muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6733, Karar No: 2012/9044, Tarih: 22.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6733 E.  ,  2012/9044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 13/11/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılardan ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davalılardan ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava,yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazası nedeniyle, maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabule karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki araç diğer davalı ... 'in sevk ve idaresindeki taraktörün kancasından kurtularak, arkadan gelmekte olan davacı sürücü Hüseyin Özcan yönetimindeki otomobilin çarpmasına maruz kalarak yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasına sebep olmuştur.Yaşanan olayda davacı Hüseyin Özcan sol gözde referans kaybı olacak şekilde yaralanmıştır.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davacı yararına hükmedilen manevi tazminat; olay tarihi, olayın oluş şekli, yaralanmanın niteliği ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle fazlaya hükmedilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Davacı yararına hükmedilen manevi tazminat; olay tarihi, olayın oluş şekli, yaralanmanın niteliği ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle fazlaya hükmedilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalı ...'ın diğer itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5500, Karar No: 2006/11969, Tarih: 12.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5500 E.  ,  2006/11969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının açtığı ihaleyi kazanan müvekkili ile davalı arasında 3.10.2001 tarihinde 2640 ton LPG alımı konusunda sözleşme akdedildiğini, müvekkilinin 14.10.2001 tarihinde LPG teslimine başladığını, 1.8.2002' de yürürlüğe giren ÖTV sebebi ile otogaz LPG' den alınmakta olan KDV' nin oranının %40' ... %18'e düşürüldüğünü, aradaki %22' lik fiyat farkının rafineri LPG satış fiyatına eklendiğini, dolayısıyla müvekkilinin kazancında %22'lik bir azalma meydana geldiğini, bu nedenle müvekkilinin uğradığı zararın tazmini için ihtarname keşide edildiğini ancak sonuç alınamadığını ... sürmüş ve 312.884.335.009 TL'nin 2.4.2004 tarihinden işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında izmalanan sözleşme ve eki Genel İdari Şartname hükümleri gereğince talebin yerinde olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece taraflar arasında imzalanan sözleşmenin eki olan Özel İdari Şartnamenin 5. maddesi gereğince fiyat farkından oluşan zararın talep edilebilceği gerekçeleri ile davanın kabulüne 312.884,34 YTL alacağın 16.4.2004 temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilnce temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan sözleşmeden sonra yürülüğe giren ÖTV Kanunu sebebiyle satışa konu edilen mal bedelindeki artışın davalıdan istenip istenemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Genel İdari Şartnamenin 23. maddesinde, "Özel Şartnamede aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde, yüklenicinin sözleşme tarihinden sonra vergilere zam yapılması veya yeni vergiler, resimler konulması, hammadde ve akaryakıt fiyatlarının yükselmesi vs. gibi sebeplere dayanılarak sözleşme ile belirlenen bedelin dışında bir ödemede bulunmasını isteyemeyeceği" öngörülmüştür. Özel İdari Şartnamenin 5. maddesi hükmü Genel İdari Şartnamenin 23. maddesinin istisnası olarak yorumlanamaz. Kaldı ki, biran için aksi düşünülse bile sözleşmenin 3. maddesinde "Genel İdari Şartname ile Özel İdari Şartnamedeki hükümlerin çelişmesi halinde ... lehine olan hükümlerin uygulanacağının firmaca peşinen kabul edildiği öngörülmüştür. Bu hükümler karşısında davacının sözleşme imzalandıktan sonra oluşan durum nedeniyle fiyat farkı isteyemeyeceği gözetilmeden mahkemece yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/27, Karar No: 2022/1421, Tarih: 16.02.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/27 E.  ,  2022/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve kadının yararına hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) ve manevî (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple hükmün BOZULMASINA, bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oy birliğiyle karar verildi.16.02.2022(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/3088, Karar No: 2017/5089, Tarih: 13.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3088 E.  ,  2017/5089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek, kasten yaralamak, tehdit, hakaret, tefecilik

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

2- Sanık ... için; TCK.nun 86/2-3-e, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası, beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

22.04.2014 tarihli duruşmada suçtan zarar gören ...'nin sanık ... hakkında şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini ifade etmesine rağmen davaya katılma konusunda bir karar verilmediği, ...'nin hükme karşı müşteki sanık sıfatıyla temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 tarih ve 2010/149-205 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı CMK.nun 237. maddesi uyarınca suçtan zarar gören ...'nin, sanık ... hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçu ile sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten yaralama suçunun niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle

değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin TCK.nun 25 ve 27. maddesindeki koşulların oluştuğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişen, katılan sanık ... vekilinin eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine, sanık ... hakkında TCK.nun 29, 35 ve 62. maddelerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

1-) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık ... ve mağdur ... arasında alacak meselesi olduğu, olay günü sanık ve mağdurun alkol aldıkları sırada alacak meselesinden çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında mağdurun sanığa tabakla vurması üzerine sanığın bıçakla mağduru yaraladığı, sanığın yaralı olan mağduru aracın bagaj kısmına koyarak hastaneye götürdüğü sırada mağdurun bagajda ölebileceğini düşünürek aracın iç kısmına koyduğu, sanığın araçla ilerlediği esnada tanık Mustafa ile karşılaştıkları, tanık Mustafa'nın hastaneyi araması üzerine ambulansın gelerek mağduru hasteneye götürdüğü, sanığın da araçla ambulansı takip ederek hastaneye gittiği olayda;

A-) Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, sanık, icra hareketlerini tamamlayıp neticenin meydana gelmesini önlediğinden, eyleminin öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerekmekle beraber, 5237 sayılı TCK.nun 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmü göz önünde tutularak ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suç konusunun önem ve değeri, kasta dayalı kusurun ağırlığı hususları dikkate alınarak, temel ceza makul bir oranda belirlenerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

B-) Mağdurda bulunan yara sayısı ve yaralanmaların her birinin trajesi ile ayrı ayrı yaşamsal tehlikeye neden olup olmadığı konularında herhangi bir açıklık

bulunmadığı anlaşılmakla, mağdura ilişkin tüm tedavi evrakları getirtildikten sonra her bir yaralanma ile ilgili olarak TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında adli tıp uzmanından rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

C-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen hususların gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

bulunmadığı anlaşılmakla, mağdura ilişkin tüm tedavi evrakları getirtildikten sonra her bir yaralanma ile ilgili olarak TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında adli tıp uzmanından rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

C-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen hususların gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24217, Karar No: 2012/6017, Tarih: 21.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/24217 E.  ,  2012/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazlarınının reddine, ancak;

1-) 5237 sayılı TCK'nun 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmanın aynı kanunun 53/3 maddesine göre kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar tatbikine karar verilmesi,

2-) Suçta kullanılan bıçağın 5237 sayılı kanunun 54/1. maddesi yerine TCK'nun 53. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısmının “Sanığın 5237 Sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin a, b, d, e, bentlerindeki hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1. maddesinin c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3 maddesi hükmü gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" şeklinde, müsadereye ilişkin kısmının "Emanetin 2003/3808 sırasında kayıtlı suçta kullanılan kelebek bıçağının TCK'nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11170, Karar No: 2010/1431, Tarih: 04.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11170 E.  ,  2010/1431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar, dava dilekçesinde, kızları ....'nin 1993 olan doğum yılının 1986 olarak düzeltilmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulü ile ...'ın doğum yılının 1987, ...'nin doğum yılının 1986 olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davacılara Tebligat Yasasının 21. maddesine göre tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, ihbarnamenin gösterilen adresin kapısına yapıştırılıp, durumun tebliği alacak şahsa haber verilmesi de mümkün olduğunca en yakın komşularından birine, varsa yönetici ya da kapıcıya bildirilerek, bu şahısların adları ve soyadları yazılıp imzaları alınmadığından yapılan tebligat usulüne uygun değildir.

Bu nedenle mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davacılara usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11913, Karar No: 2023/11751, Tarih: 12.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/11913 E.  ,  2023/11751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/854 E., 2023/275 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı olarak sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, kadroya geçişinin 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile sağlandığını, hâlen davalı Bakanlığın kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, yine ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, uyuşmazlık konusu alacakların belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğini, davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçtiği tarih sonrasında mevzuat ve yönetmelik hükümlerine uygun şekilde hesaplanıp ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli kararı ile; toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 27...2022 tarihli kararı ile; kadroya geçiş aşamasında işverenle imzalanan ... sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranda fazlasının ödeneceği kararlaştırılmışsa sözü edilen kuralın, her asgari ücret artış dönemi için işvereni bağlayacağı, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra davacının ücretine 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin ( 375 sayılı KHK) 23 üncü maddesi ile toplu ... sözleşmesi gereğince %4 oranında ücret zammı yapılması ve davacının toplu ... sözleşmesinden yararlandırılması gerektiği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.10.2022 tarihli kararı ile; 31.10.2020 tarihinden sonra 2021 Ocak ayı için de 5 günlük fark ikramiye alacağı hesaplanmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda alınan bilirkişi ek raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin 375 sayılı KHK hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücretinin korunarak üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını, ücret indirimine gidilmediğini, davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmadığını, faiz oran ve başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; 31.10.2020 tarihinden sonraki döneme ilişkin ikramiye alacağının hesabı ile hükmedilen alacaklara uygulanan faiz oranı ile faiz başlangıç tarihine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme