğ evrakını tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de, mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir.

Somut olayda; borçlu şirkete ödeme emri tebliğinin 7201 sayılı TK'nın 21/1. maddesi gereğince ‘" muhatap adresi kapalı olması sebebiyle en yakın komşu/kapıcı/yönetici ... beyden sorulmuş, muhatabın kapalı gittiği beyan edilmiş, imzadan imtina edilmiştir. Tebligat ... Mahalle muhtarı imzasına teslim edilmiş, olup 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılmıştır. Ayrıca en yakın komşu/kapıcı/yöneticiye haber verilmiştir." Şeklinde şerh verilerek 24/07/2020 tarihinde tebliğ edildiği, bu hali ile tebligatın TK'nun 21/1. maddesine aykırı olduğu, her ne kadar şirketin kapalı olması durumunda adreste bulunmama nedeninin araştırılması gerekmemekte ise de, komşuya haber verme yükümlülüğünün devam ettiği, Dairemiz uygulamalarında TK.nun 21/1. maddesinin tüm koşullarının sıkı bir şekilde uygulanmayacağı belirtilmiş olmakla beraber bunun haber verme yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı, haber verilen komşunun isminin usulüne uygun bir şekilde tutanağa geçirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Buna göre haber verilen kişinin isminin usulüne uygun bir şekilde tutanağa geçirilmemesi sebebiyle anılan tebligatın 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine açıkça aykırı ve dolayısıyla usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; İlk Derece Mahkemesi’nin şikayetin kabulüne yönelik kararı yerinde olup, Bölge Adliye Mahkemesi’nce alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

O halde; İlk Derece Mahkemesi’nin şikayetin kabulüne yönelik kararı yerinde olup, Bölge Adliye Mahkemesi’nce alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi 08.07.2021 tarih ve 2021/1901 E. 2021/1930 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 01/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2593, Karar No: 2023/7946, Tarih: 11.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2593 E.  ,  2023/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Kabulü

Taraflar arasındaki meslek kodunun düzeltilmesi ve sigorta prime esas kazancın tespiti davasında İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine davalı Kurum vekilinin temyiz istemi hakkında yapılan inceleme sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 04.06.2013 - 30.06.2017 tarihleri arasında tıbbi görüntüleme teknikeri olarak aralıksız ve kesintisiz olarak çalıştığını, bu dönem içerisinde tıbbi görüntüleme teknikeri olarak çalışmasına rağmen davalı işverence meslek kodunun banko görevlisi olarak gösterildiğini, bu meslek kodunun davacının yıllarca süren yoğun ısrarları neticesinde en son işten çıkış bildirgesinde tıbbi görüntüleme teknikeri olarak düzeltilmişse de önceki çalışmasının Kurum kayıtlarında hep banko görevlisi olarak geçmiş olduğunu, davacının iş akdinin işverence haksız olarak feshi nedeniyle açılacak olan işçi alacağı davalarında da müvekkilin çalıştığı sürece tıbbi görüntüleme teknikeri olarak çalışıp çalışmadığı olgusunun ücret tazminat ve izin alacakları yönünden önem teşkil edeceğini, 2017 yılı Ocak ayı ile Mayıs ayı arası müvekkilin SGK priminin gerçek maaşı üzerinden yatırılmadığını, ücretinin bir kısmının banka kanalı ile geri kalanı da elden verilmek suretiyle ödendiğini, davacının işten ayrıldığında son aldığı net ücretin 2.100 TL olduğunu, 2017 yılı Ocak ayından bu yana da bu ücretle çalıştığını, 2017 Haziran ayında brüt ücretinin Kurum kayıtlarında 2.892,42 TL olarak görülmesine karşın 2017 Mayıs ayında 1.972,12 TL olarak göründüğünü, yine SGK hizmet dökümünde de açıkça görüleceği üzere; 2016 yılı Aralık ayında brüt 2.096,76 TL olan ücretinin 2017 yılı Ocak ayı itibari ile 1.972,12 TL olarak göründüğünü, bir yıldan diğer yıla geçerken ücretin artması gerekirken daha da düşmesinin hayatın olağan akışına aykırı bir durum olduğunu, ayrıca 3 yıl düzenli çalışan işçinin bu denli iniş çıkışlı bir ücretinin düşünülemeyeceğini beyanla davacının davalı işyerinde 04.06.2013 - 30.06.2017 tarihleri arasında tıbbi görüntüleme teknikeri olarak çalıştığının tespiti ile 2017 yılının Ocak ayından Haziran ayına kadar olan 5 aylık dönemdeki çalışmasına ait primlerinin gerçek ücreti üzerinden tespit edilerek o dönemlere ait eksik primlerinin davalı işyeri tarafından tamamlatılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili şirkette çalıştığı süre ve yaptığı işle ilgili olarak uyuşmazlık olmadığını, davacının 04.06.2013 - 30.06.2017 tarihleri arasında müvekkili şirkette röntgen teknikeri olarak çalıştığını, davacının işe alınırken de sözleşmesine röjntgen teknikeri olarak çalışacağının belirtildiğini, bu nedenle de iddia edildiği gibi davacının Kuruma yapılan bildirimlerde meslek kodunun tıbbi görüntüleme teknikeri olarak belirtilmemiş olmasının herhangi bir kötü niyetle olmadığını, davacı müvekkil şirkette tıbbi görüntüleme teknikeri olarak çalışmış ise de, yaptığı bu çalışmanın 3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun kapsamında ve kendisine ek haklar getirecek nitelikte bir çalışma olmadığını, davacının maaşının iddia edildiği gibi net 2.100,00 TL olmadığını, ücret bordrolarında gösterildiği üzere net 1.543,20 TL olduğunu, davacının işten çıkarıldığı tarihte 920,31 TL yıllık izin ödemesinin aylık maaşı ile birlikte ödenmesi nedeniyle, bordroda davacıya yapılan toplam ödeme brüt 3.543,22 TL olarak gözüktüğünü, bu tutar içerisinde yıllık izin ücreti ve diğer kesintilerin de olduğunu, bu nedenlerle davacının maaşında meydana gelen artış ve azalmalar, ek bir kısım ödemeler olup olmaması ile ilgili olarak değişiklik gösterdiğini, bordrolardan bu durumun açıkça görülebileceğini, davacının ücretinin son 5 aydır bir kısmının elden, geri kalanının bankadan yatırıldığını, bu nedenlerle son 5 aylık dönemde eksik SGK priminin olmadığını, müvekkil şirkette tıbbi görüntüleme teknikeri olarak çalıştığı süreye ait alacaklarının tamamının banka yoluyla eksiksiz ödendiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kayıtlarında yapılan incelemeye göre davacının 04.06.2013 - 30.06.2017 dönemlerine ilişkin fiili çalışmasının tespit edilemediğini, davanın öncelikle hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, bu gibi hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiğinden ve bu nedenle de özel bir duyarlılık ve önemle yürütülmesi gerektiğini, ücret konusunda da yazılı delil bulunması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kayıtlarında yapılan incelemeye göre davacının 04.06.2013 - 30.06.2017 dönemlerine ilişkin fiili çalışmasının tespit edilemediğini, davanın öncelikle hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, bu gibi hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiğinden ve bu nedenle de özel bir duyarlılık ve önemle yürütülmesi gerektiğini, ücret konusunda da yazılı delil bulunması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

