muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10608, Karar No: 2010/6115, Tarih: 29.06.2010

Dava, alacaklının İİK’nun 99.maddesine dayalı olarak açtığı 3.kişinin istihkak iddiasının reddine ilişkindir.

Dava konusu 05.06.2006 tarihli haciz adresinin ev adresi olduğu, borç kaynağı bono ve ödeme emrinin tebliğ edildiği adresin ise bu adresten farklı bir yerde bulunan işyeri adresi olduğu mahkemece yapılan araştırma sonucu kesin olarak tesbit edilmiştir.

Uyuşmazlık hacizli malların bulunduğu adresin ve haczedilen malların kime ait olduğu noktasında toplanmaktadır.

Dosya içerisinde mevcut belgelerden, davalı borçluya çıkarılan görülmekte olan dava ile ilgili dava dilekçesi ve kararın haciz adresinde tebliğ edildiği, 01.11.2006 tarihli haciz adresinin mahalle muhtarının yazısında borçlunun kardeşi ve babası ile birlikte aynı adreste oturdukları, anacak 3-4 yıldır aile bildirgesini vermediklerinin belirtildiği, borçlunun bir başka adreste oturduğuna ilişkin Havutlu Mahallesi Muhtarlığının yazısında ise haciz tarihinden sonra bu adrese geldiği açıklanmıştır. Davalı 3.kişi 25.07.2006 tarihli cevap dilekçesinde haciz yapılan apartmanın 3 katlı olduğunu, bir katında kendisinin babası ile birlikte oturduğunu, diğer katların boş olduğunu belirtmiş, borçlu ise 19.12.2006 tarihli oturumda kendisinin Havutlu mahallesindeki çiftlik evinde oturmakla birlikte çocuklarının merkezde bulunan okula devam ettiklerinden zaman zaman babasına ait aparmanda oturduğunu, haczinde bu adreste yapıldığını, apartmanın teras katında ailesi ile birlikte yazın ve kışın kaldığı şeklinde açıklamalarda bulunduğu ,borçlunun ... 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/1105 Esas 2007/375 Karar sayılı ilamı ile de borcu itirazın kaldırılması davasındaki tebligatlarla ilgili olarak yalan beyanda bulunmak ve adli görevi ihmalden mahkum olduğu anlaşılmıştır.

Tüm bu maddi ve hukuki olgulardan davalı 3.kişi ve borçlunun haciz yapılan ev adresinde birlikte oturdukları sabittir. Bu durumda İİK’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile davacı alacaklı yararınadır. Mülkiyet karinesinin aksinin davalı 3.kişi tarafından ispatlanması gerekir.İcra müdürünün hatalı işlemi sonucu alacaklının dava açmak zorunda bırakılması ispat külfetinin yer değiştirmesine neden olmaz.

Yapılacak iş,sunulan faturaların hacizli mallara uygun olup olmadığı ve faturayı düzenleyen firmaların yasaya uygun şekilde tutulmuş ticari defterlerinde faturaların kayıtlı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiler aracılığı ile tesbit edilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 29.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/347, Karar No: 2014/5180, Tarih: 20.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/347 E.  ,  2014/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2012/401-2013/529

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının 11. maddesi uyarınca; bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre, arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlar dikkate alınarak olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir.

Dosyaya getirtilen Sarıçam Belediye Başkanlığı'nın 19.04.2012 günlü yazısında dava konusu taşınmazın Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı sınırları içinde kalan orman köyü olduğunun belirtildiği, Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın 22.10.2012 günlü yazısında ise dava konusu taşınmazın belediye hizmetlerinden yararlandığı, etrafı gayrimeskun saha olarak kullanıldığı, tarımsal amaçlı faaliyetlerin yapıldığı bölgede kaldığı bildirilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtayca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, orman köyünde bulunup ve tarımsal niteliği korunacak bölgede yer alması nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1944, Karar No: 2019/4406, Tarih: 18.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/1944 E.  ,  2019/4406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülmekte olan menfi tespit davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda verilen kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine...Hukuk Dairesi tarafından verilen istinaf talebinin esastan reddine ilişkin hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ...'ün geldiği, karşı taraftan kimsenin gelmediği görülmüş olmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından davacı hakkında 02/06/2015 tanzim ve 02/06/2015 vade tarihli 14.740.000,00 TL bedelli bonoya dayalı olarak icra takibi başlatıldığını, davacının damadı olan ... adlı adi ortaklığı ve ...Tekstil San.ve Tic.AŞ'de ortaklıkları bulunduğunu, bahsedilen şirketlerin ...'in kötü yönetimi nedeniyle çok büyük borç altına girdiğini, davacının bu borçların ödenmesine yönelik görüşmeler yürütürken alacaklı davalı tarafından kaçırılarak ölüm tehdidi altında bahsedilen icra takibine dayanak 02/06/2015 tanzim ve vade tarihli senedi imzalamak zorunda kaldığını, bu hususta ... C. Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının davalıya herhangi bir borcu bulunmadığını ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile %20 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, davacının kendi özgür iradesi ile senedi kendi el yazısı ile doldurarak imzaladığını, ortada ticari bir ilişki ve ticari bir borç bulunduğunu, davacının kendi mal varlığını bu borçlardan etkileneceği için borçları yapılandırarak davalıya şahsi senet verdiğini, açılan davada hukuka uygunluk bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davaya konu senedin zorla imzalattırıldığına yönelik şikayetine dair ... C. Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, senedin zorla alındığına dair iddianın ispat edilmediği, davalı vekilinin cevap dilekçesindeki ...şirketler grubu ile davacıya ait şirket arasında ticari münasebet bulunmaktadır şeklindeki beyanının senet metnindeki nakten ibaresinin talili sonucunu doğurmayacağı, davacının senedin bedelsiz olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; tüm dosya kapsamına göre, davacının davaya konu senedin zorla imzalattırıldığı iddiasına ilişkin olarak kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği ve bu karara yapılan itiraz reddedilerek kararın kesinleştiği, davalının kendisinin ortağı olduğu şirket ile davacının ortağı olduğu şirket arasındaki ticari ilişki kapsamında senedin düzenlendiğine dair beyanlarının senet metninin talili niteliğinde olmadığı ve davacının senedin bedelsiz olduğuna yönelik iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davacı vekilinin tüm istinaf taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle Bölge Adliye Mahkemesi kararında geçen, davacı vekilinin 26.056,50 TL'nin istirdadına karar verilmesi gerektiği şeklinde istinaf isteminde bulunduğuna dair yapılan açıklamaların dosya muhteviyatına uygun olmamakla birlikte sonuca etkisi olmayan maddi hata niteliğinde görülmesine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı tehditle kendisine bono imzalatıldığını iddia etmektedir. 6100 sayılı HMK’nın 201. maddesinde “Senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler ikibinbeşyüz Türk Lirasından az bir miktara ait olsa bile tanıkla ispat olunamaz.” hükmü yer almış ise de, tehdit iddiası bu kuralın istisnalarından olup tanıkla ispatı mümkündür. Davacı tehditle kendisine bono imzalatıldığı iddiasını tanık dahil her türlü delil ile ispat edebilir. Mahkemece, davacının Cumhuriyet Başsavcılığına yaptığı şikayetin kovuşturmaya yer olmadığına şeklinde sonuçlanmasına göre davacının tanıkları dinlenilmeden karar verilmiş, istinaf incelemesi sırasında da bu eksiklik giderilmemiştir. Eksik tahkikat ile karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece davacı tarafından gösterilen tanıklar dinlenilerek ve tanık beyanları değerlendirilerek varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, dosyanın ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesine, karardan bir örneğin ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7062, Karar No: 2021/372, Tarih: 25.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/7062 E.  ,  2021/372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı idare ile arasında Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında sözleşme imzalandığını,bu kapsamda taşınmazını belediyeye devrettiğini, belediyece 3966 nolu analiz raporu düzenlendiğini, bu rapora göre bina, müştemilat ve ağaç bedeli için 17.919,00 TL hesaplanmasına rağmen bu bedelin % 10'una tekabül eden 2.103,30 TL TL'nın ödendiğini, eksik ödenen 15.157,00 TL TL’ nın tahsili için başlatılan icra takibine belediyenin itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda davacı tarafından taahhütname imzalandığı, davalı belediyenin elemanlarınca 3966 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu ile müştemilat için toplam 17.919,00 TL yapı bedeli ile 2.103,30 TL enkaz ve ağaç bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz ve ağaç bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı İmar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının taahhütname kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16804, Karar No: 2012/21545, Tarih: 15.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/16804 E.  ,  2012/21545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 6600 TL ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacıya ait taşınmazın 2.katının davalı tarafından işgal edildiğini beyan ederek 01.01.2006 – 31.12.2010 tarihleri arası 6600 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Davalı, davaya karşı cevap vermemiştir.Mahkemece, dava konusu taşınmazın ...Camii Vakfına ait olup, davalının da bu caminin müezzini olduğunu, cami lojmanında ikamet ettiği,bu nedenle de işgal olmayıp, ecrimisili gerektirir bir durum bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Dava konusu uyuşmazlık, haksız işgal nedeni ile ecrimisil alacağının tahsili talebinden ibarettir.

Somut olayda, davacı taraf dava dilekçesinde, dava konusu yer olarak 43 kapı nolu binadan bahsedilmiş, ancak, müftülükten gelen yazıda, davalının 42 nolu binada bulunan lojmanda ikamet ettiği bildirilmiştir. Mahkeme tarafından ise, mahallinde keşif icra edilmeden, bu yazı esas alınmak suretiyle karar verilmiştir.Öyle ise mahkemece, öncelikle davacıdan dava konusu ecrimisil talep edilen yerin neresi olduğu açıklattırılıp, ardından mahallinde yapılacak keşif neticesinde, davalının dava konusu bu yeri işgal edip etmediği belirlenip, eğer bir işgal var ise, davalının bu yerde ne sıfatla bulunduğu, bu yer eğer lojman ise, lojmanın davalıya tahsis edilip edilmediği araştırılıp, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1271, Karar No: 2017/4100, Tarih: 22.05.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1271 E.  ,  2017/4100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 2911 sayılı Kanunun 28/1,

TCK'nın 62, 53/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay

hapis cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 11.07.2014 tarih, 2013/9-386 esas ve 2014/353 karar sayılı kararına göre, sanıklara yüklenen 2911 sayılı Kanunun 28/1. maddesine aykırılık suçunun, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanıklar hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2520, Karar No: 2014/17037, Tarih: 11.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2520 E.  ,  2014/17037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2011/222-2013/426

Davacılar S.. A.. vd. vekili Avukat A. Ç. tarafından, davalı N.. Y.. aleyhine 18/05/2011 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının sosyal paylaşım sitesi Facebook'taki sayfasından kendileri hakkında çirkin ithamlarda bulunarak kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının davacılara hitaben hakaret içeren mesajlar yayınladığının sabit olduğu kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayda; olayın gelişimi, mesajların içeriği, olay tarihi ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında, davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.