muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3642, Karar No: 2022/10495, Tarih: 19.04.2022

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 12/04/2021 tarihli ve 2021/4751 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7661, Karar No: 2021/10792, Tarih: 21.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/7661 E.  ,  2021/10792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili,davalı ... şirketinin trafik sigortacısı olduğu aracın kusuru nedeniyle gerçekleşen trafik kazasında davacının yaralanarak iş gücü kaybına uğradığını belirterek bedel artırım dilekçesiyle birlikte 76.432,00 TL sürekli iş göremezlik, 8.357,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; başvurunun kısmen kabulü ile 61.958,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 13/06/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından itiraz yoluna başvurulması üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin ve davalı vekilinin itirazlarının kısmen kabulüne, başvurunun kısmen kabulü ile 61.958,00 TL sürekli iş göremezlik ve 8.357,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının 13/06/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklı sürekli iş göremezlik istemine ilişkindir. Uyuşmazlık Hakem Heyetince ve İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan hesap raporu hesaplama tekniği yönünden iki seçenekli olarak tanzim edilmiş olup; PMF 1931 yaşam tablosu kullanılarak progresif rant yöntemi ile yapılan hesaplamada 76.432,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplanmış, TRH 2010 yaşam tablosu kullanılarak 1.8 teknik faizle yapılan hesaplamada 61.958,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplanmıştır. İtiraz Hakem Heyetince, sürekli iş göremezlik zararı yönünden; PMF 1931 yaşam tablosu kullanılarak progresif rant yöntemi ile yapılan hesaplama neticesinde belirlenen 76.432,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kabulü yönünde karar verilmesi gerekirken diğer

hesaplama yöntemi kabul edilerek hüküm tesisi isabetli olmayıp hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

hesaplama yöntemi kabul edilerek hüküm tesisi isabetli olmayıp hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmeliğin 16. maddesine eklenen 13. fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17. maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyeti'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretinin altında kalacak şekilde vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 4.032,35 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 21/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2049, Karar No: 2012/4031, Tarih: 07.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2049 E.  ,  2012/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, muris ...'in kooperatif kurucularından olduğunu, kooperatifin denetimi sonucu köyde ikamet etmeyen üyelerin kooperatiften çıkarılmalarının gerektiği görüşü üzerine 30.06.2007 tarihli genel kurul toplantısında murisin ihracına karar verildiğini, genel kurul toplantısı için usulüne uygun tebliğ ve ihtar yapılmadığını, muris ...'in karardan genel kurul sonrasında yapılan tebligat ile haberdar olduğunu, ihraç işleminin iyiniyet kurallarına uygun olmadığını, başka üyelerin de köyde ikamet etmediğini, 28 üye içinden bir tek davacının ihraç edildiğini ileri sürerek, haksız ihraç kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, alınan kararın genel kurul iradesine dayandığını, sadece davacı için oy kullanıldığını, davacının ihracının tek nedene dayanmadığını, davacının kooperatifin çalışma alanına giren konularda ticaret yaptığını, açılan davanın haksız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; genel kurul toplantısı ile ilgili çağrı usulsüzlüğü bulunmadığı, genel kurul kararında çıkarma sebebinin açık olarak yazılmadığı, davacının köyde oturmaması sebebinin çıkarmaya esas alındığı düşünülse dahi bu şekilde başka üyelerin de bulunduğu, bu kişilerden sadece davacının ihracının TMK'nun 2. maddesine uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 30.06.2007 tarihli ihraca dair kararın iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21592, Karar No: 2012/23151, Tarih: 20.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21592 E.  ,  2012/23151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup ... anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2) 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ... ve ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel Kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

İdarenin harçtan sorumlu olduğu dikkate alınmadan davacı idareden tahsil edilen harçların iadesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9117, Karar No: 2015/23354, Tarih: 04.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/9117 E.  ,  2015/23354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/62365

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2010

NUMARASI : 2009/210 (E) ve 2010/706 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine ve temyizin kapsamına göre dosya görüşüldü:

1-) Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık İ.. Y..'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-)Tehdit suçundan kutulan hükmün temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-)Sanığın, kardeşi mağdur O.'ın diğer kardeşi olan H.'i bıçakla yaralamasının ardından bıçağı bir kere daha saplamaması için silahını çekerek "üzerime gelme vururum" diye söylediğini savunması karşısında, TCK'nın 25. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-)TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceği hususunun kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık İ.. Y..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8896, Karar No: 2021/956, Tarih: 14.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8896 E.  ,  2021/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: İDARİ İŞLEMİN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının iş müfettişi tarafından 07/02/2014-27/02/2014 tarihleri arasında işin yürütümü yönünden yapılan teftiş sonucu hazırlanan raporda tespit edilen hususların hatalı olduğunu ve kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

Davalıların cevabının özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince verilen 20.02.2020 tarihli bozma ilamına Mahkemece uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 20.02.2020 tarihli bozma ilamında, Ankara 13. İş Mahkemesinin 2014/622 esas sayılı dosyasında 22.12.2015 tarihli gönderme kararı verilmesi üzerine tarafların hukuki dinlenilme hakkı gözetilerek ...22. İş Mahkemesince taraflara davetiye gönderilmesi ve duruşma açılması gerekirken dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu karar verilmesinin doğru görülmediği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş olup yargılama sonucunda verilen kararda “Dosya içeriğine göre; davanın, dahili davalı işçinin başvurusu üzerine işyerinde haftalık çalışma düzeni ve fazla çalışma yapılıp yapılmadığına dair tespit içeren iş müfettişi raporuna itiraz niteliği taşıdığı anlaşılmaktadır.

Öncelikle 4857 sayılı Kanun’un 92. maddesinin 3. fıkrasına göre iş müfettişi raporunun işçi alacaklarına ilişkin kısmına karşı taraflarca dava açılabilecektir. İş müfettişi raporunun işçi alacaklarına ilişkin kısmı ise bireysel başvurulara karşı iş müfettişinin yaptığı tespitlere ilişkindir. Dava konusu olayda dahili davalı işçi tarafından haftalık yasal çalışma saatinin üzerinde çalıştırıldıkları gerekçesiyle başvuruda bulunulmuştur. Bu başvuru üzerine ise iş müfettişi tarafından işyerinde yaz ve kış döneminde haftalık 45 saati aşan şekilde çalışmalar yaptırıldığı, fazla çalışma ödemelerinin ise daha az olduğu değerlendirilerek tespitte bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere; iş müfettişinin işyerinde uygulanan çalışma sürelerine ve işçilere yapılan fazla çalışma ödemesinin düşük olduğuna ilişkin yaptığı tespit, 4857 sayılı Kanun’un 92. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “işçi alacağı” kapsamında değerlendirilemez.

Diğer taraftan iş müfettişi raporunda yer alan sözkonusu tespitlerin ve raporun etki ile sonucunun ileride açılması muhtemel alacak davalarında değerlendirilmesi gerektiği de göz ardı edilmemelidir.

Görüldüğü üzere; iş müfettişinin işyerinde uygulanan çalışma sürelerine ve işçilere yapılan fazla çalışma ödemesinin düşük olduğuna ilişkin yaptığı tespit, 4857 sayılı Kanun’un 92. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “işçi alacağı” kapsamında değerlendirilemez.

Diğer taraftan iş müfettişi raporunda yer alan sözkonusu tespitlerin ve raporun etki ile sonucunun ileride açılması muhtemel alacak davalarında değerlendirilmesi gerektiği de göz ardı edilmemelidir.

Yukarıdaki açıklamalar nazara alındığında; davacı tarafından açılan davanın kanuni dayanağı olmadığından reddine karar verilmiştir.” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; dosya içeriğinden, davaya konu edilen iş müfettişlerinin teftişi sonucu hazırlanan rapordaki tespitin sadece dahili davalıya ilişkin olmadığı, davalı işyerindeki diğer işçileri de kapsayan genel bir tespit olduğu görülmektedir. Bu sebeple dahili davalının ayrıca alacak davası açmasının ve davalı işverenin alacak davasında davalı işyerinde fazla mesai yapılıp yapılmadığı hususunu tartışıp iddialarını orada dile getirecek olmasının genel nitelikteki tespitin iptaline ilişkin davayı sonuçsuz kılmayacağı açıktır. Buna göre, Mahkemece davanın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19412, Karar No: 2014/897, Tarih: 20.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19412 E.  ,  2014/897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES İ :İzmir 16. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/515 Karar no:2013/479

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.01.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/2464, Karar No: 2019/6066, Tarih: 13.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/2464 E.  ,  2019/6066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Konut A.Ş. ile davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı arsa sahibi ... Konut Gayrimenkul Yat. Ort. A.Ş. ve davalı yüklenici ... Gayrimenkul Geliştirme Yat. İnş. San. ve Tic. A.Ş.- ... Mim. Dan. İnş. San. ve Tic A.Ş. - ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. - ... İnş. San. ve Tic. AŞ ortak girişimi arasında 29.05.2009 tarihinde ... 3.Etap Turkuaz projesi adı altında ... ili, Avcılar ilçesi, 520 ada, 2 parsel, 9B Blok D: 1 Zemin katta bulunan taşınmazın alımı hususunda 19.08.2009 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi imzalandığını, taraflar arasında imzalanmış olan sözleşmeye göre bağımsız bölümün teslim tarihinin 30.08.2010 olarak belirlendiğini, ancak kendisine bağımsız bölümünün teslim edilmediğini belirterek dava tarihinden, konut teslim edilinceye kadarki süre içinde işleyecek gecikme tazminatı talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla; sözleşmede belirtilen konutun teslim edilmesi gereken tarihten dava tarihine kadar geçen 17 aylık süre için 17.000,00 TL'lik gecikme tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... ile davalı ... Gayrimenkul Geliştirme Yat. İnş. San. ve Tic. A.Ş. davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 5.483,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı .... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukuki dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile mümkündür. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile mümkündür. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. (HMK.m.144) Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Dosya içeriğine göre, dava dilekçesi tebliği, ... Gayrimenkul Geliştirme Yat. İnş. San. ve Tic. A.Ş. - ... Mim. Dan. İnş. San. ve Tic A.Ş.- ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti- ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. Ortak Girişimi adresi olarak davacı tarafça bildirilen adrese çıkarılmış ve sonrasında dosyada tespit edilen diğer bir adrese tebligat usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Ancak tebliğ üzerine davalı şirketlerden yalnızca ... Gayrimenkul Geliştirme Yat. İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili bulunan avukatlar tarafından beyan dilekçesi sunulmuştur. Ortak girişim adı altında bildirilen şirketlerin ayrı ayrı tüzel kişilikleri bulunmasına rağmen, yargılama aşamasında her bir şirkete ayrı ayrı tebligat çıkartılmamıştır.

Bu durumda; mahkemece, 7201 sayılı Tebligat Kanunundaki ve yönetmelikteki düzenlemeler gözetilerek öncelikle davalı şirketlerin her birinin bilinen adresine tebligat çıkarmalı, bu adreste bulunmadıklarının tespit edilmesi halinde davalı şirketlerin her birinin ticaret sicil müdürlüğünden kayıtlı adresi sorulmalı ve tebligatlar bildirilen bu adreslere yapılmalıdır. Bu şekilde de davalı şirketlere tebliğ yapılamadığı takdirde, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre işlem yapılmak suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekir. Taraf teşkili tam olarak sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebebine göre temyiz eden davacı ve davalı ....'nin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan birinci bent gereğince hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince temyiz eden davacı ve davalı ....'nin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 93,00 TL harcın istek halinde davalı ... Konut Gayr. Yat. A.Ş.'ye iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.