muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5244, Karar No: 2023/4634, Tarih: 13.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/5244 E.  ,  2023/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2021 tarihli ve 2012/103 Esas, 2012/263 sayılı Kararıyla sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmiştir.

2.Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, sanığın yeni bir suç işlemesi ve mahkumiyet hükmünün kesinleşmesi üzerine ihbarda bulunması neticesinde İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2022 tarihli ve 2022/235 Esas, 2022/395 sayılı Kararıyla sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.01.2023 tarihli, bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri

Özetle; Kamu malına zarar verme suçunun 6136 sayılı Kanun’un geçici 1 inci maddesi kapsamında olmadığına, ertelemenin kaldırılmasını gerektirir bir suç olmadığına ve hakkında beraat ya da karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

6352 sayılı Kanun'un Geçici 1 inci maddesi gereğince;

"(1) 31.12.2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

karar verilir.

a) Soruşturma evresinde, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

karar verilir.

(2) Hakkında kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi hâlinde, kovuşturmaya yer olmadığı veya düşme kararı verilir. Bu süre zarfında birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur."

Somut olayda; sanık hakkında 16.10.2012 tarihinde terör örgütü propagandası yapmak suçundan kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği ve kararın 27.11.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın 25.08.2014 tarihinde kamu malına zarar verme suçunu işlediği ve mahkumiyetine karar verildiği, sanığın işlemiş olduğu kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 6352 sayılı Kanun yönünden uygulanabilir bir hüküm olmadığı, kovuşturmanın ertelenmesi kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde 6352 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçları işleyemeyen sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2022 tarihli ve 2022/235 Esas, 2022/395 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun’un 302 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2015/10647, Karar No: 2015/21439, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10647 E.  ,  2015/21439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2014

NUMARASI : 2014/549-2014/907

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.07.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Şehir hali hazır haritası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu ile taşınmazın Kasımlar ve Çelebiler Mahalle merkezlerine ve en yakın meskun alana mesafesi fen bilirkişisine işaratlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4959, Karar No: 2021/2347, Tarih: 11.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4959 E.  ,  2021/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26.01.2018 tarih ve 2016/756 E. - 2018/63 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.04.2019 tarih ve 2018/1009 E. - 2019/879 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 08.03.2021 günü hazır bulunan davacı vekilleri Av. ..., Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının dava dışı müflis Özgür Çimento A.Ş. unvanlı şirketin davalıya olan borçlarına karşılık kendi taşınmazları üzerinde davalı yararına 604.700,00 TL bedelli ipotek tesis ettirdiğini, davalının müflis şirketten alacaklı olduğunu, bu alacak kapsamında davacı tarafından ödeme yapıldığını, iflas masasına kayıtlı davalı alacağının silinerek davacı adına kaydedilmesine karar verildiğini, bunun sonucu olarak davalının dava dışı müflis şirketten alacağının kalmaması sebebiyle davacının vermiş olduğu ipotekler nedeniyle de sorumluluğunun sona erdiğini, buna rağmen davalının ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile davacı hakkında icra takibi başlattığını ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, %20 oranında kötü niyet tazminatına hükmedilmesine ve taşınmazlar üzerindeki ipoteklerin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının dava dışı müflis firmanın ortağı olduğunu, davalı tarafından sınırlı tutarda tahsilat yapılabildiğini, geri kalan alacağın tahsili için ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatıldığını, ipotekli taşınmazların davacının mülkiyetinde olup müflis şirkete ait olmadığını, müflis şirketin borcu henüz bitmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ortağı olduğu şirket ile ilgili davacının ipotek verdiği taşınmaz ile ilgili açılan takipte yapılan ödemeden sonra borcun sona ermediği 2.044.803,74 TL borcun bulunduğu ve halen muaccel bulunduğu, ipotek fekki koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ortağı olduğu şirket ile ilgili davacının ipotek verdiği taşınmaz ile ilgili açılan takipte yapılan ödemeden sonra borcun sona ermediği 2.044.803,74 TL borcun bulunduğu ve halen muaccel bulunduğu, ipotek fekki koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmekle birlikte, davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun sadece gerekçe yönünden kabulüne, Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 26.01.2018 gün, 2016/756 Esas-2018/63 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, ödeme tarihi olan 15.02.2016 tarihi itibariyle davalının dava dışı müflis şirketten ipotek resmi senedinde yazılı tutarın üzerinde bir oranda alacağı bulunduğu, davacının dava dışı müflis şirketin borcunu teminen kendi taşınmazları üzerinde davalı yararına ipotek tesis ettiği ve davalının alacağı devam ettiğinden, davacının davasının bu gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15144, Karar No: 2015/3367, Tarih: 05.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15144 E.  ,  2015/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan silajlık mısır, buğday, fiğ ve haşhaşın 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüğünden ayrı ayrı getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/449, Karar No: 2018/5363, Tarih: 10.09.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/449 E.  ,  2018/5363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

HÜKÜM : Katılan sanık Göngör Şakı hakkında, katılan sanık ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan; eylemin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığından TCK.nın 25/1. Maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına,

Katılan sanık ... hakkında, nitelikli yağma suçundan; TCK.nın 149/1-c,h, 53/1, 63, 54. Maddeleri gereğince 12 yıl hapis, hak yoksunluğu, mahsup, müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

(Katılan)-sanık ... savunmanının temyiz talebinin, sanık hakkında yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4872, Karar No: 2010/4791, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/4872 E.  ,  2010/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş)Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalıların 2, davacının 3 nolu bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 04.08.2000 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 13 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin aynen manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının hesaplanan gerçek maddi zararından davanın niteliği gereği Sosyal Güvenlik Kurumunca bağlanan gelirin peşin sermaye değeri düşülerek karşılanmayan maddi zararın belirlenmesi gerekir.

506 sayılı Yasa’nın 19. maddesinde (5510 sayılı Yasa 19. madde) iş kazası sonucu meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış olan sigortalılara sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanacağı, aynı Yasa’nın 73. maddesinde de (5510 sayılı Yasa 81. madde) tarifesine göre tespit edilecek iş kazaları sigorta priminin tamamının işverenler tarafından ödeneceği belirtilmiştir. Primin ödenmesinde sigortalının herhangi bir katkısı söz konusu değildir. Bu özelliği göz önünde tutulduğunda, iş kazası sigortasından bağlanan gelirin maddi zararın sigorta primleri işverenden alınmak suretiyle Sosyal Güvenlik Kurumunca karşılanmak amacına yönelik bir ödeme niteliğinde olduğu sonucuna varılır. Bu nedenle söz konusu gelir, işverenin genel hükümlere göre sorumlu olduğu tazminat kavramı içinde yer alır. İş kazası sonucu oluşan zararın giderilmesi istemine ilişkin olarak açılan tazminat davaları nitelikçe sigorta tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemini amaçlamaktadır. Bu durumda zarar hesabının Sosyal Güvenlik Kurumunca bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlar nazara alınarak hesaplanan tüm peşin sermaye değeri düşülmek suretiyle yapılması gerektiği ortadadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda % 100 işveren kusuru ve % 13 sürekli iş göremezlik oranına göre asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama sonucu 36.461,62 TL gerçek maddi zarar hesaplandığı, bu miktardan Kurum tarafından işveren aleyhine açılan rucu'en tazminat davası ile hükmedilen ilk peşin değer olan 3.684,13 TL'nın düşülerek karşılanmayan maddi zararın 32.777,49 TL olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda % 100 işveren kusuru ve % 13 sürekli iş göremezlik oranına göre asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama sonucu 36.461,62 TL gerçek maddi zarar hesaplandığı, bu miktardan Kurum tarafından işveren aleyhine açılan rucu'en tazminat davası ile hükmedilen ilk peşin değer olan 3.684,13 TL'nın düşülerek karşılanmayan maddi zararın 32.777,49 TL olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; 4447 sayılı Yasa’nın 16. maddesi ile 506 sayılı Yasa’ya eklenen Ek 38. madde gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlara göre hesaplanan tüm peşin sermaye değerini Kurumdan sormak ve bildirilen miktarı, yeni bir hesap raporu alınarak hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan ücret artışları nazara alınarak hesaplanan tazminattan indirmek suretiyle maddi tazminata ilişkin kararı davacının temyiz etmediği de gözetilerek sonuca gitmekten ibarettir.

3-Öte yandan B.K'nun 47. Maddesinde hakimin bedensel bütünlüğün bozulması halinde olayın özelliklerini göz önünde tutularak zarar görene adalete uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar vereceği öngörülmüştür. Bedensel bütünlük eş deyişle vücut bütünlüğü kavramının fizik bütünlük yanında ruhsal bütünlüğü ve sağlığı da kapsadığı tartışmasızdır.

Olayın özelliklerinin neler olduğu 26.6.1966, 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanmıştır. Bunlar her olayda değişebilir. Bu nedenle hakiminin kararında bu özellikleri objektif ölçülere göre göstermesi gerekir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı sigortalı yararına hükmedilen manevi tazminatın az olduğu görülmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı şekilde kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine 03.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1231, Karar No: 2012/6017, Tarih: 27.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1231 E.  ,  2012/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

2-Dava konusu taşınmaza ait dosya içerisinde belediyeden gelen imar yazıları eklenmek suretiyle, taşınmazın değerlendirme tarihi olan 16.11.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değil ise mücavir alan sınırları içinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, meskun mahalde olup olmadığı, onbir nisan beldesine ilişkin imar paftası üzerinde işaretlettirilmek suretiyle ilgili Belediye Başkanlığından yeniden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18253, Karar No: 2016/12946, Tarih: 13.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18253 E.  ,  2016/12946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerininn faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in Kara Harp Okulunda öğrenim gördüğü sırada kendi isteği ile okul ile ilişiğinin kesildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eğitim süresince yapılan 48.829,26 TL’nin 30.06.2004 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faiziyle tahsilini istemiş; mahkemece, konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda; 09.11.2016 tarihinde kabul edilerek 24.11.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 6756 Sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Ve Milli Savunma Üniversitesi Kurulması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin (669 Sayılı KHK) Değiştirilerek Kabul Edilmesi Hakkında Kanun'un 105/2. maddesi gereği, "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmaz, çıkarılmış borçlar tahsil edilmez ve başlatılmış işlemler durdurulur.

Bunlardan bu amaçla yapılmış olan tahsilatlar iade edilmez. Açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmaz, hükmolunanlar tahsil edilmez." yönünde düzenleme getirildiği yapılan incelemeden anlaşıldığından karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6756 Sayılı Kanun'nun 105/2. maddesindeki düzenleme somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.