muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14172, Karar No: 2014/13996, Tarih: 08.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/14172 E.  ,  2014/13996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 07.07.2014 tarihli mahalline iade kararımızın gereği tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır. Gönderilen krokilerde geçit isteyen davacı ...'ın 1398, 1196 ve 2087 parsel sayılı taşınmazların kuzey ve doğusundaki komşu parsellerin ve genel yolların mevcut olmadığı görülmektedir.

Bu defa mahalline iade kararımız dikkatlice okunarak herhangi bir yazışmaya sebebiyet verilmeksizin en kısa zamanda yerine getirilerek davacıya ait 1398, 1196 ve 2087 parsel sayılı taşınmazları, dava konusu 1193, 1200, 1397, 2188 ve 1154 parsel sayılı taşınmazları, komşularını ve yakın yolları gösterir tek bir parça halinde dönüştürülmüş ayrıntılı geniş kapsamlı kadastro pafta örneğinin Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 08.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18751, Karar No: 2019/12404, Tarih: 29.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/18751 E.  ,  2019/12404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, Müvekkilin davalı Bakanlığın asıl işveren olduğu Dr.... Göğüs Kalp ve Damar Cerrahi Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde yemekhane şefi olarak 01.08.2008 ile 31.03.2014 tarihleri arasında çalıştığını, son ücretinin net 953,00 TL civarında olduğunu, yemeğin işyeri tarafından verildiğini, 234,00 TL yol parasının 2014 yılında 131,00TL'ye indirildiğini, davacıdan her ay tabak parası adı altında para kesildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, eksik ödenen yol parası ile maaşından tabak parası adı altında kesilen ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının çalıştığı süreyi, ücretinin tamamını bildiğini, yasal olarak ne kadar alacağı olduğunu belirleyebilecek durumda olduğunu, bu nedenle belirsiz alacak davası açamayacağını, hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini, ayrıca davacının alacak haklarının zamanaşımı ve hak düşürücü süre nedeni ile talep edilemeyeceğini, davacının bağlı bulunduğu ... Sos.Hizm.Medikal Sağlık Yemek Org.A.Ş’ne husumet yöneltmesi gerektiğinden davalı Bakanlık bakımından davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, kıdem tazminatı sorumluluğunun davacıyı hizmet akdi ile çalıştıran işverene ait bulunduğunu, davalı Hastanenin 506 sayılı kanun 87.maddesi anlamında asıl işveren olmayıp, ihale makamı olduğunu, iddia edilen alacağın davalı hastaneden talep edilmesi hastanenin daha önce ödemiş bulunduğu kişi alacaklarını tekrar ödemesine neden olacağını ve bu durumun kamu zararına yol açacağını, davacı işçinin belirli süreli iş akdiyle çalıştığını, çalışmış olduğu dönemlerde ihale sürelerini ve sözleşme süresini biliyor olduğunu, belirli süreli hizmet akitleri ne şekilde sona ererse ersin ihbar tazminatına hükmedilemeyeceğini, bu nedenle ihbar tazminatının reddi gerektiğini, davacıya yol parasının imzası karşılığında tam olarak ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davalı ise davacının iş sözleşmesini davalı işverenin taşeron olarak yürüttüğü işin bitmesi nedeniyle fesih edildiğini beyan ettiği, davalı işveren davacının iş akdini haklı veya geçerli nedenle fesih ettiğini ispat edemediğinden davacı kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacı yol yardımı alacağı talebinde bulunmuş ise de; dosyaya ibraz edilen çizelgeden davacıya yol yardımı alacaklarının ödendiği ve çizelgede davacının imzasının bulunduğu anlaşılmakla davacının yol yardımı alacağı talebinin reddi gerektiği, dinlenen tanıkların

kırılan tabaklardan dolayı maaşlarında kesintiler yapıldığını beyan ettiği, dosyada bulunan banka kayıtlarından davacının ücretinden kesinti yapılmadan ücretlerinin ödendiği görülmekle davacının tabak parası alacağı talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dava dışı alt işverenlerin kırılan tabakların paralarını kıran işçiden tahsil ettiği izlenimi edinilmiş ise de, bu uygulamanın hangi alt işverenlikçe ne kadar süre ile yapıldığı, ayrıca kesildiği iddia edilen bu miktarın ya da miktarı belirleyebilecek ölçütlerinin hesap edilebilir şekilde ispatlanamadığının anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili davacıya 234,00 TL yol parası ödendiğini, ancak 2014 yılında yol parası ücretinin 131,00 TL ye indirildiğini iddia ederek aradaki farktan kaynaklanan alacağının tahsili talep etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının 2014 yılında yol ücretinin 234,00 TL den 131,00 TL ye düştüğü yönünde beyanlarının bulunmadığı dikkate alınarak bu alacağın ispatlanamadığı değerlendirilmiştir.

Davacı tanığı E.B. davacının en son çalıştığı alt işverenlikte 131,00 TL yol parası aldığını beyan etmiştir.

Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan emsal dava dosyalarındaki (2016/4490 ve 2016/32577 E.) tanık beyanlarında da 2014 yılında yol parasının 131,00 TL. olarak ödendiği beyan edilmiş ve davalı da yol ücretlerinin 2008-2013 yıllarında idari şartnamenin "25.3.2. Yemek, yol ve giyecek giderleri: İşçilerin yol gider nakdi olarak karşılanacak olup her personele yol gideri olarak günlük brüt 9,77 TL ödenecektir. Ödemeler aylık 26 günden hesaplanacak olup, ücret bordrolarında gösterilecek ve maaşlar ile birlikte işçi hesaplarına yatırılacaktır." maddesine göre verildiği açıklanıp bu dosyalarda sözkonusu şartnameler sunulmuştur.

Bu durumda, davacıya 2014 yılından önce (26 günx9,77 TL.) 254,02 TL brüt yol ücreti ödemesi yapıldığı anlaşılmakla, brüt olan bu miktarın net miktarı belirlendikten sonra net yapılan 131,00 TL ödemeden kaynaklanan fark alacağının hesaplanması dosya içeriğine uygun olacaktır.

3-Harç mahkemece re’sen gözetilmesi gereken bir husustur. Her ne kadar davalı Kurumun harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına hükmedilmiş ise de, takip eden fıkrada harcın yargılama giderlerine dahil edilip kabul ve redde göre oranlanarak davalıdan tahsili yönünde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 29.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11630, Karar No: 2024/9141, Tarih: 30.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/11630 E.  ,  2024/9141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/24 E., 2015/364 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanıklar müdafileri tarafından incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya sanıklar müdafilerinin katılmadığı anlaşıldığından, duruşmasız yapılan değerlendirmede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Adli tıp raporunda her iki sanığın birlikte gerçekleştirdiği eylem neticesinde mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu belirtilerek mahkeme yerine geçilmek suretiyle bir yargıya varıldığına, mağdurenin çelişkili beyanlarının dikkate alınması halinde ilişkilerin mağdurenin kendi evinde her bir sanıkla farklı zamanlarda gerçekleşme ihtimallerinin bulunduğuna, bu nedenle yeniden ruh sağlığı raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilebileceğine, kabule göre de mağdurenin eylemlerin kendi evinde gerçekleştiği yönünde gerçeği gizlemeye çalışması, internet görüşmelerinden mağdurenin sanık ...’ı sürekli evine davet etmesi, tanıkların beyanları nazara alınıp mağdurenin belli bir amaç güderek verdiği beyanlardaki çelişkiler nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanıkların ikrarları ile sınırlı bir şekilde eylemler kabul edilerek sanık ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1. maddesi gereğince mahkumiyetine ve her iki sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstekleri

Mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna, adli tıp raporunun gerçeği yansıtmadığına, raporda sanıkların mağdurenin ırzına birlikte geçtiklerine dair bir yargıya varılarak sonuca gidildiğine, halbuki mağdurenin ifadelerinin aşamalarda değiştiğine, dolayısıyla hangi sanığın eylemi nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespitinin gerektiğine, mağdurenin hafif derecede zeka geriliği olduğuna dair tespitin yerinde olmadığına, iftiradan ibaret olan suçlamalardan dolayı beraat kararları verilmesi yerine mahkumiyet hükümleri kurulmasının isabetli olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

A. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunmalar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiklerinin kesin olarak belirlenememesi ve Adli Tıp Genel Kurulunun 11.06.2015 tarihli raporuna göre her iki sanığın eylemlerinin mağdurenin ruh sağlığını birlikte bozduğu belirtilmesine rağmen hangisinin eylemleri nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu veya her birinin eyleminden dolayı ayrı ayrı bozulup bozulmadığının tespit edilmemesi karşısında, bu hususta oluşan tereddüt lehe değerlendirilerek suç tarihinde on altı yaşında olup fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş mağdurenin her bir sanığın eylemi nedeniyle ayrı ayrı ruh sağlığının bozulmadığının kabulü gerektiği, bu doğrultuda sanık ...'ın mağdurenin soyut ve çelişkili beyanı dışında eylemini organ sokarak gerçekleştirdiği ve sanık ...'ın eylemine iştirak ederek istismar suçunu zincirleme şekilde işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı gözönüne alınarak sanık ...'ın mağdurenin kalçasına sürtündüğü yönündeki ikrarının çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı, sanık ...'ın ise zincirleme şekilde işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı belirlenemediğinden hakkında 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103/6. maddesinin tatbik edilemeyeceği gözönüne alınarak hükümler kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, facebook yazışmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların mağdureyi Adapazarı'ndan Karasu'ya götürerek onu cinsel amaçla hürriyetinden yoksun bıraktıklarına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve ( B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18047, Karar No: 2007/1908, Tarih: 19.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/18047 E.  ,  2007/1908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Çubukcu Mahallesi 186 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların karşısında bulunan 285.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın müvekkiline dedesinden intikal ettiğini, 1920 yılından beri tasarruflarında bulunduğunu, orman olmadığını iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın H.Y.U.Y.'nın 409/ 5. ve 6. maddeleri gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tescil istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davacı vekilinin eksik dava harcını yatırmadığı ve son oturuma gelmediği, davalı vekillerinin de, davacı yanın sunduğu mazereti kabul etmediğini ve dosyanın H.Y.U.Y.'nın 409. maddesine göre işlemden kaldırıldığı ve üç ay içinde de yenilenmediği, davacı tarafın adli yardım isteminin yasanın öngördüğü biçimde usulen belgelendirilmediği, mahkemece de bu gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/02/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4842, Karar No: 2014/6712, Tarih: 10.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/4842 E.  ,  2014/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2010/211-2013/408

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak incelenen 203 ada 6 sayılı parselin Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen belediye başkanlığı yazı cevabına göre İmar Yasası uyarınca düzenleme görmüş imar parseli, dava konusu taşınmazın ise dava tarihi itibarıyla kadastro parseli olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda bilirkişi kurulunca yapılan değerlendirmede, dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırma sonucu bulunan değerinden düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlıklarından (2010 yılı itibarıyla) getirtilerek karşılaştırılması ve kamulaştırma bedelinin böylece tespiti ve bu kapsamda vergi kayıtları ile beyana esas rayiç vergi miktarları arasında fahiş oranlarda farklılık bulunduğunun tespiti halinde bu unsurların etkisinin araştırılmadan karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4886, Karar No: 2025/2297, Tarih: 04.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/4886 E.  ,  2025/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/2789 Değişik İş

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

KARAR : İtirazın reddine dair mercii kararı

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/11/2021 tarihli ve 2021/38582 soruşturma, 2021/38652 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı takiben, anılan Başsavcılığın kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın sehven verildiğinden bahisle kaldırılması talebinin reddine ilişkin Adana 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/04/2022 tarihli ve 2022/2789 Değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 94660652-105-01-13239-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54143 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54143 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, şüpheliler tarafından müştekinin kullanmakta olduğu cep telefon hattına kısa mesaj göndererek ve telefon ile arayarak hakkında icra takibi yapılacağının belirtilmek suretiyle kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun işlendiği iddiasıyla yapılan şikayet üzerine başlatılan soruşturma neticesinde tarafların uzlaşması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

“Dosya kapsamına göre, şüpheliler tarafından müştekinin kullanmakta olduğu cep telefon hattına kısa mesaj göndererek ve telefon ile arayarak hakkında icra takibi yapılacağının belirtilmek suretiyle kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun işlendiği iddiasıyla yapılan şikayet üzerine başlatılan soruşturma neticesinde tarafların uzlaşması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 58/1. maddesindeki, "Avukatların avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı haklarında soruşturma, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine, suçun işlendiği yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılır" şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 59. maddesindeki, "58 inci maddeye göre yapılan soruşturmaya ait dosya Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne tevdi olunur. İnceleme sonunda kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde dosya, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına gönderilir. Cumhuriyet Savcısı beş gün içinde, iddianamesini düzenliyerek dosyayı son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir. İddianamenin bir örneği, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun hükümleri uyarınca, hakkında kovuşturma yapılan avukata tebliğ olunur. Bu tebliğ üzerine avukat, kanunda yazılı süre içinde bazı delillerin toplanmasını ister veya kabule değer bir istemde bulunursa nazara alınır, gerekirse soruşturma başkan tarafından derinleştirilir. Haklarında son soruşturmanın açılmasına karar verilen avukatların duruşmaları, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesinde yapılır. Durum avukatın kayıtlı olduğu baroya bildirilir." şeklindeki düzenlemeler ve

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 27/02/2017 tarihli ve 2017/3877 esas, 2017/6668 karar sayılı ilamında “…1136 sayılı Kanun’un 58/1. maddesi gereğince, avukatlar hakkındaki Avukatlık Kanunu’ndan veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri iddia edilen suçlardan dolayı soruşturma yapılması, Adalet Bakanlığı’nın izin vermesi koşuluna bağlanmış olduğundan, bu yönde yapılacak suç duyurusu üzerine Cumhuriyet Savcılığı’nca durumun tespiti ve ilgili dilekçe ile belgeleri Adalet Bakanlığı’na göndererek soruşturma izni istenilmesinin zorunlu olduğundan hareketle yapılan incelemede; sanığın, öncesinde sürekli olarak katılanların vekilliğini üstlenmesine rağmen, ...’a başlatılacak icra takibinde karşı tarafın vekili olduğunu söyleyerek Avukat ...’a yönlendirdiği anlaşılmış ise de, dosya kapsamından ve sanığın itiraz dilekçesinden, ...’a ait şirketin vekilliğini üstlenmesi nedeniyle resmiyette icra takibi yapmasının etik olmayacağını düşünerek takibi tanık Yılmaz’ın yapmasını sağladığı, ancak vekâlet ücretini ortaklaşa alacakları konusunda tanıkla anlaştıkları, bu nedenle eylemin 1136 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince avukatlık görevi sırasında işlendiğinin kabulünü gerektirdiği de dikkate alındığında, belirtilen yasal düzenleme gereğince ilgili Cumhuriyet Başsavcılığının soruşturma izni alınmadan doğrudan soruşturma başlatılması mümkün olmadığı gibi, ceza muhakemesi hükümleri çerçevesinde kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın da verilemeyeceği gözetildiğinde, Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nca, Adalet Bakanlığı’ndan izin alınmaksızın, yasaya aykırı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair 06.04.2011 tarihli karar ile bu kararı inceleyen itiraz merciinin 27.07.2011 tarih ve 2011/2171 değişik iş sayılı kararının hukuken yok hükmünde olduklarının kabul edilmesi gerektiğinden, ikinci kez yapılan şikayet üzerine usulüne uygun şekilde bakanlık izni ile yapılan soruşturmaya ilişkin olarak dava açılmasında bir isabetsizliğin söz konusu olmadığı;…” şeklinde açıklamalar karşısında,