muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2627, Karar No: 2014/8083, Tarih: 15.04.2014

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Dosya içinde bulunan 07/08/2009 tarih ve 61 MO sayılı İş müfettişi raporuna göre Çukurova Üniversitesi Tıp Fakultesi'nde 993 memur ve 562 akademik personel çalıştığı, kamu işçişi çalıştırılmadığı, T.. Te..Tur Tah. Tic. Ltd. Şti ile 01/01/2008-31/12/2010 tarih aralığını kapsayan sözleşme ile 1000 işçi ile Balcalı Hastanesi ve tamamlayıcı unsurlarının ve çevresinin temizliği, hijyene ait materyallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi, hasta evrakının kayıt altına alınması, çamaşırhanede çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin yerine getirilmesi işinin verildiği, bu ihale kapsamında çalıştırılan işçilerin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılmadığı, yasaya uygun olmayan çalıştırma olmadığı, T.. Turz. Te.. Gıda ve Taş. A.Ş'ye 150 işçi ile malzemesiz yemek hazırlama ve dağıtım işinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, T.. Turizm Te.. Gıda ve Taş. A.Ş.'ye 200 işçi ile 01/01/2009-31/12/2010 arasında yapılmak üzere Balcalı Hastanesi Biomedikal Aletlerin Bakım ve Temizliği Hizmetlerinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, sağlıkla ilgili birimlerde biomedikal aygıtların bakım ve temizlik işlerinin yapıldığı, 4857 sayılı Yasanın 3/2, Yönetmeliğin 12 ve 13.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, 29/06/2006 tarihinde tespit edilen muvazaa raporunun taraflara tebliğ edilmiş olmasına rağmen gereğinin yapılmadığı, asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine malzemeli temizliğe ek olarak hasta ve hastaya ait metaryallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri ile çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamın genişletildiği, davalı işyerinde çalışan 1000 işçiden sadece 300 tanesinin temizlik işinde çalıştığı, geri kalan 700 işçinin hastanede asıl işverenin yapması gereken sağlıkla ilgili işleri, işe giriş tarihlerinden itibaren yapmış oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı, davalının itiraz etmediği için kesinleşen ve mahkemenin de gerekçesinde dayandığı sözü edilen bu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Davalı işverence temizlik işleri için ise alınan davacı yine temizlik işlerinde çalıştırıldığından davacı yönünden muvazaası söz konusu değildir. Davacı tarafça delil olarak sunulan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müfettiş raporu davalı işyerinde çalışan tüm işçilerin tek tek çalışma şartları ve görevleri yönünden değildir. Temizlik elemanı adı altında alınan yüzlerce işçiden bir çoğu temizlik hariç teknik ve sağlık işlerinde çalıştırılsalar ve bunlar açısından muvazaanın kabulü söz konusu ise de davacı gibi temizlik için alınıp da temizlik işleri yaptırılanlar için muvazaadan bahsedilemez, zira davacı ihale ve iş akdine uygun çalıştırılmıştır. Bu nedenle dosya kapsamına göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının davalı üniversitenin işçisi sayılması mümkün olmadığından ve bu durumda davacının kamu işçisi sayılması mümkün olmadığından 6772 sayılı Kanunla kamu kurumu işyerlerinde çalışan kamu kurumu işçilerine verilen ilave tediye ücreti alacağı talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 15/04/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yapılan yargılama sonucu toplanan delillere, dosya içindeki muvazaa tespitine ilişkin iş müfettişi raporuna ve 22.Hukuk Dairesi'nin bir temizlik işçisinin açtığı davada mahkemece davanın kabulüne dair verdiği kararı onayan 10.09.2012 tarihi ve 2012/14679 esas 2012/17614 Karar sayılı kararının da bu yönde emsal niteliğinde olmasına göre davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 15.04.2014
Yargıtay — Esas No: 2011/7795, Karar No: 2011/11805, Tarih: 19.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7795 E.  ,  2011/11805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22250, Karar No: 2012/141, Tarih: 16.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22250 E.  ,  2012/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın ziynetleri ve takı paraları nedeniyle 5.000 TL.maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece istek aşılarak toplamda 5.900 TL.ziynet ve takı bedeline hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan sebeple gerekçeli kararın hüküm bölümünde yer alan 4.bentte "kabulü ile" sözlerinden sonra gelmek üzere "...davacının talebi ile bağlı kalınarak ziynetlerin aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde takı paraları ile birlikte 5.000 TL.sını geçmemek üzere 5.000 TL."nin ibaresinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş bu şekliyle temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.01.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/14008, Karar No: 2016/12966, Tarih: 15.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14008 E.  ,  2016/12966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi-

Dava dilekçesinde, kayyım tayin edilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde ... parsel sayılı taşınmazın maliki olan "..."in sağ olup olmadığı, ölü ise mirasçılarının bulunup bulunmadığı bilinmediğinden bu kişinin hissesini idare etmek üzere ... Defterdarının kayyım atanması istenmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan ve hükme esas alınan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/601 Esas, 2014/1075 Karar sayılı veraset ilamı tapu kaydında malik olan ...' e ait değildir. Müdahillerden ...' e ait veraset ilamı istenmeden dava konusu taşınmaz tesis kadastrosuna göre tescil edildiğine göre, kadastro tespit tutanakları ile eklerinin ve varsa kadastro tespitinde uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının getirtilip taşınmazın vergisinin kim tarafından ödendiği vergi dairesi ve belediyeden sorulup incelenmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2929, Karar No: 2021/4076, Tarih: 17.05.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/2929 E.  ,  2021/4076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapulu Taşınmazda Elatmanın Önlenmesi Ve Kal Ve Ecrimisil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli ve 2016/204 Esas, 2018/126 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; vekil edenin hisse maliklerinden olduğu 680 ada 3 parsel sayılı taşınmazı davalıların hukuken herhangi bir hakları olmadığı halde kullandıklarını, bu haksız işgal nedeniyle hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkum olduklarını belirterek davalıların müdahalesinin önlenmesi ile taşınmaz üzerindeki muhdesatların da kalini ve dava tarihinden itibaren geriye doğru 5 yıllık ecrimisilin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere her bir dönem için ayrı ayrı işleyecek yasal faizi İle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, davalılar cevap dilekçesinde; davacının taşınmazın maliki olmadığını, taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kaldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle özel mülke konu olamayacağından davacının hakkının bulunmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesince 17.05.2021 tarihli kararla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bu karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 680 ada 3 parselin 1.085,91 m2, tarla vasfında, 25496/119725 hissesi davacı ... ... adına, diğer payların dava dışı 3. kişiler adına paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olduğu, davalıların kayıtttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, davaya konu edilen 680 ada 3 nolu parselin evveliyatının 1807 nolu parsel olduğu, bu parsele ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/216 Esas, 2000/232 Karar sayılı kararı ile 3703,09 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp devletin hüküm ve tasarrufunda olan yerlerden olduğu gerekçesi ile tapu kaydının iptali ile tespit harici bırakılmasına karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeksizin 30.06.2003 tarihinde kesinleştiği, 1807 nolu parsel Belediyenin 07.01.1997 tarihli ve 2 sayılı encümen kararı ile imar uygulamasına tabi tutulduğu, düzenlenen ayırma çapı ile 1084,91 m2'lik kısmı uygulama içerisine alındığı ve mahkeme kararında kıyıya terk edilen miktar olan 3703,09 m2'lik kısmı uygulama dışı bırakıldığı, daha sonra verilen iptal kararı gereğince 11.07.2006 tarihli ve 29 sayılı encümen kararı ile geri dönüşüme tabi tutularak yeniden imar uygulaması yapıldığı ve bu uygulamada parselin 16.33, m2'lik kısmının imar uygulama sahasına dahil edildiği ve 4771,67 m2'nin uygulama dışı bırakıldığı, 1807 nolu parsel 2010 yılında 3402 sayılı Yasa'nın 22-a maddesi gereğince uygulama çalışmalarına tabi tutulduğu ve 680 ada 3 parsel numarası aldığı ve 4772,67 m2 olarak düzeltildiği ve 2012 yılında kesinleştirilerek tapuya tescili yapıldığı, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/216 Esas, 2000/232 Karar sayılı kararı gereğince hükümde bahsedilen miktar olan 3703,09 m2'lik kısmın 04/07/2014 tarih ve 3919 yevmiye ile hükmen kıyıya terkinin yapıldığı ve 680 ada 3 nolu parselin tapu kaydında yüzölçümü 1085.91 m2 olarak kaldığı, mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan 10/05/2017 tarihli fen bilirkişi raporunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/216 Esas, 2000/232 Karar sayılı kararı ile kıyıya terk edilen alan dikkate alındığında davaya konu edilen bungalovlar kıyıya terk edilen alan ile geri dönüşüm sonucu oluşan 680 ada 3 nolu parsele (A) harfi İle gösterilen 7,77 m2'lik, (B) harfi ile gösterilen 6,95 m2'lik, (C) harfi ile gösterilen 6,42 m2'lik, (D) harfi ile gösterilen 5,98 m2'lik, (E) harfi ile gösterilen 5,31 m2'lik kısımların tecavüzlü olduğunun belirlendiği, bu rapora itiraz üzerine talimat mahkemesince alınan 04.01.2018 tarihli harita yüksek mühendisinin 25.06.1993 tarihli onaylı kıyı kenar çizgisi uygulanarak hazırlamış olduğu raporda bahse konu bungalovların tamamının kıyıda ve 680 ada 3 parselin içerisinde yer aldığının tespit edildiği, mahkemece, alınan raporlarda davaya konu bungalovların tamamının kıyıda ve 680 ada 3 parselin içerisinde yer aldığının tespit edildiği ve ek bilirkişi raporunda da davalıya ait 5 adet bungalovun kıyıya terk edilen alanda kaldığının belirlenmesi sebebiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan 10.05.2007 tarihli fen bilirkişi raporunda kesinleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/216 Esas, 2000/232 Karar sayılı kararı ile kıyıya terk edilen alan dikkate alındığında (A) harfi İle gösterilen 7,77 m2'lik, (B) harfi ile gösterilen 6,95 m2'lik, (C) harfi ile gösterilen 6,42 m2'lik, (D) harfi ile gösterilen 5,98 m2'lik, (E) harfi ile gösterilen 5,31 m2'lik kısımların 680 ada 3 nolu parsele tecavüzlü olduğunun belirlendiği, mahkemece 10/05/2007 tarihli ve 04.01.2018 tarihli raporlara göre 25.06.1993 tarihli onaylı kıyı kenar çizgisi uygulanarak belirlenen bungalovların tamamının kıyıda ve 680 ada 3 parselin içerisinde yer aldığı belirlenen davalıya ait 5 adet bungalovun kıyıya terk edilen alanda kaldığı gerekçesiyle özel mülkiyete konu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, Mahkemece, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/216 Esas, 2000/232 Karar sayılı kararı ile kıyıya terk edilen alan dikkate alındığında davacının pay maliki olduğu dava konusu 680 ada 3 nolu parsele tecavüzlü alanlar bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11592, Karar No: 2006/13190, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11592 E.  ,  2006/13190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10266, Karar No: 2016/7289, Tarih: 05.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/10266 E.  ,  2016/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedellerinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut veri listesinin dava konusu taşınmazın bulunduğu ...münhasır olarak düzenlendiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday ve ayçiçeğinin 2014 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimleri, kilogram başına asgari ve azami toptan satış fiyatları ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.