muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/43112, Karar No: 2022/9009, Tarih: 31.03.2022

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Anılan maddeye göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

CMK’nın 172/3. maddesinde ise; “Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” denilmek suretiyle, etkin soruşturma yapılması zorunluluğu vurgulanmıştır.

İncelenen dosyada; şikayetçi ... vekilinin ... Cumhuriyet Başsavcılığına dilekçe sunarak, müvekkilinin 2001 yılında ekonomideki kötü gidişatı protesto etmek amacıyla dönemin Başbakanı ...'e yazar kasa fırlattığını, bu eylemiyle bağlantılı olarak ... üzerinden, "Yaşasın Türk Milletim" adlı hesaptan paylaşılan bir video ile ilgili yapılan yorumlar arasında, "..." adlı profil hesabından hakaret paylaşımında bulunulduğunu belirtip şikayetçi olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca, başkaca bir araştırma yapılmadan, ABD yetkili makamlarınca istinabe taleplerinin yerine getirilmediği gerekçe gösterilerek şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu kararın verildiği anlaşılmış, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede yer alan düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Sulh Ceza Hakimliğinin ... tarihli ve ... değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun'un 309/4-a maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/555, Karar No: 2017/6003, Tarih: 29.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/555 E.  ,  2017/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... ili, ... ilçesi ... mevkiinde, batısı eski 1281 parsel, doğusu yol, güneyi ... Arlı tarlası, kuzeyi boş arazi olan gayrimenkulu 40 yılı aşkın süredir malik sıfatıyla zilyet ve tasarruf ettiğini, önceleri taşlık ve çalılık iken emek ve para sarfederek tarım arazisi sıfatına getirdiğini, imar ve ihya koşulları oluştuğundan müvekkil adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, (A) harfi ile gösterilen 368 m2 yerin ... adına ... sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı belediye başkanlığı tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, TMK’nın 713. maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre ... adına ... sınırı dışına çıkarılan taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile edinilemeyeceği belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, davacı dava dilekçesinde çekişmeli taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını bildirerek tapusuz taşınmazın adına tescili ile bu davayı açtığı, davalı ... Belediye Başkanlığının tescil davasında yasal hasım olarak yer aldığı ve kendisini vekille temsil ettirdiği halde davanın reddi ile berebar davalı belediye lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu sebeple hükmün 4. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “4-davalı ... Belediye Başkanlığı kendisini vekille temsil ettirmiş olmasını nedeni karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 1320.00.-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Belediye Başkanlığına verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 29/06/2017 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2308, Karar No: 2021/790, Tarih: 26.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/2308 E.  ,  2021/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet ve düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan düşme hükmünün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, mala zarar verme suçundan “kamu davasının düşürülmesi" kararını temyiz etmesinde hukukî bir menfaat bulunmadığı gibi, temyiz itirazının kararın gerekçesine de yönelik olmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz başvurusunun REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2637, Karar No: 2012/5731, Tarih: 16.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2637 E.  ,  2012/5731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/11/2011

Davacı-karşı  davalı tarafından  davalı-karşı  davacı   aleyhine açılan elatmanın  önlenmesi, alacak  davasının yapılan yargılamasında mahkemece elatmanın  önlenmesi davası  açısından davanın  konusuz  kaldığı nedeniyle  karar  verilmesine  yer  olmadığına,  bireşen  alacak   davasının ise kısmen  kabulüne dair verilen kararın  davacı ve davalı tarafından süresinde  temyizi üzerine dosya incelendi ve  Tetkik Hakimi  raporu okundu  açıklamaları  dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi; birleştirilen dava, taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masrafların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, konusuz kaldığından el atmanın önlenmesi istemi bakımından karar verilmesine yer olmadığına, birleştiren davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden çekişme konusu 3 sayılı parselin davacıya ait olduğu, davacının muvafakatine dayalı olarak uzun yıllardır davalı tarafından kullanıldığı, taşınmazdaki ahır binasının davalı tarafından kullanabilir hale getirildiği, ancak yargılama aşamasında taşınmazın boşaltıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği ve TMK 994. maddesinde düzenlendiği üzere, iyi niyetli zilyet geri vermeyi isteyen kimseden şey için yapmış olduğu zorunlu ve yararlı giderlerin tazmin edilmesini isteyebilir.

Somut olaya gelince, davalının davacı taşınmazını muvafakate dayalı olarak kullandığı, taşınmazdaki ahır binasının kullanılabilir hale getirdiği, dolayısıyla zorunlu ve faydalı masraflar yaptığı, ancak çatıda kullandığı ağaçların davacıya ait olduğu sabittir.

Hal böyle olunca, bilirkişiden davalının yaptığı tüm zorunlu ve faydalı masrafları belirleyen rapor alınması; rapor da  çatıda kullanılan ağaçların davacıya ait olduğu hususunun da gözetilmesi,  varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, davacıya ait ağaçları davalıya aitmiş gibi kabul eden ve davalının yaptığı tüm zorunlu ve faydalı masrafları içermeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazları açıklanan  nedenlerden  ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasa'nın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15678, Karar No: 2014/7737, Tarih: 28.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15678 E.  ,  2014/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/173535

Mahkemesi : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 11/04/2012

Numarası : 2012/89 - 2012/272

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Müştekilerin, olay günü akşam marketten aldıkları meyveli yoğurtları yedikten sonra son kullanma tarihinin 3 gün geçtiğini farkettikleri, markete giderek yoğurtları değiştirmek istedikleri, market yetkilisinin yoğurtları değiştirmemesi üzerine eve dönen müştekilerin, aynı gün yaklaşık üç saat sonra mide bulantısı şikayeti ile hastaneye gittikleri, markette şube müdürü olarak çalışan sanıktan şikayetçi oldukları olayda; sanıkların yedikleri yoğurt üzerinde Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığınca yapılan analiz sonucu düzenlenen 04.10.2011 tarihli raporda; söz konusu gıdada bozuk madde tespit edilmediği dikkate alındığında; müştekilerin yaralanmalarının bozuk gıda yemeleri sonucunda meydana geldiğine dair mahkumiyeti gerektir delil bulunmadığı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31689, Karar No: 2016/3342, Tarih: 12.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/31689 E.  ,  2016/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında TCK'nın 155/1, 50/1-a, 52/2-4 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında TCK'nın 155/1, 50/1-a, 52/2-4, 53 ve 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'in, kendisine ait olan ... plakalı aracı kiraya verilmesi için şikayetçi ...'ın temsilcisi olduğu ... Ltd. Şti'ne kiraladığı, sanıkların 09/05/2010 tarihinde söz konusu aracı üç aylığına kiraladıkları, ancak kira süresinin 09/08/2010 tarihinde bitmesine rağmen aracı teslim etmeyerek başkasına sattıkları anlaşılmakla; eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıdaki eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. Maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların atılı suçu işlemediklerine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli apra cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- Belirlenen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesinin yanısıra, uygulama yeri bulunmayan, aynı kanunun 50/1-a maddesi yazılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/6. maddesine muhalefet edilmesi

3- TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Sanık ... hakkında kurulan hükümde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejiminine göre çektirilmesine karar verilmesinden sonra, “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Sanık ... hakkında kurulan hükümde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejiminine göre çektirilmesine karar verilmesinden sonra, “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkralarından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "180 gün" ve “3.600 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi; hüküm fıkralarından “50/1-a” ibaresinin çıkarılması; yine hüküm fıkralarından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin tamamen çıkarılıp yerlerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi ve sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulanması ile ilgili kısmın sonuna, “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17664, Karar No: 2013/16069, Tarih: 09.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17664 E.  ,  2013/16069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 14/04/2003-29/12/2003-10/11/2008 günlerinde verilen dilekçeler ile yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, yaralanmanın derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4875, Karar No: 2024/5843, Tarih: 19.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4875 E.  ,  2024/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/351 E., 2024/216 K.

DAVACILAR : ... vd. vekilleri Avukat ... vd.

DAVALILAR : ... vekilleri Avukat ..., SGK vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 23.01.2019

KARAR : Ret

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen mirasın hükmen reddi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili özetle; 21.07.2012'de ölen mirasbırakan ...'nin terekesinin borca batık olması nedeniyle mirası hükmen reddin tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri, terekenin benimsendiğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 09.11.2021 tarihli ve 2021/359 Esas, 2021/346 Karar sayılı kararıyla; terekenin borca batık olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 20.01.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022126 Karar sayılı kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 26.04.2023 tarihli ve 2022/1242 Esas, 2023/2299 Karar sayılı kararıyla terekenin benimsenmesi nedeniyle mirasın reddedilemeyeceği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile terekenin benimsendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, terekenin olağan yönetimi niteliğindeki işlemlerin mirasın reddine engel oluşturmayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasın hükmen reddine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk