muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9210, Karar No: 2012/16249, Tarih: 15.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9210 E.  ,  2012/16249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/03/2011 tarih ve 2010/375-2011/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının taşıma (servis) işini üstlendiğini, bu hizmetin karşılığı olarak düzenlediği faturaların davalıya tebliğ edildiğini, davalının kısmi ödemelerde bulunduğunu ancak ödenmeyen faturalar için hakkında başlatılan icra takibine haksız yere itiraz ettiğini, davalının itirazının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı değerlendirilerek benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının düzenlemiş olduğu dava konusu faturaların davalıya tebliği veya mal ve hizmetin teslim edildiğine dair belge ibraz etmediği ve alacaklı olduğunun tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava, taşıma ilişkisinden doğdugu iddia edilen alacak hakkında başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de, karar eksik incelemeye dayalıdır. Davacı vekili, delil listesinde faturalara dayanmış, dosyaya sunduğu faturalar üzerinde sevk irsaliyelerinin de tarih ve numarasının kayıtlı olduğu görülmüştür. Faturaların tebliğine ilişkin delil sunulamadığı ve mal teslimine dair belge ibraz edilemediği gerekçesiyle dava reddedilmiş, ancak davacı tarafa, faturalar üzerinde yazılı olan sevk irsaliyelerini de ibraz etmesi için mehil yada kesin mehil verilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olup, davacı vekili temyiz dilekçesi ekinde söz konusu irsaliyeleri sunmuştur. Bu durumda mahkemece, irsaliye örneklerinin isticvap davetiyesi ile davalıya tebliği suretiyle, davalının irsaliyeler üzerinde teslim alan adı altında imzası bulunan kişi ve irsaliyelerle ilgili olarak beyanının alınması, oluşacak duruma göre dava konusu faturalardaki malların, davalıya teslim edilip edilmediğinin değerlendirilmesi, gerekirse davacının dava dilekçesinde "vesair yasal deliller"e dayandığının da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu davanın reddi kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23562, Karar No: 2024/5206, Tarih: 23.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/23562 E.  ,  2024/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/538 - 2016/252

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde ; 01.01.2013 tarihinde ...'ın sahibi olduğu davacıya sigortalı ... mobilyanın depo olarak kullanılan alanında iş yerinin kalorifer dairesi olarak kullanılan oda elektrik kontağından kaynaklanan ark sonucu yangın meydana geldiğini, emniyet müdürlüğünün olay yerinde tutmuş oldukları olay yeri tutanağında yangının tamamen, binanın elektrik kontağından kaynaklandığının belirtildiğini 05.01.2013 tarihinde sigortalı ile sigorta şirketi arasında mutabakatname imzalandığını, bu mutabakatnamede ...'ın zararının 41.500,00 TL olarak belirlendiğini ve bu miktarın adı geçene ödendiğini, bu nedenle davalı aleyhine sigortalı işyerinde Iğdır İcra Müdürlüğü 2013/1922 E. sayılı dosya ile rücuen ilamsız icra takibi başlattıklarını ancak davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile davalının %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya içerisine alınan bilirkişi raporlarından bina sahibi olan davalı ile dava dışı sigortalı ...'ın bir kusur ve ihmallerinin bulunmadığının görüldüğü, bu hali ile halefiyet ilkesi gereğince kiracının uğramış olduğu zararı talep eden sigorta şirketinin davalıyı bu zarardan sorumlu tutabilmesi için davalının kusurunu ispatlaması gerektiği ancak alınan bilirkişi raporlarında davalının kusurlu olduğunun ispatlanamadığı, bu nedenle kusuru bulunmayan davalının zarardan sorumlu tutulmasının mümkün olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde ; ekspertiz raporunda tespit edilmiş olan hasar miktarına istinaden davacı ... şirketinin dava dışı sigortalıya 05.01.2013 tarihli mutabakatname doğrultusunda 41.500,00 TL ödeme yaptığını, ödeme ile de sigortalının haklarına 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1472/1 inci maddesi uyarınca halef olduğunu, davalının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 69 uncu maddesi gereği yapı malikinin kusursuz sorumluluğu nedeniyle sorumlu olduğunu, bilirkişi raporundaki tespitlerin elektrik teknisyeni olan bilirkişinin görev ve yetkilerinin kapsamının dışında olduğunu, raporun hükme esas alınamayacağını, raporda yangının çıkış nedeni olarak İtfaiye Raporu, Kolluk Tutanağı ve Ekspertiz Raporunda yangının meydana geldiği tarihlerde yerinde yapılan tespitlerin dikkate alınmadığını, sigortalının oturma hakkına sahip olduğu ve dış ilişkide davalı bina maliki ile birlikte sorumlu olduğuna ilişkin gerekçenin somut uyuşmazlığa doğru tatbik edilmediğini ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş yeri sigorta poliçesi kapsamında sigortalı iş yerinde çıkan yangın nedeniyle ödenen zararın, bina malikinden itirazın iptali yoluyla rücuen tazmini talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd . maddeleri, Yangın Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1-Dava, işyeri sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, yapı maliki olan davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde; ... adına tescilli ve ...Cad. No:56 Merkez Kars adresinde beyaz eşya satış mağaza ve depolama alanında faaliyet gösteren 3 katlı iş yerinin davacı nezdinde 05.05.2012-05.05.2013 tarihleri arasında İş Yeri Paket Sigorta Poliçesinin düzenlendiği görülmektedir. Söz konusu sigortalı binanın, bina maliki olan davalı ... tarafından 15.06.2009 tarihli kira sözleşmesi ile sigortalı ... ...'a 5 yıl süreyle yıllık 15.000,00 TL karşılığında kiralandığı anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; ... adına tescilli ve ...Cad. No:56 Merkez Kars adresinde beyaz eşya satış mağaza ve depolama alanında faaliyet gösteren 3 katlı iş yerinin davacı nezdinde 05.05.2012-05.05.2013 tarihleri arasında İş Yeri Paket Sigorta Poliçesinin düzenlendiği görülmektedir. Söz konusu sigortalı binanın, bina maliki olan davalı ... tarafından 15.06.2009 tarihli kira sözleşmesi ile sigortalı ... ...'a 5 yıl süreyle yıllık 15.000,00 TL karşılığında kiralandığı anlaşılmaktadır.

Davacı ..., bu davayı sigortalısının halefi olarak açtığına göre, görevli mahkemenin tayininde sigortalı ile davalı arasındaki ilişkinin hukuki mahiyeti nazara alınır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.03.1944 tarihli 37 Esas ve 9 Karar sayılı kararında bu husus “sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak, sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur” şeklinde vurgulanmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın "Sulh hukuk mahkemelerinin görevi" başlığı altındaki 4 üncü maddesinde de "(1) Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; a) Kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları.... görürler" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; davacı ... şirketinin sigortalısının halefi olarak açtığı davada, dava dışı sigorta ettiren ...'ın, davalı ...'nin maliki olduğu binayı kiracı sıfatıyla kullandığı; davacı sigortalısı ile davalı malik arasındaki temel hukuki ilişkinin kira sözleşmesi olduğu tüm dosya kapsamından anlaşıldığı gibi, bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; görev kurallarının, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken hususlardan olmasına göre mahkemece, HMK 114/1-c maddesi gereğince mahkemenin görevli olmaması nedeniyle HMK 115/2 nci maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde işin esasının incelenerek hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle bozma nedeni ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle bozma nedeni ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3889, Karar No: 2022/1938, Tarih: 03.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3889 E.  ,  2022/1938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 165 ada 2 parsel sayılı 13494.46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesine, “6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarıldığı, taşınmazın ... ve ...’un 2007 yılından beri kullanımında olduğu ve üzerindeki zeytin ağaçları ile bağ omcalarının kendilerine ait olduğu” şerhi yazılarak tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., taşınmazı davalı ... ile eşit şekilde kullanmadıklarını, herkesin kullandığı yerin belli olduğunu iddia ederek dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 165 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tesciline, tutanağın beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin iptaline, beyanlar hanesine "Taşınmazın 26/10/2018 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 6.611,68 metrekarelik kısmının ...’un kullanımında olup bu kısım üzerinde bulunan meyve ağaçlarının kendisine ait olduğu, B harfi ile gösterilen 6.882,78 metrekarelik kısmının ...’un kullanımında olup bu kısım üzerinde bulunan meyve ağaçlarının kendisine ait olduğu" şerhinin yazılamasına karar verilmiş, hükmün davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/306, Karar No: 2023/590, Tarih: 08.11.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/306 E.  ,  2023/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2021/8046

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 306-261

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-a yollamasıyla 103/2, 103/4, 103/6, 31/2-son ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba; suça sürüklenen çocuklar... ve ... ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 103/1-a yollamasıyla 103/2, 103/3-a, 103/4, 43/1 ve 31/3-son. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsuba ilişkin Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.05.2018 tarihli ve 300-296 sayılı hükümlerin, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ile katılan ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince 12.11.2018 tarih ve 1734-1186 sayı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılıp yerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat hükmü kurularak istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine, suça sürüklenen çocuklar... ve ... ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararların, katılan mağdur vekili, katılan ... vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 30.06.2020 tarih ve 422-2798 sayı ile; "Aralarında menfaat çatışması bulunan katılan mağdur ile suça sürüklenen çocukların ayrı ayrı müdafiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken ilk derece mahkemesince soruşturma evresinde suça sürüklenen çocuk ...'a kanuni zorunluluk nedeniyle resen müdafii olarak görevlendirilip savunmasının alınması sırasında hazır bulunan avukatın kovuşturma evresinde katılan mağdurenin vekâletnameli vekili olarak duruşmaya kabulüne karar verilmesi suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38 ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine muhalefet edilmesi karşısında, anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan ve esastan reddedilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesince 20.10.2020 tarih ve 306-261 sayı ile; suça sürüklenen çocuk ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-a yollamasıyla 103/2, 103/4, 103/6, 31/2-son ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba; suça sürüklenen çocuklar... ve ... ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ise 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 103/1-a yollamasıyla 103/2, 103/3-a, 103/4, 43/1, 31/3-son ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve mahsuba karar verilmiş, bu hükümlerin de katılan ... katılan mağdur vekili, katılan ... vekili, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 27.10.2022 tarih ve 19460-9598 sayı ile;

"Suça sürüklenen çocuk ... yönünden yapılan değerlendirmede, mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre, 2013 yılı Şubat ayı içerisinde tam tarihi tespit edilemeyen bir günde duygusal anlamda arkadaşlık yaptığı mağdureyle harabe bir binada buluşan suça sürüklenen çocuk ...'ın, burada mağdureye yönelik zorla kıyafetlerini çıkarıp cinsel organını vajinasına sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar eyleminde bulunmasının ardından 2015 yılı ilk aylarında tehditle bir binanın bodrum katına çağırdığı mağdureye diğer suça sürüklenen çocuk ...'la birlikte cebirle direncini kırmak suretiyle üzerinde müşterek hâkimiyet kurduktan sonra nitelikli cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, mevcut hâliyle suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin arada herhangi bir hukuki veya fiili kesinti olmaksızın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde birden fazla tekrarlanmasından dolayı zincirleme şekilde gerçekleştiği kabul edilerek suça sürüklenen çocuğun 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK’nın 103/2, 103/3-a, 103/4, 43/1, 31/3 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken her bir eyleminden dolayı ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Suça sürüklenen çocuk ... yönünden yapılan değerlendirmede ise, suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte gerçekleştirdikleri eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 103/3-a maddesi gereğince cezasında artırım yapıldığı hâlde, suça sürüklenen çocuk ...'ın 2015 yılında gerçekleşen eylemi dışında mağdureye karşı başkaca bir cinsel istismar eyleminde bulunmadığı gözetilerek diğer suça sürüklenen çocuğun eylemine de iştirak ettiği gerekçesiyle mükerrer cezalandırma oluşturacak şekilde 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3-a maddeleri gereğince tayin edilen cezasının aynı Kanun'un 43/1. maddesiyle artırılması suretiyle fazla ceza tayini," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 20.12.2022 tarih ve 8046 sayı ile;

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 20.12.2022 tarih ve 8046 sayı ile;

"A- ...'nın 2013-2015 yılındaki eylemleri arasında fiili kesinti oluşup oluşmadığı, bu bağlamda suç işleme kararının yenilenip yenilenmediğine ve bu iki eylem hakkında zincirleme suç hükmünün uygulama yeri olup olmadığı; SSÇ ...'nın 2013 yılı ve 2015 yılındaki eylemleri arasında 2 yıllık bir zaman diliminin olduğu, 2013 yılındaki eyleminden sonra mağdurla hiç görüşmeyen SSÇ'nin bu kez tehditle mağduru olay yerine getirip ilk olaydan farklı olarak arkadaşı diğer SSÇ ile birlikte ve zor kullanmak suretiyle eylemini gerçekleştirdiği gözetildiğinde, SSÇ'nin 2013 yılı Şubat ayında gerçekleşen eylemin üzerinden iki yıl geçtikten sonra gerçekleştirdiği eylemi aynı suç işleme kararı ile değil fakat yenilenen bir kararla gerçekleştirdiği bu nedenle her iki eylemin bağımsız suç olarak kabul edilmesi gerektiği düşüncesi ile SSÇ... hakkındaki bozma kararına itiraz etmek gerekmiştir.

B- SSÇ'lerin asli fail olarak gerçekleştirdikleri 2015 yılındaki eylem nedeniyle haklarında zincirleme suç hükmünün uygulama yeri olup olmadığı; SSÇ ...'nın mağdura 'Elimde fotoğrafların var görüşmeye gelmez isen herkese yayarım.' diyerek mağdureyi tehdit ettiği, bunun üzerine katılan mağdurun SSÇ ... ile görüşmeyi kabul ettiği ve çağırdığı yere gittiği, SSÇ ...'nın mağduru bir bodrum kata götürdüğü, burada SSÇ ...'in de SSÇ ...'nın yanına gelerek ona katıldığı, SSÇ ...'in kapıyı kilitlediği, SSÇ...'ın katılan mağduru tutarak yere yatırdığı kıyafetlerini zorla çıkararak mağdurun üzerine çıkıp zorla vajinal yoldan organ sokmak suretiyle istismar ettiği, bu sırada SSÇ ... ...'ın da mağduru tuttuğu, daha sonra da SSÇ...'ın katılan mağduru tuttuğu, bu kez SSÇ ... ...'ın zorla organ sokmak suretiyle istismar ettiği, bu hâliyle SSÇ'lerin eylemin faili oldukları ve aynı mağdura karşı sıra ile farklı zamanda gerçekleşen bir diğerinin eylemine iştirak etmiş olmaları nedeniyle haklarında TCK'nın 43/1 maddesi gereğince zincirleme suç hükmünün uygulanmasında ve cezalarında artırım yapılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, bu nedenle ilk derece mahkemesinin çocuğun zincirleme nitelikli cinsel istismarı suçundan kurduğu mahkûmiyet hükmünün hukuka uygun olduğu," görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 06.04.2023 tarih ve 16478-2077 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU