muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1369, Karar No: 2021/14860, Tarih: 05.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/1369 E.  ,  2021/14860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.200 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin hüküm tarihi olan 24.02.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19205, Karar No: 2014/26137, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19205 E.  ,  2014/26137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/224-2014/231

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18201, Karar No: 2024/9203, Tarih: 30.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/18201 E.  ,  2024/9203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/68 E., 2016/324 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdure vekili, re'sen

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilip re'sen de temyize tabi olan hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin yerinde görülen talebine istinaden gerçekleştirilen duruşmaya müdafiinin katılmadığı anlaşılmakla duruşmasız yapılan değerlendirmede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Süre tutum dilekçesi verip, duruşma talepli olarak kararı temyiz etmiştir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hacettepe Üniversitesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 03.02.2016 tarihli ve katılan mağdureye olay sonrasında "Travma Sonrası Stres Bozukluğu" ile "Depresyon" tanıları konularak ruh sağlığının bozulduğu, ancak yapılan tedavi sonrası hastalık belirtilerinin geçtiğine dair raporu karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz istekleri yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tabi hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2935, Karar No: 2014/17568, Tarih: 22.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2935 E.  ,  2014/17568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/289-2013/363

Davacı G.. Ö.. vekili Avukat S. Ç. tarafından, davalılar F.. A.. vdl aleyhine 23/05/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Zaman Gazetesi'nin 10/06/2010 tarihli sayısında ve www.zaman.com.tr internet adresinde yayınlanan haberde ismi de verilerek kendisinden bahisle "....Sevgi, tehlikeli diyor...YARSAV'a bu hükümetin sızdırdığı bir adam. Kadir Bey'le bir görüşmeniz olursa hatırlatın... Önceden söylemek lazımdı, adamlar kapandı çalışıyorlar... Çok önceden gittik, iki defa. Kadir Bey, bütün mahkemeler ile ilgili bilgi aldı, hepsini tektek not etti kendi bilgisayarına. Hatta, bunları Suna Hanım'la konuşayım mı dedi. Sevgi Hanım, ben konuşayım daha iyi dedi...." şeklinde haber yapılarak mesleği ile ilgili tarafgir algılamasına neden olunduğunu belirterek hakaret ve iftira niteliğindeki tape ve yazı içeriklerinin yayınlanması nedeniyle uğradığı zararın davalılardan tazminini talep etmiştir.

Davalılar, basın tarafından telefon görüşmesinin yayınlandığını, saldırıda bulunanların davalılar değil telefon görüşmesini yapanlar olabileceğini, hiçbir yorum yapmadan olduğu gibi olayın yayınlandığını, haberin gerçeğe uygun olduğunu, olay anında güncel, kamu yararı ilkelerine uygun olduğunu, kişilik haklarına saldırının söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, iddianamede yer alan telefon kayıtlarının aynen yayınlandığı, davalı basın yayın kuruluşu ve temsilcilerinin basın özgürlüğü kapsamında yayını yaptıkları, haberin içeriği incelendiğinde yayın anında görünürdeki gerçekliğe uygun olduğu, kamuoyu yararının ve güncelliğin bulunduğu, davalı basın yayın kuruluşunun salt iletişim tespit tutanağında yer alan beyanları yayınlamalarından dolayı sorumlulukları yoluna gidilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, iddianamede yer alan telefon kayıtlarının aynen yayınlandığı, davalı basın yayın kuruluşu ve temsilcilerinin basın özgürlüğü kapsamında yayını yaptıkları, haberin içeriği incelendiğinde yayın anında görünürdeki gerçekliğe uygun olduğu, kamuoyu yararının ve güncelliğin bulunduğu, davalı basın yayın kuruluşunun salt iletişim tespit tutanağında yer alan beyanları yayınlamalarından dolayı sorumlulukları yoluna gidilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir.Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; davacı hakim olup kendisi hakkında belli bir gruba mensupmuş gibi haber yapılması yargılama faaliyetini yürütürken tarafsız davranamayacağı algısı oluşturarak verdiği kararlar nedeniyle sorgulanmasına neden olmuştur. Yayın içeriği davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğurduğundan mahkemece uygun miktarda bir tazminata hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle istemin tümden reddi doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/12/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.22/12/2014
Yargıtay — Esas No: 2014/18405, Karar No: 2015/2477, Tarih: 23.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18405 E.  ,  2015/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple maddi tazminat miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.02.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/3995, Karar No: 2008/8756, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3995 E.  ,  2008/8756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Kadastro sırasında ... Köyü ... Genevi mevki 295 ada 3 parsel sayılı 841 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında olmakla birlikte dört yönden devlet ormanı olarak sınırlandırılan alanlara sınır orman içi açıklığı olduğundan tesbitinin iptali ve Hazine adına tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın KABULÜNE, çekişmeli parselin tesbitinin iptali ile tarla niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 11.10.2007 gün ve 2007/14090-12254 sayılı kararıyla onanmış, 30.01.2008 tarihinde mahkemesine gönderilmiştir. Bu kez dava dosyasının eksik ikmali için düzenlenen form ile yine Dairemize gönderildiği, dosya içinde daire kararı ve bu kararın tebliğine ilişkin belgeler ya da karar düzeltme dilekçesi gibi belgelerin bulunmadığı görülmüştür.

