muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4485, Karar No: 2024/8143, Tarih: 01.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4485 E.  ,  2024/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1425 E., 2024/293 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2015/808 E., 2022/452 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan kişisel ilişkinin kaldırılması ve velâyetin değiştirilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince velâyetin değiştirilmesi davasının reddine, kişisel ilişkinin kaldırılması davasının kabulüne, boşanma hükmü ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı- davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı-davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; tarafların 2014 yılında boşandıklarını, velâyetin anneye verildiğini, 215 yılının ikinci yarısında kızının hareketlerinde değişiklik olduğunu, bunun üzerine danışmanlık aldığını, çocuğun babası tarafından istismara uğramış olabileceğinin bildirildiğini, ceza dosyasının devam ettiğini ileri sürerek iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 182 nci maddesi gereğince davasının kabulüne, mahkeme kararı ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; boşanma davasında tazminat alamadığını, bunun intikamını almaya çalıştığını, çocukla kişisel ilişki zamanlarında görüştürmediğini, bununla ilgili yargılamaların devam ettiğini, Amerikaya götürdüğünü, velâyet görevini yerine getirmediğini ileri ileri sürerek 4721 sayılı Kanun’un 348 inci maddesi gereğince davasının reddine, velâyetin değiştirilerek babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinabe yoluyla çocuğun, annesi ile yaşadığını, bakımının annesi tarafından yerine getirildiğini, okulda başarılı bir öğrenci olduğunu, babası ile iletişimde olmadığını ve iletişimde olmak istemediğini, babasını en son ilkokul birinci sınıfta gördüğünü ve tekrar görmek istemediğini, görmek istememesinin sebebinin ise babasının kendisinin özel yerlerine dokunduğunu, uyurken babasının çamaşırını giymesine izin vermediğini, uyudukları sırada biraz zaman geçtiğinde babasının kendisine dokunmaya başladığını, özel yerini okşadığını, poposuna ellediğini, gündüz vakti babasının sırtına hatta poposuna çıkarak zıpladığını, birkaç kez bu yaşadıklarını annesine ya da başkasına anlatması halinde annesini öldüreceğine dair tehdit ettiğini, bu nedenle hastanede doktorlara konuşamadığını, çok korktuğunu, babasının annesini öldürdüğüne dair kabuslar gördüğünü, annesi ile kalmak istediğini, babası ile konuşmak istemediğini, yüz yüze veya sanal ortamda görmek istemediğine ilişkin yazılı beyanda bulunduğu, velâyetin düzenlenmesinde, çocukların üstün yararı, ana ve babanın isteklerinden önce geleceği, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12 nci ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri, iç hukuk bakımından idrak çağında olduğu kabul edilen çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşüne gereken önemin verilmesini öngördüğü, çocuğun dosya kapsamına alınan beyanı ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesi sonucu çocuğun üstün yararı gözetilerek baba ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına, baba tarafından açılan velâyetin değiştirilmesi talepli davanın reddine karar verilmesinin gerektiği gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 182 inci ve 324 üncü maddesi gereğince karşı davanın reddine, asıl davanın kabulüne, Büyükçekmece 3. Aile Mahkemesinin 2014/1007 esas 2014/1130 karar sayılı, 12.11.2014 tarihli ilamı ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın hatalı olduğunu, ceza dosyasından beraat kararının çıktığını, asıl davanın reddine ve karşı davanın kabulüne karar verilmesinin çocuğun yüksek yararına olacağını ileri sürerek kararın her iki dava yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın hatalı olduğunu, ceza dosyasından beraat kararının çıktığını, asıl davanın reddine ve karşı davanın kabulüne karar verilmesinin çocuğun yüksek yararına olacağını ileri sürerek kararın her iki dava yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı çocuğun mevcut düzenini bozmayı gerektirecek annenin bir ihmal veya istismarın bulunmadığı, idrak çağındaki çocuğun da annesinin yanında yaşamak istediği anlaşıldığı, velâyetin değiştirilmesi davasının reddine karar verilmesi usul, yasa ve kamu düzenine uygun olduğu; boşanma gerçekleştikten kısa bir süre sonra 13.05.2015 tarihinde 7 yaşında iken annesi tarafından ABD'ye götürülen çocuğun 18.10.2019 tarihindeki babası aleyhine olan beyanlarını destekleyen başka bir delil bulunmadığı, babanın kişisel ilişki nedeniyle çocuğun huzurunu tehlikeye soktuğu, yükümlülüklerine aykırı davrandığı veya çocuğunu savsakladığı ispat edilemediği, Mahkemece baba için hem hak hem de yükümlülük olan çocukla kişisel ilişkinin kaldırılması usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi gereğince davalı- davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle; hükmün tümünün kaldırılmasına, asıl ve karşı davanın reddine; davalı-davacı vekilinin diğer itirazlarına konu istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince esastan reddine; velâyetin değiştirilmesi davası yönünden 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının ( ç ) bendi uyarınca kesin olarak karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle;aşamalardaki beyanlarını tekrarlamakla birlikte, alınan uzman raporları ile Mahkemenin gerekçelerinin gözardı edilmesinin çocuğun yüksek yararına aykırı olduğunu, ceza dosyasının henüz kesinleşmediğini, çocuğun beyanlarının açık olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının asıl davanın reddi yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan kişisel ilişkinin kaldırılması davasında, davanın reddine dair verilen kararın çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 182 nci ve 348 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan kişisel ilişkinin kaldırılması davasında, davanın reddine dair verilen kararın çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 182 nci ve 348 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13083, Karar No: 2019/1083, Tarih: 23.