muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8673, Karar No: 2012/12384, Tarih: 25.06.2012

Kabule göre de;

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca katılana 1100 TL maktu vekalet ücreti yerine, 1000 TL vekalet ücreti tayin edilmek suretiyle eksik vekalet ücreti tayini,

3-Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleyen sanığın eyleminin zincirleme suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

4-5237 sayılı TCK.nun 51/1. maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanunun 51/3 ve devamı maddeleri uyarınca erteleme süresi ve koşullarının gösterilmemesi,

5-2004 takvim yılında işlenen suç nedeniyle, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde yer alan 'lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir' hükmü karşısında, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerekirken karşılaştırma yapılmaksızın 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi uyarınca tayin olunan temel hürriyeti bağlayıcı cezadan sonra, 765 sayılı TCK'nun 59/2 ve 5237 sayılı TCK'nun 62. maddelerinin uygulanması halinde hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK'nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak anılan yasanın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarının da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun aleyhe sonuç doğurduğu, cezanın tecili açısından ise; deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde ceza tecil edilmiş olan mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılması nedeniyle suç tarihinde yürürlükte bulunan 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesine göre sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40662, Karar No: 2017/7347, Tarih: 07.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/40662 E.  ,  2017/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen .... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz dilekçesinin içeriği karşısında, suçtan zarar gören .... Belediye Başkanlığının CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek, dosya görüşüldü:

A- Sanık ... hakkında verilen karara yönelik temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ....Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 184/4 maddesinde “Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tâbi yerlerde uygulanır” hükmüne yer verilmiştir. Bu bağlamda sanık tarafından ruhsatsız olarak inşa edildiği iddia olunan binanın, belediye mücavir alanı içinde kaldığının belirtilmesi karşısında, özel imar rejimine tabi yerlerden bulunup bulunmadığı hususunun İdareden sorulup tespit olunarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Sanığın kovuşturma aşamasındaki beyanında, imara aykırılığı giderdiğini ifade etmiş olması karşısında, dava konusu taşınmazın imar plânına ve ruhsatına uygun hale getirip getirmediği hususu araştırılarak, sonucuna göre TCK'nın 184/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı, katılan... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1245, Karar No: 2018/9041, Tarih: 06.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1245 E.  ,  2018/9041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......... Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, murisinin ......... kazası sonucu ......ünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istem.........tir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar verm.........tir.

Hükmün, davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme il.........kin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına il.........kin isteğin reddine karar verildikten sonra .........in gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilm.........tir.

2-Dava, ......... kazası nedeniyle ...... eden sigortalının anne, baba ve kardeşinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine il.........kindir.

Mahkemece; Davalı ... aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat talepli dava ile Davalı ......... A.Ş. aleyhine açılan manevi tazminat talepli davanın reddine; davacılar .........için ayrı ayrı 1000,00 TL maddi tazminatın (Davalı ......... A.Ş'nin ...... limiti ile sorumlu olmak kaydı ile ve dava tarihinden itibaren faiz .........letilmek sureti ile) kaza tarihi 08.01.2008 tarihinden itibaren .........leyen yasal faizi ile birlikte Davalılar ..., ... ve ......... A.Ş.'den; Davacılar ............ için ayrı ayrı 10000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi 08.01.2008 tarihinden itibaren .........leyen yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... tahsili ile davacılara verilmesine karar verilm.........tir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; müteveffanın davalı ...... bünyesinde proje asistanı olarak çalışırken seminer programı nedeni ile İstanbul İli'nden ...... İli'ne gönderildiği, program dönüşü ...... Havalimanına gid......... için ekip halinde umuma açık, bölge halkının kullanımında olan minibüse bindikleri, müteveffanın yolcu olarak bulunduğu ...'in yönetimindeki aracın kaza yapması sonucu ...... ettiği, 18.03.2013, 01.07.2014 ve 22.12.2014 tarihlerinde bilirk.........i heyetlerinden alınan kök ve ek raporlarda müteveffa, ... ve araç sahibi ...'e kusur atfedilmediği, araç sürücüsü ...'in % 100 kusurlu olduğunun belirtildiği ve bu şekilde Mahkemece davalı .........veren ... aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat talepli davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

......... kazalarında olay, ......... Hukuku ve ......... İlkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. .........verenin ......... kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenm......... olan ayrık haller dışında ilke olarak ......... akdinden doğan .........çiyi gözetme (koruma) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde .........verenin .........çilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu ......... Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

......... kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, ......... Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle .........verenin niteliğine göre, ......... yerinde uygulanması gereken .........çi Sağlığı ve ......... Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, .........verenin ......... yerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere .........çinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı ilamı da aynı yöndedir.)

Somut olayda, ......... Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşullar göz önünde tutularak, ......... Teft......... raporunda ......... kazası olduğu tespit edilen olay neticesinde ...... eden sigortalıya, .........vereni ...'nın araç temini konusunda sorumluluğu irdelenmek ve .........in denetim ve gözetim altında yapılması için ......... organizasyonunun usulüne uygun teşkil edilip edilmediği hususlarının tartışılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken, yeterli inceleme yapılmaksızın, olayın oluşuna aykırı kusur raporuna itibarla karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak .........; müteveffanın davalı ...... bünyesinde proje asistanı olarak çalışırken seminer programı nedeni ile İstanbul İli'nden ...... İli'ne gönderildiği, program dönüşü ...... Havalimanına gid......... için ekip halinde umuma açık, bölge halkının kullanımında olan minibüse bindikleri gözetilerek .........veren davalı ...'nın seminer programı nedeni ile gönderdiği ekibin güvenli şekilde ulaşımı sağlamak adına seminerde görevlendirilen k.........i sayısı da araştırılarak araç temini konusunda sorumluluğunun değerlendirilmesi, yine müteveffanın içinde olduğu ekibin güvenli ulaşımı amacı ile ödendiği iddia edilen gider ve/veya harcırahların net olarak tespiti ile mutat ve/veya özel vasıtayı karşılamasının mümkün olup olmadığının araştırılması, özellikle olayın gerçekleştiği bölgenin kış şartlarındaki hava ve yol durumunun gözetilerek Vakfın sorumluluğunun incelenmesi amacı ile 77.madde kapsamında tarafların ......... güvenliği konusunda sorumluluklarının tespiti açısından dosyanın alanında uzman ......... güvenliği uzmanlarından oluşturulacak üç k.........ilik bilirk.........i heyetine incelettirilerek, davacı tarafın itirazlarını da karşılayacak şekilde, tarafların kusur ve sorumluluklarını belirlemek suretiyle sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine,

06.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3613, Karar No: 2022/5019, Tarih: 25.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3613 E.  ,  2022/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK. AV. ...

VEK. AV. ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; davacının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalının temyizi yönünden;

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Davacının temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacının temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 21,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 25/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9451, Karar No: 2014/9275, Tarih: 12.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/9451 E.  ,  2014/9275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve

kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS., özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise

aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 16/03/1994 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'ten boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 12/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5419, Karar No: 2014/14601, Tarih: 06.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5419 E.  ,  2014/14601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞUHUT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2012/66-2013/59

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2009 yılı Kasım ayında büyükbaş hayvan ortakçılığı yapmaya karar verdiğini, davalının 4 adet süt ineği alarak davacının ahırına teslim ettiğini, tüm bakım masrafının davalıya, bakımı, denetimi, gözetimi v.s de davacıya ait olup, doğacak buzağıların satışından elde edilen paranın paylaşılmasının kararlaştırıldığını, ortakçılık yazılı belgeye bağlanmasa da yörede senede bağlanmamasının yerleşmiş bir teamül olduğunu, davalının 2011 Nisan ayında 17.000 TL'ye sattığı buzağıların bedelinden davacının payına düşeni vermediğini belirterek, davacının ödediği yem bedeli ile birlikte toplam 11.000 TL alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali, inkar tazminatının tahsili talep edilmiştir.

Davalı cevabında; davacı ile arasında ortaklık bulunmadığını, davacının bacanağı olduğunu ve bu nedenle ineklerini onun besihanesine bağladığını, yerini vermeyi kendisinin kabul ettiğini belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; tarafların delil olarak sadece tanık gösterdiğini, tanık beyanlarına göre davalının hayvanlarının davacının besihanesinde bakıldığının sabit olduğunun anlaşıldığı ancak, taraflar arasındaki hayvan ortakçılığı konusunda tanıkların yeterli bilgiye sahip olmadığı, duyum ve tahmine dayalı bilgileri ve tüm dosya kapsamından davacının iddiasını ispat edemediği gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmektedir.

Somut olayda; davacı, davalı taraf ile hayvan ortakçılığı konusunda adi ortaklık sözleşmesi yaptıklarını, yasal delillerle ispatlayamamıştır. Ancak, dava dilekçesine ekli delil listesinde "yemin ve sair deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece; davacıya davalı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılmadan karar verilmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece, davacıya iddiasını ispat zımnında davalı tarafa yemin teklifi hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, değinilen bu yön gözardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.