muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3774, Karar No: 2020/5431, Tarih: 05.11.2020

Temyiz edilmemek suretiyle kesinleşen Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/04/2012 tarihli ve esas, 2012/290 karar, 2012/474 sayılı kararının kanun yararına temyiz edilmesi Yüksek Adalet Bakanlığının 19/06/2020 tarihli ve 39152028-153.01-1414-2019- esas, 823/15170 sayılı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/55241 sayılı, 17/07/2020 tarihli yazılarıyla istenilmiş, bozma nedeni olarak;

"Davacının davalı aleyhine 25/04/2012 tarihinde açtığı anlaşmalı boşanma davasında, tarafların boşanma ve diğer hususlarda anlaştıklarına ilişkin ibraz edilen protokol ve tarafların duruşmadaki beyanları doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır. 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre, en az bir yıl sürmüş evliliklerde eşlerin birlikte başvurması ya da bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi halinde evlilik birliği temelinden sarsılmış sayılır. Bu halde dahi boşanma kararı verilebilmesi için, hâkimin bizzat tarafları dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın malî sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması gerekmektedir.Hâkim, tarafların ve çocukların menfaatlerini göz önünde tutarak bu anlaşmada gerekli gördüğü değişiklikleri yapabilir. Bu değişikliklerin taraflarca da kabulü hâlinde boşanmaya hükmolunur. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 26 ncı maddesine göre taraflar, kural olarak bir sözleşmenin içeriğini, kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler. Aynı Kanunun 27 nci maddesine göre ise, kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı veya konusu imkansız olan sözleşmeler kesin olarak hükümsüzdür. Sözleşmenin içerdiği hükümlerden bir kısmının hükümsüz olması diğerlerinin geçerliliğini etkilemez. Ancak, bu hükümler olmaksızın sözleşmenin yapılmayacağı, açıkça anlaşılırsa, sözleşmenin tamamı hükümsüz olur. Borçlar Kanununda yer alan, sözleşme özgürlüğüne getirilen genel nitelikteki bu sınırlamalar, boşanma anlaşmaları için de evleviyetle geçerlidir. Çünkü, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 646 ncı maddesine göre, Borçlar Kanunu Türk Medenî Kanununun Beşinci Kitabı olup, onun tamamlayacısıdır. O halde hakim, kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı ve konusu imkansız olan hükümler taşıyan bir boşanma protokolünü esas alarak boşanma kararı veremez ve böyle bir protokolü tasdik edemez. Ayrıca müşterek çocukların menfaatinin gerektirdiği durumlarda protokolde gerekli değişikliklerin yapılmasını taraflardan isteyebilecektir. Somut olayda, taraflarca düzenlenen protokolde müşterek

çocukların hesabına yatacak para ve onların üzerine devredilecek taşınmazla ilgili hükmün mahkemece tarafların kendi aralarında halledileceği beyanı nedeniyle kararın hüküm fıkrasına alınmadığı, buna göre davacıya müşterek çocuklar için belirlenen "150.000,00 TL" olan parayı ve müşterek çocukları üzerine devretmeyi taahhüt ettiği taşınmazlarla ilgili yükümlülüğünü yerine getirmesi için belirsiz bir zaman verildiği, ayrıca dosyaya ibraz edilen protokolün kararda ilamın eki olduğuna dair hükme yer verilmediği anlaşılmıştır. Bu itibarla, mahkemece, taraflarca protokol ile getirilen düzenlemeye müdahale ederek bunu değiştirmek ve önereceği değişikliğin taraflarca kabulü halinde Türk Medenî Kanununun 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur" şeklinde gerekçe belirterek HMK m.363/1 uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

Kanun yararına bozma yolu olağanüstü bir kanun yolu olup, kesinleşmiş bulunan hükümlerde maddi hukukun yanlış tespit edilmiş olması veya yasada açıklanan hususlara açık bir aykırılık bulunması halinde gidilebilir. İlk derece mahkemelerinin (m. 341) ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin (m. 362) kesin olarak verdikleri kararlarla, istinaf (m. 341 vd) veya temyiz (m. 361 vd) incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlara karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur (HMK m. 363/1).

Olayımızda davacı tarafça açılan TMK 166/3 maddesine dayalı olarak açılan davada tarafların beyanları mahkemede bizzat alınmış, duruşmada iradelerini açıkça beyan edip imzalamışlar, mahkemece maddi hukuk ve ilgili kanun hükümleri doğru olarak tespit edilmiş, kanunda öngörülen ve açıkça yapılması emredilen hususlar da yerine getirilmiştir. Açıklanan nedenlerle yargılamada hukuka açıkça herhangi bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun yararına bozma isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, oybirliğiyle karar verildi. 05.11.2020 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2017/10306, Karar No: 2019/7740, Tarih: 10.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10306 E.  ,  2019/7740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2,43/1,62/1,52/2,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar ve sanığın TOKİ-TESAN K-6 da bulunan konutlarda ikamet ettikleri, sanığın söz konusu konutların yönetim kurulu başkanı olarak görev yaptığı, konutların doğalgaz sistemine geçiş yapması nedeniyle katılanların sökülen şofbenlerinin apartmanlarının bodrum katında depo olarak kullanılan alanda muhafaza edilmeye başlandığı, suç tarihinden 15 gün kadar önce yönetim kurulu tarafından bodrumlarda temizlik yapılması kararı alındığı ve ilan edildiği, suç tarihinde haklarında beraat hükmü verilen temyiz dışı sanıklar ... ve ...’ın sanığın talimatıyla katılanların şofbenleri ve hurda olan diğer malzemeleri araca yükleyerek hurda malzemeleri ...hurdacılık isimli iş yerinin işletmecisi olan ...’e sattıkları, satış bedelinin sanık tarafından konutların depolarının temizliğinde görev yapan işçiler arasında paylaştırıldığı,sanığın bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, Tanık...,tanık ... ve tanık...’nun soruşturma ve yargılama aşamasında alınan beyanlarında, yönetim kurulu başkanı olan sanığın kendilerine hurdaları alıp satmaları konusunda bir talimatının bulunmadığını, kat maliklerinin bir çoğunun temizlik sırasında orada bulunduğunu, onların bilgisi dahilinde hurda olarak eşyaların satıldığını, satışa ilişkin kararı apartman görevlilerinin aldığını ve sanığın haberinin bulunmadığını belirttikleri, tanık Yaşeddin Yeniçeri’nin soruşturma aşamasında alınan beyanında, olay günü temizlik yaptıklarını, temizlikten çıkan hurda malzemelerinin ... ve ... tarafından satıldığını, parayı temizlik yapan işçiler olarak aralarında paylaştıklarını belirttiği, yine temizlik yapan işçiler ..., ... ve ...’un ise suça konu hurdaların parasını kendilerine sanığın paylaştırdığını beyan etmelerine karşın sanığın hurdaları satmaları yönünde bir talimat verdiğine ilişkin beyanda bulunmamaları ve suça konu şofbenlerin katılanların depolarında bulunması ve sanığın katılanlara ait depoların anahtarlarının kendisinde bulunmadığını savunması karşısında; sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, kesin ve inadırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre,

Kabule göre,

TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan kriterler esas alınıp takdir hakkının kullanılması suretiyle alt ve üst sınırlar arasında bir belirleme yapılarak cezaların orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak tayini ile, sanık hakkında yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 10/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32679, Karar No: 2014/3725, Tarih: 06.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/32679 E.  ,  2014/3725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2013 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı Yasanın 145. maddesinde tanımlanan “değerin azlığının” yeni yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması ve sanığın adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5248, Karar No: 2014/6412, Tarih: 14.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5248 E.  ,  2014/6412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/473-2013/379

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.07.2012 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı C.. G.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı, 245 ada 15 parsel sayılı taşınmaz üzerinde evinin bulunduğunu, davalının 245 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde imar mevzuatına aykırı şekilde dört katlı bina inşa ettiğini ve binanın çatısının eğimini davacının taşınmazına doğru yaptırdığını, bunun da kış mevsiminde çatıda biriken kar kütlesinin düşmesi halinde davacıya ait binada zarara yol açacağını öne sürerek elatmanın önlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, çatının kal'i suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı C.. G.. temyiz etmiştir.

TMK m. 683'teki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Öte yandan, kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez. Ne var ki, davacının önlem alması örf ve adet gereği ise, olayın özelliğine göre önlem almaması hakkın kötüye kullanılması niteliği taşıyorsa, elatmanın önlenmesine karar verilemez.

Tarafların zorunlu çıkar dengeleri göz önünde tutularak, gerektiğinde uzman bilirkişilerin görüşleri alınarak, en uygun önlemin alınmasına karar verilmeli, muhtemel zarar söz konusu olduğunda “men ve yasaklama” yönünde hüküm kurulmalıdır.

Tarafların zorunlu çıkar dengeleri göz önünde tutularak, gerektiğinde uzman bilirkişilerin görüşleri alınarak, en uygun önlemin alınmasına karar verilmeli, muhtemel zarar söz konusu olduğunda “men ve yasaklama” yönünde hüküm kurulmalıdır.

Taşkın kullanma belirlendiği takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek, tarafların yarar ve çıkar dengeleri de gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Somut olayda; keşif sonrası düzenlenen 06.07.2012 günlü inşaat bilirkişi raporunda; davalıya ait binanın yüksekliğinin 12.50 m olduğu çatısından düşecek kar kütlelerinin davacının evine ve çatısına zarar vereceği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Ancak hükme esas alınan bu raporda davacının zarara uğramaması için çatının yönünün değiştirilmesi gerektiği belirtilmiş ise de bunun nasıl yapılması gerektiği detaylı olarak açıklanmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davacının binasının zarar görmemesi için alınması gereken önlemler hususunda bilirkişiye ek rapor düzenlettirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, davalı tarafın kendi taşınmazı içinde yaptığı çatının yıkımına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2524, Karar No: 2012/7657, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2524 E.  ,  2012/7657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın, müvekkili şirkete zorunlu ve ihtiyari mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın karıştığı kaza sonucu zarar gören diğer araçların zararının poliçe limiti dahilinde ödendiğini,sigortalı araç sürücüsünün alkollü olarak kaza yapmış olması nedeniyle rücu hakkının doğduğunu belirterek 12.999 TL. tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın münhasıran alkolün etkisi, ile meydana geldiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı ... şirketine zorunlu mali sorumluluk ve ihtiyari mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olan aracın yaptığı kaza sırasında araç sürücünün alkollü olduğu iddiasına dayalı olup, üçüncü kişiye ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları A-1.maddesinde sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarar uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı karayolları trafik kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, Motorlu Kara Taşıtları ihtiyari mali sorumluluk sigortası genel şartlarının

sigorta teminatının kapsamı başlıklı 1.maddesinde ise sigortacı aracın işletenine yükletilebilecek hukuki sorumluluğu poliçe teminatı kapsamında olmak şartıyla zorunlu mali sorumluluk sigortası haddi üstünde kalan kısmını poliçede yazılı azami miktara kadar temin edeceği düzenlenmiştir.

2918 sayılı KTK.nun 95/2.maddesi zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları B-4 ve ihtiyari mali sorumluluk sigortası genel şartları 4. maddesi hükmü uyarınca sigorta şirketi tazminat yükümlülüğünün azaltılması ve kaldırılmasına ilişkin halleri üçüncü kişilere karşı ileri süremeyeceğinden, zarar görene ödeme yaptıktan sonra, sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre, tazminatın kaldırılmasını ve indirilmesini sağlayabileceği oranda kendi sigorta ettirenine rücu edebilecektir. Taraflar arasındaki ... genel şartları B.4.d maddesi ve ... genel şartlarının 4.c maddesi gereğince sigorta şirketinin kendi sigortalısından kazaya karışan diğer araç için ödediği tazminatı talep edebilmesi için sigortalı veya sürücüsünün salt alkolün etkisi ile kazaya neden olması gerekir.Böyle bir durumun varlığını ispat yükü sigorta şirketine düşmektedir.Bu nedenle sürücünün aldığı alkolün oranı da doğrudan doğruya sonuca etkili değildir.

Her iki Poliçe Genel Şartları'nın rücu hakkını düzenleyen bölümünde sigortalının veya sürücüsünün alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından dolayı olayın meydana gelmiş olması halinde sigortacının sigortalısına rücu edebileceği öngörülmüş herhangi bir oran ve sınırdan söz edilmemiştir. Dava konusu olaydan sonra davalıya ait araç sürücüsü olay yerinden kaçmış, alkol ölçümü yapılamamış, hasar gören iki aracın sürücüleri hazırlık soruşturması sırasında alınan beyanlarında davalıya ait araç sürücüsünün alkollü olduğunu belirtmişlerdir. Davalıya ait araç sürücüsü ise hazırlık ifadesinde bir aracın kendisini solladığı sırada aracının sol kapısına çarpması nedeniyle kazanın meydana geldiğini beyan etmiş, araç üzerinde görgü ve tespit yapılmıştır. Davacı ... şirketinin sigortalısına ödediği tazminatı rücu edebilmesi için kazanın başka bir etken olmadan salt alkolün etkisi ile meydana gelmiş olması gerekir. Bu hale göre mahkemece davalıya ait aracın hasarlarını gösteren görgü ve tespit tutanağı, davalıya ait araç sürücüsünün ifadesi dikkate alınarak aracın hasarlı bölümlerine göre kazanın başka bir aracın davalıya ait araca

çarpmasının etken olup olmadığı, salt alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediğinin belirlenmesi için nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzmanın bulunduğu bilirkişi heyetine birlikte inceleme yaptırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15335, Karar No: 2006/16211, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15335 E.  ,  2006/16211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.