muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5144, Karar No: 2013/10076, Tarih: 28.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/5144 E.  ,  2013/10076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/08/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, hakaret nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın tarihi, oluş şekli ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan 8.500,00 TL manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1883, Karar No: 2023/6616, Tarih: 20.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1883 E.  ,  2023/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/890 Esas, 2022/2474 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/145 E., 2020/422 K.

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının şirketin ortağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesi kapsamında dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu, davacının adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararda zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi

3. 12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarih, 2020/11 E. ve 2023/98 K. sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

Dava konusu uyuşmazlığa uygulanan 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı ile Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların yasal dayanağı ortadan kalkmış olmakla tarafların iddia ve savunmaları ile ilk itirazları değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmek üzere Mahkeme kararının resen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1031, Karar No: 2008/4361, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/1031 E.  ,  2008/4361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Dih Mahallesi, Taburyolu mevkii 167 ada 26 parsel sayılı 8167,86 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden kalan yerlerden olduğu ve K.Sani 1942 tarih 114 sıra nolu tapu kaydına göre Hazineye ait bulunduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece; dava konusu parselin Hazineye ait kaçak ve yitik kişiden intikalen oluşan K.Sani 1942 tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı ve böyle yerlerin zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmaması gerekçesiyle davanın kabulüne ve dava konusu 26 parselin tarla vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/03/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4314, Karar No: 2007/4001, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4314 E.  ,  2007/4001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : ..., ...

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 113 ada 70, 98, 124 ve 114 ada 199, 203, 208 parsel sayılı sırası ile 2.756,68, 3.889,15, 3.841,55, 9.391,28, 4.036,09 ve 6.742,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar vergi kaydı, ifraz, taksim, satış, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına, 113 ada 72, 74, 102, 126 ve 114 ada 195 sayılı parsellerin tamamı 114 ada 205 sayılı parselin 2/4 payı vergi kaydı, ifraz, taksim, satış, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve taksim yapılmadığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının kesin süre içinde keşif ücretini yatırmaması nedeniyle davanın reddine ve çekişmeli parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı ... adına tespit edilen 113 ada 70, 98, 124 ile 114 ada 199, 203 ve 208 sayılı parseller yönünden; bu parsellerin davacı ve davalı tarafların ortak murisi...’ten geldiği hususu çekişmeli olmayıp, davacı ... taşınmazların babası ...’ten kaldığı ve taksim edilmediği, davalı ... ise kayınpederi ...’ten kalan taşınmazların taksim edildiği iddiasına dayanmış, davalılardan ... ise taşınmazların ortak murisleri babaları ...’ten kaldığını taksim edilmediğini belirterek davayı kabul etmiştir. Bu durumda ispat külfeti taksim yapıldığını iddia eden davalı ...’e düşmekte olup ispat külfeti kendisine ait olmayan davacı ...’a keşif masraflarını yatırması hususunda kesin süre verilerek yatırmaması nedeniyle davasının reddine karar verilmesi isabetli değildir. Davalı ...’e keşif masrafını yatırması için kesin süre verilip bu konuda ihtarat yapıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

2 -Davacı ... tarafından açılan dava davalı ... tarafından 22.6.2006 tarihli celsede kabul edilmiştir. Davalı ...’ın kabul beyanı nedeni ile davalı ... adına tespit edilen 113 ada 72, 74, 102, 126 ve 114 ada 195 sayılı parselin tamamı ile 114 ada 205 sayılı parseldeki ... payı açısından davanın kabulüne karar verilmesi gerekir.

Davacı ...’ın temyiz itirazları (1) ve (2) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.10.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5923, Karar No: 2012/10727, Tarih: 05.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5923 E.  ,  2012/10727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanıklar hakkında verilen beraat kararlarına yönelik olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Sanık ...'e yüklenen 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının yasada öngörülen cezalarının üst sınırına göre 765 sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü zamanaşımının suç tarihlerinden karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...' ya yüklenen " 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ", sanık ...' e yüklenen " 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna iştirak" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği Aralık 2001, Aralık 2002, 01.10.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12597, Karar No: 2013/13662, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12597 E.  ,  2013/13662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ZMSS poliçesi bulunan, davalıların murisi adına sigortalı aracın karıştığı kazada 3.kişiye ait aracın hasarlandığını, murisin olay anında alkollü ve ehliyetsiz olduğunu, zarar gören araçta meydana gelen 16.534,00 TL hasar bedelinin ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin murisinin ehliyetinin olduğunu, alkol oranının yasada öngörülen seviyede bulunduğunu, olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğini, tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, ZMSS sözleşmesine dayanılarak, sigortalının mirasçıları aleyhinde açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 Sayılı KTK'nun 48.maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt

alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; davacının sigortalısı, davalıların murisi ... olay sebebiyle ölmüştür. Olay tarihinde sürücü belgesi mevcuttur. Davaya konu kaza 09.01.2010 tarihinde saat 13.00'de meydana gelmiştir. Aynı gün saat 17.51'de alınan numuneye göre muris 72.2 promil alkollüdür. Kazaya, sigortalı araç ve dava dışı ...'in yönetimindeki araç karışmıştır. Kaza tutanağında murise şeride tecavüz etmekten, dava dışı ...'e hız sınırlarına uymadığından kusur izafe edilmiştir. Aynı olayla ilgili olarak sürücü ... hakkında Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/13-193 sayılı dosyasında taksirle ölüme sebebiyet verme suçundan açılan dosyada alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre, sigortalı ... asli ve tam kusurlu bulunduğundan dava dışı sürücü ...'in beraatine karar verilmiştir. Eldeki dosyada trafik bilirkişisinden alınan raporda, murisin şeride tecavüzden tamamen kusurlu olduğu bildirilmiş, nörolog raporunda subjektif olarak kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediği belirtilmiştir. Murisin kazanın olduğu saatteki alkol oranı tespit edilmediği gibi kazaya alkol dışında nelerin etken olduğu da açıklanmamıştır. Eksik inceleme ve hüküm kurmaya yeterli olmayan bilirkişi raporunadayanılarak karar verilemez. Yukarıda açıklanan ilkelere göre, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan hasarın salt alkolün etkisi altında oluşup oluşmadığının saptanması gerekir.

Bu durumda mahkemece, Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/13-193 sayılı dava dosyası ile murisin hastane kayıtlarının getirtilmesi, daha sonra aralarında nöroloji uzmanı ve trafik uzmanının bulunduğu bir başka bilirkişi kurulundan murisin ölüm saatinin ve hastanede murise alkolle müdahale edilip edilmediğinin, murisin olay yerinde mi yoksa hastanede müdahaleden sonra mı öldüğünün belirlenmesi, murise kazadan sonra tıbbi müdahalede bulunulması halinde bunun alkol oranını etkileyip etkilemediğinin tartışılması, olay anındaki alkol oranının tespit edilmesi, olayın oluş şekli, yol ve hava durumu, dava dışı sürücü ...'in kazanın oluşumuna etken davranışının bulunup bulunmadığı hususları, ceza dosyası ve işbu dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirilip kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurların da etkili olup olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli, önceki bilirkişi raporunun da irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30799, Karar No: 2016/16284, Tarih: 12.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30799 E.  ,  2016/16284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7263, Karar No: 2012/9221, Tarih: 12.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/7263 E.  ,  2012/9221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

1- Dava konusu taşınmazın yakın çevresinde bulunan Tozluburun Köyü 144,145,146,147 ve 148 parsel sayılı taşınmazlar ile 147 parsel sayılı taşınmazın doğusunda kalan parsel ya da parsellerin kadastro tutanak suretleri ile dayanağı olan kayıt ve belgelerin getirtilerek dosyaya konulması,

2- Davacının dayandığı Haziran 1949 tarih 78 nolu tapu kaydının ilk tesisinden itibaren edinme sebebini de gösterir şekilde tüm tedavülleri ile ve dayanağı olan kayıt ve belgelerle ve varsa haritası ile birlikte getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.