muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5502, Karar No: 2016/6729, Tarih: 09.11.2016

II) Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik incelemeye gelince;

Sanıklar hakkında hisselerini devraldıkları .......... tarafından sahte fatura düzenlendiği iddia olunmuşsa da; dosyanın incelenmesinde, mükellef şirket hakkında en son mart 2005 dönemine ilişkin KDV beyannamesinin verildiği, vergi tekniği raporu ile vergi suçu raporunda mart 2005 sonrası için sahte fatura düzenlendiğine ilişkin bir anlatımın olmadığı gibi şirketin terkin tarihinin 31.03.2005 olarak kabul edildiği anlaşıldığından, suç tarihinin 31.03.2005 olarak dikkate alınması gerektiği cihetle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.03.2005 olarak kabul edilen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 6723 sayılı yasayla değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11034, Karar No: 2018/6757, Tarih: 08.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/11034 E.  ,  2018/6757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 19/02/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/10/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davalı ...’nın temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 11/09/2014 tarihli ... Gazetesinde kendisi hakkında “... - ... ’nın sağ kolundan’’ başlığıyla haber yayınlandığını, bu haber nedeni ile kişilik haklarının ihlal edildiğini beyan ederek davalılardan manevi zararının müştereken ve müteselsilen ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin davacının kişilik haklarını ihlal eder nitelikte olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesinde süreli ve süresiz yayınlarda hukuki sorumlular düzenlenmiştir. Buna göre süreli yayınlarda eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, yayın sahibi tüzel kişi şirketse, anonim şirketlerde yönetim kurulu başkanı, diğer şirketlerde en üst yönetici, şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.

Davalı ... gazetenin genel yayın yönetmeni olup 5187 sayılı Kanun'un 13. maddesine göre hukuken sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu haliyle davalı ... hakkındaki istemin husumet nedeniyle reddedilmesi gerekirken, bu davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

2- Diğer davalı ... ’nun temyizine gelince;

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır.
Yargıtay — Esas No: 2014/17101, Karar No: 2017/1024, Tarih: 06.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/17101 E.  ,  2017/1024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı kazada, dava dışı 3. kişinin öldüğünü, aracın ZMSS poliçesi olmadığından ölenin hak sahiplerine 54.321,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatı ödediklerini, ödedikleri bedelin zarardan sorumlu olan davalılardan rücuen tahsili için başlatılan takibe davalıların itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu belirterek davalıların takibe itirazlarının iptalini talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davacının ödemesine dayanak kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığını, ölenin yüksek alkollü olması nedeniyle su kanalına düşüp öldüğünü, kusur konusunda rapor alınması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davacının ölenin hak sahiplerine ödediği 54.321,00 TL. yönünden, Salihli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/715 sayılı dosyasındaki itirazlarının iptaline ve takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../...

2014/17101 -2-

2017/1024

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.782,97 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16551, Karar No: 2011/12030, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16551 E.  ,  2011/12030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ... Eğitim öğ. Ltd. Şti yönünden kabulüne diğer davalı hakkında davanın reddine reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ... Ltd. Şti avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... geldi davacı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., davalılardan ...’a 19.936 USD borç verdiğini, bu borcun 2004 yılı ekim ayı sonuna kadar ödenmesi gerektiği halde ödenmediğini, borç olarak verdiği paranın şirket adına ullanıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 9.589 USD nin, birleşen davada davacı ... ... Karaçobanım 10.690 USD nin, birleşen davada davacı ... ise 10.816 USD nin her iki davalıdan müştereken ve meteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlar,

Mahkemece, davalı ... ...yönünden davanın reddine, davalı ... eğitim ve öğretim ltd yönünden kabulü ile 15.834..1 TL nin davacı ... ......’a, 16.020.7 TL nin davacı ...’a ve 14.203.3 TL nin davacı ...’e verilmek üzere adı geçen davalı şirketten tahsiline karar verilmiş; Hüküm, davalı ... eğitim ve öğretim ltd tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2010/16551-2011/12030

2–Davacılar, davalıya ödünç verdikleri paranın ödenmeğini belirterek tahsili isteminde bulunmuşlar, davalı davanın reddini savunmuş ve mahkemece, davalı şirketin borcunu ödediğini yasal delillerle kanıtlayamadığı için davanın adı geçen şirket yönünden kabulüne karar verilmiştir. Davalı ödeme iddiasını yazılı delil ibraz ederek kanıtlayamamıştır. Ancak davalı cevap dilekçesinde yemin deliline dayanmıştır. Bu nedenle; mahkemece, davalıya davacılara yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılarak, sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: birinci bentde açıklanan nedenle sair temyiz itirazların reddine, ikinci bentde açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 684,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18029, Karar No: 2015/4503, Tarih: 16.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18029 E.  ,  2015/4503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.04.2014

NUMARASI :Esas no:2013/298 Karar no:2014/343

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek eş tarafından, kusur belirlemesi, davalı kadın eş lehine takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkek eşin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın eş yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.03.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/26433, Karar No: 2015/27565, Tarih: 08.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26433 E.  ,  2015/27565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2015

NUMARASI : 2014/19-2015/414

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin karar Dairemiz bozma ilamı ile emsal ücret araştırması yapılması; fazla çalışma alacağı yönünden 2009 öncesi tahakkuk bulunmayan dönemler için tanıklar dinlenerek gerekirse ek rapor alınması ve ücret alacağına ilişkin davalının ödeme def'inin araştırılması gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkemece yapılan yargılama sonucu kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı temyizi yönünden:

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; mahkemece her ne kadar fazla çalışma alacağının reddine karar verilmiş ise de; bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada dinlenen davalı tanığı E.. Y..'ın kışın haftanın altı günü 08.30-17.30 arası yazın ise 08.30-19.00/20.00 arası çalıştıklarına ilişkin beyanı ve dosya kapsamı dikkate alındığında davacının fazla mesai yaptığı sabittir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesine göre davacının ıslah dilekçesinde talep edilen 9363,79 TL fazla mesai alacağının kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi hatalı olup bozmayı gerektirkmiştir.

3-Davalı temyizi yönünden:

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Davalı temyizi yönünden:

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı 1.650,00 TL net ücret ile çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ise imzalı bordrolar uyarınca davacının 1.100,00 TL brüt ücret ile çalıştığını savunmuştur. Davacı tanıkları 1.500,00 TL-1.600,00 TL arası ücret aldığını davalı tanığı ise 1.000,00 TL civarı ücret alabileceğini beyan etmiştir. Çorlu Ticaret ve Sanayi odası tarafından emsal işçi ücretinin brüt 1.570,50 TL olabileceği belirtilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda brüt 1.650,00 TL, net 788,15 TL ücret ile çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece her ne kadar 1.650,00 TL ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmuş ise de isabetli olmamıştır. Davacı vekilinin 1.570,50 TL ücret üzerinden hesaplama yapılmasını istediği 28.10.2011 tarihli dilekçesi dikkate alınarak ücretin 1.570,50 TL olarak tespit edilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6811, Karar No: 2017/5399, Tarih: 02.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/6811 E.  ,  2017/5399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı işçi ... ... 2005-2010 yılları arasında Bakanlıklarına bağlı ... İl Sağlık Müdürlüğünün temizlik işlerini yapan davalı firmalarda çalıştığını, son alt işveren ... Temizlik firmasının dava dışı işçinin iş akdini sona erdirdiğini, işçinin de aleyhlerine açtığı işçilik alacakları nedeniyle kendisine 8.021,92 TL ödemek zorunda kaldıklarını, dava dışı işçinin davalı şirketlerden ... bünyesinde 2005 yılında 8 ay, 2007-2008 ve 2009 yıllarında ise davalı ... bünyesinde 26 ay, 2009 yılında davalı Yamanlar bünyesinde 10 ay, 2010 yılında davalı ... bünyesinde 12 ay çalıştığını, Bakanlığın bu şirketlerle yaptığı götürü bedel hizmet alımı tip sözleşmeleri ve teknik şartnamelerde işçi çıkarılması halinde sorumluluğun yükleniciye ait olacağına ilişkin hükümlerin bulunduğunu, bu sebeple fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak dava dışı işçiye ödemek zorunda kaldıkları 8.021,92 TL nin davalı şirketlerden ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte rücuen tazminini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne; 710,62 TL nin davalı ... Parlayan temizlik taahhüt inşaat medikal san. Ve tic. Ltd. Şti. Nden, 3.932,65 TL nin davalı ... Temizli Taaht. İnşaat Medikal san ve tic. Ltd şti. Nden, 1.057,24 TL nin davalı Yamanlar Madencilik enerji ithalat ihr. Ltd şti. Den, 2.321,41 TL nin davalı ... temizlik hizmet taah. Gıda inşaat medikal san. Ltd şti. Den olmak üzere toplam 8.021,92 TL nin 19/09/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile tüm davalılardan ayrı ayrı alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalılar ... Temızlık Taahhüt İnşaat Turizm Medikal San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ... Temizlik Taahhüt İnşaat Medikal San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Temizlik Hizmet Taahhüt Gıda İnşaat Medıkal San. ve Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Mahkemece davalı ... ... Temizlik Taahhüt İnşaat Medikal San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden 710,62 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı ... Temızlik Taahhüt İnşaat Turizm Medikal San. ve Tic. Ltd. Şti. Ve ... Temizlik Hizmet Taahhüt Gıda İnşaat Medıkal San. ve Tic. A.Ş.’nin temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalı ... ... Temizlik Taahhüt İnşaat Medikal San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2. bent gereğince davalılar ... Temızlık Taahhüt İnşaat Turizm Medikal San. ve Tic. Ltd. Şti. Ve ... Temizlik Hizmet Taahhüt Gıda İnşaat Medıkal San. ve Tic. A.Ş.’nin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10247, Karar No: 2015/23281, Tarih: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10247 E.  ,  2015/23281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.