muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4555, Karar No: 2016/4051, Tarih: 30.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/4555 E.  ,  2016/4051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 28.08.2013 tarihinde dava dışı .... sevk ve idaresindeki ....... plakalı aracı ile aracının dorse kısmının talefon bağlantı tellerine çarpması ve çarpmanın etkisiyle telefon direğinin aynı istikametle seyir halinde bulunan müvekkili ... sevk ve idaresindeki..... plakalı aracın sağ üstü direk ön cam ve muhtelif camlarına çarpması neticesinde maddi hasarlı kazanın meydana geldiğini, kaza nedeni ile müvekkilinin aracını ....yetkili bayisinde tamir ettiğini araçta toplam 3.967,31 TL hasar meydana geldiğini bu zararlarının davalı tarafından bu güne kadar ödenmediğini açıklanan nedenlerle aracında gerçekleşen 6.000,00 TL değer kaybı 3.967,51 TL tamir bedeli, müvekkilinin aracını kullanamaması neeniyle uğradığı 500,00 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 10.467,51 TL'nin davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana gelmesinde kusurlu ..... olduğunu, müvekkili kuruma husumet yönlendirilmiş olmasının hukuken mümkün olmadığını, illiyet bağının kesildiğini, davacının özellikle dava dilekçesinde olay günü .....'ın sevk ve idaresindeki aracın yük olan kamyonun dorsesinin direğe çarpması neticesinde aracının zarar gördüğünü belirttiğini öncelikle esasa girilmeden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacının davasının kısmen kabulü ile 5.000,00 TL değer kaybı, 3.967,51 TL tamir bedeli, 500,00 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 9.467,51 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya

verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 30.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5885, Karar No: 2012/7888, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5885 E.  ,  2012/7888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve kavunun 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine ilişkin verilere ait listenin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/245, Karar No: 2015/14805, Tarih: 16.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/245 E.  ,  2015/14805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2013/235-2014/295

Davacı V.. K.. vekili Avukat D.. K.. tarafından, davalı T.. M.. aleyhine 07/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği M..Y..4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın gelişimi, olay tarihi, görüntüleri kullanılan haber içeriğinde davacının isminin geçmemiş bulunması, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9563, Karar No: 2013/16164, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/9563 E.  ,  2013/16164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara ,toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacının, Eylül 1991-Eylül 2006 tarihleri arasında davalı Milli Eğitim Bakanlığı ... ilçesi ... İlköğretim Okulunda temizlikçi olarak çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 15.9.1991-15.6.2006 tarihleri arasında her yıl 1 Şubat 15 Şubat arası ve 15 Haziran -!5 Eylül tarihleri arası hariç olmak üzere çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumu dışında resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki, bu tür kanıtların bulunmaması istemin salt bu nedenle reddini gerektirmez. Somut bilgilere dayanması ve inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlara dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu tür hizmet tesbiti davaları kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle sonuca gidilirken araştırma ve soruşturmayı doğrudan genişletmek suretiyle ve olabildiğince delil toplanması gereği göz önünde tutulmalıdır. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 ve 2007/9482 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda,davalı işverence davacının çalışmalarının Kuruma hiç bildirilmediği ancak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişliğinin 11.10.2006 tarihli raporundan davacıya ihtilaflı dönem içinde 2001-2006 tarihleri arasında ücret ödeme belgelerinin ve çalışma belgelerinin bulunduğu tespit edilmiş ve ihtilaflı dönemde 1992-1996 tarihleri arasında adı geçen okulda öğretmen olarak görev yapan bordro tanıkları ... ,... davacıyı tanımadıklarını ve davacının kendilerinin çalıştığı dönemde okulda çalışmadığını yine 1994-1996 tarihleri arasında öğretmen olarak çalışan bordro tanığı ... 'ta davacıyı tanımadığını ve adı geçen okulda çalışmadığını bildirirken ,1993-1997 arihleri arasında görev yapan tanık ... da görev yaptığı dönemde davacının çalışmadığını bu dönemde köy okulunda temizlik ve aşçılık yapan bayan olmadığını ,1997-2001 tarihleri arasında yine öğretmen olarak çalışan ... ise davacınnı bu dönem içinde çalıştığını bildirmiştir.Bu durumda bordro tanığı anlatımlarından davacının çalışmalarının 1998 tarihi itibariyle başladığı önceki dönem yönünden çalışmasının bulunmadığı anlaşılmaktadır.Mahkemece bordro tanığı olmayan davacı tanıklarının anlatımlarına üstünlük tanınarak 1998 yılı öncesi içinde davanın kabulüne kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, davacının talebinin 1998 yılı öncesi reddedilerek 1.1.1998 tarihinden itibaren kararda olduğu gibi her yıl 1 Şubat -15 Şubat ve 15 Haziran -15 Eylül tarihleri arası hariç olmak üzere 15.6.2006 tarihine kadar çalışma sürelerinin tespitine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,19.9.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/13465, Karar No: 2006/3284, Tarih: 27.04.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2005/13465 E.  ,  2006/3284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Taşınmaza güney yönde komşu 812, 823, 824, 825, 826, 827, 828, 829 ve 830 nolu parsellere revizyon gören tapu kayıtları toprak tevzi yoluyla oluşturulduğundan bu parseller ile komşu parsellerin belirtmelik tutanak ve ekleri ile çekişmeli taşınmaza doğudan komşu olan 1546 nolu parselin tutanak örneği ve dayanak belgelerinin Dairesinden celbi ile dosyasına konulması,

2-Müdahil davacı ... ve ...’a karar tebliğinin (kalemde) aynı çatı altında birlikte oturduğunu beyan eden ...’a yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu tebligat, Tebligat Kanunu, Tüzük ve Yönetmeliklerine uygun olmadığından adı geçen taraflara kararın usulen tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenmesi,

3-Müdahil davacılar ... ve ... ’ın öldüğü anlaşıldığından verasete esas teşkil edecek nüfus aile kayıt tabloları getirtilerek mirasçıları belirlenip, mirasçılarına usulen karar tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, temyiz süresi geçtikten sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17929, Karar No: 2007/7059, Tarih: 30.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/17929 E.  ,  2007/7059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :İzmir 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ        :29.05.2006

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının l. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.30.04.2007 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2006/11579, Karar No: 2006/13189, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11579 E.  ,  2006/13189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ...

Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32295, Karar No: 2022/12712, Tarih: 20.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32295 E.  ,  2022/12712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında bulunan ve kolluk tarafından tanzim edilen 21.09.2015 tarihli araştırma, tespit ve yakalama tutanağında; sanığın, 02.09.2015 tarihinde gerçekleştirdiği başka bir hırsızlık olayından dolayı kamera kayıtlarından teşhis edilerek 21.09.2015 tarihinde yakalandığında; yakın tarihlerde Konya ilindeki su sayaçlarının çalınmasıyla ilgili 20 ayrı olayı gerçekleştirdiğini kabul ettiğinin belirtildiği; sanığın, hırsızlık büro amirliğinde müdafii olmaksızın alınan aynı tarihli ifadesinde de kendisine sorulan 20 olayla ilgili aynı şekilde hırsızlık yaptığını, çaldığı sayaçları seyyar hurdacıya sattığı şeklindeki beyanın alındığı; sanığın, kovuşturma aşamasında ise sadece iki yerden hırsızlık yaptığını onlardan dolayı da ceza aldığını, Kayacıkaraplar mahallesinde kesinlikle hırsızlık yapmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmediğini ve kovuşturma aşamasındaki ifadesinin esas alınmasını talep etmesi karşısında; sanığın ifadesinin soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınmaması, 20 ayrı olayı gerçekleştirdiğine ilişkin toplu olarak ifadesinin alınması ve kovuşturma aşamasında da suçlamaları inkarı karşısında; sanığın, kollukta müdafi olmaksızın alınan ve kovuşturma aşamasında kabul etmediği ifadesi dışında üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarını işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6437, Karar No: 2022/11913, Tarih: 08.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/6437 E.  ,  2022/11913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

1) 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanıklar müdafilerinin temyizlerinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; temyiz taleplerinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyizlerinin incelenmesinde;

Mükellefin en son matrahlı KDV beyanının 2010 yılı Nisan Ayına ait olduğu ve ba/bs beyanlarına göre mükelleften en son 2010 yılı Nisan ayında alış beyan edildiği anlaşılmakla, suç tarihinin en aleyhe kabulle 30.04.2010 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyh kabulle 30.04.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12218, Karar No: 2014/35045, Tarih: 03.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/12218 E.  ,  2014/35045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/1321

MAHKEMESİ : Antalya(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2013/660 (E) ve 2013/821 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın isnat edilen kasten yaralama suçunu işlemekte kullandığı porselen tabağın, 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f-4 maddesinde belirtilen, saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanmaya elverişli diğer şeylerden olduğunun kabul edilmesi gerektiği ve bu nedenle atılı suçun şikayete tabi olmadığı, şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.