muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5560, Karar No: 2019/16615, Tarih: 18.09.2019

Ayrıca dosyada mevcut davalı kurum ile ihbar olunan ... Taah. Nak. Ltd. Şti. ile arasında imzalanan “ ... ... Sulaması 2. Kısım Ana Kanal İnşaatı Yapım İşi” konulu ihale sözleşmesinin 10.1.2. maddesinde "bu işyerinde havanın fen noktasından çalışmaya uygun olmadığı günler 1 Ocak-1 Mart tarihleri arasıdır. Ancak işin bitiminde bu devre dikkate alınmaz ve idare yükleniciden teknik şartları yerine getirerek işi tamamlaması için bu devre içinde çalışmasını isteyebilir" düzenlemesi bulunmaktadır. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi Başkanlığının 11.04.2016 tarihli ve 2015/6652 esas, 2016/7886 karar sayılı ilamı ile, aynı işyeri ve aynı dönem için yapılan çalışmalarda işçinin Ocak ve Şubat aylarında çalışmadığı kabul edilerek yapılan fazla mesai hesabı yönünden onama kararı verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılacak iş, tanıkların bilebilirlik durumları da dikkate alınarak ve mevsim koşullarına göre çalışma yapılamayacağı kabul edilen Ocak-Şubat ayları da dışlanmak suretiyle belirlenecek süreler için, davacının iki haftada bir gün izin kullandığı kabul edilerek hafta tatili ücreti, 6 gün çalıştığı haftalarda haftalık 15 saat, 7 gün çalıştığı haftalara ise haftalık 17,5 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile her hafta için ayrı ayrı fazla çalışma ücreti hesaplattırılarak, çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7511, Karar No: 2012/12959, Tarih: 16.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/7511 E.  ,  2012/12959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK’nın 152/1-a, 168/2, 62, 50/1-f maddesi uyarınca mahkumiyet, kamuya yararlı temizlik işlerinde çalışma tedbirine çevrilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan hapis cezası TCK'nın 50/1-f maddesinde belirtilen seçenek yaptırıma çevrilirken infazı kısıtlar biçimde "kamuya yararlı bir temizlik işinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 6. fıkrasından "kamuya yararlı bir temizlik işinde" ibarelerinin çıkarılarak yerine "kamuya yararlı bir işte" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5425, Karar No: 2022/8, Tarih: 17.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/5425 E.  ,  2022/8 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketler ile ... arasında görülen Gebze 1. İş Mahkemesinin 2002/490 E. ve Gebze 2. İş Mahkemesinin 2008/639 E. sayılı davalarda ...'ya avukatlık hizmeti verdiğini, davalar sonuçlanmak üzereyken davalı şirketler ile ...'nın anlaştığını, mahkemeye sunulan sulh protokolünde belirlenen tutar üzerinden hesaplanan avukatlık ücret alacağının tahsili için Gebze 2. İcra Müdürlüğünde 2012/3270 E. sayılı takibi başlattığını, ödeme emrini tebellüğ eden davalı şirketlerin vekili tarafından 14/08/2012 tarihinde borca itiraz edildiğini ileri sürerek davalıların haksız itirazlarının iptaline ve icra inkar tazminatına mahkum edilmelerini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm davalıların temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 28/11/2019 tarihli ve 2018/3287 E. - 2019/11698 K.sayılı kararıyla; (''Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu tarafından 05.10.2018 tarihinde 2017/6 esas, 2018/9 karar sayılı ilamla ''...Avukatlık Kanunu'nun 165. maddesinde düzenlenen "ücret dolasıyla müteselsil sorumluluk" hallerinden olan "sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde" karşı tarafın avukatı lehine her iki tarafın müteselsil olarak ödenmesinden sorumlu olacağı avukatlık ücreti kapsamına avukat ile iş sahibi arasında yapılan ücret sözleşmesine göre avukata ödenmesi gereken "akdi vekalet ücretinin" dahil olmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır." şeklinde karar verilmiş olup, somut olaya ilişkin çıkan bu içtihadı birleştirme kararına göre, davalı şirketlerin davacının hak ettiği akdi vekalet ücretinden sorumlu olmayacağının kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, yukarıda anlatılan İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...'') gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile müvekkili olan ... adına davalı şirketle aleyhine iş mahkemesinde dava açtığını, ancak tarafların anlaştıklarını ve sulh protokolü sunarak davayı sona erdiklerini, vekalet ücretinin tahsili için başlattığı icra takibine davalı şirketlerin itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve takibin devamını istemiştir.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile müvekkili olan ... adına davalı şirketle aleyhine iş mahkemesinde dava açtığını, ancak tarafların anlaştıklarını ve sulh protokolü sunarak davayı sona erdiklerini, vekalet ücretinin tahsili için başlattığı icra takibine davalı şirketlerin itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve takibin devamını istemiştir.

Bir davada görev yapan avukat, vekil edeninden aralarındaki sözleşmeye göre kararlaştırılan miktarı, şayet ücret kararlaştırılmamış ise Avukatlık Kanununun 164/4. maddesine göre; değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşulu ile davanın kazanılan bölümü üzerinden yüzde on ile yüzde yirmi arasında belirlenecek miktarı, şayet değeri para ile ölçülemeyecek işlerden ise Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek miktarı ücret olarak talep etmek hakkına sahip olduğu gibi ayrıca yargılama sonunda haklı çıkılan kısım üzerinden hasma yüklenen vekalet ücretini de talep etmek hakkına sahiptir. Vekil eden avukatına belirlenen bu iki kalem ücreti ödemekle yükümlü olup, Avukatlık Kanununun 165. maddesi gereğince avukat tarafından takip edilen dosyada tarafların sulh olmaları halinde vekil eden ile avukat arasında sözleşme bulunmaması, sözleşmedeki ücretin geçersiz olması halinde gerek vekil eden gerekse hasım, sulh olunan miktar, sulh olunan miktar belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar, aksi takdirde dava veya icra takibine konu müddeabihin tamamı üzerinden Avukatlık Kanununun 164/4. maddesine göre belirlenecek ücret nedeniyle müteselsilen sorumlu sayılmaktadır. Sulh olunan davanın hasmı olan karşı taraf ise; Avukatlık Kanununun 165. maddesi ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 05/10/2018 tarihli ve 2017/6 E. - 2018/9 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince; sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan, takipsiz bırakılan işlerde sadece yasal vekâlet ücretinin ödenmesi hususunda vekile karşı, vekil eden ile birlikte müteselsilen borçlu sayılacağı kuşkusuzdur. Yine Dairemizin yerleşik kararlarında da vurgulandığı üzere, avukat tarafından takip edilen dosyada tarafların sulh olmaları halinde; vekil eden ile avukat arasında sözleşme bulunmaması, sözleşmedeki ücretin geçersiz olması halinde gerek vekil eden gerekse hasım, sulh olunan miktar, sulh olunan miktar belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar, aksi takdirde dava veya icra takibine konu müddeabihin tamamı üzerinden Avukatlık Kanununun 164/4. maddesine göre belirlenecek ücret nedeni ile müteselsilen sorumlu sayılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davalılar ile dava dışı ... arasındaki 30/12/2009 tarihli sulh protokolünde tarafların sulh oldukları miktarın açıkça 100.000 TL olarak yazılı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davalılar ile dava dışı ... arasındaki 30/12/2009 tarihli sulh protokolünde tarafların sulh oldukları miktarın açıkça 100.000 TL olarak yazılı olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; davalıların Avukatlık Kanunu'nun 165. maddesi ve gerekçelerle açıklanan içtihadı birleştirme kararı gereğince, sulh olunan 100.000 TL üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanacak karşı taraf vekalet ücretinden sorumlu olduğu nazara alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın tümden reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davaya dayanak - takip dosyasında taraf olan ve takibe itiraz etmemiş olması nedeniyle hakkındaki takip kesinleşmiş olan ... hakkında davanın ihbarına karar verilmiş olmasına rağmen ihbar olunan hakkında hüküm fıkrasının (7) numaralı bendine ''Davalı ... tarafından herhangi bir yargılama gideri yatırılmadığı ve kendisini vekil ile temsil ettirmediği anlaşıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,'' şeklinde hüküm kurulması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4493, Karar No: 2012/11368, Tarih: 22.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/4493 E.  ,  2012/11368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak,

Mağdurun 10/05/2008 tarihinde kolluktaki ifadesinde, olay anında bilet kabininde olduğunu, sanığın kendisine burada saldırdığını, şöförün gelerek sanığı uzaklaştırdığını, 20/10/2008 tarihinde talimatla alınan ifadesinde ise; sanığın yumrukla yüzüne vurduğunu, kırığın oluştuğu kaburga kısmına vurmadığını, bilet kabininden kalkarken otobüse ait direğe çarptığını kırığın bu çarpma neticesinde meydana geldiğini beyan etmesine göre, mağdur celbi sanığın neresine vurduğunun ayrıntılı olarak sorulduktan sonra, meydana gelen yaralanmaya ilişkin raporun alınması ve mağdurun bulunduğu bilet kabininde iken kaburga kısmına sanığın vurma imkanı bulunup bulunmadığı incelendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekli iken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8691, Karar No: 2018/8851, Tarih: 07.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8691 E.  ,  2018/8851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmeme, sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İstiklal Vergi Dairesi Mükellefi ... Otomobil İth.İhr. ..Ltd.Şti yetkilisi olan sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında sanığın suçlamaları kabul etmediği ve dava konusu edilen faturaların dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; mükellef tarafından düzenlenen 2008 takvim yılına ait fatura asıl ya da örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullandığı belirlenen şirket ya da şahıslar hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması ile düzenlendiğinin tespiti halinde haklarında dava açılmış ise bu dava dosyalarının getirtilip incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı araştırılıp, gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 07/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9488, Karar No: 2013/11070, Tarih: 09.09.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9488 E.  ,  2013/11070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.08.2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesine karar verilmesi halinde, dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs. gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşlara, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi

olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay verme mümkün değildir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazlar üzerinde fındık ağaçları ve bina bulunduğu, yerinde yapılan keşif sonucu bina ve ağaçların Halil Kaynak'a ait olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece, tapuda paydaş olmayan muhdesat sahibi Halil Kaynak'a satış bedelinden oran kurulmak sureti ile pay verilmiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere taşınmazda paydaş ya da ortak olmayan muhdesat sahibi üçüncü kişiye satış bedelinden pay verilmesi mümkün olmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7575, Karar No: 2011/8107, Tarih: 07.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7575 E.  ,  2011/8107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/05/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince; Dava, hakaret ve tehdit nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının kendisine hakaret edip tehditte bulunduğunu, hakkında açılan kamu davasında suçunun sabit görülerek mahkumiyetine karar verildiğini ileri sürerek 6.000,00TL manevi tazminat ödetilmesini istemiş, davalı, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkeme, davalının davacıya yönelik hakaret ve tehdit eylemi nedeni ile davacının kişilik haklarına saldırıda bulunduğunun kabulü ile takdiren 3.000,00TL manevi tazminat ödetilmesine karar vermiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olaya gelince, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6400, Karar No: 2022/12370, Tarih: 17.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/6400 E.  ,  2022/12370 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/12/2020 tarihli ve 2020/62948 soruşturma, 2020/120503 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/04/2021 tarihli ve 2021/3620 değişik ... sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/02/2022 tarih ve 2022/14767 sayılı istem yazıları ile dava dosyası Dairemize gönderilmekle dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli facebook hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı, şüpheli ... hesabında paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,