muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/8510, Karar No: 2009/4740, Tarih: 21.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8510 E.  ,  2009/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki alım-satım ilişkisi nedeni ile davalı ... tarafından keşide edilip, diğer davalı şirket tarafından ciro edilen (3) adet çekin müvekkiline verildiğini, ancak çek bedellerinin ödenmemesi üzerine girişilen takibe davalıların itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın dayanağı olan çeklerin süresi içinde bankaya ibraz edilmediği ve çeklerin yabancı para üzerinden düzenlendiği için geçersiz olduğunu, çeklerin müvekkili ...’ın aldığı eşyalar için Mehmet Kılıç isimli şahsa teminat amacı ile verildiğini, bu çeklerin ciro veya alacağın temliki sureti ile devredilmesinin mümkün olmadığını, bu nedenle davacının takip ve dava hakkı bulunmadığını, alacağın likit nitelikte olmadığını öne sürerek davanın reddi ile % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasındaki ticari ilişki nedeni ile davalı ... tarafından çekler keşide edildiği, diğer davalı şirketin çeklerde ciranta sıfatına haiz olduğu, çeklerin süresinde muhatap bankaya ibraz edilmediği için ciranta davalıya müracaat hakkının bulunmadığı ancak, davacının sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı olarak keşideci davalı ...’a müracaat hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın davalı ... Ltd.Şti. yönünden reddi ile bu davalı yararına % 40 tazminata, davanın diğer davalı ... yönünden ise kısmen kabulüne ve davacı yararına % 40 tazminata karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... vekillerince temyiz e dilmiştir.

1-Davacı vekili, 28.6.2005 tarihli dilekçesi ile davalı ... Gıda Ltd.Şti. yönünden davayı atiye terk ettiklerini bildirmiştir. Atiye terk o davalı hakkındaki davanın şimdilik takipsiz bırakılması anlamına geldiğinden, davalı tarafın bu konudaki beyanları sorularak, davalı tarafca da davanın takip edilmeyeceğinin bildirilmesi halinde HUMK.nun 409. maddesi hükmü uyarınca işlem yapılması gerekirken, davanın davalı şirket yönünden reddinde isabet görülmemiştir.

2-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı vekili 23.1.2003 tarihli delil listesinde “her türlü kanuni delail” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda mahkemece davalı tarafa yemin hakkı hatırlatılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

2-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı vekili 23.1.2003 tarihli delil listesinde “her türlü kanuni delail” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda mahkemece davalı tarafa yemin hakkı hatırlatılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle de davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, peşin harçların istekleri halinde iadesine, 21.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12228, Karar No: 2016/14460, Tarih: 17.11.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/12228 E.  ,  2016/14460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

Olayın tek tanığı ...'ın müştekilerin yakın akrabası olmasının, soyut biçimde anlatımlarının reddedilmesinin haklı ve yasal gerekçesi olamayacağı gözetilmeden ve başkaca kanıtı bulunmayan olayın ne şekilde ispatlanabileceği de açıklanmadan yetersiz gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/427, Karar No: 2007/7691, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/427 E.  ,  2007/7691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 153 ada 34 parsel sayılı 2736.42 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; ... tarafından aynı iddia ile açılan çok sayıdaki dava dosyalarında mahkemece kurulan hükümlerin temyiz incelemesi aynı gün dairemizde yapılmış olup, bu dosyalarda hükme esas alınan uzman bilirkişi kurulu raporlarında çekişmeli taşınmazların eğimlerinin % 50-30 olduğu, taşınmazların üzerinde dağınık olarak meşe, gürgen, karaçam ağaçlarının ve hudutlarında da şerit halinde orman ağaçlarının bulunduğu, eğiminin yüksek olması nedeni ile taşınmazların toprak muhafaza özeliği taşıdıkları ve çekişmeli taşınmazların kısmen veya tamamen 1959 tarihli memleket haritası ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında açık alanda kaldığı açıklanarak resmi belgelerde taşınmazların konumları işaretlenmiştir. Dairemizde aynı gün yapılan incelemelerde, uzman orman bilirkişi kurulunun çekişmeli taşınmazları ada bazında uygulama yapmadan memleket haritasında her bir davalı parseli tek tek göstermek sureti ile işaretledikleri yerlerde 5-10 metre boyunda iğne yapraklı ağaç rumuzlarının bulunduğu, bilirkişilerce memleket haritasında açık renkli alanda kalan taşınmazların orman sayılmayan yerler olarak nitelendirildiği, resmi belgelerdeki rumuzlar gözönüne alınarak bir değerlendirme yapılmadığı, (açık renkli alanda kalsa dahi ibreli ağaç rumuzunun ormanlık alanı gösterebileceğinin düşünülmediği), taşınmazların genel olarak eğimlerinin yüksek olduğu ve toprak muhafaza özeliği taşıdıkları, üzerlerindeki orman ağaçlarının tam olarak adetleri, cinsleri ve yaşlarının ziraat bilirkişi raporunda açıklanmadığı, bu ağaçların dağılımlarının fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokide gösterilmediği anlaşılmıştır. O halde;

