muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/584, Karar No: 2022/2433, Tarih: 14.03.2022

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA; bozmanın niteliğine göre her iki dava hakkında yeniden hüküm kurulması zorunlu hale heldiğinden, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'ye verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.14.03.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/13843, Karar No: 2014/16719, Tarih: 24.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/13843 E.  ,  2014/16719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-Maden Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 26.05.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın 1/2000 ölçekli 25.10.1978 tarihinde plan dahiline alınmış olup uygulama imar planı içine alındığı, belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilmekle yetinilmiş olup geri çevirme kararındaki diğer hususlara cevap verilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 11.07.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazların kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmayıp nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, tüm belediye hizmetlerinden ayrı ayrı (su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanıp yararlanmadığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, etrafının meskûn olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Maden Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 26.05.2014 tarihli cevabında somut emsalin imar parseli olup ortaklık olmayıp tam hisseli olduğu belirtildiği, tapu müdürlüğünün 28.04.2014 tarihli yazısında somut emsalin imar işlemi görmediği bildirilmek suretiyle somut emsalin imar parseli olup olmadığı hususunda çelişki oluştuğundan, bu çelişki giderilerek somut emsal alınarak incelenen ... sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 22.04.2011 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden sorulup ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilip alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1073, Karar No: 2025/3709, Tarih: 15.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/1073 E.  ,  2025/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1554 E., 2023/1884 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/151 E., 2022/448 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 15.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen taraflar adına duruşmaya gelen olmadı. Taraf vekillerinin mazeret bildirdikleri görüldü. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7142, Karar No: 2013/11523, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/7142 E.  ,  2013/11523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali-Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak duruşma günü tebliğ pulu bulunmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 19/09/2000 başlangıç tarihli sözleşme uyarınca 6 nolu sergi salonunda kiracı olduğunu, kira paralarını ödemeyen davalı hakkında icra takibi başlattıklarını, davalının yapılan takibe; salonların icra marifetiyle tahliye edilerek 3.kişiye teslim edildiğinden bahisle itiraz ettiğini, ne var ki bu itirazın yerinde olmadığını davalı hakkında verilen tahliye kararının tam olarak infaz edilemediğini, salonlara bağlı depolar olduğunu, bu kısımların tahliyesine devam edilmek üzere infaz işlemine ara verildiğini dolayısıyla usulüne uygun bir tahliyeden bahsedilemeyeceğini, salonların ihtiyati tedbir kararı doğrultusunda dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.ye teslim edildiğini, salonları teslim alan bu şirket ile davalı arasında ortaklık ilişkisi olduğunu ve bu şirketin salonları davalıya tebaan kullandığını, bu süreçte fuar organizasyonlarına devam edildiğini, fuar takviminde aksama yaşanmadığını, davalının salonlara ilişkin yer tahsisini sürdürdüğünü, davalının kira alacağının doğmadığını belirttiği dönem için kısmi kira ödemesi yaptığını davalının itirazının haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek itirazın iptaline, kiralananın tahliyesine ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise; davaya konu alacak hakkında menfi tespit davası açtıklarını, menfi tespit davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, verilen tahliye kararı doğrultusunda davaya konu fuar salonların icra marifetiyle tahliye edilerek 24.12.2008 tarihinde davacıya teslim edildiğini, bu durumun tahliye tutanağında açıkça belirtildiğini, tahliyeyi müteakip dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’nin başvurusu üzerine icra mahkemesince İİK. 276.maddesi kapsamında salonların dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.ye teslimine karar verildiğini ve teslimin 16.01.2009 tarihinde gerçekleştiğini, salonların 24.12.2008 tarihinden itibaren müvekkilinin kullanımında olmadığını, kullanılamayan bir dönem için kira parası istenemeyeceğini, salonların teslim edildiği ... Fuarcılık A.Ş. ile müvekkili arasında iddia edildiği gibi bir ilişki olmadığını, faaliyet alanlarının farklı olduğunu, müvekkilinin fuar düzeleme yetkisine sahip şirketlere alan tahsisi yaptığını belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece; kiralanın icraen tahliyesi ile birlikte kira ilişkisinin ortadan kalktığı, davalının davaya konu dönemde kiracılık sıfatının bulunmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 1 nolu fuar sergi salonu için 03.03.1993 başlangıç tarihli, 5,6 ve 7 nolu salonlar için 19.09.2000 başlangıç tarihli ve her biri beşer yıl süreli kira sözleşmeleri bulunmaktadır. Davalı firma, fuar organizasyonları yapan kuruluşlara alan tahsisi yapmakta olup davacıya ait teşhir salonlarını bu amaçla kiralamıştır. Davalı vekili, verilen ancak henüz kesinleşmemiş olan tahliye kararı doğrultusunda müvekkilinin 1,5,6 ve 7 nolu sergi salonlarından 24.12.2008 tarihinde tahliye edildiğini, salonların mahkeme (... 1.İcra Mahkemesinin 2009/1049 esas) kararı ile tedbir mahiyetinde 16.01.2009 tarihinde dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’ye teslim edildiğini, bu süreçte davacı tarafından açılan tahliye davasının retle sonuçlanıp kesinleşmesi üzerine salonları 3.kişi olan ... Fuarcılık A.Ş.’den 02.12.2009 tarihinde teslim aldıklarını belirterek 24.12.2008 ile 02.12.2009 tarihleri arasındaki dönem için kira ödeme yükümlülüğü bulunmadığını savunmaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık 24.12.2008 ile 02.12.2009 tarihleri arasındaki döneme münhasır olup bu dönemde davacının davalıdan kira parası isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Kural olarak bir kira ilişkisi tarafların ortak iradesi veya kesinleşmiş bir yargı kararı ile ortadan kaldırılabilir. Taraflar arasında akdi ilişkinin sonlandırılmasına yönelik irade birliği bulunmadığı gibi kiralananın tahliyesine yönelik verilip kesinleşen bir yargı kararından da söz etmek mümkün değildir. Önceden davalı hakkında verilen tahliye hükmü Dairemizce karar düzeltme aşamasında bozulmuş, bu doğrultuda davanın reddine dair verilen karar kesinleşmiştir. Henüz kesinleşmemiş mahkeme kararı sonucu kiralananın icra marifetiyle tahliye edilmiş olması taraflar arasındaki akdi ilişkinin ortadan kalktığı şeklinde yorumlanamaz. Bu yönüyle mahkemenin, tahliye hükmünün infazı ile birlikte kira ilişkisinin ortadan kalktığına yönelik gerekçesi yerinde değildir.

Kiralananın icra marifetiyle tahliye edildiği ve davacıya teslim edildiği 24.12.2008 tarihi ile salonların dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’ye teslim edildiği 16.01.2009 tarihleri arasındaki dönem için davalıdan kira alacağı istenemeyeceği açıktır. Davaya konu sergi salonları 16.01.2009 ile 02.12.2009 tarihleri arasında dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’nin kullanımında kalmıştır. Davacı, bu süreçte işleyen kira paralarından davalının sorumlu olduğunu iddia etmekte, buna karşılık davalı da 3.kişi konumunda olan söz konusu firmanın kullanımı nedeniyle kendisinden kira parası istenemeyeceğini savunmaktadır. Davacı ile ... Fuarcılık A.Ş. arasında herhangi bir akdi ilişki bulunmamaktadır. Bu aşamada dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.'nin salonları kullanımının neye dayalı olduğunun değerlendirilmesi gerekmektedir. Taraflar arasında Dairemizce temyiz incelemesi yapılan ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/855 esas, 2012/427 sayılı kararına yönelik verilen bozma kararında (6.HD. 2012/14284 esas 2012/16432 karar) belirtildiği üzere dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.'nin, teşhir salonlarını davalı ile olan alt kira ilişkisi nedeniyle kullandığı sabittir. Bu kapsamda dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’nin salonları kullanımının davalıdan bağımsız olduğu düşünülemez. Kaldı ki, davalı alt kiracısı olan ... Fuarcılık A.Ş.'den taşınmazın teslim edildiği 16/01/2009 tarihinden sonraki kira bedellerini isteyebilecektir. Öte yandan her iki şirketin yönetim kurulu başkanı aynı kişi olup diğer bazı yönlerden de her iki şirket arasında organik bağ bulunduğu dosya içeriğinden ve bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı ... Uluslararası Fuarcılık A.Ş.ye nazaran taşınmazı elinde bulunduran ... Fuarcılık A.Ş.’nin üçüncü kişi olduğuna ilişkin davalı savunması TMK.’nun 2.maddesindeki iyi niyet kuralları ile bağdaşmaz. Sonuç olarak salonların icra marifetiyle tahliye edilerek anahtarının davacıya teslim edildiği tarih olan 24.12.2008 ile alt kullanıcı olarak kabul edilen ... Fuarcılık A.Ş.’ye teslimin gerçekleştiği 16.01.2009 tarihleri arasındaki dönem hariç olmak üzere uyuşmazlığa konu diğer dönemlerde salonların fiili hakimiyetinin davalıda olduğunun kabulü ile davalının

sorumluluğunda kalan dönemler için mahkemece alacağın sözleşme koşullarına göre hesaplanarak ve ayrıca taraflar arasında aynı alacağa ilişkin açıldığı bildirilen menfi tespit davaları olduğu da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14535, Karar No: 2013/2157, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14535 E.  ,  2013/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından sanık ... ile kötü muamele ve suçu bildirmeme suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'in atılı suçlardan beraatine dair Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.01.2012 gün ve 2010/246 Esas, 2012/31 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (...) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükümleri ile, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen sanık ... hakkındaki beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52937, Karar No: 2014/2066, Tarih: 28.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/52937 E.  ,  2014/2066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile yakacak parası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı iş yerinde 01.08.1998- 30.07.2009 tarihleri arasında satış elemanı olarak kış aylarında 08.30- 19.00, Mart- Ekim aylarında ise 08.30- 21.00 saatleri arasında ara dinlenme kullanmaksızın çalıştığını, fazla mesai ve genel tatil ücretleri ile yakacak yardımlarının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ve genel tatil ücretleri ile yakacak yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davanın haksız ve yersiz olduğunu, davacının İş Kanunundan doğan her türlü hak ve alacağının ödendiğini, davacının davalıyı ibra ettiğini, fazla mesai alacağının olmadığını, tüm hakları ile fazla mesai alacağının bordro karşılığı ödendiğini, her türlü ücret alacağı ile fazla mesai alacağının 5 yıllık zamanaşamına tabi olduğunu, dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık süre dışındaki zaman için talep hakkı bulunmadığını, ibranameye şerh konulan alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya kapsamında yer alan 22.09.2010 ve 05.05.2010 tarihli bilirkişi raporlarında davacının 175 TL yakacak yardımı, 333 TL genel tatil ücreti ve 6.504 TL fazla mesai ücreti alacağı bulunduğu hesaplanmıştır. Davacı, davasını miktar yönünden ıslah etmemiştir. Yerel mahkemece, bu raporların hükme esas alındığı ve davacının fazla mesai ve genel tatil ücreti alacakları bakımından fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak dava dilekçesinde talep ettiği miktarlar yönünden söz konusu alacakların hüküm altına alındığı, yakacak yardımı alacağı

yönünden ise fazlaya ilişkin istemin reddine karar verildiği gerekçeli kararda belirtilmesine karşın gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yer alan 2 ve 3 numaralı bentlerde fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarında fazlaya ilişkin taleplerin reddine ve 4 numaralı bentte ise davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulduğuna hükmedilmesi karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 388.maddesinde belirtilen hükmün açık ve tereddütten uzak olmasına ilişkin kuralına aykırı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 2,3 ve 4 numaralı bentlerin tamamen çıkartılarak, yerine;

"2-Davacının talep ettiği 100,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek bankalarca bir yıllık mevduata uygulanan en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

3-Davacının talep ettiği 3.000,00 TL fazla mesai ücreti alacağının (fazla mesai konusunda bilirkişi Z raporlarına göre hesaplama yaptığından takdiri indirim uygulanmamıştır.) dava tarihinden itibaren işleyecek bankalarca bir yıllık mevduata uygulanan en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

4-Davacının, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarına ilişkin fazlaya dair haklarının saklı tutulmasına, " bentlerinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/924, Karar No: 2019/1255, Tarih: 03.12.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2016/924 E.  ,  2019/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 15. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 08.10.2013 tarihli ve 2011/1036 E., 2013/728 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 03.03.2015 tarihli ve 2013/34313 E., 2015/8667 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı vekili, davalıya ait iş yerinde yürürlükte bulunan personel yönetmeliği gereğince müvekkiline çalışmasının onuncu yılında ödenmesi gereken kıdemi teşvik ikramiyesinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdemi teşvik ikramiyesi alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, dosyaya sunulan yönetmeliğin 34. maddesinde, on yıllık hizmetini tamamlayan işçiye iki aylık ücret tutarında kıdemi teşvik ikramiyesi ödeneceğine yönelik düzenleme mevcut ise de, işverence söz konusu yönetmelik yürürlükten kaldırılarak yerine 01.04.2005 tarihli yeni yönetmelik kabul edilmiştir.

01.04.2005 tarihli yönetmelikte, kıdemi teşvik ikramiyesi ödeneceğine ilişkin bir düzenleme bulunmamakta olup, bahsi geçen yönetmelik 22.07.2005 tarihinde davacıya tebliğ edilmiş ve davacı aynı tarihli imzalı beyanında yönetmeliği kabul ettiğini bildirmiştir. Bu suretle, yeni yönetmelik, davacı açısından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesine uygun şekilde yürürlüğe girmiştir.

Açıklanan delil durumu itibariyle, davaya dayanak yapılan yönetmeliğin, davacının on yıllık hizmet süresini doldurduğu 09.11.2008 tarihinde yürürlükte bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir...”

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.