muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/38681, Karar No: 2013/3633, Tarih: 30.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/38681 E.  ,  2013/3633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile haksız fesih tazminatı alacaklarının ödetilmesine, davalı ve karşı davacı ise, eğitim gideri alacağı ile taahhüt tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili, iş sözleşmesinin 21.06.2008 tarihinde davacının eşinin iş akdinin feshedilmesi nedeniyle davacı ile çalışmak istenilmediği söylenerek 23.06.2008 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve haksız fesih tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı, davacının, eşinin istifa ederek davalı işyerinden ayrılması nedeniyle 21.06.2008 tarihinde işyerini terk ettiğini ve işe dönmediğini, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini savunarak, karşı dava ile haksız fesih tazminatı ve eğitim gideri talebinde bulunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafından devamsızlık olgusunun usulüne uygun tanzim olunmuş devamsızlık tutanakları ve bunu destekleyen tanık beyanları ile kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve karşı davalının tüm, davalı ve karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı fazla çalışma yaptığını iddia ederek talepte bulunmuş ve delil olarak da tanık beyanlarına dayanmıştır. Davacı tanıklarından birisi yakını, diğeri ise müşteridir. Tanıkların beyanları soyut olup, işyerindeki çalışma şeklini birebir bilmeleri mümkün değildir. Bilirkişi raporunda da tanık beyanlarının değerlendirilmesindeki tereddüt açıklandığı gibi bilirkişinin kendi bilgi ve gözlemine dayanılarak yapılan yorumla fazla mesai ücreti hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Davacının fazla çalışma yaptığını kesin ve inandırıcı şekilde kanıtlayamadığı anlaşılmakla fazla çalışma talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35000, Karar No: 2018/12685, Tarih: 05.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/35000 E.  ,  2018/12685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 05/06/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara ... kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait işyerinde 24.05.2011-30.06.2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmasızın feshedildiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, fazla mesai, hafta tatili, genel tatail ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iddialarının asılsız olduğunu, 28.06.2014 tarihinden itibaren işe gelmediğini, bu hususta tutanak tutulduğunu ve ihtarname gönderilerek haklı sebebi veya varsa mazeretini bildirmesinin istendiğini, herhangi bir mazeret bildirmediği gibi işe de devam etmediğini, bu nedenle İş Kanunu 25/II-g uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, fazla mesai yapmadığını ve herhangi bir alacağı da olmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi en son net 1.800,00 TL. maaş aldığını ileri sürmüş; davalı işveren ise davacının en son brüt 1.150,00 TL. ile çalıştığını savunmuştur.

Hükme esas bilirkişi raporunda, davacının ücret miktarı iddia edildiği gibi net 1.800,00 TL. kabul edilerek alacaklar hesaplanmıştır.

Dosya içerisindeki imzalı bordrolarda, davacının ücretinin brüt 1.150,00 TL. olduğu görülmektedir. Davacı tanıkları ise iddiayı doğrular mahiyette beyanda bulunmuşlardır.

Yukarıda belirtildiği üzere, çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır.

Nitekim yargılama aşamasında da Türkiye Motorlu Taşıt İşçileri Sendikası'na bu yönde müzerrekere yazılmasına karşın, müzekkere sonucu beklenmeksizin karar verilmiştir.

Davacının kıdemi, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri de belirtilmek sureti ile ilgili meslek kuruluşları, işçi ve işveren sendikalarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelerle bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.630.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6596, Karar No: 2020/2143, Tarih: 09.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/6596 E.  ,  2020/2143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A) Davacı İstemi;

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesi ile toplamda 10.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabı;

Davalı taraf davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Davacının 23/11/2015 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu % 30,2 derecesinde maluliyet durumunun oluştuğu ancak 20/03/2019 tarihinde kontrol muayenesi gerektiği, SGK komisyonu kararında olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, mahkemece alınan kusur raporunda kazazede işçinin %100 oranında kusurlu olduğu kanaatine varıldığının bildirildiği, hal böyle olunca, zararlandırıcı kaza olayının davacının kusurlu davranışı sonucu oluştuğuna ve işverenin kusuru bulunmadığına göre, nedensellik bağının kesildiğinden, davalı işverenin sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Kazanın meydana gelmesinde % 100 kusurun davacıda olduğunun belirlendiği, özellikle SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı müfettişince düzenlenen 22/06/2015 tarihli inceleme raporu ile yargılama aşamasında 3 lü iş güvenliği bilirkişi heyetince düzenlenen 16/08/2018 tarihli raporlarda iş sağlığı ve güvenliği yönüylede maddi ve hukuki olguların irdelenip tartışılmış olduğu, dolayısıyla davacı vekilinin 3 lü heyet raporuna karşı ileriye sürdüğü itirazlarınında esasa etkisinin olmadığı, söz konusu kazaya karışan üçüncü bir kişinin olmaması yanında davalı işverenliğe izafe edilecek bir kusurunda bulunmaması karşısında davacının % 100 kusurlu davranışları davalı işverenlik bakımından illiyet bağını kestiğinden

ve böylece davalı işverenliğin kusursuz sorumluluğu da söz konusu olmadığından yerel mahkemece davalı işveren yönünden davanın reddi kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, kabul edilen oluş karşısında davacının maluliyeti ile ilgili kontrol muayenesi sonucunun araştırılmamış olmasının da davaya etkisinin olmadığı gerekçesiyle HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

ve böylece davalı işverenliğin kusursuz sorumluluğu da söz konusu olmadığından yerel mahkemece davalı işveren yönünden davanın reddi kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, kabul edilen oluş karşısında davacının maluliyeti ile ilgili kontrol muayenesi sonucunun araştırılmamış olmasının da davaya etkisinin olmadığı gerekçesiyle HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz Nedenleri;Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur raporunda, trafik kazası olan somut olayın aynı zamanda iş kazası niteliğinde olduğundan, salt trafik kuralları yönünden değil, ayrıca iş ve sosyal güvenlik çerçevesinde işverenin gözetme ve koruma borcu yönünden de irdelenmesi gerektiğini, 6331 Sayılı Kanun 4.maddesi gözönünde bulundurularak işveren sorumluluğu yönünden kusur raporunda bir değerlendirme yapılmadığını, kazanın müvekkilin iş yetiştirme baskısı ile yoğun ve stresli bir günün sonunda, havanın yağışlı ve motorsiklet kullanmaya uygun olmamasına rağmen ertesi sabah yine konsolosluğa çok erken saatte gitmek zorunda olması nedeniyle evine motosikletle gönderildiği için meydana geldiğini, kazanın motosikletin sürüş esnasında arka frenlerinin kitlenmesi sonucunda meydana geldiğini, kusur raporu heyetinin bu konuda kazadan sonra motorun freninin tamir edildiğine dair bir kayıt olmamasını frenlerin sağlam olduğu şeklinde yorumlamışsa da bunun kabulünün mümkün olmadığını, bir an için davalı işverenin kusursuz olduğu düşünülse dahi tehlike sorumluluğunun yanı sıra kusursuz sorumluluğu olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava, davacı sigortalının 23/11/2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezliğine dayalı maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava, davacı sigortalının 23/11/2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezliğine dayalı maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davalı işverene ait işyerinde şoför olarak çalışan davacının, yurt dışına çıkacak araç ve şoförlerin vize takip işlerini yaptığı, bu işleri takip etmesi için davalı işverene ait motorsikleti kullandığı esnada yanından geçen kırmızı renkli aracın rüzgarından dolayı dengesini kaybederek sol tarafında bulunan refüje çarpması sonucu sol kolundan yaralandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece itibar edilen kusur bilirkişi raporunda; davacı kazalının, kendisinden beklenen güvenli çalışma yükümlülüğünü yerine getirmemesi, kullanmakta olduğu motosikletin hızını yağışlı havayı ve kaygan yolu göz önüne bulundurarak mevcut şartlara uydurmaması, ayrıca kazanın kötü hava şartlarına bağlı olarak meydana gelmediğinin, yanından geçen kırmızı renkli araçtan dolayı olduğunun, meydana gelen kazada kötü hava şartlarının majör bir neden olmadığının anlaşılması, kaldı ki davacı gibi tecrübeli bir sürücünün motosikleti mevcut hava şartlarına uygun kullanması gerektiğini bilmesi gerekmesi sebebiyle % 100 oranında kusurlu olduğunun, davalı işverenin ise, kazanın davacının kullandığı motosikletten kaynaklı bir arızadan dolayı meydana geldiğine dair somut bir bulgu bulunmadığının, kazada yerine getirmediği herhangi bir yükümlülüğünün bulunmadığının görülmesi, kazaya sebep olan eksikliklerle ilgili bir ihmalinin veya sorumluluğunun olmaması sebebiyle kusursuz olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Tazminat davalarının özelliği gereği İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşullar gözönünde tutularak ve özellikle zararlandırıcı olayın niteliğine göre, İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, zararlandırıcı sigorta olayı yönünden alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle işveren ve işçi yönünden kusurun aidiyeti ve oranı, olayın meydana gelmesinde üçüncü kişinin eyleminin bulunup bulunmadığı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalıdır.

Belirtilmelidir ki, hükme esas alınacak kusur raporlarının da 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. ve işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatı hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 77. maddede anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.Bunun yanında işverenin kusursuz sorumluluk hallerinden birisi olan "kaçınılmazlık" kavramına biraz değinmek de gerekir. Öğretide, yargısal kararlarda ve yasalarda kötü tesadüf, fevkalade hal, umulmayan durum, tesadüfi olay olarak da adlandırılan kaçınılmazlık, hukuksal ve teknik anlamda “fennen önlenmesi olanaksız” başka bir anlatımla işverence mevzuatın öngördüğü tüm önlemler alınmış olunsa bile önlenemeyecek olan durumları ifade eder. Kaçınılmazlığın unsurları, 1- İrade dışında meydana gelen olay, 2- Davranış kuralının veya sözleşme borcunun ihlali, 3- İlliyet bağının bulunması, 4- Olayın önlenemezliği hususlarıdır. Bu unsurlardan özellikle sonuncusu olan olayın önlenemezliği hususunu biraz açmak gerekirse; buradaki önlenemezliğin olayla ilgisi yoktur. Önlenemezlik unsuru, tamamen davranış normu ve borca aykırılıkla ilgili olup alınabilinecek tüm tedbirler alınmış olunsa dahi bir davranış normunun veya sözleşmeden doğan bir borcun ihlalinin ifadesidir. Yani olay önlenemez olmasına rağmen bir davranış kuralına yada sözleşmeden doğan borca aykırılık önlenebiliyorsa artık kaçınılmazlıktan söz etme imkanı yoktur. Bilimsel ve teknolojik gelişmeler önlenemez olaylara karşın bir davranış kuralını ve borca aykırılığı önleme olanağını sağlamaktadır. Örneğin; bir inşaat işçisinin üzerinde çalışacağı tabiyeyi hazırlamak için duvara beton çivisi çakarken çivinin başının kırılıp gözüne kaçması olayında çivinin kırılması irade dışı ve önlenemez bir olay olmakla birlikte kırılan bu çivinin işçinin gözüne kaçması önlenemez bir olay değildir. Zira çalışma esnasında gözlük kullanılarak bu neticenin önüne geçilebilinir. O halde böylesi bir durumda olayın önlenemezliğinden bahisle kaçınılmazlıktan bahsetme imkanı yoktur.

