muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4385, Karar No: 2025/3277, Tarih: 12.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4385 E.  ,  2025/3277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1008 E., 2024/1193 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/926 E., 2022/100 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müteahhit olan müvekkilinin şoförü olarak yanında çalışan davalının, kış ayı olması ve inşaat sezonunun kapanması nedeniyle müvekkiline ait kamyon ve tırı, şeker pancarı küspesi nakliyesinde kullanmak üzere 15.09.2016 tarihinde aldığını, fenni muayenesinin bulunmadığı gerekçesiyle kamyon ile nakliye yapamadığını, tır ile çalıştığını ancak aküsü bitince çalıştıramadığını söylediği halde müvekkilinin bilgisi dışında şeker fabrikasından küspe nakliyatı yapıp elde ettiği kazancını vermediğini ileri sürerek; 15.09.2016 tarihinden itibaren 3 aylık süre zarfında şeker fabrikasından taşınan küspe nakil ücretlerinin tespiti ile alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının işçisi olduğunu, şeker fabrikasından aldığı küspeleri davacının belirttiği adreslere bıraktığını, müvekkilinin şahsi kazanç sağlamadığını, davacı aleyhine iş mahkemesinde açılan dava üzerine işbu davanın açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının kendisine ait araçların izinsiz kullanılması suretiyle davalının kazanç elde ettiğini ileri sürdüğü, davalının iddiaları kabul etmediği, davacının delil olarak dayandığı soruşturma dosyalarında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına yönelik kararlar verildiği, davacı tarafından araç plakaları ile elde edilen kazancın tespiti yönünde bilirkişi raporu aldırılması talebinde bir çok kez bulunulmuş ise de, salt bu plakalarla elde edilen gelirin davalının araçları kendi tasarrufunda kullanıp haksız kazanç elde ettiği iddiasını ispatlamaya yeterli olmadığı, davacının soyut nitelikteki iddiaları bakımından somut delil ve belge sunmadığı gibi yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin bilgisi dışında aracının davalı tarafından kullanılarak haksız kazanç elde edildiğini, ücreti yatırıldığı halde dosyanın bilirkişiye tevdiinden vazgeçildiğini, bilirkişilerce şeker fabrikalarından davalı tarafından hangi tarihlerde ne kadar küspe çekildiğinin ve nakliyesinin yapıldığı hususunun hesaplanması gerektiğini, savcılık dosyası ve tanık beyanlarının değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacıya ait aracın işçisi olan davalı tarafından izinsiz olarak kullanılması suretiyle elde edildiği ileri sürülen gelirin tahsili istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmasına, dinlenen tanıkların davalının davacının işyerinde tır ve kamyonların şoförlüğünü yaptığını, davalının nakliye bedellerini alma konusunda herhangi bir yetkisinin bulunmadığını, sadece nakliyesi yapılan malların teslim makbuzlarını imza yetkisi bulunduğunu beyan ettikleri, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yapılan soruşturmada davalı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15262, Karar No: 2011/2986, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15262 E.  ,  2011/2986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmaza komşu olup itirazlı olduğu anlaşılan 101 ada 114 parsele ait dava dosyasının,

2- Çekişmeli taşınmaza yakın komşu olan 101 ada 113 ve 211 parsellere ait kadastro tespit tutanakları ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının, kesinleşmiş iseler kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4520, Karar No: 2024/1060, Tarih: 21.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4520 E.  ,  2024/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/513 E., 2023/466 K.

