muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/37555, Tarih: 26.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29262 E.  ,  2013/37555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla yapılan ilamsız takibe karşı borçlu icra mahkekesine başvurusunda, ödeme emri tebliğ edilen adresin kendisine ait olmayıp, alacaklının bir arkaşına ait olduğunu, bu adrese 35. maddeye göre usulsüz tebligat yapıldığını, uzun yıllardır yurt dışında ikamet ettiğini ve Türkiyeye yeni döndüğünü, dosyadan henüz haberdar olduğunu, borcu kabul etmediğini, gecikmiş itirazda bulunduğunu, borca itirazının gecikmiş itiraz olarak kabulü ile takibin durmasına karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

İİK.nun 65. maddesinde, koşulları belirlenen gecikmiş itirazda, tebligat usulüne uygun olarak yapılmış olup, muhatabın bir engel nedeni ile süresi içinde itiraz edememiştir. Bu durumda, gecikmiş itirazda bulunacak kişi, mazeretini gösteren delillerle birlikte esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını da engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirmek zorundadır. İcra Hakimi, gecikmiş itiraz nedenlerini inceledikten sonra gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre, takibin tatilini tensip edebilir. Mazeretin kabulü halinde icra takibi durur. Aynı celsede alacaklı itirazın kaldırılmasını sözlü olarak da isteyebilir. Bu takdirde tetkikata devam olunarak icra mahkemesinde gerekli karar verilebilir.

Usulsüz tebligatta ise, İİK.nun 65. maddesine göre yapılacak incelemeden farklı olarak, tebligat usulüne uygun olarak yapılmamıştır. Bu durumda İcra Hakimi tebliğ işleminin 7201 Sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığını inceleyecek ve aynı kanunun 32. maddesi gereğince öğrenme tarihine göre tebliğ tarihini düzeltecektir.

Tebliğ tarihi itibariyle uygulanması gerekli 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/son maddesi hükmü gereğince resmi merciler önünde ikrar olunan sözleşmelerdeki adresler ile kamu kurum ve kuruluşlarına verilen adreslerdeki değişiklikler hakkında da anılan madde hükmü uygulanır. Sözü edilen adreslere öncelikle tebligat çıkarılıp tebliğ evrakı tebliğ edilemeden geri döndüğü takdirde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ işleminin yapılması gerekir.

Tebliğ tarihi itibariyle uygulanması gerekli 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/son maddesi hükmü gereğince resmi merciler önünde ikrar olunan sözleşmelerdeki adresler ile kamu kurum ve kuruluşlarına verilen adreslerdeki değişiklikler hakkında da anılan madde hükmü uygulanır. Sözü edilen adreslere öncelikle tebligat çıkarılıp tebliğ evrakı tebliğ edilemeden geri döndüğü takdirde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ işleminin yapılması gerekir.

Somut olayda borçluya 7 no'lu ödeme emri, İzmir 25. Noterliğinin 04.09.2009 tarih ve 24190 yevmiye nolu azilnamesinde belirtilen adrese çıkartılmış ve tebliğ edilemeden iade edilmiştir. Sözü edilen adres Tebligat Kanununun 35/son maddesinde belirtilen nitelikteki adreslerden olduğundan ve yeni adres bildirilmediğinden icra müdürlüğünce Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan 30.09.2009 tarihli tebliğ işleminde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp yapılan tebliğ işlemi usulüne uygundur.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda tebligat usulsüzlüğü şikayetinin yanında ayrıca gecikmiş itirazda da bulunduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda borçluya yapılan tebligat usulüne uygun olduğuna göre mahkemece İİK.nun 65. maddesi uyarınca borçlunun gecikmiş itirazı değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi isabetsizdir.

Kabule göre de, tebliğ işleminin usulsüz olduğunun kabul edilmesi durumunda 7201 Sayılı Tebligat Kanunun 32. maddesi gereğince, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılacağından ve muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunacağından mahkemece tebliğ tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken tebligatın iptali şeklinde hükm tesisi de doğru değildir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2312, Karar No: 2013/16521, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2312 E.  ,  2013/16521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklereilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 19/03/2007 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/967, Karar No: 2019/6083, Tarih: 15.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/967 E.  ,  2019/6083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2018 tarih ve 2017/69 - 2018/62 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıkların TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanıkların çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçunun temadi eden suçlardan olması, suç tarihinin yakalanma tarihi olduğu gözetilmeden Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında, suç tarihinin sanık ... yönünden "17/08/2016" yerine “06/04/2017” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5349, Karar No: 2018/4124, Tarih: 05.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5349 E.  ,  2018/4124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Sanıklar ... ve ... hakkında İİK 333/a ve İİK 337/a maddelerinde unsurları yazılı "alacaklıyı zarara sokmak maksadıyla borcu ödememek" ve "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçları ile Sanık ... hakkında İİK 333/a. maddesinde unsurları yazılı "alacaklıyı zarara sokmak maksadıyla borcu ödememek" suçuna dair verilen beraat hükümlerine yönelik incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-) Şikayetçi vekilinin 08/12/2014 havale tarihli şikayet dilekçesinde sanıkların tümü hakkında İİK'nın 345/a maddesi uyarınca cezalandırılmasını talep etmesi karşısında, mahkemece İİK'nın 345/a maddesine yönelik talep hakkında da hüküm kurulması gerekirken bu suçtan dolayı hiçbir hüküm kurulmaması,

3-) Sanık ... hakkında İİK 337/a maddesinde unsurları yazılı "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçuna dair verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede ise;

Sanık ... hakkında İİK'nın 337/a maddesine aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, sanığın işyerinde yapılan menkul haczi işlemi ve zabıta araştırmasında suça konu adreste işyerinin faaliyette bulunmadığının anlaşılması ve ilgili vergi dairesince yapılan yoklamada da adreste kimsenin bulunamadığı sonucuyla re'sen terk işlemlerine başlanmış olmasının tespit edilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğundan TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı nev'iden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, Kanun'da belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, Konya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 10/02/2015 tarih ve 2013/371 E. 2015/71 K. sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen beraat hükmünün, Dairemizce 2016/15114 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu 13.03.2018 tarihinde bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, anılan dosyalar birleştirilerek her iki dava dosyasının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık ... hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5869, Karar No: 2015/4232, Tarih: 17.09.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5869 E.  ,  2015/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ekspertiz raporu içeriğinde, belge üzerindeki rakamlar ve imza ile sanıktan alınan örnekler arasındaki benzerliğe binaen anılan rakamların sanığın eli ürünü olduğunun kuvvetle muhtemel görülüp, daha ileri bir kanaat beyanının mümkün olmadığı ve imzanın ise aynı el ürünü olduğunu gösterir uygun özellik ve itiyadi unsurlara rastlanılmadığı yönünde görüş bildirildiği, tanık ...'ın kovuşturma evresinde, fotoğrafta gösterilen şahsı hatırlayamadığını ve net teşhis yapamadığını beyan ettiği, soruşturma evresinde ise gösterilen nüfus cüzdanı fotokopisinden teşhis yaptırıldığı, yine suç tarihinde eşgalini verdiği bir şahsın inşaata girip çıktığını beyan eden tanık ...'ya teşhis ve yüzleştirme işlemi yaptırılmadığı, sanığın aşamalarda alınan beyanlarında ise suçu kabul etmeyip nüfus cüzdanını kaybettiğini savunup olaydan yaklaşık 12 gün sonra ancak bu olay nedeniyle ifadesi alınmadan gazeteye kayıp ilanı verdiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle suça konu telefonun alım-satımına ilişkin sanığın nüfus cüzdan fotokopisinin de bulunduğu belge üzerindeki "...-... yazı ve rakamları ile sanığa atfen atılan imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor aldırılması ve tanıklar ile sanığın yüzleştirmesi yapılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21696, Karar No: 2015/10819, Tarih: 22.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21696 E.  ,  2015/10819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan kiraza ait 2013 yılına ilişkin sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5771, Karar No: 2025/1153, Tarih: 06.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5771 E.  ,  2025/1153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1416 E., 2024/1458 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/15 E., 2021/280 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının kadastro öncesinde 1964 yılında dava konusu taşınmazı haricen satın alıp ağaç diktiğini, akrabalık nedeniyle tapuda devralmadığını, 1964 yılından beri nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla zilyet olduğunu ileri sürerek davalı adına tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini, olmazsa taşınmaz değeri nispetinde tazminat, aksi takdirde ağaçların bedelini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının dava konusu taşınmazı tapu siciline güvenerek bedeli karşılığında resmi şekilde satın aldığını, davalının taşınmazın 3/5'lik bölümünde işgalci olduğunu, davanın önceki maliklere yöneltilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının 30.10.1992 tarihinde kesinleştiği, davanın hak düşürücü süreden sonra açıldığı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatın taşınmazın arzından ayrı mülkiyet teşkil etmediği, davacının da ağaçların kendisine ait olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil, terditli tazminat ve bedel istemli davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hak düşürücü sürenin geçtiği, İlk Derece Mahkemesinin kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; terditli taşınmaz ve ağaç bedeli taleplerinin gerekçe ve hükümde karşılanmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının ortadan kaldırılmasını ve İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının bozulmasını istemiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi haricen satın alım ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat ya da bedel istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.