muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6097, Karar No: 2020/11653, Tarih: 03.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6097 E.  ,  2020/11653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan TCK'nın 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması halinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği, somut olayda sanığın sayaçtan harici faz almak suretiyle kaçak elektrik kullanması nedeniyle, sanığa soruşturma aşamasında ödeme ihtarı yapılmamasına rağmen kovuşturma aşamasında kurumun zararını sanığın ödediği ve bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış bir ödeme gibi kabul edilerek kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 168/5 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının kovuşturma şartının gerçekleşmemesi sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE, karar kesinleştiğinde bir suretinin Adli Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğüne GÖNDERİLMESİNE, 03/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26678, Karar No: 2013/20231, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26678 E.  ,  2013/20231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası Andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi diğer sanık ... ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5510, Karar No: 2012/4908, Tarih: 03.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5510 E.  ,  2012/4908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, elatmanın önlenmesi,yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5565, Karar No: 2016/1105, Tarih: 02.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5565 E.  ,  2016/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2015/84327

Mahkemesi : Sinanpaşa Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 16.12.2014

Numarası : 2014/373- 2014/373

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 184 promil alkollü olarak araç kullandığının tespit edildiği somut olayda, sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine sanığa alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8765, Karar No: 2013/6071, Tarih: 30.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/8765 E.  ,  2013/6071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin sevk ve idaresindeki araçla, davalıların sürücüsü maliki ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpışması sonucu müvekkilinin yaralanarak maddi kayıp yaşadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.850 TL maddi tazminat ile 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... özetle davanın reddini savunmuş, davalı ... Ltd. Şti davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 3.264,33 TL maddi tazminatın davalı ... şirketi dava tarihinden, diğer davalılar kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte sorumlu olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 4.000 TL manevi tazminatın davalılar ... Turizm Gıda Ltd. Şti ve ...'den kaza tarihinden

itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 114,99 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...den alınmasına 30.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5821, Karar No: 2020/1041, Tarih: 24.02.2020

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2019/5821 E.  ,  2020/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozma üzerine ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz kapsamı ve temyiz nedenlerine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle hak sahibi eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, destekten yoksunluğa dayalı maddi tazminat, destekten yoksun kalan veya kalanların, sigortalı müteveffanın kazancından yoksun kalmaları nedeniyle hesaplanan bir tazminat olup, bu tazminatın hesabında dairemiz kabulüne göre PMF 1931 sayılı bakiye ömür tablosuna göre, desteğin bakiye ömrü süresince, onun desteğinden yoksun kalanın bakiye ömür sonuna kadar hesap yapılacağı açıktır. Öte yandan destekten yararlananın farazi bakiye ömür tablosunda belirlenen süreden önce ölümü halinde destekten yararlanma sürelerinin bu tarih itibariyle son bulacağı ve tazminat alacağının biline bu tarihe göre hesap edileceği dairemizin kökleşmiş uygulamalarındandır.

Aynı zamanda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06/03/2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma kararına uyulması ile Mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma yükümlüğü doğar. Bu ilke Usul Kanunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan Mahkemenin, bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmünü tesis etme zorunluluğu vardır.

Aynı zamanda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06/03/2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma kararına uyulması ile Mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma yükümlüğü doğar. Bu ilke Usul Kanunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan Mahkemenin, bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmünü tesis etme zorunluluğu vardır.

Somut olayda, Mahkemece verilen 28/12/2015 tarihli bir önceki kararın Dairemizin 2016/10847 Esas-2018/291 Karar sayılı ilamıyla “davacılar tarafından sigorta şirketince yapılan ödemenin tahsiline ilişkin davalı işverene açılan itirazın iptali davası sonucu beklenilerek, davacılara yapılacak ödemelerin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak davacıların gerçek zararını saptamak, davacılara miras payları oranında ödenen tutarların davacıların ödeme tarihindeki gerçek zararlarını hangi oranlarda karşıladığını belirlemek, hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda tespit edilen maddi zarar tutarlarından bu oranlarda indirim yapmak, daha sonra kalan miktara hükmetmek gerektiğine” işaretle bozulduğu, bozmaya uyularak yapılan yargılama esnasında davacı eş Asiye’nin 28/07/2018 tarihinde vefat ettiği anlaşılmasına karşın, bozmadan sonra alınan 21/11/2018 tarihli raporda davacı eş için bilinen ölüm tarihi yerine farazi bakiye ömür sonuna kadar hesap yapıldığı öte yandan itirazın iptali davası neticesinde davacıya yapılan ödeme dikkate alınarak davacının alacağını karşılama oranı tespit edilmişken, bu oranın bozma gereği önceki hükme esas alınan rapora uygulanması yerine, bozmaya aykırı olarak işlemiş devre ileri çekilmek ve asgari ücretteki farklar rapora yansıtılmak suretiyle alınan rapora uygulanmak suretiyle bozmaya aykırı karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen davacıların manevi tazminat istemleri hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar vermek; davacı müteveffa eş Asiye’nin maddi tazminat istemi yönünden ise bu davacının vefat tarihi olan 21/11/2018 tarihi esas alarak bu tarihe kadar maddi tazminat hesabı yapmak, sigorta tarafından 23/02/2018 tarihinde yapılan ödemenin davacı eşin maddi tazminat alacağının ne kadarlık bir kısmını karşıladığını denkleştirme yöntemi ile bilirkişiye hesaplatmak, hesaplanan denkleştirme oranını önceki bozma kapsamına göre 03/11/2015 tarihli kök rapora uygulayarak davacı müteveffa eşin bir maddi tazminat alacağının varlığı halinde bu miktara hükmetmek alacağın tamamen karşılanması halinde ise davacı eşin maddi tazminat isteminin reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, uyulan bozma kararına aykırı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, uyulan bozma kararına aykırı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/618, Karar No: 2014/533, Tarih: 16.04.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/618 E.  ,  2014/533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2011

NUMARASI : 2011/9 E-2011/12 K.

Şikayet kanun yoluna başvuru nedeniyle yapılan yargılama sonunda; Ulus İcra Hukuk Mahkemesi'nce ihalenin feshine yönelik yapılan şikayetin reddine dair verilen 23.07.2010 gün ve 2009/12 E-2010/15 K. sayılı kararın incelenmesi şikayetçi-borçlu şirket vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesi'nin 24.05.2011 gün ve 2010/29241 E-2011/10188 K. Sayılı ilamı ile;

(...Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

228 ada 1 no'lu parselin 01.08.2003 yılında yapılan kıymet takdir raporunda bilirkişiler 2003 yılı değerleri üzerinden taşınmazın arz ve üzerindeki ağaçlarla birlikte değeri 338.741.950.000 TL olarak tespit edilmiştir. Yine 228 ada 1 parsel üzerindeki binaların toplam değeri 2003 yılı fiyatlarına göre 304.390.000.000 TL olarak hesaplanmıştır.

2005 yılında yapılan kıymet takdirinde ise 2005 yılı fiyatleri üzerinden 228 ada 1 parselin arsa ve üzerindeki ağaçların toplam değerinin 451.402,60 YTL olarak tespit edilmiş ve yine 2005 yılında 1 no'lu parsel üzerindeki taşınmazların değeri ise 437.182,75 YTL olarak tespit edilmiştir.

Alacaklı banka tarafından alınan bu rapora itiraz sonucu Ulus İcra Mahkemesi'nin 16.11.2007 tarih ve 2006/16 Esas ve 2007/23 Karar sayılı kararına esas alınan 04.06.2007 ve 05.06.2007 tarihli bilirkişi raporları esas alınarak kıymet takdirine itiraz kabul olunmuştur. İtiraz sonucu satışa esas alınan 2007 tarihli bu kıymet takdir raporlarında da, 2005 yılı piyasa rayiç bedelleri esas alınarak değer tespiti yapılmıştır.

İhale 15.05.2009 tarihinde sonuçlandığı halde taşınmazın 2003 yılındaki arz ve üzerindeki ağaçlar ve binalara yönelik kıymet takdir raporları sonucunda tespit edilen değerler daha yüksek olduğu halde 2009 yılında yapılan ihalede 2005 yılındaki piyasa rayiç değerleri esas alınarak düzenlenen rapor esas alınarak ihalenin sonuçlandırılması borçlunun menfaatini haleldar etmiştir.

Ayrıca ihalenin feshine yönelik şikayette alacaklı banka hasım gösterilmeyerek taraf teşkilinin sağlanmaması da yerinde değildir. Bu durumda mahkemece ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, şikayet yolu ile ihalenin feshi istemine ilişkindir.

Mahkemenin, şikayetin reddine dair verdiği karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçelerle bozulmuş; yerel mahkeme önceki kararında direnmiştir.

Hüküm şikayetçi-borçlu ... Orman Ürünleri Ür. İm. İh. İth. ve Paz. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir.