muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7089, Karar No: 2024/3109, Tarih: 22.04.2024

. kişilerce üretildiği yada kullanıldığına dair bir delil sunmadığını, 3-Bilirkişinin inceleme sonrası değerlendirmede özetle; "..." ... markasının, özel üretim, paketleme ve ticari şekilde pazarlamada ayırt edici, rakip veya diğer aynı ürünü satan kurum ve kuruluşlardan farklılığını göstermek, satımda yüksek oranlara ulaşmak amacıyla geliştirdiği, ambalajlı olarak satılan bir ürünün görsel tasarımı olduğu, "bu görsel düzenlemeyi biraz daha şekilsel bir forma oturtarak ticari bir ürüne dönüştürüldüğü " görülmektedir sözleri ile ayırt edici özellikleri itibariyle ticari ürün olduğunun tespit edildiğini, Endüstriyel anlamda üretimle meydana gelen peynir tabağının, düşünce, yatırım ve emeğin sonucu oluşturulduğunu, tüketici nezdinde ticari farklılık ve başarı sağladığını, bu bir maliyet ve gayret sonucu oluştuğundan, yasal korumayı hak ettiği gibi, bilirkişinin de kabulünde olduğunu, sunulan deliller ve görsellerde görüleceği üzere davaya konu tescil ve tasarımın yasal metinlerce korunan, rakip ve taklit yapan muhataplardan özgün yapısıyla farklı, ticari karlılık sağlayıcı, tüketici nezdinde seçicilik vasfını haiz bir tasarım olduğunu, mahkemenin "dünyada daha önce kamuya sunulan görseller çok net biçimde raporda tartışıldığından" gerekçesine dayandığını, bilirkişinin raporunda 2014 tarihli müvekkili ...'ye ait instagram sayfasında ...'ye ait peynir tabak sunumlarını önceden kamuya sunma olarak nitelediğini, dava konusu tasarımı kamuya ilk defa bu hali ile müvekkilinin sunduğunu, müvekkili dışında, özellikle davacıdan sadır hiçbir tasarım veya önce gelen yada bilirkişinin iddia ettiği kamuya sunulmuş bir tasarımdan bahsedilmediğini ve ayırt edicilik, yenilik kapsamında bir kıyaslamada bulunulmadığını, bu sebeple bilirkişinin yetersiz değerlendirmesi ile varılan sonucun hatalı olduğunu, 4-...'nin kendi tasarımını tescilden önce kamuya sunma eylemi kabul edilse dahi, tasarıma; tescilden önce kopyalamaya karşı tasarım sahibini korumak için tescilsiz tasarım olarak korunma sağlandığını, tasarımı tescilden önce müvekkilinin kendisinin kamuya sunmasının sebep gösterilerek "dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmamış" olma şartlarını taşımadığından yenilik ve ayırt edici nitelik şartlarına sahip olmadığı sonucuna varılmasının hatalı olduğunu, 5- Karara dayanak oluşturan bilirkişi raporu, mahkemenin kanaatini destekleyici, doyurucu olmadığı gibi, sebeple sonucu farklı bir inceleme olmasına rağmen rapor doğrultusunda karar verilmesinin hatalı olduğunu, mahkemenin hukuka, yasal metinlere, yüksek mahkeme uygulamalarına ve somut olaya aykırı kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun 55, 56 ıncı maddeleri ve 77 inci maddesinin 1 inci fıkrasını a bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18792, Karar No: 2018/27870, Tarih: 20.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18792 E.  ,  2018/27870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafından süresinde temyizi sonrasında, 08.10.2015 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminin muhtıraya rağmen nispi temyiz karar harcının yatırılmaması sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Mahkemece eksik harcın tamamlanması için davalı vekiline gönderilen muhtıra tebligat zarfı üzerine uyarı şeklinde yazılmış olup, muhtırada hakimin imzası bulunmadığından gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Anılan sebeplerle, davalıya gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan, muhtıra tebliğine rağmen harcın süresinde tamamlanmaması sebebi ile davalının temyiz isteminin reddine dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 08.10.2015 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davalı olarak gösterilen ...'nün taraf ehliyeti bulunmayıp, ayrı bir tüzel kişiliğe haiz olmasa da, davalı tarafın yanlış gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmakta olup, yargılama aşamasında TRT Kurumunu temsilen idare vekilinin duruşmalara katıldığı ve kararı temyiz ettiği, bu nedenle gerekçeli kararda davalı olarak TRT ... Müdürlüğünün gösterilmesi hususunun mahallinde düzeltilebilecek maddi bir hata olduğu gözetilerek yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/193, Karar No: 2022/8939, Tarih: 12.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/193 E.  ,  2022/8939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdurenin temyiz isteminin incelenmesinde;

1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesine göre ilk derece mahkemesi kararlarında temyiz süresinin bir hafta olduğu nazara alındığında mağdurenin mahkemece yokluğunda verilip vekiline 21.07.2021 günü tebliğ edilen hükmü tebliğden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 22.11.2021 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 24.01.2014 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de, mağdureye cinsel istismarda bulunan suça sürüklenen çocuğun, bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır olan ruh sağlığı bozulması neticesinin meydana geldiği, TCK'nın 23. maddesi uyarınca kişinin gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda mağdure ile suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumları, eğitim düzeyleri, kişisel özellikleri nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı bu durumun ancak aynı Kanunun 61. maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8367, Karar No: 2022/697, Tarih: 16.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8367 E.  ,  2022/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi :Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2018 tarih ve 2017/228-2018/112 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 220/7, TCK’nın 62/1, 53/1-3 maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okullara çocuklarını göndermesinin ve örgütle iltisaklı Zaman Gazetesi'ne abone olması eyleminin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8740, Karar No: 2014/6824, Tarih: 30.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/8740 E.  ,  2014/6824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2007/325-2013/103

Davacı Y.. T.. vekili Avukat E. Ö. tarafından, davalılar H. S. vd. aleyhine 27/07/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eyleme dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde hükmedilecek tazminata haksız fiil tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece, gerekçe de gösterilmeksizin dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Haksız eylemlerde, haksız eylem tarihinde direnime (temerrüde) düşülmüş olması nedeniyle, istekde bulunduğu takdirde bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekir. Şu durumda haksız eylem tarihleri belirlenerek bu tarihlerden itibaren faize hükmedilmelidir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluş biçimi, özellikle olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına, (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte belirtilen nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21510, Karar No: 2011/6224, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/21510 E.  ,  2011/6224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün dayanağını teşkil eden tek delil konumundaki teşhis tutanağında müştekinin teşhisinin kesinlik arzetmediği gibi sanığın boyu konusunda müşteki ile tanığın beyanları arasında çelişki bulunduğu bu sebeple teşhis işleminde kullanılan fotoğraf ile sanığın olay tarihine yakın tarihte çekilmiş fotoğrafı temin edilerek denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içerisine konulup müşteki ve tanık tarafından bildirilen eşgal özelliklerinin sanığın fiziki özelliklerine uygun olup olmadığının gözlemlenerek delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnameye uygun olarak açıklanan nedenle BOZULMASINA, 23.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11184, Karar No: 2014/19379, Tarih: 23.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/11184 E.  ,  2014/19379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 14/03/2014

Numarası : 2012/780-2014/188

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalam temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, satış ve pazarlama işi yapan davacı işçinin açtığı işe iade davası sonunda feshin geçersizliğine, işe iadesine dair verilen kararın kesinleşmesi üzerine süresinde başvurmasına karşın işine iade edilmediği iddiasıyla boşta geçen süre ücreti ve işe başlatma tazminatı ile fesih tarihine kadar ödenmediği ileri sürülen 2009 yılı Ağustos ayı ücreti, prim araç kiralama bedeli ve ihbar tazminatından oluşan alacaklar ile işlemiş faizlerin tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemlerine ilişkindir.

Mahkemece davacının işe iade kararı üzerine davalı işverene süresinde başvuruda bulunmadığından işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretine yönelik istemlerin reddine; ihbar tazminatı, ücret, prim ve araç kiralama ücretine ilişkin alacaklar yönünden itirazın kısmen iptaline, alacaklar likit olmadığından icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Davacı icra takibi öncesinde davalıya gönderdiği 1.11.2009 günlü ihtarnamede ücret, prim, kira bedeli ve ihbar tazminatı alacaklarının 7 gün içinde ödenmesini istemiş; bu ihtarname davalıya 13.11.2009'da tebliğ edilmiştir. Şu durumda davalı 21.11.2009 tarihi itibariyle temerrüde düşmüş olduğundan ve icra takip talebinde de işlemiş faiz istemi bulunduğundan ihbar tazminatı, ücret ve prim alacakları yönünden temerüt tarihi ile takip tarihi arasındaki işlemiş yasal faizin hesaplattırıp bu yöne ilişkin de itirazın iptaline karar verilmelidir.

Anılan yön gözetilmeksizin işlemiş faiz yönünden hesaplama yaptırılmamak suretiyle sonuca gidilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kendisine ait aracın davalı işveren tarafından kiralandığını ve kiralama bedelinin ödenmediğini iddia ederek icra takibinde 8 aylık araç kiralama bedelini de istemiş ve tanık beyanına delil olarak dayanmıştır.

Yargılama sırasında bu konuda davacıyı doğrulayan tanık beyanı dışında herhangi bir delil ibraz edilmemiştir. Dolayısıyla davacı aracının davalı işveren tarafından kiralandığı ve davalı işinde kullanıldığı ispatlanamamıştır. Şu durumda araç kiralama bedeline ilişkin istemin de reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde taraflara iadesine, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23908, Karar No: 2011/1562, Tarih: 22.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/23908 E.  ,  2011/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulmuş olan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın süresine göre yasal olanak bulunmadığından sanık savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318 (5271 sayılı CMK’nun 299/1.)maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulmuş olan hükmün incelenmesine gelince;

Mağdur ...'nın sanığı teşhis edememesi, mağdur ...'ün ise olay sonrası kollukça alınan ifadesinde, olay sırasında elinde bıçak olan ve sokak başında bekleyen sanığın yüzünü puşi ile tamamen kapatmış olması nedeniyle göremediğini, bu nedenle sanığı görse de teşhis edemeyeceğini belirtmiş olmasına karşın, 20/01/2007 günlü teşhis tutanağında önceki ifadesiyle çelişkili olarak kendisine bıçak çeken kişi olduğunu ifade etmiş olması ve dosya içeriğine göre

başkaca da kanıt bulunmaması karşısında; sanığın yükletilen yağma suçunu işlediğinde kuşku oluştuğundan, kuşkunun sanık lehine yorumlanarak beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 23/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verild

.