muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8244, Karar No: 2023/9830, Tarih: 17.10.2023

Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

3.Değerlendirme

1-İnceleme konusu eldeki davada, davacı 10.05.2005 – 24.08.2012 tarihleri arasında ... Seyahat Petrol... Ltd Şti'de, 24.08.2012 – 24.05.2018 tarihleri arasında ... Emlek ... Ltd Şti.'de çalıştığının tespitini istemiş, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

2-Somut olayda, ihtilaf konusu dönemin tamamına ait tüm dönem bordroları getirtilmeli, kayıtlı bulunan tarafsız bordro tanıkları dinlenmeli, davacının yaptığı işin, davalı şirketin ...'daki ofise, köylerden yolcu toplayarak getirmek, belirli dinlenme tesislerinden ya da ofislerden yolcu alarak Kümmet, Beyyurdu, Gülören gibi ...'ın köylerine yolcuları dağıtmak, aynı zamanda ...'ya gelecek yolcuları toplayarak yolcuları ... Sarkışla otobüslerine teslim etmek olduğu dikkate alındığında, resen araştırma ilkesi doğrultusunda, davacının çalıştığı güzetgahtaki tüm otobüs ve/veya dolmuş hatları tespit edilmeli, bu hatlarda şoför, kâhya (değnekçi), yazıhane sorumlusu vs. çalışanlar, komşu işyerleri sahipleri ile çalışanları Kurumdan, Emniyet, Belediye, Şoförler-Minibüsçüler Odasından tespit edilerek bu kişilerin çalışmanın şekli ve niteliği (sürekli/kesintili, şoför/araç kiralama, tam zamanlı/kısmi zamanlı) yönlerinden bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ayrıca tanıklara kış aylarında hava şartları nedeniyle sefere çıkılıp çıkılmadığı, böyle durumlarda çalışma olup olmadığı hususu sorulmalı, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek, toplanan deliller bir arada değerlendirilip takdir edilerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7141, Karar No: 2013/11516, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/7141 E.  ,  2013/11516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali-Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak duruşma günü tebliğ pulu bulunmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 03/03/1993 başlangıç tarihli sözleşme uyarınca 1 nolu sergi salonunda kiracı olduğunu, kira paralarını ödemeyen davalı hakkında icra takibi başlattıklarını, davalının yapılan takibe; salonların icra marifetiyle tahliye edilerek 3.kişiye teslim edildiğinden bahisle itiraz ettiğini, ne var ki bu itirazın yerinde olmadığını davalı hakkında verilen tahliye kararının tam olarak infaz edilemediğini, salonlara bağlı depolar olduğunu, bu kısımların tahliyesine devam edilmek üzere infaz işlemine ara verildiğini dolayısıyla usulüne uygun bir tahliyeden bahsedilemeyeceğini, salonların ihtiyati tedbir kararı doğrultusunda dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.ye teslim edildiğini, salonları teslim alan bu şirket ile davalı arasında ortaklık ilişkisi olduğunu ve bu şirketin salonları davalıya tebaan kullandığını, bu süreçte fuar organizasyonlarına devam edildiğini, fuar takviminde aksama yaşanmadığını, davalının salonlara ilişkin yer tahsisini sürdürdüğünü, davalının kira alacağının doğmadığını belirttiği dönem için kısmi kira ödemesi yaptığını davalının itirazının haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek itirazın iptaline, kiralananın tahliyesine ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise; davaya konu alacak hakkında menfi tespit davası açtıklarını, menfi tespit davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, verilen tahliye kararı doğrultusunda davaya konu fuar salonların icra marifetiyle tahliye edilerek 24.12.2008 tarihinde davacıya teslim edildiğini, bu durumun tahliye tutanağında açıkça belirtildiğini, tahliyeyi müteakip dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’nin başvurusu üzerine icra mahkemesince İİK. 276.maddesi kapsamında salonların dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.ye teslimine karar verildiğini ve teslimin 16.01.2009 tarihinde gerçekleştiğini, salonların 24.12.2008 tarihinden itibaren müvekkilinin kullanımında olmadığını, kullanılamayan bir dönem için kira parası istenemeyeceğini, salonların teslim edildiği ... Fuarcılık A.Ş. ile müvekkili arasında iddia edildiği gibi bir ilişki olmadığını, faaliyet alanlarının farklı olduğunu, müvekkilinin fuar düzeleme yetkisine sahip şirketlere alan tahsisi yaptığını belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece; kiralanın icraen tahliyesi ile birlikte kira ilişkisinin ortadan kalktığı, davalının davaya konu dönemde kiracılık sıfatının bulunmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 1 nolu fuar sergi salonu için 03.03.1993 başlangıç tarihli, 5,6 ve 7 nolu salonlar için 19.09.2000 başlangıç tarihli ve her biri beşer yıl süreli kira sözleşmeleri bulunmaktadır. Davalı firma, fuar organizasyonları yapan kuruluşlara alan tahsisi yapmakta olup davacıya ait teşhir salonlarını bu amaçla kiralamıştır. Davalı vekili, verilen ancak henüz kesinleşmemiş olan tahliye kararı doğrultusunda müvekkilinin 1,5,6 ve 7 nolu sergi salonlarından 24.12.2008 tarihinde tahliye edildiğini, salonların mahkeme (... 1.İcra Mahkemesinin 2009/1049 esas) kararı ile tedbir mahiyetinde 16.01.2009 tarihinde dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’ye teslim edildiğini, bu süreçte davacı tarafından açılan tahliye davasının retle sonuçlanıp kesinleşmesi üzerine salonları 3.kişi olan ... Fuarcılık A.Ş.’den 02.12.2009 tarihinde teslim aldıklarını belirterek 24.12.2008 ile 02.12.2009 tarihleri arasındaki dönem için kira ödeme yükümlülüğü bulunmadığını savunmaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık 24.12.2008 ile 02.12.2009 tarihleri arasındaki döneme münhasır olup bu dönemde davacının davalıdan kira parası isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Kural olarak bir kira ilişkisi tarafların ortak iradesi veya kesinleşmiş bir yargı kararı ile ortadan kaldırılabilir. Taraflar arasında akdi ilişkinin sonlandırılmasına yönelik irade birliği bulunmadığı gibi kiralananın tahliyesine yönelik verilip kesinleşen bir yargı kararından da söz etmek mümkün değildir. Önceden davalı hakkında verilen tahliye hükmü Dairemizce karar düzeltme aşamasında bozulmuş, bu doğrultuda davanın reddine dair verilen karar kesinleşmiştir. Henüz kesinleşmemiş mahkeme kararı sonucu kiralananın icra marifetiyle tahliye edilmiş olması taraflar arasındaki akdi ilişkinin ortadan kalktığı şeklinde yorumlanamaz. Bu yönüyle mahkemenin, tahliye hükmünün infazı ile birlikte kira ilişkisinin ortadan kalktığına yönelik gerekçesi yerinde değildir.