K A R A R

... köyü ... Genevi mevkii 295 ada 3 sayılı parsele ilişkin ... Kadastro Mahkemesinin 06.05.2005 gün ve 2004/58-149 sayılı kararı, davalı gerçek kişi temyizi üzerine Dairenin 11.10.2007 gün ve 2007/14090-12254 sayılı kararı ile onanarak 30.01.2008 tarihinde posta zimmet defterine ... barkot numarasıyla sırasına kayıt edilerek Mahkemesine gönderilmiş, Mahkemece dosya üzerinde hiçbir işlem yapılmadan bu kez noksan ikmali nedeni işaretlenerek dosya gönderme formuna ek olarak Dairemize gönderilmiş, dava dosyası sehven Dairemizin 2008/3995 esasına kayıt edilmiştir. Bu aşamada Dairemizden her hangi bir istemde bulunulmadığı gibi dosyanın yanlışlıkla Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle dava dosyasının, Dairemizin onama kararının taraflarına tebliğ edilmesi ve müteakip işlemlerin yapılması için Mahkemesine gönderilmesine, onama kararının kayıp olma ihtimaline göre, onama kararından bir suretin dava dosyasına eklenmesine, dosyanın hata ile esasa kayıt edildiği anlaşıldığından esasın bu şekilde kapatılmasına 12/06/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15811, Karar No: 2017/8432, Tarih: 30.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/15811 E.  ,  2017/8432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'e ait işyerinde çalışan diğer sanıkların olay günü katılanın ikametine giderek Salihli ilçesinde beyaz eşya satış mağazalarının bulunduğunu, alt kattaki, katılanın evini sanık ...'e kiralamak istediklerini söyledikleri, daha sonra katılanın işsiz olan torunu olduğunu öğrenince 950 TL maaşla iş verebileceklerini ancak bunun için 4 çekiliş biletinden bir tanesini çekip çıkan hediyeyi satın alması gerektiğini söyledikleri, yanlarına gelen katılanın eşi ....'ya çekiliş yaptırarak karttan çıkan fırın ile beraberinde bir adet süpürgeyi satın almaları gerektiğini belirterek piyasa fiyatı toplam 120-130 TL değerinde olan bu iki ürünü 490 TL bedelle satın alma konusunda "taksitli kapıdan satış sözleşmesi" imzalattıkları ve sözleşme örneğini katılana vermeden evden ayrıldıkları, daha sonra da borcunu ödemesi için katılana "icra öncesi uyarı" adı altında ihtar gönderdiklerinin iddia edildiği somut olayda, sanık ...'in 28/11/2012 tarihli ifadesinde katılanın kiralık evine müşteri olduklarını ancak kiralamaktan vazgeçtiklerini, ayrıca katılanın torununu da işe alma konusunda yanlarına çağırdıklarını, eylemlerini patronları sanık ...'in belirttiği şekilde gerçekleştirdiklerini beyan etmesi karşısında, sanıkların en baştan itibaren sanık ...'in azmettirmesi ile katılanın ikametinde bahse konu ürünleri hileli hareketlerle piyasa fiyatının üzerinde satıp, sözleşme örneğini katılana vermeyerek cayma hakkını engelledikleri, .... Ticaret isimli firmanın ticaret sicilinde kaydı bulunmadığının cevabi yazı ile anlaşıldığından, sanıkların eylemlerinin TCK 155/1 maddesinde belirtilen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4390, Karar No: 2013/5716, Tarih: 12.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4390 E.  ,  2013/5716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9893, Karar No: 2016/2552, Tarih: 08.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9893 E.  ,  2016/2552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/02/2015 tarih ve 2014/360-2015/79 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.03.2016 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ciro olmaksızın bir müşterisinden aldığı 25.000 TL bedelli çeki tahsil edilmek üzere davalı bankaya teslim ettiğini, ibraz tarihinde çekin karşılığının bulunmadığını, davalı banka çalışanının müvekkiline ulaşarak muhatap banka görevlisinin, çek arkasının yazılmaması için keşideci adına ricada bulunduğunu bildirdiğini, çekin takastan geri çekilmesi konusunda müvekkilinin ikna edildiğini, takastan çekildikten sonra müvekkilinin ibraz tarihi bitmeden çekin ibraz edilmesi konusunda davalı bankaya yazılı talimat verdiğini, iadeden sonra davalı banka tarafından tekrar takas işlemlerine başlanmış ise de ibraz süresi geçirildiğinden çek hakkında herhangi bir işlem yapılamadığını, davalı bankanın söz konusu çekin, kambiyo senedi vasfını kaybetmesine yol açtığını ve müvekkilinin çeke dayalı müracaat haklarını kullanamadığını, çek bedelinin de tahsil edilemediğini, meydana gelen zarardan davalı bankanın sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 25.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacının öncelikle çek sorumlularına müracaat etmesinin gerektiğini, şayet bu yolla alacağını tahsil edemez ise ancak ondan sonra müvekkilinden talepte bulunabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, işbu davada davacının öncelikle bankanın eylemi ile uğradığını iddia ettiği zarar arasında illiyet bağının bulunduğunu kanıtlamasının gerektiği, söz konusu çek, karşılıksız işlemi yapılmadan geri çekilmiş ise de davacının, çekin ibrazında ısrarcı olup çeke karşılıksız şerhinin vurulmasını sağlayabileceği, bu şekilde bir davranış göstermeyen davacının buna rağmen zararının tazminini talep etme hakkının bulunmadığı, ayrıca davacının, temel ilişkiye dayalı olarak çeki devraldığı kişiye karşı yasal yollara başvurup alacağını tahsil edememesi halinde çek bedelini davalı bankadan isteyebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.