muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11322, Karar No: 2015/3786, Tarih: 18.03.2015

Somut olaya gelince; davacı Seher'in, murisin boşanma hazırlığında olduğu eşi, davacı Rıza'nın ise murisin Seher'den olma oğlu oldukları Seher ile çok uzun süredir ayrı yaşayan murisin başka bir kadınla ilişkisinin olduğu, murisin davacı eşine karşı boşanma davası açmak üzere 3.6.2010 tarihinde özel yetkili vekil atadığı, ve dava konusu taşınmazını 25.8.2010 tarihinde tanık beyanları ile arkadaşı olduğu sabit olan davalıya temlik ettiği, 26.8.2010 tarihinde de 2006 model Volkswagen marka aracını bir başka tanıdığı İsmail Seçilmiş'e devrettiği, mirasbırakanın yine Kumluca ve Finike ilçelerindeki iki adet taşınmazını da 16.9.2005 tarihinde arkadaşı Durmuş Topçu'ya aktardığı, davacıların bu kişi aleyhine açtıkları tapu iptal - tescil olmazsa bedelin tahsili davalarının kabul edildiği ve D..T.. tarafından temyiz edilmediği, bu davaların sonucu eldeki davayı direk etkilemese bile murisin iradesi bakımından önem taşıdığı, mirasbırakanın yakın arkadaşı olan davalının taşınmazın yer aldığı sitede oturduğu, taşınmazın davalıya devrine rağmen alıcı davalının gerek murisin sağlığında gerekse ölümünden sonra taşınmazı hiç tasarruf etmediği, halen davacıların oturduğu, hatta davalının, evlenen oğlunu tadilat masrafı yaparak aynı sitedeki annesine ait eve oturttuğu, dava konusu eve oturtma girişiminde bulunmadığı, kişinin kendi evi varken bir başkasına ait eve oğlunu, bir de masraf yaparak, oturtmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tanık beyanlarına göre murisin, dava konusu taşınmazı davalıya devretmeden önce muvazaalı işlem için tanık olarak dinlenen kişiye teklif götürdüğü, tanığın kabul etmemesi üzerine davalı ile bu muvazaalı işlemi yaptığı, bankacılık yapan ve ekonomik durumu çok iyi olan murisin satış ihtiyacının olmadığı gibi satış bedeli ile gerçek bedel arasında da fahiş fark bulunduğu, davalının satışın gerçek olduğu yolundaki savunmasının da ödeme belgesi ile desteklenmediği görülmektedir.

Yukarıda açıklanan ilkeler somut olgularla birlikte değerlendirildiğinde miras bırakan R.. K..'ün davaya konu olan taşınmazı temlikteki gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olduğu sonucuna varılmaktadır. Davalının ise murisin arkadaşı olduğu gözetildiğinde muvazaayı bilen ve bilmesi gereken kişi konumunda bulunduğu, Türk Medeni Kanunu’nun 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanamayacağı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 990.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 18.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3039, Karar No: 2016/4088, Tarih: 09.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3039 E.  ,  2016/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 609 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Dosyaya gönderilen ...nın 08.07.2013 tarihli yazısında, davaya konu taşınmazın belediye mücavir alanı içerisine kaldığı, 1/25000 planda otoyol olarak göründüğü, etrafının meskun olmadığı ve belediye hizmetlerinden yararlanmadığı; geri çevirme kararı üzerine 08.01.2016 tarihli yazısında ise taşınmazın belediye sınırları içerisinde ancak etrafının meskun olmadığı, belediye altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma v.b.) yaralandığı bildirilmiştir. Belediye Başkanlığı yazıları taşınmazın vasfını belirleme bakımından yetersizdir. Mahkemece yapılan keşiflerde taşınmazın vasfına yönelik herhangi bir gözlem de keşif zaptına geçirilmemiş bilirkişiler ise soyut ifadelerle taşınmazın fiilen arsa olduğunu kabul edip, emsal mukayesesi ile bedel tespit etmişlerdir.

Taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım imkanları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma durumu, 1/1000 ölçekli mevzi imar planının yapılış amacı, nazım imar planının uygulanması için yapılan plan olup olmadığı ve tarihi de değerlendirilmek üzere belediye başkanlığından sorularak araştırılmalıdır.

Mahkemece yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti ile yapılacak keşifte; özellikle taşınmazın belediye hizmetlerinin hangilerinden yararlandığı hangilerinden yararlanmadığı, etrafında meskûn olup olmadığı, varsa mesafeleri ve niteliği, taşınmazın mevcut durumu itibari ile kullanım şekli ve üzerinde bina olup olmadığı, konumu yani sokağa ve yola olan cephesi, önemli merkezlere uzaklığı, üzerinde yapılaşmaya ilişkin olarak imar durumu gibi hususlarda mahkeme hakimince yapılacak gözlemin ayrıntılı şekilde düzenlenecek keşif zaptına geçirilmesi, taşınmazın değişik açılardan fotoğraflarının çektirilerek bunların onaylanıp dosyaya konulması böylece taşınmaz vasfının açık ve denetime elverişli şekilde tespiti ile kamulaştırma bedelinin belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece, değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun olmadığı gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedelinin davalılar adına bankaya yatırıldığı ve hükümle birlikte davalılara ödenmesine karar verildiğine göre, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Kanunla değişik 10. maddesinin onbirinci fıkrasına göre, kamulaştırması yapılan taşınmaz tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Dava dilekçesinde davacı idarenin tescil yanında terkin talebi de bulunduğu gözetilmeksizin kamulaştırılan taşınmazın idare adına tesciline hükmedildiği halde terkin ile ilgili bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6495, Karar No: 2010/5079, Tarih: 24.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/6495 E.  ,  2010/5079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiylerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık ...'un ...'a yönelik eylemi nedeniyle yapılan incelemede;

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün CMUK' nun 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Mağdur sanık ...’un mağdur sanık ...’ı yaralamasından kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Mağdur sanık ...’ın mağdur sanık ...’u yaralamasından kurulan mahkumiyet hükmüne gelince:

Sanık tüm aşamalardaki savunmalarında yaralama suçunu işlemediğini savunmuş, mağdurda kendisini kimin bıçakladığını görmediğini belirtmiştir. Aynı kavgaya karışan diğer sanıklardan sanık ... kolluk, sorgu hakimliği ve mahkemedeki beyanında olay mahallinden sanık ... ile kaçarken kendisine “çabuk kaçalım galiba ...’i yaraladım” dediğini, diğer sanık ... da beyanlarında ... ve ...’ın birbirlerine bıçak çektiklerini beyan etmeleri karşısında sanık ...’ın üzerine atılı bıçakla yaralama suçunu işlediğine dair hükme esas alınan delillerin neler olduğunun açıkça gösterilmeden ve tartışılmadan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 24.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11160, Karar No: 2013/9226, Tarih: 20.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11160 E.  ,  2013/9226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı.... vekili Avukat ... tarafından, davalı.... ve diğerleri aleyhine 05/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ....vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan....'un tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava yaralamalı trafik kazasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... ve ... yönünden davanın reddine, davalılardan .... yönünden ise; kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davacı ile davalılardan.... tarafından temyiz edilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluşu, kusur durumu ve davacının yaralanma derecesi gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davacı lehine BOZULMASINA; davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/728, Karar No: 2015/4286, Tarih: 06.07.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/728 E.  ,  2015/4286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... katılan ... öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, suç vasfına, katılan vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, akraba olan sanıkla katılan arasında 01.04.2012 ve 26.04.2012 tarihlerinde meydana gelen olaylar nedeniyle hakaret, tehdit ve mala zarar verme suçlarından karşılıklı davalar açıldığı, olay tarihinde ise saat 14:00 sıralarında meydana gelen kavga nedeniyle katılan hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından dava açıldığı, aynı gün saat 18:00 sıralarında karşılaşan sanıkla katılanın bu olaylara bağlı olarak tartıştıkları ve sanığın av tüfeğiyle ateş ederek sağ göğüs, batın sağ üst kadran ve sağ üst kol bölgelerinden çok sayıda saçma isabetiyle akciğer yırtığına, solunum fonksiyonunun zayıflaması nedeniyle bir organının işlevinin sürekli zayıflamasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde katılanı yaraladığı anlaşılan olayda;

1) Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, en üst sınırdan ceza verilmesi,

2) Sanıki ile katılanın yargılandığı dosyaların akıbeti araştırılarak sonucuna göre haksız tahrik hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin TCK’nun 29. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 07/07/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

06/07/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... yokluğunda 09/07/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/17504, Karar No: 2021/3769, Tarih: 28.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17504 E.  ,  2021/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Av. ... tarafından, davalı ... Belediye Başkanlığı vd. aleyhine 04/09/2018 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/10/2020 günlü kararın davacılar vekili ve davalılardan Merzifon Belediye Başkanlığı vekili başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde; davacılar vekili ve davalılardan Merzifon Belediye Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 15/03/2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan Merzifon Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, 16/07/2006 tarihinde davalı belediyenin maliki olduğu ve dava dışı ... tarafından sevk ve idare edilen aracın, diğer davalı ... tarafından yönlendirilen araç ile çarpıştığını, meydana gelen kazada Merzifon Belediye Başkanı olan davacıların oğlu ...’un vefat ettiğini, sürücülerin Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/36 esas sayılı dosyasında cezalandırılmalarına karar verildiğini, desteğin vefatı ile davacı anne ve babanın sosyal ve ekonomik yıkıma uğradığını belirterek belirsiz alacak davası olarak her bir davacı için 1.000’er TL maddi tazminat ile 75.000’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davacıların tazminat istemlerinin zamanaşımına uğradığını, uzamış ceza zamanaşımı süresinin de dolduğunu, müteveffanın ağır kusuru nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, makam şoförü olan dava dışı ...’un müteveffanın talimatı ile aşırı hızlı seyrettiğini, davacıların müteveffanın desteğine ihtiyaçları olmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davacıların tazminat istemlerinin zamanaşımına uğradığını, uzamış ceza zamanaşımı süresinin de dolduğunu, müteveffanın ağır kusuru nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, makam şoförü olan dava dışı ...’un müteveffanın talimatı ile aşırı hızlı seyrettiğini, davacıların müteveffanın desteğine ihtiyaçları olmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ... davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, tarafların iddia ve savunmaları, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı gözetilerek davacıların maddi tazminat isteminin kabulü ile davacılardan Selahattin İncekul için 85.037,66 TL, davacılardan ... için 131.106,50 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, müteveffanın müterafik kusuru ve hatır taşıması hususları da dikkate alınarak her bir davacı için 20.000’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hükme karşı davacılar vekili ve davalılardan Merzifon Belediye Başkanlığı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından davacılar vekili ve davalılardan Merzifon Belediye Başkanlığı vekilinin istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davacılar vekili ve davalılardan Merzifon Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince davacılar yararına manevi tazminatın belirlenmesinde müteveffanın müterafik kusuru ve hatır taşıması da dikkate alınmıştır. Ancak dosya kapsamından müteveffanın kusursuz olduğu, kazanın meydana gelmesinde veya zararın artmasında bir kusurunun bulunmadığı, yine dava konusu olayda hatır taşıması hususunun da söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır. Ne var ki davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat olay tarihi, olayın oluş şekli, müteveffanın davacılara yakınlığı da gözetildiğinde miktar itibarıyla uygun bulunduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK ve 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 13.123,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığın'dan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 28/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2854, Karar No: 2014/2497, Tarih: 29.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2854 E.  ,  2014/2497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, geceleyin konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan kurulan hükümde, belirlenen birim gün sayısının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin hüküm fıkrasında uygulama maddesinin gösterilmemesi, mahallinde giderilmesi olanaklı eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde İzmir İli Karşıyaka İlçesinde gece sayılan zaman dilimi başlangıcının saat 19:35 olması ve hırsızlık ile konut dokunulmazlığının ihlali eylemlerinin 19:30-01:45 saatleri arası gerçekleştirildiğinin katılan ve tanığın anlatımlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun suçların işlendiği zaman dilimi hususunda diyeceği sorulduktan ve gerekli olması durumunda suça sürüklenen çocuğun anlatımında “Apo” lakabı ile anılan, parmak izi ekspertiz raporunda adının “Abdullah Yabancı” olduğu belirtilen dosyası ayrı sanığın suçların işlendiği zaman dilimi hususunda beyanı tespit edildikten sonra 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.