muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2278, Karar No: 2015/22250, Tarih: 12.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/2278 E.  ,  2015/22250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının davalıya ait ... Köyünde kurulu şantiyede tünel kalıp-demir işçisi olarak çalıştığını, tüneldeki işin bitmesi ve şantiyenin başka tünellerinde kalıp işçisi ihtiyacı olmaması nedeni ile tazminatları ödenerek iş akdinin feshedildiğini, davalı işverene ait devam eden bir başka tünel işi olmadığını ve şantiyenin bir başka bölümünde de istihdam ihtiyacı bulunmadığını, bu şartlarda işine devam etmesi halinde davalının ekonomik darboğaza düşeceğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacı tanıklarının davacı ile birlikte iş sözleşmeleri feshedilmiş işçiler olduğu, davalı tanıklarının anlatımlarının gerek davacının yaptığı işin mahiyetine ve gerekse dava dosyası kapsamına uygun olduğu ve üstün tutulması/hükme esas alınması gerektiği ve davalı işverene ait 1036491.046/01 sicil numaralı işyeri dönem bordrolarına göre aylık işçi sayılarında artış olmadığı dikkate alınmak sureti ile davalı vekilinin savunmalarına itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verildiği halde, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşverenin amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar, yönetim hakkı kapsamında olabilir. Geniş anlamda, işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda, bu kapsamda işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin aldığı her türlü kararlar, işletmesel karardır. İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte, yargısal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi, işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşmekte, fesih işlemi de işletmesel karar çerçevesinde değişen durumlara karşı işveren tepkisini oluşturmaktadır. Bu kararlar işletme ve işyeri içinden kaynaklanan nedenlerden dolayı alınabileceği gibi, işyeri dışından kaynaklanan nedenlerden dolayı da alınabilir.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda, kararın yararlı ya da amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz; kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda, kararın yararlı ya da amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz; kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli nedeni olduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

Somut olayda davalı, tüneldeki kalıp işinin bittiğini ve davacının yaptığı iş itibariyle çalıştırılabileceği başka bir bölüm bulunmadığını belirterek iş sözleşmesini feshettiğini savunmuştur. Yukarıda açıklanan esaslar dahilinde davacı hakkında feshin son çare olarak uygulanıp uygulanmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Somut olayda davalı, tüneldeki kalıp işinin bittiğini ve davacının yaptığı iş itibariyle çalıştırılabileceği başka bir bölüm bulunmadığını belirterek iş sözleşmesini feshettiğini savunmuştur. Yukarıda açıklanan esaslar dahilinde davacı hakkında feshin son çare olarak uygulanıp uygulanmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2064, Karar No: 2018/6699, Tarih: 14.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/2064 E.  ,  2018/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Adalet Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı müvekkilinin Adalet Bakanlığına bağlı İzmir Adliyesinde işe başladığını, diğer davalılar ... İnşaat Özel Sağlık Temizlik Yem. San. Ltd. Şti. ile... Bilgisayar Hizmetleri Temizlik Yemek İnşaat Medikal Sanayi Ticaret Limited Şirketinin üstlendiği temizlik ve kırtasiye taşıma işlerinde kesintisiz olarak çalıştığını, davalı tarafın müvekkilinin iş akdini haksız ve geçersiz olarak feshettiği 14.02.2014 tarihine kadar aralıksız ve sürekli çalıştığını, müvekkilinin iş akdinin davalılar tarafından ihale süresinin sona ermesinden dolayı ve yeni ihaleyi alan alt işverenin kendisi ile sözleşme yenilememesi üzerine ve diğer sebeplerle haksız olarak feshedildiğini, her iki davalı şirketin ortaklarının aynı olduğunu ve aralarında organik bağ bulunduğunu, her iki şirketin tüm hizmet dönemine ait alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, davalı işverenlerin müvekkilinin çalışması sırasında birkaç kez giriş-çıkış yaptıklarını, müvekkilinin işe girdiği tarihten bu yana İzmir Adalet Sarayında çalıştığını, asıl işveren olan Bakanlığın diğer davalılar ile birlikte sorumlu olduğunu, müvekkilinin amir-memur statüsünde çalıştığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacı tarafın belirlenebilir nitelikteki işçi alacaklarının bulunduğundan bahisle kısmi dava açtığını, ancak yeni HMK.nun kısmi davanın değerinin taraflarca tartışmasız bir biçimde belli olduğu belirli alacaklara ilişkin davalarda kısmi davanın açılamayacağını tespit ettiğini, husumetin taraflarına yöneltilmesinin hukuka aykırılık teşkil ettiğini, İzmir Adliyesi yönetiminin asıl işi haricindeki temizlik işlerini alan diğer davalı şirketlerin alt işveren olmadığını ve yapılan bu işlerin asıl işin bir bölümü olmadığı için İzmir Adliyesi yönetiminin ve dolayısıyla da Bakanlıklarının husumetinin bulunmadığını, İzmir Adliyesinin temizlik işlerinin davalı şirketler ile imzalanan Malzemeli Genel Temizlik İhalesi Sözleşmesi neticesinde doğrudan temin yöntemi kullanılarak yapılan hizmet alımları ile karşılandığını, idare ile ihaleyi alan şirket arasındaki ilişkinin Borçlar Kanunu uyarınca bir istisna akdi olduğunu, işçilerin tamamen yüklenici firmanın sevk ve idaresi altında olduğunu, idarenin işverenlik sıfatının kalktığını ve davalı taşeron firmanın asıl işveren haline geldiğini, davacının dava dilekçesinin sonuç ve istem bölümünde talep ettiği kıdem ve fazla çalışma ücreti gibi tazminat alacaklarından Bakanlıklarının sorumluluğu cihetine gidilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat Özel Sağlık Temizlik Yemek Hizmetleri Taşımacılık Bilgisayar San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacı tarafın ücretlere ilişkin taleplerinin talep tarihine göre 5 yıllık süreden önceki döneme tekabül eden kısımlarının zamanaşımına uğradığını, müvekkili şirketin diğer davalı... Bilgisayar Ltd. Şti. ile herhangi bir ortaklığı, fiili yada hukuki bağı bulunmadığını, husumet itirazında bulunduklarını, müvekkili şirketin İzmir Adliyesinde temizlik ihalesini ilk defa 01.04.2010 tarihinde kazandığını, davacının müvekkili şirketin ihaleyi kazanması ile temizlik elemanı olarak çalışmaya başladığını, davalı müvekkilinin 31.12.2013 tarihinde ihaleyi kaybetmesi üzerine adliyeden ayrıldığını, davacının hiç ara vermeden diğer şirket... Bilgisayar Ltd. Şti.nde çalışmaya devam ettiğini, bu şirketteki çalışmalarının ise 14.02.2014 tarihinde sona erdiğini, davacının iş akdinin müvekkil şirketçe feshedilmediğini, davacının çalışmaları davalı bakanlığa ait adliyede ve yeni alt işveren... Bilgisayar Ltd.Şti.nde devam etmiş olduğundan davalı müvekkili şirketten ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanmasının mümkün olmadığını, müvekkili şirketin kendi bünyesinde gerçekleşmeyen çalışmalardan dolayı herhangi bir sorumluluğunun olmasının düşünülemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Bilgisayar Hizmetleri Temizlik Yemek İnşaat Medikal San. Tic. Ltd. Şti'ne dava dilekçesi ve duruşma günü usul ve yasaya uygun tebliğ edilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Bozma ilamına uyulan Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... Bilgisayar Hizmetleri Temizlik Yemek İnşaat Medikal San. Tic. Ltd. Şti'ne dava dilekçesi ve duruşma günü usul ve yasaya uygun tebliğ edilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Bozma ilamına uyulan Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar, davalılardan Adalet Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkemenin 08.12.2014 tarih ve 2014/213 Esas-2015/1031 Karar sayılı kararı Dairemizin 03.07.2017 tarih ve 2017/8410 esas-2017/15765 karar sayılı kararıyla bozulmuştur. Bozma kararında; “ ...Hal böyle olunca, davalı... Bilgisayar Hizmetleri Temizlik Yemek İnşaat Medikal Sanayi Ticaret Limited Şirketine çıkarılan dava dilekçesi ve tensip zaptının bila tebliğ dönmesine rağmen yargılamaya devam edilerek taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece yapılacak iş; davalı... Bilgisayar Hizmetleri Temizlik Yemek İnşaat Medikal Sanayi Ticaret Limited Şirketine usul ve yasaya uygun olarak dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilerek taraf teşkilinin sağlanmasından ve adı geçen davalı şirketin delillerini bildirmesinden sonra sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.” denilmiştir.

Dosya içeriğinden; Mahkemece dava dilekçesi, tensip tutanağı, bozma ilamı ve bozma tensip tutanağının davalı... Bilgisayar Hizmetleri Temizlik Yemek İnşaat Medikal Sanayi Ticaret Limited Şirketinin dava dilekçesindeki adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğe çıkarıldığı, gerekçeli kararın ise önce normal tebligat yoluyla tebliğe çıkarıldığı, bila tebliğ üzerine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligatın yapıldığı, davalı şirketin ticaret sicil kaydındaki adresinin ise Mahkemece ilgili Ticaret Sicili Müdürlüğü nezdinde hiç araştırılmadığı görülmektedir.

Bu durumda, Mahkemece dava dilekçesi, tensip tutanağı, bozma ilamı ve bozma tensip tutanağına ilişkin olarak Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmadan önce davalı şirketin ticaret sicil kaydındaki adresi sorularak sonucuna göre işlem yapılmamıştır. Dolayısıyla, bozma gerekleri yerine getirilmeden bozmaya aykırı olarak yeniden aynı hüküm kurulmuştur.

Açıklanan maddi ve hukuki olgulara aykırı olarak yanılgılı değerlendirme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 14/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15103, Karar No: 2017/25094, Tarih: 16.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15103 E.  ,  2017/25094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 16/11/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ...Beldesi,... Mahallesi, 102 ada 62 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayınlanan yapı yaklaşık birim maliyetleri hakkındaki tebliğe göre m² birim fiyatı uygulanıp yıpranma payı da düşülerek, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 16/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10251, Karar No: 2015/23314, Tarih: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10251 E.  ,  2015/23314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .........aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına......saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır.Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanıklar resmi nikahlı evli iken sanık Tülay'ın babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 31/01/2007 tarihinde sanıkların boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun sanıklar tarafından işlenmediğine yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6353, Karar No: 2012/11924, Tarih: 05.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6353 E.  ,  2012/11924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Bilirkişi raporlarında değerlendirmede esas alınan yoncanın dekar başına verim miktarı ile değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafı ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatının ... İlçe Tarım Müdürlüklerinden,

2-Ecrimisil hesabında değerlendirmeye alınan tütünün 2006, 2007 ve 2008 yılları; yoncanın 2009 yılı dekar başına verim miktarları, ortalam toptan satış fiyatları ve üretim masraflarının ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.