muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8476, Karar No: 2020/5602, Tarih: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8476 E.  ,  2020/5602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 11/12/2012 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren denetim süresi içinde 26/05/2014 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilip kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 17/02/2016 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11/12/2012 ile deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 26/05/2014 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK' nun 151/1 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 26/12/2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasına esas alınan Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1162 Esas ve 2015/642 Karar sayılı ilamında, suça sürüklenen çocuğa TCK'nun 106/1-1. cümlesi uyarınca beraat kararı verildiği, TCK'nun 125/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verildiği, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, hükmün açıklanmasına neden olan TCK'nun 125/1. maddesi kapsamındaki hakeret suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması karşısında; hakaret suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak anılan hükümler yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, suça sürüklenen çocuğun denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12763, Karar No: 2016/6936, Tarih: 06.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/12763 E.  ,  2016/6936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Mesajla sanık tarafından katılanın eşine ait telefona gönderildiği belirtilen ve dosya içerisinde bir örneği bulunan fotoğraftaki kişi ile sanığın aynı kişi olup olmadığının tespiti açısından, sanığın denetime elverişli fotoğrafları da dosya içerisine alınarak, bu hususta bir gözlemde bulunulması,

2- Sanığın kullanımında olduğu iddia edilen telefon numarasının, suç tarihlerine ait HTS kayıtlarının celbi ile bu hat ile görüşülen kişiler tespit edilip, tanık olarak beyanları alınarak sanıkla bir yakınlıkları olup olmadığı, telefon hattını sanığın kullanıp kullanmadığı hususunun araştırılması,

3- Sanığın aşamalardaki savunmasında bir dönem telefonunu kaybettiğini belirtmesi karşısında, ilgili telekomünikasyon şirketinden suça konu telefon hattı için bir kayıp başvurusu olup olmadığı, numaranın veya sim kartın yenilenip yenilenmediği, yenilenmiş ise ne zaman yenilediği hususları sorularak suç tarihlerine denk gelip gelmediğinin tespit edilmesi,

4- Katılanın, telefon hattını eşinin kullandığına ve gelen mesajların cinsel içerikli olduğuna dair beyanı karşısında, mesaj kayıtlarının içeriğinin tespit edilmesi ve katılanın eşinin tanık olarak dinlenilmesi,

Ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu yetersiz gerekçe ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1716, Karar No: 2017/3744, Tarih: 22.06.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/1716 E.  ,  2017/3744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.04.2016 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat... ile temyiz edilen davalı ... İnşaat San. Tic.Ltd.Şti. vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil,olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, tarafların mirasbırakanı ...’in sağlığında malvarlığını mirasçıları arasında taksim ettiğini, davalı ... ile kendisine 1/2’ şer pay olarak taksim ettiği 353 ada 13 parseldeki 3 nolu dükkan, 329 ada 47 nolu parselde 1-2-6-4-9-10-14-18-19 nolu bağımsız bölümler ile davalı şirket ile ... Grup Özel Sağlık Şirketinin hisselerini davalı oğluna, 214, 269, 374 , 1070 nolu parseller ile 1258 ada 2 parsel, 924 ada 6 parsel, 721 ada 20-22-23 nolu parselleri davalı şirkete satış sureti ile temlik ettiğini, yapılan işlemlerin kendisinden mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalı ... ve davalı şirket adlarına olan taşınmazların ve yine davalı ... adına olan şirket hisselerinin 1/2 payının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazlarda ve şirket paylarında murisin yaptığı herhangi bir temlik bulunmadığını,murisin geriye çok sayıda taşınmazı kaldığını,mal kaçırma amacının olmadığını,muvazaa iddiasının ve tenkis talebinin de yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının dava konusu 721 ada 20,22 ve 23 sayılı parseller ile 924 ada 6 nolu parsellere ilişkin davasının husumet nedeni ile reddine, davacı vekilinin dava konusu diğer parseller ve şirket hisselerine ilişkin davasının reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının dava konusu 721 ada 20,22 ve 23 sayılı parseller ile 924 ada 6 nolu parsellere ilişkin davasının husumet nedeni ile reddine, davacı vekilinin dava konusu diğer parseller ve şirket hisselerine ilişkin davasının reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların mirasbırakanı 1943 doğumlu ...’in 09.07.2012 tarihinde öldüğü,geriye eşi ..., davacı oğlu ...,davalı oğlu ...,dava dışı çocukları .... ile kendisinden önce ölen oğlu ...’ın kızı .. ..’ün kaldığı, dosyaya geri çevirme sureti ile getirtilen belgelerden dava konusu taşınmazlardan 329 ada 47 parselde kayıtlı 1,2,4,9,10,14 nolu bağımsız bölümlerin kayden ... adına, 329 ada 47 parselde kayıtlı 6 nolu bağımsız bölümün ...18 ve 19 numaralı bağımsız bölümlerin ... adlarına, 1070, 374, 269,1258 ada 2 , 214 ,721 ada 20 parsel numaralı taşınmazların .... İnş.San.Ltd.Şti adına, 353 ada 13 parsedeki 3 numaralı bağımsız bölümün ... adına,721 ada 23 parsel numaralı taşınmazın ... adına,721 ada 22 parsel numaralı taşınmazın ... İnş.Turizm Ltd.Şti adına,924 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ... adına tescilli oldukları, dava konusu ... İnşaat Sanayi ve Tic.Ltd.Şti .deki muris ...’ye ait hisselerin tamamının 29.12.1998 tarihinde alınan karar ile ....’e devredildiği, diğer dava konusu ... Group Özel sağlık şirketinde ise murisle ilgili bir kaydın bulunmadığı ancak bu şirketin murisin malvarlığı ile davalı tarafından edinildiği iddiasının yer aldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazlarla ilgili olarak getirtilen belgeler arasında resmi senetlerin yer almadığı, bu nedenle temliklerin mirasbırakan tarafından yapılıp yapılmadığının yeterince denetlenemediği, ayrıca dava konusu edilen şirketlerle ilgili olarak yeterli araştırma yapılmadan hüküm verildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilke ve olgular da gözetilerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile birlikte (tapu kayıtları, resmi senetler, tapu kütük fotokopileri v.s.) merciinden temin edilmesi yine dava konusu şirketlerle ilgili kayıtların dosya arasına celbi sağlanarak miras bırakanlarından yapılan intikallerin tereddüte yer vermeyecek şekilde tesbit edilmesi, ayrıca tenkis isteminde bulunduğu, gözetilerek bedeli muris tarafından ödenerek davalı adına kazandırmalar yapılıp yapılmadığı ve diğer mirasçıların saklı payların ihlal edilip edilmediği hususlarında açıklığa kavuşturulması gerekirken eksik araştırma ile yetinilerek sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün belirtilen nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.350.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7880, Karar No: 2019/3707, Tarih: 19.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7880 E.  ,  2019/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 22/4, 2-b, 62, 52/2, 4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık müdafiinin, celse arası vekaletname ile birlikte sunduğu esasa ilişkin beyan dilekçesinde duruşmaya katılamayacağına dair mazeret bildirerek, duruşmanın ertelenmesini talep etmesine rağmen, isteminin reddine veya kabulüne dair herhangi bir karar verilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK’nın 289. maddesine aykırı davranılması,

2-Gerekçeli karara esas alınan bilirkişi raporunda, beyanlarına dayanılarak kusur tespiti yapılan tanıkları mahkeme huzurunda dinlemeden ve sanık müdafiinin keşif yapılmasına ilişkin talebi değerlendirilmeden eksik araştırma ile hüküm tesis edilmesi,

3-Sanığın kaza tarihinde hukuken geçerli ehliyetinin olup olmadığı araştırılmadan TCK’nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23828, Karar No: 2023/635, Tarih: 19.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/23828 E.  ,  2023/635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Askeri Mahkemelerin kapanması sonrasında Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2017 tarihli ve 2013/379 Esas, 2017/261 Karar numarasını alan (Kapatılan) 2. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 07.02.2017 tarihli ve 2013/429 Esas, 2017/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

24.08.2011-23.09.2011 tarihleri arasında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 73 üncü maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 23.09.2011-26.09.2011 tarihleri arasında yolda ve nezarette geçen sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca verilen cezadan mahsubuna, takdiren hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve adli para cezasına veya kısa süreli hapis cezasına seçenek diğer yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.09.2021 tarihli ve 2017/71913 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; herhangi bir gerekçe belirtilmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın askerlik hizmetini yerine getirmekte iken 24.08.2011 tarihinde rahatsızlığını beyan etmesi nedeniyle hastaneye gönderilmek üzere sevk edildiği kışla reviri önünden firar ettiği, durumun aynı gün yapılan akşam yoklamasında tespit edilerek tutanakla imza altına alındığı, bir süre firar halinde kaldıktan sonra, 23.09.2011 tarihinde yakalandığı, aynı gün birliğine teslim edildiği, 23.09.2011-26.09.2011 tarihleri arasında müsnet suçtan dolayı gözetim altında kaldığı, yargılama aşamasında alınan 05.05.2015 tarihli psikiyatri uzmanı bilirkişi mütalaası ile suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli olduğunun, ceza ehliyetinde etkilenme olmadığının ve müşahedesine gerek olmadığının belirlendiği anlaşılmıştır.

