muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5609, Karar No: 2020/3562, Tarih: 24.09.2020

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmede aylık 8.000.- USD+KDV'nin her ayın birinci günü davalı tarafından ödeneceğinin, ödemelerin bir yıl içinde 3 kez 10 iş gününü geçmesi halinde sözleşmenin ihbarsız feshedilmiş olacağının, kalan aylara ait kiraların da muaccel hale geleceğinin kararlaştırıldığı, davalının RTÜK payları, meslek birliklerine telif bedellerini ödemeyi üstlendiği, davacının ihtarına rağmen 2009 yılı Nisan ve Mayıs aylarına ilişkin prodüksiyon/ kira bedellerinin ödenmediği, alınan bilirkişi raporuna göre davalının muaccel hale gelen kira bedellerinden, meslek birlikleri ve RTÜK ödemelerinden kaynaklı borcunun bulunduğu, meslek birlikleri ve RTÜK'e yapılan ödemelerin tamamının davacı defterlerine kaydedildiği, ödeme dekontlarında ve belgelerde davacı şirketin kaşesinin yer aldığı, davalının ödemeye ilişkin ticari defterlerinde herhangi bir kayda yer verilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 10.000.- TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi, 40.440,23 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ve 79.274,47 USD'nin ıslah tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4-a maddesi uyarınca işleyecek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 83. maddesi, (6098 sayılı TBK'nın 99. maddesi) uyarınca konusu para olan borç ülke parasıyla ödenir. Ancak ödemenin ülke parası dışında başka bir para birimiyle ödenmesi kararlaştırılmış ise alacak ödemenin bu para birimiyle veya ülke para birimiyle ödenmesini istemede seçimlik hakka sahiptir. Yenilik doğurucu nitelikteki bu hakkın kullanılmasıyla birlikte hakkı kullanan kişi bu kararından geri dönemez.

2- Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 83. maddesi, (6098 sayılı TBK'nın 99. maddesi) uyarınca konusu para olan borç ülke parasıyla ödenir. Ancak ödemenin ülke parası dışında başka bir para birimiyle ödenmesi kararlaştırılmış ise alacak ödemenin bu para birimiyle veya ülke para birimiyle ödenmesini istemede seçimlik hakka sahiptir. Yenilik doğurucu nitelikteki bu hakkın kullanılmasıyla birlikte hakkı kullanan kişi bu kararından geri dönemez.

Davacı, dava dilekçesinde fazlaya dair haklarını saklı tutarak kira alacağı için 8.000.- TL'nin, meslek birlikleri ve RTÜK payları için 2.000.- TL'nin ihtarname tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini istemiş, ıslah dilekçesinde ise dava dilekçesinde sözleşmeye göre talep edilen alacak miktarı 8.000 TL'nin, dava tarihinde 5.685,53 USD'ye karşılık geldiğini belirtip bunun mahsubu ile bu kalem yönünden taleplerini 79.274,47 USD arttırarak 84.960.- USD'nin, ihtarname tarihinden itibaren işleyecek Devlet Bankalarının 1 yıl vadeli Amerikan Dolarına ödediği en yüksek faiz oranı ile birlikte fiili ödeme günündeki TL karşılığını talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı, dava dilekçesinde sözleşme bedelini TL üzerinden istediğinden bu tercihinden dönerek ıslah dilekçesi ile borcun yabancı para üzerinden tahsilini isteyemeyeceğinin gözetilmemesi yerinde olmamış, kararın bu yönden davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

3- RTÜK'e ve Meslek Kuruluşlarına yapılacak ödemelerden davalının sorumlu olduğu hususunda bir ihtilaf yoktur. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 3.4. maddesinde davalının, davacı tarafından prodüksiyon yayın hakkı çerçevesinde yapılacak belgeye dayalı resmi giderleri (RTÜK vb.), kendisine bildirildiği tarihten itibaren 10 gün içerisinde ilgili mercilere ödenmek üzere davacıya ödeyeceği ya da davacı adına ödendiğine dair makbuzu ibraz etmek zorunda olduğu düzenlenmiştir. Bu hükme göre davalı, bu ödemeleri davacıya yapabileceği gibi davacı adına ilgili kuruluşa yapıp makbuzunu ibraz edebilecektir. Davalı, kira faturalarının incelenmesiyle sözleşmede kararlaştırılan aylık tutarlardan daha fazla tutarda düzenlendiğinin anlaşılacağını, zira meslek kuruluşları ödemelerinin davacı tarafından kira bedeli faturalarına ilave edildiğini, davalının bu yolla meslek birliği ödemelerini gerçekleştirdiğini, RTÜK ödemelerinin de yine davalı tarafından yapıldığını, Kurumdan iki asıl makbuz alındığını, bunlardan birini kendisinde tutup, diğerini davacıya verdiğini savunmuş, buna ilişkin delillerini sunmuştur. Bu durumda mahkemece, davalının bu savunmaları üzerinde durulup değerlendirilerek ulaşılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken salt meslek birlikleri ve RTÜK ödemelerinin davacı defterlerinde kayıtlı olduğu, davalı kayıtlarında bu kalemlere rastlanmadığı, davacının düzenlediği kira faturalarında da davalının savunması yönünde bir ibare bulunmadığı yönündeki bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmemiş, kararın bu yönden de davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

4- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı, 13.05.2009 tarihli ihtarnamesinde tebliğden itibaren 3 gün içinde edimlerin ifasını, prodüksiyon bedellerinin, KDV'si ile birlikte 9 aylık ödeme tutarlarının, Müyap ve varsa RTÜK paylarının 24 saat içinde ödenmesini istemiştir. Bu durumda davalının, ihtarı tebellüğü ve atıfet süresinin hitamından sonra temerrüde düştüğü nazara alınarak temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmolunması doğru olmamış, kararın bu yönden de davacı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yekdiğerine verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 24.09.2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Taraflar arasındaki sözleşmede, ödemelerin bir yıl içinde 3 kez 10 iş gününü geçmesi durumunda, sözleşmenin herhangi bir ihbara gerek olmaksızın tek taraflı feshedilmiş olacağı ve geri kalan aylara ait kiraların muaccel hale geleceği düzenlenmiştir. Davalının 3 aylık ödemeyi sözleşmede belirtilen süreden sonra ödediği, dava tarihi itibariyle 2 aylık sözleşme bedelini de ödemediği ihtilafsız olup bakiye kira alacağı muaccel hale gelmiştir. Ancak, davalı kira bedelini peşin ödemek suretiyle kiraladığı frekans üzerinden yayınına devam edebilecekken davacının gönderdiği 13.05.2009 tarihli ihtarname üzerine frekansı terk etmiştir. Bu durumda davalının borcu frekansı kullandığı süre ile sınırlı olmalıdır. Davacı, alacağını, dava dilekçesinde açıkça kira bedeli olarak istediğinden mahkemece, istenen bu tutarın ifa yerine cezai şart olarak kabul edilmesi yerinde olmamıştır. Davacının buna ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu bakımdan da bozulması gerektiği kanısında olduğumuzdan saygıdeğer çoğunluğun (1) numaralı bentteki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2018/7654, Karar No: 2019/7760, Tarih: 04.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7654 E.  ,  2019/7760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 10.04.2015 tarihli raporda mağdurede ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan depresif bozukluk denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edilip, 2009 yılı Nisan ayı ve 26.05.2009 tarihinde mağduru bulunduğu olayda cinsel istismar eylemlerinde bulunan sanıkların eylemlerinin ruh sağlığını birlikte bozduğunun belirtilmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun münferit eylemi sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu hususunun şüphede kaldığı anlaşıldığından, mevcut haliyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağı ve lehe Kanun değerlendirmesinin de bu doğrultuda yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2908, Karar No: 2011/6297, Tarih: 25.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2908 E.  ,  2011/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmaza ait 1983 yılında düzenlenen arazi kadastro tutanağı ile varsa dayanağı olan tapu kaydının bütün revizyonları ile getirtilerek,

2) Çekişmeli taşınmazı geniş çevresiyle gösteren pafta fotokopi örneğinin getirtilerek,

3) Taşınmaza en yakın komşu parseller paftasından tespit edilerek kesinleşme durumlarını gösterir son tapu kayıtlarının getirtilerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 25/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2411, Karar No: 2023/7160, Tarih: 02.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2411 E.  ,  2023/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/191 E., 2017/201 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... ın "Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğu fuhşa teşvik etmek, yaptırmak ve aracılık suçundan,", "Sanık ...'in ve sanık ...'in " Nitelikli cinsel saldırı suçundan"; sanık ...'in "Çocukları fuhşa teşvik, fuhşa, yönlendirme ve aracılık etmek suçundan", mahkûmiyetlerine dair İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.05.2016 gün ve 2016/146 Esas, 2016/348 sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 30.03.2017 gün ve 2017/43 Esas, 2017/1707 sayılı bozma yönündeki kararına Mahkemesince direnilerek kurulan 07.06.2017 gün ve 2017/191 Esas, 2017/201 Karar sayılı ilâmın sanıklar ve müdafileri temyiz edilmesinin ardından 14. Ceza Dairesinin 24.04.2019 gün ve 2019/229 Esas, 2019/9289 sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.12.2022 gün ve 2019/14-265 Esas, 2022/825 sayılı Kararıyla yapılan değerlendirmede; Yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp, bozma ilamı doğrultusunda işlem yapıldığından verilen hükümlerin "Eylemli uyma neticesi verilen yeni bir hüküm" niteliğinde olduğundan dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 30.03.2017 Tarih 2017/43 Esas, 2017/1707 Karar sayılı bozma ilâmı sonrası yapılan 07.06.2017 günlü celseye ilişkin; sanık ...'ye 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesi uyarınca bozma ilâmına yönelik beyanlarının tespiti amacıyla duruşma gününü bildirir tebliğat çıkarılmadığı; sanık ... müdafiinin 07.06.2017 tarihinde duruşmaya sağlık mazereti nedeniyle katılamayacağını aynı gün saat 07.12 de bildirmesine rağmen sanık müdafiinin mazeretine 07.06.2017 günlü celse zaptında herhangi bir ara kararı kurulmaması;

- Direnme kararı verildikten sonra 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca Cumhuriyet savcısına esas hakkında mütalaasının sorulmamış olması,

- 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir şeklindeki emredici düzenleme karşısında, sanıklar ... ..., ... ve ...'ın hazır bulunduğu 07.06.2017 tarihli oturuma ait duruşma tutanağında, hükümden önce son söz hakkının duruşmada hazır bulunan sanıklara tanınmaması nedeniyle sanıklar hakkında kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2017 tarihli ve 2017/191 Esas, 2017/201 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20151, Karar No: 2015/6245, Tarih: 14.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20151 E.  ,  2015/6245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2014

NUMARASI : 2012/1051-2014/221

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 14.04.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. E.. H.. G.. geldi. Karşı taraftan davacı vekili Av. G.. D.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davaya konu aracın 50.000 km bakımını davalı şirketin Adana ilinde bulunan servisine yaptırdığını, akabinde Adana'dan görev yaptığı Muş iline döndüğünü, bir kaç gün sonra Muş'tan İstanbul'a giderken diğer araç sürücülerinin uyarısıyla aracı durdurduğunda, araçta hiçbir ikaz lambası yanmamasına, hararet göstergesi yükselmemesine rağmen aracın kaputundan dumanların yükseldiğini ve antifrizin boşaldığını gördüğünü, aracı çekici yardımıyla İstanbul'a götürdüğünü, mahkeme kanalıyla tespit yaptırdığını, tespit bilirkişilerinin hazırladığı raporda, aracın motor bloğunun çatladığı, bunun motor soğutma sıvısının donması sonucu meydana geldiği, arızanın davalının ayıplı hizmetinden kaynaklandığının tespit edildiğini, tespit raporuna göre davalı şirketin müvekkilinin uğradığı zararı tazmin etmekle yükümlü olduğunu belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup, 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 25.000,00TL artırarak 35.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya bakmaya tüketici mahkemelerinin görevli olduğunu, davacının talebinin zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin delil tespitine itiraz ettiğini, ortada kesinleşmiş bir delil tespiti olmadığını, aracın 50.000 km periyodik bakımı sırasında antifriz bone derecesinin kontrol edilip, normal değerde olduğu görülünce bu hususun faturaya yansıtılmadığını, davacının davaya konu aracı tamir ettirip, halen kullandığını, davanın haksız olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davalının bakım sırasında araca antifriz koymayarak zararın doğmasında %75 oranında kusurlu olduğu, Adana ilinde yapılan bakım sırasında, davacının aracı soğuk bölgede kullanacağını servistekilere söylemeyip, onları uyarmadığından %25 oranında kusurlu olduğu, davalının kusur oranına göre hasarın 21.558,70 TL'sinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 21.558,70 TL zarar bedelinin 10.000,00 TL'sinin 10.09.2012 tarihinden, 11.558,70 TL'sinin ıslah tarihi olan 13.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasını talep etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Dava; araç bakım hizmetinin ayıplı yapıldığı iddiasıyla açılmış maddi tazminat istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; davalı tarafın kendisine bırakılan aracın bakımını gereği gibi yapıp yapmadığı, aracın motor bloğunda meydana gelen çatlamayla davalı tarafın verdiği servis hizmeti arasında illiyet bağı bulunup, bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bu bağlamda uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu aracın motor bloğunun çatlamasına neyin neden olduğunun kesin şekilde tespit edilmesi gerekmektedir.

HMK'nın 266. (HUMK'nın m. 275) maddesi gereğince; mahkeme, çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiye gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.

Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir (HMK m.279/2). Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Kural olarak bilirkişi raporu hâkimi bağlamaz. Hâkim raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilemez.

Bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun delil tespiti sırasında alınan rapor ve yargılama sırasında alınan ilk raporlarla çeliştiği görülmektedir.

Bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun delil tespiti sırasında alınan rapor ve yargılama sırasında alınan ilk raporlarla çeliştiği görülmektedir.

Delil tespiti sırasında ikili bilirkişi heyetinden alınan raporda; aracın motor bloğunda oluşan çatlağın, motor soğutma sıvısının donması sonucu meydana geldiği, bunun imalat ve kullanım hatasından kaynaklanmadığı, arızanın davalı şirket servisi teknik elamanlarınca motor soğutma sıvısının üreticinin öngördüğü değerlerde olup olmadığının gerektiği gibi kontrol edilmemesinden kaynaklandığı bildirilmiştir.

Mahkemece bilgisine başvurulan öğretim görevlisi tarafından hazırlanan 30.04.2013 tarihli raporda; dava konusu araçta keşif günü itibariyle soğutma suyu eksiltme probleminin devam ettiği, arızanın imalat ve kullanıcı hatasından kaynaklanmadığı, davalı tarafça yapılan bakım sırasında soğutma suyuna eklenmesi gereken antifrizin eklenmemesi ya da yeterli seviyede eklenmemesinden kaynaklandığı rapor edilmiş, arızanın 35.000,00 TL harcanmak suretiyle giderilebileceği bildirilmiştir.

Davalı vekilinin rapora itirazı üzerine üçlü bilirkişi heyetinden rapor alınmıştır.

Hükme esas alınan 11.03.2014 üçlü heyet raporunda; motor blokunun donma sonucu çatladığı, çatlamanın soğutma suyunun donması sonucu meydana geldiği, bu olayda davalının %75 kusurlu olduğu, bakım işleminin davalının Adana ilinde bulunan servisinde yapıldığı, davacının aracın soğuk iklimin hakim olduğu Muş şehrine gideceğini davalıya bildirmesi gerektiği halde bunu bildirmeyerek, zararın meydana gelmesinde %25 oranında tali kusurlu olduğu, davacının zararının 28.744,94 TL olup, davalı tarafın bu tutarın %75'i olan 21.558,70 TL'sinden sorumlu olması gerektiği bildirilmiştir.

Görüldüğü üzere, değişik iş dosyasında alınan bilirkişi raporunda ve eldeki davada alınan ilk raporda, aracın motor bloğunda meydana gelen çatlama ile ilgili olarak davacıya hiçbir kusur yüklenmemişken, hükme esas alınan raporda %25 kusur izafe edilmiş, hükme esas alınan raporda; zarar miktarı yönünden yapılan incelemede aracın hurda amortisman ve yenileme değeri esas alınmak suretiyle hesaplama yapılmışken önceki raporlarda bu yönde bir hesaplama yapılmamıştır. Bu bağlamda raporlar arasında çelişki bulunduğu açık olup, çelişkiler giderilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; davacının aracında meydana gelen arızanın sebebini duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıklayan gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirerek hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, birbiriyle çelişen raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.