muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12899, Karar No: 2012/14862, Tarih: 02.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/12899 E.  ,  2012/14862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

VEKİLİ : AV. ...

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 09/02/2012 tarih ve 2011/376-2012/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının oğlunun Dereseki Akbaba Köyü'nde bulunan Beykoz Doğa Koleji'nde öğrenim gördüğünü, kolejin taşıma işinin davalı şirket tarafından yerine getirildiğini, oluşan aksaklıklar nedeniyle davacının okula yakın bir ev tutarak 30/11/2010 tarihinde çocuğunu servisten aldığını, kullanılmayan döneme ait olan 8 aylık taşıma ücreti olan 4.281,00 TL'nın davacının kredi kartından çekilmeye devam edildiğini, iadesi için davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının sözleşmenin 11. maddesini öne sürerek takibe itiraz ettiğini, takibin durduğunu belirterek itirazının iptali ile takibin devamına, %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; dava açıldıktan sonra henüz dava dilekçesi tebliğ edilmeden önce davalının davacıya kullanmamış olduğu servis ücretini iade ettiğini belirterek, davanın reddine, davacı aleyhine %40'dan aşağı olmamak kaydıyla kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın taşıma hukukundan kaynaklandığı, taşımanın Tük Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde düzenlenen mutlak ticari davalardan olup uyuşmazlığa bakmakla Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 103,00 TL temyiz başvuru harcı ile 21,15 TL temyiz ilam harcının davacıdan tahsiline, 02/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

05/10/2012 - KNR
Yargıtay — Esas No: 2012/5169, Karar No: 2012/9154, Tarih: 06.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/5169 E.  ,  2012/9154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/112796

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 09/12/2011, 2008/357 (E) ve 2011/384 (K)

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kabule ve dosya kapsamına göre; Sanık ile mağdurunda aralarında bulunduğu grupların olay tarihinde gece saat 21.00 sıralarında karşılaştıkları, taraflar arasında bilinmeyen bir nedenden çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga esnasında sanığın, ele geçirilemeyen bıçak ile mağduru iki bıçak darbesi ile yaraladığı olayda; taraflar arasında öldürmeyi gerektirir husumetin bulunmadığı, yaralardan bir tanesinin basit tıbbi müdahale ile iyileşecek nitelikte olduğu, ciddi bir engel hal bulunmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son verdiği, gece koşullarında gerçekleşen kavgada mağdurun özellikle hayati bölgelerinin hedef alındığını gösterir, her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığı halde, kasten yaralama suçu yerine öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 06.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1562, Karar No: 2015/6878, Tarih: 12.02.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/1562 E.  ,  2015/6878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/390845

Çocuğun cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk O.. G..'in yapılan yargılanması sırasında; İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesiyle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 12/11/2014 gün ve 2014/758 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin 14/10/2014 gün ve 2014/10 E. 2014/705 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2339, Karar No: 2014/7414, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/2339 E.  ,  2014/7414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın 04/08/1995 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16/07/2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/04/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5865, Karar No: 2012/7568, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5865 E.  ,  2012/7568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, kavun ve karpuzun 2011 yılı itibarıyla ilçe genelinde kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine ait verilerin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9864, Karar No: 2012/11964, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9864 E.  ,  2012/11964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın 07.03.2011 olan değerlendirme, bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen Yılmaz Mahallesi 2602 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 02.11.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse ne oranda düşüldüğünün belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın ve somut emsal olarak incelenen Yılmaz Mahallesi 2602 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki ... vergisine esas m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Somut emsal olarak incelenen Yılmaz Mahallesi 2602 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı ile 02.11.2010 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyasına konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11463, Karar No: 2017/8397, Tarih: 04.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/11463 E.  ,  2017/8397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmazın kadastro sırasında neden tespit harici bırakıldığının belirlenmesi, komşu parsel tutanaklarının getirtilerek yöntemine uygun şekilde mahalline uygulanması, dava tarihinden 20-30 yıl öncesine ilişkin hava fotoğraflarının getirtilerek uzman bilirkişi tarafından incelenmesi ve mahallinde yeniden keşif yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın harita mühendisi bilirkişinin 20.08.2014 tarihli raporunda (B3) ve (B4) harfleriyle gösterilen bölümlerinin davacı ... adına tapuya tesciline, çekişmeli taşınmazın diğer bölümlerine yönelik davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz, kadastro çalışmaları sırasında tapulama harici bırakılan yerlerdendir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B3) ve (B4) harfleriyle gösterilen temyize konu bölümleri üzerinde davacı lehine zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın hangi nedenle ve hangi tarihte tescil harici bırakıldığı yeterince araştırılmadığı gibi, hava fotoğraflarından da yöntemince yararlanılmamıştır. Esasen bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Hava fotoğraflarının en az üç ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için çekişmeli taşınmazın dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğraflarının getirtilerek bu fotoğrafların jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisi tarafından stereoskopla incelenmesi gerekir. Stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülmesi, taşınmazın çekim tarihindeki sınırlarının ve niteliğinin belirlenebilmesi, bu yolla ekilen ya da ekilemeyen alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür. Somut olayda mahkemece, dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine (1986-1991-1996 yıllarına) ilişkin hava fotoğrafları üzerinde inceleme yaptırılmamış, tarihleri itibariyle davayı aydınlatmaya elverişli olmayan 1985 ve 1999 yıllarına ilişkin hava fotoğrafları üzerinde inceleme yaptırılmakla yetinilmiştir. Harita mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, dava tarihinden 26 yıl öncesine ait 1985 yılı hava fotoğraflarında temyize konu bölümler üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyet bulunmadığı ve bu kısımların tarım arazisi vasfını taşımayan boş arazi niteliğinde oldukları, dava tarihinden 12 yıl öncesine ait 1999 yılı hava fotoğraflarında ise temyize konu bölümler üzerinde tarımsal faaliyet yürütüldüğü belirtilmiştir. Söz konusu hava fotoğraflarının tarihleri itibariyle yirmi yıllık zilyetlik süresini belirleme noktasında yeterli olmadıkları ve her iki hava fotoğrafında tespit edilen niteliklerin de birbirleriyle tamamen çeliştiği ortadadır. Belirtilen hava fotoğrafları esas alınarak hazırlanan bilirkişi raporuna göre karar verilebilmesi mümkün değildir

. Söz konusu hava fotoğraflarının tarihleri itibariyle yirmi yıllık zilyetlik süresini belirleme noktasında yeterli olmadıkları ve her iki hava fotoğrafında tespit edilen niteliklerin de birbirleriyle tamamen çeliştiği ortadadır. Belirtilen hava fotoğrafları esas alınarak hazırlanan bilirkişi raporuna göre karar verilebilmesi mümkün değildir. Yine, ziraat bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın önceki niteliği, toprak yapısı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, zilyetliğin başlangıç tarihi ve sürdürülüş şekli gibi hususlar ayrıntılı şekilde açıklanmamış, dava tarihinden 12 yıl öncesine ait hava fotoğrafı üzerinde harita mühendisi bilirkişi tarafından yapılan tespitlerden yola çıkılarak çekişmeli taşınmazın 20-25 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı şeklinde bir sonuca ulaşılmış ve içeriği itibariyle çelişkili bir rapor tanzim edilmiştir. Bu şekilde soyut ve yetersiz bilirkişi raporlarına itibar edilerek hüküm kurulması doğru değildir.

Hal böyle olunca sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait beşer yıllık evreler halinde üç ayrı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ile dava tarihinden öncesine ve dava tarihine yakın tarihlere ilişkin yüksek çözünürlüklü uydu fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar ise İl Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyasına konulmalı, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra da mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, fen ve ziraat mühendisi bilirkişiler ile jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif icra edilmelidir.

Taşınmaz başında yapılacak keşif sırasında; taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, taşınmazın imar-ihyaya konu edilebilecek yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlanıp bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı, ziraat mühendisi bilirkişiden çekişmeli taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, imar-ihyanın başladığı ve bitirildiği tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ve en az 3 ayrı evreye ilişkin hava fotoğrafları ile yüksek çözünürlüklü uydu fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, taşınmaz üzerinde imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarihi ile sürdürülen zilyetliğin başlangıcı, şekli ve süresini belirtir şekilde ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, keşifteki tanık ve yerel bilirkişi beyanları bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de, kadastroca tescil harici bırakılan yerler için açılan tescil davalarında; TMK’nın 713/4 ve 5. fıkraları gereğince yerel gazete ve mutat vasıta ilanlarının yöntemine uygun bir biçimde yapılması, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması, yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (B3) ve (B4) harfleri ile gösterilen bölümlerine yönelik hükmün BOZULMASINA, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.