muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1025, Karar No: 2018/1523, Tarih: 27.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1025 E.  ,  2018/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ....Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Davacı tarafından sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemiyle açılan davada, yapılan yargılama sonucu ....İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen hükme karşı davacı vekili tarafından İstinaf yoluna başvurulması ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... Tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı, geçirmiş olduğu iş kazası sonucu meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum, maluliyet oranını %0 olarak tespit edildiğinden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı İşveren, davacıya gerekli eğitimlerin verildiğini, davacının maluliyetinin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Yerel Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince; inceleme konusu davayla ilgili olarak; istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı, meslekte kazanma gücü kaybının yeterli incelenmediğini beyan ederek davanın kabulüne karar verilmesini beyan etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamı incelendiğinde, 05.12.2014 tarihinde geçirilen iş kazası sonrası davalı Kurum tarafından, kazaya bağlı olarak maluliyet durumunun %0 olarak belirlenmesinin yerinde olmadığından bahisle, meslekte kazanma gücü kaybının tespiti için işbu davanın açıldığı, Yüksek Sağlık Kurulu’nun 14.08.2015 tarihli raporunda 11.10.2008 tarihli ve 27021

sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde maluliyetin gerekmediğine karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 02.11.2016 tarihli raporunda da yine 11.10.2008 tarihli Yönetmelik çerçevesinde maluliyet tespitine mahal olmadığı yönünde karar verilmesi sonucu mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de, söz konusu hüküm eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Davanın Yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Yasa'nın 19'uncu maddesinde "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

Davanın Yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Yasa'nın 19'uncu maddesinde "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

Sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış olan sigortalının yeniden tedavi ettirilmesi halinde meslekte kazanma gücünü ne oranda yitirdiği, birinci fıkrada belirtilen sağlık kurullarından alınacak raporlara göre yeniden tespit olunur." hükmü gereğince meslekte kazanma gücünün tespit edilmesi hususunda öncelikle kurum nezdinde rapor aldırılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerektiği hususu vurgulanmıştır.

Diğer taraftan, aynı Yasa'nın 58 ve 95'inci maddeleri gereğince meslekte kazanma gücü kaybı ve bedeni çalışma gücü kaybının tespiti bakımından izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli Tıp Kurumu'ndan alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulu'ndan alınacak raporla, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yukarıda anlatılanlar ışığında dava dosyası incelendiğinde, gerek Yüksek Sağlık Kurulu ve gerekse de Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesince her ne kadar maluliyet tespitine yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, somut olayda davacının meslekte kazanma gücü kaybının belirlenmesi gerektiği ve bu durumun maluliyet kavramından farklı olduğu belirgindir. Diğer taraftan söz konusu kayıp oranı belirlenirken 01.09.2013 tarihinde yürürlüğe giren Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre değerlendirme yapılması gerektiğinden, mahkemece belirtilen yönetmelik nazarında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinde yeniden rapor alınmalı, raporun, Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile çelişmesi halinde en son Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan aynı şekilde alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi ile kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21706, Karar No: 2017/12984, Tarih: 21.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/21706 E.  ,  2017/12984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı .... Şti. vekili avukat ... ile davalı ... Başkanlığı vekili avukat ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile aralarında sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi bulunduğunu, anılan sözleşme kapsamında ...’lı hastalara fizik tedavi hizmeti verildiğini, bu hizmetlerin örnekleme yöntemine göre denetlendiğini, yapılan denetimde elektrik çarpmasına bağlı olarak yürüme güçlüğü çeken ... isimli hastanın merkezde yapılan tedavi sonucu kuruma fatura edilen 2.754,00 TL tedavi masraflarına ilişkin faturanın kabul edilebilir olmadığının bildirildiğini, davalı kurumun faturayı hatalı bulma gerekçesinin meydana gelen hastalığa ilişkin ilk tanı konulan tarihten itibaren 3 yıl içerisinde meydana gelen hastalığa ilişkin geç komplikasyonlarda faturalandırma için 3. basamak sağlık kurumundan rapor alınarak, bu kuruluşlarda tedavi görülmesi gerekirken bu nitelikte olmayan davacı kurumda tedavi görülmesi olduğunun belirtildiğini, yapılan tedavinin geç komplikasyon olmayıp ilk komplikasyonun tedavisi niteliğinde olduğunu, geç komplikasyon sayılsa bile hastalığın ne zaman meydana geldiğini belirtir sistemde bir veri bulunmadığını ileri sürerek, haksız uygulanan para kesintisinin iptali ve borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulune kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulune kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinden dolayı uygulanan cezanın iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı, cezaya konu tedavinin geç komplikasyon kapsamında değerlendirilemeyeceğini, hastalığın ilk tedavisi niteliğinde bir tedavi olduğunu, hastanın en baştan beri yürüme zorluğu çektiğini, kendilerinden önce de başka bir sağlık kuruluşu tarafından aynı tedavinin uygulandığını, aynı hastalık yeniden nüksedince hastanın kendi kurumlarına başvurduğunu, kaldı ki sistemde kazanın ne zaman olduğunu gösteren uyarı bulunmadığını, bu nedenle hastanın beyanına itibar ederek tedaviyi başlattıklarını, hasta tarafından verilen onamda rahatsızlığın meydana geldiği tarihten bu yana 3 yıl geçmediğinin taahüt edildiğini, sistemde de kazanın ne zaman meydana geldiğinin tespit edilemediğini, bu durumda kurumlarına izafe edilecek atfı kabil kusur bulunmadığını ileri sürerek, cezanın iptali ve borçlu olmadığının tespitini istemiş, davalı ise kesilen cezanın ... hükümlerine uygun olduğunu savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda faturada bulunması gereken bir takım unsurların eksik olması nedeniyle kesilen cezanın yerinde olduğu ancak örnekleme yönteminin uygulanmasında uygulanan formülün hatalı olduğu belirtilerek, kesilmesi gereken cezanın 55.079,92 TL olduğu gösterilmiştir. ... müfettişlerince kesilen ceza 2011 sağlık hizmet satın alma sözleşmesinin 4.5.4 maddesinde belirtilen geç komplikasyona bağlanmıştır. Davacı taraf, ... müfettişlerince belirtilmeyen bir hususta bilirkişinin değerlendirme yapamayacağını, tedavinin geç komplikasyon kapsamında olup olmadığının değerlendirilmediğini ve geç komplikasyon sayılsa bile hastanın ilk tanı konulmasından buyana 3 yıl geçmediğine yönelik taahhütü bulunduğunu belirterek, rapora itiraz etmiş, davalı ise örnekleme yönteminde uygulanan formülün ... hükümlerine uygun olduğu itirazında bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi kurul raporunda olayın geç komplikasyon kapsamında kalıp kalmadığı hususu yeterince değerlendirilmediği gibi, taraf itirazları da karşılanmamıştır. O halde, mahkemece, taraf itirazlarını karşılar mahiyette aydınlatıcı, taraf, hâkim ve Yargıtay denetimine elverişli ek rapor alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetersiz rapora itibar edilerek eksik inceleme ve değerlendirme sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının taraflardan karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/40390, Karar No: 2023/6038, Tarih: 13.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/40390 E.  ,  2023/6038 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1211 E., 2015/1206 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu(Kapatılan) 77. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2014/1211 Esas, 2015/1206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılana ait suça konu TEB Ankara Gaziosmanpaşa şubesine ait 20.07.2013 tarihli 25.000,00 TL bedelli çeki, herhangi bir ciro işlemi yapmaksızın ticari ilişki nedeniyle borçlu olduğu ...'a verdiği, böylelikle sanığın sahte çeki kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği anlaşılmıştır.

2. Sanık soruşturma aşamasında, kolluk tarafından tespit olunan 23.07.2013 ve Cumhuriyet savcısı tarafından tespit olunan 24.12.2013 tarihli savunmalarında, çek üzerinde herhangi bir yazı ve imzasının bulunmadığını, bu çekin, açık adres ve kimlik bilgilerini bilmediği Nevzat Tabak adlı kişi tarafından kendisine cirosuz verildiğini, kendisinin de bu çeki borcuna karşılık olarak ciro yapmaksızın ...'a verdiğini beyan etmiş kovuşturma aşamasında ise çeki Cemal'e vermediğini savunmuştur.

3. Katılanın beyanları tespit olunmuştur.

4. ...'ın tanık sıfatıyla beyanı tespit olunmuş ve sanığın soruşturma aşamasındaki beyanını doğrular nitelikteki istikrarlı anlatımları ile söz konusu çekin sanık tarafından kendisine verildiğini beyan etmiştir.

5. Özel faaliyet gösteren kriminal büro tarafından tanzim olunan, 07.07.2014 tarihli Bilirkişi Raporu'nda; "İnceleme konusu çekin ön yüzündeki tanzimle ilgili el yazıları ile keşideci imzasının, ... eli ürünü olmadığı, imzanın takliden atıldığı, arka yüzündeki ... isim ve soy isim yazısı ile atılı bulunan 4. Ciranta imzasının, ... eli ürünü olduğu," görüşü açıklanmıştır.

5. Özel faaliyet gösteren kriminal büro tarafından tanzim olunan, 07.07.2014 tarihli Bilirkişi Raporu'nda; "İnceleme konusu çekin ön yüzündeki tanzimle ilgili el yazıları ile keşideci imzasının, ... eli ürünü olmadığı, imzanın takliden atıldığı, arka yüzündeki ... isim ve soy isim yazısı ile atılı bulunan 4. Ciranta imzasının, ... eli ürünü olduğu," görüşü açıklanmıştır.

4. Mahkemece, suça konu senedin sanık müdafiinin hazır bulunduğu 26.05.2015 tarihli celsede incelendiği, özellik ve unsurlarının tutanağa geçirildiği, kanunî unsurlarının bulunduğu, üzerinde herhangi bir çizik, yırtık bulunmadığı, görünüş itibarıyla gerçek bir senet hüviyetinde olup aldatma niteliğinin bulunduğu görüşlerine yer verildiği belirlenmiştir.

6. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suça konu çek üzerinde herhangi bir yazı veya imzası tespit edilememiş ise de soruşturma aşamasındaki beyanlarında, suça konu çeki tanık Cemal'e ciro etmeksizin borcuna karşılık verdiğini ikrar ettiği, tanık Cemal'in de her aşamadaki istikrarlı anlatımlarında sanığın ikrara dayalı savunmasını doğruladığı, her ne kadar sanık suça konu çekin, Nevzat Tabak adlı biri tarafından kendisine verildiğini öne sürmüş ise de bu kişinin açık adres ve kimlik bilgilerini bilmediğini beyan etmesi karşısında sanığın sahte resmi belgeyi kullanmak şeklinde sübuta eren resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu(Kapatılan) 77. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2014/1211 Esas, 2015/1206 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/168, Karar No: 2015/12851, Tarih: 16.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/168 E.  ,  2015/12851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın ilk tesisten itibaren tedavüllü tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4779, Karar No: 2017/3480, Tarih: 17.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4779 E.  ,  2017/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin gereği gibi ifa edilmemesi ve kişilik haklarına saldırı nedeniyle alacak ve tazminat istemine ilişkin olup; mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı taraflar arasında eser sözleşmesi bulunduğunu işin eksik ve ayıplı yapıldığını bundan dolayı zararlar doğduğunu, sorunlar giderilmediği gibi davalı şirket yetkilisinden alınan cevapların hakaret ve beddua içerikli olması sebebi ile bu aşağılanmaların ağır üzüntü ve deprosyana sebep olduğunu, sözleşmede kararlaştırılan niteliklere sahip olmayan işlem ve imalatların, ayıplı imalatların, bu imalatların evin kendisine verdiği zararların karşılanması bakımından fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 30.000,00 TL maddi tazminata, iki yıldır söz konusu sorunlar nedeniyle evde rahat ve huzur içinde yaşanamaması ve karşı tarafın davranışları sebebi ile 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiş, davalı; taraflar arasındaki sözleşme gereğince 162.500,83 TL ödenmesi gerektiği ve üzerlerine düşen edimleri yerine getirdikleri halde 30.123,50 TL bakiye alacağın ödenmediğini, kendilerine atfedilebilecek kusur ve nedensellik bağı bulunmadığından tazminat koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek 5.000,00 TL manevi ve 13.750,00 TL maddi tazminata hükmedilmiş hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava sözleşme tarihine göre uygulanması gereken 818 sayılı mülgâ BK'nın 355 ve devamı maddelerde düzenlenen ve konusu bina tadilatı işi olan eser sözleşmesine dayalı olarak eksik ve ayıplı ifa nedeniyle fazla ödenen iş bedeli nedeniyle alacak ve BK'nın 49. (TBK 58) madde gereğince kişilik hakkına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasıdır.

Dava sözleşme tarihine göre uygulanması gereken 818 sayılı mülgâ BK'nın 355 ve devamı maddelerde düzenlenen ve konusu bina tadilatı işi olan eser sözleşmesine dayalı olarak eksik ve ayıplı ifa nedeniyle fazla ödenen iş bedeli nedeniyle alacak ve BK'nın 49. (TBK 58) madde gereğince kişilik hakkına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasıdır.

İş bedeliyle ilgili olarak; sözleşmedeki bedelin BK'nın 365. (TBK 480.) maddesinde belirtilen götürü bedel olarak kararlaştırıldığı işlerde, yüklenicinin hak ettiği iş bedelinin saptanması ya da iş sahibinin ödemesinin fazla olup olmadığının belirlenmesi için gerçekleştirilen imalâtın eksik ve kusurlar da dikkate alınarak tüm işe oranının tespiti, bulunacak bu oranın toplam iş bedeline uygulanarak hak edilen bedelin saptanması ve bulunacak bu rakamdan kanıtlanan ödemeler düşülerek hesaplama yapılıp fazla ödeme bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi fazla ödeme varsa iadesi yoksa davanın reddine karar

verilmelidir. Bu nedenle mahkemece bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak davacının maddi tazminat şeklinde açıkladığı alacak kalemi değerlendirilmesi gerekirken bu esaslara göre inceleme ve değerlendirmeyi içeren rapor esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hüküm taraflar yararına bozulmalıdır.

3-Borçlar Kanunu'nun 49. (TBK 58) maddesi gereğince kişisel hakları (çıkarları) hâleldar olan kimse manevi tazminat isteyebilir. Böyle bir kimseye bir miktar para ödenmesi ruhsal acılarını kısmen de olsa giderme amacına yöneliktir. Malvarlığına yönelik bir eylem BK'nın 49. (TBK 58) maddesi anlamında doğrudan kişisel hakları ihlal eden bir eylem niteliğinde değildir.