muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14675, Karar No: 2020/453, Tarih: 03.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/14675 E.  ,  2020/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda yerel mahkemece asıl ve birleştirilen davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde, davalılar vekili tarafından süresi geçtikten sonra katılma yoluyla temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl dava ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel, birleştirilen dava ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı bedel isteğine ilişkindir.

Asıl davada davacı, mirasbırakan babası ...’in 2339 ada 1 parsel taşınmazını davalı oğulları ..,..,..,...,ve bir kısım davalıların murisi olan ölü oğlu ...’a eşit paylarla satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, temlik tarihinde 81 yaşında olan mirasbırakının nörolojik tedavi gördüğünü ve ilaç kullandığını, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmadığı takdirde tespit edilecek bedelin davalılardan tahsilini istemiş; birleşen davasında ise mirasbırakanın 2340 ada 10 ve 19 parsel taşınmazlarını da davalı oğullarına satış suretiyle temlik ettiğini, sonrasında anılan taşınmazların davalılar tarafından dava dışı 3. kişilere devredildiğini, işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların tespit edilecek rayiç bedelinin miras payı oranında davalılardan tahsilini istemiştir.

Asıl ve birleştirilen davada davalılar, iddiaların doğru olmadığını, işlem tarihinde mirasbırakanın akıl sağlığının yerinde olduğunu, mirasbırakanın davacı ve dava dışı diğer mirasçı kız kardeşleri ...’ye de taşınmaz verdiğini, mirasbırakanın gerçek iradesinin malvarlığını mirasçıları arasında paylaştırmak olduğunu, mal kaçırma amacının bulunmadığını, davacının kendisine verilen daireyi satıp parasını harcadığı için şimdi kötüniyetli olarak dava açtığını, belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Feri Müdahil ..İnşaat San. Tic. Ltd. Şti, dava konusu 2340 ada 19 parsel sayılı taşınmazın bedeli karşılığında tapu kaydına güvenerek satın alındığını ve taşınmaz üzerine bina yapıldığını, iyiniyetli olduklarını belirterek müdahillik talebinin kabulüne karar verilmesini ve taşınmazdaki tedbirin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, temlik tarihinde mirasbırakanın fiil ehliyetini haiz olduğu, ehliyetsizlik iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Feri Müdahil ..İnşaat San. Tic. Ltd. Şti, dava konusu 2340 ada 19 parsel sayılı taşınmazın bedeli karşılığında tapu kaydına güvenerek satın alındığını ve taşınmaz üzerine bina yapıldığını, iyiniyetli olduklarını belirterek müdahillik talebinin kabulüne karar verilmesini ve taşınmazdaki tedbirin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, temlik tarihinde mirasbırakanın fiil ehliyetini haiz olduğu, ehliyetsizlik iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 12.05.2016 tarihinde davalılar vekiline tebliğ edildiği, davalılar vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesini 25.05.2016 tarihinde verdiği, bu durumda katılma yoluyla temyiz talebinin süresinde yapılmadığı anlaşılmakla, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 433/2 maddesi ve 01.06.1990 tarih 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca süreden Reddine.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1924 doğumlu mirasbırakan ...’in 06.07.2007 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı kızı ...ile davalı oğulları ..,..,...,...,...ve murisin ölü oğlu ...’tan olma davalı torunları ..,..,...,..,..,.., ve davalı gelini ... ile dava dışı kızı ...’nin kaldıkları, mirasbırakanın maliki olduğu dava konusu 2339 ada 1, 2340 ada 10 ve 19 parsel sayılı taşınmazlarının tamamını 18.11.2005 tarihinde 1/6’şar eşit paylarla davalı oğulları ...,...,...,...,....,....ve bir kısım davalıların murisi olan ölü oğlu ...’a satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Dava dilekçesi içeriğinden ve iddianın ileri sürülüş biçiminden, davada, ehliyetsizlik iddiası yanında muris muvazaası hukuksal nedenine de dayanılmış olup, ne var ki mahkemece muris muvazaası yönünden herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmamış, yalnızca ehliyetsizlik iddiası yönünden inceleme yapılarak sonuca gidilmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, muris muvazaası iddiası yönünden işin esasına girilerek, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, mirasbırakanın gerçek amaç ve iradesinin açıklığa kavuşturulması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda yazılı 25.20.TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8065, Karar No: 2014/11159, Tarih: 23.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8065 E.  ,  2014/11159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

İlçede kuru tarlada yetişen münavebe ürünleriyle bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, arpa ve arpa samanının 2009 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı (harcama kalemlerini gösterir şekilde) üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16066, Karar No: 2013/14126, Tarih: 12.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/16066 E.  ,  2013/14126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/10/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı mirasçıları ..... vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tanzimini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalı mirasçıları temyiz etmişlerdir.

Davacı, davalı tarafından yaralanması nedeniyle 8.000,00 TL manevi tazminat istemiş yerel mahkeme davanın 5.000,00'lik kısmını kabul etmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; somut olayın gelişim biçimi, davacının yaralanma derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazmınat miktarı fazladır.

Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

...

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı taraf yararına BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının yukarıdaki (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/710, Karar No: 2018/1323, Tarih: 08.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/710 E.  ,  2018/1323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk ...’in katılan ...’ya karşı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının ve katılan ...’e karşı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk ...’in katılan ... ve müşteki ...’a karşı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, katılanlar ..., ...’e karşı konut dokunulmalığının ihlali ve hırsızlık suçlarından, müştekiler ..., ... ve ...’a karşı hırsızlık suçlarından, katılan ...’ya yönelik mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde (15-18) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun katılanlara ve müştekilere yönelik eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/1-2, 151/1, 31/3. maddesinde tanımlanan hırsızlık, konut/işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, suça sürüklenen çocuk hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin zamanaşımı süresini kesen en son işlem olduğu, bu tarihten sonra zamanaşımını kesen başka bir işlemin bulunmadığı, 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 13.07.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçen sürede dolduğu anlaşılmakla,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15269, Karar No: 2016/1226, Tarih: 26.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/15269 E.  ,  2016/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 41.916,34 TL'nin sarf tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 26.01.2016 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av. ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Harp Okulu Komutanlığının 29 Kasım 2013 tarihli yazısı ekinde gönderilen maliyet çizelgesi içerisinde yer alan “Eğitim Öğretim” masraf kaleminin hangi giderleri oluşturduğu (bu gider kalemi içerisinde personel ve amortisman giderinin bulunup bulunmadığı) davacı idareden sorularak yapılan harcamaları ayrıntılı olarak gösteren maliyet çizelgesinin getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14478, Karar No: 2010/16153, Tarih: 27.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/14478 E.  ,  2010/16153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafisinin dilekçesine ekli doktor raporuna göre mazeretinin kabulüyle temyizin reddine dair 28.07.2006 tarih 243-296 sayılı ek karar kaldırılarak, 18.07.2006 tarihli kararın yapılan incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazların REDDİNE, ancak,

1- Adli Tıp Kurumu Antalya Şube Müdürlüğünün 02.06.2006 tarih ve 7040 sayılı raporuna göre, mağdurun mandibula kemiğinde kırık meydana gelecek şekilde yaralanması sonucu yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin orta (3) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- 5237 sayılı TCK’da geçmişteki para cezalarına dair ilamların aynen infazına yönelik herhangi bir düzenleme bulunmadığı, aynı Kanunun 51/7. maddesinde belirtilen ertelenen cezanın aynen infazına dair düzenlemenin ancak hapis cezalarına yönelik kurulan hükümle ilgili olarak uygulanabileceğinin nazara alınmadan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1999/364 esas, 2000/26 karar sayılı ilamı ile verilen erteli ağır para cezasının aynen infazına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7378, Karar No: 2020/5714, Tarih: 12.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7378 E.  ,  2020/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme, Beraat

Sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan da dava açıldığı halde bu suçtan hüküm kurulmamış ise de, Mahkemesince her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Defter ve belgeleri gizleme’ suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen defter ve belgeleri gizleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 14.06.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2- ‘2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme’ suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

12.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1352, Karar No: 2012/6004, Tarih: 27.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1352 E.  ,  2012/6004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

2-Dava konusu taşınmaza ait dosya içerisinde belediyeden gelen imar yazıları eklenmek suretiyle, taşınmazın değerlendirme tarihi olan 16.11.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değil ise mücavir alan sınırları içinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, meskun mahalde olup olmadığı, onbir nisan beldesine ilişkin imar paftası üzerinde işaretlettirilmek suretiyle ilgili Belediye Başkanlığından yeniden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19090, Karar No: 2015/4922, Tarih: 07.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2013/19090 E.  ,  2015/4922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EMİRDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2010/440-2013/158

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.04.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat E... M... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası İ.. Ç..'in dava konusu taşınmazlarını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalı torununa satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteminde bulunmuş, yargılama sırasında davacının ölümü ile Ö... ... dışındaki mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

4721 s. Türk Medeni Kanununun (TMK) 701 ila 703 maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin (ortaklığın) tüzel kişiliği olmadığı gibi eşya üzerinde ortaklardan her birinin doğrudan doğruya bir hakkı da yoktur. Mülkiyet bir bütün olarak ortaklardan tümüne aittir. Başka bir anlatımla ortaklık tasfiye oluncaya kadar ortaklardan birinin ayrı mal veya hak sahipliği bulunmayıp, hak sahibi ortaklıktır. Değinilen mülkiyet türünde malikler mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu kural, TMK'nin 701. maddesinde (...Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir. Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır.) biçiminde açıklanmıştır. Elbirliği (İştirak) halinde mülkiyetin bu özelliği itibariyle ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Şayet yasa veya elbirliği (iştirak) halinde mülkiyeti oluşturan anlaşmada ortaklık adına hareket etme yetkisinin kime ait olacağı belirtilmemişse, ortaklığın tasfiyesini isteme hakkı dışındaki tüm işlemlerde ortakların (iştirakçilerin) oybirliğiyle karar almaları ve birlikte hareket etmeleri zorunluluğu vardır.