muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1293, Karar No: 2018/4842, Tarih: 18.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/1293 E.  ,  2018/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, 12/10/2010 gününde verilen dilekçe ile, birleşen davada ... mirasçıları R... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından 15/12/2015 gününde verilen dilekçe ile davalılar ... ve diğerleri aleyhine trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; asıl davada davacılar ..., ...ve ...'in maddi tazminat davasının reddine, davacı ...'in maddi tazminat davasının kabulüne, davacıların manevi tazminat davasının kabulüne, birleşen davada davacıların maddi tazminat davasının kabulüne ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen 01/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların asıl davaya ve davacıların birleşen davaya yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Birleşen davaya yönelik davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Birleşen davada mahkemece, davacıların maddi tazminat davasının kabulüne ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Birleşen davada davacılar vekili; destek ...’in babası olan ...’in sağlığında davalılar aleyhine 2010/194 esas sayılı dosyada açtığı maddi ve manevi tazminat davasında bilirkişi raporunun alındığını, yargılama sürerken ...’in vefat etmesi üzerine mirasçılarının işbu davayı açtığını belirterek, esas davada ... için hesaplanan maddi ve manevi tazminatın davalılardan tahsili ile veraset ilamındaki hisseleri oranında mirasçılarına verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; zamanaşımı def’inde bulunmuş ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Diğer davalılar vekillerine birleşen dava dilekçesi tebliğ edilmiş, cevap vermemişlerdir.

Mahkemece; birleşen davada zamanaşımı def’inin reddine karar verilip 17/08/2015 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, ... mirasçılarının maddi tazminat davasının kabulü ile 5.416,26 TL maddi tazminatın ve manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 2.500,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece; birleşen davada zamanaşımı def’inin reddine karar verilip 17/08/2015 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, ... mirasçılarının maddi tazminat davasının kabulü ile 5.416,26 TL maddi tazminatın ve manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 2.500,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Hükme esas alınan 17/08/2015 tarihli bilirkişi raporunun incelenmesinde; destek ...’in babası olan 27/05/1941 doğumlu ...’in bakiye ömrünün 12 yıl olduğu, destek Rahmi’nin vefat ettiği 09/08/2005 tarihinden rapor tarihi olan 31/01/2015 tarihi arası 9 yıl 6 aylık süre için bilinen dönem, 2 yıl 4 aylık süre için gelecek dönem hesabının yapıldığı belirtilerek, 12 yıllık destek zararı 5.416,26 TL olarak belirlenmiş ve mahkemece bu miktar hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamında, ... mirasçıları tarafından eldeki birleşen davanın 15/12/2015 tarihinde ikame edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun tanzim edildiği 17/08/2015 tarihinden önce ...’in 17/05/2013 günü vefat ettiği anlaşılmaktadır. Desteğin fiilen ölüm tarihinde başlayan destek süresi, destekten yoksun kalan baba ...’in yaşam süresi boyunca devam edebilecektir.

Şu halde mahkemece, destek Rahmi’nin babası ...’in 17/05/2013 tarihinde öldüğü nazara alınmaksızın, muhtemel yaşam süresi 12 yıl kabul edilerek yapılan hesaplamayı içerir bilirkişi raporu hükme esas alınarak ... mirasçıları lehine destekten yoksun kalma süresinin sonu olan 17/05/2013 tarihinden sonrasını da kapsar biçimde destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, tarafların asıl davaya ve davacıların birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle REDDİNE ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4371, Karar No: 2012/5816, Tarih: 05.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4371 E.  ,  2012/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 03/04/2007 gününde verilen dilekçe ile iftira eylemi nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; olay tarihi, olayın gelişimi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6866, Karar No: 2023/5865, Tarih: 30.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/6866 E.  ,  2023/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/759 E., 2023/1007 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/425 E., 2022/367 K.

Taraflar arasındaki boşanan kadının kocanın soyadını kullanmasının kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın mirasçı ... ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı mirasçı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların ... 8. Aile Mahkemesi'nin 2021/60 Esas ve 2021/54 Karar sayılı dosyasında anlaşmalı olarak boşandıklarını, davalının davacının soyadını kullanmaya devam edeceğinin davacı tarafından kabul edildiğini, ortak çocuk ...’nın boşanma süreci sonrasında babası ile görüşmeye devam ettiği gerekçesiyle 23.05.2021 tarihinde davalının ortak çocuk ...’ya saldırarak yaraladığını ve hakaret ettiğini, bu olaylar nedeniyle artık davacının davalı tarafından soyadının kullanılmasına rızasının olmadığını belirterek davalının "..." soyadını kullanma izninin kaldırılmasını ve iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; anlaşmalı boşanma davası sırasında gerek ortak çocuk ...'in küçük olup, okulda anne ve babasının farklı soyadı kullanmasının psikolojisini bozabileceği, gerekse davalının uzmanlık belgesinde dahi "..." soyadını kullanması, doktorluk mesleğinde bu soyad ile tanınırlığı olduğu gerekçesi ile tarafların davalının "..." soyadını kullanması yönünde ortak karar aldıklarını, Davalı, doktor olup '‘...' soyadıyla ... da tanınan bir kişi olduğunu, açılan soruşturma dosyasında hakaret fiilinin soyut iddia olduğu gerekçesi ile takipsizlik kararı verildiğini, davacının delil yaratma çabası içinde olduğunu, ortak çocuk ile geçen olayda ortak çocuk ...'un babasının tahriki ile davalı üzerine yürüdüğünü ve davacının oğlunun tutmak isterken oğlunun kolunu çizdiğini, olayın sadece bu kadar olduğunu davalının hiçbir şekilde soyadına zarar verecek bir eylemde bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların 2021 yılında anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma davasındaki protokolle davacı tarafından boşandıktan sonra davalının "..." soyadını kullanmasına izin verildiği, tarafların iki ortak çocuğu olduğu, bu çocuklardan ...'in velâyetinin davalı annede olduğu, çocuğun üstün yararının devam ettiği, davalının hekim olarak görev yaptığı, çok uzun süreden beri...soy adını kullandığı, bu soyad ile tıp camiasında tanınırlığının olduğu, taraflar arasındaki soruşturma dosyasında takipsizlik kararı verildiği, davacı koca tarafından kadının soyadını kullanımından kaynaklı somut bir zararın ispat edilemediği, taraflar arasında kadın hakkında takipsizlik kararı ile sonuçlanan soruşturma dosyası bulunmasının da tek başına kocanın soyadının kullanımından kaynaklı zararına dayanak gösterilmeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçıları ... ve ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı mirasçıları ... ve ... vekilleri birlikte sundukları istinaf dilekçesinde özetle; davacının 21.06.2022 tarihinde vefat ettiğini ve davaya devam etmek istediklerini, çocuğun üstün yararının devam ettiği yönündeki gerekçenin hukuka aykırı olduğunu, davalının İl Sağlık Müdürlüğünde hekim olarak idari kadroda çalıştığını, hasta kabulü yapmadığını, devlet kadrosunda çalıştığını, bu nedenlerle tıp camiasında soyadı ile tanınırlığı olduğu tespitinin hatalı olduğunu, davalının soyadının değişmesi halinde bulunduğu kadroda ya da aylık gelirinde bir değişiklik olmayacağını, dinlenen tanığın beyanının değerlendirme dışı bırakıldığını, ceza davasında davalının mirasçı ...'u darp ettiğinin sabit olduğunu, hala davalının mirasçı ...'a saldırmaya ve rahatsız etmeye devam ettiğini belirterek davanın reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı mirasçıları ... ve ... vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçıları ... ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı mirasçıları ... ve ... vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçıları ... ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı mirasçıları ... ve ... vekilleri birlikte sundukları temyiz dilekçesinde özetle; çocuğun üstün yararının devam ettiği yönündeki gerekçenin hukuka aykırı olduğunu, davalının İl Sağlık Müdürlüğünde hekim olarak idari kadroda çalıştığını, hasta kabulü yapmadığını, devlet kadrosunda çalıştığını, bu nedenlerle tıp camiasında soyadı ile tanınırlığı olduğu tespitinin hatalı olduğunu, davalının soyadının değişmesi halinde bulunduğu kadroda ya da aylık gelirinde bir değişiklik olmayacağını, dinlenen tanığın beyanının değerlendirme dışı bırakıldığını, ceza davasında davalının mirasçı ...'u darp ettiğinin sabit olduğunu, hala davalının mirasçı ...'a saldırmaya ve rahatsız etmeye devam ettiğini belirterek davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı kadının, boşandığı davacı müteveffanın soyadını kullanma durumunun sona ermesi için gerekli şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 173 üncü maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup mirasçı ... ve ... vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1175, Karar No: 2022/2436, Tarih: 28.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/1175 E.  ,  2022/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusu esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasasının 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, mağdurdan alınan 100,00 TL ve suça konu eşyaların suç tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle sanıklara verilen cezalardan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 28.02.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY :

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 28.02.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY :

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre;

5237 sayılı TCK’nın 150/2 fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da dikkate alınmak suretiyle daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği belirtilmiştir. Somut olayımızda katılan ...’un Yeşilsu parkı ... Camii girişinde uyurken sanık ...’ın onun boğazını sıkarak ve elinde bulunan bıçağı katılana göstererek üzerinde ne varsa çıkarmasını istediği, Katılan ...’ın cebinde bulunan 100 TL para, sigara paketi, çakmak, imitasyon kolyesi ve sim kartını sanık ...’le verdiği, sanık ...’in katılandan çorabını da çıkarmasını istediği, bu esnada ...’ın kaçtığı, olay sonucu ...’ın Basit Tıbbi Müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında; Sanık ...’in özgülenen kastının katılan ...’ın üzerinde ne varsa almaya yönelik olduğu, sanığın özgülediği kastı, olayın özelliği ve suçun işleniş biçimi dikkate alındığında TCK’nın 150/2 maddesinin uygulanma şartları oluşmadığından aksi yöndeki sayın çoğunluğa katılmıyoruz.