muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3897, Karar No: 2022/11431, Tarih: 04.07.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/3897 E.  ,  2022/11431 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2021/2987

İftira suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/06/2020 tarihli ve 2019/121770 soruşturma, 2020/44163 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/08/2020 tarihli ve 2020/4489 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, her ne kadar söz konusu iftira suçundan soruşturma yapılıp kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmişse de, şüpheliler ile müştekiler arasında geçmişten gelen ve kamu davaları açılması ile neticelenen husumet bulunduğu, şüphelilerin müştekiler hakkında terör örgütü üyesi olmak suçundan ihbarda bulunduğu, ihbarlar kapsamında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2016/131711 ve 2016/99076 sayılı soruşturmaların yürütüldüğü ve takipsizlik kararları verildiği, şüphelilerin müştekileri terör örgütü üyesi olmakla suçlamaları ve haklarında soruşturma yapılmasına sebebiyet vermeleri karşısında, müştekiler hakkında terör örgütüne üyelik suçundan yapılan soruşturma dosyalarının aslı ya da onaylı örneğinin dosyaya alınması ve toplanacak diğer deliller ve yapılacak etkin soruşturma sonucuna göre şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08/12/2020 gün ve 2020/16821 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/01/2021 gün ve KYB - 2021/2987 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekiler vekili tarafından İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına verilen şikayet dilekçesinden özetle; müşteki ...'in Jandarma kalite yönetim merkezi komutanlığında memur olarak çalıştığını, eşi olan diğer müşteki ...'in ise inşaat mühendisi olduğunu ve özel bir firmada proje müdürü olarak görev yaptığını, müştekilerin Karlıktepe Mahallesi, Ada Sokak Ekşioğlu Sitesi A Blok da ikamet ettiklerini, şüpheli ...'nin üst kat komşusu diğer şüpheli ...'in ise alt katta ikamet eden komşularının kızı olduğunu, şüphelilerin 21/08/2016 günü 156 Jandarma ihbar hattına 840064 numaralı ihbar ile müştekileri...'cü olduklarını söylediklerini, 25/08/2016 tarihinde şüphelilerin müştekinin çalışmış olduğu Jandarma kalite yönetim merkezi komutanlığı Soğanlık Kartal da bulunan birliğine giderek müştekilerin...'cü olduklarına ilişkin dilekçe verdiklerini, şüphelilerin verdikleri bu dilekçede müştekilerin evine zaman gazatesi ve sızıntı dergisi geldiğini, evlerine vakitli vakitsiz değişik insanların geldiğini, eve gelen kişilerin kimliklerini teyit ettikten sonra kapı açtıklarını, daire içerisinde hayat su markalı damacanaları biriktirerek sattıklarını ve bu eylemi kayıt ederek sakladıklarını iddia ederek müştekilere yönelik...'cü diyerek iftirada bulunduklarını beyan eden müştekilerin vekili aracılığıyla kendilerine iftira atan şüphelilerden şikayetçi olmaları üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

Dosya kapsamına göre, komşu olan taraflar arasında önceye dayalı ve bir çok kez yargı mercilerine intikal eden anlaşmazlık bulunduğu, şüphelilerin müştekiler hakkında terör örgütü üyesi olmak suçundan iki kez ihbarda bulunması üzerine İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2016/131711 ve 2016/99076 sayılı soruşturmaların yürütüldüğü ve her iki soruşturma sonucunda da... yönetimi ile irtibatlı olduğuna dair soyut ihbar haricinde delil elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar verildiği,müştekilerin şikayeti üzerine de şüpheliler hakkında inceleme konusu dosya haricinde iftira suçundan yürütülen bir başka soruşturmanın kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile sonuçlandığı anlaşılmış ise de; 2018/65133 soruşturma numaralı bu dosya kapsamında şüpheliler hakkında iftira suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair 07.06.2018 tarihli kararda müştekiler hakkında terör örgütü üyesi olmak suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen ve derdest olan 2016/99076 sayılı dosyanın sonuçlandırılıp kesinleşmesinden sonra iftira suçuna yönelik soruşturma işlemine girişileceğinin belirtildiği, ve bahsi geçen 2016/99076 sayılı bu dosyanın da kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile sonuçlandığının anlaşılması karşısında;

5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanun'un 173. maddesinde de kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz usulünün düzenlendiği,   kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın tebliği sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın mercince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden iddianame tanzim edilemeyeceği gözetilerek, 2018/65133 soruşturma numaralı soruşturma dosyasında verilen kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp müştekiler hakkında terör örgütüne üyelik suçundan yapılan soruşturma dosyalarının aslı ya da onaylı örneğinin dosyaya alınması ve toplanacak diğer deliller ve yapılacak etkin soruşturma sonucuna göre şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 30/09/2019 tarih 2019/3044 D.iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-a maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15481, Karar No: 2015/205, Tarih: 06.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/15481 E.  ,  2015/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan; sanığın, cezanın adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine ve hükmün açıklan- masının geri bırakılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- CMK.nun 232/6. maddesine aykırı olarak adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktarın çarpılması sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının infazına karar verileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birim gün sayısının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümüne, “TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca” ibaresinin ilavesi; hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygu- lanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bıra- kılmasına" yazılması; yine hükümden TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 06.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5804, Karar No: 2015/8285, Tarih: 08.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5804 E.  ,  2015/8285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/118951

MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2011

NUMARASI : 2010/60 (E) ve 2011/802 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5846 Sayılı Kanun'a Aykırılık suçunda CMK'nın 231. maddesinin tatbikine esas, basit araştırma ile tesbiti mümkün ve ödenmesi gereken somut bir zarar sözkonusu olmadığı gözetilmeden" CD'lerin bandrolsüz satışı nedeni ile devletin vergi kaybı ve ayrıca bu CD'yi yasal yönden imal eden firmaların hak kayıpları nazara alınarak" CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi isabetli değil ise de; yerel mahkemece CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması hususunda ayrıca "sanığın adli sicil kaydını da esas alması "karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2767, Karar No: 2015/5720, Tarih: 06.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/2767 E.  ,  2015/5720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Bakanlığı vekili ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 19/10/2006 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılar ... ve ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 11/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava dosyasının incelenmesinde; temyiz eden davalılardan ...'a gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebliğ evrakında 25/12/2014 tarihinin yazılı olduğu, fakat 25 rakamında yer alan ''5'' rakamının tükenmez kalemle ''6'' olarak düzeltildiği, davalıya gerekçeli kararının tebliğ tarihinin ... veri tabanından araştırılmasında ise mahkeme gerekçeli karar tebliğ tarihinin 27/12/2014 tarihi olarak kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda; gerekçeli kararın davalı ...'a hangi tarihte tebliğ edildiğinin ... Müdürlüğü'nden sorulup araştırılarak tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesi yaptırılmak üzere gönderilmesi için mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle ve yukarıda bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE 06/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5612, Karar No: 2024/340, Tarih: 16.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5612 E.  ,  2024/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/673 Esas, 2021/138 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın reddi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.03.2023 tarihli ve 2021/6208 E., 2023/1603 K. sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda (6100 sayılı Kanun), 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'ndan (1086 sayılı Kanun) farklı olarak kanun yolları arasında karar düzeltme müessesesine yer verilmemiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin karar düzeltme talepli dilekçesinin REDDİNE,

Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararlarına karşı Dairece verilen bozma ilamı sonrasında ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmayıp karar düzeltme talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368 ... maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 329 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca karar düzeltme talep eden davacının taktiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,

Peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11221, Karar No: 2014/13276, Tarih: 28.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/11221 E.  ,  2014/13276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 3.İŞ)

TARİHİ : 22/11/2011

NUMARASI : 2010/188-2011/722

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 13/06/2007-23/12/2007 ile 08/11/2008-16/08/2009 tarihleri arasında çanta imalat ustası olarak çalışıp iş sözleşmesinin sona erdiğini ileri sürerek fazla çalışma, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi adlarına kayıtlı A. Saraciye ve Deri Ürünleri işyerinde 18/07/2009-16/08/2009 tarihleri arasında çalıştığını, deneme süresi bitmeden kendi isteği ile işten ayrıldığını, tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının talebe konu kıldığı asgari geçim indirimi, fazla mesai alacağı ile genel tatil alacaklarının feshe bağlı olmadığı, toplanan deliller, celp ve tetkik edilen kayıt ve belgeler ile 04/05/2011 tarihli bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesi de gözönüne alınarak fazla mesai alacağının % 40 indirimli olarak kısmen kabulü, asgari geçim indirimi talebinin kabulü, hafta tatili ve genel tatil taleplerinin ise reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalıya ait işyerinde 13/06/2007-23/12/2007 ile 08/11/2008-16/08/2009 tarihleri arasında çalıştığını iddia ederken, davalı, hizmet süresini 18/07/2009-16/08/2009 tarihleri olarak göstermiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hizmet süresi taraf beyanlarına göre 2 seçenekli belirlenmiş olup Mahkemece bu seçeneklerden davacı iddiasına itibar edildiği anlaşılmıştır.

Hizmet döküm cetveline göre davacının davalı nezdinde 18/07/2009- 16/08/2009 tarihleri arısında çalıştığı bu tarihler öncesi Mahkemece kabul edilen hizmet süresi içinde 1049171 sicil numaralı işveren nezdinde çalıştığı görülmüş olup, bu işverenin davalı ile ilgisine dair dosya içinde bir delile de rastlanmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hizmet süresi taraf beyanlarına göre 2 seçenekli belirlenmiş olup Mahkemece bu seçeneklerden davacı iddiasına itibar edildiği anlaşılmıştır.

Hizmet döküm cetveline göre davacının davalı nezdinde 18/07/2009- 16/08/2009 tarihleri arısında çalıştığı bu tarihler öncesi Mahkemece kabul edilen hizmet süresi içinde 1049171 sicil numaralı işveren nezdinde çalıştığı görülmüş olup, bu işverenin davalı ile ilgisine dair dosya içinde bir delile de rastlanmamıştır.

Mahkemece kabul edilen hizmet süresi içinde davacı adına çalışma bildiren 1049171 sicil numaralı işveren ile davalı işveren arasında işçi devri, işyeri devri yada organik bağ gibi davalının bu süreden sorumluluğunu gerektiren bir durum olup olmadığı araştırılıp çıkan sonuca göre davacının hizmet süresi belirlenmeli iken bu konuda eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

3- Davacının genel tatil ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmesine rağmen red edilen bu kısımla ilgili davalı yararına vekalet ücreti verilmemesi de ayrı bir bozma nedenidir.

4- Hükmedilen alacakların net mi brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16068, Karar No: 2013/1959, Tarih: 31.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/16068 E.  ,  2013/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı Vekili, müvekkili şirketle, müteveffa ... arasında ... Noterliği'nde 13.08.2008 tarih ve 3079 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde finansal kiralama sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmeye konu 1 adet ... marka yarı römork cinsi 2009 model AD 2 tipli ... plakalı ... şasi numaralı araç ile 1 adet ... marka 23003 model çekici cinsi premium tipli ... plakalı ... şasi numaralı ... motor numaralı aracın finansal kiralama yoluyla kiralandığını, ancak müteveffa kiracı tarafından, kira ödemelerinin zamanında yerine getirilmediğini, bu nedenle müteveffaya ihtarname gönderildiğini, ihtarnamenin bila tebliğ edildiğini, müteveffanın mirasçılarının kiralananları rıza ile teslim etmedikleri gibi saklama ve kaçırma girişiminde bulunduklarını belirterek, sözleşmenin feshine, kiralananların teslim alındığı şekilde müvekkiline iadesine, aynen teslimde fiili imkansızlık olduğu takdirde mal bedelinin, Finansal Kiralama Sözleşmesinde belirlenmiş olan temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin ... ilçesinde ikamet ettiğini, ... mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkillerinin Merhum ...'ın mirasını reddettikleri için merhumun borçlarından sorumlu olmadıkları gibi hiçbir alacağının da alacaklısı olmadıklarını, müvekkillerinin 07.07.2009 tarihinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi'ne başvurarak mirası reddettiklerinin 2009/583 esas, 2009/736 karar sayılı ilamı ile hüküm altına alındığını, müvekkillerinin taraf olmadıkları sözleşmeden dolayı kendilerinden iadesi istenen vasıtanın akıbeti hakkında bilgilerinin bulunmadığını, vasıtanın ellerinde olması halinde dahi bunun teslim tarihinin dava dilekçesinin kendilerine ulaştığı tarih olan 22.12.2011 tarihi olmak zorunda olduğunu, vasıta ellerinde bulunmadığından sorumlu olmaları halinde dahi vasıtanın sözleşmedeki değeri ile değil kendilerinden iadenin istendiği tarihteki değerinden sorumlu tutulabileceklerini bildirmiştir.

Mahkemece, dosya içerisinde bulunan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/583 esas, 2009/736 karar sayılı kararında, mirasçıların M.K.'nun 605. maddesi hükmü uyarınca mirası red talebinin kabulüne ve tesciline karar verildiği, reddin mahkemece kabulü ve tescile karar verilmesi halinde artık davalıların murisin borçlarından sorumlu olmayacakları, davacının mirasın reddi kararının iptali için de dava açmadığı, davacının tasfiye memuru aleyhine istihkak davası açmak hakkının da her zaman mevcut olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.