muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13217, Karar No: 2015/25608, Tarih: 25.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/13217 E.  ,  2015/25608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına......saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin yetim maaşı alabilmek için sanıkların 22/03/2002 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5349, Karar No: 2010/13727, Tarih: 14.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/5349 E.  ,  2010/13727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, işkazası sonucu sürekli iş göremez duruma gelen sigortalıya yaptığı yardımların davalıdan tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

ükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverene ait kömür ocağı işyerinde, 5. sarmada kazı ustası olarak, kilit çekmek ve domuzdamlarını ön havaleye geçirmek üzere tertip edilen kazalı, kilit çektikten sonra fırça vurmaya başlaşmış, son fırçayı vururken aniden bulunduğu yerdeki panzerin oluklarında katlanma meydana gelmiş, katlanma sonucu çatal direkler yıkılmış ve bu sırada kazalının sağ eli 2. ve 3. parmaklarının uç kısmından yaralanmıştır. Yargılama sırasında aldırılan ve hükme esas alınan kusur raporunda olayın meydana gelmesinde %70 oranında kaçınılmazlık, %30 oranında sigortalı kusuru olduğu, davalı işverenin kusuru bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. İşverenin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için ise, anılan madde gereğince, işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri almak, uygun çalışma ortamı hazırlamak, araçları noksansız bulundurmak, işçileri etkin bir biçimde denetlemek, gözetlemek, bütün yükümlülüklerini özenle yerine getirmesi gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir. “Kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”...... olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.”........

Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık şartlarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak tedbirleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle, işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir.

Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının tespiti işidir.

Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak tedbirlerin neler olduğunun tespiti işidir. Mevzuat hükümlerince öngörülmemiş, fakat alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların dahi tespiti zorunluluğu açıktır. Bunların işverence tam olarak alınıp alınmadığı (işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin tedbirlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı saptanacaktır.

Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve yasada belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında; dava konusu iş kazasında; iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında yeniden yapılacak incelemeyle; mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönlerinin yargısal denetime elverir biçimde irdelenip, çelişkiden uzak rapor alınması gereği üzerinde durulmaksızın, kusur aidiyeti konusunda eksik ve yetersiz incelemeye dayalı kusur raporu esas alınmak suretiyle sonuca varılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14350, Karar No: 2012/854, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14350 E.  ,  2012/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 5497 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve bel- gelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. madde- sinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18243, Karar No: 2013/5427, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/18243 E.  ,  2013/5427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı aleyhine 24/08/2011 tarihli 56.994,00 TL bedelli faturadan bakiye kalan alacağın tahsili amacıyla Kırşehir İcra Müdürlüğü'nün 2011/5885 E. sayılı dosyası ile başlatılan takibe davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve müvekkili lehine takibe konu edilen asıl alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasındaki söz konusu alışverişten dolayı müvekkilinin borcunun kalmadığını, davacının sözleşmeye uymayarak mal tesliminde gecikmelere neden olduğunu, nakliye bedelleri davacıya ait olmasına karşın müvekkilinin bazı nakliye bedellerini karşıladığını, fatura kesilmeden önce müvekkili tarafından banka havalesi ile 5.000,00 TL, .....,aracılığıyla 2.000,00 TL ve nakliye bedeli olarak 5.865,00 TL olmak üzere toplam 12.865,00 TL'nin ödendiğini, davacının kalan alacağı olan 40,000.00 TL'nin de Nevşehir 1. Noterliği'nin 06/09/2011 tarih 13185 yevmiye nolu temliknamesi ile temlik edilerek ödendiğini, böylece davacının 24/08/2011 tarihli faturadan alacağının kalmadığını bildirerek davanın reddi ile müvekkili lehine % 40 dan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacı tarafın ticari defter kayıtlarına göre davalı firmadan 16.994,00 TL alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Kırşehir icra Müdürlüğü'nün 2011/5885 E. sayılı dosyasında davalının itirazının iptali ile 16.994,00 TL asıl alacak ve 726,32 TL işlemiş faiz miktarı üzerinden takibin devamına, asıl alacak miktarının % 20'si olan 3.398,80 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışından kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışından kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekili 07/02/2012 tarihli replik dilekçesinde 5.000,00 TL'lik banka havalesi ile yapılan ödemenin başka bir faturaya istinaden yapılan ödeme olduğunu, elden yapılan ödeme iddialarını kabul etmediklerini ve tanık dinletilmesine muvafakatlarının olmadığını, ayrıca sözleşme gereğince teslimin müvekkilinin bulunduğu şehirde yapılacağının kararlaştırıldığını ve nakliye bedelinden müvekkilinin sorumlu olmadığını, 40.000,00 TL'lik ödemeyi de düşmek suretiyle takip yaptıklarını beyan etmiştir. Davacıya ait ticari defterler incelenmiş, usulüne uygun tutulmayan davacı defterlerinde dava konusu faturanın kayıtlı olduğu ve bakiye 16.994,00 TL alacak kaydı yer aldığı, 5.000,00 TL'lik ödemeye ilişkin ise bir kayda rastlanmadığı tespit edilmiştir. Davalı yan defterleri davalının delil listesinde bulunmasına rağmen incelenmemiştir. 5.000,00 TL'lik ödemenin başka bir hukuki ilişkiye istinaden yapıldığı şeklindeki davacı iddiası nedeniyle bu miktar bakımından ispat yükü davacıya aittir. Davalı vekili gerekçesini de sunmak suretiyle mesleki mazeretini mahkemeye uyap üzerinden e-imzalı olarak sunmuş, mahkemece mazeret gerekçesiz olarak reddedilmiş ve hükme esas alınan bilirkişi raporu davalı yana tebliğe çıkarılmamıştır. Mahkemece yapılan bu açıklamalar gözetilip gereği yerine getirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bozma nedenine göre bu aşamada incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7932, Karar No: 2023/354, Tarih: 28.02.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/7932 E.  ,  2023/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1725 E., 2022/1579 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/136 E., 2021/251 K.

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; ... İli, ... İlçesi, 115 ada 20 parsel sayılı taşınmazın irtifak hakkını üzerindeki villalar ile 15.05.2009 tarihinde satın aldığını, 11.03.2010 tarihinde 49 yıllık irtifak hakkının tescil edildiğini, irtifak hakkını satın aldıktan sonra davalı hakkında tahliye işlemlerinin yapıldığını, davalının 14.05.2001 tarihli mülk kullanım sözleşmesine dayanarak açtığı kiracılık sıfatının tespiti istemli davanın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/738 E. 2017/51 K. sayılı kararı ile kabulüne karar verilerek kesinleştiğini, şirket temsilcisi ...’nun resmi belge ile ispat edilemeyen, tapuya şerh edilmemiş, her zaman düzenlenmesi mümkün adi yazılı belge ile öne sürülen bir iddiadan ibaret olan kiracılık ilişkisini bildiğinin kabul edildiğini, davanın kabulüne ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra ortaya çıkan ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin (ikinci dava) 22.01.2020 tarihli 2016/1415 E. 2020/78 K. sayılı ve 13.10.2020 tarihinde kesinleşen kararı ile müvekkili şirket temsilcisi ...’nun davacının resmi belge ile ispat edilemeyen, tapuya şerh edilememiş, her zaman düzenlenmesi mümkün adi yazılı belge ile öne sürülen bir iddiadan ibaret olan kiracılık ilişkisini bilmesinin mümkün olmadığının açıkça ortaya çıkarıldığını, söz konusu kesinleşen kararda dinlenen davacı tanıklarının beyanları sonucunda davanın reddine karar verildiğini, yargılamanın iadesi istenilen dava ile ikinci davada davacı vekillerinin aynı olduğu dikkate alındığında, ...'nun davacıların iddia ettiği kiracılık/mülk kullanım sözleşmesini bilmediğini davacıların bilerek yola çıktığını, davalı olduğu tüm yargılama dosyalarında davacıların tamamını aynı vekillerin temsil etmesiyle aynı savunmalara dayandığını, ...’nun 20 parselde kimin kiracı olduğunu bilmesinin imkansız olduğunu, Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kesinleşmiş kararın gerekçesinin yanlış ve hatalı olduğunun sonradan açılan ikinci davada verilen kesinleşmiş karar ile ortaya çıktığını, yargılamanın iadesi için dayanılan sebeplerin vuku bulduğunu, ikinci davada bahsi geçen Esen Kale ve Yılmaz Özler’in tanık beyanlarının, davacının huzurdaki dava yargılamasında özellikle ortaya çıkmasını engellediği gerçekleri ifade ettiğini, bu tanıkların bizzat davalının gösterdiği ve dinlettiği kendi tanıkları olduğunu, huzurdaki davada davanın kabulüne esas alınan tanıkların beyanlarının gerçeği yansıtmadığının Esen Kale ve Yılmaz Özler’in ikinci davada verilen karara temel olan beyanları ile ortaya çıktığını, Mahkemenin kesinleşmiş kararının ikinci davada verilen kesinleşmiş kararı ile geçersiz hale geldiğini, lehine karar verilen davalının ..

...’nun kiracılık/mülk kullanım sözleşmesi olup olmadığı bilgisine sahip olup olmadığını hileli davranışlar ve yanlı tanık anlatımları ile gizlediğini, çünkü bu dosyalarda davacıların birlikte hareket etmekte olup vekillerinin aynı olduğunu, huzurdaki dava ile ikinci dava dosyasının aynı olduğunu, aynı vekil ile temsil edilen davacıların, aynı konuda, aynı sebeple, aynı davaları açmış olup ikinci davada aykırı verilen hükmün kesinleştiğini, dava konusu 20 parsel ile ilgili ... 1. İdare Mahkemesinin kesinleşmiş kararının da bu dava için önemli bir delil olduğunu, bu karar ile gerek 19 gerekse 20 parsel üzerinde konut amaçlı kiralamaların yapılmasının İmar Yasasına aykırı olması nedeniyle bu işlemlerin dayanağı olan Belediye Meclisi kararının iptal edildiğini, kesinleşmiş idari yargı kararı ile tespit edildiği üzere kiralanması dahi yasal olmayan, üzerinde hiçbir bağımsız bölüm bulunmayan 40 dönüm içerisindeki bir yerde tapuya şerh edilmemiş bir kira sözleşmesinden “...’nun haberdar olduğu” gerekçesiyle dava konusu kesinleşmiş kararın hiçbir dayanağı olmadığının ortaya çıktığını ileri sürerek; yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı; yargılamanın iadesi sebebi olarak ileri sürülen iddiaların, HMK'nın 375 inci maddesinde belirtilen yargılama sebeplerinden hiç birisinin kapsamında olmadığını, ayrıca hak düşürücü sürenin geçtiğini, yargılamanın iadesine dayanak olarak gösterilen ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/1415 E. sayılı dosyasının kanun yoluna gidilmeden kesinleştiğini, dosyanın kanunda gösterilen şartları karşılamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ikinci davada verilen kararın yargılamanın iadesi istenilen dosyanın davalısı ile bir ilgisinin bulunmadığı, anılan dosya ile mahkeme dosyasının konularının benzer olmasının ilgili karara dayalı olarak yargılamanın iadesi sebebi olamayacağı, davacının ikinci davada dinlenen tanıkların işbu dosyada yalan tanıklık beyan ettiğini ileri sürmüş ise de yapılan inceleme sonucu anılan kararda dinlenen tanıkların yargılamanın iadesi istenilen davada tanık olarak dinlenmemiş olduğunun anlaşıldığı, davacı ikinci davada verilen kesinleşmiş karar ile Mahkeme kararının ortadan kalktığını ileri sürmüş ise de dosya ile anılan dosya arasında bağlantı olmadığı gibi anılan kararda mahkeme dosyasına herhangi bir atıf dahi bulunmadığı, davacı lehine karar verilen tarafın, karara tesir eden hileli bir davranışta bulunmuş olması sebebine dayanmış ve bu sebebe delil olarak aynı vekilin her iki dosyada da görev yapmış olmasını ileri sürmüş ise de bu durumun herhangi bir şekilde hileli olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, tarafların kendilerini istedikleri vekille temsil etme hakkına sahip oldukları, yine davacının bir dava sonunda verilen hükmün kesinleşmesinden sonra tarafları, konusu ve sebebi aynı olan ikinci davada, öncekine aykırı bir hüküm verilmiş ve bu hükmün de kesinleşmiş olması sebebini ileri sürdüğü, dosyaların taraflarının ve konusunun farklı olduğu, bu nedenle ileri sürülen bu sebebin de mevcut olmadığı gerekçesiyle; yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri