muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1207, Karar No: 2022/2347, Tarih: 24.02.2022

Temyiz Başvurusu :

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, davacının fiilen yaptığı iş ve 26, 27 ve 28. Dönem Toplu İş Sözleşmelerinin 51/1. maddesine göre saat ücretinin %16’ sı tutarında tazminata hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Toplu iş sözleşmesinin tehlikeli, ağır ve yıpratıcı işler tazminatı başlıklı 51. maddesinin 1. bendinde yıllık ücretli izin, ücretsiz izin ve raporlu günlerde ödenmemek, kazanılmış hak sayılmamak ve başkaca ödemeyi etkilememek kaydıyla aşağıda belirtilen işyerlerinde ve işlerde çalışan işçilere saatlik ücretlerinden ayrı olarak, emek zammı dahil saat ücretinin %16’sı tutarında brüt tazminat ödeneceği belirtildikten sonra alt bentlerinde de sayılan işlerde çalışanların bu tazminatı almaya hak kazanacağı düzenlenmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının vagon tamircisi olduğunu, davalının eleman eksikliği ve sair nedenlerle işçiyi çoğu zaman katener tamir ve bakım işlerinde çalıştırdığını bazen de yüksek gerilim altında yol bakım ve tamir işlerinde çalıştırdığını, davacının fiilen yaptığı işin toplu iş sözleşmesinin 51/1-e maddesindeki işlerden olduğunu ileri sürerek tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin 51/1-e maddesine göre; trafo merkezleri, katener ve elektrikli sinyalizasyon tamir ve bakım işlerinde, elektrikli tren depolarında, banliyö hattı elektrikli trenlerdeki temizlik işlerinde, banliyö hattı elektrik işlerinde, haberleşme havai hat ve kablo işlerinde ve yüksek gerilim altında yapılan yol bakım ve tamir işlerinde çalışanlara saatlik ücretlerinden ayrı olarak saat ücretinin %16’sı tutarında tazminat ödeneceği düzenlenmiştir.

Yargılama sırasında yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporunda, davacının vagon teknisyeni ve revizör olarak görev yaptığı ve katener hattının bulunduğu yol üzerinde istasyona yaklaşan tüm yolcu ve yük trenlerinin her iki tarafından gözle kontrollerini yaptığı, davacının fiili olarak yaptığı işin bir bölümünün katener hattı üzerinde olduğu, katener hattı üzerinde tamir ve bakım işleri yapmadığı fakat vagonlarda arıza, hasar veya trafiğe engel bir durum olup olmadığını gözle kontrol ettiği, sonuç olarak mesaisinin bir bölümünü katener/yüksek gerilim hattında, yüksek gerilim altında yaptığı belirtilmiştir. Dinlenen davacı tanıkları da davacının bizzat katenerin tamir bakımında ya da yüksek bakım hattındaki yol bakım işinde çalışmadığını beyan etmişlerdir. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ve tanık beyanlarına göre davacı fiilen katener tamir ve bakımı işi ile yüksek gerilim altında yapılan yol bakım ve tamir işlerinde çalıştığını kanıtlayamamıştır.

Bilirkişi raporunda, davacının katener altında çalıştığı ve yaptığı işin toplu iş sözleşmesinin 51. maddesinin e bendinde sayılan işlerden olduğu belirtilmişse de 51. maddenin e bendinde katener altında çalışmanın yeterli olmadığı, katener ve elektrikli sinyalizasyon tamir ve bakım işlerinde ya da yüksek gerilim altında yapılan yol bakım ve tamir işlerinde çalışılması gerektiği anlaşılmaktadır. Ayrıca bilirkişi raporundaki tespitlerden, davacının mesaisinin sadece bir bölümünü katener hattında geçirdiği ve fiilen yaptığı işlerin toplu iş sözleşmesinin 51/1. maddesinde sayılan asli işlerden olmadığı görülmektedir.

Ancak bilirkişi raporunun son paragrafında, toplu iş sözleşmesinin 51/1 maddesinin af bendinde vagon muayene ve bakım onarım işçiliği işlerinde çalışan işçilere de saat ücretinin %16’sı tutarında brüt tazminat ödeneceğinin belirlendiği, davacı işçinin de vagon tamir ve bakım işini yaptığından bu tazminattan yararlanacağı belirtilmiştir. Davacının dava dilekçesinde vagon tamircisi olduğuna ilişkin iddiası dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin 51/1 maddesinin af bendinde düzenlenen vagon muayene ve bakım onarım işçiliğinin tam olarak hangi işleri kapsadığı, davacının asli olarak yaptığı işin bu iş tanımı içinde olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Diğer yandan, davalı harçtan muaf olmamasına rağmen hüküm kısmında harçtan muaf tutulması da hatalı olmuştur.

SONUÇ:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7420, Karar No: 2015/4136, Tarih: 22.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/7420 E.  ,  2015/4136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çay Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2010/137-2013/527

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekillinin davalıya ait işyerini, 08/01/2009 tarihli sözleşme ile kiraladığını, kiralanan işyerinin Konya çevreyolu üzerinde seyahat halindeki kişilere hitap ettiğini, işyerinin ön cephesinin davalıya ait olmadığını, müvekkilinin işyerini kiralarken bu durumu bilmediğini, 24/02/2010 tarihinde işyerinin ön cephesinin maliki H.. G..'in kendisine ait arsayı tel örgü ile çevirdiğini, bu arazinin tel örgüyle çevrilmesi nedeniyle iş yerine girilemediğini, müvekkilinin bu tarihten itibaren hiçbir gelir elde edemediğini, davalının 03/03/2010 tarihli ihtarname ile kira sözleşmesini sona erdirdiğini, davalının sözleşmede H.. G..'in eyleminden doğacak tüm zararın tazmin edeceğini kabul ettiğini belirterek işyerinin kapanmasından dolayı emtia, dökülen yemek ve gelir kaybı için şimdilik 4.000 TL maddi, 4.000 TL manevi zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kâr kaybı istemine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kâr kaybı istemine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında 08/01/2009 tarihli sözleşme ile ilgili uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin altında " işyerinin önünde bulunan H.. G..'e ait arsadan dolayı kiracım olan M.. T..'a herhangi bir nedenle gelecek zararı tazmin edeceğimi taahhüt ederim” ibaresi yer almaktadır. Davalı asil duruşmada alınan beyanında; sözleşmenin altında bulunan, sözleşmeye daha sonra eklenilen notun kendisine ait olduğunu, iş yerin önünde bulunan H.. G..'e ait arsadan dolayı kiracısı olan M.. T..'a her hangi bir nedenle gelecek olan zararı tazmin etmeyi taahhüt ettiğini ilişkin ibareyi kendisinin yazdığını beyan etmiştir. Kiralanan işyerinin ön cephesinde bulunan ve dava dışı H.. G..'e ait taşınmazın, maliki tarafından tel örgü ile çevrildiği, davalı kiraya veren tarafından dava dışı H.. G.. hakkında geçit hakkı tesis edilmesi talebiyle Çay Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/97 Esasa sayılı dava dosyasında açılan davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda kiracının, kiralanan işyerini çalıştırılamadığı ve kira sözleşmesinin süresi bitmeden taşınmazı tahliye etmek zorunda kaldığı sabit olup, davalı kiraya veren sözleşmede kiracının zararını tazmin etmeyi taahhüt ettiğine göre bu kapsamda davalının, kiracının uğradığı gelir kaybını tazmin etme sorumluluğu bulunmaktadır. TBK’nun 114/2 maddesi uyarınca haksız fiil sorumluluğuna ilişkin hükümler, kıyas yoluyla sözleşmeye aykırılık hallerinde de uygulanacaktır. Bu nedenle davalının kira sözleşmesine aykırı davranmasıyla oluşan sorumlulukta tazminattan indirim yapılmasını düzenleyen TBK’nun 52.maddesi uygulama alanı bulacaktır. Bu kapsamda davacı kiracı da tahliyeyi müteakip kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği yeni bir işyeri bulma konusunda gerekli çabayı göstermek zorundadır. Bunun bir sonucu olarak davacının tahliye tarihinden itibaren aynı şart ve koşullarda kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği benzer bir taşınmazı yeniden kiralayabileceği sürenin belirlenmesi, davalı kiraya verenin bu süreye ilişkin kazanç kaybından sorumlu tutulmaları gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13307, Karar No: 2012/463, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13307 E.  ,  2012/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre Zümrütkaya mahallesinde bulunan suça konu taşınmazın mera vasfında olması, kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması, bu yerle ilgili olarak sanıktan ecrimisil istenmesi gözetildiğinde mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabatsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12411, Karar No: 2019/1997, Tarih: 20.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12411 E.  ,  2019/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu taşınmaza komşu 124 ada 1, 124 ada 3, 105 ada 1 parsel numaralı taşınmazların kadastro tespit tutanağı sureti ile dayandığı tapu kayıtları, davalı ise dava dosyalarının, tespit kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2- En eski tarihli ve tespit tarihinden 20 yıl önce çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, toprak yapısı, bitki örtüsü, varsa üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi incelenmeli, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde keşfe katılan orman bilirkişisinden ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

3- 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının getirtilerek bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 20/03/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11676, Karar No: 2013/25319, Tarih: 05.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11676 E.  ,  2013/25319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; tamamı yönünden; davalı (kadın) tarafından ise katılma yoluyla tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların gelirlerinin birbirine yakın olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11559, Karar No: 2007/12515, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11559 E.  ,  2007/12515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan yerin tapusunun iptali ile tescil harici bırakılması isteğine ilişkin olup dosya içinde 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına ait 2003/5769 Esas, 6512 Karar sayılı bozma ilamı bulunduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 25.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12186, Karar No: 2021/7983, Tarih: 07.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/12186 E.  ,  2021/7983 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA İLGİLİ BİLGİLER :

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

...

...

Suç : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından sanık ... ... hakkında Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 26.09.2019 tarih ve 2017/75-2019/1300 Esas ve Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine hükmedilmiş, hükümlerin sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce 25.02.2021 tarihinde 2020/1407 Esas ve 2021/1887 Karar sayılı ilamı ile sanık müdafisinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Dairemizin bu kararına karşı "19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesinde; "Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar yönetmelikle belirlenir.” hükmü ile Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin 9. maddesinin 6. fıkrasına göre, "Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik tebligat adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır" hükümleri dikkate alındığında, sanık ... ... müdafisine söz konusu mahkeme kararının 12.10.2019 tarihinde tebliğ edilmiş sayılması gerektiği ve 16.10.2019 tarihinde yapılan temyiz başvurusu

nun da süresinde olduğu" düşüncesi ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK 308. maddesinin 3.fıkrası uyarınca İTİRAZININ KABULÜNE,

Dairemizin 25.02.2021 tarihinde 2020/1407 Esas ve 2021/1887 Karar sayılı kararının sanık ... ... yönünden KALDIRILMASINA,

1)Sanık ... ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından verilen düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davalarının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik sanık ... ... müdafisi ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık ... ...'ye yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7280, Karar No: 2022/13583, Tarih: 30.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7280 E.  ,  2022/13583 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/06/2018 tarihli ve 2018/114259 soruşturma, 2018/70254 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/07/2018 tarihli ve 2018/5239 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/03/2022 gün ve 2022/20417 sayılı istem yazısıyla dava dosyasının kanun yararına bozulması talebiyle Dairemize gönderilmesi üzerine,

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından “Anan ammına koyayım yazar kasa fırlattın noldu, çöpçü oldun avradını siktiğim" şeklinde yorum paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca hiç bir araştırma yapılmaksızın youtbe isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,