muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15934, Karar No: 2014/326, Tarih: 15.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/15934 E.  ,  2014/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/373-2013/753

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliği tesisi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde, Ankara İli K.. İlçesi S.. Mah. .. ada .. parselde kayıtlı .. nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, yüklenicinin binanın iskanını almamasından dolayı elektrik aboneliği yapılmadığını belirterek elektrik aboneliğinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; olayda yasal mevzuatın aradığı koşulların gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile abonelik masrafının davacı tarafından karşılanmak suretiyle davacının taşınmazına geçici konut elektrik aboneliğinin tesisine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir.Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır.Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan ) izninin bulunmaması ve yapı (inşaat) ruhsatının 14.07.2010 tarihinde alınmış olması karşısında, davaya konu yere ilişkin ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığı gibi, yapı (inşaat) ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin de, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2124, Karar No: 2013/19852, Tarih: 16.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/2124 E.  ,  2013/19852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 24/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflarca süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; kişisel değer yargılarına ilişkin bulunan yazıda, düşünsel bağlılığın aşılması; yerel bir gazetede yer alması ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha ılımlı bir düzeyde manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan bu nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; davacının tüm davalıların öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37274, Karar No: 2021/10991, Tarih: 29.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/37274 E.  ,  2021/10991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı Rapor Değerlendirme Komisyonunun 31.10.2013 tarihli mütalaasına uygun olarak "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Suça konu faturaların, 2008 takvim yılı için en son Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı suç tarihinin 26.01.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılı sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 26.01.2009 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 29.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17007, Karar No: 2024/19598, Tarih: 25.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/17007 E.  ,  2024/19598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/774 Değişik İş

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması talebinin reddi

KANUN YARARINABOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan soruşturma sonucunda Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2019 tarihli ve 2019/11428 soruşturma, 2019/6925 sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına (KYOK/KYO) karar verildiği, aynı Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.04.2022 tarihli başvuru ile şüpheli hakkında yeni deliller elde edildiği belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılmasının talep edildiği, Kütahya Sulh Ceza Hakimliğinin 17.05.2022 tarihli, 2022/2313 değişik iş sayılı kararı ile vaki talebin reddedildiği, Cumhuriyet Başsavcılığınca 17.05.2022 tarihli ve 2019/11428 Sor. Sayılı yazı ile talebin reddine dair kararın kaldırılması aksi takdirde evrakın itiraz mercine gönderilmesinin talep edildiği, Kütahya Sulh Ceza Hakimliğinin 17.05.2022 tarihli, 2022/2526 değişik iş sayılı kararıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itiraz yerinde görülmediğinden dosyanın incelenmek üzere itiraz merci olan Tavşanlı Sulh Ceza Hakimliğine gönderildiği, merci Tavşanlı Sulh Ceza Hakimliğinin 18.05.2022

tarihli ve 2022/774 değişik iş sayılı kararıyla, Kütahya Sulh Ceza Hakimliğince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, kararda belirtilen gerekçelerin yerinde olduğu değerlendirmesi ile kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması talebinin "kesin" olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesi uyarınca, 28.07.2023 tarihli ve 94660652-105-43-16402-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve 2023/90968 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve 2023/90968 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21.11.2019 tarihli ve 2019/11428 soruşturma, 2019/6925 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, yeni delil elde edildiğinden bahisle şüpheli hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına yönelik Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin reddine ilişkin Kütahya Sulh Ceza Hâkimliğinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/2313 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Tavşanlı Sulh Ceza Hakimliğinin 18.05.2022 tarihli ve 2022/774 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Tavşanlı Sulh Ceza Hakimliğince, Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının yeni delil elde edildiğinden bahisle şüpheli hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılması talebinin reddine ilişkin Kütahya Sulh Ceza Hâkimliğinin 16.02.2022 tarihli kararına yönelik itirazın reddine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesinde, "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz" şeklinde düzenlemenin yer aldığı,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.10.2017 tarihli ve 2017/15-186 Esas, 2017/450 Karar sayılı ilamında, "...01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nun 172. maddesinin ikinci fıkrasıyla, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, yeni bir delil meydana çıkmadan Cumhuriyet savcısınca kendiliğinden kamu davası açılamayacağı hüküm altına alınmış, ancak 06.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 680 sayılı KHK ile ayrıca, elde edilen yeni delilin kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak nitelikte olması ve sulh ceza hakimliğince bu konuda bir karar verilmesi şartlarına bağlanmıştır." şeklinde,

Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.06.2015 tarihli ve 2013/7-700 Esas, 2015/241 Karar sayılı ilamında, "... CMK'nın 172/2. maddesinde yer alan "yeni delil" kavramından ne anlaşılması gerektiğine gelince; kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan önce mevcut olan,

ancak ele geçirilemeyen, dosyada bulunan ancak Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delil, yeni delildir. Yeni bir soruşturmanın başlatılabilmesi için, delilin yeni olmasının yanında, tek başına veya diğer delillerle birlikte bir suçun işlendiğini kuvvetle ispatlama gücüne sahip olması gerekir. Dava açmaya yetecek kadar güçlü elverişlilikte veya kovuşturmama kararının nedenini ortadan kaldırıcı ve ayrıca davanın da açılmasını sağlayacak kuvvette, suç şüphesini kuvvetlendirici nitelikte bulunması gerekir. Bu nitelikte yeni bir delil ortaya çıktığında, Cumhuriyet savcısı işe tekrar el atarak, iddianame düzenleyebilecek, kabulü halinde kamu davası açılmış olacaktır." şeklinde belirtildiği üzere,

Cumhuriyet Başsavcılıkları tarafından yürütülen soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip söz konusu kararın kesinleşmesinden sonra, yeni delil ortaya çıkmadıkça ve bu hususta ilgili hakimlikçe bir karar verilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılmasının mümkün olmadığı,

Yine mevcut olup ele geçirilemeyen, dosyada bulunmayan ya da dosyada bulunmakla birlikte Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delillerin "yeni delil" olarak değerlendirilmesi gerektiği,

Yine mevcut olup ele geçirilemeyen, dosyada bulunmayan ya da dosyada bulunmakla birlikte Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delillerin "yeni delil" olarak değerlendirilmesi gerektiği,

Somut soruşturma dosyasında, Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığınca silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheli hakkında yürütülen soruşturma sonunda, kamu davası açmak için yeterli delil elde edilemediği gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ancak, Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/19419 soruşturma sayılı dosyası kapsamında hakkında soruşturma yürütülen inceleme dışı Abdulkerim Kavak'ın etkin pişmanlık kapsamında alınan ifadesi, fotoğraf teşhis tutanakları ve telefon görüşme kayıtları ile Van Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/20217 soruşturma sayılı dosyası kapsamında ... , ... , ... , ..., ... , ... , ... , ... ... , ... isimli itirafçı beyanları ve HTS kayıtlarından şüphelinin 2009-2015 yılları arasında Selçuk Üniversitesinde öğrenci olduğu dönemde örgütün öğrenci evlerinde kaldığı, ev abiliği yaptığı, örgütün bilinen rutin faaliyetlerine iştirak ederek, Halit kod adıyla 4-5 evden sorumlu bölge talebe mesulü olarak görev yaptığı, ortaokul öğrencilerinin örgüte kazandırılması noktasında grup abisi olarak görev aldığının, ayrıca 21/10/2021 tarihli HTS araştırma tutanağından, şüphelinin kullandığı değerlendirilen numaralar ile 2010-2016 yılları arasında örgütün askeri yapılanmasında; şehir dışı talebe mesulü, hususi talebe mesulü, müdür yardımcısı, doktor, öğretmen, rehberlik yapılanmasında ise; il yurtlar mesulü, il imamı sekreteri, eyalet imamı, bölge lise mesulü, bölge talebe mesulü, taşra ilçe imamı, küçük bölge imamı, büyük bölge muhasebecisi, büyük bölge talebe mesulü, büyük bölge imamı olduğu tespit edilen kişilerle irtibatta olduğunun anlaşılması karşısında, anılan delillerin şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar öncesi dosya içerisinde bulunmadığı, değerlendirilmeye tabi tutulmadığı ve Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından gerekli şekilde incelenip değerlendirilmediği cihetle, bahse konu ifadeler, teşhis tutanakları, telefon görüşme kayıtları ile işbu deliller kapsamında yeniden tanzim ettirilen HTS analiz raporunun yeni delil olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Hukuki Süreç

1. Şüpheli ...'ın 14.09.1991 doğumlu olduğu, kendi beyanına göre Selçuk Üniversitesi (sonradan ismi Necmettin Erbakan Üniversitesi olarak değişmiştir.)'nden 2015 yılında mezun olduğu, 2020 yılından itibaren Gevaş ilçesinde Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde kadrolu öğretmen olarak çalıştığı anlaşılmıştır.

B. Hukuki Süreç

1. Şüpheli ...'ın 14.09.1991 doğumlu olduğu, kendi beyanına göre Selçuk Üniversitesi (sonradan ismi Necmettin Erbakan Üniversitesi olarak değişmiştir.)'nden 2015 yılında mezun olduğu, 2020 yılından itibaren Gevaş ilçesinde Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde kadrolu öğretmen olarak çalıştığı anlaşılmıştır.

