muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4263, Karar No: 2014/7515, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4263 E.  ,  2014/7515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara İnanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşı alabilmek için 22.12.2006 tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşanmasına rağmen, aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5231, Karar No: 2016/5790, Tarih: 28.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/5231 E.  ,  2016/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ..... aleyhine 22/09/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait taşınmazda fıstık yetiştirdiğini, davalının ise taşınmazına yakın bir yerde taş ocağı işlettiğini, buradan çıkan tozların fıstık ağaçlarında verim kaybı kaybına yol açtığını, uğramış olduğu zararı mahkeme kanalıyla tespit ettirdiğini belirterek bu zararın tazminini istemiştir.

Davalı, yokluklarında yapılan tespiti kabul etmediklerinin, ağaçlardaki verimin yıllara göre değişiklik göstermesinin normal olduğunu ve bu durumun kuraklık gibi nedenlerden de kaynaklanabileceğini, bahçenin tamamında ağaç bulunmadığını ancak tespit dosyasında aksine bir varsayımla hesaplama yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, istem kabul edilmiş ve yapılan tespit sonucu belirlenen zarar tutarı ile tespit giderlerine hükmedilmiştir.

Dava dilekçesinde, tespit giderlerinin de davalıdan alınması istenmiştir. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 22/03/1976 gün ve 1/1 sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince delil tespiti giderleri de yargılama giderlerinden sayılmaktadır. Mahkemece anılan kurala aykırı olarak tespit giderlerinin dava konusu tazminat tutarına dahil edilmesi ve bu şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7376, Karar No: 2017/6776, Tarih: 10.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/7376 E.  ,  2017/6776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda asıl davanın kabulüne ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, davalı şirket tarafından ithal edilen "İnjex" ve sarf malzemesi ürünlerinin satış ve pazarlama ürünlerinde yetki bölgesi tüm Türkiye olan "Ana bayii" sıfatıyla taraflar arasında 10/07/2006 tarihinde ana bayilik sözleşmesi düzenlendiğini, davalı şirketin sözleşme yükümlerine aykırı davrandığını, web sitesinden müvekkili şirketi sildiğini ve davalı firma yetkilileri tarafından müvekkil firma ile bağlantılarının olmadığının belirtildiğini, müvekkili firmanın yok sayıldığını ve "bölgesel distribitörlükler verilecektir" bilgisine yer verildiğini, davalı şirketin ana bayiliğe müşteri yönlendirmesi gerekirken kendisinin irtibat kurduğunu ve müvekkilinin ana bayilik sıfatının yok sayıldığını, davalı şirketin ürünlerle ilgili alması gereken "Garanti Belgesi İzni"ni Sanayi Ticaret Bakanlığı 'ndan almadığını ve bu durumun müvekkili firmanın müşterileri tarafından fark edildiğini, müşterilerin gözünde müvekkili firmanın itibarının zedelendiğini ve müvekkili firmanın manevi olarak zarara uğradığını, bu şekilde müvekkilinin mağdur olduğunu ve ürünlerin yarısından fazlasının müvekkilinin elinde kaldığını, davalı şirkete mağduriyetin giderilmesi için ihtarname gönderildiğini, ancak herhangi bir cevap alamadıklarını,...14. Noterliğinin 12/07/2007 tarih ve 17114 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile sözleşmenin feshedildiğini, müvekkili şirketin yapmış olduğu tüm masraflar, meydana gelen tüm müspet ve menfi zararlar ile kâr mahrumiyetinin davalı tarafından karşılanması gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL maddi tazminatın, 5.000,00 TL manevi tazminatın sözleşmenin fesih tarihinden itibaren işleyecek ticari faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin "Dental Sektör" ile sınırlı olduğunu, davacının sözleşmenin 4.4 maddesinde belirlenen aylık satış tahminlerini yazılı olarak bildirmediğini, davalı şirketin sözleşmenin 4.17 maddesi gereğince ilk siparişi verdikten sonraki üçer aylık dönemlerde sözleşmeye göre vermesi gereken minimum miktardaki siparişleri vermediğini ve bu şekilde sözleşmeye aykırı davrandığını, iddia edilenin aksine davacının sözleşme gereği üstüne düşen yükümlülüklerini yerine getirmediğini, sözleşmenin geçerli olması için yapılan ilk sipariş bedelinin sadece %30 'nun peşin ödendiğini, kalan %70 'nin sözleşme kurallarına göre ödenmediğini ve müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğratıldığını, sözleşmenin 8.1/a ve 8.1/e maddelerine göre distribütörlük sözleşmesinin kendiliğinden sona erdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, taraflar arasında 10/07/2006 tarihli "Ana Bayilik" sözleşmesi uyarınca davalının kendisine yüklenen hak ve yükümlülükleri yerine getirmediğini, müvekkilinin bu nedenle büyük zarara uğradığını, davalının ödeme koşullarını yerine getirmediğini, bu nedenle müvekkilinin de üretici firmaya verdiği ödeme taahhütlerini yerine getirememesi nedeniyle, müvekkilinin distribütörlük hakkını kaybettiğini ileri sürerek müvekkilinin uğradığı 50.000,00 TL maddi zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, Borçlar Kanunu 147/5 maddesi gereğince 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu,kısmi dava açmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen 19/09/2013 günlü bilirkişi raporu sonucunda, asıl davada davalı olan.... Ltd. Şti. 'nin taraflar arasındaki "Ana Bayilik" sözleşmesinin hükümlerine aykırı hareket ettiği, davalının internet sitesinde davacı adına yer vermediği, henüz sözleşme feshedilmeden önce başka bayilik arandığına ilişkin internet sitesinde ilanların yer alması karşısında davacının ticari itibarı zedelendiği ve sözleşmenin devam etmesi sebebiyle de maddi zararlar oluştuğu, sözleşmenin feshi sebebiyle davacının elinde kalan injex marka ürünlerin elde kalması nedeniyle davacının toplam 101.392,38 TL maddi zararının oluştuğu gerekçesiyle 98.447,00 maddi zararın ve davacının ticari itibarının zedelenmiş olması sebebiyle takdiren 5.000,00 TL manevi tazminatın da asıl dava davalısından tahsiline karar verilmiş, birleşen dava yönünden ise her ne kadar birleşen davada davalı olan ... tarafından sözleşme ile belirlenen satış-taahhüt oranlarına ulaşılmamışsa da bu gerekçe ile ...Ltd. Şti. tarafından sözleşme feshedilmediği gerekçesiyle birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-birleşen dosya davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl davada davacı... ile davalı birleşen davacı... Ltd.Şti. arasında imzalanan 3 yıl süreli 10.07.2006 tarihli sözleşmenin dağıtım firması... tarafından ihlal edildiği iddiası ile maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmenin 5. maddesinde...Ltd Şti.'nin hak ve yükümlülükleri belirlenmiş olup...Ltd.Şti.'nin internet sayfasında anabayi olarak davacı ...'ın zorunlu olarak yer alacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Diğer yandan davacı tarafından davalının kendisine haber vermeden 3. kişilere ve şirketlere satış yaptığına ilişkin dosya içeriğinde ispata yarar yazılı bir delil bulunmadığı gibi incelenen davalı defterlerinde de davalının 3. kişilere mal sattığına ilişkin bilgi ve belgeye de rastlanmamıştır. Bu durumda sözleşmenin davacı tarafından feshedildiği dikkate alındığında müspet zarar talep etme hakkı da bulunmamaktadır. Diğer yönden manevi zararın nasıl oluştuğunun karar yerinde açıklanmadan ticari itibarının zedelendiği belirtilerek manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ayrıca birleşen davalar bağımsız dava olma niteliklerini korurlar.HMK 297. madde uyarınca da her bir birleşen davanın karar başlığında açıkça gösterilmesi gerekir. Karar başlığı bu yönüyle de hatalıdır. Hal böyle olunca açıklanan hususlar gözetilerek birleşen davada davacının sözleşmeden doğan hakları bulunup bulunmadığı irdelenip buna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20197, Karar No: 2021/20785, Tarih: 07.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20197 E.  ,  2021/20785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Dosya kapsamı ve oluşa göre değer tespitine ilişkin yapılan araştırma sonucu telefonun ikinci el bedelinin Şafak İletişim tarafından 400,00-600,00 TL, Turkcell bayisi tarafından ise 350,00-400,00 TL olarak belirtildiği, sanığın da suça konu telefonu 150,00 TL para ve kendisine ait yine değeri 150,00 TL olan telefon karşılığında satın aldığı ve aradaki fiyat farkının fahiş bir bedel olmadığının ve sanığın telefonun pin kodunu kırdırdıktan sonra telefona kayıp olduğuna dair mesaj gelmesi üzerine iletişime geçip mağdura bulunduğu iş yerini söyleyerek iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair herhangi bir delil bulunmaması nazara alınarak atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6258, Karar No: 2024/6052, Tarih: 29.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6258 E.  ,  2024/6052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/86 E., 2024/117 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davacının davalılara ait işyerinde 15.08.2002-28.12.2009 tarihleri arasında geçen ve fer'i müdahil Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2014/793 E. 2015/658 K. sayılı kararıyla; isteğin kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı fer'i müdahil Kurum ve davalılardan Kadir Cengiz Erişikli vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 21. Hukuk Dairesinin 19.09.2017 tarihli ve 2016/3793 E. 2017/6539 K. sayılı ilamı ile karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesi, 24.10.2019 tarihli ve 2018/22 Esas, 2019/367 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne dair karar vermiş; karara karşı davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 20.01.2021 tarihli ve 2020/5655 E.-2021/498 K.

sayılı ilamında; "... dava konusu somut olayda; 1080353 sicil sayılı işyerinin 17.01.2002 tarihi itibariyle... – ... adına tescilli olup, 17.01.2002 tarihinde Kanun kapsamına alındığı, 24.01.2004 tarihinde...’in vefat etmesi nedeniyle yerine intikalle ...’in ortak olduğu, 12.07.2005 tarihi itibariyle de ...’in ortaklıktan ayrılıp yerine ...’in ortaklığa dahil olduğu anlaşılmakla, kabule konu dönemin işverenlik sıfatlarına göre ayrıştırılmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde değidir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kabulü ile davacının, 15.08.2002-24.01.2004 döneminde ... ve ... ... adına tescilli, 25.01.2004-12.07.2005 döneminde ... ve ... ... adına tescilli, 13.07.2005-29.12.2008 döneminde ... ve ... adına tescilli 1080353 işyeri sicil numaralı işyerinde çalıştığının tespitine, dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kabulü ile davacının, 15.08.2002-24.01.2004 döneminde ... ve ... ... adına tescilli, 25.01.2004-12.07.2005 döneminde ... ve ... ... adına tescilli, 13.07.2005-29.12.2008 döneminde ... ve ... adına tescilli 1080353 işyeri sicil numaralı işyerinde çalıştığının tespitine, dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

2.Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karşın, bozma gereği tam olarak yerine getirilmeden eksik araştırma ile karar verilmiştir. Mahkemece yapılması gereken iş, davacının talebi olan tüm dönemi kapsayacak şekilde, dinlenilmeyen bordro tanıkları kendi çalışma dönemleri de ayrı ayrı belirtilmek suretiyle tespit edilerek, davacının çalışması noktasında somut net ifadelerine başvurulmalı; öte yandan dosya kapsamında dinlenilen komşu iş yeri tanıklarının kendi çalışma belgeleri, vergi kayıtları ve hizmet cetvelleri celp edilmek suretiyle, verdikleri ifadeler denetlenmeli, bu kapsamda beyanları karara esas tutularak, yeniden hüküm tesis dilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9317, Karar No: 2013/378, Tarih: 24.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9317 E.  ,  2013/378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 225 ada 4 parsel sayılı 708 m² yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olması nedeniyle malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ...'ün ... ve Belediye Başkanlığı aleyhine açtığı tescil davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 225 ada 4 parsel sayılı taşınmazın Belediye sınırları içinde olup imar planı kapsamında kaldığı Belediye Meclisince verilen yetkiye dayanılarak 13.1.1971 tarih 13 sayılı Belediye Encümeni Kararı gereğince davacıya satıldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre davalı ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.