muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14738, Karar No: 2023/117, Tarih: 12.01.2023

2. İlk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanığın yeğeni olan mağdura yönelik sübut bulan zincirleme surette çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanığın temel ceza olarak 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sonraki artırımların buna göre yapılmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Suça konu olay; on iki yaşından küçük mağdureyle bir dönem aynı evde kalan amcanın on iki yaşından küçük yeğenine yönelik cinsel istismarıdır.

Mağdurun aile içi şiddet olayı sebebiyle öğrenim gördüğü okul öğretmeninin ihbarı üzerine alınan bakım tedbiri kapsamında ... Evleri Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurduna yerleştirildiği, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Vakıa Tartışma ve Değerlendirme Süreç Formu içeriğinden de anlaşıldığı üzere mağdurun bakım yurdunda belden aşağı kısmının çıplak şekilde uyuduğunun tespiti ile yapılan bireysel görüşmeler kapsamında sanık ... tarafından cinsel istismara uğradığını belirttiği ve bu şekilde olayın ortaya çıkması ile adli soruşturmanın başlatıldığı tüm dosya kapsamıyla sabittir.

2. Mağdur aşamalarda alınan beyanında; sanığın kendisine teselsülen nitelikli cinsel istismarda bulunduğunu beyan etmiştir.

3. Sanık ... aşamalarda alınan beyanında; bir dönem mağdureyle aynı ikameti paylaştığını ancak mağdureye yönelik cinsel istismar niteliğinde bir eyleminin bulunmadığını ifade etmiştir.

4. Mağdur hakkında düzenlenen 11.06.2017 tarihli Çocuk İzlem Merkezinde düzenlenen adli muayene raporunda; ... muayenesinde saat 1 hizasında kaideye ulaşmayan eski yırtık olduğunun izlendiği, bu haliyle mağdurun bakire olmadığının ve anal muayenesinde de herhangi bir fissür veya travma izine rastlanmadığı bildirilmiştir.

5. Olayın intikal şekli ve zamanı, müşteki beyanları, mağdurenin hazırlıkta alınan amcasının kendisine defalarca makattan tecavüz ettiğine dair beyanlarına karşın anal muayenede herhangi bir fissür veya travma izine rastlanmadığına dair 16.06.2017 tarihli mağdureye ait genital rapor içeriği, mağdureyle aynı odada yatan ağabey ve ablasının mağdurenin aralarında yattığı böyle bir olay olsa mutlaka farkına varacaklarına dair anlatımları, müştekilerin böyle bir olayın gerçekleştiğine inanmadıkları yönündeki beyanları savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın müsnet suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinin dosya kapsamıyla çeliştiği anlaşılmakla; tebliğnamedeki mahkumiyet onama görüşüne iştirak olunmamış; Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı hukuka aykırı bulunmuştur.

6. Bozma kapsamı ve gerekçesine göre katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde değildir.

V. KARAR

6. Bozma kapsamı ve gerekçesine göre katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde değildir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin, temyiz istemi yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/841 Esas, 2022/1275 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Van Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.01.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında yürütülen yargılama neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine ilişkin Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.10.2021 gün ve 2021/382 Esas 2021/795 Karar sayılı hükmüne yönelik karara vaki istinaf başvurusunun kabulüyle sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 08.06.2022 Tarih 2022/841 Esas 2022/1275 Karar Sayılı hükmünün sanık müdafi, katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılan incelemede; sayın Daire çoğunluğu ile ihtilafımız suçun sübutu noktasındadır.

Şöyleki;

Mağdurun aile içi şiddet olayı sebebiyle öğrenim gördüğü okul öğretmeninin ihbarı üzerine alınan bakım tedbiri kapsamında ... Evleri Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurduna yerleştirildiği, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Vakıa Tartışma ve Değerlendirme Süreç Formu içeriğinden de anlaşıldığı üzere mağdurun bakım yurdunda belden aşağı kısmının çıplak şekilde uyuduğunun tespiti ile yapılan bireysel görüşmeler kapsamında sanık ... tarafından cinsel istismara uğradığını belirttiği ve bu şekilde olayın ortaya çıkması ile adli soruşturmanın başlatıldığı tüm dosya kapsamıyla sabittir.

Olayın intikal şekli ve zamanı, aşamalarda alınan özde süreklilik arzeden mağdur beyanları, sanıkla mağdur arasında suç isnadını gerektirir dosyaya yansıyan bir husumetin olmayışı, sanığın "... neden bana böyle bir iftira attığını bilmiyorum" şeklindeki beyanları, mağdurun aynı dönem amcası ...'ın da ikametlerinde kalmasına rağmen suç isnadının salt sanık amcası ...'e yönelik olması, yargılama sürecinde dinlenen Sayın heyetin beraat yönündeki çoğunluk görüşüne esas alınan beyanda bulunan kardeşleri tanıklar ..., ... ile diğer amcası ...'ın hazırlık tahkikatı sürecinde alınmış beyanlarının olmaması ve beyan tarihi itibariyle sözkonusu tanıkların sanıktan şikayetçi olmayan müşteki babalarıyla aynı ikameti paylaşmaları nedeniyle müşteki beyanından farklı açıklamalarda bulunmalarının yöre koşulları da nazara alındığında mümkün olmayışı gerçeği nazara alındığında; sanığın, mağdur 12 yaşından küçük yeğenine karşı aynı suç işleme karar ve icrası kapsamında birden fazla kez cinsel organını mağdurun anal bölgesine dokundurmak, sürtmek şeklinde cinsel istismar eyleminde bulunduğu vicdani kanaatiyle cezalandırılması yönündeki ilk derece mahkemesi kararına vaki istinaf başvurusunun kabulüyle sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının yerinde olduğu kanaatiyle; Bölge Adliye Mahkemesince sanığın müsnet suçtan beraatine dair karar verilmesi gerektiği yönündeki Sayın Heyetin çoğunluk arzeden görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/4622, Karar No: 2020/1846, Tarih: 20.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4622 E.  ,  2020/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 27/03/2018 tarih ve 2018/41-2018/143 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 18.02.2020 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davada davalılar vekili Av. ... ile asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalıların donatanı ve kaptanı bulundukları 4365 ton ağır fuel oil yüklü tankerin 29/12/1999 tarihinde Ambarlı açıklarında fırtına nedeniyle ikiye ayrılarak bir kısmının dibe oturduğunu, tankerdeki bir kısım yakıtın denize yayıldığını, lodosun etkisiyle 5-6 km.’lik alana yayılarak deniz yüzeyinde kalın tabaka oluşturduğunu, bir kısmının deniz dibine çöktüğünü, zamanla buharlaşma ve çözülme yolu ile çevre kirliliği yarattığını ileri sürerek, şimdilik 690.000,00 TL çevre zararının olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş; birleşen davada ise bakiye zarar olan 4.878.000,00 USD'nin olay tarihi olan 29/12/1999 tarihinden itibaren hesaplanacak döviz hesaplarına uygulanan en yüksek faiziyle birlikte fiili ödeme tarihindeki karşılığı Türk Lirasının davalılardan tahsilini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar vekili, birleşen davaya yönelik zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının uğradığı zararın ve bundan doğan aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, üzerine düşen yükümlülükleri yerine getiren müvekkillerinin sorumluluğunun olmadığını savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; asıl davanın kabulüne, 690.000,00 TL tazminatın olay tarihi olan 29/12/1999 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, birleşen davanın zamanaşımı sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin her bir taraftan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 35.350,42 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalılardan alınmasına, asıl ve birleşen davada davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 20/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/444, Karar No: 2019/13912, Tarih: 14.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/444 E.  ,  2019/13912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıktan ele geçirilen ve 17.04.2014 tarihli ön rapor ile 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak bıçaklardan olduğu tespit edilip yargılama sonunda müsaderesine karar verilen bıçak ile ilgili olarak sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'nın 15/1. maddesine aykırılık suçundan zamanaşımı süresi içinde mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nın 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla;adli sicil kaydına göre ertelemeye engel sabıkası bulunan ve hapis cezalarının ertelenmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden sanığın pişmanlığı, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup cezasının ertelenmesi hususunda olumlu kanaat oluştuğu şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9252, Karar No: 2015/12051, Tarih: 02.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/9252 E.  ,  2015/12051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/261028

MAHKEMESİ : Kaş (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2012

NUMARASI : 2012/193 Esas, 2012/604 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan 28/07/2002 tarih ve 24829 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliğinde menşei şahadetnamesi bulunan hayvanın, nakil işlemi için görülme zorunluluğunun bulunmaması karşısında, sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8169, Karar No: 2013/7539, Tarih: 22.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/8169 E.  ,  2013/7539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 01/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ... davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'in... Gazetesinin 28.06.2011 tarihli nüshasında 'Kaymak Gibi Yol Asfaltlanıyor' başlığı ile kaleme aldığı yazısında kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek uğradığı manevi zararın davalılar tarafından tazmin edilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu yazı ile davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olay tarihi, olayın gelişimi ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olay tarihi, olayın gelişimi ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2340, Karar No: 2012/6565, Tarih: 18.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/2340 E.  ,  2012/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, temizlik hizmeti bedelinin tahsili amacı ile yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacı tarafından temizliği yapılan inşaatı bitmiş iki okula ait metrajları yüksek hesapladığını, sözleşmenin 6. Maddesine göre yapılan temizliğin metrajı, kalitesi ve süresi konusunda müvekkilinden onay alındıktan sonra fatura tanzim edilmesi gerekirken, sözleşmenin bu hükmüne aykırı davranıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, inşaat alanının tamamı üzerinden yapılan hesaplama yönteminin hayatın olağan akışına uygun olduğu, davacı tarafından temizlenen pencere, kapı, ayna, lavabo gibi yerlerin ayrı ayrı m2'sinin hesaplanmasının ve faturaya dahil edilmesinin sözleşmeye uygun bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut olayda uyuşmazlık, sözleşmede belirtilen temizlik bedelinin hesaplanmasında hangi yüzeyin veya yüzeylerin esas alınacağı noktasında toplanmaktadır. Davacı vekilinin itirazı üzerine alınan ek bilirkişi raporunda bu hususun internetten tespit edilen temizlik şirketlerinden sorulduğu ve alınan cevaplar çerçevesinde sadece zemin yüzeyinin m2’si üzerinden hesaplama yapılması gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir. Halbuki bilirkişi, özel ve teknik bilgisi nedeni ile seçilip, özel ve teknik konuda görüş bildiren kişidir. Bilirkişinin kendisine verilen görev ile ilgili araştırma yapmasında bir engel olmamakla birlikte esasen kendisinde bulunması gereken özel ve teknik bilgiyi uygun olmayan yöntemlerle başkalarından temin ederek rapor düzenlemesi doğru olmayıp, bu husus başlı başına bilirkişinin özel ve teknik bilgisinin rapor düzenlemek için yeterli olmadığı anlamına gelir. Bilirkişi, mahkemece kendisine tevdi olunan görevi bizzat yerine getirmekle yükümlü olup, görevin icrasını kısmen veya tamamen başka bir kimseye bırakamaz (HMK m.276). Bu nedenle mahkemece, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişilerden yeniden rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2- Sözleşmeden doğan temizlik ücreti alacağının likit (belirlenebilir) olduğu gözetilmeden yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18798, Karar No: 2013/16497, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18798 E.  ,  2013/16497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.