Mahkemece, ... tarafından ... Köyünde aynı iddia ile açılan aynı ada da yer alan çekişmeli taşınmazlara ilişkin dava dosyaları belirlenerek bu dosyalarda aynı gün evvelce görev almış bilirkişiler dışında yeniden seçilecek üç kişilik orman yüksek mühendisi, ziraat mühendisi ve bir fen elemanı huzuruyla yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafı çekişmeli taşınmaz ile çevredeki komşu taşınmazlardaki araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin ada bazında bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsleri, yaşları dağılımları hususunda uzman ziraat bilirkişisinden rapor alınmalı, fenni bilirkişiden ağaçların dağılımlarını gösteren kroki düzenlemesi istenmeli, kesinleşmiş tahdit söz konusu olmadığından, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde ada bazında birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, uygulama yapılmalı memleket haritasında bu parsellerin tümünün bulunduğu yerler belirlenerek işaret ettirilmeli, memleket haritası üzerindeki rumuzlar ve taşınmazların eylemli durumları değerlendirilmeli, keşfi ve uygulamayı izlemeye ve denetlemeye elverişli birleşik haritalı rapor alınmalıdır.

Ayrıca, 6831 Sayılı Yasanın 17/2 maddesi hükmüne göre: Devlet ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollariyle elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan yerlerde husule gelen enkaz hiçbir suretle eşhasa satılamaz. Bunlar resmi daire ve müesseseler ihtiyacına tahsis olunur.

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dünüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Ayrıca, bu tür yerler yasa gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Dolayısıyla bu yollarla ormandan toprak kazanımından söz edilemez.

Açıklanan konular gözönünde bulundurularak çekişmeli taşınmazın çevresindeki taşınmazların niteliğine göre, etrafı ormanla çevrili ise mülkiyet belgesi, tapu kaydı olmadığı takdirde bu tür yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 17/1-2 maddesine aykırılık teşkil ettiği düşünülmeli, bütün bu konuları kapsayacak, duraksamaya yer vermeyen ortak imzalı rapor ve kroki alınmalı, böylece taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesin biçimde saptanmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 07/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30762, Karar No: 2018/18978, Tarih: 06.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/30762 E.  ,  2018/18978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) İddianame anlatımı ve Mahkemenin kabulüne göre, sanığın, elinde bıçakla anne ve babası olan mağdurlar ... ve ...'a "para vermezseniz ya kendimi öldürürüm ya da sizi öldürürüm" dediğinin anlaşılması karşısında, kanıtlanması halinde eylemin yağma suçunu oluşturabileceği, bu suçu niteleme ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken temel cezanın TCK'nın 106/2-a maddesi gereğince belirlenmesi gerekirken önce aynı maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 6 ay hapis cezasına hükmedilerek daha sonra eylemin bıçakla gerçekleştiği belirtilip TCK'nın 106/2-a maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, sair yönler incelenmeden HÜKMÜN BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11183, Karar No: 2012/12427, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/11183 E.  ,  2012/12427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.08.2010 gününde verilen dilekçe ile muarazanın men-i ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 748. maddesi gereğince komşu taşınmaza geçici olarak girme ve komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacıya ait taşınmazda sıva, boya, mantolama şeklinde cephe iyileştirilmesi için davalıların taşınmazının çatı kısmının 21 gün geçici süre ile davacı tarafından iskele kurmak üzere kullanılmasına, ısı kaybından kaynaklanan 629,42 TL maddi tazminatın davalılardan alınmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalıların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Zarar, bir kimsenin malvarlığında iradesi dışında meydana gelen eksilme olup zararı kanıtlama yükü zarara uğradığını iddia eden tarafa düşer. Sorumluluk hukukunda zararı tazmin borcunun doğabilmesi için haksız fiillerde hukuka aykırı bir davranış, tehlike sorumluluğunda tehlikenin gerçekleşmesi, olağan sebep sorumluluğunda objektif özen yükümlülüğünün ihlali sonunda zararın gerçekleşmesi gerekir. Bu davranış olumlu olabileceği gibi yapılması mümkün olan bir hareketi yapmama şeklinde olumsuz bir davranış da olabilir.

Davacı vekili, müvekkilinin ruhsata uygun olarak taşınmazına yapı inşaa ettiğini, ancak sıva, boya, mantolama şeklinde cephe iyileştirmesini bitişik taşınmaz maliklerinin binanın üst kısmına iskele kurulmasına izin vermemesi nedeniyle yapamadıklarını, ihtara rağmen olumlu cevap alamadıklarını, kış aylarında rutubet oluştuğunu, kartonpiyerlerin ve saten boyaların yer yer bozulduğunu, ısınma giderlerinin arttığını ileri sürerek cephe iyileştirmesi için davalıların taşınmazını geçici süre ile kullanmalarına izin verilmesini ve uğradığı zararın tazmini için 4.000,00 TL'nin noter ihtarının tebliğ edildiği 20.10.2005 tarihinden itibaren faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. ... Noterliğinin 14.10.2005 gün ve 6055 yevmiye no'lu ihtarnamesi ile davacı tarafından davalılardan ...'ya dış sıva çalışmalarının engelenmemesi hususu ihtar edilmiş olup 21.10.2005 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı, 19.08.2010 tarihinde eldeki davayı açmıştır.

Davacının, cephe iyileştirmesi yapılmaması nedeniyle uğradığı zarara ilişkin olarak ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren uzun bir süre geçmesini bekleyerek dava açtığı, bu şekilde zararın oluşmasına ve artmasına neden olduğu gözetilmeksizin davacının kullandığı dairenin yalıtım yapılmamasından dolayı ihtarnamenin tebliği tarihinden dava tarihine kadar 629,42'TL ısınma giderinin davalılardan alınmasına karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün tazminata yönelik olarak bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/347, Karar No: 2024/4547, Tarih: 01.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/347 E.  ,  2024/4547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2010/241 Esas, 2010/474 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.07.2010 tarihli ve 2010/241 Esas, 2010/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, üç kere, 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2010/241 Esas, 2010/474 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 276 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; temyizin reddine dair ek kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2.Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2010/241 Esas, 2010/474 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 276 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; temyizin reddine dair ek kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilen hükümlerin, ceza infaz kurumu vasıtasıyla tebliğine ilişkin 23.08.2010 tarihli tebliğ işlemi, 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasına uygun olmaması nedeniyle usulsüz ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32 nci maddesindeki "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır" hükmü uyarınca, sanığın hükümleri uzlaştırma talebinde bulunduğu 13.12.2016 tarihinde öğrendiği ve uzlaştırma işlemlerine ilişkin 20.09.2017 tarihli ek kararının sanığa 28.09.2017 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanığın 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.11.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararların re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, temyizin reddine dair ek karar hukuka uygun ise de, redde ilişkin ek kararın kanuni dayanağı olarak, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesi yerine, 5271 sayılı Kanun'un 276 ncı maddesinin gösterilmesi şeklindeki hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden ek kararın, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "...5271 sayılı CMK.nun 276/1..." ibaresinin çıkarılarak yerine "...5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 315 inci..." ibaresinin eklenmesi suretiyle ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.