muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1226, Karar No: 2024/1227, Tarih: 26.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/1226 E.  ,  2024/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/101 E., 2022/91 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; Dairemizin 31.10.2023 tarihli ve 2023/2300 E., 2023/2992 K. sayılı ilamıyla İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, bu Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması sonucunda verilen Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durumda davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan karar düzeltme harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12295, Karar No: 2006/12596, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12295 E.  ,  2006/12596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2431, Karar No: 2024/8917, Tarih: 20.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/2431 E.  ,  2024/8917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/24 E., 2021/260 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

KARAR : Durma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2020 tarihli infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan sanık hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın Cumhuriyet Başsavcısı tarafından soruşturma aşamasında elde edilen delillerin yanı sıra şüpheli hakkında başlatılan disiplin soruşturmasının da dosyaya getirtilmesi gerektiğinden bahisle iade edilmesini müteakip, Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 28.12.2020 tarihli iddianame ile Ereğli (Konya) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/24 Esas sayılı dosyasında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda suça konu olay ile ilgili olarak daha önce verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmediği ve usulüne uygun açılmış bir kamu davasının bulunmadığı gerekçesiyle yargılamanın durmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2023/23 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57887 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57887 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında yapılan soruşturma neticesinde Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/11/2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, o yer Cumhuriyet Başsavcısı tarafından iade edilmesi üzerine mahkemesince, tanzim edilen iddianamenin, bahse konu olay ile ilgili olarak daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu kararın tebliğ edilmemiş olmasından dolayı söz konusu kararın henüz kesinleşmediği, Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2 maddesi gereğince kaldırılmasının kovuşturma şartı olduğundan bahisle davanın durmasına karar verilmiş ise de,

17/06/2021 tarihli ve 7328 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Bölge Adliye Mahkemeleri'nin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 18/4. maddesinde yer alan "Cumhuriyet başsavcısı, Cumhuriyet savcılarının soruşturmayı sonlandıran kararları arasında oluşabilecek farklılıkların giderilmesi ile bu kararların kanuna uygunluğunun denetlenmesi hususlarında görevli ve yetkilidir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/11/2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, o yer Cumhuriyet Başsavcısı tarafından iade edilmesi yoluyla yeni bir iddianame düzenlenmesine engel bir durumun bulunmadığı gözetilmeden, yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi yerine, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın Cumhuriyet Başsavcısı tarafından iade edilmesini müteakip, Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen iddianamenin 18.01.2021 tarihli kabul kararı ile Ereğli (Konya) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/24 Esas sayılı dosyasında açılan kamu davasının yapılan yargılamasında suça konu olay ile ilgili olarak daha önce verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmediği ve usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığı gerekçesiyle durma kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. 25.06.2021 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7328 sayılı Kanun ile 5235 sayılı Kanun’un 18 inci maddesinin son fıkrasına; “Cumhuriyet Başsavcısı, Cumhuriyet savcılarının soruşturmayı sonlandıran kararları arasında oluşabilecek farklılıkların giderilmesi ile bu kararların kanuna uygunluğunun denetlenmesi hususlarında görevli ve yetkilidir” şeklindeki düzenlemenin getirildiği anlaşılmıştır.

3. Somut uyuşmazlıkta, Cumhuriyet savcısı tarafından verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın Cumhuriyet Başsavcısı tarafından iade edilmesi üzerine düzenlenen 28.12.2020 tarihli iddianamenin 5235 sayılı Kanun’un 18 inci maddesinin son fıkrasına getirilen düzenleme ile birlikte usûlüne uygun hâle geldiği, ayrıca bahse konu iddianamenin 18.01.2021 tarihinde kabulüne karar verildiği anlaşılmakla, mahkemesince yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde durma kararı verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ereğli (Konya) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2021/24 Esas, 2021/260 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ereğli (Konya) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2021/24 Esas, 2021/260 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16393, Karar No: 2010/1857, Tarih: 23.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/16393 E.  ,  2010/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı,506 sayılı Yasa sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti ile maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere verilen kararın bozma kararına uygun olmasına göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının ıslah ettiği dava dilekçesi ile, 14.7.2004 tarihine kadar geçen 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının geçerli olduğunun ve bu hizmet süresi esas alınarak olmadığı taktirde hizmet birleştirmesi yapılmaksızın sadece 1.11.2000 tarihi öncesi 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalısı olduğu süreler esas alınmak suretiyle 1.8.2004 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa'ya tabi maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyularak davacının 1.2.1984 tarihinde başlayıp 14.7.2004 tarihine kadar devam eden 506 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının geçerli olduğunun ve davacıya 1.8.2004 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa uyarınca maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Mahkemece bozma kararına uyularak davacının 1.2.1984 tarihinde başlayıp 14.7.2004 tarihine kadar devam eden 506 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının geçerli olduğunun ve davacıya 1.8.2004 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa uyarınca maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden davacının 1.2.1984 tarihinden itibaren 14.7.2004 tarihine kadar 4.145 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak çalıştığı, 6.6.1995 tarihinden itibaren devam eden Limited Şirket ortaklığından dolayı davalı Kurumca 12.6.2002 tarihinde geriye doğru yapılan bir işlem ile 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığa ara verilen 1.11.2000 tarihinde resen 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olarak tescil edildiği, ... sigortalılığından dolayı herhangi bir prim ödemediği, şirket ortaklığının 25.1.2005 de sona erdiği, S.S.K. Maluliyet Dairesinin 17.6.2004 tarihli yazısına göre davacının 22.1.2004 tarihli ve 239 sayılı raporu maluliyetine başlangıç olmak üzere çalışma gücünün 2/3’ünü kaybettiği başka birisinin bakımına muhtaç olmadığı ve kontrol kaydının bulunmadığı, yine davacıya ait Güzelyalı 600 yataklı Hava Hastanesinin 11.11.1988 tarih ve 1513 sayılı raporunda “çocukluğundan beri her iki gözününde iyi göremediğini ifade eden hastanın yapılan muayenesinde her iki gözün haricen tabii, kırıcı vasatlar saydam, tigroid görünüm (oftal maskopide) skiaskopide sağ göz dikey 9.00 yatay -7.00 DPT miyop astimat olup görmesi 1 MPS tashihle 0,4,sol göz dikey 10.00 astimat -8.00 DPT miyop astimat olup görme 1 MPS tashihle 0,4 olduğunun ve askerliğe elverişli olmadığının tespit edildiği, davacının SSK’dan 15.7.2004 tarihinde maluliyet aylığı talebinde bulunduğu ve Kurumca 2/3 oranında çalışma gücünün kaybolduğu belli ise de en son çalışma ... bünyesinde olduğundan 2829 sayılı Yasa^nın 8. maddesine göre talebin reddedildiği, bozma kararından sonra yapılan yargılama sırasında kurumdan verilen cevapta davacının maluliyetinin kurum kararıyla belirlendiği, askerlik raporuna göre belirlenmediğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık mahkemece maluliyet oranının ve başlangıcının yasal prosedüre uygun olarak tespit edilip edilmediği noktasındadır.

