muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15505, Karar No: 2015/3719, Tarih: 17.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15505 E.  ,  2015/3719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğdayın ve taze fasulyenin 2011 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10825, Karar No: 2024/14376, Tarih: 28.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/10825 E.  ,  2024/14376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/364 E., 2022/105 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi, 12.05.2022 tarihli ve 2016/364 Esas 2022/105 Karar sayılı kararının, Katılan Hazine ve Maliye Bakanlığı vekili, Katılan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

A. Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz talepleri yönünden;

Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı 12.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 15.06.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, sanık ... müdafiinin yokluğunda verilen ve 31.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 20.06.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ... ve ... müdafilerinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanlar Hazine ve Maliye Bakanlığı ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekillerinin resmi belgede sahtecilik suçundan temyiz talepleri yönünden;

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 27.05.2007 şeklinde gösterilen suç tarihinin, eylemin gerçekleştirildiği son tarih olan 23.09.2005 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 23.09.2005 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Katılanlar Hazine ve Maliye Bakanlığı ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekillerinin nitelikli dolandırıcılık suçundan temyiz talepleri yönünden;

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık ... yönünden kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Gerekçeli karar başlığında 27.05.2007 şeklinde gösterilen suç tarihinin, eylemin gerçekleştirildiği son tarih olan 23.09.2005 tarihi şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Mahkemece sanıkların savunması ile dosya kapsamından suça konu eczanenin fiilen işletmesini diplomasını kiralamak suretiyle diğer sanıklara devir eden sanık ...'un üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine veyahut suça iştirak ettiğine dair, mahkumiyetine yeterli, kesin delil olmaması gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre;yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2.Sanık ..., ... ile ... yönünden kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde ;

1. Sanık ...'un İstanbul Çapa semtinde faaliyet gösteren Gaye Eczanesi sahibi ve mesul müdürü olduğu, bu eczanenin fiilen işletmesini diplomasını kiralamak suretiyle sanık ... ile ...'a devrettiği, sanık ... ile ...'ın ekonomik sıkıntılar nedeni ile eczanenin işletmesini önceden tanıdıkları diğer sanık ...'na devrettikleri ve eczaneyi işleten sanık ...'nın yönetiminde kalfa olarak çalışmaya devam ettikleri, ancak 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanunun 2. maddesi gereğince eczacılık yapmak için eczacı mektep veya fakültelerinden diplomalı olma zorunluluğu bulunduğundan sanık ...'un ismi altında faaliyetine devam ettiği, fiilen sanık ...'in sahibi olduğu ve diğer sanıklar Metin ve Ferdi'nin kalfa olarak çalıştığı dönem içerisinde Gaye Eczanesinde ana dava dosyası kapsamında; Defterdarlık Muhasebe Denetmenleri Bürosu Başkanlığınca yapılan inceleme sonucunda tanzim edilen 21.04.2006 tarihli inceleme raporuna göre;Gaye Eczanesi tarafından Bakırköy Mal Müdürlüğüne sunulan tahakkuk fişleri ve ekleri reçeteler incelendiğinde tahakkuk fişlerine ekli reçeteleri hekim dışında sonradan ilaç ilavesi yapıldığı, bu eklemelerin reçeteleri yazan doktorlar tarafından yapılmadığı ve yazılmadığı, reçeteleri yazan doktorların ifadelerine ve tahakkuk fişlerine ekli reçetelerin asılları ile tanık ...'in sağlık karnesinde kalan 2.nüshanın karşılaştırılmasından anlaşıldığı ve onlar tarafından düzenlenmiş gibi hazırlanan sahte reçeteleri kuruma ibraz ederek bedellerini tahsil etmek, haksız kazanç elde ederek kurumun zararına sebebiyet verdiklerinin iddia edilmesi ve Gaye Eczanesinde birleşen dava dosyası kapsamında; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Rehberlik ve Teftiş Kurulu Başkanlığınca yapılan inceleme sonucu tanzim edilen 10.09

...'in sağlık karnesinde kalan 2.nüshanın karşılaştırılmasından anlaşıldığı ve onlar tarafından düzenlenmiş gibi hazırlanan sahte reçeteleri kuruma ibraz ederek bedellerini tahsil etmek, haksız kazanç elde ederek kurumun zararına sebebiyet verdiklerinin iddia edilmesi ve Gaye Eczanesinde birleşen dava dosyası kapsamında; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Rehberlik ve Teftiş Kurulu Başkanlığınca yapılan inceleme sonucu tanzim edilen 10.09.2007 tarihli soruşturma raporuna göre;bir kısım reçetelere sahte küpür yapıştırıldığı, küpürlerin sahteliğinin üretici firmalar tarafından doğrulandığı, bir kısım reçetelerde yazılı ilaç kalemlerinden sorumlu ve yetkili hekimin bilgisi dışında eklemeler yapıldığı, eklemelerin reçetelerin ikinci nüshalarında yer almadığı, yine bir kısım Sağlık karnelerine ilgili hekimin bilgisi dışında reçete halinde ilaçlar yazıldığı, bu hususların Sağlık Karnesi sahipleri ve Hekimler tarafından doğrulandığı, bu şekilde iştirak halinde reçetelerde sahte küpür kullandıkları, reçetelerde tahrifat yaptıkları ve sahte reçete hazırladıkları, bu şekilde oluşturulan reçeteleri kuruma ibraz ederek bedellerini tahsil etmek, haksız kazanç elde ederek kurumun zararına sebebiyet verdiklerinin iddia edilmesi karşısında, Defterdarlık Muhasebe Denetmenleri Bürosu Başkanlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan soruşturmalar sonucu tanzim edilen inceleme ve soruşturma raporları, sağlık yardımı alan hastaların, reçetelerdeki imzaların kendilerine ait olmadığını, bir kısmının reçetede belirtilen ilave ilaçların hiç kullanmadıklarını beyan etmeleri, sahte reçetelerdeki kaşe ve imza sahibi doktorların beyanları ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde; fiilen sanık ... İsmailoğlu'nun sahibi olduğu ve diğer sanıklar ... ile ...'ın kalfa olarak çalıştığı dönem içerisinde alınan sanık ... İsmaioloğulları, Metin Kaban ile ...'ın fikir ve eylem birliği içerisinde farklı tarihlerde zincirleme surette bizzat sahte reçeteleri kuruma ibraz edip, bedellerini tahsil etmek suretiyle, haksız kazanç elde ederek, katılan kurumun zararına neden oldukları bu itibarla haksız menfaat miktarları da belirlenerek kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek beraatlerine hükmedilmesi,

2. Kabule göre de; Eylemin gerçekleştiği son tarih olan 23.09.2005 tarihinin suç tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 27.05.2007 şeklinde yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13135, Karar No: 2006/13167, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13135 E.  ,  2006/13167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14575, Karar No: 2016/5392, Tarih: 14.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/14575 E.  ,  2016/5392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ...'ın ... İlçesi ... Köyü'nde bulunan kendisine ait taşınmaza sınırı olan katılana ait taşınmazdan katılanın rızası olmadan ağaç kesip kullandığı ve bu suretle TCK'nın 141. maddesindeki hırsızlık suçunu işlediği olayda, dosya içeriğindeki zirai bilirkişi raporundan anlaşıldığı üzere ağaçlardan 10 tanesi suç tarihinden 3-4 yıl önce kesildiğinden sanığın gerçekleştirmiş olduğu eylemler arasında geçen uzun zaman dilimi göz önüne alındığında bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirildiği düşünülemeyeceğinden söz konusu eylemlerin iki ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükmü uygulanarak tek bir hırsızlık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayin edilmesi,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan sonuçta hükmedilen 1 Yıl 15 gün hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereği ertelendiği halde 5237 sayılı Yasa'nın 53. maddesinin hükümde uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2965, Karar No: 2012/4653, Tarih: 13.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2965 E.  ,  2012/4653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Üsküdar 1.Sulh Hukuk ve Gümüşhane Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen " Kale Bucağı, Osmangazi Mahallesi, ... NO:5/1 Arzularkabaköy Beldesi/ Gümüşhane" adresinin, cezaevi adresi olduğu, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin " İcadiye Mahallesi, ..., NO;21/10 Üsküdar/ İstanbul " adresi olduğu 06.10.2011 tarihli müddetnameden anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Üsküdar 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Üsküdar 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12952, Karar No: 2008/13065, Tarih: 10.10.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/12952 E.  ,  2008/13065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.05.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/15203, Karar No: 2014/18572, Tarih: 11.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15203 E.  ,  2014/18572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklarıdan ...'ın resmi nikahlı evli iken 10.02.2003 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için, 12.03.2009 tarihinde kocası olan sanık ...'dan muvazaalı olarak boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.