Kiralananın icra marifetiyle tahliye edildiği ve davacıya teslim edildiği 24.12.2008 tarihi ile salonların dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’ye teslim edildiği 16.01.2009 tarihleri arasındaki dönem için davalıdan kira alacağı istenemeyeceği açıktır. Davaya konu sergi salonları 16.01.2009 ile 02.12.2009 tarihleri arasında dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’nin kullanımında kalmıştır. Davacı, bu süreçte işleyen kira paralarından davalının sorumlu olduğunu iddia etmekte, buna karşılık davalı da 3.kişi konumunda olan söz konusu firmanın kullanımı nedeniyle kendisinden kira parası istenemeyeceğini savunmaktadır. Davacı ile ... Fuarcılık A.Ş. arasında herhangi bir akdi ilişki bulunmamaktadır. Bu aşamada dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.'nin salonları kullanımının neye dayalı olduğunun değerlendirilmesi gerekmektedir. Taraflar arasında Dairemizce temyiz incelemesi yapılan ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/855 esas, 2012/427 sayılı kararına yönelik verilen bozma kararında (6.HD. 2012/14284 esas 2012/16432 karar) belirtildiği üzere dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.'nin, teşhir salonlarını davalı ile olan alt kira ilişkisi nedeniyle kullandığı sabittir. Bu kapsamda dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’nin salonları kullanımının davalıdan bağımsız olduğu düşünülemez. Kaldı ki, davalı alt kiracısı olan ... Fuarcılık A.Ş.'den taşınmazın teslim edildiği 16/01/2009 tarihinden sonraki kira bedellerini isteyebilecektir. Öte yandan her iki şirketin yönetim kurulu başkanı aynı kişi olup diğer bazı yönlerden de her iki şirket arasında organik bağ bulunduğu dosya içeriğinden ve bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı ... Uluslararası Fuarcılık A.Ş.ye nazaran taşınmazı elinde bulunduran ... Fuarcılık A.Ş.’nin üçüncü kişi olduğuna ilişkin davalı savunması TMK.’nun 2.maddesindeki iyi niyet kuralları ile bağdaşmaz. Sonuç olarak salonların icra marifetiyle tahliye edilerek anahtarının davacıya teslim edildiği tarih olan 24.12.2008 ile alt kullanıcı olarak kabul edilen ... Fuarcılık A.Ş.’ye teslimin gerçekleştiği 16.01.2009 tarihleri arasındaki dönem hariç olmak üzere uyuşmazlığa konu diğer dönemlerde salonların fiili hakimiyetinin davalıda olduğunun kabulü ile davalının

sorumluluğunda kalan dönemler için mahkemece alacağın sözleşme koşullarına göre hesaplanarak ve ayrıca taraflar arasında aynı alacağa ilişkin açıldığı bildirilen menfi tespit davaları olduğu da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18418, Karar No: 2014/6721, Tarih: 07.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18418 E.  ,  2014/6721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2010/1118-2012/777

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.05.2012 tarih ve 2010/1118-2012/777 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait iş yerinin davalıya ait ve müvekkiline dondurma satması için tahsis edilmiş olan buzdolabından çıkan yangından zarar gördüğünü ileri sürerek, 5.723,33 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak, müvekkili şirketin ariyet bırakılan eşya ile ilgili herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, öncelikle yangının ortaya çıkma nedeninin kesin ve net olarak ortaya konulması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenmiş ariyet sözleşmesinde, kabinin kullanım esaslarının belirlendiği, davacı satıcının kabinin muhafazası veya kullanımı esnasında uğrayacağı her türlü kayıplardan münhasıran kendisinin sorumlu olduğunu kabul ettiği, bu durumda ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık davalı tarafından ariyet olarak davacıya verilen dolabın yangına sebebiyet verip vermediği, yangın dolaptan çıkmış ise, hangi nedenden kaynaklandığı ve bu nedenin davalının sorumluluğunda bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın halli teknik ve özel bilgiyi gerektirmektedir. Mahkemece, elektrik mühendisi bilirkişiden rapor alınıp neticesine göre karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/942, Karar No: 2024/2435, Tarih: 15.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/942 E.  ,  2024/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/316 E., 2023/736 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde; asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekmesine karşın sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 oranında zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.....2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 27.12.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15.03.2023 tarihli kararıyla; davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabuluculuk başvuru tarihindeki koşullar göz ardı edilerek 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark alacakların hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesinin ilgili maddelerindeki düzenlemelerin dikkate alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; önceki itirazlarını tekrar ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hesaplama dönemi bakımından arabuluculuk dava şartının yerine getirilip getirilmediği ve hüküm altına alınan fark alacakların hesap dönemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 6772 ... Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 ... Kanunla 6212 ... Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 7036 ... ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1292, Karar No: 2014/11844, Tarih: 09.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/1292 E.  ,  2014/11844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; yağma eylemi tamamlandığı halde, kalkışmadan; eylemin geceleyin ve konutta gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; TCK’nın 149/1. maddesinin (a) bendi yanında, (d) ve (h) bentlerinin uygulanmaması;

5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Uygulamaya göre de;

Silahlı yağmaya kalkışma suçundan uygulanması gereken 5237 sayılı TCK’nın 149/1.maddesinin “(a)” bendi kararda gösterilmemiş ise de, yerinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/11597, Karar No: 2017/1350, Tarih: 23.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/11597 E.  ,  2017/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Zamanaşımı nedeniyle düşme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24/01/2014 tarihinde icra edilen keşif sonrası düzenlenen inşaat bilirkişi raporunda, beton ve sıva yaşının bilimsel olarak bilinememesinden dolayı gözlemsel olarak yapının büyük bir kısmının 10 yıl ve daha öncesinden yapıldığının belirtildiği, raporun, yapıda kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları gibi teknik verilerden yoksun olarak sadece gözleme dayandığı anlaşılmakla,

Mahkemece, inşaat mühendisi bilirkişiler marifetiyle keşif icra edilip, yukarıda açıklanan şekilde teknik verilere dayalı bilirkişi raporu alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.