muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11184, Karar No: 2018/7107, Tarih: 19.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/11184 E.  ,  2018/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/11/2014 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 07/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 35,90 TL'sinin davacıya, 1.802,70 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 19/11/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kasten yaralama ve tehdit nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; kararı davacı manevi tazminat miktarının az olduğundan, davalı ise maddi ve manevi tazminatlar yönünden temyiz etmişlerdir.

Borçlar Yasası'nın 47. (TBK 56.) maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; tarafların konumu, davacının yüzünde sabit iz kalması, %5,1 oranındaki beden gücü kaybı olduğuna dair Adli Tıp raporu, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı düşük olduğundan kararın davacı yararına bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 19/11/2018
Yargıtay — Esas No: 2013/2548, Karar No: 2013/16135, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/2548 E.  ,  2013/16135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından işyeri sigorta poliçesi ile sigortaladığı dava dışı Kar-Pol. İnş. Malz. San. ve Tic. AŞ.ne ait işyerindeki makinelerin, davalı ... müdürlüğünün su şebekesine çamurlu su karışmasına rağmen işletmelere su vermeye devam etmesi sonucu hasarlandığını, müvekkilinin zarar görenlere 17.885,00 TL hasar tazminatı ödendiğini, bu tazminatın TTK'nun 1301 maddesi gereğince ödeme tarihi 06.03.2009 tarihinden itibaren işyelecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirket ile davacnın sigortalısı olan şirket arasında imzalanan Su Satış Sözleşmesinin 5.maddesine göre müdürlüğün vuku bulacak arızalardan sorumlu olmayacağının belirtildiği,böyle bir durumda sigortalının kendi deposundaku suyu kullanması gerektiğini belirterek haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre,dava dışı sigortalı firmanın makinelerinde meydana gelen hasardan davalının %100 oranında birici dereceden kusurlu olduğu ve 17.606,00 TL zararın oluştuğundan bu miktarın 06.03.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar vermiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından, temyiz edilmiştir. igorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1.Davacı ... şirketinin, temyize cevap dilekçesinde kararı temyiz ettiğini belirtmiş ise de temyiz dilekçesi temyiz esas defterine kaydedilmediği gibi temyiz harcı da yatırılamadığı, bu hali ile usule uygun bir temyiz dilekçesi olmadığından, temyiz dilekçesinin reddi gerkmiştir.

2. Davalının temyizine gelince:

Mahkemece, karara esas alınan ve iki makine mühendisi ve bir iktisat bölümü öğretim görevlisi tarafından dezenlenen bilirkişi raporunda, sigortalı ile davalı arasında imzalanan "Su Satış Sözleşmesi" gereği, davalının temiz su getirme yükümlülüğü bulunduğu, olay günü çamurlu suyun dava dışı sigortalıya ait arıtma tesisine gitmeden önce vanaları kapatması gerektiği, ancak bunu yapmayarak zararın meydana gelmesinde birinci dereceden %100 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

29.01.2009 tarihinde sağanak yağışın, döşemealtı yağmursuyu deşarj kanallarının taşmasına sebep olduğu, şebekeyi besleyen su kaynaklarının çamurla kaplanması ve çamurlu suyun sigortalı işyerinde kullanılması sırasında ön filtre ve mebranların zarar görmesine neden olduğu anlaşılmaktadır.

29.01.2009 tarihinde sağanak yağışın, döşemealtı yağmursuyu deşarj kanallarının taşmasına sebep olduğu, şebekeyi besleyen su kaynaklarının çamurla kaplanması ve çamurlu suyun sigortalı işyerinde kullanılması sırasında ön filtre ve mebranların zarar görmesine neden olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı ve dava dışı sigortalı arasında imzalanan Su Satış Sözleşmesine göre, sigortalının sanayi bölgesindeki su ihtiyacının davalı tarafından karşılandığı, anılan sözleşmenin 4.maddesine göre müşterinin en az 24 saat su ihtiyacanı karşılıyacak kapasitede yedek deposunu yapması gerektiği, 5.maddesinde ise davalının vuku bulacak arızaları en kısa sürede onaracağı, ancak iradesi dışında vuku bulacak arızalardan sorumlu olmayıp, müşterinin böyle bir durumda kendi deposundaki suyu kullanacağı ve herhangi bir zarar ziyan talebinde bulunmayacağı belirtilmiştir.