3.Dahili davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili şirkette 20.04.2017 - 30.06.2017 tarihleri arasında bordrosunda gösterilen ücretlerle ve sözleşmesine uygun olarak çalıştırıldığını, davacının müvekkili şirkette tıbbi görüntüleme teknikeri olarak çalıştığını, yaptığı bu çalışmanın 3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun kapsamında ve kendisine ek haklar getirilecek nitelikte bir çalışma olmadığını, davacının maaşının iddia edildiği gibi net 2.100,00 TL olmadığını, ücret bordrolarında gösterildiği üzere net 1.543,20 TL olduğunu, davacının işten çıkarıldığı tarihte 920,31 TL yıllık izin ödemesinin aylık maaşı ile birlikte ödenmesi nedeniyle bordroda davacıya yapılan toplam ödemenin brüt 3.543,22 TL olarak göründüğünü, bu tutar içerisinde yıllık izin ücreti ve diğer kesintilerin de olduğunu, davacının ücretlerinin tamamının bankadan yatırıldığını, ilgili meslek kuruluşundan gelen yazı cevabına göre ise davacının ücretinin asgari ücretin 1,5 katı kadar olduğunu, oysa davacının yaptığı iş için kamu kurumlarınca özel olarak tanımlanmış kesin olarak uygulanması gereken ve asgari ücretin 1,5 katı olması gereken bir azami ücret tutarının olmadığını, açıklanan nedenlerle davacının davasının reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.07.2019 tarihli ve 2017/164 Esas, 2019/158 Karar sayılı kararı ile "... Tüm Radyoloji Teknisyenleri ve Teknikerleri Derneğinin 28.02.2019 tarihli yazısında özel hastane, özel görüntüleme merkezleri, taşeron firmalar ve benzeri işyerlerinde çalışan radyoloji teknisyeni ve teknikerinin ortalama net ücretinin asgari ücretin 1,5 katı olduğuna dair beyanda bulunduğu, bu cevabi yazı ve daha önceki yıllara ait banka ödeme belgesindeki ücret ödemeleri dikkate alındığında davacının 01.01.2017 tarihinden iş akdinin bitim tarihi olan 30.06.2017 tarihine kadar dönemdeki net ücretinin asgari ücretin 1,5 katı olduğu, bu nedenle 01.01.2017 - 30.06.2017 tarihleri arasındaki çalışmasına ait sigortalı prim günlerinin net 2.100 TL prim kazancı üzerinden Kuruma bildirilmesi gerektiği anlaşılmakla davanın kabulüne" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 02.07.2019 tarihli ve 2022/259 Esas, 2022/9 Karar sayılı kararıyla; "Davalı Mersin Yenişehir Özel Ağız ve Diş Sağlığı Hiz. Tur. San ve Tic. Ltd. Şti ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 16.06.2022 tarihli 2022/259 - 2022/9302 sayılı kararıyla; davacının, isteme konu 04.06.2013-30.06.2017 tarihleri arası dönem yönünden, 20.04.2017-30.06.2017 tarihleri arası dava dışı (1148513) sicil sayılı Akamer Özel Ağız ve Dış Sağlığı Hizmetleri A.Ş’de, 04.06.2013-20.04.2017 tarihleri arasında (1101505) sicil no.lu davalı Mersin Yenişehir Ağız ve Dış Sağlığı Hizmetleri San Tic. Ltd.Şti. iş yerinde tüm zamanlarda A-1 kapsamında ve 5230 (gişe/banko görevlisi) kodu ile bildirimlerin yapıldığı, Mahkemece kabule konu dönemde taraf olmayan dava dışı işveren Akamer Özel Ağız ve Dış Sağlığı Hizmetleri A.Ş. yönünden de karar verildiği bu bağlamda HMK 124 üncü maddesi kapsamında davaya dâhil edilmesi suretiyle, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile davacının 04.06.2013 - 20.04.2017 tarihleri arasında davalı Mersin Yenişehir Ltd. Şti. adına 1101505 no.lu işyerinde, 20.04.2017 - 30.06.2017 tarihleri arasında davalı Akamer Özel Ağız ve Diş Sağlığı Hizmetleri Ltd. Şti. adına 1148513 no.lu işyerinde radyoloji teknikeri olarak kesintisiz çalıştığının tespitine, 01.01.2017 tarihinden 30.06.2017 tarihine kadar olan dönemdeki net ücretinin asgari ücretin 1,5 katı 2.100 TL olduğunun tespitine, Kurum kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyizi; tanık beyanları arasında çelişkinin giderilmediğini, resen araştırma ilkesine uygun yargılama yapılmadığını, davacının iddiasının yazılı delillerle ispatı gerektiğini, davada 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçirilmiş olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 04.06.2013 - 30.06.2017 tarihleri arasında tıbbi görüntüleme teknikeri olarak çalıştığının ve 2017 yılı Ocak ayından Haziran ayına kadar olan çalışmaları yönünden prime esas kazancının tespiti istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk