muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8334, Karar No: 2023/509, Tarih: 08.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8334 E.  ,  2023/509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/217 E., 2022/54 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Taraf vekilleri

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Taraf vekillerince Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, Aydıner Eczanesi'nin sahibi olduğunu, davalı kurum ile arasında ilaç teminine ilişkin sözleşme imzalandığını, 14.05.2011 tarihinde Gaziantep Emniyet Müdürlüğünce davalı kurum aleyhine reçetelerde usulsüzlük yapıldığı gerekçesi ile gözaltına alındığını ve savcılık tarafından serbest bırakıldığını, olay ile ilgili Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/122 esasında dava açıldığını, davanın halen devam ettiğini, yargılaması devam eden ve henüz suçluluğu hakkında kesinleşmiş bir karar bulunmayan olay nedeniyle sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, ödeme iadesi, faizi, cezai şart adı altında yüklü meblağın ödenmesi için ihtarname gönderildiğini, reçeteleri kendisine getiren Bekir Tatar'ın çalışanı olmadığını, reçetelerin sahte olmadığını, fakat reçete sahipleri için düzenlenen raporun sahte olduğunu, bu raporların sahte olup olmadığı hususunu denetleyemeceğini belirterek, öncelikle sözleşmenin feshine, 2 yıl sözleşme yenilememe, 414.317,40 TL para cezasının tahsiline, 41.540,20 TL ödemenin faizi ile iadesine ilişkin kararın yürütmesinin tedbir yoluyla durdurulmasına, yargılama sonucunda dava konusu kararın iptaline ve tüm sonuçları ile birlikte ortadan kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, yapılan denetim ve sonucunda hazırlanan 07.06.2011 tarihli raporda, davacı tarafça kuruma fatura edilen 41.323,28 TL tutarındaki reçetenin sahte ilaç raporu kullanılarak kuruma fatura edildiğinin ve 216,92 TL tutarındaki reçete arkasındaki imzanın hasta ya da hasta yakınlarına ait olmadığının tespit edildiğini, davacı ile imzalanan protokolün 6.3.19 ve 6.3.10. maddeleri gereği cezai şart uygulandığını ve davacının hakedişlerinden kesinti yapılacağının bildirildiğini, davacının sorumluluğu olmadığını belirtmesine rağmen müstahdemlerinin işlemlerinden de sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece; dava konusu uyuşmazlık ile ilgili Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/122 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda 14.05.2013 tarih, 2013/227 sayılı karar ile sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının davacı yönünden Yargıtay'dan geçerek 09.04.2014 tarihinde kesinleştiği, dolayısı ile davacıya isnat edilen suçun ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 27.02.2018 tarihli ve 2015/31967 E., 2018/2545 K. sayılı ilamıyla; "1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-.... Uyuşmazlığa konu 41.323,28 TL tutarındaki reçetenin sahte olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Her ne kadar, bu madde kapsamında eczacının kastı olmadığı sonucuna varılarak para cezası ve fesih ihtiva eden cezai işlemin haksızlığının tespitine karar verilmiş ise de karşılığı bulunmayan 41.323,28 TL tutarındaki reçete bedelinin davalı kuruma yüklenmesi sonucunu doğuran reçete bedelinin tahsiline yönelik işlemin de haksızlığının tespitine karar vermek doğru olmamıştır. Gerek madde lafzının içeriğinde gerekse davacıda kasıt olmasa da sahte reçete tutarlarının Kurumca eczaneye ödenmemesi gerektiğinden mahkemece 41.323,28 TL tutarındaki reçete bedeli yönünden davacı talebinin reddedilmesi gerekirken bu talep yönünden de kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir. 3-Kabulüne göre de davacının taleplerinden birisi de 216,92 TL tutarındaki reçetenin arkasında bulunan imzanın hasta veya yakınlarına ait olmadığının tespit edilmesi sebebiyle protokolün 6.3.3. maddesi gereği reçete bedelinin 5 katı tutarında uygulanan cezai şart ve yine bu reçete bedelinin yersiz ödeme kabul edilerek iadesine ilişkin kurum işleminin iptali talebidir. Oysa mahkemece, bu hususta bir değerlendirme yapılmaksızın ve gerekçede bu kısım yönünden davanın neden kabul edildiği açıklanmaksızın hüküm kurulmuş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir." gerekçeleriyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın kısmen kabulüne, dava konusu davalı kurumun 19.12.2011 tarihli yazısı ile davacı ile aralarındaki sözleşmenin feshi ve 414.317,40 TL cezai şart tahsiline ilişkin kararının iptaline; yersiz ödendiği tespit edilen 41.323,28 TL tutarındaki reçete ile 216,92 TL tutarındaki reçetenin arkasında bulunan hasta veya yakınlarına ait olmadığının tespit edilmesi sebebiyle protokolün 6.3.3. maddesi gereği reçeten bedelinin 5 katı tutarında uygulanan 1.084,60 TL cezai şart ve yine bu reçete bedelinin yersiz ödeme kabul edilerek iadesine ilişkin kurum işleminin iptali talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 22.09.2022 tarihli ve 2022/4430 E., 2022/6871 K. sayılı ilamıyla; Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı, taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; reçetelerin sahte olmadığını, davacının reçetede yazılı olan ilaçları ilgilisine teslim ederek gerek yasadan gerek SGK ile arasında olan sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüğünü ifa ettiğini, bu nedenle oluşan zarardan davacının değil denetim görevini ihmal eden veya kasten hareket eden ilgililerin sorumlu olduğunu, davacının teslim ettiği ilaç bedellerini davalının karşılamakla yükümlü olduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/122 E. sayılı dosyasında davacının beraat etmiş olmasının kurumu zarara uğratmadığı anlamına gelmediğini ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2009 Yılı Protokolünün 6.3.3, 6.3.19, 4.3.6 maddeleri dayanak gösterilerek tesis edilen uyarı, sözleşmenin feshi, cezai şart ve reçete bedellerinin tahsiline yönelik kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesinde verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapmak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

2. Yargıtay Dairesince bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme, kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. (04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

3. Değerlendirme

2. Yargıtay Dairesince bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme, kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. (04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

3. Değerlendirme

Bozma kararında belirtilen gerektirici sebeplere, Mahkemece uyulan bozma kararında belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verilmiş olmasına, bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, tarafların karar düzeltme taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Karar düzeltme taleplerinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı karar düzeltme harcının düzeltme isteyenlerden davacıya, para cezalarının düzeltme isteyen taraflara yükletilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3329, Karar No: 2014/7367, Tarih: 03.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3329 E.  ,  2014/7367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/56612

MAHKEMESİ : Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.12.2013

NUMARASI : 2013/33 Esas, 2013/238 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 28.05.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından M.. A.. hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki görevlendirmeye dayanarak sanık E.. K.. adına gelen Av. H.. Ç.. huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık E.. K.. hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 11.06.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, suç tarihinden yaklaşık iki yıl kadar sonra mağdurenin arkadaşı Kübra'ya yazdığı mektubun okul idaresinin eline geçmesi üzerine ortaya çıkan ve bu şekilde adliyeye yansıyan olayda, sanığın suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdureyi evine çağırarak basit cinsel istismarda bulunduğu ve hürriyetinden yoksun bıraktığının sabit olduğu, ancak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini cebir, tehdit ve hile kullanmak suretiyle gerçekleştirdiğine, ayrıca cinsel istismar eyleminde de cebir ve tehdit kullandığına dair delil bulunmadığından, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK.nın 109/1. maddesi yerine 109/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması ve çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken koşulları bulunmadığı halde TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ve duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

03.06.2014 tarihinde verilen işbu karar 11.06.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Serkan Akkum hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2013/20792, Karar No: 2014/5910, Tarih: 14.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20792 E.  ,  2014/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/1361-2013/1637

Taraflar arasında görülen su aboneliği tesisi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde; Ankara İli, ..İlçesi, .. Mah. (38000 ada 7 parsel) No:25/12 adresinde bulunan dairenin maliki olduğunu konutuna su akışının sağlanması için müracaatta bulunduğunu, müracatının taşınmazın yapı kullanım izin belgesi bulunmaması nedeniyle reddedildiğini belirterek, mağduriyetinin giderilmesi açısından su abonelik sözleşmesinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; Söz konusu adreste bulunan binaya ferdi abonelik yapılması için İmar Kanunu'nun 31.maddesine göre yapı kullanma izin belgesi olması gerektiğini; binaya ait iskan belgesi getirilmeden davacı adına ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının taşınmazına abonelik tesisine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanunu'nun Yapı Kullanma İzni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir.Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan ) izninin bulunmaması ve yapı (inşaat) ruhsatının 18.09.2008 tarihinde alınmış olması karşısında, davaya konu yere ilişkin ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığı gibi, yapı (inşaat) ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin de, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14649, Karar No: 2012/718, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14649 E.  ,  2012/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması, kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması, suça konu yerle ilgili sanığın hazineye ecrimisil ödediğinin anlaşılması karşısında mevcut kanıtları değerlendirilip gerektici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. madde- sinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4075, Karar No: 2024/20416, Tarih: 18.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/4075 E.  ,  2024/20416 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/472 E., 2022/159 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ..., ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR: ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Suça sürüklenen çocuklar bozmaya uyularak kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I.Suça sürüklenen çocuklar hakkında ..., ... ve ...'e karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, şikâyetçi ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II.Suça sürüklenen çocuklar hakkında ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Çalınan eşyanın 50,00 TL civarında bozuk para olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan değerin az olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5500, Karar No: 2016/4188, Tarih: 24.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/5500 E.  ,  2016/4188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/2699, Karar No: 2005/2819, Tarih: 17.03.2005

5. Hukuk Dairesi 2005/2699 E., 2005/2819 K.

**5. Hukuk Dairesi 2005/2699 E., 2005/2819 K.**

**- FAİZ

- KAMULAŞTIRMASIZ EL ATMA**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Değerlendirme ilk dava tarihine göre yapıldığından faize de ilk dava tarihinden hükmetmek gerekirken, sonra açılan dava tarihinden faize hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılamasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. ve 2. bentlerindeki (7.11.2003 dava) tarih ve kelimelerinin çıkarılarak, yerlerine (2.5.2002 İlk dava) tarih ve kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece (DÜZELTİLEREK ONANMASINA) ve peşin alınan temyiz harçlarının İstenildiğinde ödeyenlere geri verilmesine, 17.3.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi