muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4096, Karar No: 2024/5113, Tarih: 28.03.2024

II. GEREKÇE

İtiraz konusu ile ilgili yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 11.07.2018 tarihli ve 2017/3177 Esas, 2018/1538 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla usûlüne uygun ihtarat içeren tebliğin sağlanması için dosyanın iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanıkların temyiz taleplerinin reddine karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin, 22.11.2023 tarihli ve 2021/19102 Esas, 2023/7503 Karar sayılı temyiz isteminin reddi ilâmının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2017/3177 Esas, 2018/1538 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14515, Karar No: 2019/4702, Tarih: 23.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/14515 E.  ,  2019/4702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, çalışma gücü kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)6100 sayılı HMK nun “yargılama giderlerinin kapsamı” başlığını taşıyan 323. maddesinde yargılama giderlerinin hangi kalemleri kapsadığı tek tek sayılmış, “yargılama giderlerinden sorumluluk” başlığını taşıyan 326. maddede “kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği,” “yargılama giderlerine hükmedilmesi” başlığını taşıyan 332. maddesinde ise “yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümün hüküm altında gösterileceği,” hüküm altına alınmıştır. Mahkemenin davanın esasıyla ilgili kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, dava sonucuna göre davalı kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, anılan vekalet ücretinin hazineye gelir olarak kaydedilmesine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 4. fıkrasının silinerek yerine; “Davalı kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T uyarınca hesaplanan 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 23.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4058, Karar No: 2009/7155, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4058 E.  ,  2009/7155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve 2/B madde uygulamasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi ... Köyünde zilyetliğinde bulunan taşınmazın 6831 sayılı yasa hükümlerine göre 2005 yılında yapılan ve 31.05.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastro çalışmalarında orman sınırları içine alındığını belirterek orman sınırları dışına çıkarılması istemi ile 6 aylık askı ilan süresi içinde dava açmıştır. Yargılama sırasında tesis kadastrosu yapılmış ve konusu yerler ile etrafına 308 ada 1 parsel numarası verilmiştir. Mahkemece ... bilirkişi krokisinde (A2) işaretli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olması nedeni ile davanın kısmen kabulüne, (A2) işaretli 7262.73 m2’lik taşınmazla ilgili olarak orman kadastro çalışmasının iptaline, bu taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına, (A1) işaretli taşınmaza yönelik davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6 aylık ilan süresi içinde açılan orman kadastrosuna ve 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkindir.

Dava 6 aylık ilan süresi içinde açılan orman kadastrosuna ve 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkindir.

Dosya kapsamından ... ... köyünde yapılan orman kadastro çalışmasına çok geniş yüzölçümlü olarak orman sınırları içine alınan taşınmazın çeşitli bölümlerine gerçek kişiler tarafından çok sayıda dava açılmış ve mahkemece kurulan hükümlerin temyiz incelemesi yapılmak üzere daireye gönderilmiş, dairemizin değişik tarihlerdeki iade kararları ile tüm dosyalarda dava konusu olan taşınmazların orijinal memleket haritasında üzerinde kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle bulundukları yerlerin gösterilmesi istenmiş ve mahkemenin 2005/375 (Dairemizin 2009/4067) sayılı dosyası ... kabul edilerek bu dosya üzerinde iade gereği uzman orman ve fenni bilirkişiler tarafından yerine getirerek orijinal memleket haritası üzerinde (kadastro paftası ile çakıştırılmış olarak) çekişmeli taşınmazların konumları işaretlenmiştir. Orman kadastrosuna itiraz davasının yargılaması sırasında ... köyünde 2006 yılında tesis kadastrosunun yapıldığı,2004 yılında orman kadastro sınırları içine alınan ve bazı bölümleri hakkında orman kadastrosunu itiraz davaları devam eden taşınmaza 308 ada 1 parsel numarası verilerek ve yüzölçümü de 31.714.344.44 m2 olarak hesaplanıp tesbit tutanağı düzenlenmeden 3402 Sayılı Yasanın 22/4. maddesi gereğince işlem yapılarak tapu kütüğüne aktarılarak 2.6.2006 tarihinde tapu siciline orman niteliği ile tescil edildiğinden davaya konu taşınmazın bulunduğu yer 308 ada 1 sayılı parselin kadastro çapı içinde gösterilmiştir. Bu memleket haritası üzerinde yapılan incelemede, kadastro paftasında ada parsel numarası verilerek şahıslar adına tesbit edilen taşınmazların bir bölümünün memleket haritasında açık renkli alanda kaldıkları ancak sık olarak ibreli ve yapraklı ağaç rumuzunun bulunduğu, yeşile ... alanlarda ise kısmen 5-20 metre boyunda kısmen de 0.5- 2 metre boyunda ... ağaçlarının bulunduğunun belirtildiği, bir kısmında ise orman ağaçlandırma sahası olarak yazılı olduğu anlaşılmaktadır.

