muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2510, Karar No: 2013/5296, Tarih: 28.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2510 E.  ,  2013/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki alacak davasına dair ... 1.Asliye Hukuk (Tüketici Mah.Sıft.) Mahkemesinden verilen 03.05.2012 günlü ve 2012/54 E. 2012/155 K.sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 13.11.2012 günlü ve 2012/17496 E.-2012/23398 K.sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacı ve davalı arasında yapılan protokol gereğince, davalı müteahidin 141 ada, 20 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki B Blok-39 no'lu bağımsız bölümü 61.000 TL bedelle davacıya sattığını, davacının edimini yerine getirdiğini, davalıya borcu bulunmadığını, ancak davalının edimini yerine getirmeyerek, taşınmazın tapu devrini davacıya vermediğini belirterek, dava tarihindeki taşınmaz değerinin şimdilik 10.000 TL.sinin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; sözleşmenin şekil şartlarına uygun olmayıp geçersiz olduğunu, satış bedelinin hiç ödenmediğini belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; sözleşmeden sonra dairenin bitmesiyle birlikte davacının yerleştiği, ancak tapusunun dava dışı Necati Göker'e verildiği, bu şahıs tarafından 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/321 E.-2009/124 K.sayılı kesinleşen ilamıyla davacı ...'ın müdahalesinin önlenmesine ve ecrimisil ödemesine karar verildiği, bu hale göre tapunun davacıya devredilemeyeceği, davacının "herhangibir bedel ödemeden dava konusu bağımsız bölümde oturması, adına abonelik çıkartmasının hayatın olağan akışına ters olduğu, davalının 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyasında; dava konusu dairenin bedelini davacıdan almadığı yönünde bir iddiasının da bulunmadığı, gerekçe gösterilerek ve dairenin değerinin bilirkişilerce 101.960 TL tespit edildiği belirtilip, taleple bağlı kalınarak 10.000 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve bu karar Dairemizin 03.05.2012 tarih ve 2012/54-155 K.sayılı ilamı ile onanmıştır.

TMK.nun 6.maddesine göre; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda; davacının, taraflar arasında mevcut sözleşmede kararlaştırılan taşınmaz bedelini ödediğini yasal delillerle kanıtlaması gerekir. HUMK.nun 288.madde (HMK.200 md.) hükmüne göre, müddeabihin miktarı itibariyle iddianın senetle ispat edilmesi gerekir. Taraflar arasında taşınmazın haricen satışına ilişkin düzenlenen sözleşmede, 62.000 TL taşınmaz bedelinin ödeme planı gibi taksitle ödeneceği belirtilmiştir. Ancak, davacı taşınmaz bedelini ödediğini yazılı delille ispat edememiştir. Davalı, taşınmaz bedelini almadığını savunmaktadır.

Bu durum karşısında; davacının yemin deliline dayanmadığına ilişkin yargılamadaki beyanı da dikkate alınmak suretiyle, davasını ispat edemediği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Açıklanan nedenlerle mahkeme kararı bozulmalıdır. Ancak, Dairemizce davanın kabulüne ilişkin karar bu hususlar gözetilmeden zuhulen onanmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 03.05.2012 gün ve 2012/17496 E.-2012/23398 K.sayılı onama kararının kaldırılmasına ve ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.05.2012 tarih ve 2012/54-155 sayılı kararının BOZULMASINA ve peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1070, Karar No: 2024/1225, Tarih: 26.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/1070 E.  ,  2024/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/189 E., 2022/504 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; Dairemizin 23.10.2023 tarihli ve 2023/1163 E., 2023/2825 K. sayılı ilamıyla İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, bu Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması sonucunda verilen Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.

Dairece verilen kararda maddi hataya dayalı olarak karar düzeltme yolunun açık olduğu yazılmıştır.

Bu durumda davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21680, Karar No: 2016/16095, Tarih: 10.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/21680 E.  ,  2016/16095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 10/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24263, Karar No: 2015/9029, Tarih: 04.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24263 E.  ,  2015/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.05.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/6645, Karar No: 2022/8372, Tarih: 21.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/6645 E.  ,  2022/8372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kıyı Kanunu'na dayalı tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir. Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı ile hazırlanan, 28.01.2022 tarihli ve 31733 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1938, Karar No: 2023/2942, Tarih: 09.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1938 E.  ,  2023/2942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı (Mağdurelere karşı ayrı ayrı)

HÜKÜMLER : Mahkumiyet (Mağdure sayısınca)

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2014 tarihli ve 2014/25058 Esas sayılı iddianamesiyle sanığın mağdure ...'ye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile diğer mağdurelere karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı cezalandırılması talep edilmiştir.

2. İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2017 tarihli ve 2014/324 Esas, 2017/247 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 4 kez neticeten 15'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile yine çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 kez neticeten 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 27.04.2018 tarihli ve 2018/556 Esas, 2018/893 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 27.04.2018 tarihli ve 2018/556 Esas, 2018/893 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 27.04.2018 tarihli ve 2018/556 Esas, 2018/893 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdureler ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 08.12.2020 tarihli ve 2019/7027 Esas, 2020/5712 Karar sayılı kararı ile "Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, sanığın her bir mağdureye yönelik gerçekleştirdiği sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin ayrı ayrı ve açıkça yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurularak ulaşılan kanaatin belirtilmesi gerektiği halde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerde bu hususların CMK'nın 230. maddesine aykırı olacak şekilde bulunmaması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 31.03.2021 tarihli ve 2021/2 Esas, 2021/153 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 4 kez neticeten 15'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve yine çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 kez neticeten 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 31.03.2021 tarihli ve 2021/2 Esas, 2021/153 Karar sayılı kararın sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdureler ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.03.2022 tarihli ve 2021/24523 Esas, 2022/2332 Karar sayılı kararı ile "İlk derece mahkemesince 08.12.2020 tarhli bozma ilamına uyulmasından sonra buna uygun şekilde sanığın değişik tarihlerde her bir mağdureye yönelik cinsel istismar eylemlerinin müstakilen açıklanıp, buna göre yapılacak vasıflandırmaya istinaden gerekçeli hükümler kurulması zorunlu iken bu konuda herhangi bir değerlendirmede bulunulmayıp, sanık ile mağdurelerin aşamalardaki ifadelerine atıfta bulunmak suretiyle esasa ilişkin kabul yapılmaksızın gerekçesiz hükümler kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

7. İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 08.09.2022 tarihli ve 2022/234 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdureler ..., ..., ... ve ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 4 kez neticeten 15'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; yine, mağdure ...'ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 kez neticeten 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

Sübuta, eksik incelemeye (Savunma makamınca bildirilen şahısların tanık sıfatıyla dinlenilmemesi, olay yeri olduğu iddia edilen okul ve lojman bınalarında keşif işlemine başvurulmaması, sanık ile aynı okulda ücretli anaokulu sınıfı öğretmenliği yapan tanık ... arasındaki husumet sebeplerinin ve vaki şikayetin tanık ...'in mağdure öğrencileri etkisi altına alıp harekete geçirmesi sonucu gerçekleştiği hususlarının yeteri kadar araştırılmaması), mağdurelerin en yetkin ruh sağlığı raporlarının Ege Üniversitesi Hastanesince düzenlenen raporlar olmasına karşın dava konusu olaydan dolayı ruh sağlıklarının bozulduğu yönündeki diğer yetersiz raporlar hükme esas alınmak suretiyle lehe kanun tespitinde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının da dikkate alınması nedeniyle sanık hakkında fazla ceza tayinine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdureler ..., ..., ... ile ... Vekillerinin Temyiz İstemleri

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdureler ..., ..., ... ile ... Vekillerinin Temyiz İstemleri

Sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi ve mağdurelerden ...'ya yönelik eyleminden dolayı da cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca arttırım yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda dava konusu olayın;

Katılan mağdure ... yönünden; sanığın değişik zamanlarda mağdureye film izletmesi, odanın kapısının dışarıdan açılamıyor olması da dikkate alındığında sanığın mağdureyi kucağına oturtup, göğsüne ve bacaklarına dokunması;

Katılan mağdure ... yönünden; sanığın değişik zamanlarda mağdureye film izletmek istemesi, odanın kapısının dışarıdan açılamıyor olması da dikkate alındığında sanığın mağdureyi kucağına oturtup, cinsel organına ve bacaklarına dokunması,

