muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3014, Karar No: 2024/6688, Tarih: 05.12.2024

Birleştirilen davada davacılar; çekişme konusu 6 nolu bağımsız bölümün 1/2 payı kök muris... adına kayıtlı iken ölümü ile mirasçılarına intikal ettiğini, mirasbırakanları ...'nin kendisine 1/2 paydan intikalen gelen payını mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı oğlu...'e temlik ettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı; iddiaya konu devir işleminin 15.09.1999 tarihinde yapıldığını, işlemi yapan ...'ın 20.08.2008 tarihinde öldüğünü, yasal bir yıllık sürenin geçmiş olduğunu, muris annenin vefatından evvel kendisine eşinden kalan tarlalardan 250 dönümlük bir kısmı satarak davacı ...'ın kredi borçlarını ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen davada davalı; satış işleminin yapıldığı tarihten sonra geçen süre ve yaşanan olaylar göz önüne alındığında davacıların iddalarının haksız, yersiz ve hukuka aykırı olduğunu, Edirne ilindeki taşınmazların satışlarının olmadığını, murisin 21.08.2008 tarihinde vafat ettiğini, yasal bir yıllık süre geçmiş olduğundan zaman aşımı süresinin dolduğunu, murisin vefatından evvel kendisine eşinden kalan tarlalardan 250 dönümünü satarak davacı ...'ın Ziraat Bankasından aldığı kredi borçlarını ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Asıl davada İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.09.2013 tarihli ve 2009/310 Esas, 2013/413 Karar sayılı kararıyla; muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı, tenkis davasının da süresinde açılmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin asıl davaya ilişkin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairenin 17.03.2015 tarih ve 2014/4683 Esas, 2015/3638 Karar sayılı kararıyla; " ... Somut olaya gelince; tarafların delil listesinde bildirdikleri Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/336 Esas, Fatih 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/1188 Esas, Fatih 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/1331 Esas sayılı dava dosyaları ve Edirne 1. Noterliğinde düzenlendiği belirtilen 21.02.2000 gün ve 2335 yevmiye nolu ihtarname ile yine delil listesinde belirtilen tapu kayıtlarının merciinden getirtilmeden ve değerlendirme yapılmadan Mahkemece sonuca gidilmiştir. Hâl böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle bir araştırma yapılıp tarafların delil listesinde gösterilen tüm dava dosyaları, kayıt ve belgelerin merciinden getirtilmesi, özellikle davalı ile arasındaki beşeri ilişkilerin değerlendirilerek murisin gerçek iradesinin açıklığa kavuşturulması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli ve 2015/283 Esas, 2021/763 Karar sayılı kararı ile; asıl davada muvazaa iddiasının sübut bulmadığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil talebinin, 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle de tenkis talebinin reddine karar verilmiş, birleştirilen davada ise çekişmeli taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde 1/2 hissenin davacılar ile birleştirilen dosya davalısı adına kayıtlı olduğu, birleştirilen dosya davalısı adına murisin yapmış olduğu bir devrin mevcut olmadığı, birleştirilen dosya davalısına yöneltilebilir bir husumet bulunmadığı gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

C. Dairenin İşlemsiz İade Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairenin 18.10.2022 tarihli 2022/3384 Esas, 2022/6791 Karar sayılı kararıyla; " ... Eldeki davada, birleştirilen dosyanın Dairenin bozma kararından sonra, asıl dava ile birleştirildiği anlaşılmaktadır.... Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dosyanın “İstinaf” kanun yoluna tabi olmadığı açıktır. Ne var ki, birleştirilen dosya yönünden ise karar tarihi 14.12.2021 olup, bu karar ile ilgili daha önce Yargıtayın bir denetimi de söz konusu olmadığından, anılan kararın ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davaların birleştirilmesiyle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmedikleri gözetilerek, ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılan birleştirilen dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi, sonucunda verilen kararın temyiz edilmesi halinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi (birleştirilen dosya temyiz edilmese dahi temyize tabi olan asıl dosyasının gönderilmesi) için dosyanın Yerel Mahkemesine iadesi gerekmektedir." gerekçesiyle dosyanın Yerel Mahkemesine işlemsiz iadesine karar verilmiştir.

D. İstinaf Kararı

D. İstinaf Kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 21.03.2024 tarihli ve 2022/2930 Esas, 2024/844 Karar sayılı kararı ile; birleştirilen dosya ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde, söz konusu dosyada davacıların ve davalının murisin mirasçıları olduğu, dava dışı mirasçı bulunmadığı, dava konusunun 1726 ada 48 parsel sayılı taşınmazdaki 6 numaralı bağımsız bölümde 15.09.1999 tarihinde muris... Kılıçararslan'dan diğer muris anne ...'a gelen payın bu muris tarafından davalı oğlu ...'a devrine ilişkin olduğu, her ne kadar dava konusu taşınmazdaki tapu kaydının 1/2 payı iştirak halinde mirasçıları adına kayıtlı ise de intikal işlemlerinin yapıldığı gün muris ...'nin eşinden gelen payını davalı ...'e devrettiğinin satış sözleşmesi ile sabit olduğu, ancak sözleşmenin gereğinin tapuda yapılmadığı, TMK'nın 705/2. maddesine göre satış olmasına karşın tapuda davalı ... yönünden pay oluşmadığı, bu nedenle Mahkemenin, malik olmaması nedeniyle davayı usulden reddetmesinin birleştirilen dava yönünden doğru olduğundan davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, söz konusu kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 21.05.2024 tarihli ek karar ile; verilen kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen asıl davaya ilişkin kararına karşı ve Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen asıl davaya ilişkin kararına karşı ve Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili asıl karara karşı temyiz dilekçesinde özetle; yapılan devir işlemlerinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın temlikleri yapmakta haklı ve makul bir gerekçesinin olmadığını, davalı tanıklarının kredi borcu beyanlarının ise sadece iddiadan ibaret olduğunu, bu konuda hiçbir bilgi ve belge bulunmadığını, davalıların alım güçlerinin bulunmadığını, nitekim davalıların maddi durumları ve gelirleri ile ilgili hiçbir delil sunmadıklarını, bedeller arasında fahiş fark bulunduğunu, davalı ...'ın üniversite eğitimini Kıbrıs'ta geçirdiğini, akabinde İstanbul'da çalışmaya başladığını, dolayısıyla muris ... ile uzun süreli beşeri bir ilişkisinin olmadığını, dinlenen davacı tanıklarının beyanları ile de yapılan işlemlerinin muvazaalı olduğunun ispatlandığını, satış işlemlerinin gerçekleştiği tarihte muris ...'nin Edirne ilinde 650 dönüm arazisinin bulunduğunu, ayrıca başka taşınmazlarından da gelir elde etmekte olup aynı zamanda emekli maaşının da bulunduğunu, 650 dönüm arazinin 203 dönümünün bir süre sonra davalı ...'a bağışlandığını, bu işlemlerin dahi taraflar arasındaki satış işleminin muvazaalı olduğunu gösterdiğini, davalı ...'ın 18.09.1999 tarihinde evlendiğini, muvazaalı işlemin ise 15.09.1999 tarihinde yapıldığını, kısaca evlilik tarihinden üç gün önce dava konusu taşınmazı bedelini ödeyip almış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, birleştirilen dava yönünden eksik ve yanlış değerlendirme yapıldığını, dava konusu taşınmazda kök muris...'tan intikal eden hissenin tamamının muris ... tarafından davalı ...'e temlik edildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacılar vekili ek karara karşı temyiz dilekçesinde özetle; birleştirilen dosya yönünden yaptıkları istinaf başvurusunun muris ...'nin eşi...'tan intikal eden payını davalıya devrettiğinin satış sözleşmesi ile sabit olduğu, ancak sözleşme gereğinin tapuda yerine getirilmediği, TMK'nın 705/2. maddesine göre satış olmasına karşın tapuda davalı ... yönünden pay oluşmadığı belirtilerek reddedildiğini, muris tarafından yapılan devrin dosyaya celp edilen resmi senet ile açık olmasına karşın tapuda tescil edilmemiş olması nedeniyle yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığını, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara karşı yaptıkları temyiz başvurusunun reddine ilişkin kararın da hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis; birleştirilen dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı,

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis; birleştirilen dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı,

Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706. maddesi,

Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. maddesi,

Tapu Kanunu'nun 26. maddesi,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesi,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi.

3. Değerlendirme

1. Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki; muris muvazaası hukuki sebebine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkin davada, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

2. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1930 doğumlu mirasbırakan ...'ın 20.08.2008 tarihinde ölümü üzerine geriye mirasçı olarak davacı çocukları ... ve ... ile birleştirilen davada davalı olan oğlu...'in kaldıkları, asıl davada davalı ...'ın murisin torunu ( ...'in oğlu) olduğu, murisin adına kayıtlı 1726 ada 48 parsel sayılı taşınmazdaki 6 nolu bağımsız bölümdeki 1/2 payını 15.09.1999 tarihli 4799 yevmiye numaralı satış işlemi ile davalı torunu ...'a temlik ettiği, kalan 1/2 pay murisin eşi olan kök muris... adına kayıtlı iken ölümü üzerine 15.09.1999 tarih ve 4800 yevmiye numaralı intikal işlemi ile mirasbırakan ... ile çocukları olan davacılar ile davalı ...'e intikal ettiği, aynı resmi senet ile muris ...'nin kendisine intikal eden payını davalı oğlu...'e devrettiği, ancak taşınmazın tapu kaydında söz konusu kök muris...'tan gelen 1/2 payın iştirak halinde mirasçılar adına kayıtlı olarak yer aldığı, birleştirilen davada dava konusu taşınmazın tamamının dava tarihi itibariyle değerinin 160.000,00 TL olarak belirlendiği, muris ...'den davalı ...'e devredilen payın değerinin 20.000,00 TL olduğu, bu değer üzerinden davacıların 1/3'er paylarına düşen 6.666,66 TL'nin ise 2024 yılı temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

3. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4. Asıl dava yönünden; Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacıların temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

5. Birleştirilen dava yönünden; Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan asıl davaya ilişkin kararın ONANMASINA,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen birleştirilen davaya ilişkin 21.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Asıl dava yönünden aşağıda yazılı 346,90 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Birleştirilen dava yönünden temyiz harçları temyiz edenlerden peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Asıl dava yönünden 1086 sayılı HUMK'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, birleştirilen dava yönünden kesin olmak üzere, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2341, Karar No: 2017/3675, Tarih: 04.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/2341 E.  ,  2017/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 12.02.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle dosyanın sözü edilen görevli Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20161, Karar No: 2014/26176, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20161 E.  ,  2014/26176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/260-2014/237

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1223, Karar No: 2025/3472, Tarih: 30.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/1223 E.  ,  2025/3472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/229 E., 2022/1801 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/197 Esas, 2021/327 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/229 Esas, 2022/1801 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesince indirim yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi gözetilerek asgari oranda indirim yapılması gerekirken (1/3) oranda indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine, savunma hakkının ihlal edildiğine, sanığın eyleminin meşru savunma ve sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine, savunma hakkının ihlal edildiğine, sanığın eyleminin meşru savunma ve sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, aralarında önceye dayalı husumet bulunması sebebiyle katılanın sanığa yumruk atıp boğazını sıktığı bunun üzerine sanığın da iş yerinde masanın üzerinde bulunan suça konu bıçağı aldığı ve katılanı sol koltuk altından ve yine sol bacağından adli raporlara göre "yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak nitelikte" yaraladığı, bunun üzerine katılanın iş yerinden dışarıya doğru kaçmaya başladığı, sanığın da elindeki bıçak ile katılanı kovaladığı, ancak iş yerinin dışında bulunan tanıkların sanığı tutarak sakinleştirdikleri ve elindeki bıçağı aldıklarının anlaşıldığı, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, savunma hakkının ihlal edilmediği, olayda kullanılan bıçağın özellikleri ve elverişliliği, darbe sayısı ve şiddeti, darbelerin katılanın hayati bölgesine isabet ettiği ve sanığın tanıklar tarafından engellendiği de dikkate alındığında ortaya çıkan kast öldürmeye yönelik olup suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/229 Esas, 2022/1801 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2025 tarihinde karar verildi.