muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2379, Karar No: 2022/7860, Tarih: 20.12.2022

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değeri üzerinden harç ikmali yapılmadığını, vekil edeninin maliki olduğu 36 parsel sayılı taşınmazı yıllardır kiracısı olduğu dava konusu 35 No.lu parsel ile birlikte bir bütün olarak kullandığını, kanunda sınırdaşlığın tarifinin yapılmadığı gibi müşterek sınırın azami ve asgari uzunluğunun da belirtilmediğini, her iki taşınmazın köşe noktalarından da olsa müşterek bir sınırının bulunmakta olup sınırdaş kabul edilmeleri gerektiğini, ayrıca taşınmazların tarımsal bütünlük arz ettiğini, satış tarihinin üzerinden 6 yıldan fazla bir süre geçtiğini, bu nedenle taşınmazın rayiç değerinin ya da ödenen bedelin tespit edilecek munzam zarar tazminatı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalıya ait 36 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu 35 parsel sayılı taşınmazın sınırdaş olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 8/İ maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 732 ve devamı maddeleri ile Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarım Reformu Genel Müdürlüğünün 03.11.2017 tarih ve 2768754 Esas sayılı Tarım Arazilerinde Mülkiyet Devrine İlişkin Uygulama Talimatının (b) maddesi.

3. Değerlendirme

1. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarım Reformu Genel Müdürlüğünün 03.11.2017 tarih ve 2768754 Esas sayılı Tarım Arazilerinde Mülkiyet Devrine İlişkin Uygulama Talimatının (b) maddesinde belirtildiği üzere, en az bir noktada birbirleriyle ortak sınırı bulunan tarım arazileri sınırdaş olarak değerlendirilmektedir.

2. Somut olaya gelince; davacı 5403 sayılı Yasa'nın 8/İ maddesine dayalı yasal önalım talebinde bulunmuştur. Dosya arasındaki Kadastro Teknisyeni bilirkişi krokisine göre; davaya konu 705 ada 35 parsel sayılı taşınmaz ile davalıya ait 705 ada 36 parsel sayılı taşınmazın köşe noktasından sınırı bulunduğu anlaşılmaktadır.

3. Yukarıda açıklanan Uygulama Talimatının (b) maddesindeki ifadeye göre; en az bir noktada birbirleriyle ortak sınırı bulunan tarım arazileri sınırdaş olarak kabul edildiğine göre davalıya ait taşınmazın dava konusu taşınmazla köşe noktasından sınırı bulunduğu tespitine rağmen mahkemece, davalıya ait taşınmazla dava konusu taşınmazın tarımsal bütünlük arz etmediği değerlendirmesi ile sınırdaş olarak kabul edilemeyeceği gerekçesi doğru değildir.

3. Yukarıda açıklanan Uygulama Talimatının (b) maddesindeki ifadeye göre; en az bir noktada birbirleriyle ortak sınırı bulunan tarım arazileri sınırdaş olarak kabul edildiğine göre davalıya ait taşınmazın dava konusu taşınmazla köşe noktasından sınırı bulunduğu tespitine rağmen mahkemece, davalıya ait taşınmazla dava konusu taşınmazın tarımsal bütünlük arz etmediği değerlendirmesi ile sınırdaş olarak kabul edilemeyeceği gerekçesi doğru değildir.

4. O halde mahkemece, sınırdaş arazi sahiplerinden birine satılmış olan dava konusu parsel için, başka bir sınırdaş arazi maliki tarafından önalım hakkının kullanamayacağı hükmü uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1), (2), (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

2. Bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Yargıtay duruşma vekâlet ücreti 8.400,00 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1899, Karar No: 2011/4914, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1899 E.  ,  2011/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; reşit olamayanla cinsel ilişki suçundan kamu davasının düşmesine ve diğer suçtan ceza verilmesine yer olmadığına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.03.2006 gün ve 2004/357 Esas, 2006/48 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin kovuşturma aşamasında 01.07.2004 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini beyan ettiği ve 24.09.2004 tarihli duruşmada da dilekçe içeriğini doğruladığı, bu itibarla mağdurenin katılmasına dair verilen kararın hukuki dayanaktan yoksun olup hükmü temyize yetki vermeyeceğinden katılan vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi hükmü de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25757, Karar No: 2014/4832, Tarih: 14.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25757 E.  ,  2014/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/234057

MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2012

NUMARASI : 2010/10 (E) ve 2012/224 (K)

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

I- Sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açılmış olup, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi yılda işlenen suçtan dolayı karar verildiği de belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

II- Sanığın duruşmada aldığı malların bedellerinin bir kısmını çekler ile bir kısmını da banka aracılığıyla ödediğini, faturaların gerçek olduğunu savunması karşısında, sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket ve işyeri yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmış olduğu takdirde kamu davasına ait dosyanın celp edilip incelenerek, özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu dava ile birleştirilmemesi halinde, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin satıcıya ödendiği ve hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak bu doğrultuda yeniden bilirkişi raporu alındıktan sonra toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

III- Kabule göre de;

1- Hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.200,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden 1.100,00 TL vekalet ücretine karar verilmesi,

2- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.200,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden 1.100,00 TL vekalet ücretine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8752, Karar No: 2012/13696, Tarih: 27.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8752 E.  ,  2012/13696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 27/06/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu meydana gelen ölüm ve yaralanma nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davacılar temyiz etmişlerdir.

Davacılar, desteklerinin davalının aracında yolcu iken meydana gelen trafik kazasında ölmesi nedeniyle 10.000,00'er TL manevi tazminat istemişlerdir.

Yerel mahkeme, her bir davacı için 500,00'er TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; davalının tam kusurlu olması, ölenin davacılara yakınlığı ve yukarıda anılan ilkeler birlikte gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminatlar çok azdır.

Şu durumda, yerel mahkemece daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1517, Karar No: 2022/7457, Tarih: 20.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1517 E.  ,  2022/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi :Bergama 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı, davalı işyerinde geçen ancak kuruma bildirilmeyen 01.07.2003 – 01.10.2014 tarihleri arasında kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ve feri müdahil Kurum davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

“Davanın kabulü ile; davacı ...'ın... sicil numaralı ... Salça Konserve Gıda Ürünleri Sanayi ve Tic. A.Ş.'ne ait Ayaskent/Bergama adresinde bulunan iş yerinde 01/07/2003-01/10/2014 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücretle ve kesintisiz olarak 3081 gün çalıştığının, 2396 günlük çalışmasının ...'na bildirilmediğinin ve davacının sigorta başlangıç tarihinin 01/07/2003 tarihi olduğunun tespitine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Davalı ve feri müdahil kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Feri müdahil vekili, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinin 2. fıkrasında; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı işyerinde 15 Haziran-15 Ekim tarihleri arasında salça sezonu olduğu, davacının davalı iş yerinde 2003 yılı sezon başında çalışmaya başladığı, her yıl 15 Haziran-15 Ekim tarihleri arasında dört ay tam çalıştığı, diğer aylarda ise ayda 20 gün çalıştığı, 2007-2008 yılında kış sezonunda iki ay tam çalıştığı, 07.07.2009-15.01.2010 tarihleri arasında dava dışı işyerindeki bildirimleri dışlanmak suretiyle çalışma sürelerinin tespit edildiği belirtilmiş, ancak hükümde kabule konu 2396 günlük hizmetin hangi dönemlerde geçtiği açık olarak belirlenmeksizin, infaza elverişsiz şekilde hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.

O halde, feri müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9038, Karar No: 2013/10926, Tarih: 27.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9038 E.  ,  2013/10926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.12.2011 tarih ve 2009/38-2011/354 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davanın ve birleşen davanın davalıları vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl dava ve birleşen davada, Yapı Kredi Bankası...Şubesi'nin 31/03/2008-2009 tarihleri arasında geçerli yangın sigorta poliçesi ile müvekkili şirketçe sigortalandığını, davalı ...'e ait işyerinde 20/06/2008 tarihinde diğer davalı ...Ş.'ye ait tüpün patlaması neticesinde müvekkili şirkete sigortalı bulunan bankada 9.356,00 TL hasar meydana geldiğini, hasar tutarının müvekkilince 11/08/2008 tarihinde sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, hasar bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek TC Merkez Bankası'nca kısa vadeli kredilere uygulanan avans faizi oranında faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Asıl davanın davalısı ... vekili, davalı müvekkilinin işyerinde meydana gelen tüp gaz patlamasında müvekkiline atfedilebilecek bir kusur bulunmadığının ceza mahkemesi kararı ile de tesbit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davanın davalısı İpragaz A.Ş. vekili, müvekkiline atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece asıl dava ve birleşen davada, meydana gelen olayda davalı ...'in %100 kusurlu olduğu, yerleşik yargıtay içtihatlarına göre de birleşen davalı imalatçı firmanın da meydana gelen olayda diğer davalı ile birlikte sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 9.536,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 11/08/2008'den itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davanın ve birleşen davanın davalıları vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davanın davalıları vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, asıl davanın ve birleşen davanın davalıları vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davanın davalıları vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, TTK 1301. maddesi gereği açılan rücuen tazminat istemine ilişkin olup, davacının sigortaladığı işyerinin davalılardan ...'in işlettiği işyerinde bulunan İpragaz tüpünün veya tüpten sızan gazın patlaması sonucu hasar gördüğü hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Mahkemece, bilirkişi kurulu raporu ve itiraz üzerine de ek rapor alınmış, bilirkişilerce davalı ... kusurlu, diğer davalı ...Ş. kusursuz bulunmuş ise de, emsal Yargıtay kararları ve aynı mahkemenin 2009/191 Esas sayılı dosyasında alınan ve davalı ...'ın sorumlu olduğunu bildiren rapor uyarınca bu davalının da sorumlu olduğu gerekçesi ile her iki davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisinde dava konusu patlama nedeniyle ceza mahkemesinde alınan rapor ile temyiz edilmeksizin kesinleşen...1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/1147 Esas sayılı dosyasında alınan rapor ve mahkemenin delil olarak dayandığı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/191 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporları mevcuttur.

Bu durumda, davalıların her ikisinin sorumluluğunun da haksız fiil sorumluluğu olduğu ve ancak kusurlu olmaları halinde sorumluluklarına gidilebileceğine göre, davacının sigortalısını zararlandıran patlamanın ne sebeple meydana geldiği, davalıların sorumluluklarının bulunup bulunmadığı konusunda yeni bir bilirkişi kurulundan tüm delilleri değerlendiren rapor alınarak, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün asıl ve birleşen davanın davalıları yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, asıl ve birleşen davanın davalıları vekillerinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davanın davalıları vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün asıl ve birleşen davanın davalıları yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden asıl davanın ve birleşen davanın davalılarına iadesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/276, Karar No: 2009/396, Tarih: 15.07.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/4-276 E.  ,  2009/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16.09.2008

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.10.2006 gün ve 2006/201 E- 392 K. Sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 22.01.2008 gün ve 2007/4004-2008/352 K. Sayılı ilamı ile; (...Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı bilirkişi olarak hazırlamış olduğu bir rapor sonrası yazılan dava konusu yazı ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu ileri sürmüştür.

Davalı vekili ise yayının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece yayının veriliş şekli ile hukuka aykırı olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.