muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3956, Karar No: 2023/5013, Tarih: 05.10.2023

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 89,95 TL'nin temyiz edenden alınmasına

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16371, Karar No: 2014/18818, Tarih: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16371 E.  ,  2014/18818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27.02.2009 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3524, Karar No: 2013/5342, Tarih: 02.10.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/3524 E.  ,  2013/5342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı zararın rücuan tahsili istemiyle açılmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında ... ... Kış Şartlarında Hayatta Kalma Arama Kurtarma Eğitim Merkezi İnşaatı'nın Çatı Kaplaması konusunda eser sözleşmesi imzalanmıştır. Davacı taşeron, davalı alt taşerondur. Alt Taşeron 08.10.2001 tarihli Taşeron Sözleşmesi’nde, şantiyede ve şantiye dışında atölyede çalıştırdığı işçi ve ustaların başlarına gelebilecek herhangi bir kaza veya buna benzer olaylardan kendisinin sorumlu olacağını kabul etmiştir. Davada işin ifası sırasında meydana gelen iş kazası nedeniyle ... Başkanlığı tarafından yüklenici ve taşeron aleyhine açılan tazminat davası sonucu yapılan ödemenin davalıdan rücuan tahsili istenmiştir. Kural olarak yüklenici işinin uzmanı olup basiretli tacir gibi hareket etmekle yükümlüdür. Bu yükümlülük çerçevesinde işin ifası sırasında her türlü önlemi alması da gerekir. Esasen özen borcunun gereği olarak bu sorumluluğunun varlığı açıktır (BK.357 md.). Mahkemece İş Müfettişi’nden alınan bilirkişi raporuna göre karar verilmiş ise de uyuşmazlık BK’nın 355 ve devamı maddelerine göre incelenip değerlendirilmelidir. Dolayısıyla davacının olayın meydana gelmesinde kusur bulunup bulunmadığı iş hukuku mevzuatı hükümlerine göre değil, eser sözleşmesi hükümleri

doğrultusunda alt taşeron, taşeron ve yüklenicinin alması zorunlu tedbirler göz önünde tutularak saptanmalıdır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu, İş Müfettişi tarafından Kastamonu İş Mahkemesi’nin 2005/112 esas sayılı dosyasında iki iş güvenliği uzmanı ve bir hukukçu tarafından iş güvenliği esaslarına göre düzenlenen rapor esas alınarak düzenlenmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, uzman bilirkişiden rapor alınarak 818 Sayılı BK’nın 356 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi hükümleri ile sözleşmedeki alt taşeron sorumluluğu bakımından 818 sayılı BK’nın 99. maddesi hükümü değerlendirilmek suretiyle kusur oranları takdir ve tayin olunmalı ve böylece saptanacak kusura göre rücu edilebilecek tazminat miktarı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, uzman bilirkişiden rapor alınarak 818 Sayılı BK’nın 356 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi hükümleri ile sözleşmedeki alt taşeron sorumluluğu bakımından 818 sayılı BK’nın 99. maddesi hükümü değerlendirilmek suretiyle kusur oranları takdir ve tayin olunmalı ve böylece saptanacak kusura göre rücu edilebilecek tazminat miktarı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

3-Davacı dava dilekçesinde talep ettiği miktar yönünden avans faizi uygulanmasını talep ettiği halde dava tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK’nın 12/3. maddesi uyarınca her nevi inşaat işinin ticari iş olması nedeni ile davacının avans faizi talep hakkı olduğu gözetilmeden mahkemece hüküm altına alınan miktara yasal faiz yürütülmüş olması HMK’nın 26. maddesine aykırı olmuştur.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle ve hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3. bent uyarınca tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2. bent uyarınca taraflar, 3. bent uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7981, Karar No: 2012/10046, Tarih: 07.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/7981 E.  ,  2012/10046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... arafından, davalı ... aleyhine 26/08/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

a-Dava, trafik kazası nedeni ile ölümden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalı sürücünün neden olduğu trafik kazasında desteklerinin yaşamını yitirdiğini beyanla uğradıkları manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Davalı, kusur ve sorumluluğu olmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı sürücünün tali kusuru ile kazanın meydana gelmesine neden olduğu benimsenerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince; olay tarihi, hak sahibi davacıların sayısı, tarafların kusur durumu, ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olaya gelince; olay tarihi, hak sahibi davacıların sayısı, tarafların kusur durumu, ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2098, Karar No: 2016/4308, Tarih: 14.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2098 E.  ,  2016/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 230 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan cevize ait ... ve ..., eriğe ait ..., ait ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., şeftaliye ait ...... Müdürlüklerinden 2012 yılı itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7459, Karar No: 2010/14451, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7459 E.  ,  2010/14451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı müteahhit ...'ün dava dışı ... ...'e ait taşınmaz üzerinde inşaat yapmak üzere bu kişi ile taşınmaz mal satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalamış olduğunu, bu sözleşme gereğince davalı müteahhitin kendisine düşmesi gereken 1.Kat 2 no’lu daireyi kendisine sattığını ancak tapu verilemediğinden harici sözleşme yapıldığını, taşınmazın en geç 31/03/2003 tarihinde teslim edileceğinin aksi taktirde geciken her ay için 500.-DM gecikme cezası uygulanacağının kararlaştırıldığını, daha sonra inşaat henüz bitmeden davalı müteahhitin davacıya 4.kat 5 nolu daireyi ile önceden satmış olduğu 1.kat 2 nolu daireyi takas yapmayı teklif ettiğini ve davacı tarafından üste 22.000,00.-TL verilerek takasın yapıldığını ancak taşınmazın belirtilen sürede teslim edilemediğini bunun üzerine davalıya ihtarname gönderildiğini ancak inşaatın yine teslim edilmediğini ve cezai şartında ödenmediğini belirterek, sözleşme gereğince 14 aylık gecikme bedeli olan 7.000.-DM karşılığı 6.300,00.-TL ile eksik bırakılan işler bedeli 2.203,10.-TL ile tespit giderleri olmak üzere toplam 8.826,90.-TL.nin ait olduğu aylardan itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; Davanın 5 yıllık zaman aşımı süresine tabi olduğunu ve bu süreninde dolmuş olduğunu ayrıca esas yönünden ise gecikme için ceza konulan dairenin dava konusu daire olmadığını bu durumun dosyaya sunulan sözleşmelerden de anlaşılabileceğini, yaptığı yapıda herhangi bir eksiklik olmadığını, aksine bazı yerlerindeki değişikliklerin davacının isteği ile yapıldığını, davacının istemi ile yapılan değişikliklere ilişkin davacının fark ödemesi gerekirken bunu ödemediğini, davacının ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin dava konusu daireyi teslim aldığını, bu nedenle cezai şart istem hakkının düşmüş olduğunu, inşaatta gecikme olmadığını çünkü inşaatın bulunduğu yerin oteller bölgesi olduğunu ve burada yılın bir çok zamanında inşaat yasaklarının bulunduğunu, ayrıca davacının alması gereken mermerleri uzunca bir süre almadığından kendisi tarafından alınmak zorunda kalındığını, davacının kendi kusuru ile inşaat süresini uzattığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davanın kısmen kabulü ile 1.150,00.-TL eksik ... bedeli ile 14 aylık cezai şart bedeli 6.300,00.-TL.nin 26/06/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, Davanın kısmen kabulü ile 1.150,00.-TL eksik ... bedeli ile 14 aylık cezai şart bedeli 6.300,00.-TL.nin 26/06/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1)4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında 4077 sayılı yasada tanımlanan şekilde satış sözleşmesi ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunu uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Davalı Müteahhidin dava dışı arsa sahibi ile yaptığı Kat Karşılığı inşaat Sözleşmesinden payına düşen dairenin davacı alıcıya satımına ilişkin olup, anılan satış sözleşmesi Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı tarafından temyiz olunan kararın 1. bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, 2. bentte gösterilen nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan 100.50 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 1.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/128, Karar No: 2020/1722, Tarih: 10.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/128 E.  ,  2020/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62/1, 52/2-4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden önce 05/08/2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu, sanığın 27/03/2019 tarihli son celsede yüzüne karşı tefhim edilen mahkumiyet hükümlerini nasıl temyiz edeceğinin tüm ayrıntısıyla açıklandığı, mazereti kabul edilerek duruşmaya katılmayan sanık müdafiine 17/05/2019 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanık müdafii ve sanığın 7 günlük süresinden sonra 27/05/2019 tarihinde sunulan dilekçeyle temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından, vaki temyiz taleplerinin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.