Katılan mağdure ... yönünden; sanığın değişik zamanlarda mağdureye film izletmek istemesi, odanın kapısının dışarıdan açılamıyor olması da dikkate alındığında sanığın mağdureyi kucağına oturtup, mağdurenin vücuduna ve göğüslerine dokunması, külodunu ve külotlu çorabını çıkarması, cinsel organını mağdureye sürtmesi,

Katılan mağdure ... yönünden; sanığın değişik zamanlarda mağdurenin cinsel organına dokunması, mağdurenin ellerini tutup kendi cinsel organına dokundurtması, mağdureye cinsel organını sürtmesi,

Katılan mağdure ... yönünden ise; sanığın mağdure ile yalnız kaldıkları süre içerisinde ona müstehcen içerikli film izletip, yanaklarından öpmesi, dokunması ve kucağına oturtmaya çalışması,

şeklinde gerçekleştiği kabul edilmiş;

Mahkemenin bu kabulü ve kurulan hükme dair;

"Katılan mağdureler ve aileleri ile sanık arasında istismar gibi bir suç yönünden iftira etmeyi gerektirir husumet bulunmaması, tanık ... ile sanık arasında yine istismar gibi bir suç yönünden iftira etmeyi gerektirir husumet bulunmaması, sanığın öğretmen ve vekil müdürlük yaptığı odasında müstehcenlik içeren CD'lerin tespiti, sanığın zaman zaman katılan mağdurelere bisküvi, çikolata verdiğini ve para verdiğini kabul etmesi, 5 farklı öğrencinin yani katılan mağdurelerin sanık hakkında benzer iddialarda bulunması, katılan mağdurelerin aşamalarda özü itibariyle değişmeyen istikrarlı beyanları, Adli Tıp Genel Kurulundan aldırılan ve geçerli kabul edilen raporlarına göre olay nedeniyle ruh sağlıklarının kalıcı olarak bozulduğunun bildirilmesi hususları karşısında sanığın cinsel istismar eylemleri sabit görülmüştür." şeklindeki gerekçesinin de usul ve kanuna, dosya kapsamına uygun olduğu yapılan temyiz incelemesi sonucunda kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdureler ..., ..., ..., ... vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 08.09.2022 tarihli ve 2022/234 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararlarında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdureler ..., ..., ..., ... vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde

hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/209, Karar No: 2023/1396, Tarih: 20.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/209 E.  ,  2023/1396 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2363 E., 2022/2746 K.

FER'Î MÜDAHİL :Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 03.06.2021

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/293 E., 2022/55 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 1995 yılında Eczacılar Odasına eczacı olarak kaydolduğunu, yine 1996 Ağustos ayından itibaren davalı ...'a ait eczanede mesul müdür olarak görev yaptığını, buna karşın SGK kayıtlarının incelendiğinde müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihin 04.10.2000 şeklinde yer aldığını, oysa müvekkilinin 06.08.1996 tarihinden 30.11.1997 tarihine kadar yaklaşık 1,5 yıl süre ile davalı ...'a ait ... Eczanesinin mesul müdür olarak görev yaptığını belirterek müvekkilinin davalı iş yerinde meslek odasına kayıt tarihi olan 15.02.1995 tarihinden 30.11.1997 tarihine kadar aksi kanaat olarak mesul müdürlük tarihi esas alınarak 06.08.1996 tarihinden 30.11.1997 tarihine kadar davalı iş yerinde çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı adına çıkartılan tebligatın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen cevap dilekçesi ibraz etmemiş, katılmış olduğu duruşmalarda davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının ispata dayanması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin istisnasının olduğunu ve somut olayda hak düşürücü sürenin işlememiş olduğunu, davacının işi giriş bildirgesinin verilmesi hususunun somut olayda gerçekleşmiş olduğunu, kamu tanıklarının da davacının çalışmasının fiili olduğunu doğrulamış olduğunu, resmi kurumlara da davacının çalıştığının bildiriminin yapılmış olduğunu açıklanan nedenlerle davanın kabulünün gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç