muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6519, Karar No: 2024/8276, Tarih: 14.05.2024

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 ve 34 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4077, Karar No: 2012/17016, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4077 E.  ,  2012/17016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı ve davalı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. Yasemin önder ile davalı vek. Av. ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine bonoya dayalı takip başlattığını, takibe konu bononun müvekkilinin görme bozukluğundan yararlanılarak hile ile imzalatıldığını, bonoda lehdar gözüken dava dışı ... ile müvekkilinin yıllarca birlikte müteahhitlik yaptıklarını, davalının da ...'un oğlu olduğunu, müvekkili, davalının babası ve dava dışı diğer ortağın müteahhitliğini yaptıkları inşaatın yapımının bitmesinden sonra binadaki 1, 5 ve 6 nolu dairelerin üç ortak adına tescil edildiğini, müvekkilince izaleyi şüyu davası ve davalının babası aleyhine kullandığı iki daire nedeniyle ecrimisil davaları açıldığını, bu davaların yargılama süresince tarafların anlaşarak müvekkilinin, davalının babasına ecrimisil davasından vazgeçeceğine dair taahhüt verdiğini, izleyen günlerde davalının müvekkiline gelerek babası ...'un sözkonusu belgeyi kaybettiğini, hasta olduğu için babasının çok üzüldüğünü, yeni bir belge vermesini müvekkilinden istediğini, müvekkilinin de bu isteği kabul ettiğini, işte takibe konu bononun müvekkilinin ileri derecede görme bozukluğundan yararlanılarak hile ile bu şekilde imzalatıldığını, müvekkilinin tansiyon ve katarakt nedeniyle görme kaybına uğradığını ve bu hastalıklar nedeniyle yazı okuma kabiliyetinin kaybolduğunu belirterek müvekkilinin takip nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline ve %40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ödeme emrini aldıktan iki gün sonra üç adet gayrimenkulünü gerçek değerlerinin çok aşağısındaki bedellerle yakın tanıdıklarına muvazaalı olarak tapuda devrettiğini, davacının gözlerindeki rahatsızlığın dava dilekçesinde belirtilen şekilde yüksek olması halinde tapudaki işlemlerin yapılabilmesi için doktor raporu gerektiğini, oysa tapudaki işlemler için doktor raporu olmadığını, bu durumun davacının görme kaybına uğradığı iddialarını çürüttüğünü, öte yandan takibe konu bononu davacı tarafından imzalanmış protokol kapsamında verildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı tarafından 23.01.2008 tarihli protokolün dava konusu bononun veriliş nedenini ortaya koymakta olup davacının 175.000 TL borçlu bulunduğunu teyit ettiği, grafolojik inceleme sonucu anılan protokoldeki imzanın davacının eli ürünü olup belgede düzenleme bozukluğu bulunmadığı, bononun hile ile davacıdan alındığı iddialarının kabul edilemeyeceği, protokolün aksinin yazılı delille kanıtlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddi gerekmiştir.

2- Davacı tarafça dava açılırken 2.425,10 TL peşin harç yatırılmış olup, 18,40 TL red harcının peşin harçtan mahsubu ile fazla alınan 116,60 TL'nin talep halinde davacıya iadesine şeklinde hüküm kurulması davacı yararına bozmayı gerektirmiştir.

3- Dava nisbi harca tabi olup kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına nisbi vekalet ücreti tayini gerektiği halde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi davalı yararına bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin öteki temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddine; (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı yararına, (3) nolu bentte gösterilen gerekçelerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına 900'er TL. duruşma vekalet ücretinin tarafların yek diğerinden alınıp bir diğerine verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7353, Karar No: 2014/8586, Tarih: 30.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/7353 E.  ,  2014/8586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 17.09.2008 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2124, Karar No: 2015/11626, Tarih: 30.09.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2124 E.  ,  2015/11626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemenin yetkisizliği sebebiyle davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, 6100 sy. HMK'nın geçici 3. mad. delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/2. maddesi hükmü uyarınca kararın niteliği itibariyle duruşma istemi reddedilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında akdedilen iki istasyon için 22.12.2011 tarihli iki adet otogaz bayilik sözleşmesinin, davalı tarafından süresinden önce 24.05.2013 tarihli fesih ihbarnamesi ile tek taraflı olarak feshedilmiş olması sebebiyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, sözleşmenin 27. maddesi hükmü uyarınca şimdilik 40.000 Euro cezai şart ile sözleşmenin 48. maddesi hükmü uyarınca şimdilik 10.000,00 TL kar mahrumiyeti alacağının sözleşmenin fesih tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin merkezi ... olduğundan iş bu davada yetkili mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, müvekkilince sözleşmeye uygun olarak ... siparişlerinin davacı şirketçe zamanında gönderilmediğini, bu sebeple müvekkilinin zarara uğradığını, yine istasyondaki makinaların bakımının davacı tarafça yapılması gerekirken müvekkili tarafından yaptırıldığını, dolayısıyla davacı tarafın sözleşme hükümlerini hiç uygulamadığını, rafineri ... fiyatları ile müvekkili firmaya kesilen faturalar arasında çelişki bulunduğunu, müvekkilince sözleşme haklı nedenle feshedildiğinden davacının cezai şart ve kar mahrumiyeti taleplerinin yerinde olmadığını ileri sürmüştür.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere göre; uyuşmazlık konusu alacağın taraflar arasında imzalanan 22.12.2011 tarihli otogaz bayilik sözleşmesinden kaynaklandığı, bayilik sözleşmesinde her ne kadar yetki hususu hüküm altına alınmış ise de, söz konusu sözleşmenin davalı şirket tarafından tek taraflı olarak feshedildiği, bu nedenle sözleşmedeki yetki hususuna dayanılamayacağı, (Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 24/05/2010 tarih ve 2010/3869-6259 E. K. Sayılı ve yine aynı dairenin 28/01/2013 tarih ve 2012/16454 E., 2013/1453 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere) bu durumda 6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi hükmü uyarınca davalı şirketin davanın açıldığı tarihte yerleşim yeri adresinin ... olduğu, dava dilekçesinin de davalıya ... ili itibariyle tebliğ edildiği dikkate alındığında, süresi içinde yapılan yetki ilk itirazı dikkate alınarak mahkemenin yetkisizliğine, taraflardan birinin 6100 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca 2 hafta içerisinde mahkemeye başvurarak talepte bulunması halinde dosyanın görevli ve yetkili ... Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18896, Karar No: 2020/8007, Tarih: 02.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18896 E.  ,  2020/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24/01/2008 gününde verilen dilekçe ile asıl ve birleştirilen davada temliken tescil olmadığında tazminat üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/06/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava ve birleştirilen dava, temliken tescil ve ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

Asıl davada davacı vekili, 4835 parselin müvekkiline, bu taşınmaza bitişik 4836 parselin ise davalılara ait olduğunu, müvekkilinin iyiniyetli olarak 4836 parselin 6385,61 m2'lik kısmına ağaç dikerek meyve bahçesi kurduğunu, öncelikle davalılara ait 4836 parselin üzerinde ağaç dikili olan bahçe kurulu 6385,61 m2'lik kısmın mülkiyetinin müvekkiline verilerek adına temliken tescilini, bu talebin reddi halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 30.000 YTL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davacının dava konusu taşınmazını 2001-2002 yıllarında satın aldığını, ihlal ettiği kısmın fark edilemeyecek kadar küçük olmadığını, iyiniyetli olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen davada davacı vekili, 4835 parselin müvekkiline, bu taşınmaza bitişik 4836 parselin ifrazı ile oluşan 6363 parselin ise davalılara ait olduğunu, müvekkilinin iyiniyetli olarak 4836 parselin 6385,61 m2'lik kısmına ağaç dikerek meyve bahçesi kurduğunu, öncelikle davalılara ait 4836 parselin üzerinde ağaç dikili olan bahçe kurulu 6385,61 m2'lik kısmın mülkiyetinin müvekkiline verilerek adına temliken tescilini, bu talebin reddi halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 30.000 YTL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen davada davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, temliken tescil şartları oluşmadığından tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun (13.6.1984 tarih ve 1982/358 Esas, 1984/710 Karar sayılı; yine 26.10.2005 tarih 2005/14-587 Esas, 2005/609 Karar sayılı, 2010/4-4 Esas, 2010/56 Karar sayılı ilamlarında) açıklandığı üzere temliken tescil isteminin söz konusu olduğu hallerde tüm müşterek maliklerin karşılıklı olarak davada yer almaları gereklidir.

Hükmü, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun (13.6.1984 tarih ve 1982/358 Esas, 1984/710 Karar sayılı; yine 26.10.2005 tarih 2005/14-587 Esas, 2005/609 Karar sayılı, 2010/4-4 Esas, 2010/56 Karar sayılı ilamlarında) açıklandığı üzere temliken tescil isteminin söz konusu olduğu hallerde tüm müşterek maliklerin karşılıklı olarak davada yer almaları gereklidir.

Somut olay incelendiğinde; davada temliken tescil talebi bulunduğundan dava konusu 4836 parsel sayılı taşınmazın ifraz edilmesi sonucunda oluşan 6361, 6362 ve 6363 parsel sayılı taşınmazlardan dava konusu bahçenin kurulduğu kısmı oluşturan 6363 parselin tapu kaydı incelendiğinde tapu kayıt maliklerinden ... ve ...'in usulüne uygun olarak davada taraf gösterilmedikleri anlaşılmıştır.

Taraf teşkili tam olarak sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik taraf teşkiliyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekili ve bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/278, Karar No: 2022/2590, Tarih: 30.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/278 E.  ,  2022/2590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın kabulüne dair verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan ...’in 104 ada 18 parsel ile 105 ada 3 parsel sayılı taşınmazlarını davalı kızına satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davacı kardeşinin borçları nedeniyle mirasbırakan babası ...’in piyasaya borçlandığını, bu nedenle babasına nakit olarak yardımda bulunduğunu, karşılığında ise dava konusu taşınmazların devredildiğini, muvazaanın olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalı ile mirasbırakan ... arasındaki işlemin muvazaaya dayanmadığı, davacının borçlarının ödenmesi sebebiyle davalıdan aldığı paralar nedeniyle mirasbırakan tarafından mahsuplaşma amacıyla devrin yapıldığı, muvazaanın olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı tarafından cevap dilekçesinin süresi içerisinde sunulmadığını, her ne kadar mirasbırakana ait borçların davalı tarafından ödendiği belirtilmiş ise de buna ilişkin dekont veya belgenin ibraz edilmediğini, dinlenen tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere devir tarihinde mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacının olmadığını, ekonomik durumunun iyi olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

3. Gerekçe ve Sonuç