2.Bir başka soruşturmada şüpheli olarak beyanı alınan ... isimli şahsın anlatımlar üzerine şüpheli hakkında soruşturmanın başlatılmış, yürütülen soruşturma neticesinde, şüphelinin bu yapı dahilinde herhangi bir sürekli faaliyetine rastlanılmadığı, yapılan kolluk araştırmasında şüphelinin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üyeliğine dair herhangi bir bilgi ve belgenin olmadığının anlaşıldığı, tanık beyanı ve şüpheli ikrarına göre şüphelinin 2009-2012 yılları arasında örgüte ait evde ikamet ettiği, mevcut delil durumu ve ikamet tarihleri dikkate alındığında anılan eylemin atılı suçun unsuru olmadığının anlaşıldığı, örgüt içinde abilik görevi ve kod isim kullanma iddialarının şüpheli tarafından inkar edildiği, bu yöndeki tanık beyanlarını doğrulayacak delil bulunmaması ve şüphelinin samimi beyanlarda bulunması nedeniyle belirtilen hususların kamu davası açmaya yeter delil niteliğinde olmadığı, şüphelinin bylock kullanıcısı olmadığı, örgütün finans kurululu olan asya katılım bankasında örgütün bilinen talimatına denk gelecek şekilde yukarı yönlü bakiye hareketliliğinin olmadığı, anılan hesabın açılış tarihi ile örgütün talimat tarihinin örtüşmediği, bu nedenlerle bankaya dair eylemlerin örgütsel saikle yapılmadığının kabul edildiği anlaşılmakla şüphelinin atılı suçu işlediğine dair hakkında kamu davası açılmasını haklı gösterecek nitelik ve yeterlilikte delile ulaşılamadığı gerekçesi ile Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2019 tarihli ve 2019/11428 soruşturma - 2019/6925 sayılı kararı ile şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına (KYOK/KYO) karar verilmiştir.

3. Konya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şüpheli hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçu nedeniyle ayrı bir soruşturma işlemlerine başlanılarak soruşturma evrakının yetkisizlik kararı ile Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine evrakın 2022/80 sırasına kaydı yapılmış ve Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2022 tarihli yazısı ile şüpheli hakkında yeni deliller ortaya çıkması nedeniyle daha önce verilen 21.11.2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılmasına karar verilmesi için Kütahya Sulh Ceza Hakimliğine talepte bulunulmuştur.

4. Kütahya Sulh Ceza Hakimliğinin 17.05.2022 tarihli, 2022/2313 değişik iş sayılı kararı ile şüpheli hakkında beyanda bulunan ... isimli şahsın anlatımlarının da kovuşturmaya yer olmadığı kararında tartışıldığı ve tanık beyanını doğrulayacak başkaca delilinin bulunmadığının kararda belirtildiği, yine şüphelinin ByLock kullanmadığının, talimatla Bank Asya'ya para yatırmadığının, şüphelinin FETÖ/PDY terör örgütüne üyeliğine dair her hangi bir bilgi belgenin bulunmadığının kovuşturmaya yer olmadığı kararında tespit edildiği, şüpheli hakkındaki tüm beyanların 2010 yılı civarına ait olduğu ve sonraki döneme ait bilgi belge bulunmadığı değerlendirmesiyle şüpheli hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kamu davası açılması için şüphelinin üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli şüphe oluşturacak nitelikte yeni delil elde edilmediği kabul edilerek Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir.

5. Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığınca 17.05.2022 tarihli ve 2019/11428 Sor. sayılı yazı ile kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması talebinin reddine dair kararın kaldırılması aksi takdirde evrakın itiraz mercine gönderilmesi talep edilmiş, Kütahya Sulh Ceza Hakimliğinin 17.05.2022 tarihli, 2022/2526 değişik iş sayılı kararıyla Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itiraz yerinde görülmediğinden dosyanın incelenmek üzere itiraz merci olan Tavşanlı Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmiştir.

6. Tavşanlı Sulh Ceza Hakimliğinin 18.05.2022 tarihli ve 2022/774 değişik iş sayılı kararı ile, Kütahya Sulh Ceza Hakimliğince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, kararda belirtilen gerekçelerin yerinde olduğu, kararda düzeltilecek herhangi bir husus bulunmadığı kabul edilerek Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2022 tarihli ve 2019/11428 Sor. Sayıl itirazının "kesin" olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

7. Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2022 tarihli ve 2019/11428 sayılı yazısı ile Ceza İşleri Genel Müdürlüğünden, şüpheli hakkında yeni delil elde edilmesi nedeniyle daha önce verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yapılan itirazın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu belirtilerek Tavşanlı Sulh Ceza Hakimliğinin 18/05/2022 tarih 2022/774 D.İş sayılı kararına karşı CMK 309. maddesi gereğince kanun yararına bozma yoluna gidilmesi ihbar ve görüşünde bulunulmuştur.

8. Adalet Bakanlığının, 28.07.2023 tarihli ve 94660652-105-43-16402-2022-KYB sayılı yazısı ile Tavşanlı Sulh Ceza Hakimliğinin 18.05.2022 tarih 2022/774 D.İş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

C. İlgili Hukuk

5271 sayılı Kanun'un "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar" başlıklı 172 nci maddesi şöyledir;