DAVA TARİHİ : 05.11.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/110 E., 2022/479 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl boşanma davası ve fer'îlerinin kabulüne, birleşen boşanma davasının kabulüne, erkeğin maddî ve manevî tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararın ... kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı-davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın dava dilekçesinde özetle; evlendikten hemen sonra erkeğin sözlü ve fiziki şiddete başladığını, hakaret edip, darp ettiğini, erkeğin çocuklarına da fiziksel şiddet uyguladığını, kadının çocuklarının sorumluluğunu tek başına üstlenmek zorunda kaldığını iddia ederek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar yararına aylık 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek birleşen dava dosyasına sunduğu dava dilekçesinde özetle; kadının evlilik boyunca ''ben seni istemedim, zorla evlendirildim.'' şeklinde beyanlarda bulunarak erkeği hor gördüğünü, kadının iki-üç senedir cinsel birliktelikten kaçındığını, odaların ayrıldığını, erkeğe fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, tabak bardak fırlattığını, başka erkeklerle kıyasladığını, telefonun üst modelini almadığından evde yemek yapmadığını, kadının sık sık yan komşu ziyaretlerine gidip, eşi sık arayınca eve döndüğünü, bir saatliğine gidip gece yarısından önce dönmediğini, muskacıya gittiğini, aile bütçesini bu yönde harcadığını, erkek ile aile ziyaretlerine gitmediğini, kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, kadının yalan söylediğini, aile giderlerine katılmadığını iddia ederek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, erkek yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı birleşen dava davacısı erkeğin kadına ve ortak çocuğa fiziksel şiddet uyguladığı, davacı-birleşen dava davalısı kadının ortak çocuklara fiziksel şiddet uyguladığı, geç saatlerde dışarıda gezdiği, davalı birleşen dava davacısı erkeğin bu geçimsizlikte ağır kusurlu, davacı birleşen dava davalısı kadının az kusurlu olduğu gerekçesi ile açılan asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk Abdülmümin yararına aylık 450,00 TL, çocuk Ramazan yararına aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan 20.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata, ağır kusurlu olması nedeniyle erkeğin maddî ve manevî tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... kadın tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

... kadın istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece hem asıl davanın hem de karşı davanın kabulüne ve kadın aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinde açıkça hukuka aykırılık bulunduğunu, kadının kusursuz olduğunu beyan ederek; kusur belirlemesi, birleşen boşanma davasının kabulü, birleşen davada kadın aleyhine hükmedilen vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... kadın tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, ayrıca tanık Mahmut Memiş'in birleşen dava davacısı tarafından usulüne uygun olarak bildirilmediğini belirterek kusur belirlemesi, birleşen boşanma davasının kabulü, birleşen davada aleyhe hükmedilen vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

... kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, ayrıca tanık Mahmut Memiş'in birleşen dava davacısı tarafından usulüne uygun olarak bildirilmediğini belirterek kusur belirlemesi, birleşen boşanma davasının kabulü, birleşen davada aleyhe hükmedilen vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, buna bağlı olarak erkeğin birleşen boşanma davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, birleşen dava dosyasında davalı-davacı kadın aleyhine hükmedilen vekâlet ücreti ve yargılama giderinin usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 194 üncü, 323 üncü ve 326 ncı maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/592, Karar No: 2025/2853, Tarih: 14.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/592 E.  ,  2025/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/244 E., 2024/341 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

KARAR : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2024 tarihli ve 2024/244 Esas, 2024/341 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2023/6619 Esas, 2024/2037 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle değişik 307/4. maddesi ile 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde

olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malazgirt Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 2016/145 Esas, 2016/190 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2021/6715 Esas, 2021/8395 Karar sayılı ilâmı ile eksik inceleme ile suç vasfının belirlenip sonucuna göre görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli ve 2022/5 Esas, 2023/68 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Patnos Ağır Ceza Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.03.2024 tarihli ve 2023/6619 esas, 2024/2037 Karar sayılı kararı ile sanığın öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2024 tarihli ve 2024/244 Esas, 2024/341 Karar sayılı kararı ile bozma kararına karşı direnme kararı verilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4. Bozma üzerine Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2024 tarihli ve 2024/244 Esas, 2024/341 Karar sayılı kararı ile bozma kararına karşı direnme kararı verilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; suç vasfının öldürmeye teşebbüs olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, kararın gerekçesiz olduğuna, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdur sanık ...'ın mağdur ...'ın oğlu olduğu, olay günü mağdur ...'ın çarşıda bulunduğu sırada evi arayarak elindeki poşetlerin ağır olması nedeniyle çocuklarından birisinin yardım etmesi için gelmesini istediği, mağdur sanık ...'ın mağdur ...'ın yanına giderek poşetleri aldığı ve eve döndüğü, mağdur sanık ... ile kardeşi olan mağdur ... arasında tartışma yaşandığı, tartışma sırasında mağdur sanık ...'ın mağdur ...'a eliyle vurarak yaralanmasına sebebiyet verdiği, daha sonra mağdur sanık ...'ın mutfakta bulunan bıçağı alarak mağdurlar ... ve Ebru'yu öldürmekle tehdit ettiği, bu sırada içeriye mağdur ...'ın geldiği, mağdur ...'ın mağdur sanık ...'dan bıçağı almaya çalıştığı sırada mağdur sanık ...'ın elinde bulunan bıçakla babası olan ...'a üstüme gelme seni de bıçaklarım demek sureti ile tehdit ettiği, mağdur sanık ...'ın yeğenlerinin yardım istemesi üzerine elinde bulunan av tüfeğiyle mağdur ...'ın evine geldiği, mağdur sanık ...'ın elinde bıçak bulunduğu sırada mağdur sanık ...'a "yaklaşma senide vururum" şeklinde ifadelerle

tehdit ettiği, bunun üzerine mağdur sanık ...'ın elinde bulunan tüfekle önce havaya iki el sonra mağdur sanık ...'a bir el ateş ederek hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

tehdit ettiği, bunun üzerine mağdur sanık ...'ın elinde bulunan tüfekle önce havaya iki el sonra mağdur sanık ...'a bir el ateş ederek hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

2. Mağdur sanık ...'ın elindeki bıçağı çevresinde bulunan aile bireylerine doğru salladığı sırada mağdur sanık ...'ın mağdur sanık ...'a av tüfeği ile ateş ettiği olayda; Muş Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan raporlara göre mağdur sanık ...'ın sol kolunda 5x4 cm ebatta lezyon, sol yanında 4x2 cm ve 1x1 cm ebatta lezyon olduğu, göğüs solda 2 adet 4x2 cm ebatta sıyrık ve muhtelif sayı ve ebatta saçma giriş delikleri, sırt ve belde saçma tanesi girişleri bulunduğu ve solda pnömotoraks, sağ klavikulada kırık, 1. kotta kırık şeklinde tespit edilen yaralanmaları nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirecek, kemik kırığının yaşam fonksiyonlarına etkisi (4.) derece olacak şekilde yaralandığı olayda; her ne kadar Muş Adi Tıp Şube Müdürlüğünün 16.06.2022 tarihli raporunda "18.07.2014 tarih ve 537751 sayılı epikriz raporunda hastanın araç içi trafik kazası nedeniyle acil serviste değerlendirildiği" belirtilmiş ise de, anılan epikriz raporunda ve daha önceki tarihli raporlarda bu yönde bir bilgi bulunmadığı gözetilerek mezkur ibarenin sehven yazıldığı değerlendirilerek, mağdurda meydana gelen yaralanmanın boyutu, suçta kullanılan tüfeğin öldürmeye elverişli olması, hayati bölgenin hedef alınması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden kasten yaralama suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunduğundan Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2024 tarihli ve 2024/244 Esas, 2024/341 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2023/6619 Esas, 2024/2037 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11095, Karar No: 2014/2733, Tarih: 04.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/11095 E.  ,  2014/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın öncesini oluşturan ... 239 sayılı parselin, kadastro mahkemesinin 2002/3-16 sayılı kararıyla ifraz edildiği anlaşılmakla, hükmen oluşan 271 ve 272 sayılı parsellerin tapu kayıtlarının, cinsi ve üzerindeki tüm şerhler yazılmak suretiyle getirtilmesi;

2) Kadastro mahkemesi dosyasında 271 sayılı parsel, meyva bahçesi; 272 sayılı parsel, çalılık olarak belirlendiği halde, tapu kayıtlarında her iki parselin cinsine neden orman yazıldığının tapu müdürlüğünden sorularak alınacak cevabî yazının dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.