muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1125, Karar No: 2024/8597, Tarih: 12.11.2024

II. CEVAP

Davalının süresi içinde cevap dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının tanığı İbrahim'in tanık bildirmesi için verilen kesin süreden sonra bildirildiği ve dosyaya sunulan CD'nin de yine deliller için verilen kesin süreden sonra dosyaya sunulduğu, bu nedenle bu delil ve tanığa ilişkin beyan ve raporun hükme esas alınmadığını, davacının dayandığı davalının hakaretine dair ceza aldığı bildirilen dosyanın suç tarihine bakıldığında bu tarihten sonra da tarafların birlikte yaşandığı ve bu vakıaların affedildiği en azından hoşgörü ile karşılandığı kanaati oluştuğu, davacının davasını dayandırdığı vakıaları dosyada bulunan mevcut deliller ile ispatlayamadığı anlaşılmakla Yargıtay 2.Hukuk Dairesi’nin 11.07.2001 tarih, 2001/9678 Esas 2001/10965 Karar sayılı içtihadı ile, kadından kaynaklanan, açılan davalarda evlilik birliğini temelinden sarsan herhangi bir maddî hadisenin varlığı ispat edilmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunda özetle; evlilik birliğinin geri dönüşü mümkün olmayacak şekilde yıprandığını, tarafların bir araya gelmesinin imkanının kalmadığını, evlilik birliğinin sona ermesinde davalının kusurlu olduğunu, evlilik birliği içerisindeki yükümlülüklerini yerine getirmediğini, tarafların uzun süredir ayrı şekilde yaşadıklarını ve bu durumun tanık beyanları ile doğrulandığını, fiilen evliliklerinin sona ermesine rağmen davanın reddine karar verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, yapılan yargılama sırasında dosyaya sunulan flash belliğin mahkeme tarafından verilen 2 haftalık kesin süre henüz bitmeden 09.02.2021 tarihinde sunulduğunu ve flash belliğin içerisinde bulunan görüntü ve diğer delillerin kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, davacının davalı kadını affetmesinin söz konusu olmadığını, davalı kadının eylemleri nedeniyle davacı erkeğin evi terk etmek zorunda kaldığını beyan ederek yerel mahkeme tarafından verilen kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, af/hoşgörü kapsamında kalan eylemlerin kusur belirlemesinde dikkate alınamayacağı, fiili ayrılığın tek başına boşanma sebebi oluşturmayacağı, davacı tarafça, dava dilekçesinde ileri sürülen davalıya yönelik boşanmayı gerektirir kusurlu davranışların süresinde ibraz edilen hukuka uygun deliller ile ispat edilemediği, af sonrası döneme ilişkin tanık beyanlarının dava dilekçesinde ileri sürülen maddî vakıa yönünden, taraflar arasında geçimsizliğe ilişkin doğrudan görgüye dayalı bir beyan olmadığı gibi, geçimsizliğin varlığı ve davalının kusurlu olduğu konusunda da bilgi sahibi olmadıkları, ilk derece mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararının yerinde olduğu gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddi yönünde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvurusunda özetle; Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararların hukuka aykırı olduğunu, evlilik birliğinin geri dönüşü mümkün olmayacak şekilde yıprandığını, tarafların bir araya gelmesinin imkanının kalmadığını, evlilik birliğinin sona ermesinde davalının kusurlu olduğunu, evlilik birliği içerisindeki yükümlülüklerini yerine getirmediğini, tarafların uzun süredir ayrı şekilde yaşadıklarını ve bu durumun tanık beyanları ile doğrulandığını, fiilen evliliklerinin sona ermesine rağmen davanın reddine karar verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, yapılan yargılama sırasında dosyaya sunulan flash belliğin mahkeme tarafından verilen 2 haftalık kesin süre henüz bitmeden 09.02.2021 tarihinde sunulduğunu ve flash belliğin içerisinde bulunan görüntü ve diğer delillerin kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, davacının davalı kadını affetmesinin söz konusu olmadığını, davalı kadının eylemleri nedeniyle davacı erkeğin evi terk etmek zorunda kaldığını beyan ederek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2262, Karar No: 2024/485, Tarih: 22.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2262 E.  ,  2024/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/970 Esas, 2022/2490 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/496 E., 2021/46 K.

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince hukuki yarar dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının şirketin ortağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 ... maddesi yürürlüğe girdikten sonra açıldığı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın esastan reddedilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın esastan reddedilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri

2. 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesi

3. 12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E., 2023/98 K. sayılı iptal kararı

3. Değerlendirme

Dava konusu uyuşmazlığa uygulanan 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı ile Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların yasal dayanağı ortadan kalkmış olmakla tarafların iddia ve savunmaları ile ilk itirazları değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmek üzere Mahkeme kararının resen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11328, Karar No: 2012/14870, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11328 E.  ,  2012/14870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan zeytinin 2010 ve 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26664, Karar No: 2013/30360, Tarih: 23.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/26664 E.  ,  2013/30360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişisel Verileri Hukuka Aykırı Olarak Ele GeçiripYayma

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun Geçici 1/1-b. maddesiuyarınca kovuşturmanın ertelenmesi.