506 sayılı Yasa'nın 54/B maddesinde bu Kanun kapsamında ilk defa çalışmaya başladıkları tarihte mevcut hastalık veya arızası bulunanların bu hastalık veya arızasının malul sayılmayı gerektirecek düzeyde olmadığını Kurum veya Kurum dışındaki hastanelerden işe girmeden önce alınmış,usulüne uygun sağlık raporu dayanağı tıbbi belgelerle kanıtlamakla yükümlü oldukları,sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihte,malul sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arızalarının bulunduğunu önceden veya sonradan tespit edilmesi sigortalıların bu hastalık veya arızaları nedeni ile malullük sigortası yardımlarından yararlanamayacağı bildirilmiş olup 5510 sayılı Yasa'nın 25.maddesinde de aynı düzenlemeye yer verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan Mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Gerçekten davacının maluliyet oranının ve başlangıç tarihinin usulüne uygun ve uyulmasına karar verilen bozma ilamında belirtildiği şekilde, belirlenmeksizin sonuca gidildiği görülmektedir.

Yapılacak iş; davacıya ait Güzelyalı 600 yataklı Hava Hastanesinin 11.11.1988 tarih ve 1513 sayılı raporunda “çocukluğundan beri her iki gözüde iyi göremediğini ifade eden hastanın yapılan muayenesinde her iki göz haricen tabii, kırıcı vasatlar saydam, tigroid görünüm (oftal maskopide) skiaskopide sağ göz dikey 9.00 yatay -7.00 DPT miyop astimat olup görmesi 1 MPS tashihle 0,4 dür. Sol göz dikey 10.00 astimat -8.00 DPT miyop astimat olup görme 1 MPS tashihle 0,4 dür” bulgularının tespit edildiği belli olup, söz konusu bu rapor dikkate alınarak, S.S.K Yüksek Sağlık Kurulu'ndan rapor alınarak , davacının ilk defa sigortalı olarak çalışmaya başladığı 1.2.1984 tarihinde maluliyet oranının 2/3 oranında olup olmadığını, belirlemek Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına davacı tarafından itiraz edilmesi halinde Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla inceleme yaptırmaktır.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir. Maluliyetin başlangıç tarihinin belirlenmesinden sonra 506 sayılı Yasa’ya tabi 1800 günden fazla çalışması olduğu belli olmakla çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14188, Karar No: 2015/10819, Tarih: 26.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14188 E.  ,  2015/10819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Çekişme konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının (geldi-gitti kayıtları denetlenebilir şekilde kütük sayfalarının) ve dayanakları olan tüm belgelerinin (belediye encümen kararları-şuyulandırma cetvelleri) getirtilmesi ve çekişme konusu taşınmazlarda imar uygulaması yapılmasına ilişkin............. Belediye Başkanlığının encümen kararının sicile yansıtılıp yansıtılmadığının araştırılarak ilgili kayıtların temin edilmesi ayrıca ........ Belediye Başkanlığının 2012/771 sayılı Encümen Kararının getirtilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10621, Karar No: 2022/2135, Tarih: 16.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10621 E.  ,  2022/2135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : KONYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptal- tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanı ...’un 3422 parsel sayılı taşınmazı satış suretiyle ikinci eşi olan davalıya temlik ettiğini, anılan taşınmazın imar ile parsel numarasının değiştiğini ve müteahhitle yapılan anlaşma sonucu 10. kat 19 no.lu bağımsız bölümün pay karşılığı davalıya verildiğini, işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, ayrıca taşınmazın annesinin de katkıları ile alındığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını ve davalının annesinin taşınmazın alımında katkısı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, ispat yükünün davacıda olduğunu, davacının muvazaanın varlığını ispatlayamadığını, tanıkları ile satışın bedel karşılığı olduğunu ispatladığını, mirasbırakanın mal kaçırma amacının bulunmadığını, bedel farkının tek başına muvazaa kanıtı olmadığını, maddi durumunun iyi olduğunu, taşınmazın temlik tarihindeki değerinin doğru belirlenmediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç