muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/18372, Karar No: 2023/888, Tarih: 18.01.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 6356 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3596, Karar No: 2023/3784, Tarih: 19.07.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3596 E.  ,  2023/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1349 E., 2023/781 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/529 E., 2021/225 K.

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 01.10.2018 tarihinde verilen dilekçeyle geçit hakkı tesisi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 25/05/2021 tarihli hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair verilen 29/07/2021 tarihli ek kararın istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından talep edilmiştir. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin ilk derece mahkemesi kararının miktar itibari ile kesin olması nedeniyle usulden reddine dair verilen karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 05/06/2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, TMK'nın 747 nci maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı; maliki olduğu 114 ada 20 parsel sayılı taşınmaz lehine bedeli mukabilinde davalılara ait aynı yer 1 ve 21 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı tesis edilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine kesin olmak üzere karar verilmiş, davalı ...’ın hükmü istinaf etmesi üzerine ilk derece mahkemesinin 29.07.2021 tarihli ek kararı ile istinaf dilekçesinin reddine dair verilen ek karar verilmiş, bunun üzerine ek karar davalı ... tarafından istinaf edilmiştir.

Davalı ...’ın istinaf talebi üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinafa konu dava değerinin 2.634,37 TL olması nedeniyle HMK’nın 341/2 nci maddesi gereğince istinaf kesinlik sınırı olan 5.880,00 TL'nin altında kaldığından, davalının istinaf başvurusuna ilişkin dilekçesinin HMK'nun 341/2, 346 ve 352 nci maddeleri uyarınca reddine dair kesin olarak karar verilmiştir.

Davalı ...'ın temyiz talebi üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 05.06.2023 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a. maddesinin delaleti ile aynı Kanun'un 346/1 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı ..., temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Davalı ...'ın temyiz talebi üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 05.06.2023 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a. maddesinin delaleti ile aynı Kanun'un 346/1 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı ..., temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

1.Her ne kadar ilk derece mahkemesince 114 ada 20 parsel sayılı taşınmaz lehine 114 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş ve dava değeri 2.634,37 TL üzerinden kabul edilmişse de; dosya içerisindeki ziraat ve gayrimenkul değerlendirme uzmanı bilirkişi raporuna göre 3 numaralı geçit alternatifinin değeri 6.779,70 TL olarak hesaplanmıştır. Mahkemenin karar verdiği 2021 yılı için istinaf kesinlik sınırı 5.880,00 TL'dir. Geçit alternatiflerinden birinin istinaf kesinlik sınırının üzerinde kaldığı anlaşıldığına göre Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin davalı vekilinin istinaf başvurusuna ilişkin dilekçesinin HMK’nın 341/2, 346 ve 352 nci maddeleri uyarınca reddine dair kesin nitelikte karar vermesi doğru değildir. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 05.06.2023 tarihli ek kararın kaldırılarak davalının temyiz incelenmesine geçilmiştir.

2.Davalı ...’ın temyiz itirazlarına gelince; uyuşmazlık TMK'nın 747 nci maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Bu durumda yukarıda açıklanan nedenlerle dava değerinin kesinlik sınırının altında kaldığından bahsedilmeyeceğinden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalı ...’ın istinaf itirazlarının ve esastan bilirkişiler tarafından bilirkişi raporunda belirtilen seçeneklerin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirken başvurusunun HMK'nın 341/2, 346 ve 352 nci maddeleri uyarınca reddine dair kesin olarak karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 05.06.2023 tarihli temyiz dilekçesinin reddine ilişkin EK KARARININ KALDIRILMASINA;

(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,

Peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine,

19.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13714, Karar No: 2011/4038, Tarih: 06.07.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/13714 E.  ,  2011/4038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2001 yılına ait sahte belge düzenlemek suretiyle vergi kaçakçılığı suçundan; 213 Sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 Sayılı TCK'nun 59/2 maddeleri uyarınca 2 Yıl 1 Ay Hapis Cezası,

2002 yılına ait sahte belge düzenlemek suretiyle vergi kaçakçılığı suçundan; 213 Sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 Sayılı TCK'nun 59/2 maddeleri uyarınca 2 Yıl 1 Ay Hapis Cezası,

2003 yılına ait sahte belge düzenlemek suretiyle vergi kaçakçılığı suçundan; 213 Sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 Sayılı TCK'nun 59/2 maddeleri uyarınca 2 Yıl 1 Ay Hapis Cezası,

765 Sayılı TCK'nun 71. maddesi uyarınca 6 Yıl 3 Ay Hapis Cezası, TCK'nun 40. maddesi uyarınca mahsup

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabii olduğu, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği en son 08.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4080, Karar No: 2022/7406, Tarih: 10.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4080 E.  ,  2022/7406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen, tapu iptali ve tescil, tenkis davasında bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan ...’nun maliki olduğu 251 ada 262 parsel sayılı taşınmazdaki 13 no.lu bağımsız bölümü davalı Vakfa bağış suretiyle temlik etiğini, mirasbırakanın temlik tarihinde 73 yaşında ve hasta olduğunu, temlik işlemi için doktor raporu alınmadığını, bu nedenle hukuki işlem ehliyeti bulunmayan mirasbırakanın yaptığı işlemin geçersiz olduğunu, devrin geçerli olduğu kabul edilse dahi saklı payının zedelendiğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, iddiaların yersiz olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 12.07.2016 tarihli ve 2014/196 E., 2016/273 K. sayılı kararıyla; davacının saklı payının zedelendiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili, temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 20/02/2020 tarihli ve 2016/15909 E., 2020/1172 K. sayılı kararıyla; "…somut olayda; öncelikle ehliyetsizlik iddiası yönünden araştırma yapılması gerekirken, yukarıda değinilen ilke ve düzenlemeler kapsamında araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mirasbırakan ...’nun temlik tarihinde hukuki işlem ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması, ehliyetsiz çıkması halinde davanın kabulüne karar verilmesi, ehliyetli olduğunun anlaşılması halinde saklı payı zedeleme kastı ile hareket edip etmediğinin tespit edilmesi, saklı payı zedeleme kastı ile hareket ettiği tespit edilir ise tenkis isteği bakımından yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca inceleme yapılarak hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve noksan soruşturma ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir..." gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

3. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 10.02.2022 tarihli ve 2020/216 E., 2022/81 K. sayılı kararıyla; Adli Tıp raporuna göre mirasbırakan ...’nun temlik tarihinde hukuki işlem ehliyetinin bulunduğu, mirasbırakanın davacının saklı payını zedeleme kastı bakımından; mirasbırakanın tek taşınmaz mal varlığını davalı Vakfa bağışladığı, davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, tanık beyanları ve dosya kapsamı nazara alındığında mirasbırakanın tasarrufunda saklı payı zedeleme kastı bulunduğu, yöntemine uygun ve denetime açık bilirkişi raporu ile saklı payın zedelendiği, davalının taşınmaz payı yönünden tercih hakkını kullandığı gerekçesiyle davanın, tapu iptali ve tescil yönünden kabulüne karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, Adli Tıp Kurumu raporu uyarınca mirasbırakanın ehliyetli olduğunu, Mahkemenin hangi tanığın beyanına göre saklı payı zedeleme kastını kabul ettiğini açıklamadığını, dinlenen tanıkların mirasbırakanın hayırsever bir kişi olduğunu bildirdiklerini, bağış işleminden ölüm tarihine kadar geçen 7 yıllık sürede bağıştan dönmediğini, tüm dosya kapsamından mirasbırakanın saklı payı zedeleme kastıyla hareket ettiğine dair delil bulunmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ehliyetsizlik hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. TMK’nın 565. maddesine göre; aşağıdaki karşılıksız kazandırmalar, ölüme bağlı tasarruflar gibi tenkise tâbidir:

1. Mirasbırakanın, mirasçılık sıfatını kaybeden yasal mirasçıya miras payına mahsuben yapmış olduğu sağlararası kazandırmalar, geri verilmemek kaydıyla altsoyuna malvarlığı devri veya borçtan kurtarma yoluyla yaptığı kazandırmalar ya da alışılmışın dışında verilen çeyiz ve kuruluş sermayesi,

2. Miras haklarının ölümden önce tasfiyesi maksadıyla yapılan kazandırmalar,

3. Mirasbırakanın serbestçe dönme hakkını saklı tutarak yaptığı bağışlamalar ve ölümünden önceki bir yıl içinde âdet üzere verilen hediyeler dışında yapmış olduğu bağışlamalar,

4. Mirasbırakanın saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yaptığı açık olan kazandırmalar.

6.2.2. TMK'nın 6. maddesinde; "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür", HMK'nın 190/1. maddesinde; "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir " düzenlemeleri yer almaktadır.

6.3. Değerlendirme

4. Mirasbırakanın saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yaptığı açık olan kazandırmalar.

6.2.2. TMK'nın 6. maddesinde; "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür", HMK'nın 190/1. maddesinde; "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir " düzenlemeleri yer almaktadır.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nun maliki olduğu çekişme konusu 251 ada 262 parsel sayılı taşınmazdaki 13 no.lu bağımsız bölümün intifa hakkını üzerinde bırakıp çıplak mülkiyetini 13.07.2006 tarihinde davalı Vakfa bağış suretiyle temlik ettiği, 1933 doğumlu murisin 08.07.2013 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak evlatlığı davacının kaldığı, başkaca mirasçısı bulunmadığı, bozma kararı sonrası alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre mirasbırakanın temlik tarihinde ehliyetli olduğu anlaşılmaktadır.

6.3.2. Somut olayda, temlik tarihi ile mirasbırakanın ölüm tarihi arasında 1 yıllık süre geçtiğinden, TMK’nın 565/4. maddesine göre davacının, bağış işleminin saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yapıldığını ispat etmesi gerekir. Dinlenen tanık beyanlarından; mirasbırakanın davacı ve onun eşiyle beşeri ilişkilerinin oldukça iyi olduğu, mirasbırakanın sağlığında taşınmazı davalı Vakfa hayır amacıyla devredeceğini beyan ettiği gözetildiğinde, temlikin saklı payı ihlal kastı ile yapıldığı iddiasının ispat edilemediği sonucuna ulaşılmaktadır. Mirasbırakanın tek taşınmazını devretmesi davanın kabulü için yeterli sebep değildir.

6.3.3. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

V. SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin değinilen yönden yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15990, Karar No: 2007/18987, Tarih: 23.10.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/15990 E.  ,  2007/18987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Alüminyum San. ile davalı (Alacaklı) 1- Türk Dış Ticaret Bankası, Borçlu 2- Saydam Metal Sist. ve Nakil San. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki istihkak davası hakkında İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 14.9.2007 gün ve 1075/599 sayılı hükmün davalı (Alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine ihtiyaç duyulan İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nün 2005/7277 numaralı dosyasının okunaklı ve onaylı örneğinin eklenip gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13585, Karar No: 2012/13709, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13585 E.  ,  2012/13709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçlarından sanık ..., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nın atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'in atılı suçlardan beraatine dair Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2012 gün ve 2011/40 Esas, 2012/177 Karar sayılı sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... müdafiin temyiz dilekçesinde hakim havalesi bulunmamakta ise de, temyiz başvuru harcının yatırıldığı tarih ile temyiz dilekçesinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemine (UYAP) kayıt edildiği tarih dikkate alındığında temyizin süresinde olduğu kabul edildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçlarından kurulup usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükümleri ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31089, Karar No: 2018/2483, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31089 E.  ,  2018/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı geçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,