2.Sanık 05.05.2015 tarihli savunmasında özetle; "O tarihlerde anne ve babasının 12 yıldır ayrı yaşadığını, babasının kendilerini terk ettiğini, abisinin destek olmadığını, abisinin borçlularının 9 yaşındaki kız kardeşini kaçırma teşebbüsünde bulunduğu haberini alınca ailesinin yanına gitmek istediğini, bu amaçla firar ettiğini, ailesinin sıkıntıları düzelince polisleri arayıp asker kaçağı olduğunu, birliğine katılmak istediğini belirterek gelip kendisini almalarını söylediğini, polislerin de kendisini Gebze Askerlik Şubesi Başkanlığına teslim ettiğini, elinde olmayan nedenlerle firar etmek zorunda kaldığını" beyan etmiş ve atılı suçu işlediğini ikrar etmiştir.

3.Birliği Komutanlığınca düzenlenen 24.08.2011 tarihli tutanakta; sanığın 24.08.2011 tarihinde kışla reviri önünden firar ettiğinin ve aynı gün yapılan akşam yoklanmasında bulunmadığının tespit edildiği belirtilmiştir.

4.23.09.2011 tarihli yakalama tutanağında; Haber merkezine asker firarisi olarak arandığı yönünde yapılan ihbar üzerine sanığın 23.09.2011 tarihinde Gebze'de polis ekipleri tarafından yakalandığı belirtilmiştir.

5.Sanığın savunmasında belirttiği hususlar dikkate alınarak yapılan araştırma sonucunda Gebze İlçe Emniyet Müdürlüğünce gönderilen 10.10.2011 tarihli yazı ile 02.11.2011 tarihli yazı ve ekinde gönderilen 23.09.2011 tarihli "155 İhbar Tutanağı"nda; 23.09.2011 tarihinde sanığın ağabeyinin 155 polis imdat hattını arayarak yaptığı ihbar üzerine sanığın yakalandığı ve polise kendisini ihbar etmesi

gibi bir durumun söz konusu olmadığı belirtilmiştir.

6.Sanığın 23.09.2011 tarihinde yakalanmasına müteakip Gebze Askerlik Şubesi Başkanlığına teslim edildiğine ve sonrasında 1 gün yol süresi verilerek birliğine mevcutlu olarak sevki yapıldığına dair Gebze Askerlik Şubesi Başkanlığının 23.09.2011 tarihli sevk belgesi dava dosyasında mevcuttur.

7.Sanığın 23.09.2011-26.09.2011 tarihleri arasında müsnet suç nedeniyle gözetim altında tutulduğuna dair tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

8.Yargılama aşamasında sanığın muayenesi sonucunda düzenlenen 05.05.2015 tarihli psikiyatri uzmanı bilirkişi mütalasında; sanığın suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli olduğu, cezai ehliyetinde etkilenme olmadığı, bunların tespiti için adli müşahedesine gerek olmadığı belirtilmiştir.

9.Askeri Mahkeme arşiv kayıtlarında yapılan araştırma sonucunda düzenlenen 07.02.2017 tarihli tutanakta; sanık hakkında Mahkemenin 2013/406 Esasına kayıtlı dava dosyasında izin tecavüzü suçundan derdest dava olduğu, 2015/659 Esasına kayıtlı dava dosyasında izin tecavüzü suçundan verilmiş olan mahkûmiyet kararının temyiz incelemesi için Askeri Yargıtay'da olduğu, 2015/43 Esasına kayıtlı dava dosyasında ise izin tecavüzü suçundan verilmiş ve kesinleşmiş mahkûmiyet kararı olduğu, 22.09.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılan bu kararın infazının devam ettiği belirtilmiş, Mahkemenin 03.08.2015 tarihli ve 2015/43 Esas, 2015/665 Karar sayılı ilamı tutanak ekinde dosyaya alınmıştır.

10.Sanığın adli sicil kaydında yer alan "uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama" suçundan verilmiş ve 29.04.2013 tarihinde kesinleşmiş Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarihli ve 2012/555 Esas, 2013/106 Karar sayılı ilamı ve kesinleşme şerhi dava dosyasında mevcuttur.

11.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen bir suç olduğu ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmediği, buna göre "Olay ve Olgular" başlığı altında ayrıntılarına yer verilen delillere ve tüm dosya kapsamına göre, Mahkemece, sanık hakkında 24.08.2011-23.09.2011 tarihleri arasında kesintisiz süren, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren "firar" suçunu işlediği sabit görülerek hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2.Sanığın, kendiliğinden Birliğine dönme iradesini ortaya koyacak hiçbir davranışta bulunmadığı ve 23.09.2011 tarihinde hakkında firari asker olduğu yönünde ağabeyi tarafından 155 polis imdat hattı aranarak yapılan ihbar üzerine polis ekiplerince yakalandığı gözetildiğinde; Mahkemece, sanığın altı hafta içerisinde kendiliğinden Birliğine katıldığı kabul olunarak cezasından 1632 sayılı Kanun'un 73

üncü maddesi gereğince ½ oranında indirim yapılması hukuka aykırı ise de, hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.