muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21911, Karar No: 2018/3268, Tarih: 19.02.2018

İşveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve ...'den yararlanmaya başlanması üzerine düşürülmesi 2822 sayılı ...GLK'nın 6. maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olup, kanuna aykırıdır. Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilerek gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmelidir. " gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemesince anılan bozma ilamına karşı önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, direnme kararı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16/03/2016 tarih, 2015/9 - 2410 Esas 2016/388 Karar sayılı ilamı ile ;

"... mahkemece usule uygun karar oluşturulmamış sadece "eski kararda direnilmesine" denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz usule uygun karar oluşturulmasıdır... " gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemesince " Usul ve yasaya uygun olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun bozma ilamına uyulmasına " şeklinde ara karar oluşturularak, ".... her ne kadar Mahkememizce verilen direnme kararı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından usuli nedenle bozulmuş ise de, Hukuk Genel Kurulu ... 15. İş Mahkemesinin emsal davası hakkında verdiği 02/12/2015 tarih 2015/9-1006 Esas 2015/2759 Karar numaralı esastan bozma kararında davacının iş sözleşmesi ile kararlaştırılan temel ücretinin ... ile düşürülmesinin hukuka aykırı olduğu şeklinde karar verdiğinin anlaşıldığı" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemenin direnme kararı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından ".. direnme kararının usulüne uygun olmadığı.." gerekçesi ile bozulmuştur.

1086 sayılı HUMK. nun 429/4 ve 6100 sayılı HMK. nın 373/7. maddeleri uyarınca "Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına uymak zorunludur. "

Bu emredici düzenleme karşısında Mahkemenin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun bozma kararına uyarak usulüne uygun bir direnme kararı verilmesi yasal zorunluluktur.

Mahkemenin hiçbir hal ve şartta Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına aykırı bir karar vermesi söz konusu olamaz.

Kaldı ki ilk direnme kararı ile davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturmuştur.

1086 sayılı HUMK. nun 429/4 ve 6100 sayılı HMK. nın 373/7. maddeleri uyarınca "Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına uymak zorunludur. "

Bu emredici düzenleme karşısında Mahkemenin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun bozma kararına uyarak usulüne uygun bir direnme kararı verilmesi yasal zorunluluktur.

Mahkemenin hiçbir hal ve şartta Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına aykırı bir karar vermesi söz konusu olamaz.

Kaldı ki ilk direnme kararı ile davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturmuştur.

Mahkemece Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun bozma kararı doğrultusunda usulüne uygun bir direnme kararı oluşturarak direnme kararının temyizi üzerine dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' na göndermek yerine 6100 sayılı HMK. nın "Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına uymak zorunludur. " şeklindeki 373/7. maddesine aykırı ve davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkı ihlal eder şekilde, yerinde ve yasal olmayan gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Bu bağlamda Mahkemece yapılacak iş, ara kararı ile " ilk kararda direnildiğini " belirtip, ilk mahkeme kararının hüküm fıkrasını aynen koruyarak karar oluşturmak, gerekçeli kararda da direnme gerekçesini yazmaktır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK. nın "Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına uymak zorunludur. " şeklindeki 373/7. maddesine aykırı ve davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkı ihlal eder şekilde, yerinde ve yasal olmayan gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8588, Karar No: 2016/4129, Tarih: 09.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8588 E.  ,  2016/4129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Suçlamaya konu aracın müsaderesi

5271 sayılı CMK’nun kanun yollarına başvurma başlıklı 260/1. madde ve fıkrasındaki “hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır” hükmü karşısında; müsned resmi belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar gören, malen sorumlu ...'ın temyize hakkı bulunduğu kabul edilerek ve malen sorumlu müdafiinin temyiz isteminin “aracın müsaderesi”ne ilişkin karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

TCK'nun 54/1. maddesinde, iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunacağının öngörülmesi, somut olayda motor ve şase numaralarının sahte olduğu belirlenen araca ilişkin kayıp çalıntı bildirimi olmadığının anlaşılması karşısında, malen sorumlu ...'ın aracın aidiyeti konusunda hukuk mahkemelerinde dava açmakta muhtariyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden müsadereye karar verilmesi,

Yasaya aykırı; malen sorumlu müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasındaki müsadereye ilişkin paragraf çıkartılarak yerine “malen sorumlu ...'ın aracın aidiyeti konusunda hukuk mahkemelerinde dava açmakta muhtariyetine” şeklinde bir paragraf yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/997, Karar No: 2014/1498, Tarih: 24.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/997 E.  ,  2014/1498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2010/2301-2012/1134

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında E.. Köyü çalışma alanında bulunan 131 ada 13 parsel sayılı 2.519,75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca bahçe vasfıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, B.. M..'ın kullanımında olduğu ve tamamı eylemli orman olduğu şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı B.. M.., taşınmazdaki eylemli orman şerhinin iptali, davacı Orman İdaresi ise, dava konusu taşınmazdaki kullanıcı şerhinin iptali talebi ile ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda Orman İdaresinin davasının reddine, davacı B.. M..'ın davasının kabulüne, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline, taşınmazdaki eylemli orman şerhinin iptaline karar verilmiş; hüküm, Hazine ve Orman İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın eylemli orman olmadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme ,araştırma ve uygulama hüküm kurmak için yeterli değildir. Dava, kullanım kadastrosundan kaynaklanmaktadır. Davacı Orman İdaresi diğer davacılar B.. M.. ve müşterekleri lehine verilen zilyetlik şerhinin terkinini, davacılar B.. M.. ve müşterekleri ise eylemli orman şerhinin terkini talebi ile dava açmışlardır. Dava konusu taşınmazın tespiti 2010 yılında yapılmış, mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde ise 2012 yılında keşif yapılmıştır. Keşifte dinlenen orman bilirkişisi raporunda keşif tarihi itibariyle taşınmazın vasfını ve taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsini belirtir şekilde rapor düzenlenmiş ise de, rapor dava konusu taşınmazın tespit tarihi itibariyle vasfını ve üzerinde bulunan ağaçların cinsi konusunda denetime elverişli değildir. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazın tespitinin yapıldığı 2010 yılına ait ortofoto getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, 3 kişilik orman ve ziraat mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kurulu ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın tespit tarihi itibariyle kimler tarafından neye istinaden zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, orman ve ziraat mühendisinden oluşacak üç kişilik bilirkişi kurulundan taşınmazın 2010 yılındaki ortofotosunu da uygulayarak tespit tarihi itibariyle taşınmazın niteliğiyle, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların cinsi ve yaşı ile ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden Orman İdaresine iadesine, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17964, Karar No: 2016/13028, Tarih: 15.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17964 E.  ,  2016/13028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

İlçe genelinde 2015 yılı itibari ile kuru ve sulu arazilerde ekilmesi mutad ürünlerin ve yaygın olarak uygulanan münavebe planlarının neler olduğu ve bu ürünlerle bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, sivri biber, ıspanak, taze fasulye, salçalık domates ve karnabahara ait sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (dosyada mevcut 2014 yılı veri cetvelinde ayrıntılı üretim giderleri mevcut değil) gösterir veri cetvelinin Yenişehir Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13799, Karar No: 2018/7399, Tarih: 20.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13799 E.  ,  2018/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : Yi... San. Ve Tic. Ltd. Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama aşamasında sanığın bir müdafii ile temsil edilmediği halde gerekçeli kararın sanık müdafiine çıkartıldığının anlaşılması karşısında, öğrenme tarihine göre sanığın temyizi süresinde kabul edilerek ek karar kaldırılarak 18/05/2016 tarihli asıl karara yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu şirket merkezinin bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden, mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, en son verilen vergi beyannamesi örnekleri getirtilerek incelenip, mükellefiyetinin devam ettiğinin ve adresin farklı olduğunun bildirilmesi halinde bu adreste zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanığa İİK'nın 354. maddesi gereği şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi veya borcun ödenmesi halinde cezanın bütün neticeleriyle beraber düşeceği hatırlatılmadan, 5237 sayılı TCK 51/2. maddesi gereğince alacak ve ferilerini ödeme şartının gerçekleşmesi halinde sanığın tahliyesine karar verilmesi,

3-Sanık hakkında verilen kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

4-Vekalet ücretinin sanıktan alınıp şikayetçiye verilmesine karar verilmesi gerekirken şikayetçi vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

3-Sanık hakkında verilen kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

4-Vekalet ücretinin sanıktan alınıp şikayetçiye verilmesine karar verilmesi gerekirken şikayetçi vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14443, Karar No: 2021/20292, Tarih: 01.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/14443 E.  ,  2021/20292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Dosya kapsamında yer alan 10/12/2015 tarihli eşya teşhis ve teslim tutanağına göre, suça sürüklenen çocuğun suça konu fotoğraf makinesini ve çalınan 400 TL paranın 122,5 TL’sini teslim etmesi suretiyle soruşturma aşamasında kısmi iadenin sağlandığı nazara alınarak kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği mağdurdan sorularak, mağdurun kısmi iadeye rızasının varlığı halinde iadenin soruşturma aşamasında yapıldığı gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümleri gereğince ve TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken, mağdurun 26.01.2016 tarihli dilekçesinde zararının olmadığını ve şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi üzerine, zararın tamamının kovuşturma aşamasında karşılandığı kabul edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9864, Karar No: 2012/29815, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9864 E.  ,  2012/29815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde 03.09.2008 - 01.03.2011 tarihleri arası temizlik işçisi olarak kesintisiz çalıştığını, işyerindeki buzdolabında bulunan iki şişe sodanın içilmesi bahane edilerek ... sözleşmesinin işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücretinin ödemediğini belirterek ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının görevli olduğu alanlardaki herhangi bir şeyin alınmasının yasak olduğunu bilmesine karşın bu yasağa aykırı hareketi ile işyeri talimatlarına uymaması, şirket kurallarına aykırı davranması, ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı hareket etmesi nedeniyle ... sözleşmesinin 4857 sayılı ... Kanunu'nun 25/Il-e bendi gereği haklı nedenle feshedildiğini, bakiye izin ücreti alacağı da bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının temizlik görevlisi olarak gönderildiği projede çalışanların faydalanması için içinde bazı yiyecek ve içecek maddelerinin bulunduğu dolaptan iki şişe meşrubat aldığını yazılı savunmasında kabul ettiği, iki tane sodanın içilmesi fiilinin, ... sözleşmesinin işverence haklı sebeple feshine gerekçe oluşturacak ağırlıkta olmadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları hüküm altına alınmış, kullandırılmayan yıllık izin karşılığı ücret ödemesi yapıldığından yıllık izin ücreti talebi reddedilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin ... sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin

(e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.