muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9372, Karar No: 2023/518, Tarih: 25.01.2023

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamından; katılan ...'nin Mezitli Pakize Kokulu Lisesi öğrencisi iken Lisans Yerleştirme Sınavına (LYS) giriş için 06.01.2012 tarihinde başvuruda bulunduğu, 11.04.2012 tarihinde ikamet değişikliği nedeniyle Mersin/Akdeniz Kazanlı Abdülkadir Perşembe Vakfı Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesine naklinin gerçekleştiği ve 08.06.2012 tarihinde 58.67 diploma notu ile bu okuldan mezun olduğu, ÖSYM Başkanlığından gelen yazı uyarınca 11.06.2012 ilâ 22.06.2012 tarihleri arasında okullar tarafından mezun olan öğrencilerin diploma notlarının sisteme girişinin yapılacağı 25.06.2012 ilâ 27.06.2012 tarihlerindeki ek güncellemeler için yeniden sisteme giriş yapılabileceğinin belirtildiği, Kazanlı Abdülkadir Perşembe Vakfı Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi müdür yardımcısı olarak görev yapan ve katılanın diploma notunu sisteme girmekle sorumlu olan sanığın, aynı yıl yaz aylarında yapılan üniversite sınavına giren katılanın diploma notunu e-Okul sistemi üzerinden ÖSYM'ye bildirmesi gerekirken bildirmemesi nedeniyle sınavda katılanın diploma notunun ''sıfır'' olarak değerlendirildiği, böylece sanığın sınavda eksik puan alarak tercihlerini istediği gibi yapamadığı ve istediği üniversiteye yerleşemediği, katılanın diploma notunun sisteme girilemediğini fark eden sanığın sadece bu durumu öğrenciye söylemekle yetindiği, oysa sanığın görevi gereği öğrencinin nakil geldiği okulundan notu temin ederek kayıtlara bizzat kendisinin girmesi gerekirken üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirmediği, her ne kadar sanık savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmeyerek kendisinin not girişi ile sorumlu olmadığını, katılanın geldiği okuldan diploma notunun girilmesi gerektiğini, öğrenciye ulaşılamaması nedeniyle bu durumun ortaya çıktığını savunmuş ve sanıkla aynı okulda idareci olarak çalışan tanıklar da sanığın savunması doğrultusunda beyanda bulunmuş iseler de sanığın idareci olarak öğrencilerin diploma notlarını e-Okul sistemine girmekle sorumlu olduğu, katılana ulaşamaması halinde ise onun nakil geldiği okulun yöneticileri ile görüşüp notları temin ederek e-Okul sistemine girmesi gerektiği, nitekim ÖSYM Bilgi Güvenliği ve Yönetimi Daire Başkanlığından gelen 06.12.2012 tarihli yazı içeriğinde de bu sorumluluğun Kazanlı Abdülkadir Perşembe Vakfı Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde olduğunun bildirildiği, bu nedenle Lisans Yerleştirme Sınavında katılanın diploma notunun ''sıfır'' olarak geçmesi ve eksik puan alarak istediği üniversiteye yerleşememesinden sanığın sorumlu olduğu kabul edilerek hakkında üzerine atılı suçtan kamu davası açıldığı ve cezalandırılması yoluna gidildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, 53 üncü maddenin beşinci fıkrası uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, (1) inci bentte belirtilen eleştiri ve Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıdaki husus dışında başkaca bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler hakkında da ve hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerekirken, sadece kendi altsoyu hakkında koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Mersin (Kapatılan) 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2015/26 Esas, 2015/109 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği ve dosya kapsamında re'sen tespit edilen hususlar nazara alındığında, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 5 inci paragrafındaki 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı da nazara alınarak, hapis cezasının kanuni sonucu olarak sanığın; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına göre 53 üncü maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53 üncü maddenin birinci fıkrasında yazılı diğer haklardan 53 üncü maddenin ikinci fıkrası gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17650, Karar No: 2023/1139, Tarih: 23.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17650 E.  ,  2023/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1847 E., 2022/1537 K.

DAVA TARİHİ : 04.11.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 34. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/341 E., 2022/288 K.

Taraflar arasındaki feragatin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ....07.2006 tarihinden 27.03.2018 tarihine kadar davalı Üniversite bünyesinde çeşitli alt işveren Şirketlere bağlı olarak çalıştırıldığını, 23.03.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında kadroya geçebilmek için ... 24. ... Mahkemesinin 2016/523 Esas, 2018/141 Karar sayılı dosyasındaki davasından feragat ettiğini ancak feragat dilekçesinin şarta bağlı feragat niteliğinde olduğunu, davacının dilekçeyi özgür iradesi ile imzalamadığını, iradesinin fesada uğratıldığını ileri sürerek 23.03.2018 tarihli feragat dilekçesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle hak düşürücü süre ve zamanaşımı yönünden davanın reddi gerektiğini, davacının davasını ispatla mükellef olduğunu ancak dava dosyasından davacının beyanlarını doğrulayıcı bir bilgi ve belgeye rastlanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... 24. ... Mahkemesinin 2016/523 Esas sayılı dosyasında feragat sebebiyle davanın reddine karar verildiği, davacının somut davada feragatin irade sakatlığı nedeniyle olduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... 24. ... Mahkemesinin 2016/523 Esas sayılı dosyasında feragat sebebiyle davanın reddine karar verildiği, davacının somut davada feragatin irade sakatlığı nedeniyle olduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin ....07.2006-27.03.2018 tarihleri arasında ... Tıp Fakültesi yerleşkesinde çeşitli alt işveren şirketlerde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, bu tarihten sonra 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, geçiş şartı olarak da feragat sözleşmesi imzalatıldığını, feragatin şarta bağlı olduğunun ve davacının iradesini yansıtmadığının açık olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek istinafa başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kadroya geçmeyip, işçilik alacakları için açtığı davaya sürdürme imkânı varken bu seçeneği değil, kadrolu çalışmayı tercih ettiği; bu nedenle de davacının iradesi ile davadan feragat ettiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesinin başvurunun esastan reddine ilişkin kararının bozularak ortadan kaldırılması gerektiği gerekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ... 24. ... Mahkemesinin 2016/523 Esas sayılı dosyasında davasından feragat ettiğine dair dilekçesinin geçerli olup olmadığına ve ve iptalinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 307, 311, 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9880, Karar No: 2021/10548, Tarih: 23.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/9880 E.  ,  2021/10548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Öncelikle sanığın bilinen en son adresine tebligatın çıkartılması, önceki adresine tebliğ yapılamaz ise bu defa sanığın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi olup olmadığının araştırılması, mernis adresinin tespiti halinde 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre tebliğ yapılması gerektiği dikkate alındığında; sanığın yakalama üzerine alınan 03.03.2011 tarihli savunmasında bildirdiği adres "... Mahallesi ... Paşa Caddesi, ... Apartmanı No:12/3" olduğu halde 12.11.2012 tarihinde yapılan tebligatın cadde ismi belirtilmediğinden tebliğ edilemeden iade edildiği, tekrar sorgusunda bildirdiği adrese tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, bu kez 18.12.2012 tarihinde belirlenen MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21.maddesine göre tebliğ yapılması usulsüz olup sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların kendi içinde zincirleme şekilde ayrı ayrı suçları oluşturduğu nazara alınarak sanık hakkında her takvim yılından ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, tek hüküm kurulmuş ise de; sanığa yüklenen "2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme " suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 23.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/701, Karar No: 2023/2107, Tarih: 14.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/701 E.  ,  2023/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/147 E., 2022/677 K.

DAVA TARİHİ : 02.03.2020

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinde herhangi bir azalma olmadığını, ayrıca davacının ücretine toplu ... sözleşmesi uyarınca belirlenen %4 oranındaki zammın da uygulandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2021 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, işçinin onayı olmaksızın ücretinin düşürülemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 16.11.2021 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanan ... ... sözleşmesinde ücretin her ay açıkça asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak kararlaştırıldığı, sözü edilen düzenlemenin her asgari ücret artış dönemi için işvereni bağlayacağı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 03.03.2022 tarihli ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların, arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği ve hüküm altına alınan fark ikramiye alacağının bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep ettiği alacaklara hak kazanamayacağını, ücretin kanuna uygun olarak ödendiğini savunarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk son tutanak tarihini aşan taleplere ilişkin dava şartı ile ikramiye alacağına uygulanan faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9462, Karar No: 2014/8692, Tarih: 21.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/9462 E.  ,  2014/8692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/160-2013/171

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesinin feshinde davacıya hak ettiği tüm işçilik alacaklarının ödendiğini, davacının çalışması süresince iş avansı aldığını ve ödenmeyen avansların fesihte ödenmesi gereken tazminatlardan mahsup edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde, fesihte ödenen 2.500,00 TL'nin mahsubu ile 15.866,61 TL kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kıdem tazminatı 17.738,44 TL olarak hesaplanmış ve ödenen 2.500,00 TL'nin mahsubu ile bakiye alacağın 15.738,44 TL olduğu belirtilmiştir. Ancak hesaplamanın sonuç kısmında sehven alacağın 17.738,44 TL olduğu belirtildiğinden; mahkemece kıdem tazminatı 17.734,44 TL olarak hüküm altına alınmıştır. Hem dava dilekçesindeki talebi aşacak şekilde taleple bağlılık kuralına aykırı olarak, hem de ödenen miktarın mahsubu ile hesaplanan bakiye alacak miktarını aşacak şekilde fazlaya hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Somut olayda; davalı işveren davacıya çalışması boyunca iş avansları verildiğini ve geri ödenmeyen iş avanslarının fesihte ödenmesi gereken tazminatlardan mahsup edilerek bakiye kısmın ödendiğini savunmuştur. Söz konusu iş avanslarının ticari defterlerde kayıtlı olduğunu da belirterek delil olarak kendi ticari defterlerine dayanmıştır. Dosyada davalının savunmasını destekler nitelikte delil olmadığı sabit olmakla birlikte, davalının ticari defterlerinde inceleme yapılmadığı da anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalının ticari defterlerinde inceleme yaptırılarak, davacıya ödenen iş avansı olup olmadığı, varsa davacının bu iş avanslarını nerelerde kullandığı, alıp da iş için kullanmadığı ve iade etmediği, dolayısıyla fesihte ödenecek tazminatlardan mahsubu gereken bir iş avansı bulunup bulunmadığı açık ve tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmelidir. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.