muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14059, Karar No: 2015/9474, Tarih: 21.05.2015

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Dosya içinde bulunan 07/08/2009 tarih ve ... MO sayılı iş müfettişi raporuna göre ... Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde 993 memur ve 562 akademik personel çalıştığı, kamu işçişi çalıştırılmadığı, ..... ile 01/01/2008-31/12/2010 tarih aralığını kapsayan sözleşme ile 1000 işçi ile .... Hastanesi ve tamamlayıcı unsurlarının ve çevresinin temizliği, hijyene ait materyallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi, hasta evrakının kayıt altına alınması, çamaşırhanede çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin yerine getirimesi işinin verildiği, bu ihale kapsamında çalıştırılan işçilerin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılmadığı, yasaya uygun olmayan çalıştırma olmadığı, .....'ye 150 işçi ile malzemesiz yemek hazırlama ve dağıtım işinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, ....'ye 200 işçi ile 01/01/2009-31/12/2010 arasında yapılmak üzere .... Hastanesi Biomedikal Aletlerinin Bakım ve Temizliği Hizmetlerinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, sağlıkla ilgili birimlerde biomedikal aygıtların bakım ve temizlik işlerinin yapıldığı, 4857 sayılı Yasanın 3/2, Yönetmeliğin 12 ve 13.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde 29/06/2006 tarihinde tespit edilen muvazaa raporunun taraflara tebliğ edilmiş olmasına rağmen gereğinin yapılmadığı, asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine malzemeli temizliğe ek olarak hasta ve hastaya ait metaryallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri ile çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamın genişletildiği, davalı iş yerinde çalışan 1000 işçiden sadece 300 tanesinin temizlik işinde çalıştığı, geri kalan 700 işçinin hastanede asıl işverenin yapması gereken sağlıkla ilgili işleri, işe giriş tarihlerinden itibaren yapmış oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı, davalının itiraz etmediği için kesinleşen ve mahkemenin de gerekçesinde dayandığı sözü edilen bu .... . ... ... Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda; mahkemece her ne kadar daha evvel yapılan yargılama sonrası muvazaanın verlığının tespiti ile ilave tediye alacağına hükmedilmiş karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmişse de; davacının muvazaa tespiti yapılan dönem sonrası işe girmesi sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir. İş Mahkemesinin 7.11.2013 tarih ve 2013/174-590 E-K saylı kararı ile muvazaa tespitine dayanılarak ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verildiği bu kararın Dairemizin 15.4.2014 tarih ve 2014/965-8230 E-K sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır. Davacı anılan karardan sonraki çalışma dönemine dair ilave tediye alacağı talep etmektedir. Bir an için ilk yargılama sonucu verilen kararın hatalı olabileceği düşünülse dahi halen hukuki mevcudiyetini sürdüren kesinleşmiş yargı kararı ile muvazaa olgusu ortaya konmuş ve davacı benzer şartlarda çalışmasına devam ediyor olmakla muvazaa tespitine dair karar Mahkemeyi bağlar. Bu sebeple davacının ne tutarda ilave tediyeye hak kazandığı belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddi hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20821, Karar No: 2018/20482, Tarih: 14.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/20821 E.  ,  2018/20482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare davalılardan ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen karar dava dışı ... ve davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarım arazisi niteliğindeki ... Mahallesi 22 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taşınmaz üzerindeki ağaç ve muhdesatların gerçek sahibi olduğunu iddia eden ... vekilinin taraf olmadığından temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın onanmasına,

Davacı idare vekilinin temyiz taleplerine gelince;

1)Kamulaştırma Kanunun 14/5 maddesine göre, taşınmaz üzerindeki ağaç ve muhdesatların gerçek malikinin ... olduğu kesinleşen mahkeme kararından anlaşıldığından, ...'ün davaya dahil edilerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Dava aynı hukuki sebepten kaynaklandığından kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine tek vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan harcın istenildiğinde iadesine, davalılardan ...'den peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4531, Karar No: 2015/23178, Tarih: 07.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4531 E.  ,  2015/23178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .........aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın, resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27.01.2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eski eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ... maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12677, Karar No: 2010/3523, Tarih: 30.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12677 E.  ,  2010/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 30.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16274, Karar No: 2018/7816, Tarih: 10.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16274 E.  ,  2018/7816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın ... isimli şahsın iş vaadi ile kendisini notere götürerek belgeler imzalattığını savunarak yüklenen suçu işlemediğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti ve sahte fatura düzenleme eylemine sanığın iştirak edip etmediğinin belirlenmesi bakımından;sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan dolayı İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesine açılan kamu davası ile bu davanın birleştirilerek, sanık tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura, şirkete ait bir belge düzenlenip düzenlenmediği, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş yada pay alıp almadığı araştırılıp, düzenlenen sahte faturaları kullanan şirket yetkilileri tanık sıfatıyla dinlenerek faturaları kimden aldıkları ticari ilişkiyi kiminle gerçekleştirdikleri hususunda bilgilerinin sorulması, sanığın savunması doğrultusunda ...'in de beyanlarına başvurulması ve gerekli görüldüğü takdirde faturalardaki el yazısı ve imzaların sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.04.2014 tarih ve 2014/13636 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında iddianame dışına çıkılarak hükmün gerekçesinde kimi yerde düzenlemek, kimi yerde kullanmak,hüküm fıkrasında ise düzenlemek ve kullanmak denilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

3)Kabule göre de;

a-)Aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlediği kabul edilen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-)Sanığın adli sicil kaydında yeralan, İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2009 tarih 2007/236 Esas, 2009/786 Karar sayılı 1 yıl 2 ay hapis cezasını içerir önceki hükümlülüğünün tekerrüre esas teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

c-)Sanık hakkında, kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hak kapsamına girmeyen 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmaması,

b-)Sanığın adli sicil kaydında yeralan, İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2009 tarih 2007/236 Esas, 2009/786 Karar sayılı 1 yıl 2 ay hapis cezasını içerir önceki hükümlülüğünün tekerrüre esas teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

c-)Sanık hakkında, kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hak kapsamına girmeyen 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19677, Karar No: 2021/15649, Tarih: 30.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19677 E.  ,  2021/15649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanlarına göre suça konu yerin depo olması ve söz konusu yerde herhangi bir ticari faaliyetin yapılmadığının anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurları oluşmadığından, kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı görülmüştür.

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Müştekinin soruşturma aşamasında suça konu yerde aynı gün içerisinde iki kez hırsızlık yapıldığını belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun bu hususta savunması alınarak ve 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi gereği ek savunma hakkı verilerek hakkında 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinin uygulanma ihtimalinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının tespitine yönelik olan Adli Tıp rapor ücretinin (100,00 TL) zorunlu kamu masrafı niteliğinde olduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilerek Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3. maddesi ile Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye aykırı davranılması,

Suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının tespitine yönelik olan Adli Tıp rapor ücretinin (100,00 TL) zorunlu kamu masrafı niteliğinde olduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilerek Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3. maddesi ile Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan; “Adli Tıp rapor ücreti olan 100,00 TL’nin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline” ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “Adli Tıp rapor ücreti olan 100,00 TL’nin zorunlu kamu masrafı olması sebebiyle ve 2 adet davetiye gideri olan 20 TL’nin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması sebebiyle bu giderlerin Devlet Hazinesine yüklenmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6934, Karar No: 2015/2007, Tarih: 24.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6934 E.  ,  2015/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2010/7-2013/1121

Davacı M.. C.. vekili Avukat Tuncay tarafından, davalılar B.K. Gazetesi imtiyaz sahibi E. Gazetecilik A.Ş. vd aleyhine 06/01/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı B. K. Gazetesi imtiyaz sahibi E. Gazetecilik A.Ş. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı B. K. Gazetesi imtiyaz sahibi E. Gazetecilik A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı B. K. Gazetesi imtiyaz sahibi E. Gazetecilik A.Ş.'nin diğer temyiz itirazları yönünden,

Dava; basın yolu ile kişilik haklarına haksız saldırı hukuksal nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı; yerel “B. K. Gazetesi'nin" 05/10/2006, 06/10/2006, 07/10/2006, 16/10/2006, 17/10/2006, 27/10/2006, 28/10/2006, 04/11/2006 ve 11/11/2006 tarihli nüshalarında davalılardan V.. Y.. tarafından yazılan yazılar ile kişilik haklarına haksız şekilde saldırıda bulunulduğunu belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılardan B. K. Gazetesi imtiyaz sahibi E. Gazetecilik A.Ş. davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yazılardan “k.” başlıklı 06/10/2006 tarihli ve “10 Kasım'ı yok sayan başkan” başlıklı 11/11/2006 tarihli yazılarda geçen beyanların davacının kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.