muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15175, Karar No: 2013/2368, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15175 E.  ,  2013/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Isparta Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2012 gün ve 2012/152 Esas, 2012/275 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin yaşını belirlemeye yönelik kemik grafileri çektirilerek, tam teşekküllü bir hastanede, içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor aldırılması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumu Başkanlığından görüş sorulup, mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşı bilimsel biçimde belirlenip, mağdurenin olay tarihinde onbeş yaşını tamamladığının tespiti halinde nüfus kaydı da düzeltildikten sonra sanık hakkında 103/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, oluşumunda radyoloji uzmanı bulunmayan yetersiz sağlık kurulu raporuna istinaden eksik soruşturmayla hüküm kurulması,

Sanığın olay tarihinde işlediği nitelikli cinsel istismardan önce mağdureye karşı değişik zamanlarda birden çok defa basit cinsel istismar suçunu gerçekleştirmesi karşısında TCK.nın 103/2 ve 103/6. maddelerine göre belirlenen cezasının teselsül sebebiyle arttırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az altı ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, 27.03.2012 tarihinden bir ay önce başlayıp devam eden olay nedeni ile mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca, olayın üzerinden altı ay geçmeden 18.06.2012 tarihinde düzenlenen raporun esas alınarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7527, Karar No: 2010/3469, Tarih: 11.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/7527 E.  ,  2010/3469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; eylemlerinin reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetlerine dair, Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.09.2005 gün ve 2005/85 Esas, 2005/138 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nun 237, 238 ve 260. maddeleri gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, 23.05.2003 tarihli celsede şikayetçi olduğunu beyan eden ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı iadesi üzerine yapılan duruşmadan haberdar edilmeyen müşteki ...’ye yokluğunda verilen hükmün tebliğinin gerektiği, ancak dosyada tebligat yapıldığına dair bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından varsa eklenmesi, aksi takdirde müştekiye hüküm tebliğ edilerek anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği taktirde temyiz dilekçesinin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/4991, Karar No: 2012/7229, Tarih: 25.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4991 E.  ,  2012/7229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/11/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile 1999 yılında boşandıklarını, çocuklardan birinin velayetinin kendisine, ...'ın velayetinin davalıya verildiğini, 24/02/2008 günü davalının velayeti kendisine bırakılan ve tarafların müşterek çocuğu olan ...'ı silahla öldürdüğünü belirterek 50.000,00 TL manevi tazminat istemiştir.

Davalı, davacının ölen oğluna annelik görevini yapmadığını, çocuğu ile ilgilenmediğini belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkeme, davalının haksız tahrik altında da olsa davacının oğlunun ölümüne neden olması nedeniyle davacı yararına 40.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişim biçimi, eylemin tahrik sonucu işlenmesi, ölenin davalının da çocuğu olmakla davalıya yakınlığı ve yukarıda anılan ilkeler birlikte gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9742, Karar No: 2010/10124, Tarih: 31.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/9742 E.  ,  2010/10124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/215085

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2006

NUMARASI : 2006/20

SUÇ : Elektrik hırsızlığı.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi kurumun 5271 Sayılı CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören şikayetçi kurumun ''kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme'' ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunduğu gözetilerek duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerekirken yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 234.maddesinin 1.fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 31/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33806, Karar No: 2023/10809, Tarih: 20.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/33806 E.  ,  2023/10809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla

A. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üç ve dördüncü fıkraları, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 24 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

B. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üç ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

C. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üç ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

D. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üç ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ile Sanıklar ..., ... ve ... Müdafiinin Temyiz İstemi,

Kararın usul ve Yasaya aykırı olduğu, suç üstü halinin söz konusu olmadığı, olayda sanık ...'ın bulunmadığı, nitelendirmede hataya düşüldüğü, silahla ateş etme olayının kim tarafından yapıldığı belirlenemediğinden eylemin silahla işlendiği gerekçesiyle artırım yapılmasının usul ve Yasaya aykırı olduğu, ceza tayin edilirken haksız şekilde alt sınırdan uzaklaşıldığı vesaire;

B. Sanık ...'in Temyiz İstemi

Suçlama ile bir ilgisinin olmadığı, şikâyetçi memurlara elini sürmediği, yalnızca şikâyetçilerin beyanlarına itibar edilip başkaca delil araştırması yapılmadığı, silah olmamasına rağmen eylemin silahla işlendiği gerekçesiyle artırım yapılmasının usul ve Yasaya aykırı olduğu, kararın bozularak beraat kararı verilmesi gerektiği vesaire;

B. Sanık ...'in Temyiz İstemi

Suçlama ile bir ilgisinin olmadığı, şikâyetçi memurlara elini sürmediği, yalnızca şikâyetçilerin beyanlarına itibar edilip başkaca delil araştırması yapılmadığı, silah olmamasına rağmen eylemin silahla işlendiği gerekçesiyle artırım yapılmasının usul ve Yasaya aykırı olduğu, kararın bozularak beraat kararı verilmesi gerektiği vesaire;

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde saat 00:30 sıralarında polis memuru olan şikâyetçilerin cadde üzerinde plakası olmayan kırmızı bir motosiklet gördükleri, motosikletin yanına intikal edip kontrol edildiğinde motor ve şase numarasının olmadığı ve plakasının bulunmadığının görüldüğü, etraftan sorulduğunda kime ait olduğunun saptanamadığı, motosiklet ile ilgili gerekli incelemenin yapılması için ekip otosuna alınmak istendiği sırada sanıkların da içinde bulunduğu bir grubun şikâyetçilere karşı "Bu mobileti buradan alamazsınız, sizin gücünüz yetmez, sizin hepinizi burada keleş ile öldürürüz " diyerek görevli memurların görevlerini yapmasını engelledikleri, şikâyetçilerin sanıkları uyararak yaptıklarının suç olduğunu bildirmelerine rağmen eylemlerine devam ettikleri, sanıklardan ...'ın cebinden çıkarttığı bıçağı şikâyetçilere göstererek "Ne istiyorsunuz, yeter artık üzerimize gelmeyin bizi rahat bırakın." dediği ve ayrıca bıçağı uzatarak "Size gününüzü göstereceğim." dediği, sanıklar ... ve ...'nın şikâyetçilere hitaben "Bize tabaklar derler siz bizi tanımıyorsunuz, bunun hesabını sizden soracağız." dedikleri, şikâyetçilere taş atmaya başladıkları, bu sırada olay yerindeki apartmanın arkasındaki karanlık taraftan 10-15 el silah sıkıldığı, takviye kuvvetin gelmesi üzerine sanıkların kaçtıkları, silah atılan yerin incelenmesi neticesi 4 adet 9 mm. çaplı MKE yapımı boş kovanın bulunduğu, bu suretle sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçunu işledikleri iddia edilmiş, Yerel Mahkemece, iddia, savunmalar, şikayetçi ve katılanların beyanları, tutanaklar ile tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanıkların atılı suçu işledikleri kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... ile Sanıklar ..., ... ve ... Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... ile Sanıklar ..., ... ve ... Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanıkların savunmaları, şikâyetçi ve katılan polis memurlarının aşamalardaki istikrarlı beyanları, 14.09.2014 ve 17.09.2014 tarihli tutanak içerikleri, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu, ''Olay ve Olgular'' başlığında belirtilen şekilde sanık ...'ın şikâyetçilere bıçak çekerek tehdit içerikli sözler söylemesi, yine sanıklar ... ve ...'nın tehdit içerikli söz söylemeleri ve sanıkların da içinde bulunduğu grubun taş atması eylemlerinin suçun silahla işlenmesi nitelikli halini oluşturduğu ve sanıklar ... ve ... hakkında ''Daha önceden birden çok defa suç işlemiş olması.'' gerekçesiyle temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi yönlerinden Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sanık ...'in Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunması, şikâyetçi ve katılan polis memurlarının aşamalardaki istikrarlı beyanları, 14.09.2014 ve 17.09.2014 tarihli tutanak içerikleri, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; sanığın diğer sanıklarla birlikte hareket ederek görevi yaptırmamak için direnme eylemine iştirak ettiği ve (A) numaralı bentte belirtildiği şekilde suçun silahla işlenmesi nitelikli halinin oluştuğuna yönelik Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

C. Sair Yönlerden

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanıkların eylemlerini birden fazla görevliye yönelik olarak işlemesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümlerde öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ..., sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile sanık ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8042, Karar No: 2017/12144, Tarih: 23.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8042 E.  ,  2017/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde çalışmaktayken, iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini, haklarının ödenmediğini belirterek ücret alacağı, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacağı, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Dosya içeriğine göre, davacı dava dilekçesinde son iki aylık ücretinin ödenmediğini belirterek ödenmeyen ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Dosyaya ücret bordroları sunulmamış, mahkemece davacının son iki aylık ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak davalı taraf, ödemenin banka aracılığı ile yapıldığını beyan etmiş, delil listesinde ilgili banka şubesini de belirterek banka kayıtlarına dayanmış, buna ilişkin gider avansını da yatırmıştır. Ödeme savunmasının hakkı ortadan kaldıran özelliği nedeni ile yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gereklidir. Bu sebeple davalının ödeme iddiasının değerlendirilmesi açısından ilgili banka şubesinden davacının çalıştığı döneme ilişkin maaş ödemelerini gösteren banka kayıtları temin edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine, 23.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

H.Y.D.
Yargıtay — Esas No: 2015/9084, Karar No: 2015/26328, Tarih: 04.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/9084 E.  ,  2015/26328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Nakliyesi katılan şirketler tarafından üstlenilen JP8 yükünü, yurt dışına götürmek üzere aracına yükleyen sanığın, kendi sevk ve idaresinde Habur gümrük sahasına geldiği, burada görevliler tarafından yapılan ölçüm ve tartımlar neticesinde aracın yükünde 420 kg’ın eksik olduğunun tespit edildiği, araçta çıkan 420 kg eksik yükü kendi yararına sarf ettiğinin iddia edildiği olayda;