Mahkemece yapılacak iş; oluşa uygun şekilde trafik - işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman 3 kişilik bilirkişi heyetine konuyu yukarıda açıklandığı biçimde incelettirmek, özellikle olayda kaçınılmazlığı değerlendirtmek, tarafların dosyada mevcut kusur raporlarına itirazları gözetilerek ve tarafların kusur oranlarını belirler şekilde yöntemince rapor almak, alınan raporu, mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına, ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştirSONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesi'ne, karardan bir örneğin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29188, Karar No: 2016/1613, Tarih: 21.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/29188 E.  ,  2016/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, fazla mesai ücreti, milli bayram tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle;davacının 01.11.2007-08.03.2013 tarihleri arasında davalı işverenlikler nezdinde muhasebeci olarak çalıştığını, davalı şirket sahibi ...'in yanında çalışan personele sinkaflı sözler içeren ve hakarete varan sözler kullandığını, fazla mesai ücretlerini ödemediğini, maaşların gecikmeli ödendiğini, işyeri çalışanlarından . . işten çıkarılması üzerine davalı şirket sahibinin davacıya "sende işten çık" diyerek davacıyı işten çıkarttığını, davalı firma tarafından müvekkiline tüm haklarının ödeneceği sözü verildiğini, davacının haklarını almak üzere 11.03.2013 tarihinde işyerine gittiğinde işyeri yetkilisinin davacı ile görüşmediği gibi haksız olarak işyerine gelmediğine dair tutanak tutulduğunu öğrenince, davacının 12.03.2013 tarihinde işverenliğe ihtarname keşide ederek akdin haksız feshedilmesi nedeniyle tazminat ve diğer işçilik alacaklarını talep ettiğini, ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacırnn müvekkiline ait Güvener Kalıp işyerinde 01/11/2007-08/03/2013 tarihleri arasında çalıştığını, ...'e karşı ikame olunan davanın reddi gerektiğini, davacının son derece sorumsuz bir kişi olduğunu, kendisinin işveren gibi davranarak işe geliş gidiş saatlerini kendisinin belirlediğini, işçileri baskı altında tutup, işyeri aleyhine toplantılar düzenleyerek, kendisinin haberi olmadan işveren tarafından imzalatılmak istenilen belgeleri imzalamamalarını, işverence mesaiye kalınması teklif edildiğinde kalınmaması hususunda işçileri örgütlediğini, işyerinde huzuru bozduğunu ve işyerine zarar verdiğini, davacının irsaliye ve faturaların 3. Şahıs şirketlere teslimi için zaman zaman işyeri aracını alarak işyerinden ayrıldığını, işi bitmesine rağmen işe gelmeyerek alkol almaya gittiğini ve bunu alışkanlık haline getirdiğini, bu tutum ve davranışlarından dolayı ceza aldığını ve aracın bağlandığını, alkollü araç kullanmasından dolayı ehliyetine el konulduğunu, davacının devamlı olarak işyerine alkollü geldiğini, davacı işe mazeret göstermeksizin gelmediğinden 11-12-13-14.03.2013 tarihlerinde hakkında devamsızlık tutanağı düzenlendiğini, bunun üzerine 14.03.2013 tarihinde davacıya bu tutum ve davranışlarının devam etmesi halinde iş akdinin feshedileceği hususunda ihtarname gönderildiğini, işyerinde fazla mesai yapılmadığını, maaşların geç ödenmediğini, dini ve milli bayramlarda çalışılmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; iş akdinin işverence haksız feshedildiği kanaati ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının kabulüne, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı iş akdinin haksız feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise davacının devamsızlığı nedeniyle akdin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Dosyada ki bilgi ve belgelerden ve özellikle davacı tanığı . . detaylı beyanından, davacının iş akdini işyerinde ki gerginlik nedeniyle feshettiği, davacı işçinin işçilik alacaklarının mevcut olduğu ve davacının iş akdini kendisinin haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde ise de, iş akdini kendisi fesheden taraf feshi haklı nedene dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanamayacağından ihbar tazminatının reddi yerine kabulü hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F)Sonuç:

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.