“6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinde orman içi açıklıkların özel mülk olarak kişiler adına tescil edilemeyeceği belirtilmiştir.26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaçcık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı", aynı yönetmeliğin 26/j maddesinde ise “orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı” ,aynı medenin 2.fıkrasında ise “orman rejimine girmiş olan bu gibi yerlerin komisyonlarca herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını kaldırmayacağı” konusunda hükümler öngörülmüştür.

Hükme esas alınan uzman orman bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda bu dosyada davaya konu taşınmazlardan (A1) işaretli bölümün eski tarihli memleket haritasında yeşil renkli ibreli ormanlık alanda kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğu, (A2) işaretli bölümün ise beyaz renkli açıklık alanda kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmakta ise de uzman bilirkişilerce yapılan orijinal memleket haritası üzerindeki işaretlemede her iki taşınmazın birbirine bitişik halde ibreli ağaç rumuzlu yeşil alanda gösterildiği, bitişikteki orman tahdidi dışında kalan alanın dahi memleket haritasında ibreli ağaç rumuzlu alanda yer aldığı, çekişmeli (A1 ve A2) işaretli taşınmazların konumlarının birbirinden farklı olmadığı gibi zaten birbirine bitişik halde bulundukları, her iki taşınmazın 5-20 metre boyunda ... ağacı rumuzlu ormanlık alanın devamı niteliğinde bulunduğu, eğimlerinin yüksek olduğu, ayrıca davacının 6831 Sayılı Yasanın 11/1 maddesinde anılan ve orman kadastrosuna itiraz davası açmanın koşulu olan “hak sahipliği”ni de kanıtlayamadığı anlaşıldığından çekişmeli taşınmazın tamamını orman sayılan yerlerden olması nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hüküm doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 30/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13483, Karar No: 2013/29977, Tarih: 18.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13483 E.  ,  2013/29977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.03.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı(kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.12.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/35508, Karar No: 2016/8613, Tarih: 06.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/35508 E.  ,  2016/8613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, kıdem tazminatı talebinin kısmen kabulüne, izin ücreti talebinin ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili, fazla çalışma yaptırılması konusunda her yıl işçinin yazılı muvafakatinin alınması gerektiği halde alınmadığını, davacıya hemen her gün fazla çalışma yaptırıldığını bu fazla çalışmalar nedeniyle davacının beden sağlığının, ruh sağlığının ve aile düzeninin bozulduğunu iş akdinin bu sebeple davacı tarafından haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin ücreti alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin davacı tarafından hiçbir haklı neden olmadan feshedildiğini, davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını, kullanılmayan izin ücretlerinin iş akdinin feshi esnasında ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işveren tarafından yazılı muvafakati alınmadan işçiye fazla çalışma yaptırıldığı, bu fazla çalışmalar sonucunda davacının beden ve ruh sağlığı ile aile düzeninin bozulduğu bu sebeplerle iş akdinin davacı tarafından haklı olarak feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu bağlamda, kıdem tazminatı talebinin kısmen kabulüne, izin ücreti talebinin ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı vekili, fazla çalışma yaptırılması konusunda her yıl işçinin yazılı muvafakatinin alınması gerektiği halde alınmadığını, davacıya hemen her gün fazla çalışma yaptırıldığını bu fazla çalışmalar nedeniyle davacının beden sağlığının, ruh sağlığının ve aile düzeninin bozulduğunu iş akdinin bu sebeple davacı tarafından haklı olarak feshedildiğini iddia etmiştir.

Davalı vekili ise, fesih bildirimindeki feshe gerekçe gösterilen olayların gerçeği yansıtmadığını savunmuştur.

Bu durumda, davacının iddia ettiği beden ve ruh sağlığı ile aile bütünlüğünün bozulmasına, iş yeri koşullarının neden olup olmadığı ve davacının işe devam etmesinin sağlığı bakımından tehlikeli olup olmadığı hususunda herhangi bir araştırma da yapılmaksızın, işveren tarafından yazılı muvafakati alınmadan işçiye fazla çalışma yaptırıldığı, bu fazla çalışmalar sonucunda davacının beden ve ruh sağlığı ile aile düzeninin bozulduğu bu sebeplerle iş akdinin davacı tarafından haklı olarak feshedildiği gerekçesiyle, kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Uyuşmazlığın normatif dayanağı 4857 Sayılı Kanununun 24/1-a maddesidir. Sözü edilen yasa maddesi uyarınca “İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması ..” durumunda iş akdinin işçi tarafından haklı olarak feshi söz konusu olacaktır.

Mahkemece, davacının iddia ettiği gibi beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı, davacının rahatsızlıklarının işin yapılmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılmasının davacının sağlığı ve yaşayışı için tehlikeli olup olmadığı hususları araştırılmalı, bu hususların tespiti için gerekirse mahallinde keşif yapılmalı, davalı iş yerinin niteliği, davacının çalışma koşulları, yaptığı iş, yaşı ve hizmet süresi belirtilmek sureti ile sağlık kurulu raporu alınmalı ve davacının sağlık nedenleri ile haklı olarak iş akdini feshedip feshetmediği somut ve kesin bir biçimde ortaya konulmalıdır. Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/2670, Karar No: 2019/70, Tarih: 07.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2670 E.  ,  2019/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/.../2015 tarih ve 2014/935-2015/695 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ve fer'i müdahil vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ ....242 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici .../.... maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra ava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 1999 yılında tasarruflarını değerlendirmek için ... ve ... Bankası ... Şubesine hesap açtırmak için başvurduğunu, banka çalışanlarının yanlış ve kasıtlı yönlendirmeleri ile paranın kağıt üzerinde ... ... ... Limited Şirketi isimli bankaya gönderildiğini, ... ve ... Bankasına el konulup fona devredildiğini, davacının bankaya başvurusu üzerine hesabının ... hesabına gönderildiğini ve bu tür hesapların devlet garantisi dışında olduğunu öğrendiğini, Yargıtay'ın yerleşik kararlarında öncelikle ... bankasına dava açılıp paranın tahsil edilememesi halinde ilgili bankaya karşı dava açılması gerektiği şeklinde görüş açıklandığını, ancak o tarihlerde Kıbrıs'ta bulunan ... ... ... Limited Şirketi aleyhine açtıkları davalar sonucunda ... Kaza Mahkemesinin verdiği kararların icraya konulduğunu, ancak faliyet gösteren gerçekte bir ... olmadığı için icra işlemi gerçekleştirilemediğini ve bu kişilere yemin varakası diye tabir edilen aciz vesikalarının verildiğini, böylece ... Bankasına karşı açılan davaların sonuçsuz kaldığını, paranın tahsil edilemediğinin anlaşıldığını, davacının bu durumları da gözönüne alarak ... Bankasına karşı dava açmadığını, ... ve ... Bankasının yöneticilerinin ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nde yargılandıklarını ve mahkum olduklarını ileri sürerek, ... ve ... Bankasının külli halefi olan davalı bankadan ....500,00 TL'nin 06/.../1999 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ve fer'i müdahil vekilleri, yetki, görev, husumet itirazında bulunmuş, zamanaşımı defi ileri sürmüş, esasa yönelik olarak davalının külli halefi olduğu bankada davacının bir hesabının bulunmadığını, paranın ... Bankasına havale edildiğini, olmayan para için faiz talep edilemeyeceğini, davacının kendi özgür iradesiyle farklı bir tüzel kişilik olan ... ... ... Limited Şirketine parasını yatırdığını, .... yöneticileri tarafından iradesinin fesada uğratılmadığını, bu bankanın yöneticileri hakkında verilen mahkumiyet kararında davacının aldatıldığına ilişkin herhangi bir tespit bulunmadığını, davacının daha fazla faiz geliri elde edebilmek için bu yola başvurduğunu, olayda davacının da kusurunun bulunduğunu belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, ...'nın 321. maddesinin son fıkrasına göre anonim şirketi temsile veya idareye selahiyetli olanların vazifelerini yaptıkları sırada işledikleri haksız fiillerden anonim şirketin mesul olduğu, ceza mahkemesi kararıyla .... yöneticilerinin ... hesabı açtıran 4204 kişiye karşı bankayı vasıta kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri ve bu paraları holding bünyesindeki şirketlere ucuz ... olarak aktardıklarının tespit edildiğinden bu kişilerin eylemlerinden ...'nin sorumlu olduğu, bankaların en küçük kusurlarından dahi sorumluluklarının bulunduğu, banka yöneticileri tarafından davacının iradesinin fesada uğratıldığı gerekçeleriyle davanın kabulü ile ....500,00 TL'nin 06...1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ve fer'i müdahil vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin ve fer'i müdahil vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Davacı ... hesabına yatırılan ....500,00 TL asıl alacağın 06...1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini istemiş ancak 06...1999 tarihinden dava tarihine kadar işlemiş faize ilişkin harç yatırarak faiz talebini müddeabih haline getirmemiştir.Bilirkişi tarafından işlemiş faiz müddeabih haline getirilmiş gibi işlemiş faiz hesabı yapılmış ve davacıya ödenen faizler işlemiş faizden mahsup edilmiştir. Mahkemece işlemiş faize hükmedilmediği için davacıya ödenen faizler hükme yansımamıştır. Taraflar arasında bir mevduat sözleşmesi kurulmadığından, davacının faiz alacağı temdit tarihleri sonunda anaparaya dönüşmez. Yine davacıya akti faiz nedeniyle bir ödeme yapılmış ise bu miktarın alacaktan mahsubu gerekir. Bu nedenle davacıya ödenen faizler ana paradan düşülerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

...- Davacıya ait paranın ... Bankası'na gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten ....'nin ... tarafından devir alındıktan sonra en son ... A.Ş.'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ... A.Ş.'ye devredilen ....'nin eylemlerinden dolayı açılan işbu davada, bu bankayı devir alan ... A.Ş.'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmamış kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve fer'i müdahil vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (...) ve (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve fer'i müdahil vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.