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/13083 E.  ,  2019/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiye ait sokak üzerinde park halinde bulunan 1992 model Tofaş Şahin marka aracın yanına giderek bıçakla kapısını açıp içinden oto teybini almak suretiyle uzaklaşan suça sürüklenen çocukların, aracın kapısını kilit kısmına bıçak sokup çevirmek suretiyle açtıklarına dair delillerin nelerden ibaret olduğu belirtilmeden, suç tarihinde düzenlenen Olay Yeri İnceleme Raporunda araç kilit göbeklerinin sağlam olduğuna dair raporu da gözetilmeden, TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle suça sürüklenen çocuklar hakkında ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de çalınan oto teybinin değeri gözetilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 145. maddesi gereğince cezadan uygun oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-TCK'nın 61/5 maddesindeki sıralamaya aykırı olarak aynı Yasanın 168/1. maddesinin 31/2. maddesinden önce uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4130, Karar No: 2011/3311, Tarih: 29.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/4130 E.  ,  2011/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içinde kalan tapu kaydının iptali nedeniyle maddi tazminata ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanun ile değişen Yargıtay Yasası’nın 14/b maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 29/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3304, Karar No: 2014/9190, Tarih: 07.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3304 E.  ,  2014/9190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... için (üç kez) beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... için (bir kez) beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ...'in (iki kez) beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından, sanık ...'in atılı suçtan mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanıklar müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 25.06.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanıklar ... ve ... adlarına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ... ve ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkilleri haklarındaki hükümlerin BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanıklar müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 09.07.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık ... hakkında mağdur İbrahim'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve mağdur ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya içeriğinden, sanık ...'in mağdura yönelik zincirleme şekilde gerçekleşen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğinin, sanık ...'in ise aynı mağdura yönelik olarak bir kez bu suçu işlediğinin, sanıklar hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca tanzim edilen 30.10.2013 günlü raporun metin kısmında mağdurun yaşadığı eylemlerden bahsedilmesinin ardından mağdurun 05.05.2010 tarihinde mağduru bulunduğu olay sebebiyle gelişen kaçınma ile giden travma sonrası stres bozukluğundan dolayı ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği ve mahkemece içeriği itibariyle yetersiz olan bu rapora istinaden her iki sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, mümkün görüldüğü takdirde mağdur yeniden gönderilmeksizin dava dosyasının İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna gönderilmesiyle yetinilerek, mağdura yönelik gerçekleşen suçlardan hangisine bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğu, her iki suçun da işlenmesi neticesinde mi ruh sağlığının bozulduğu veya mağduru bulunduğu her iki suç nedeniyle ayrı ayrı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra sanıklar haklarında TCK.nın 103/6. maddesinin tatbik edilip edilmeyeceği hususunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mevcut raporla yetinilmek suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları ile sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.07.07.2014 tarihinde verilen işbu karar 09.07.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanıklar müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/388, Karar No: 2013/12, Tarih: 14.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/388 E.  ,  2013/12 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Devlet ormanından izinsiz kesim yapılan sahanın köy hudutları dahilinde olmasına göre; kesimin kim tarafından yapıldığını bilecek konumda olan köy ihtiyar heyeti üyeleri, varsa köy bekçisi ve suça konu yere yakın arazi sahipleri dinlenerek neticesine göre hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Yedieminde mevcut suça konu emvalin istirdadı kabil olmak üzere müdahil idareye bırakılması yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19957, Karar No: 2021/8049, Tarih: 08.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/19957 E.  ,  2021/8049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın savunmalarında vareste talebi bulunmaması karşısında, hükmün açıklandığı 16/05/2019 tarihli son oturumda SEGBİS yoluyla duruşmada hazır edilmesinin cezaevi idaresinden talep edilmesi üzerine izinli olduğu bildirilmiş ise de; hüküm tarihinde sanığın izninin son günü, duruşma saatinin 09:00 olduğu, sanığın da iznini geçireceği yerden farklı yerde olan cezaevine giriş saatinin 14:00 olduğu dikkate alındığında duruşmada hazır bulunmasının mümkün olmadığı ve sanık müdafisinin sunmuş olduğu mazeret talebine ilişkin de bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/218, Karar No: 2011/569, Tarih: 20.07.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/218 E.  ,  2011/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/1-1.bent, 59/2; 647 sayılı Kanunun 4-6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların zararının giderilmemiş olması karşısında tebliğnamedeki iki nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

14.05.2004 tarihinde üçpınarlar ilköğretim okulu çöplüğünden alındığı belirtilen ½ ekmek arasında haşlanmış patates, haşlanmış yumurta numunesine ait Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığının 20.05.2004 tarihli raporunda numunelerin 14.05.2004 tarihinde alınmış olup merkeze 16.05.2004 tarihinde gönderildiği ve soğuk zincirde gelmediği, e coli ürediği ve staph aereus ürediğinin belirlendiği, numunelerin alındığı yer ile alınma şeklinin ve ekmek dışındaki gıda maddelerinin de aynı zararlı maddeleri içerdiğinin belirlenmiş olması ve dosyada mevcut bilirkişi raporu içeriğinin de bu hususu teyit ettiğinin belirlenmiş olması karşısında; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli kesin inandırıcı delil elde edilemediğinden beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine ilişkin hüküm tesisi,

Kanuna aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4241, Karar No: 2024/4406, Tarih: 27.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4241 E.  ,  2024/4406 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/348 E., 2023/784 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/524 E., 2020/163 K.

1. İlk Derece Mahkemesince; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle katma değer vergisi alacağından kaynaklanan itirazın iptali istemli davada, sözleşme gereğince arsa sahibine bağımsız bölüm verilmesinin katma değer vergisine tabi olmadığı, taraflar arasındaki sözleşme ile davacı yüklenicinin işi götürü bedelli olarak yüklendiği, arsa payı dışında bedel istenilemeyeceği, götürü bedele katma değer vergisinin de dahil olduğu, davalı arsa sahibinin katma değer vergisinden sorumlu olmadığı, davacı yüklenicinin ise takibinde kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle, davanın ve kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

4. Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı, dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizliğin bulunmadığı; yine, taraflar arasındaki sözleşmenin götürü bedelli olduğu, sözleşmede vergi ödeme yükümlülüğünün yükleniciye ait olduğunun belirlendiği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcın ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

27/11/2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.