Bu sözleşme gereğince sigortalının da bir deposu olduğu keşif sırasında görülmüş, dinlenen davalı tanıkları olaydan sonra çamurlu suyla ilgili olarak abonelerin bir kısmını sözlü veya telefonla uyardıklarını ve bir kısmının kendi vanalarını kapattıklarını belirtmiştir. Sigortalının da davalıdan arıza ile bilgi istediği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bilirkişi raporunda, dava dışı sigortalının şebekeden çamurlu suyun geldiğini farketmesine rağmen kendi vanasını kapatmaması ve deposundaki temiz suyu kullanamamasının hasarın meydana gelmesinde katkısı olup olmadığının tartışılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, olayın ve hasarın meydana gelişi ve davalı ile sigortalı arasında imzalanan sözleşme hükümleri gereğince dava dışı sigortalı firmanın, hasarın meydana gelmesinde kusuru bulunup bulunmadığının saptanması yönünde sigorta hukukunda uzman bilirkişinin de yer alacağı yeni bir birlirkişi heyetinden rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1)nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3455, Karar No: 2017/5349, Tarih: 25.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3455 E.  ,  2017/5349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : TCK.nun 87/4-1. cümlesi, 29, 62, 58, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya içeriğine, mevcut deliller ve tanık beyanlarına göre; maktulün ölümü ile sonuçlanan olay sırasında, aynı koğuşta kalan ve koğuş mümessili olan ... hakkında Burdur Cumhuriyet Savcılığının 2013/2800 soruşturma nolu Kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği; ancak verilen bu kararın maktulün yakınları olan ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmakla, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın ilgililere tebliğ edilip edilmediğinin, tebliğ edildi ise yasal süresi içinde itiraz edilip edilmediğinin, itiraz edildi ve red kararı verildi ise, red kararına karşı CMK 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna gidilmesi konusunda Cumhuriyet Savcılığına bildirimde bulunup bulunulmadığının araştırılması, bildirimde bulunmadı ise bu konuda gereğine tevessül edilmesi,

Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar şikayetçilere tebliğ edilmedi ise tebliğ edilmesi, itiraz ve kesinleşme aşamalarının beklenmesi,

Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilip karar kaldırılıp dava açıldığı takdirde bu dava dosyası ile yargılamaya konu dava dosyasının birleştirilmesi ve delillerin birlikte ele alınarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik

inceleme ile hüküm kurulması yasaya aykırı olup sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle BOZULMASINA, 25.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3563, Karar No: 2017/6517, Tarih: 10.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3563 E.  ,  2017/6517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık ...'ın 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkumiyetine dair hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya içinde bulunan vergi inceleme raporları, vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu, bilirkişi raporu, sanığın savunması ile tüm dosya kapsamını CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada edindiği kanaate göre değerlendirerek sanığa yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının sabit olduğuna karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamış;TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ...'nun 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkumiyetine dair hükümlere yönelik temyiz itirazına gelince;

Şirket yetkilisi olan sanığın, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, ... ve Hakan Özdemir'in şirket kurup kendisini de yanıltarak şirket müdürü olarak gösterdilerini, çek karnesi de çıkartmak suretiyle bir çok kişiye de çek dağıttıklarını, bundan dolayı ceza aldığını şirketin nasıl kurulduğunu, nerede faaliyet gösterdiğini dahi bilmediğini, olaydan dolayı mağdur durumda bulunduğunu savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından; suça konu faturalar ile sanığın şirket adına çek keşide edip yargılandığı dava dosyalarına konu çekler getirtilip sanığa gösterilerek imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, imzayı inkar etmesi halinde gerektiğinde usulünce imza incelemesi yapılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri tanık sıfatıyla dinlenilerek sanığı tanıyıp tanımadıklarının, sanığın şirket adına hareket edip etmediğinin sorulması, şirketin banka hesapları, oda ve vergi dairesi kayıtları incelenerek ve belirlenecek diğer objektif yöntemlerle sanığın fiilen şirket işlerini yürütüp yürütmediğinin araştırılması, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34336, Karar No: 2018/747, Tarih: 22.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/34336 E.  ,  2018/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı nezdinde 12..08.1997 tarihinden iş akdinin feshedildiği 29.02.2016 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin taraflarca karşılıklı sona erdirildiği hususunu içeren ikale sözleşmesini davacının bütün haklarım saklı kalmak kaydı ile imzaladığını, sözleşmenin baskı ile imzalatıldığını, ikalenin geçersiz olduğunu iddia ederek davacının işe iadesini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, taraflar arasındaki iş akdinin ikale suretiyle sona erdirildiğini, davacıya makul yararın verildiğini, davacının ikale sözleşmesini kendi özgür iradesi ile imzaladığını, baskı uygulamanın söz konusu olmadığını, davacının daha fazla kazanç elde etmek amaçlı kötü niyetli olarak işe iade talebinde bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece taraflar arasındaki iş akdinin ikale suretiyle sona erdirildiği, davacıya makul yarar olarak ikramiye adı altında 6 aylık brüt maaş verilmek suretiyle iş akdinin karşılıklı anlaşma ile sona erdirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işveren tarafından mı yoksa karşılıklı anlaşma ile (ikale) ile sona erdiği noktasında toplanmaktadır.

İşçinin iş güvencesi hükümleri uyarınca feshin geçersizliğini isteyebilmesi için iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesi gerekir.

İşçi ve işveren iradelerinin iş sözleşmesinin feshi konusunda birleşmesi, bir tarafın feshi niteliğinde değildir. İş Kanununda bu sona erme türü yer almasa da, taraflardan birinin karşı tarafa ilettiği iş sözleşmesinin karşılıklı feshine dair sözleşme yapılmasını içeren açıklamasının ardından diğer tarafın da bunu kabulü ile bozma sözleşmesi (ikale) kurulmuş olur. Ancak burada tarafların serbest iradeleri ile kararlaştırılmış olması, işverenden geldiğinde işçinin makul yararının olması, işçinin iradesinin fesada uğratılmaması gerekir. Keza işçinin ihtirazı kayıt koyması halinde bunun bozma sözleşmesi olduğundan söz edilemez. Zira böyle bir sözleşmede karşılıklı anlaşma vardır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davalı tarafın davacının iş akdinin davacı ile yapılan ikale sözleşmesi gereğince feshedildiğini, davacıya makul yararın sağlandığı ve ikale sözleşmesinin geçerli olduğu kabul edilmişse de davalı ve davacı arasında 29.02.2016 tarihli iş sözleşmesinin anlaşma yoluyla sona ermesine ilişkin protokol imzalanmış olup davacıya yıllık izin ücreti, kıdem tazminatı ve ek ödeme bedeli olarak 107.834 TL ödeme yapılmasının kararlaştırıldığı ancak davacının, bu protokolün altına ‘’tüm yasal haklarım saklı kalmak kaydıyla imzalıyorum’’ şeklinde yazarak ikale sözleşmesine açıkça ihtirazı kayıt koyduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda tarafların karşılıklı anlaşmasından söz edilemeyeceği ortadadır. İşveren tarafından davacının iş sözleşmesinin feshedildiği sabit olup, işverence geçerli feshe ilişkin yazılı fesih bildirimi sunulmadığından, fesih salt bu nedenle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. maddesi uyarınca geçersizdir.

F) SONUÇ:

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Alınması gereken 35,90 TL. karar harcından davacının yatırdığı 29,20 TL. peşin harcın mahsubu ile 06,70 TL. bakiye karar harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

6. Davacının yaptığı harçlar dahil toplam 217.70 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

7. Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. si uyarınca belirlenen 2180,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2012/12132, Karar No: 2012/18061, Tarih: 03.07.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/12132 E.  ,  2012/18061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda kapı kilidini kırmak suretiyle bilgisayar tamir ve satışı yapılan iş yerine hırsızlık amacıyla girdiği sırada içeride yakalanan sanığın, hırsızlık kastını belli bir eşyaya özgülemediği dikkate alındığında, uygulama koşulları oluşmayan anılan Yasa maddesi ile cezada indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından; emanete alınan tornavida hakkında bir karar verilmemesi ise 5271 sayılı CMK’ nın 256. maddesi gereğince bu konuda mahkemesinden her zaman bir karar istenmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1955, Karar No: 2022/12741, Tarih: 06.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/1955 E.  ,  2022/12741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2020 tarih, 2019/122 esas ve 2020/108 sayılı kararı

2- İlk derece mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle; temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına yönelik isteklerinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmiştir.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;