muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17280, Karar No: 2022/11130, Tarih: 29.09.2022

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, davacının kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, tazminat hesabına yönelik olarak alınan raporda davacının bakiye ömrünün tespitinde TRH 2010 tablosu ve teknik faiz olarak %1.8 uygulanmış, Hakem Heyetince anılan hesaplama karara esas alınmıştır. Tazminat hesabında TRH 2010 tablosunun kullanılmasında isabetsizlik yok ise de uygulanan teknik faiz yönünden; Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle, işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir.

Somut olayda, karara esas kabul edilen aktüer raporunda, TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve %1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; Hakem Heyeti tarafından bu hesaba göre karar verildiği görülmektedir. Dairemizin içtihatları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından "devre başı ödemeli belirli süreli rant" yöntemi kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan maddi ve hukuki vakıalar karşısında, davacı için TRH 2010 Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından "progresif rant" formülü kullanılarak tazminat hesaplamasının yapılması gerektiği dikkate alınmak suretiyle bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-)Davacı vekili tarafından başvuru dilekçesinde tür belirtilmeksizin temerrüt faizi istenilmiş ve Uyuşmazlık Hakem Heyetince yasal faize hükmedilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince, davalı ... şirketlerine trafik sigortalı her iki aracın da ticari olduğu gözetilerek talep edenin (başvurucunun) faiz istemi hakkında ıslah dilekçesi de tetkik edilmek suretiyle faiz türünün belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

3-)Davacı vekili tarafından başvuru dilekçesinde tür belirtilmeksizin temerrüt faizi istenilmiş ve Uyuşmazlık Hakem Heyetince yasal faize hükmedilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince, davalı ... şirketlerine trafik sigortalı her iki aracın da ticari olduğu gözetilerek talep edenin (başvurucunun) faiz istemi hakkında ıslah dilekçesi de tetkik edilmek suretiyle faiz türünün belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28977, Karar No: 2012/13467, Tarih: 24.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/28977 E.  ,  2012/13467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.'nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evı haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır.

Somut olayda, mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda 101 m2 bürüt alaniı 7 nolu bağımsız bölümün değeri 75.000 TL olarak belirtilmiştir(icra müdürlüğünce yaptırılan kıymet takdirinde ise aynı taşınmaza 17.05.2011 tarihli rapor ile 110.770 TL. değer biçilmiştir). Raporda borçlunun haline münasip alabileceği evin değeri belirtilmemiştir. Zabıta araştırnmasına göre borçlu; 2 yıllık yüksek okul mezunu olup, evli ve bakmakla yükümlü olduğu 2 çocuğunun bulunduğu, işyerinde inşaat malzemeleri sattığı, dükkanın kendisine ait olduğu, kira ödemediği, adına kayıtlı minibüsün bulunduğu, ayda 2.000 TL. gelirinin olduğu tespit edilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, yeniden aldırılacak bilirkişi raporu ile borçlunun haline münasip evalabileceği miktar ile Osmaniye'nin daha mütevazi bir semtinde oturabileceği evin değeri belirlenmek suretiyle yukarıdaki ilkeler gözetilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5972, Karar No: 2021/3654, Tarih: 22.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5972 E.  ,  2021/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtilen şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dosyada, davacının 01.06.2011 ile 10.02.2014 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini istediği, mahkemece davanın kabulüne hükmedildiği, davalı işveren tarafından davacının 28.05.2012-12.01.2013, 21.03.2013-10.07.2013 ve 23.09.2013-10.02.2014 tarihleri arasındaki hizmetinin Kuruma bildirildiği, bir kısım bordro tanıkları ile komşu işyeri tanığı tarafından davacının kesintisiz çalıştığı, ancak bir ara kalp rahatsızlığı nedeniyle bypass ameliyatı olarak işe ara verdiğinin belirtildiği,davacının hastalığı sebebiyle işe ara verdiği dönemin araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Davacının tanık beyanlarında ifade edilen şekilde kalp ameliyatı geçirip geçirmediği hastane kayıtlarından araştırılarak, hastanede tedavi gördüğü, raporlu olduğu süreler tespit edilmeli ve bu süreler dışlanarak karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 22.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/611, Karar No: 2023/2084, Tarih: 24.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/611 E.  ,  2023/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/22 E., 2022/308 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hilvan Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.05.2007 tarihli ve 2007/246 Soruşturma numaralı iddianame ile; "suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz dışı sanık ... ile gece vakti mağdurun iş yerine girip sigara ve telefon çalıp tanık C.A. tarafından fark edilmeleri üzerine, suça sürüklenen çocuk ...'ın sigaraları atıp diğerleri ile birliikte kaçtığı ve kolluk görevlilerinin tanık ile birlikte suça sürüklenen çocuğu çevrede yaptıkları araştırmada üzerinde suça konu telefon ile birlikte yakaladıkları" iddiasıyla suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 145, 31/3, 151/1, 31/3, 54 ve 63. maddeleri ile aynı Kanun'un 56. maddesi yollamasıyla 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. ve 11. maddeleri maddeleri gereğince hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Hilvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2007 tarihli ve 2007/37 Esas, 2007/108 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 31/3, 62/1 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenerek 2 yıl denetim süresinin belirlenmesine, mala zarar verme suçundan, aynı Kanun'un 151/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-b maddesi uyarınca mağdurun zararının giderilmesi seçenek yaptırıma çevrilmesine karar verilmiştir.

3. Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.04.2011 tarihli ve 2010/21656 Esas, 2011/5173 Karar sayılı ilâmıyla "suç tarihi itibariyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 24. maddeleriyle değerlendirme yapılmadan hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.04.2011 tarihli ve 2010/21656 Esas, 2011/5173 Karar sayılı ilâmıyla "suç tarihi itibariyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 24. maddeleriyle değerlendirme yapılmadan hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Hilvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2014 tarihli ve 2012/151 Esas, 2014/70 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan, aynı Kanun'un 151/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 08.07.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

5. Hilvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2021/22 Esas, 2022/308 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup; mala zarar verme suçundan ise düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi; "atılı suç bakımından zamanaşımının gerçekleştiğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ...'ın, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sonrası denetim süresi içinde suç işlemesi nedeniyle hakkında mahkûmiyet kararı verilen diğer suça sürüklenen çocuk ... ve yaşı büyük sanık ... ile birlikte suç tarihinde gece vakti sayılan saat 02.00-02.30 sıralarında mağdurun bakkal dükkânının önünde durdukları, ... ve ...’ın yanlarında bulunan levyeyi de alarak araçtan indikleri, birlikte önce dış kepengin kilidini, sonrada dükkânın camını kırarak içeriye girdikleri, iş yerinin içindeki çeşitli marka ve sayıda sigaralar ile bir adet cep telefonunu çaldıkları, dükkan içerisinde bulunan ceketin içerisine sigaraları koydukları, ...’ın sigaraları ve telefonu alarak dükkandan çıktığı, bu sırada bakkalın üst katında ikamet eden tanık C.A.'nın suça sürüklenen çocuk ve diğerlerini fark ettiği, tanık aşağı indiğinde suça sürüklenen çocuk ...’ın kucağında bulunan sigaraları atarak kaçtığı, ardından diğer suça sürüklenen çocuk ...’in de dükkândan çıkarak kaçtığı, daha sonra kolluk görevlilerinin tanıkla birlikte çevrede yaptıkları araştırmalarda suça sürüklenen çocuk ...’ı buldukları, iş yerinden çalınan cep telefonunun da suça sürüklenen çocuk ...’ın üzerinden çıktığı, suça sürüklenen çocuk ...’in de bir gün sonra ...'ın şifai olarak eylemi ... ve ... ile yaptıklarını söylemesi üzerine ikameti olan ...’te yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda, üzerine atılı suçlama konusunda ikrar içeren savunmada bulunmuştur.

2. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda, üzerine atılı suçlama konusunda ikrar içeren savunmada bulunmuştur.

3. Tanık C.A. beyanında, olay günü hırsızlık yapılan mağdurun dükkânının üst katında oturduğunu, sesler üzerine aşağıya indiğini, dükkândan iki kişinin çıktığını, haber verdikleri polislerin gelmesi üzerine birini yakaladıklarını, karakolda da suça sürüklenen çocuk ...'ı teşhis ettiğini belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.07.2014 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16.12.2016 günü yeniden işlemeye başladığı ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve buna göre olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin aynı Yasa'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddeleri gereğince 10 yıl ve 15 yıl olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması sebebiyle bu sürelere eklenecek süreler de dikkate alındığında ve diğer suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen ve zamanaşımını kesen 11.07.2019 tarihli mahkûmiyet hükmü dikkate alındığında zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun atılı suç bakımından zamanaşımının gerçekleştiğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1. 27.09.2007 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, hükmün yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.04.2011 tarih, 2010/21656 Esas, 2011/5137 Karar sayılı ilamı ile bozma kararı verilmesi üzerine, suça sürüklenen çocuk hakkında 26.02.2014 tarihli ve 2012/151 Esas, 2014/70 Karar sayılı ilam ile, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün 03.11.2022 tarihli karar ile açıklandığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında 27.09.2007 tarihinde verilen hapis cezasının ertelenmesi kararının suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak oluşturduğu anlaşılmaka; açıklanan hükümde de 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca erteleme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Suça sürüklenen çocuğun mağdura ait iş yerinden çalmış olduğu sigaraları tanığı görmesi üzerine iş yerinin önüne atıp kaçması ve sonrasında üzerinde yine iş yerinden çaldığı cep telefonu ile birlikte yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, soruşturma aşamasında mağdur tarafından bozuk ve çalışmadığı belirtilen cep telefonunun suç tarihindeki piyasa değerine ilişkin dosya kapsamında bir tespit veya beyanın bulunmaması karşısında; suça konu telefonun suç tarihindeki piyasa değeri tespit edildikten sonra, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması şartlarının oluşup oluşmadığı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Gerek dosya üzerinden fiziken, gerekse UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, suça sürüklenen çocuğun savunmasının ilk olarak alındığı anlaşılan 28.06.2007 tarihli duruşma tutanağına rastlanılmadığı, iddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 145/1. maddesinin uygulanmasının talep edildiği de düşünüldüğünde, dosyanın esası ve suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilip verilmediğinin tespiti bakımından önemi haiz olan 2007/37 Esas sayılı dosyasına ait duruşma tutanakları dosya arasında bulundurulmadan karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hilvan Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2021/22 Esas, 2022/308 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11428, Karar No: 2007/11624, Tarih: 01.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11428 E.  ,  2007/11624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı ileri sürülen taşınmazın tapu kaydının iptaline ilişkin olup, davalı gerçek kişi Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 24.05.2007 tarih 2007/4532-5926 sayılı onama kararına karşı karar düzeltme talebinde bulunmuş olduğundan, temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 01/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23007, Karar No: 2014/26234, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/23007 E.  ,  2014/26234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/336-2014/452

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi