muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3711, Karar No: 2018/8715, Tarih: 04.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/3711 E.  ,  2018/8715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İddianamede, sanığın bu suçu, Antalya 5. Sulh Ceza Mahkemesince 2009/1495 esas ve 2010/870 karar sayı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı sırasında işlediğinin iddia edilmesi karşısında, hükümden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkıp kalkmadığının ve TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9170, Karar No: 2017/4962, Tarih: 24.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9170 E.  ,  2017/4962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan mağdure vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının ONANMASINA, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3386, Karar No: 2022/6467, Tarih: 01.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3386 E.  ,  2022/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kıyı kenar çizgisine elatma nedenine dayalı ecrimisil talebine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 26/01/2022 tarihli ve 2022/1 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle dosyanın sözü edilen görevli Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10652, Karar No: 2011/13099, Tarih: 07.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10652 E.  ,  2011/13099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/03/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen “tehdit” eyleminin oluş biçimi, olay tarihi, tarafların sosyal ekonomik durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına “tehdit eylemi” nedeniyle hüküm altına alınan 6000 TL manevi tazminat fazladır. Davacı yararına tehdit eylemi nedeniyle daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13407, Karar No: 2012/170, Tarih: 17.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/13407 E.  ,  2012/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın cinsi, yüzölçümü, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 17.1.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2398, Karar No: 2017/6234, Tarih: 13.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2398 E.  ,  2017/6234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Haberleşmenin gizliliğini ihlal

Hükümler : 1- Sanık ... hakkında: TCK'nın 132/2, 62, 51/1-3, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında: TCK'nın 132/3, 62, 50/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat edilen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu, TCK'nın dokuzuncu bölümündeki özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlardan olup, salt gazetecilik mesleğini icra etmek ya da haber içerikli bir internet sitesi kurmak, kişilerin özel hayatlarına koşulsuz ve sınırsız şekilde müdahalede bulunma hakkı vermez. Bilinmesinde kamu yararı olan bir bilgiye ulaşmak saikiyle hareket edilmesi ya da tesadüfen böyle bir bilginin öğrenilmiş olması halinde dahi bu sonuç değişmez. Aynı şekilde; Cumhurbaşkanı, Başbakan, bakanlar, milletvekilleri, politikacılar, bürokratlar, diplomatlar, bilim adamları, sanatçılar, sporcular, gazeteciler gibi içinde bulundukları konum, mesleki faaliyetleri veya görevleri nedeniyle kamuoyu tarafından tanınan kişilerin, özel hayatlarının dokunulmaz ve gizli alanlarının, toplumda yer alan diğer kişilere oranla, daha sınırlı olması, bu kişilerin özel hayatlarına, ağır, ölçüsüz ve haksız müdahalede bulunulabileceği anlamına gelmez. Aksinin kabulü, kişilerin özel hayatlarını, Anayasal ve yasal korumadan yoksun bırakır. Basın ve yayın organları; bilgi edinme, bilgiyi yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarını kullanırken ve habere ulaşmada, kamu yararını gözetmek zorunda oldukları gibi, haber içeriğinin görünür gerçeğe uygun ve güncel olup olmadığını özenle irdelemek, haberin verilişinde tahkir edici bir dil kullanmayıp, ölçülülük ilkesine de uygun davranmak mecburiyetindedirler.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada, sanık ...'nın sahibi ve sorumlusu olduğu ...isimli haber içerikli internet sitesinde köşe yazarı olarak çalışan ve bir aile sağlığı merkezinde aile hekimi olarak görev yapan mağdur ...'ın da arkadaşı olan sanık ... tarafından, “Aile Hekimleri Acil Nöbeti Neden Tutmuyor?” başlıklı bir köşe yazısı kaleme alınıp, 23.06.2014 tarihli bu yazının ardından aile hekimliği ile ilgili çeşitli yazıların söz konusu sitede yayımlanmaya devam etmesi üzerine, mağdur ... tarafından, 29.06.2014 tarihinde, sanık ...'ın cep telefonuna bir mesaj gönderildiği ve aynı tarihte anılan sitede “Bu da Hipokrat Yemini Eden Aile Hekimi!” başlığı altında, “Bu da Hipokrat Yemini Eden Aile Hekimi!”, “Kendine Başka Doktor Bul”, “Kendisini eleştiren ....com yazarı ...'ın telefonuna bu mesajı gönderdi.”, “… Aile Sağlığı Merkezi Hekimi ..., aile hekimi olarak baktığı ....com yazarı ...'ın cep telefonuna 'Kendine başka dokor bul' diye mesaj gönderdi. ...., geçtiğimiz günlerde yazdığı köşe yazılarında, acil hekimi yetersizliğinden dolayı aile hekimlerine de nöbet yazıldığını ancak Sakarya Aile Hekimleri Derneğinin nöbet tutmama konusunda direndiğini ifade etmişti. Neşat'ın yazılarını yeni okuma fırsatı bulduğunu belirten aile hekimi ..., skandal bir mesaj göndererek, meslek ilkelerini çiğnemiş oldu. .... gönderdiği ibretlik mesajda aynen şu ifadelere yer verdi; 'Yazılarını yeni okuma şansı buldum. Seni esefle kınıyorum. Cehaletin ve hadsizliğin de bir sınırı olmalı. Bundan sonra seninle insani ilişkim bitmiştir. Telefonunu da siliyorum. Kendine başka bir aile hekimi bul.'. Konuyla ilgili konuşan ..., mesajı alınca çok şaşırdığını söyleyerek, doktorla ilgili şikayette bulunacağını ifade etti. Öte yandan, hastasına bakmama keyfiyetini gösterebilen ... ile ilgili Sakarya Valiliğinin, Sağlık Müdürlüğünün ve hatta Sağlık Bakanlığının nasıl bir işlem yapacağını merakla bekliyoruz./....COM” ibareleri ile birlikte söz konu mesajın hem içeriğinin hem de çekilen görüntüsünün yayımlandığı olayda;

Sanık ... ile mağdur ... arasındaki iletişim, tarafların kişisel ilişkilerinden kaynaklanan güvene dayalı olarak gerçekleşmiş olup, mağdur tarafından, sanık ...'a gönderilen mesajın yayımlanmasında kamu yararı bulunmadığı gibi, söz konusu mesajın, adı, soyadı ve görev yaptığı aile sağlık merkezi açıkça yazılıp, fotoğrafına da yer verilen mağdur hakkında olumsuz algı doğuracak ve kesin kanaat oluşturacak biçimde tahkir edici bir üslup kullanılarak hazırlanan yazı içerisinde ve tüm ayrıntıları ile okuyucunun görgüsüne sunulması nedeniyle ölçülülük ilkesine uygun davranıldığından da söz edilemeyeceği dikkate alındığında, yayımlanan yazının basının haber verme hakkı sınırları içerisinde kaldığı ve hukuka uygun çerçevenin dışına çıkılmadığı kabul edilemeyeceğinden, başkalarına ait haberleşme içeriğini sahibi ve sorumlusu olduğu internet sitesinde hukuka aykırı olarak ifşa eden sanık ...'nın TCK'nın 132/2, kendisiyle yapılan haberleşme içeriğinin belirli olmayan ve birden fazla kişi tarafından algılanabilme imkanı bulunan internet sitesinde mağdurun rızası olmaksızın hukuka aykırı olarak yayımlanmasına olanak sağlayan sanık ...'ın aynı Kanun'un 132/3. madde ve fıkralarında tanımlanan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarından mahkumiyetlerine dair yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların haber verme hakkı kapsamında hareket edip, hukuka uygun çerçevenin dışına çıkmadıklarına, lehlerine olan kanun maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18816, Karar No: 2024/3699, Tarih: 27.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/18816 E.  ,  2024/3699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1519 E., 2023/3504 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 23. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/463 E., 2023/90 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak dosyanın davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait ... 6. Ana Bakım Merkezi Komutanlığı işyerinde 16.02.2009 tarihinde işe başladığını, ... ... Sendikası üyesi olduğunu, işçilerin işe başlama ücret derecelerinin davacının üyesi olduğu ... ... Sendikası ile davalı Bakanlık arasında bağıtlanan toplu ... sözleşmesinde belirlendiğini, yürürlükte olan toplu ... sözleşmesinin 38 inci maddesi gereğince davacının 13. ücret derecesinden işe başlaması gerekirken, 9. ücret derecesinden işe başlatıldığını ve yıllar boyunca ücretlerinin eksik ödendiğini, derece düzeltme işleminin yapılmadığını ileri sürerek davacının işe başladığı tarihteki ücret derecesinin 13. ücret derecesi olarak tespiti ile buna göre fark işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunup davacının iddialarının asılsız olduğunu, davalı İdarece yapılan işlemde hukuka ayrılık olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 21. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin 38 inci maddesine göre işe başlangıç ücret derecesinin 13. dereceden olması gerektiği, davacının eksik ödenen ücret farkı, ikramiye farkı alacağı, ilave tediye farkı alacağı ve teşvik primi fark alacağı bulunduğu gerekçesiyle dosya kapsamına uygun bulunan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının işe girdiği dönemde yürürlükte olan 21. Dönem Toplu ... Sözleşmesi'nin 38 inci maddesinin (a) bendinde sayılan nitelikleri taşımadığını ve bu sebeple aynı sözleşmenin 37 nci maddesi kapsamında 9. ücret derecesinden işe başladığını, davacının iddiasının yerinde olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde motor teknisyeni olarak çalıştığı, ... ... Sendikası üyesi ve endüstri meslek lisesi mezunu olduğu, davacı işçinin işe alındığı tarihte yürürlükte bulunan 21. Dönem İşletme Toplu ... Sözleşmesi'nin “on üçüncü ücret derecesinden işe alınacak işçiler” başlıklı 38 inci maddesinin (a) bendine göre “…b. Mesleğinde en az 4 yıl çalışmış ve bu hususta belge almış Endüstri Meslek Lisesi ve dengi Teknik Okul mezunları” şartını yerine getirdiği, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince davacının işe girişi anındaki ücret derecesinin 13 olarak belirlenmesi suretiyle fark alacak taleplerinin hüküm altına alınmasının isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre davacının işe başladığı tarihte derecesinin doğru belirlenip belirlenmediği ile buna göre hüküm altına alınan fark alacaklarının bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 7036 ... ... Mahkemeleri Kanunu'nun "Dava şartı olarak arabuluculuk" kenar başlıklı 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca "Kanuna, ... veya toplu ... sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartıdır." Maddenin ikinci fıkrasında ise "... Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." düzenlemesi yer almaktadır.