muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/956, Karar No: 2015/3484, Tarih: 23.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/956 E.  ,  2015/3484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibi yapıldığı, borçlu şirket tarafından açılan iflâsın ertelenmesi davasında Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 11/12/2013 tarih ve 2013/479 Esas sayılı ara kararıyla tedbir kararı verildiği, borçlu tarafından anılan tedbir kararı uyarınca takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu, mahkemece takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 11/12/2013 tarihli ve 2013/479 Esas sayılı ara kararının hüküm bölümünün 1. fıkrasının (a) bendinde; "iflas erteleme talebinde bulunan şirketlerin borçlarına kefil olanlar yönünden devam eden takipler ile İİK'nın 179/b maddesinin 2 ve 3. fıkralarında yazılı istisnalara ilişkin hükümler hariç olmak suretiyle 6183 sayılı Kanun ile yapılan takipler de dahil olmak üzere hangi nedene dayanırsa dayansın, davacı şirketler hakkında her türlü ihtiyati haciz, ihtiyati tedbir ve muhafaza işlemleri de dahil tüm takip işlemlerinin yapılmasının ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına" ve yine aynı maddenin (d) bendinde; "rehnin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan ve yapılacak takiplerde muhafaza tedbiri alınamamasına, satış yapılmamasına" karar verilmiştir.

Mahkemece, ihtiyati tedbir kararı ile borçlu hakkındaki tüm takiplerin durdurulmasına karar verildiği ve takip dayanağı alacağın İİK'nun 206/4-a maddesinde sayılan alacaklardan olmadığı gerekçesiyle takibin iptaline hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Ancak tedbir kararının (d) bendinde "rehnin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan icra takipleri yönünden sadece muhafaza tedbirinin uygulanmasının ve rehinli malın satışının tedbiren durdurulmasına", (a) bendi uyarınca da "rehnin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takiplerin ihtiyati tedbir kararı kapsamı dışında tutulması" yönünde karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece, alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan takibin ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan ilamlı icra takibi olduğu gözetilerek, yukarıda belirtilen tedbir kararının (a) bendi uyarınca istemin reddine karar verilmesi gerekirken takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10727, Karar No: 2017/16911, Tarih: 22.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10727 E.  ,  2017/16911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22/06/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Merkez Mahallesi 111 ada 13 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerinde bulunan tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazda bulunan fındık ağaçlarına, kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutat münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti de yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili

resmi kuruluşlardan sorularak bildirilecek bu resmi veriler esas alınmak suretiyle fındık ağaçlarının bedelinin belirlenmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2014 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4708, Karar No: 2010/6797, Tarih: 07.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/4708 E.  ,  2010/6797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 5.Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.12.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2010 (çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/11983, Karar No: 2017/7431, Tarih: 17.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11983 E.  ,  2017/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile 1980 yılında evlendiklerini, davalının 12 yıl önce başka bir kadınla yaşamak için evi terk ettiğini, bu birlikteliklerinden çocukları olduğunu, kendisinin ve çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamadığını, gelirinin bulunmadığını belirterek; kendisi için 1.500,00 TL, müşterek iki çocuk için 500,00 er TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 2002 yılından itibaren davacı ve çocuklar için nafaka ödediğini, 20 yıldır kirada oturduğunu, ....’da evi ve 3 dükkanı bulunduğunu, evde davacının ikamet ettiğini ve dükkan kiralarını aldığını, davacının çalıştığı ....iline gelmediğini, beraber yaşadığı dönemde davacı ve çocukların dayak attığını, hakaretine maruz kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı eş için 800,00 TL, müşterek çocuk Amine için 300,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline, müşterek çocuk Kahraman yönünden reşit olması nedeniyle taraf ehliyeti bulunmadığından talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış tedbir nafakası talebine ilişkindir. Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta hakkı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK. madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Dosyanın incelenmesinde; daha önce davacı kadın tarafından .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/283 esas 2004/153 karar sayılı dosyasıyla kendisi ve müşterek 5 çocuk için tedbir nafakası davası açıldığı, mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacı eş yönünden 100,00 TL, müşterek çocuk Amine yönünden 50,00 TL tedbir nafakasına hükmedildiği, kararın 06/01/2005 tarihine kesinleştiği, davalı koca tarafından ....Aile Mahkemesinin 2005/198 esas 2006/759 karar sayılı dosyasıyla boşanma davacı açıldığı, davacı kadın tarafından ise karşı dava olarak tedbir nafakasının artırılmasının talep edildiği, mahkemece boşanma davasının reddine, karşı davada, davacı eş için tedbir nafakasının 125,00 TL’ye, müşterek çocuk Amine yönünden 70,00 TL’ye artırılmasına karar verildiği, kararın 13/09/2008 tarihinde kesinleştiği, davalı koca tarafından ....Aile Mahkemesinin 2009/917 esas 2010/727 karar sayılı dosyasıyla açılan tedbir nafakasının kaldırılması davasının davacı kadın yönünden reddedildiği, yine davalı tarafın açılan ....Aile Mahkemesinin 2011/1213 esas 2012/390 karar sayılı dosyasıyla açılan boşanma davasının reddedildiği, daha sonra temyize konu işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılan değerlendirmede; davacı tarafından talep edilen tedbir nafakasının ilk defa talep ediliyormuş gibi karar verildiği, ancak daha önce davacı ve müşterek çocuk Amine yararına hükmedilen ayrı yaşamaya dayalı tedbir nafakası kararı bulunduğu görülmektedir. Söz konusu kararda mükerrer tahsil edilmeme kaydı konulmadığı gibi mevcut tedbir nafakası üzerinden değerlendirme yapılmadığı belirlenmektedir.

O halde mahkemece; taraflar arasında daha önce görülen tedbir nafakası davaları nedeniyle hükmedilen nafaka miktarı üzerinden, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, aradan geçen süre, nafakanın niteliği ve özellikle dikkate alınarak artış yapılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde ilk defa açılan tedbir nafakası davası gibi hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sait temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davalının temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7431, Karar No: 2021/5058, Tarih: 09.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7431 E.  ,  2021/5058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A- Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemenin gerekçesinde sanığın 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemi kabul edilmiş olmasına rağmen, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde sahte fatura kullanma ibaresine yer verilerek çelişkiye neden olacak şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

Sanığa yüklenen 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B- Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 tarihli ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nin 231/6-c. madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter ve belge ibraz etmeme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; engel adli sicil kaydı bulunmayan, hükmolunan cezası ertelenen ve CMK‘nin 231. maddesinin uygulanmasını kabul eden sanık hakkında, “zarar karşılanmamış olduğundan” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kabule göre de; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

09.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4887, Karar No: 2014/8443, Tarih: 08.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4887 E.  ,  2014/8443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

İlçe genelinde 2011 yılı itibariyle ekilmesi mutad ürünlerin ve münavebe planlarının neler olduğu ve bu ürünlerle bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, tütün, arpa ve arpa samanına ait 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24577, Karar No: 2019/9797, Tarih: 10.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/24577 E.  ,  2019/9797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 43/1, 62/1, 50/2, 52/2, 53/1, 51/1maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde, sanığın ...lköğretim okulunda, okulun bilgisayar tamir, bakım ve onarım işlerini yaptığı sırada sanığın 60 adet bilgisayar hard diski, 5 adet projeksiyon cihazı, 2 adet kamera kayıt cihazını aldığı ve daha sonra sanıktan bir daha haber alınamadığı böylece sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamınına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan ... ve sanık ...’nin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21356, Karar No: 2012/33771, Tarih: 20.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21356 E.  ,  2012/33771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı banka tarafından borçlu şirket aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan takip sonucu, borçluya ait 1026 parsel sayılı “fabrika tesisleri ve binası” nitelikli taşınmaz 20.06.2011 tarihli ihalede alacağa mahsuben alacaklı bankaya ihale edilmiştir. Borçlu vekillerinin süresinde açtıkları ihalenin feshi davası sonucunda; mahkemece, makine mühendisi bilirkişi tarafından maddi hata nedeniyle %18 oranındaki mükerrer KDV’nin düşülerek düzenlenen ek raporun taraflara tebliğ edilmediği ve ihaleden önce alacaklı banka ile ....A.Ş. arasında yapılan 17.06.2011 tarihli protokolün ihaleye fesat karıştırılması niteliğinde bir sözleşme olduğu gerekçesiyle ihale feshedilmiştir.

Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2009/300 E. – 2010/327 K.sayılı kesin kararı ile söz konusu taşınmaza 39.444.062,31 TL olarak değer biçilmiş ve bu değere göre icra müdürlüğünce gerekli ilanlar yapılarak taşınmazın 27.07.2010 ve 06.08.2010 tarihlerinde satışına karar verilmiştir. Borçlu şirket vekili, 20.07.2010 tarihinde icra mahkemesine başvurarak şartname ve satış ilanında makinelerin ve elektrik tesisatının muhammen bedellerinin KDV’siz ilan edilmesi gerekirken KDV dahil olarak hesaplanmasının yanlış olduğunu ileri sürerek satışın durdurulmasını istemiş, Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi 2010/486 E. – 2010/603 K.sayılı kararı ile mevcut ilanın iki kez KDV ödenmesinin yolunu açacağı, ileride ihalenin feshi sebebi yapılabileceği gerekçesi ile satışı durdurmuştur. Bu karar üzerine icra müdürlüğünce makine bilirkişisinden %18 KDV düşülerek raporun tavzihi istenmiş, bilirkişinin 18.04.2011 tarihli ek raporu ile taşınmazın toplam muhammen bedeli 37.261.331 TL olarak tespit edilip, bu değer üzerinden satışa çıkarılmıştır. Borçlu vekillerinin, icra müdürünün mahkeme kararı ile kesinleşen kıymet takdirini değiştiremeyeceği yönündeki şikayetleri nedeniyle satışın durdurulmasına yönelik  talepleri, Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2011/372 E. – 569 K. ve 2011/388E -588 K. sayılı kararları ile reddedilmiştir.

İhaleden evvel kesinleşen olaylarla ilgili olarak ihaleden sonra bu nedenlere dayalı olarak ihalenin feshi istenemez. İcra müdürlüğünce kıymet takdir raporunda yapılan %18 KDV’ye ilişkin tavzihin, borçlunun talebi ve Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2010/486-603 sayılı kararı neticesinde yapıldığının anlaşılması karşısında; bu hususun ihalenin feshi sebebi olarak borçlu tarafından ileri sürülmesi, hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olup, buna dayalı olarak ihale feshedilemez. Dolayısıyla mahkemenin bu yöne ilişkin fesih gerekçesi yerinde değildir.

Fesat olgusunun değerlendirilmesinde:

Açık artırma yolu ile yapılan satışlarda; artırma öncesi yapılan işlemler sırasında veya artırma işlemi sırasında, artırmanın usulüne uygun bir biçimde ilerlemesini engelleyen olumsuz davranışlar söz konusu olursa, artırmaya fesat karıştırıldığından söz edilebilir. Bir başka anlatımla açık artırmanın, kanun koyucu tarafından öngörülen usulde yapılmasını ve bu doğrultuda ihale kararı verilmesini etkileyen durum ve davranışlar fesat olarak nitelendirilebilir. Yine doktrinde; artırmaya katılanların gerçek isteklerine uygun ve özgür iradelerini açıklamalarını hukuka ve ahlaka aykırı tertiplerle önlemek veya artırma sonunda elde edilmesi amaç olan en elverişli bedelin ortaya çıkmasına engel olmak veya malın gerçek değerinden daha yüksek fiyat sağlamak amacıyla dürüstlük kurallarına aykırı olarak yapılan davranışlar fesat olarak nitelendirilmektedir.

Alacaklı banka ile üçüncü kişi .... AŞ. arasında ihaleden önce 17.06.2011 tarihinde yapılan protokolün;

\*3.2.maddesinde; ..... parselin 22.480.000 TL’sine kadar banka tarafından alacağa mahsuben alınması halinde üçüncü şahsa satılacağı,

\*3.3.maddesinde; belirtilen artırım miktarının üzerinde başkaca ihaleye katılan gerçek veya tüzel kişiler olursa artırım yapılmayacağı,

\*3.8.maddesinde; ihalenin kesinleşmesi halinde ve taşınmazın banka adına tescil edildiği tarihten itibaren 10 gün içerisinde bakiye taşınmaz satış bedelinin ...A.Ş. tarafından ödeneceği hükme bağlanmıştır.

Alacaklı banka ile üçüncü kişi ....A.Ş. arasında yapılmış olan 17.06.2011 tarihli bu protokol, sadece tarafları bağlayan, sözleşme tarafları dışında, ihaleye katılmayı düşünen diğer muhtemel taliplilere, borçluya ve ihale makamına etkisi olmayan bir sözleşmedir. Kaldı ki; bu anlaşmadan üçüncü kişilerin haberdar olduğu ve bundan etkilenerek artırmaya katılmaktan vazgeçtiklerine ilişkin dosyada hiçbir delil bulunmamaktadır. Dolayısıyla protokolün, ihalenin olağan akışına müdahale niyeti ve iradesini taşımadığı, aksine daha fazla pey süren kişilerin olabileceği ihtimalinin baştan kabul edildiği (protokolün 3.3.maddesi) anlaşıldığından mahkemenin fesat olgusuna ilişkin gerekçesi de doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece ihalenin feshi isteminin reddi yerine yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.