muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10675, Karar No: 2023/22059, Tarih: 04.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/10675 E.  ,  2023/22059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/675 E., 2016/632 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Tebliğname'de, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında üzerine atılı suçu ikrar ettiği gözetilmeksizin sanığın beraatine karar verilmesi sebebiyle hükmün bozulması gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın katılana "İstediğin yere şikayet et, ben kanunsuz iş yapmıyorum, etmezsen yüzüne tükürürüm." diyerek telefonu kapattığı yönündeki iddianın sanığın 18.08.2015 tarihli beyanıyla ikrar edildiği, duruşmada ise bu cümleyi kullanmadığını kesin olarak ifade etmediği, her iki savunma birlikte değerlendirildiğinde sanığın hakaret eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşıldığına, bu sebeple kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın pansiyon işlettiği, katılan ile anlaşma yaparak yaz sezonu boyunca pansiyonu 6.000,00 TL karşılığında katılana kiraladığı, katılanın dönem içerisinde parça parça olmak üzere toplam 4.000,00 TL ödediği, katılanın yaz sezonu bitmeden pansiyondan erken ayrılarak kalan ücreti de ödemek istememesi üzerine katılan ile sanığın tartıştıkları, bu tartışma sırasında sanığın katılanı tehdit ettiği, katılanın jandarmaya şikâyette bulunacağını beyan etmesi üzerine sanığın bu kez de "İstediğin yere şikâyet et, etmezsen suratına tükürürüm." şeklindeki sözlerle katılana hakaret ettiği iddia edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname'deki Bozma Düşüncesi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname'deki Bozma Düşüncesi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan "Müdafii hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz" ve aynı Kanun'un 213 üncü maddesinde yer alan "Aralarında çelişki bulunması halinde; sanığın, hâkim veya mahkeme huzurunda yaptığı açıklamalar ile Cumhuriyet savcısı tarafından alınan veya müdafiinin hazır bulunduğu kolluk ifadesine ilişkin tutanaklar duruşmada okunabilir." şeklindeki yasal düzenlemelere göre; sanığın önceki ifadesinin duruşmada okunmasının ilk koşulunun iki ifade arasında çelişki bulunması, ikinci koşulun ise sanığın önceki ifadesinin; hakim, mahkeme ya da Cumhuriyet savcısı tarafından alınması veya kollukta alındığı taktirde ise ifadeye müdafiinin katılması olduğu, somut olayda her ne kadar sanık kolluk beyanında "İstediğin yere şikâyet et, etmezsen yüzüne tükürürüm." şeklinde söylediğini ikrar etmiş ise de bu ifadenin müdafii huzurunda alınmadığı, duruşmada da böyle bir söz söyleyip söylemediğini hatırlamadığını beyan etmesinin önceki ifadesini doğruladığı anlamına gelmediği, bu nedenle sanığın kolluk ifadesinin duruşmada okunamayacağı ve hükme esas alınamayacağının anlaşılması ve başkaca bir tanık beyanı veya delil bulunmaması karşısında, Yerel Mahkemenin sanık hakkında kurduğu beraat hükmüne ilişkin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5097, Karar No: 2019/80, Tarih: 14.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5097 E.  ,  2019/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : .... Kiralama ve Tekstil San. Tic. A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nun 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nun 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1)İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2)Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3)Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4)Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle İİK'nun 337/a maddesine aykırılık suçunun oluşup oluşmadığına karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve bu adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a maddesi ile 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1454, Karar No: 2018/1504, Tarih: 14.05.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1454 E.  ,  2018/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi yaptırmamak için direnme, 2911 sayılı

Kanuna muhalefet, Silahlı terör örgütünün

propagandasını yapma

Hüküm : 1-)2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK'nın 31/3, 62,

6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi uyarınca

kovuşturmanın ertelenmesi,

2-)2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK'nın 31/3, 62,

6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi uyarınca

kovuşturmanın ertelenmesi,

3-)3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 31/3, 62,

6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi uyarınca

kovuşturmanın ertelenmesi,

4-)2911 sayılı Kanunun 32/2. maddesi yollamasıyla TCK'nın 265/1-3-4, 31/3, 62, 50/1-a, 50/3, 52/2-4,

63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 26.04.2011 tarihli silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçu yönünden, eyleminin yalnızca görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK'nın 265/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de söz konusu olayda tanınmamak için yüzünü kapatan ve sapanla taş atan suça sürüklenen çocuğun iki ayrı eyleminin olduğu ve bu nedenle gerçek içtima kuralları nazara alınarak silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan da cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyizolmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-)2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 33/1. maddelerine muhalefet ve silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Anılan suçlar yönünden nihai olarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmiş olması karşısında bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar, anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde itiraza tabi olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-)Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3882, Karar No: 2022/10651, Tarih: 13.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3882 E.  ,  2022/10651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun davalılar ... vd. yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç bedellerinin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce verilen hüküm, davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazların zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davalılar ... vd. yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kabulü ile hükmün dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç bedelleri yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve davalı ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4542, Karar No: 2021/3711, Tarih: 15.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4542 E.  ,  2021/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.11.2016 tarih ve 2016/899 E- 2016/817 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 09.11.2018 tarih ve 2017/3554 E- 2018/2382 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, menfi tespit ve ipoteğin fekki istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, gerekçede belirtildiği şekilde işlem yapılması için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

HMK. 362/1-g maddesinde; HMK 353. maddenin birinci fıkrasının a bendi kapsamında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı, HMK 353/1-a maddesinde, ilk derece mahkemesince uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması halinde, bölge adliye mahkemesince dava esası incelenmeden, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın gönderilmesine kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi'nin, ilk derece mahkemesinin usulden red kararına karşı yapılan istinaf başvurusu hakkında verdiği kararın temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7356, Karar No: 2013/20649, Tarih: 12.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/7356 E.  ,  2013/20649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, davalı-davacı kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.09.2013 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/4464, Karar No: 2013/5126, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4464 E.  ,  2013/5126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 26.09.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın 26.09.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen 18 ada 24 parsel sayılı taşınmazın ise 25.09.2003 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 18 ada 24 parsel sayılı taşınmazın 25.09.2003 olan satış tarihli alıcısı, satıcısı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınan 18 ada 24 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9789, Karar No: 2022/6248, Tarih: 04.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9789 E.  ,  2022/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazların tapu kayıtlarının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu ... İli, Karacabey İlçesi, Boğazköy Mahallesi, 1353 parsel sayılı taşınmazın Hazine tarafından açılan dava sonucunda Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/406 E. - 2015/336 K. sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısımlarının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın taraflarca temyiz edilmeyerek 08.03.2016 tarihlerinde kesinleştiği, eldeki davanın 12.02.2018 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı ...'den tahsiline ilişkin ilk

derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.