muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10748, Karar No: 2015/20197, Tarih: 10.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/10748 E.  ,  2015/20197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile cezai şart alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 31.08.2005-26.10.2009 tarihleri arası satınalma ve sözleşmeler müdürü olarak çalıştığını, son ücretinin 6.500,00 TL olduğunu, iş sözleşmesinin geçersiz sebeple yönetim kurulu kararıyla 26.10.2009 tarihinde feshedildiğini, 01.04.2006 tarihli iş sözleşmesinin 11/2 maddesine göre davalının 52 hafta ihbar tazminatı ödemesi gerekirken, 16 hafta ihbar tazminatı ödediğini, davalının ihbar tazminatını giydirilmiş ücret üzerinden ödemesi gerekirken çıplak ücret üzerinden ödediğini, saha tazminatı, aile yardımı, çocuk yardımı, bireysel sigorta ödemesi, lojman, araba, telefon ve yemek yardımı yapılmasına rağmen bu kalemlerin ücrete dahil edilmediğini ileri sürerek, fark ihbar tazminatı, ödenmeyen 36 haftalık ihbar tazminatı ve 6 aylık cezai şart tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, feshin işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli sebeplere dayandığını, her ne kadar taraflar arasındaki iş sözleşmesinde ihbar süresi 52 hafta olarak belirlenmiş ise de, düzenlemenin haksız olup, ihbar süresinin sözleşmeyle artırılabileceğine ilişkin kanundaki düzenlemenin amacını aşan MK 2. maddesine göre iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, saha tazminatının ihbar tazminatına ilave edildiğini, ücrete ilave istenilen diğer kalemlerin hesaplama yapılırken ihbar tazminatına ilave edilip, giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanıp 16 hafta üzerinden ihbar tazminatı ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Davacı işçinin giydirilmiş ücretinin hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Davacı işçinin giydirilmiş ücretinin hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, giydirilmiş ücretin tespitinde, araç (benzin), telefon ile saha tazminatı ödeneği nazara alınmıştır. Ancak, dosya kapsamına göre, araç (benzin) ve telefon ödeneğinin, işin ifasında kullanılması üzere verildiği sabit olup, işçiye sağlanmış mali bir hak olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Anılan sebeple, işçiye sağlanmış menfaat olarak kabul edilmeleri ve hesaplamalara dahil edilmesi hatalı olmuştur. Saha tazminatı ödeneğinin ise, öncelikle hangi iş düzenlemesinde yer aldığı belirlenmeli, bu tazminatın sürekli mi ödendiği yoksa sahaya çıkıldığı zaman çıkış süresine göre mi ödendiği hususları tespit edilmeli ve eğer her halükarda ödenen bir tazminat değil ise giydirilmiş ücret tespitinde dikkate alınamayacağı gözetilmelidir.

2-Her ne kadar taraflar arasında imzalanan sözleşmede bildirimli fesihte ihbar süresi 52 hafta olarak uygulanacağı düzenlenmiş ise de; davalı tarafça gerek yargılama aşmasında gerekse de temyiz dilekçesinde; ihbar sürelerinin 04.05.2009 tarihli İstihdamın feshi prosedürü adlı belge ile yeniden düzenlendiğini, buna göre ihbar süresi 16 hafta üzerinden hesaplanarak davacıya ödeme yapıldığını, davacının anılan prosedüre yönelik herhangi bir itirazı olmadığı gibi imzasının da bulunduğunu savunmuştur. Davalı tarafın bu savunmalarına ilişkin olarak davacı asilin beyanı alınmalı, daha sonra anılan prosedürün geçerliliği tartışılarak sonuca gidilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34024, Karar No: 2016/1962, Tarih: 08.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/34024 E.  ,  2016/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, bıçakla önce mağdur ...'yu öldürmekle tehdit ettiği akabinde araya giren ve sanıktan elindeki bıçağı atmasını isteyen mağdur ...'i de "sen karışma" diyerek ölümle tehdit ettiği anlaşılan olayda, sanığın zaman ve mekan açısından birliktelik oluşturan eylemlerinin, aynı olay bütünlüğü içerisinde, aynı nedene bağlı olarak ve kesintisiz şekilde devam ettiği gözetilerek, hakkında TCK'nın 43/2. maddesi yollamasıyla 43/1. maddesinin uygulanması yerine, mağdur sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2-Adli sicil kaydına göre birden fazla sabıkası bulunan sanık hakkında, hangi ilamın tekerrüre esas alındığının denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4897, Karar No: 2015/4832, Tarih: 23.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/4897 E.  ,  2015/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Sanığın eylemi reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Kayden 05.10.1987 doğumlu mağdurenin suç tarihi itibariyle onyedi yaş içerisinde olması nedeniyle müşteki anne Nuray'ın kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmayıp 07.06.2012 tarihli celsede verilen katılma kararı da hukuki dayanaktan yoksun olduğundan, müşteki Nuray vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin katılan mağdure vekilinin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11042, Karar No: 2006/17639, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11042 E.  ,  2006/17639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli 101 ada 549 nolu parsele komşu ve yakın komşu olan ve itirazlı olduğu anlaşılan 101 ada 543, 544, 546, 540, 559, 560, 558, 555, 554, 553, 550, 551, 552, 548, 539, 537, 569, 567 nolu parsellere ilişkin tapulama tespit tutanakları ile itirazlı iseler dava dosyalarının dosya içinde yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 18/12/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9132, Karar No: 2012/9350, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9132 E.  ,  2012/9350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2012 gün ve 2012/9 Esas, 2012/62 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlınının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas Kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması ve bu bozulmanın kalıcı olup olmadığının saptanması gerektiği gözetilmeden, 28.11.2011 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin "Akut Stres Bozukluğu" tanısıyla ruh sağlınının bozulduğuna dair Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin söz konusu 6 aylık süreden önce yapılan muayenesine istinaden 10.01.2012 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak verilen cezanın TCK.nın 103/6. maddesiyle artırıma tâbi tutulması suretiyle eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1819, Karar No: 2013/6879, Tarih: 26.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1819 E.  ,  2013/6879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanık ... için; TCK.nun 86/1-3-e, 87/2-b, 29, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası.

2-Sanık ... için; TCK.nun 86/2-3-e, 29, 53, 63 maddeleri uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası.

3-Sanık ... için; (TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d, 29, 53, 63), (6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 53) maddeleri uyarınca; (4 yıl 6 ay hapis cezası), (1 yıl 6 ay hapis ve 450 TL adli para cezası)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında ...'yi yaralama,sanık ... hakkında ...'ı yaralama, sanık ... hakkında ...'i yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

1-Mağdurlar ... ve ...'den gelen ve sanıklar ... ve ...'e yönelik haksız hareket teşkil eden bir söz ve davranış bulunmadığı halde, sanıklar lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in ...'yi yaralama, sanık ...'in ...'ı yaralama,sanık ...'nin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu ile sanık ...'nin ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'in ...'yi yaralama, sanık ...'in ...'ı yaralama, sanık ...'nin, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının niteliği tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen

hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye ve sübuta yönelen, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında ...yi yaralama, sanık ... hakkında ...'ı yaralama, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, ...'in, ... Otel'in restoranında alkol aldığı halde hesabı ödemediği gibi bardakları ve tabakları kırdığı, bu sebeple ... ile otel müdürü olan ... arasında tartışma yaşandığı, ...'in otelden ayrıldıktan yarım saat sonra yanına ... ve ...'i de alarak geri döndüğü, birlikte kapıların camlarını kırdıkları, ...'in, sopa ile otel işletmecisi ...ye vurduğu, ...'in ...yi sağ gözünden bıçaklayarak duyu ve organlarından birinin işlevini sürekli yitirilmesine neden olduğu, ...'in satırla ...'a vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde yaraladığı, ...nin de tabanca ile ateş etmek suretiyle ...'i sol skapulada giriş deliği oluşturmak suretiyle hemopnömotoraksa, hayat fonksiyonlarını 1. derecede etkileyen kemik kırığına ve hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı olayda,

a-Hedef alınan vücut bölgesi, kullanılan aletin elverişliliği, yaranın yeri ve niteliği birlikte dikkate alındığında, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu düşünülmeden yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

b-1/4 ile 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulaması sırasında, azami oranda indirim yapılması yerine, asgari hadden indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 26/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8956, Karar No: 2020/4700, Tarih: 04.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/8956 E.  ,  2020/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, sanık müdafisinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında müsnet suçu değişik zamanlarda birden fazla işlediğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, temel cezanın zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43/1. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştiri dışında hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103,104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2020 tarihinde Başkan ...’ün karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin öz amcası olan sanığın yaklaşık sekiz yıldır kendisini muhtelif yerlere götürerek cinsel istismarda bulunduğu iddiası karşısında, bu süreçte ailecek ve tek olarak sanıkla görüşmeye devam ettiği ve istismar iddiasından kimseye bahsetmediği, hatta şikayet tarihinden önce sanıktan okuluna gelerek yaşadığı disiplin süreci nedeniyle öğretmeni ile görüşmesini istediği, mağdurenin celsede soruşturma beyanından farklı anlatımlar yaptığı, dosya kapsamındaki mevcut adli raporlar ile sanığın cinsel organında ve sağ böbrek lojunda ilk bakışta dikkat çeken yara nedbesi olduğu nazara alındığında mağdurenin yaşadığını iddia ettiği olaylar doğrultusunda bu izleri görmemesinin mümkün olmadığı ancak celsede kendisine sorulduğunda sanığın cinsel bölgelerinde hatırladığı bir özellik olmadığını beyan ettiği, mağdurenin sanığın kendisine attığını iddia ettiği cinsel icerikli mesaj ve fotoğraf kayıtlarına telefonunda yapılan bilirkişi incelemesinde rastlanmadığı, aleyhe dinlenen tanık beyanlarının da olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisinin olmaması karşısında sanığa isnat olunan suçların işlendiğine dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın atılı suçlardan beraat etmesi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2008/5935, Karar No: 2012/2808, Tarih: 22.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/5935 E.  ,  2012/2808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 18 yaşını doldurmadığı gözetilmeden hükmün açık oturumda açıklanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. Maddelerine aykırı davranılması, giderilme olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6939, Karar No: 2016/5860, Tarih: 14.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/6939 E.  ,  2016/5860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için elektronik ortamdan Dairemize gönderilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak 01.01.2013 tarihinden dava tarihine kadar kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 15.029,34 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 15.029,34 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 09.03.2015 tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 1.000 TL alacağın 15.12.2014 dava tarihinden itibaren, 14.029,34 TL alacağın ise 09.03.2015 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.