muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3479, Karar No: 2009/13148, Tarih: 12.11.2009

Davalılar, kusurları bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların 26.08.2003 tarihinde gemi adamı olmasında sakınca olmadığına dair verdikleri ... raporu üzerine ... Denizcilik ve Su Ürünleri Anadolu Meslek

2009/3479-13148

Lisesine kayıt yaptırdığını, okulu bitirdikten sonra özel üniversiteye kayıt yaptırmak için aldığı 06.09.2007 tarihli rapor ile doğuştan renk körlüğü olduğunu öğrendiğini ileri sürerek davalıların kusuru nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararların tazmini istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalılar, kusurlarının bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu raporu dayanak yapılarak davalıların kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davalı tarafça düzenlenen davacıya ilişkin 26.08.2003 tarihli raporda göz muayenesinde İschiara testinin başarılı olduğu belirtilerek ... durumunun denizlerde yapacağı göreve uygun olduğunun rapor edildiği, davacının ... Devlet Hastanesi ... Kurulundan aldığı 06.09.2007 tarihli ... kurulu raporunda ise, göz muayenesi sonucu “ diskromotopsi mevcut ” tanısı konularak gemi adamı olamayacağının belirtildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Karara dayanak yapılan Adli Tıp Kurumu 3.Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunun sonuç kısmında “ İshihara testinde sadece koyu kontrastlı olan tek rakamı (12) okuyabildiği, değişik renklerle oluşturulmuş diğer rakamları okuyamadığı, renk yumakları testinde kırmızı,yeşil,sarı ve mavi renkleri tek tek görebildiği, her iki raporda yapılan renk görme muayenesi test metodu belirtilmediği, 27.8.2003 tarihli muayenede Holmgreen testiyle bakıldığının kabulü ile hekime atf-ı kabil kusur bulunmadığı ” belirtilmiştir. Davaya konu davalı tarafça düzenlenen 26.08.2003 tarihli raporda İschihara testinin uygulandığı açıkça belirtilmiştir. Bu durumda Adli Tıp Kurumu raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, mahkemece davacıda renk körlüğü bulunup bulunmadığı, varsa doğuştan olup olmadığı, davalıların olayda herhangi bir kusurlarının bulunup bulunmadığı ayrıca renk körlüğünün zamanında farkedilmemesinde davacıya atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığının Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak konusunda uzman,üç kişilik bilirkişi kurulundan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin olunan temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/12433, Karar No: 2012/12002, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12433 E.  ,  2012/12002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.10.2010 gün ve 2010/247 Esas, 2010/293 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Çocuk Hastalıkları Hastanesinin 08.04.2010 tarihli raporunda ruh sağlığının bozulduğu belirtilen mağdurenin 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca suçun sonucunda beden veya ruh sağlığında bozulma olup olmadığının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, mağdurenin olay sebebiyle ruh sağlığının bozulmadığı kabul edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9805, Karar No: 2012/13259, Tarih: 20.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9805 E.  ,  2012/13259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 27/11/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyizine gelince:

Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; davalıların kendisini kasten yaraladıklarını, yaralanma nedeni ile geçici iş gücü kaybı, tedavi ve yol masrafının olduğunu, tedavisinin halen sürdüğünü belirterek maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ... dışındaki davalıların davacıyı yaraladıkları ispat edilemediğinden davanın bu davalılar yönünden reddine, davalı ... yönünden ise; davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, maddi tazminat talebinin ise kanıtlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda yargıç, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler. Diğer yandan, yaralanma nedeniyle tedavi gideri yapılması yaşamın olağan akışına uygun olup tüm giderlerin belgelenmesi de beklenemez. Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince takdir edilecek uygun bir tutar, belgelendirilemeyen tedavi gideri olarak kabul edilmelidir.

Eldeki davada davacı, delil olarak ceza davasına dayanmıştır. Ceza dosyasında mevcut Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen rapora göre davacının 15 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralandığı, burnunun kırıldığı sabit olduğuna göre, Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca davacının işgücü kaybına ilişkin maddi zararı da mahkemece takdir olunarak hüküm altına alınması gerekir.

Şu halde, mahkemece yukarıda bahsi geçen hususlar gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Şu halde, mahkemece yukarıda bahsi geçen hususlar gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle bozulmasına,davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6007, Karar No: 2008/7549, Tarih: 10.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6007 E.  ,  2008/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline bu niteliği ile işlenmesi istemi ile açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... idaresi temyiz etmiştir.

Gerçekten, 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre yayla; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmalarını ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zaman aşımı ile mülk edinilmesi olanaksız bulunduğu gibi, sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Davalı ... idaresi savunmasında; çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını, vakıfname kapsamında kaldığını, esasen bu konuda kesinleşmiş yargı kararı olduğunu savunmuştur. O yüzden, taşınmazın kamu malı niteliğindeki yayla özelliği taşıyıp taşımadığının saptanması, eldeki davada önem kazanmaktadır.

Çekişme konusu taşınmaz, ... ilçesi, Çevlik köyü hudutları içinde bulunmaktadır.

Davalı taraf savunmasında, çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim Çevlik Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim Çevlik Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle Çevlik köyünün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle Çevlik Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, Çevlik Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın Çevlik Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim Çevlik Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim Çevlik Köyünün tarım alanında kaldığını, dava dışı şahıs tarafından kullanıldığını belirttiklerinden tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, varsa dava konusu yer ile ilgili kesinleşmiş mahkeme dosyaları da getirtilerek, taşınmazın niteliğinin saptanıp saptanmadığı, kesin delil veya kesin hüküm koşullarının var olup olmadığı da irdelenmek suretiyle bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3158, Karar No: 2010/9578, Tarih: 04.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3158 E.  ,  2010/9578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.09.2008 tarih ve 2005/206 - 2008/379 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında taşıma sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşme kapsamında 07.07.2004 tarihli üç adet sevk irsaliyesi muhteviyatı emtiayı müşterisine hasarlı şekilde teslim ettiğini, hasarın mahkeme kanalı ile tespit edildiğini, davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 8.740.037.766 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, içeriği bildirilmeden teslimatın yapıldığını, hasarlı olduğu gerekçesiyle emtianın alıcı tarafından teslim alınmadığını, teslim edilen malların yeni olmadığını, hasarın ambalaj eksikliğinden kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının müşterisinin sipariş ettiği emtianın taşınmasının davalı tarafından gerçekleştirildiği, yüke yönelik çekincesinin olmadığı, tam ve sağlam teslim aldığı, bir kısım malları hasarlı teslim ettiği, bir kısının ise kaybettiği, zararın belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.092.09 YTL’nin reeskont faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının çekincesiz olarak taşınanı teslim almış olmasına, mahkeme vasıtasıyla yapılan tespitten anlaşılacağı üzere emtianın bir kısmını hasarlı şekilde teslim edildiğinin, bir kısmının ise hiç teslim edilmediğinin sabit bulunmasına, davacının, dava hakkının düşmediğinin anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde tazminata hükmedilmiştir. Taraflar arasında taşıma sözleşmesi akdedildiği, İstanbul’da bulunan davacının, Ankara’da yerleşik olan müşterisine satışını yaptığı muhtelif motor ve parçalarının davalı tarafından taşındığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Çekişme, taşımanın gereği gibi yerine getirilip getirilmediği, hasarlı veya eksik taşıma söz konusuysa davacının talep edebileceği tazminat tutarı noktalarında toplanmaktadır. Davalı taraf, taşımanın hasarsız ve tam olarak gerçekleştirildiğini savunmuştur. Yapılan yargılama sonucunda da davalının motor emtialarını hasarlı şekilde teslim ettiği, bir kısım emtianın ise, kayıp olduğu, alıcısına teslim etmediği ortaya çıkmıştır. Bu durum, alıcının teslimden iki gün sonra mahkeme vasıtasıyla yaptırdığı tespit sonucu düzenlenen raporla da belirlenmiştir. Ayrıca, hasarlı motor emtialarının davalı deposunda bulunduğu dosya kapsamıyla sabittir. Hasar ve kayıp konusunda taraflar mutabık değildirler. Bu husus, yargılama ile sabit olmuştur. O halde, taraflar arasındaki hasarın belirlenmesine ilişkin hükmün tatbik kabiliyeti bulunmamaktadır. Güzergah itibariyle uyuşmazlık konusu taşımaya TTK.nun taşımaya yönelik hükümleri tatbik edilecektir. Anılan Kanunun 785 nci maddesi uyarınca ziyadan doğan tazminat, taşıma senedine geçirilen değere, taşıma senedinde değer gösterilmemiş ve fakat taşıyıcıya bildirilip onun tarafından kabul edilmiş bir değer mevcut ise ona, böyle bir değer bulunmadığı takdirde aynı cins ve vasıftaki eşyanın gönderilene teslim edileceği yerdeki değerine göre tayin olur. Şu kadar ki; tazminatın piyasa değerine göre tayin edildiği hallerde ziya dolayısıyla ödenmemiş bulunan gümrük resmi,taşıma ücreti ve sair masraflar piyasa değerinden indirilir.

Hasardan doğan tazminat ise, ancak eşyanın gönderilene teslim edileceği yerde hasardan önceki değeri ile hasardan sonraki değeri arasında mevcut farka göre tespit edilir.

Somut olayda hem eksik hem de hasarlı teslim mevcuttur. Bilirkişi raporunda hasarlı teslim edilen motorların tamir ile kullanılabilecekleri, ancak yeni olma özelliğini kaybetmiş oldukları açıklanmıştır. Bu durum karşısında, tazminat miktarının yukarıda açıklanan yasa hükmü çerçevesinde belirlenmesi yönünde ek rapor alınması veya yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28747, Karar No: 2013/20785, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28747 E.  ,  2013/20785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın ... edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 02.04.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde eşiyle birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.