Kişisel Verileri Hukuka Aykırı Olarak Ele Geçirip Yayma suçundan sanıklar hakkında verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında açılan kamu davasının yargılaması sırasında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesinde yer alan, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmüne göre, kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği görülmekle, bu kararın 5271 sayılı CMK'nın 223/1. maddesinde öngörülen şekilde davayı esastan bitirici nitelikte bulunan hüküm niteliğinde olmadığı ve bu suretle temyizinin mümkün bulunmadığı, ancak itiraz yolunun açık bulunduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin karara karşı vermiş olduğu temyiz dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu, dilekçe üzerine dosyanın itiraz merciine gönderilmesi gerekirken temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla, temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına, dosyanın ve sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinin mahalline iade edilmek üzere, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1379, Karar No: 2019/5745, Tarih: 25.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/1379 E.  ,  2019/5745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Elinde bıçak bulunan sanığın mağdurun telefonunu tehdit ederek istemesi üzerine mağdurun telefonunu verdiği ancak ağlayarak telefonunu geri istediği, sanığın "Ancak bir şartla geri veririm, akşam saat tam 20.00’de ... Kafenin oraya 50 lira getir ve olaydan da kimseye bahsetme" diyerek telefonunu iade ettiği, mağdurun eve gelip olayı annesi ...'e anlattığı, polise gidip şikayetçi olmaları üzerine sanığın buluşma noktasında suçta kullanılan bıçakla birlikte yakalandığı olayda;

1)Sanığın mağdura karşı işlemiş olduğu silahla yağma suçunun, malın alınmasıyla tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs hükümlerine yer verilerek noksan ceza tayini,

2) Sanığın mağdura ait cep telefonunu iade ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nin 168. maddesinin uygulama olanağının yeniden takdiri zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nin 307/4. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 25/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11845, Karar No: 2018/8047, Tarih: 28.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11845 E.  ,  2018/8047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 2004-2006 yılları arasında yaklaşık 20 ay kadar ekmek dağıtım elemanı olarak çalıştığını, müvekkilinin ağır çalışma şartlarına tabi tutulduğunu, haftanın 7 günü günde 16 saat çalıştığını, her gece 03:00 da işe başlayıp, yazları saat 20:00, kışları ise saat 19:00' a kadar çalıştığını, müvekkiline yıllık izin kullandırılmadığını, resmi ve dini bayramlarda izin kullandırılmadığını, bu nedenlerden dolayı müvekkilinin iş akdini 2006 yılı ortalarında feshettiğini, haklarını alabilmek umuduyla 07.03.2010 tarihinde tekrar davalı şirkette işe başladığını, 30.01.2012 tarihinde hastalanarak ...'a gittiğini, 17.02.2012 tarihinde ameliyat olduğunu, 30 gün süreli rapor aldığını, davalı işverenin müvekkiline işe gelmemesi sebebiyle ihtarname gönderdiğini ve 29.03.2012 tarihinde iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız yere feshedildiğini belirterek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yapıldığını ispat yükü davacı işçiye aittir.

Somut olayda; davacı 04.06.2010- 29.03.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde ekmek dağıtım elemanı olarak çalışmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalarda; davacının ortalama olarak 05.00-19.00 saatleri arası bir buçuk saat ara dinlenme süresi ile günde oniki buçuk saat çalışarak, günlük beş saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yapıldığını ispat yükü davacı işçiye aittir.

Somut olayda; davacı 04.06.2010- 29.03.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde ekmek dağıtım elemanı olarak çalışmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalarda; davacının ortalama olarak 05.00-19.00 saatleri arası bir buçuk saat ara dinlenme süresi ile günde oniki buçuk saat çalışarak, günlük beş saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.

Öncelikle fazla mesai hesabının günlük değil, haftalık olarak hesaplanması gerektiği, diğer taraftan davacının sadece ekmek dağıtım işi mi yaptığı yoksa dağıtım sonrası işyerine gelerek çalışmasına devam mı ettiği, ara dinlenme sürelerinin nasıl olduğu, davacının işyerindeki çalışma şeklinin farklılık gösterip göstermediğinin açıklığa kavuşturulması bakımından mahkemece tanıklar yeniden dinlenerek, gerekli araştırma yapıldıktan ve işyerindeki çalışma düzeni ile çalışma saatleri somut bir biçimde tespit edildikten sonra, alacağın varlığı ve miktarı belilenmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 28.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9180, Karar No: 2023/11061, Tarih: 09.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9180 E.  ,  2023/11061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/107 E., 2023/188 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı işverenlikte 01.09.1991 – 02.04.1997 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz çalışmasına rağmen, kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre, yetki, husumet, hukuki yarar ve zamanaşımı itirazlarıyla birlikte, 506 sayılı Kanun'un 3/II-D maddesinde el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanabileceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili; mahkemece resen gerekli araştırmaların yapılarak Kurumun fer'i müdahil sıfatıyla davada yer alıp yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı da gözetilerek davanın reddine karar verilmesini, talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.09.2018 tarihli ve 2016/433 Esas , 2018/374 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı (eski ünvan) ... Turizm ve Tic. A.Ş. ile fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.12.2019 tarihli ve 2018/2165 Esas, 2019/1840 Karar sayılı kararıyla istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.