muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1052, Karar No: 2025/6132, Tarih: 07.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2025/1052 E.  ,  2025/6132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2024/2815 Değişik iş

SUÇ : Hakaret

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü kararı

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında hakaret suçundan, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itiraz üzerine itiraz mercii tarafından itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20/01/2025 tarihli ve 94660652-105-35-14417-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05/02/2025 tarihli ve KYB-2025/10044 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05/02/2025 tarihli ve KYB-2025/10044 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, şüphelinin sosyal medya üzerinden müştekiye hakaret içerikli yorumda bulunduğu şikayeti üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, bahse konu suçun dava zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, müşteki vekili tarafından anılan karara karşı itirazda bulunulması üzerine, itiraz mercii İzmir 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/03/2024 tarihli kararı ile suçun yasal unsurlarının oluştuğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, şikayete konu suç tarihinin 26/12/2015, olağan zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, inceleme konusu suç yönünden zamanaşımını kesen bir işlemin bulunmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karar tarihinde zamanaşımı süresinin dolduğu cihetle itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

5271 Sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." ikinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172 nci maddesinin birinci fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak delil(ler) bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak delil(ler) bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

İnceleme konusu somut olayda; hakaret suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu nazara alındığında, suç tarihinin 26.12.2015 olduğu, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğundan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yerinde olduğu gözetilmeden, şüpheli hakkında itiraz sonucunda verilen itirazın kabulüne dair mercii kararı hukuka aykırıdır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/03/2024 tarihli ve 2024/2815 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15762, Karar No: 2014/10085, Tarih: 18.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15762 E.  ,  2014/10085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2011/187-2013/452

Davacı M.. Ü.. vekili Avukat H. S.. tarafından, davalı H.. A.. aleyhine 17/05/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız haciz nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız haciz nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10966, Karar No: 2009/769, Tarih: 26.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/10966 E.  ,  2009/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLVAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2008

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, kayden davalılara ait çekişmeli taşınmazlara uygulanan dayanak kayıtlar değişebilir sınırlı olduğundan miktarıyla geçerli olduğunu, taşınmazların kayıp ve yitik kişilerden kaldığını ileri sürerek, miktar fazlasının tapularının iptali ile Hazine adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu 18 ve 7 parseller yönünden isteğin tazminata dönüştürüldüğü, davalıların tazminatı kabul ettikleri gerekçesiyle bu parseller yönünden davanın kabulüne, diğer parseller yönünden kesin hüküm nedeniyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “ dava konusu taşınmazların tespitine karşı Hazine tarafından aynı yer kadastro mahkemesinde açılan davalarda, çekişmeli parseller yönünden o tarihte yürürlükte olan 766 Sayılı Yasanın 60/3. maddesi uyarınca, tespite itiraz edilmemiş sayılmasına ilişkin verilen kararın, işin esasına ilişkin bulunmaması nedeniyle kesin hüküm oluşturmayacağı gözetilerek işin esası yönünden taraf delillerinin toplanarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, dava konusu 82 parsel yönünden satış vaadi sözleşmesine dayalı iptal, tescil davasının kabulüne, diğer taşınmazlar yönünden davacı Hazine’nin açtığı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacı Hazine’nin açtığı tapu iptal, tescil davasının reddine, M.S.Ö. tarafından 82 parsele yönelik kayıt maliki şahıslar aleyhine açılan satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptal, tescil davasının kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; temyize konu 3, 14, 17, 22, 41, 45, 54, 79, 82, 88 ve 94 parsel sayılı taşınmazların genel kadastroda tapu ve vergi kayıtlarının uygulanması suretiyle davalılar adına tespit edildiği, bu tespite karşı Hazine tarafından kadastro mahkemesinde açılan davalarda, çekişmeli parseller yönünden o tarihte yürürlükte bulunan 766 Sayılı Yasanın 60/3. maddesi uyarınca tespite itiraz edilmemiş sayılmasına karar verildiği, anılan kararların kesinleştiği, davacı Hazine’nin çekişmeli taşınmazlara uygulanan dayanak kayıtların gayri sabit sınırlı olduğu, bir kısım dayanak kayıtların zemine uymadığı taşınmazların kayıp ve yitik kişilerden kaldığı iddiasıyla eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar 13.7.2006 tarih 2006/6504 E – 8232 Karar sayılı Daire bozma ilamında; “ kadastro mahkemesinde Hazine tarafından açılan tespite itiraz davalarının, o tarihte yürürlükte bulunan 766 Sayılı Yasanın 60/3. maddesi uyarınca tespite itiraz edilmemiş sayılmasına karar verildiği gözetilerek, değinilen yasa hükmüne dayalı kararların işin esasına ilişkin bulunmaması nedeniyle kesin hüküm oluşturmayacağından işin esası yönünden taraf delillerinin toplanarak bir hüküm kurulması” gereğine işaret edilmiştir.

Ne varki; bozma gereği yerine getirilmemiş, işin esası yönünden hükme yeterli bir araştırma yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; önceki bozma kararı doğrultusunda, taraf delillerinin toplanarak, dava ve tespit dayanağı kayıtların çekişmeli taşınmazlara, mahallinde keşif yapılarak yerel bilirkişiler ve uzman bilirkişiler aracılığıyla uygulanması, infazda duraksamaya yer vermeyecek biçimde rapor ve krokilerin alınması, tanıkların dinlenmesi dava konusu 82 parsel sayılı taşınmaz yönünden satış vaadi sözleşmesine dayanılarak, tespit malikleri şahıslar aleyhine açılan iptal, tescil davasının davalılarınca davanın kabul edilmesi nedeniyle kabulle sonuçlandığı, anılan davalıların, bu hususu temyiz etmedikleri ve mülkiyetin Türk Medeni Kanununun 705. maddesi gereğince M. S.Ö.a geçtiği hususu da gözetilerek, hükme yeterli bir araştırma yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bozmaya yanlış anlam verilmek suretiyle yazılı olduğu üzere davacı Hazinenin davasının reddedilmesi doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11577, Karar No: 2023/1704, Tarih: 23.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11577 E.  ,  2023/1704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 2439 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.05.2019 tarihli ve 2018/238 Esas, 2019/130 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli ve 2019/2477 Esas, 2021/705 Karar sayılı kararı ile; arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta davacı idarenin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile ilk derece mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilen bedelin, Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan, 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı uyarınca derhal ödenmesine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli ve 2019/2477 Esas, 2021/705 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli ve 2019/2477 Esas, 2021/705 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendinde; "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği," düzenlenmiştir.Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın ödeme hükmüne ilişkin bölümünde Kanun'un olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; davaya konu taşınmazın bedelinin yüksek belirlendiğini, objektif değer artış oranı ve kapitalizasyon faiz oranının hatalı alındığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 2439 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Arazi niteliğindeki İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 2439 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Temyizen incelenen ve bozma ilamına uyularak verilen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19277, Karar No: 2015/26072, Tarih: 17.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/19277 E.  ,  2015/26072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde rutin bir şekilde çalışırken insan kaynakları müdürünün davacıyı odasına çağırdığını, kendisiyle yollarını ayırmak istediklerini, eğer istifa dilekçesi verirse tazminat ve diğer haklarını ödeyeceklerini, aksi halde işsizlik maaşı da alamayacak şekilde iş akdini feshedeceklerini söylediklerini, hiçbir surette bu teklifi kabul etmeyen davacının istifa dilekçesi de vermeyeceğini bildirmesi üzerine iş akdinin feshedildiğinin kendisine söylendiğini, iş akdinin herhangi bir neden belirtilmeden feshedildiğini, aslında sendikal örgütlenme ve Tek Gıda İş Sendikası'na üye olunmasından dolayı iş akdinin feshedildiğini, çalıştığı süre içinde davacının işveren ve işveren vekilleri ile hiçbir sorunu olmadığını, işini en iyi şekilde yaptığını, çalışma arkadaşları ile ilişkilerinin iyi olduğunu, ... 'nın 2012 yılının mayıs-haziran aylarından itibaren davalı işverenlikte örgütlenme faaliyetlerinde bulunduğunu, işverenin de örgütlenmeyi kırmak ve gerekli çoğunluğa ulaşılmasına engel olmak için her türlü yola başvurduğunu, işçilerin sendikadan istifaya zorlandığını, işçilerden zorla ... 'den alınan e-devlet şifrelerinin istendiğini ve e-devlet sitesi üzerinden sendikadan istifalarının gerçekleştirildiğini, tüm bu baskılara boyun eğmediği için davacının iş akdinin feshedildiğini belirterek, davacının iş akdinin feshinin haksız ve geçersiz olduğunun tespitine ve davacının işe iadesine, işe iade kararına rağmen davacının bir ay içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gerekli tazminat miktarının 1 yıllık ücret olarak tespitine, kararın kesinleşmesine kadar olan dönem için 4 dört aylık ücret ve diğer hakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili e; müvekkili şirketin kuruluşundan bu yana çalışanların temsil edilme ve örgütlenme haklarını tamamen kendi özgür iradeleri ile kullanmaları için gereken huzurlu ve özgür ortamı sağlama çabası içinde olduğunu, sendikal örgütlenmenin engellenme çabası içinde olunduğunun belirtildiğini, ancak müvekkili şirkette ... Sendikası'na bağlı 584 işçi bulunduğunu, engelleme çalışması yapılması halinde bu sayıya ulaşma imkanının olamayacağını, ... Sendikası'nın şirket çalışanlarının güvenini kazanamadığını ve bu başarısızlıktan dolayı gerekli çoğunluğu sağlayamadığını, bu başarısızlık karşısında müvekkili şirketi suçlama yoluna gittiklerini, müvekkili şirket hakkında asılsız haberler yaparak boykot başlattıklarını, sendika tarafından şirketin ticari itibarını zedeleyecek beyanlarda bulunulduğunu, davacının iş akdinin müvekkili şirket ürünlerini tüketmeme ve müvekkili şirket ürünlerini boykot etme yönündeki eylemleri desteklemesi ve facebook hesabından da bu yönde paylaşımlarda bulunması nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, feshin haklı nedene dayandığını, davacının e-devlet kapısı üzerinden sendikaya üye olduğunu, bu nedenle davacının sendika üyesi olup olmadığının müvekkili şirket tarafından bilinemeyeceğini, feshin sendikal nedene dayanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacının davranışının, sosyal paylaşım sitesinde sendikal faaliyet olarak yapılan Sütaş ürünlerinin tüketilmemesi yönündeki boykotuna ilişkin bir yazıyı beğenmekten ibaret olduğu, bu davranışın tek başına sadakat ve özen yükümlülüğüne aykırılık teşkil etmeyeceği, davacının iş saatleri dışında sosyal paylaşım sitesinde yaptığı beğenme eyleminin haklı ve geçerli fesih gerekçesi oluşturmayacağı, davalı işyerinde çalışanların işvereni eleştirme ve üretilen ürünleri tüketmeme şeklindeki davranışlarının sadakat yükümlülüklerine ve özen borcuna aykırılık teşkil etmeyeceği, tanık beyanlarına ve daha önce iş akitleri feshedilip dava açan işçilerin dava dosyalarındaki bilgilere göre işveren tarafından sendikalı olduğu öğrenilerek işçilerin öncelikle sendika üyeliğinden istifa etmelerinin istenildiği, istifa etmeyenlere baskı yapılarak istifa etmeye zorlandıkları istifa etmeyenlerin ise iş sözleşmelerinin değişik nedenlerle feshedildiği bu nedenle feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: