muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17552, Karar No: 2012/654, Tarih: 31.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17552 E.  ,  2012/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 159 ada 53 parsel sayılı 976,81 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte mütegayip eşhastan kalan yani kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasıyla kadastro mahkemesinde tespite itiraz davası açmıştır. Askı ilan süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya sulh hukuk mahkemesine intikal ettirilmiştir. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 31.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2163, Karar No: 2015/6673, Tarih: 25.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2163 E.  ,  2015/6673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15768, Karar No: 2014/26484, Tarih: 24.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15768 E.  ,  2014/26484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.03.2014

NUMARASI :Esas no:2012/1049 Karar no:2014/232

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından birleştirilen nafaka davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı (kadın) yararına takdir edilen tedbir nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sesbeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlere yönelik temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.12.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/487, Karar No: 2019/2233, Tarih: 02.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/487 E.  ,  2019/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ...3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2018 tarih ve 2018/122 - 2018/183 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK' nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair kararın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanık müdafiinin, ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşma talebinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, talimat üzerine para yatırmadığı anlaşılan sanığın sırf Bank Asya hesabının bulunmasının ve kredi kartı kullanmasının, yine çocuklarını örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin,

tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ...3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23123, Karar No: 2018/136, Tarih: 08.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/23123 E.  ,  2018/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Soruşturma aşamasında ifadesine başvurulan ve katılana ait suça konu ... plakalı aracın alım satımı ile ilgili bilgisi bulunan ... isimli şahsın kovuşturma aşamasında ifadesine başvurulmayarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın savunmasında beyan ettiği... ile aralarında geçen yaralama olayına ilişkin resmi müracaatının bulunup bulunmadığı, resmi müracaatı varsa nereye, ne zaman müracaat ettiği, olayla ilgili yapılan işlemler araştırılıp ileri sürülen husumet iddiasının doğruluğu araştırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8754, Karar No: 2020/12704, Tarih: 08.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/8754 E.  ,  2020/12704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühürde sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi ... vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmaması ve şikayetçi kurumun katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Şikayetçi ...’nın temyizine gelince;

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen ...’nın gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK.nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mühürde sahtecilik suçundan zarar görme olasılığı bulunan şikayetçi ... davadan haberdar edilip, delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçi ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30347, Karar No: 2019/13308, Tarih: 23.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30347 E.  ,  2019/13308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mülga Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27/0872015 tarihli ve Esas 2015/167, Karar 2015/396 sayılı hükmü aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 11/04/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-2404-17/As.Adlt. ve Kan.Gn.Md.As.Adlt.Czev. ve Müt.D.Rap.Tet. ve işl.Ş.(26.B-82-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/06/2019 gün ve 2018/23582 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“1. 1. Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesinin izin tecavüzü suçundan sanık Dz.Elektrik Er ... hakkındaki 2015/167 esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27.08.2015 tarihli, 2015/167-396 esas ve karar sayılı hükmü ile özetle; sanığın 05.11.2014 tarihinde 7 günlük kanuni izne çıktığı, en geç 12.11.2014 tarihinde birliğine katılması gerekirken maddi birtakım sorunlar nedeniyle katılmadığı, izin süresi dolmadan 11.11.2014 tarihinde Ordu Devlet Hastanesinden 3 günlük istirahat aldığı, sanığın en geç 13.11.2014 günü saat 23.59'a kadar birliğine katılması gerekirken, 20.11.2014 günü saat 18.40'da kendi isteğiyle birliğine katıldığı, sanığın 14.11.2014(00.01)-20.11.2014(18.40) tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCK’nın 66/1-b, 73 ve TCK'nın 50,52 ve 62'inci maddeleri uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine, neticeten 3.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına hürriyeti bağlayıcı cezasının adli para cezasına çevrilerek neticeten 1.000 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Süresi içinde temyiz edilmeyen bu karar, 19 Eylül 2015 tarihi itibariyle kesinleştirilmiştir.

3. Dosyanın incelenmesinde, sanığın 05.11.2014 tarihinde ayrıldığı 7 günlük kanuni izin süresi bitmeden 11.11.2014 tarihinde rahatsızlığı nedeniyle Ordu Devlet Hastanesine gittiği, yapılan tedavisi neticesinde Ordu Devlet Hastanesinin 11.11.2014 tarihli raporu ile sanığa 3 gün istirahat verildiği, istirahatının son gününün 13.11.2014 tarihi olduğu, Askeri Yargıtay’ın yerleşik içtihatları doğrultusunda istirahat müddetinin sonunda dönüş için yol süresi tanınmasının zorunlu olduğu, sanığa MSB yol süre tablosu uyarınca 1 günlük yol süresi tanınması halinde sanığın en geç 14.11.2014 günü saat 24.00'e kadar birliğine katılması gerekirken, 6 tam gün dolmadan 20.11.2014 günü saat 18.40'da katıldığı, izin tecavüzü suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı, izin tecavüzü suçundan hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu değerlendirilmiştir.

4. Bu nedenle, bahse konu dava dosyası EK-A’da gönderilmiş olup, Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27.08.2015 tarihli, 2015/167-396 esas ve karar sayılı kararının bozulması için, 353 sayılı Kanun’un 243’üncü maddesi gereğince Askerî Yargıtay Başkanlığına başvurulması istenilmek ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 25/08/2017 tarihli 30165 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 694 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 36. maddesinde belirtilen “Kaldırılan Askeri Yargı mercilerinde görülmekte olan, dosyalardan Askeri Yargıtayda olanlar...Yargıtay’a gönderilir” hükmü uyarınca;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Mülga Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 27/0872015 tarihli ve Esas 2015/167, Karar 2015/396 sayılı kararının CMK’nin 309/4-d maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, bozma gereği sanık hakkında hükmolunan 3.000 TL ADLİ PARA CEZASININ KALDIRILMASINA, 23/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22718, Karar No: 2014/7390, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/22718 E.  ,  2014/7390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın 28/01/1987 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 12/04/2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14983, Karar No: 2011/8956, Tarih: 23.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/14983 E.  ,  2011/8956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, tecil

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak;

1-Oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak sanığın eyleminin 13 adet orman ağacını boğmak suretiyle işgal ve faydalanma suçunu oluşturduğunun kabulüne göre, 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunla özel nitelikte olan 6831 sayılı orman kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sistemindeki lehe hükümlerin bütün halinde denetime imkan verecek şekilde tartışılıp değerlendirilmesi sonucu 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi dikkate alınarak hüküm kurulması, gerekirken karma hüküm kurulması ayrıca sanık hakkında açma suçundan dava açılmış olması karşısında ek savunma hakkı tanınarak işgalin yanısıra kesilen ağaçlar için de boğma eylemi sebebi ile de ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumuna ilişkin uygulama esasları ve koşullarının belirlendiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesinde zarar yönünden, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği" görüşünün benimsenmesi dikkate alınarak mahkeme tarafından mağdurda meydana gelen zarar, kanaat verici ve basit bir araştırma ile saptanıp, sanıktan tespit edilen bu zararı giderip gidermeyeceği sorulup, diğer koşullarında mevcudiyeti halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili olarak bir karar verilmesi gerekirken, belirtilen eksiklikler yerine getirilmeden ve denetime imkan verecek şekilde değerlendirme yapılmadan "sanığın katılana ait zararını gidermediğinin anlaşılması...." gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

Müsaderesine karar verilen fındık ağaçlarının değeri üzerinden katılan idare avukatı için, nisbi avukatlık ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6306, Karar No: 2018/15723, Tarih: 13.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6306 E.  ,  2018/15723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın karayolu üzerindeki tezgahta satışa sunulan zeytin yağının çalınması eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu halde yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 13.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.