muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6002, Karar No: 2024/9215, Tarih: 28.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili Teşekkülün, TEİAŞ 22. Bölge Müdürlüğü (Kastamonu) tarafından 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi uyarınca yapılan ihaleler sonucunda muhtelif trafo merkezlerinin işletilmesi işi ile ilgili hizmet alımı yapıldığını, bu sözleşmelerin anahtar teslimi iş mahiyetinde olduğunu, Teşekkülün ihale makamı olduğunu, asıl işveren olduğundan söz edilemeyeceğini, dava konusu alacaklardan sorumluluğunun bulunmadığını, Yargıtay içtihatlarının bu yönde olduğunu, davacının ihbar olunan firmanın işçisi olduğunu, Yüksek Hakem Kurulu kararlarının Teşekkül açısından bağlayıcı olmadığını, müvekkilinin toplu iş sözleşmesinin tarafı olmasının yasal olarak mümkün olmadığını, yüklenici firmanın fiyat farkı verilmesi talebinde bulunamayacağını, işçilerin taleplerinin tek muhatabının yüklenici firma olduğunu, davayı kabul anlamına gelmemek üzere davacının 01.10.2017-31.08.2019 yılları arasında mesul teknisyen olarak çalıştığını, ayrıca 2021-2023 yılları arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmeleri doğrultusunda fark ücret ödemelerinin işçilere yapıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı TEİAŞ'ın, hizmet alım sözleşmesi imzaladığı yüklenici firmalardan hizmet satın aldığı, davacının yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, yapılan işin yardımcı iş mahiyetinde olduğu, davalı TEİAŞ tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesi gereğince davalı TEİAŞ'ın asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarına karşı sorumlu olduğu, davacının talebinin alt işveren ile ilgili sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinden kaynaklı alacak olduğu, buna göre davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklı alacaklarına karşı davalı işverenin sorumlu olduğu, davacının toplu iş sözleşmesi imzalamaya yetkili sendika üyesi olduğu, buna ilişkin belgenin dosyada bulunduğu, davacının Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar gereğince yürürlüğe konulan toplu iş sözleşmesinden yararlanma hakkının bulunduğu, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı haklarının ödenmediği, davalı tarafın istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir hatanın bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili Teşekkülün, TEİAŞ 22. Bölge Müdürlüğü (Kastamonu) tarafından 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi uyarınca yapılan ihaleler sonucunda muhtelif trafo merkezlerinin işletilmesi işi ile ilgili hizmet alımı yapıldığını, bu sözleşmelerin anahtar teslimi iş mahiyetinde olduğunu, Teşekkülün ihale makamı olduğunu, asıl işveren olduğundan söz edilemeyeceğini, dava konusu alacaklardan sorumluluğunun bulunmadığını, Yargıtay içtihatlarının bu yönde olduğunu, davacının ihbar olunan firmanın işçisi olduğunu, Yüksek Hakem Kurulu karalarının Teşekkül açısından bağlayıcı olmadığını, müvekkilinin toplu iş sözleşmesinin tarafı olmasının yasal olarak mümkün olmadığını, yüklenici firmanın fiyat farkı verilmesi talebinde bulunamayacağını, işçilerin taleplerinin tek muhatabının yüklenici firma olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası ve 32 nci maddesi, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/230, Karar No: 2009/64, Tarih: 17.03.2009

**Ceza Genel Kurulu         2008/4-230 E.  ,  2009/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :  208381

Yargıtay Dairesi : 4. Ceza Dairesi

Tehdit suçundan sanık H.. İ..A..’ın lehine olduğu kabul edilen 765 sayılı TCY’nın 191/1, 55/3 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sonuç olarak 48 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5395 sayılı Yasanın 23. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin Hatay 2. Sulh Ceza Mahkemesince 09.02.2006 gün ve 332-45 sayı ile verilen kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 11.03.2008 gün ve 8521-2891 sayı ile;

“Hükümden sonra yürürlüğe giren ve sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1. fıkrası ile CYY’nın 231/5. maddesinde öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve anılan Yasanın 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturması ve kovuşturması şikayete bağlı suç olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 29.05.2008 gün ve 208-316 sayı ile 5395 sayılı Yasanın 23. maddesi çerçevesinde, ilk hükmünde sanığın durumunu değerlendirdiği gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının 18.10.2008 gün ve 208381 sayılı “bozma” istemli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki hukuki uyuşmazlık, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Ancak, bozmadan sonra yapılan yargılamada, sanığın bozma kararına karşı diyeceklerinin saptanması için duruşmadan haberdar edilmesi gerekliliğine uyulup uyulmadığı hususu, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak ele alınıp öncelikle değerlendirilmiştir.

Bozmadan sonra yapılan yargılamada, sanık adına çıkartılan meşruhatlı davetiye, ağabeyi M.. A..’ın beyanına dayalı olarak Elazığ İlinde asker olduğu ve adresinin bilinmediği açıklamasıyla iade edilmiş ve Yerel Mahkemece sanığın dinlenmesinden vazgeçilerek yokluğunda direnme kararı verilmiştir.

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 326. maddesinde, “Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak mahkeme ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar.

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 326. maddesinde, “Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak mahkeme ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar.

Sanık veya müdahil ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir. Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm gereğince, bozma kararı sanık lehine olsa dahi bozmadan sonra yapılan yargılamada Yerel Mahkemece sanık, katılan ve varsa vekillerine duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ olunmalı, duruşma gününden haberdar edilmelidirler. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere, tebligat yapılamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen sanığın duruşmaya gelmemesi halinde, verilecek ceza bozmaya konu olan cezadan daha hafif ise yargılamaya devam olunarak bir karar verilmelidir.

Öte yandan, 353 sayılı Askeri Mahkemelerin Kuruluşu ve Yargılama Usulü Yasasının 20/1. maddesi uyarınca, er ve erbaşların, askere girmeden önce işledikleri ve yasada öngörülen cezasının üst sınırı 2 yıla kadar hapis cezası olan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin, askerliklerinin bitmesine kadar geri bırakılır. Bu hüküm, askerlik hizmetinin aksamaması ile ilgili olmakla birlikte, aynı zamanda savunma hakkı ile de ilgilidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bozma kararı lehe olsa dahi sanığın duruşmadan haberdar edilmesi ve duruşmada savunma yapma hakkı tanınmalıdır. Bu kurala aykırılık, savunma hakkının kısıtlanması niteliğindedir. Yerel Mahkemece, bozma kararının lehe olduğundan bahisle sanığın dinlenmesinden vazgeçilerek, yargılamaya devamla savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yokluğunda karar verilmesi CYUY’nın 326/2 ve 308/8.  maddelerine aykırıdır.

Ayrıca, sanığa yüklenen, 765 sayılı TCY’nın 191/1. maddesinde düzenlenen, ölümle tehdit suçunun maddede öngörülen cezasının üst sınırının 6 aya kadar hapis cezası olması karşısında, 353 sayılı Yasanın 20/1. maddesi gözetilerek, sanığın durumu askerlik şubesinden sorulup, sonucuna göre anılan madde uyarınca işlem yapılması gerektiğinin nazara alınmaması da yasaya aykırı olup, bu da savunma hakkının kısıtlanması niteliğindedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme hükmünün, diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle saptanan usul yanılgıları nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün öncelikle saptanan usul yanılgıları nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2009 tarihinde tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4443, Karar No: 2019/438, Tarih: 05.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4443 E.  ,  2019/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, tapu malikleri tarafından davacı aleyhine açılan davada, dava dışı 3. şahıslara ödenen bedelin davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekilince temyiz olunmuştur.

Taraflar arasında imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisi bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davacı iş sahibi tarafından yapılan ihale sonucu dava dışı yüklenicinin üstlendiği işi davalıların devralmasıyla ... baraj yapımı işi sırasında dava dışı, arazi sahiplerine verdikleri zarar nedeniyle arazi sahiplerinin açmış olduğu kamulaştırmasız el atma davası nedeniyle ödenen bedelin davalılardan tahsili gerekip gerekmediği konusunda toplanmaktadır.

Dava dışı arsa sahiplerinin açmış olduğu ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/101 Esas, 2012/334 Karar sayılı dava dosyasında ... ve ... ... İnş. ve Tic. Ltd. Şti. hasım gösterilerek baraj yapımı sırasında taşınmaza zarar verildiği ve taşınmazın kullanılamaz hale geldiğinden bahisle tazminat istenmiş, mahkeme tarafından, Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin 2011/4855 Esas 2011/11149 Karar sayılı, davanın niteliği itibariyle sorumluluğun kamu kurumu olan ... Genel Müdürlüğüne ait olduğu, sözleşme gereği davalı şirkete rücu etmesinin tarafların iç ilişkisini ilgilendirdiği yünündeki bozma ilamı

doğrultusunda; davanın ... yönünden kısmen kabulü ile; 59.491,66 TL kamulaştırmasız el atma bedelinin ... Genel Müdürlüğü'nden alınarak tapu kaydındaki hisseleri oranında davacılara verilmesine, dava konusu taşınmazın davacıların 21960/23040 oranında hisselerinin iptâli ile bu oran üzerinden ... adına tesciline, davalı şirket yönünden husumetten reddine karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir. Bu karar sonucu, davalı ... tarafından dava dışı arazi sahiplerine 189.821,36 TL'nin ödenmiştir.

doğrultusunda; davanın ... yönünden kısmen kabulü ile; 59.491,66 TL kamulaştırmasız el atma bedelinin ... Genel Müdürlüğü'nden alınarak tapu kaydındaki hisseleri oranında davacılara verilmesine, dava konusu taşınmazın davacıların 21960/23040 oranında hisselerinin iptâli ile bu oran üzerinden ... adına tesciline, davalı şirket yönünden husumetten reddine karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir. Bu karar sonucu, davalı ... tarafından dava dışı arazi sahiplerine 189.821,36 TL'nin ödenmiştir.

Davacı ile davalı ... ... İnş. Ve Tic. Ltd. Şti.’nin de kabul ettiği sözleşmenin 3. maddesinde Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi sözleşmenin ekleri arasında yer almış olup, Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 7. maddesinin 8. fıkrasında, “Müteahhit, işin devamı süresinde iş yerinde yapılacak çalışmalar nedeniyle, işçilerle çevre halkının kazaya uğramalarını, zarar görmelerini ve işlerde hasar ve zarar meydana gelmesini önleyici her türlü güvenlik önlemini almak zorundadır. İş sahasında veya çevresindeki bölgede, yeterli güvenlik önleminin alınmaması nedeniyle doğabilecek hasar ve zararın ödenmesinden müteahhit sorumludur. Müteahhit, kazaların, zarar ve kayıpların meydana gelmesini önlemek amacı ile gereken bütün önlemleri almak ve kontrol teşkilatı tarafından, kaza, zarar ve kayıp ihtimallerini azaltmak için verilecek talimatların hepsine uymak zorundadır. Ayrıca müteahhit, iş yerinde kullanılan araç, gereç ve makinelerle patlayıcı maddelerin neden olabileceği kazalardan korunma usullerini ve önlemlerini çalışanlara öğretmek zorundadır.” düzenlemesi bulunmaktadır. Bu düzenleme dava tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 193. maddesinde düzenlenen "delil sözleşmesi" niteliğindedir. Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 287. maddesinde de, bu yönde düzenleme bulunmaktadır. Bu düzenleme resen gözetilmesi gerektiğinden, mahkemece Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin yukarıda değinilen hükmü değerlendirilmelidir. Şartnamenin bu hükmü sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı BK'nın 99. maddesi ve dava tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı TBK'nın 115. maddesinde düzenlenen "sorumsuzluk" kaydıdır. Davacı ...'nin hile veya ağır kusuru bulunduğu da kanıtlanmamıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, resen gözetilmesi gereken şartnamenin 7. maddesinin 8. fıkrası uyarınca tüm sorumluluk yüklenici şirkete ait olduğundan iş sahibi olan davacı ... tarafından yüklenicinin kusuru nedeniyle, mahkeme kararıyla kamulaştırmasız el atma nedeniyle zorunlu olarak tescil kararı verilip, bedel ödenildiğinden, birlikte ifa kuralı gereğince davacı tarafın ödemiş olduğu bedelin davalılardan tahsili ile ... adına tapuya kayıtlı olan 782 parsele ait tapu kaydının iptâli ve yüklenici şirket adına tesciline karar verilmesinden ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 05.02.2019 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9121, Karar No: 2018/18391, Tarih: 12.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/9121 E.  ,  2018/18391 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. ... Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, ... sözleşmesinin işverence geçerli nedene dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine ve boşta geçen süreye ait ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatına dair karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi tarafından davacının iddiasına üstünlük tanınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Davalı tarafından, yasal süresi içinde savunma gibi beyanda bulunularak istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

TemyizBbaşvurusu:

Kararı, davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında ... sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı ... Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinde ... sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler ... Kanunu’nun 25. maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen haklı sebepler olduğu gibi, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir. ... ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının ... sözleşmesi 18.09.2015-21.09.2015 tarihleri arasında görevine izinsiz ve mazeretsiz gelmediği, bu hususta herhangi bir yetkiliye bilgi vermediği, aksine kendisi ile telefon ve yakın çevresi aracılığı ile irtibat kurulmaya çalışıldığı, ancak irtibata geçilemediği gerekçesiyle 21.09.2015 tarihi itibarı ile 4857 sayılı Kanunun 25/II-g maddesi uyarınca feshedilmiştir. Her ne kadar mahkemece, söz konusu tarihlerde davacının raporlu olduğu, bu raporların davalı tarafa ulaşmamasında davacının kusurunun ya da kötüniyetinin olduğuna dair bilgi ve belgenin dosya kapsamında bulunmadığı buna göre davalı tarafça gerçekleştirilen feshin haklı ve geçerli olmadığı kabul edilmişse de, davacının hasta olduğuna dair mazeretini davalı işverene bildirmediği, raporlardan ayakta tedavi gördüğünün anlaşıldığı ve haber verecek durumda olduğu halde mazeretini bildirmeyerek işyerinde olumsuzluklara ... açtığı dikkate alındığında, işverence yapılan fesih geçerli bir fesih olup talebin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Yukarıda açıklanan sebeplerle 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nin 2018/324 esas – 2018/394 karar sayılı ve ... 4. ... Mahkemesi’nin 2015/1192 esas – 2017/826 karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 220,50 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12/09/2018 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5231, Karar No: 2017/4579, Tarih: 01.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/5231 E.  ,  2017/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Kardeşi ...'i öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK'nun 82/1-d, 35/2, 29, 62 ve CMUK'nun 326/son maddeleri uyarınca 4500 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyizin kapsamına, daha önce temyiz incelemesi yapan Yargıtay Yüksek 3. Ceza Dairesinin 07.09.2015 günlü 2015/7924 Esas - 2015/24460 Karar sayılı bozma ilamının içeriğine, Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayanılarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca hazırlanan ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01/02/2013 tarihinde yürürlüğe giren iş bölümüne göre, sanık hakkında mahkemece verilen hükümle ilgili olarak temyiz incelemesi yapma görevinin Yargıtay 3. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye GÖNDERİLMESİNE, 01/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.