muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/801, Karar No: 2022/3058, Tarih: 13.04.2022

3. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 21/10/2021 tarihli ve 2019/896 Esas, 2021/1906 Karar sayılı kararıyla; ...'in temlik tarihi itibariyle 18 yaşında olduğu, mirasbırakanın mal varlığının araştırılmasında dava dışı dört parça taşınmazını daha torunu ...'e devrettiğinin saptandığı, temlikten kısa bir süre önce davalı Şirketin 22/04/2014 tarihinde kurulduğu ve temlikten sonra da 07/09/2016 tarihinde ...'in 06/09/2026 tarihine kadar geçerli olmak üzere Şirket müdürü olarak atandığı, davaya konu taşınmazın temlik tarihi itibariyle değerinin 390.000,00 TL olduğunun tespit edildiği, 1937 doğumlu olan mirasbırakanın mal satmasını gerektirir ekonomik ihtiyacının olmadığı, davalı şirket tarafından da bedelin ödendiği hususunun somut bir delille kanıtlanamadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın devredilirken taşlı ve çorak vasfında olduğunu, üzerinde harcamalar yapılarak bugünkü halini aldığını ve değerlendiğini, mirasbırakan tarafından taşınmazın kendi hür iradesi ile satışa konu edildiğini ve bedelin de bizzat kendisine ödendiğini, Mahkemece sadece davacı tanık beyanlarına itibar edilmek suretiyle hüküm kurulduğunu, muvazaanın olmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış akdinden kaynaklanan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (V/3.2.) no.lu paragraftaki yasal ve hukuksal nedenlere göre Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3.) no.lu paragrafta belirtilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.841,47 TL bakiye onama harcının davalıdan alınmasına, 13/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19025, Karar No: 2013/10164, Tarih: 02.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/19025 E.  ,  2013/10164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararın, yokluğunda verilen hükmü temyiz etmeyen sanıklardan ...'in adreste bulunmaması nedeni ile Tebligat Kanunu'nun 20. maddesine göre yapılan tebligatta en yakın komşusu, yönetici, kapıcıya haber verildi denildiği halde kime haber verildiği, imzadan imtina edip etmediği açıkça belirtilmesi gerekmesi karşısında sanığın dosya içerisinde daha önce usulüne uygun tebligat yapılan adresine gerekçeli kararın tebliği ile temyiz edilmesi halinde dilekçe de eklendikten sonra dosyanın iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13509, Karar No: 2015/1471, Tarih: 12.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13509 E.  ,  2015/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanığın katılana ait iş yerine giderek masada bulunan bardak ve tabakları kırdığı, sinkaflı sözlerle katılana hakaret ettiği, iddia ve kabul olunan olayda;

Katılanın beyanı, tanık anlatımları, kolluk tutanakları, dosyada bulunan diğer bilgi ve belgeler dikkate alındığında sanığın katılanın iş yerine gelerek masadaki tabak ve bardakları yere atarak kırdığı, sinkaflı sözlerle katılana hakaret ettiği anlaşıldığından mala zarar verme ve hakaret suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7961, Karar No: 2017/6086, Tarih: 28.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/7961 E.  ,  2017/6086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında ''2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanığın, ödemeler vadesinde yapıldığında faturaları kestiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiği, bu nedenle mükellef şirket tarafından düzenlenen 2006, 2007 takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı sureti temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi suça konu faturaların, bizzat sanık tarafından, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı, şirketin 2006 ve 2007 takvim yılları içerisinde düzenlediği faturalarla uyumlu yeterli mal girişi ile üretiminin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve tüm yıllara ait sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanları da alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasında her takvim yılında işlenen suçun kendi içinde zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Sanık hakkında ''defter ve belgeleri ibraz etmeme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Suç tarihinden önce 5904 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesinde düzenlenen suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltilmesi nedeniyle temel cezanın 18 ay olarak tespiti yerine 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı halde, sabıkası bulunmayan sanık hakkında zarar giderilmediğinden bahisle yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmesi,

3- Sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde kendini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,

4- Kabule göre, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/324, Karar No: 2021/1265, Tarih: 17.03.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/324 E.  ,  2021/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar Koza İpek Basın ve Basım San. Tic. AŞ'ye ... M.. H.. ve H.. İ.. vekilleri Avukat ... tarafından, davalılar Cemil C.. S.. ve Yeni Şafak Gazetecilik AŞ adına imtiyaz sahibi ... aleyhine 12/03/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı sebebiyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/10/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... İpek Basın ve Basım San. Tic. AŞ'ye ... M.. H.. ve davalılar vekili tarafından davadan feragat dilekçesi üzerine verilen 03/01/2017 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... Basın ve Basım Sanayi Ticaret AŞ'ye ... M.. H.. vekili Avukat .... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı Koza İpek Basın ve Basım Sanayi Ticaret A.Ş. adına M.. H.. vekilinin 03/01/2017 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinden;

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda, olay tarihinde Ulusal çapta yayın yapan Bugün gazetesinin www.saglik.bugun.com.tr isimli internet sitesinde “NZT 48” isimli ürünle ilgili olarak reklam yapıldığı, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğü Reklam Kurulunca 2013/1615 sayılı dosyası ile; söz konusu reklam hakkında reklamları durdurma cezası verildiği hususu sabit olup, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulmamıştır. Davanın davacılardan H.. İ.. yönünden de reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru olmayıp bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacı Koza İpek Basın ve Basım Sanayi Ticaret A.Ş. adına M.. H.. vekilinin 03/01/2017 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2755, Karar No: 2019/5099, Tarih: 24.10.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/2755 E.  ,  2019/5099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü sanıkların at arabası ile hurda toplamaya çıktıkları ve yakınanın ... Beton isimli iş yerine gelerek 78 adet boru çemberini at arabasına yükledikleri, diğer odada uyumakta olan yakınanın sesler duyması üzerine bulunduğu odadan çıktığında sanıklarla karşılaştığı ve sanık ...’in üzerinde bulunan bıçağı göstererek ‘Ben bunları aldım, bana engel olamazsın, sen kimsin’ diyerek yakınanın müdahale etmesinin önüne geçip olay yerinden ayrıldıkları, yakınanın oğluna haber vererek sanıkların peşine düştükleri ve biraz ilerde yakalayarak önlerini kestikleri, sanık ...’in yeniden bıçak çıkardığı, diğer sanıkların ise yakınana taş attıkları, yakınanın haber vermesi ile olay yerine gelen polisleri gören sanıkların, at arabasını bırakarak kaçtıkları olayda, sanıkların eyleminin tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, koşulları bulunmadığı halde TCK’nin 35. maddesinin tatbiki ile noksan ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11113, Karar No: 2016/12673, Tarih: 20.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11113 E.  ,  2016/12673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, davacılar murisinin davalılara ait inşaatlarda Mart 2007'den itibaren 2007, 2008, 2009 yıllarında kış aylarında üç ay ara vermek dışında ölüm tarihi olan 10.11.2009 tarihine kadar kalfa yada ustabaşı olarak kesintisiz çalışmalarının tespitini talep etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesidir. 506 sayılı Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davaya konu somut olayda, dinlenen tanık beyanları, dosya içerisindeki sözleşmeler ve emniyet araştırmaları hep birlikte değerlendirildiğinde, dava döneminde inşaat işinden Kanun kapsamında işyeri olan davalı ...'nın işveren olduğu anlaşılmaktadır.

Bu çerçevede re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda yapılacak iş, öncelikle davalı işveren ...'nın, dava dönemindeki inşaat işyerleri usulünce araştırılarak tespit edilmeli, sonrasında davacılar murisinin bu inşaatlardaki çalışma süresi açık ve net biçimde belirlenmeli, bu kapsamda bu işyerlerinde uyuşmazlığa konu dönemi kapsar şekilde çalışması bulunan tanıklardan kanaat edinmeye yetecek kadarının re’sen belirlenerek beyanlarına başvurulmalı, talep edilen döneme ilişkin bordro tanıklarına ulaşılamadığı takdirde sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, neticesinde toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1944, Karar No: 2014/10306, Tarih: 10.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/1944 E.  ,  2014/10306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak irtifak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve karpuzun 2012 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12290, Karar No: 2019/6656, Tarih: 18.12.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/12290 E.  ,  2019/6656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları Ali’nin maliki bulunduğu 168 ada 25, 26, 38, 39 ve 42 parsel sayılı taşınmazlarını kendisinden sonra ölen ve davalılar Ayşe, ... , Ali’nin murisi olan oğlu Cemal ile davalı oğulları Nebi ve ... r’e satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemişler; olmadığı takdirde, bedel isteğinde bulunmuşlardır.

Bir kısım davalılar, iddiaların gerçek dışı olduğunu ve hak düşürücü sürenin dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlar, davalı ... ise; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacıların kadastro öncesi nedene dayandıkları ve kadastro tespitlerinin kesinleştiği tarihler itibariyle çekişmeli taşınmazlar yönünden on yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedildi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-