muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12906, Karar No: 2012/2355, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12906 E.  ,  2012/2355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunmaya teşebbüs ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.02.2008 gün ve 2002/923 Esas, 2008/84 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

2828 sayılı Kanun uyarınca mağdure hakkında koruma kararı alınıp alınmadığı ve alınmışsa devam edip etmediği araştırılıp buna göre temsil ve haklarını korumaya yetkili olup olmadığı belirlenmeden, SHÇEK'in davaya katılma talebinin kabulüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5083, Karar No: 2016/11868, Tarih: 13.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/5083 E.  ,  2016/11868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 1,74 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/666, Karar No: 2020/2881, Tarih: 26.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/666 E.  ,  2020/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

5271 sayılı CMK'nun 196/2. maddesinde yer alan "Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçlarına ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, suça sürüklenen çocuk ...’un istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14307, Karar No: 2014/9616, Tarih: 10.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14307 E.  ,  2014/9616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2012

NUMARASI : 2009/534-2012/569

Davacı G.. K.. vekili Avukat İ.F..tarafından, davalılar ... Gazetecilik A.Ş. vd aleyhine 11/11/2005 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 30/11/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 10/06/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil G.. K.. ile vekili Avukat N. Ş.. ile karşı taraftan davalılar vekili Avukat T.S.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 05/06/2005 tarihinde "Reis'in Hayranları" manşetiyle verilen haberde dava dışı kişi ile ilgili soruşturma sırasında iletişimin tespiti kararı ile kayıt altına alınan telefon görüşmesinin yayınlandığını, kendisinin soruşturmaya konu olayla ilgisinin bulunmadığını, anayasa ile korunan haberleşme özgürlüğü ve özel hayatın gizliliği ilkelerinin ihlal edildiğini, telefon görüşmesinin bu şekilde yayınlanmasının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu, belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, davaya konu haberin güncel olduğunu, herhangi bir yorum katılmaksızın aynen verildiğini, basın ilkelerine uygun olarak haber yapıldığını, manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davaya konu yayında belirtilen telefon kayıtlarının İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin açık duruşmasında okunan kayıtlar olduğu, gizli olmadığı, ceza dosyasındaki bilgi ve belgelerin haber yapıldığı, görünür gerçeğe uygun olduğu, basın özgürlüğü kapsamında kaldığı davacının kişilik haklarının ihlal edildiğinin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Mahkemece; davaya konu yayında belirtilen telefon kayıtlarının İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin açık duruşmasında okunan kayıtlar olduğu, gizli olmadığı, ceza dosyasındaki bilgi ve belgelerin haber yapıldığı, görünür gerçeğe uygun olduğu, basın özgürlüğü kapsamında kaldığı davacının kişilik haklarının ihlal edildiğinin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir.Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; davaya konu yayının davacı ile hakkında bir cezai soruşturma bulunan dava dışı kişi arasında geçen ve mahkeme kararı ile tespit edilen telefon görüşmesi kayıtlarına ilişkin olduğu, suça konu olaya ilişkin hehangi bir veri bulunmadığı, tamamen davacının özel yaşamına ilişkin görüşme kayıtlarından ibaret olduğu, bu kayıtların haber yapılmasında kamu yararı bulunmadığı, mahkemede okunmuş olmasının bu durumu değiştirmeyeceği, davacının özel hayatının gizliliğinin ihlal edildiği, yayının bu hali ile hukuka uygunluk unsurlarını taşımadığı anlaşılmakla uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken istemin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine, temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/06/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.10/06/2014
Yargıtay — Esas No: 2013/4399, Karar No: 2013/5718, Tarih: 12.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4399 E.  ,  2013/5718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11337, Karar No: 2010/14871, Tarih: 01.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11337 E.  ,  2010/14871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmaz tek parsel bazında, komşu parsellerle irtibat kurulmadan işaretlendiğinden rapor denetime elverişli değildir.

Bu nedenle; temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3174, Karar No: 2025/3044, Tarih: 16.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/3174 E.  ,  2025/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1025 E., 2024/787 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/374 E., 2024/104 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; muris ... ...'nun davacının eşi olduğunu, bu süreçte murisin hastalık ve bakımı ile yıllardır davacının ilgilendiğini, murisin dava konusu 114 ada 188 parseldeki payının tamamı ile 234 ada 126 parseldeki 11 nolu bağımsız bölümü ve 251 ada 30 parseldeki 24 nolu dükkanı kız kardeşi olan davalıya satış suretiyle mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı temlik ettiğini, davacının, devirleri murisin ölümünden sonra öğrendiğini, davalının taşınmazları satın alabilecek maddi gücünün olmadığını, tapuda gösterilen değerlerle gerçek değerler arasında fark olduğunu, 2004 yılında yapılan devre rağmen taşınmazların aynı şekilde muris ve davacı eşi tarafından kullanılmaya devam edildiğini, murisin taşınmazları satması için bir sebebinin de bulunmadığını, murise yapılan bir ödeme olmadığını ileri sürerek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacının miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; murisin kronik rahatsızlıkları bulunduğunu ancak normal hayatını sürdürmesine engel olacak bir rahatsızlığının olmadığını, davacının ve murisin birbirlerine hep destek olduklarını, davalı ve dava dışı annesinin taşınmaz satın alabilecek maddi güçlerinin olduğunu, murisin davacı ile gizlice evlendiğini, murisin ömrü boyunca çalışmayı sevmediğini, sürekli borçlandığını, masraflarını karşılayamadığını, sürekli davalıdan ve annesinden para istediğini, davalı ve annesinin de murise maddi katkıda bulunduğunu, borçlarını ödediklerini, bu şekilde murisin hacizler ile karşı karşıya kaldığını, halen dahi murisin kredi borcunun bulunduğunu, murisin devamında bankalardan kredi çekmeye de başladığını, bankalara borçlandığının öğrenilmesi üzerine dava dışı annenin murise para vermediğini, davalının da vermesini engellediğini, bunun üzerine murisin davaya konu taşınmazlarını satışa çıkarmaya başladığını ve davalının taşınmazları bedeli ile satın aldığını, murisin tekrar kendilerinden para istemesinin ve evsiz kalmasının önüne geçilebilmesi için davalıya devrettiği taşınmazları kullanmasına izin verildiğini, muvazaalı bir devrin bulunmadığını, bu şekilde murisin borçlarının ödendiği gibi satış karşılığı kendisine nakit elden para da verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; taşınmazların devir tarihindeki yaklaşık değeri 360.000,00 TL civarında iken murisin kredi borçları toplamının 75.000,00 TL civarında olduğu, devredilen taşınmazların değeri ile murisin borç miktarı arasında fahiş fark bulunduğu, tanık beyanlarında davacı ile murisin ailesinin arasının iyi olmadığının anlaşıldığı, dava konusu taşınmazların devredildiğinden kimsenin haberinin olmadığı ve iddianın kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; muris ...'in davalı kız kardeşi ve dava dışı annesinden gizlice davacı ile evlendiği, devam eden süreçte davacı ile murisin kız kardeşi ve annesinin aralarının açık olduğu, murisin davaya konu taşınmazlardan 936 ada 1 parseldeki 24 nolu dükkan nitelikli bağımsız bölümde elektrik ürünlerini tamir işiyle uğraştığı, 2004 yılında yaptığı devre rağmen ölene kadar bu iştigaline devam ettiği, yine davaya konu taşınmazlardan 1091 ada 12 parseldeki 11 nolu bağımsız bölüm 2004 yılında davalıya devredilmesine rağmen ölene kadar davacı eşiyle birlikte kullanıldığı, murisin 2002 yılında davacı eşi ile olan evliliğinden tıbben müşterek çocuklarının olamayacağı hususunu öğrendiği, bunun üzerine davalının verdiği karşılıksız paralar ve murisin devir tarihinden sonra da devam edeceği ortada olan borçları nedeniyle murisin mirasçısı olan eşinden mal kaçırmak amacıyla temlikleri gerçekleştirdiği gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçelerinde özetle; eksik inceleme ve araştırma sonucunda delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek karar verildiğini, davalı tanık beyanlarının savunmaları doğrultusunda olup muvazaalı bir devir olmadığı hususunun anlaşılacağını, davalıya yapılan devrin gerçek bir satış olduğunu, muris aleyhine yapılan icra takiplerinin dosya arasına alınmadığını, murisin aldığı kredilerin geri ödemesi ile ilgi ... Esnaf ve Sanatkarlar Kooperatifi ve ... Bankası ... Şubesinden bilgi ve belgelerin istenmediği, murisin gelirine ilişkin vergi kayıtları ve borçlarının ödemelerine ilişkin belgeler Vergi Dairesi, Kooperatif ve Bankadan celp edilmiş olsa idi murisin geliri ile kredilerini dahi ödeyemeyecek durumda olduğunun ortaya çıkacağını, alım gücü anlamında davalının dava dışı annesiyle ortak hesaplarının bulunduğunu, davalının alım gücünün araştırılmadığını, tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere murisin davacı eşinden mal kaçırmasını gerektirir bir husumetinin olmadığını, yine bu taşınmazları davalı kardeşine bedelsiz olarak verecek kadar murisin davalı kardeşi ile de bir yakınlığının bulunmadığını, anılan beşeri ilişkilere de dikkat edilmeden karar verildiğini, kararın çelişkili olduğunu, murisin paraya duyduğu ihtiyaç nedeniyle kardeşine taşınmazları devrettiği kabul edilmesine rağmen davanın kabul edildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; muris ...’in 30.08.2021 tarihinde öldüğü, geride 1999 yılında evlendiği eşi davacı ... ile kardeşi davalı ... ve dava dışı annesi ...’in mirasçı olarak kaldığı, murisin 29.06.2004 tarihinde 114 ada 188 parseldeki ½ payının tamamını, 28.09.2004 tarihinde 234 ada 126 parseldeki 11 nolu bağımsız bölümü ve 25.08.2004 tarihinde 251 ada 30 parseldeki 24 nolu bağımsız bölümü davalıya satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 33.877,48 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 33.877,48 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.