muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2769, Karar No: 2014/2849, Tarih: 11.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2769 E.  ,  2014/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2012

NUMARASI : 2009/371-2012/183

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 04.09.2002 tarihli sözleşme ile müvekkili şirkete bağlı Ballıca Sigara Fabrikasının idare binasının bir yıl süreyle 13 işçi ile temizlik işinin yapılması konusunda davalı C...-Tem Temizlik Hizmetleri Ltd. Şti. ile anlaşmaya varıldığını, sözleşmenin süresinin sona ermesi üzerine müvekkili şirketin özelleştirme kapsamında olması, kapanan fabrikalarından nakil yolu ile işçiler gelmesi ve naklen gelen işçilerden vasıfsız olan işçilere temizlik işlerinin yaptırılması nedeniyle ihaleden vazgeçildiğini, işin müvekkili şirketin kendi elemanlarınca yapılması yoluna gidildiğini, müvekkili aleyhine İş Mahkemesi'nde fesihlerin haksız olduğundan bahisle 11 işçi tarafından tazminat davaları açıldığını, yargılama sonucunda münhasıran alt işverene bağlı olarak çalışılmayan durumlarda asıl işverenin alt işverenle müteselsilen sorumlu olduğu ve davacı işçilerin iş akitlerinin haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile asıl işveren sıfatıyla müvekkilinden tahsil kararı verildiğini, kararın kesinleşmesini müteakip müvekkili şirket tarafından 93.969,10 TL 'nin 21.01.2009 tarihinde işçilere ödendiğini, oysaki müvekkili şirket ile dava açan işçiler arasında hiç bir hizmet akdi bulunmadığını, bütün sorumluluğun temizlik ihalesini alan davalı şirkete ait olduğunu, bu bedelin de davalı şirket tarafından karşılanması gerektiğini, davalı şirketin müvekkilinin kurumda bulunan teminat mektubunun irad kaydedildiğini ileri sürerek, kalan 86.913,10 TL'nin davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; Ticaret Sicil Memurluğu'nun cevabi yazısına göre C...-Tem Temizlik Ltd. Şti. unvanlı bir şirket bulunmadığı, C...-Tem Gıda İnş. Taah. Turz. Özel Güvenlik Toplu Temizlik Hizm. Otomotiv Medikal Tekstil Tekel Ürünleri Paz. ve Tic. Ltd. Şti.'nin daha sonra unvan değiştirdiği, davacının asıl işveren, davalının ise alt işveren olduğu, İş Kanunu'nun 2. ve BK'nın 50. ve 51. maddeleri gereğince işçilerin kıdem tazminatının ödenmesinde asıl işveren ve alt işverenin müteselsil sorumlu oldukları, ancak taraflar arasındaki sözleşme gereğince sözkonusu tazminatların davalı tarafından işçilere ödenmesi gerektiği ve davacının tazminat bedelleri için rücu etmekte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın C...-Tem Gıda İnşaat Taahhüt Hiz. Turizm Medikal Bil. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7890, Karar No: 2017/1642, Tarih: 13.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/7890 E.  ,  2017/1642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait yurt dışındaki işyerlerinde teknisyen olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifası üzerine iş sözleşmesinin sona erdiğini, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece "Davacı davalı işyerinde çalışırken, çok kötü şartlar altında çalıştığını, davalı tarafından bunun düzeltilmediği ve davacı iş akdini haklı olarak feshettiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını,

Davacı fazla mesai yaptığı, hafta sonu ve ulusal bayramlarda çalıştığı, ücretini alamadığı, davalı ise davacının fazla mesai ücreti, hafta sonu ve ulusal bayram ücretini ödediğini, banka dekontu, ödeme belgesi vs. belgeler ile ispat edemediğinden davacının fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve hafta sonu alacağına hak kazandığı,

Davacı izin ücreti olduğunu beyan etmiş, davalı ise davacının izin ücretini ödediğini veya kullandığını izin defteri ya da ödeme belgesi ile ispat edemediğinden davacının izin ücretine hak kazandığı dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamıyla anlaşıldığından dosya bilirkişiye verilmiş bilirkişi tarafından verilen 26/05/2014 tarihli bilirkişi raporunun 2. şıkkı nazara alınarak, raporda belirtilen miktarlar üzerinden kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağının kabulüne, fazla mesai, hafta sonu çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti yönünden %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak kalan miktar üzerinden kabulüne, fazlaya ait talebin reddine karar vermek gerekmiş mahkememizin kanaati bu yolda olmakla," şeklinde gerekçe yazılıp dava kısmen kabul edilmiş ve kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Kararın usul hükümleri açısından incelenmesi sonucu:

Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Kararın usul hükümleri açısından incelenmesi sonucu:

Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.’un 27. Maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36 ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden söz edilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece gerekçe olarak yukarıda belirtilen şekilde bir açıklama yapılmıştır. Bu gerekçe yetersiz olduğu gibi özellikle fesih şeklindeki kabul de açık olmayıp hükümle de çelişki içindedir. Öte yandan dosya içindeki deliller tartışılmamış, maddi olay/olaylar saptanmamıştır. Gerekçesiz karar yazılması, Anayasa’ nın 138 ve 141. maddeleri ile HMK. nun 297. Maddesine aykırı olup, adil yargılanma hakkının ihlalidir. Kararın salt bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

2- Kararın esası yönünden yapılan inceleme sonucu:

a- Davacının dava dilekçesinde davalı işyerlerinde hangi tarihlerde hangi saatler arasında çalıştığını ayrı ayrı açıkladığı halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu açıklamaları aşar şekilde tanık beyanlarına göre hesaplama yapılması hatalıdır.

2- Kararın esası yönünden yapılan inceleme sonucu:

a- Davacının dava dilekçesinde davalı işyerlerinde hangi tarihlerde hangi saatler arasında çalıştığını ayrı ayrı açıkladığı halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu açıklamaları aşar şekilde tanık beyanlarına göre hesaplama yapılması hatalıdır.

6100 sayılı HKM'nın 25. maddesine göre Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamayacağından dava dilekçesinde açıklanan çalışma süreleri ile bağlı kalınmalıdır. Ayrıca hesaplamada davacının izinli olduğu günler dışlanmalı ve fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu yönündeki sözleşme hükmü dikkate alınarak sonuca gidilmelidir.

b- Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı ve kazandığı takdirde hesabı ile ilgili taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine göre, hafta tatili Pazar günüdür. Bu genel kural mutlak nitelikte olmayıp, hafta tatili izninin Pazar günü dışında da kullandırılması mümkündür.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince, çalışılmayan hafta tatili günü için bir iş karşılığı olmaksızın işçinin ücreti tam olarak ödenir. Hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı yasalarda düzenlenmemiş ise de, Dairemizce hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı, buna göre ücretin yüzde elli zamlı ödenmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir (Yargıtay 9.H.D. 23.5.1996 gün 1995/37960 E, 1996/11745 K.). Buna göre hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında, çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak ödenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece davacının hafta tatillerinde çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

Davacı taraf, davalı işyerinde yılda 5 gün izin yaptıklarını iddia ederken davacı tanıklarının bu yöndeki anlatımları net olmayıp biri 15 günde bir izinden bahsederken diğeri iş yoksa izin yaptıklarını açıklamıştır. Bu beyanlar karşısında davacının tüm sürelerde hafta tatili kullanmadan çalıştığının kabulü hatalıdır. Mahkemece gerekirse bu yönden yeniden tanık beyanlarına başvurulup hafta tatili çalışması olup olmadığı varsa ne sıklıkla olduğu ortaya konup hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında, çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak hesap yaptırılarak sonuca gidilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile alacağın yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8242, Karar No: 2018/8713, Tarih: 04.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/8242 E.  ,  2018/8713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...'in mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak maliki olduğu iki parça tapulu taşınmazı 1990 tarihinde gelini olan davalı ...'e satış suretiyle devrettiğini, davalı ...’in de 109 ada 9 parsel sayılı taşınmazı eşi olan davalı ...'e temlik ettiğini, ayrıca 101 ada 26, 101 ada 27, 127 ada 3, 129 ada 15, 136 ada 64, 32, 67, 153 ada 1, 127 ada 15, 129 ada 16 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespiti esnasında davalıların yönlendirmesi ile hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tescil edildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının miras payı oranında iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bir kısım taşınmaz yönünden zilyetlik devrinin yapılmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, satış suretiyle devredilen taşınmazlar açısından ise temlikin mal kaçırmak amacıyla yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bir kısım taşınmaz yönünden zilyetlik devrinin yapılmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, satış suretiyle devredilen taşınmazlar açısından ise temlikin mal kaçırmak amacıyla yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’in 24.11.2000 tarihinde öldüğü, geride davacı kızı ..., davalı oğulları ..., ..., ... ve dava dışı çocukları ..., ..., ..., ..., ... ve ...’un mirasçı olarak kaldıkları, davalı ...’in davalı ...’in eşi olduğu, mirasbırakanın maliki olduğu tapulu taşınmazları 1990 tarihinde gelini olan davalı ...’e satış suretiyle devrettiği, bilahare kadastroca 111 ada 2 parselin 28.06.2004 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları ile 07.03.1990 tarih 5 sıra nolu tapu kaydına binaen davalı ... adına tespit ve tescil edildiği, 109 ada 9 parsel sayılı taşınmazın ise davalı ...’in tespite muvafakat etmesi üzerine davalı ... adına tespit ve tescil edildiği, tespitlerin 04.11.2004 tarihinde itirazsız kesinleştiği, 101 ada 26, 27, 129 ada 15, 136 ada 64 ve 67 parsel sayılı taşınmazların senetsizden, ceddinden intikal ve verese arasında taksimen mirasbırakanın tasarrufu altında bulunmaktayken 101 ada 26 ve 27 parsellerin 01.01.1994 tarihinde, 129 ada 15 parselin 01.01.1992 tarihinde, 136 ada 64 ve 67 parsellerin 01.01.1995 tarihinde haricen ve rızaen davalı ...’ya bağış suretiyle mirasbırakan tarafından zilyetliklerinin devredildiği gerekçesiyle ... adına çekişme konusu 153 ada 1 ve 127 ada 3 parsel sayılı taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı, ceddinden intikal ve verese taksimen davalı ... adına tespit ve tescil edildiği, 129 ada 16 ve 136 ada 32 parsellerin senetsizden ceddinden intikal ve verese arasında taksimen mirasbırakanın tasarrufu altında bulunmaktayken 01.01.1995 tarihinde haricen ve rızaen davalı ...’e bağış suretiyle mirasbırakan tarafından zilyetliklerinin devredildiği, 127 ada 15 parselin de ceddinden intikal ve verese taksimen davalı ... adına tespit ve tescil edildiği, tespitlerin 10.05.2007 tarihinde itirazsız kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacı, çekişme konusu 111 ada 2 ve 109 ada 9 parsel sayılı taşınmazlar bakımından muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak, 101 ada 26, 101 ada 27, 127 ada 3, 129 ada 15, 136 ada 64, 32, 67, 153 ada 1, 127 ada 15, 129 ada 16 parsel sayılı taşınmazlar açısından ise kadastro öncesi irsen intikal, kazandırıcı zamanaşımı nedenlerine dayanarak ve taşınmazların müşterek mirasbırakandan geldiğini ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuş olup mahkemece davacı tarafından bildirilen tanık dinlenilmeden sonuca gidilmiştir.

Bilindiği ve Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesinde düzenlendiği üzere "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olayların varlığını ispatla yükümlüdür." Yine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190/1. maddesi gereğince "ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Bilindiği ve Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesinde düzenlendiği üzere "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olayların varlığını ispatla yükümlüdür." Yine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190/1. maddesi gereğince "ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Hal böyle olunca; davacı tanığı dinlenerek, 2 ve 9 sayılı parseller bakımından muris muvazaası yönünden mirasbırakanın amacının yukarıdaki ilkeler ışığında açıkça saptanması, kadastro öncesi nedene dayanılarak dava konusu edilen diğer taşınmazlar bakımından ise taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, halen kimin zilyetliğinde olup, nasıl tasarruf edildiği, zilyetliğin mirasbırakan tarafından davalılara devredilip devredilmediği, varsa zilyetliğin başlangıç tarihi ve davalıların ne sıfatla zilyet oldukları terekenin mirasçılar arasında taksim edilip edilmediği husularının maddi olaylara dayalı olarak kesin olarak belirlenmesi gerekirken davacı tanığı dinlenilmeden resen mahalli bilirkişi sıfatıyla dinlenilen kişilerin beyanları ile yetinilerek noksan soruşturma ile sonuca gidilmesi doğru değildir.

Davacı ve davalıların değinilen yönler itibariyle yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5366, Karar No: 2013/8420, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/5366 E.  ,  2013/8420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. ... geldi. Davalı taraftan gelen olmadı. Hazır bulunanın sözlü beyanı dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralanana yönelik tadilat ve dekorasyon masrafının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmü davacı vekili reddedilen kısma yönelik olarak temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davalı ... Mağazacılık A.Ş. ile müvekkili arasında imzalanan kira sözleşmesi kapsamında 17 adet bağımsız bölümün birleştirilerek 1.379m2 büyüklüğünde tek bir mağaza oluşturulduğunu, mağazada kiracının isteğine uygun tadilat ve dekorasyon işleri yapıldığını, yapılan harcama tutarının 389.732 TL olduğunu, kiralananın davalıya bu şekilde teslim edildiğini, davalının kiralananı bir süre çalıştırdığını, ancak kış sezonu nedeniyle kapalı tuttuğu işyerini 01.04.2010 tarihinde faaliyete geçirmeyi taahhüt etmesine rağmen belirtilen tarihte mağazayı faaliyete geçirmeyerek taahhüdünü ihlal ettiğini, bu kapsamda sözleşmenin haklı nedenle ve tek yanlı olarak feshedildiğini belirterek kiralanana kiracının isteği doğrultusunda yapılan 389.732 TL tadilat ve dekorasyon masrafının sözleşme hükümlerine göre davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar tebligata rağmen duruşmaya gelmemişler ve davaya cevap vermemişlerdir. Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.