muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21275, Karar No: 2014/32771, Tarih: 20.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/21275 E.  ,  2014/32771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2011/45-2013/561

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde servis elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. İhbar tazminatının, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının 28-29-30 aralık 2010 tarihlerinde mazeretsiz olarak işyerine gelmediğine dair tutanak düzenleyen işveren tarafından, Sosyal Güvenlik Kurumu çıkışı 27.12.2010 tarihinde yapılmıştır. Yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarına göre işyerinin O.. Organize Sanayi Sitesinden Temelli’ye taşındığı anlaşılmaktadır. Davacı, bu değişikliği kabul etmediğini bildirmek ve ödenmeyen işçilik haklarını talep etmek için işverene başvurduğunda iş sözleşmesinin son bulduğu anlaşılmaktadır. Davacı ile aynı durumdaki tanık F.. Ç..’ye ait aynı mahiyetteki dosyada işçinin haklı sebeple sözleşmeyi feshettiği gerekçesiyle ihbar tazminatı talebi reddedilmiş, hüküm 9. Hukuk Dairesinin 2012/31626 esas sayılı ilamı ile onanmıştır. Hukuki güvenilirliğin ve yeknesaklığın sağlanması gereği de düşünüldüğünde, iş sözleşmesinin işçilik haklarının ödenmemesi sebebiyle haklı sebbebe dayanılarak davacı tarafından feshedildiği değerlendirilerek ihbar tazminatı reddedilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5373, Karar No: 2013/25542, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5373 E.  ,  2013/25542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2012/176-2012/508

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un Yasanın Ek 5. maddesidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 15.09.1992 – 14.01.1997, 15.09.1992 – 01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki rafineri ve laboratuar bölümlerinde geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “davacının davalı ... tarafından dosyaya ibraz edilen hizmet belgesinde belirtildiği şekilde adı geçen fabrikada pancar muhasebe ve Suluova Bölgesindeki çalışmaları dışlanarak 15.09.1992-01/10/2008

tarihleri arasında rafineri ve laboratuvar bölümlerinde fiilen çalıştığı ve ayrıca çalışılmış sayılan günler için olmak üzere 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 106, 40 ve geçici 7. maddesinin 1 ve 2. fıkrası gereğince, 3600 günlük çalışma koşulu aranmaksızın 506 sayılı yasanın ek 5/IV maddesine göre itibari hizmet süresinde kanunda gösterilen miktarda yararlanması ve bu itibari hizmet süresinin 506 sayılı yasanın 108. maddesindeki sigortalık süresine eklenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “Davanın kabulü ile, davacının davalı işverene ait işyerinde 15.09.1992 – 14.01.1997, 15.09.1992 – 01.10.2008 tarihleri arasında rafineri ve laboratuar bölümlerinde geçen, geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1.289 gün x 0.25 = 323 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ....'den alınmasına, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14595, Karar No: 2016/2584, Tarih: 09.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14595 E.  ,  2016/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.04.2015 tarih ve 2014/76-2015/344 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin... İli... ilçesinde yöre ve civar köy halkına sağlık hizmeti veren.... Hastanesi'nin işletmecisi tüzel kişilik olduğunu, müvekkili ile davalı bankanın .... Şubesi arasında Genel Kredi Sözleşmesi ve buna ek sözleşme akdedildiğini, kredi sözleşmesi gereğince 3.000.000 TL Proje Kredisi ve buna ek olarak 2.000.000 TL nakit kredi (rotatif veya... kredisi) tahsis edildiğini, Genel Kredi Sözleşmesine ek sözleşmede erken kapama komisyonunun %5 olarak tahakkuk ettirileceğinin belirlendiğini, müvekkili tarafından banka kredilerinin erken kapatılması yoluna gidildiğini ve fahiş miktardaki erken kapatma komisyonunu ödeyerek krediyi kapattığını, davalı bankanın 250.000 TL erken kapatma komisyonu ve 12.500 TL... tutarı tahsil etmesinin hukuka ve yasaya aykırı olduğunu, ek sözleşmede belirlenen %5 oranının fahiş olduğunu, ayrıca rotatif kredi borcunun içerik itibariyle erken kapama komisyonuna dahil edilebilecek bir kalem olmadığını, ...'nın 20. ve 25. maddeleri kapsamında değerlendirme yapılması gerektiğini ileri sürerek erken ödeme komisyonu adı altında müvekkili şirketten tahsil edilen 125.000 TL komisyon 6250 TL ...si ile birlikte 131.500 TL'nin ödeme tarihi olan 28.12.2011 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasa'nın 2/2 maddesi gereğince değişen oranlarda belirlenecek avans/aksi halde reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 06.03.2015 tarihli dilekçesi ile dava değerini 171.301TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; kredi sözleşmesi kapsamında davacı şirkete 5.300.000 TL kredi tahsis edildiğini, sözleşme ve ek sözleşme ile kredinin kullanımına ilişkin şartların, limit vs. hususların düzenlendiğini, erken ödeme halinde, toplam tahsis edilen nakit kredi üzerinden %5 erken ödeme komisyonu ödeyeceğini davacının kabul ve taahhüt ettiğini, yasal düzenlemelere göre bankaların sundukları ürün ve hizmetler karşılığında müşterilerinden ücret ve komisyon talep edebildiğini, müşterinin haklarının ihlal edildiği bir durumun söz konusu olmadığını, sözleşme hükümlerinin haksız şart niteliğinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafından, davacı şirkete 2.000.000 TL limitli işletme kredisi, 3.000.000 TL limitli yatırım (proje) kredisi 154.000 TL limitli taşıt kredisi cinsinden nakdi kredi tahsis edildiği, firmanın cari giderlerini karşılamak için, işletme sermayesi ihtiyacına destek mahiyetinde, rotarif (dönerli) biçimde kullandırılan, borçlu cari hesap şeklinde çalışan İşletme Kredisinin geri

ödenmesinin taraflarca önceden bir vadeye ve takside bağlanmadığı, bu nedenle anılan işletme kredisinin taraflarca her an kapatılabilecek nitelikte olduğu, 27.12.2011 tarihinde ödenmiş olmasının erken bir ödeme olarak nitelendirilemeyeceği, ancak yatırım kredisinin vadesinden önce erken kapatıldığı, 27.12.2011 tarihinde yatırım kredisinin erken ödenen borç bakiyesinin 2.241.829,02 TL olduğu, bu tutarın %5'i 112.091,45 TL'nin erken ödeme komisyonu olarak ve yine %5'i 5.604,55 TL'nin... olarak alınabileceği, davalı bankaca tahsil edilen 262.500 TL'den 117.696,00 TL düşüldükten sonra davalı bankaca fazla tahsil edilen 144.804,00 TL'nin iadesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 144.804,00 TL'nin 131.250,00 TL'sinin dava tarihinden geri kalan kısmın ıslah tarihi olan 06/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 25.10.2009 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi'nin ayrılmaz parçası olan ek sözleşme ile rötatif (dönerli) şekilde kullandırılan işletme kredisinin herhangi bir vadeye bağlanmamış olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 25.10.2009 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi'nin ayrılmaz parçası olan ek sözleşme ile rötatif (dönerli) şekilde kullandırılan işletme kredisinin herhangi bir vadeye bağlanmamış olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, Genel Kredi Sözleşmesi ile sağlanan kredinin erken kapatılması nedeniyle tahsil edilen erken ödeme komisyonunun iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece, davalı bankanın yatırım (proje) kredisi için erken ödeme zamanında kalan bakiye borç üzerinden %5 komisyon alabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 2006/1 sayılı ... Tebliğinin 4. maddesi gereği, bankalar, faiz dışı sağlanacak menfaatlarin ve tahsil olunacak masrafların niteliklerini ve azami sınırlarını serbestçe belirleme hakkına sahiptir. Sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 19. maddesine göre, taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleme hakkına sahiptir. Aynı husus, Anayasa'nın çalışma ve sözleşme hürriyeti başlıklı 48. maddesinde de “ Herkes, dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetine sahiptir” olarak ifade edilmiştir. Bu durumda kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine ve kişilik haklarına aykırı hükümler içermeyen sözleşme hükümleri taraflar yönünden geçerli kabul edilecektir. Bu kapsamda davalı banka tarafından belirlenen kredi verme koşulları davacı tarafından kabul edilmiş ve taraflar arasında 25.10.2009 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi ve ek sözleşme imzalanmış olup, ek sözleşmenin 10. maddesine göre de, müşteri, bankadan aldığı krediyi erken ödemesi halinde toplam tahsis edilen kredi üzerinden flat %5 erken ödeme komisyonu ödeyeceğini kabul ve taahhüt etmiştir. Sözleşmenin ilgili madde metni açık ve net olup yorum yapmayı gerektirmediği ve davalının sözleşmenin 10. maddesinde ifade edildiği şekilde “toplam tahsis edilen kredi üzerinden flat %5 erken ödeme komisyonu” talep etme hakkı olduğu halde, mahkemece, davalının erken ödenen kredi tutarı üzerinde %5 komisyon alabileceği şeklindeki yorumu ile sonuca varması ve hüküm kurması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20083, Karar No: 2014/12027, Tarih: 11.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20083 E.  ,  2014/12027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla hükümlülüğün yasal sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin uygulanması sırasında, yoksunluk kararı verilen hak ve sürelerin, açıkca gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; “5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkarılarak “Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak

sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/16977, Karar No: 2022/17976, Tarih: 30.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/16977 E.  ,  2022/17976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, ...'nda hükümlü olan sanığın, kaldığı koğuşta yapılan aramada pantolonun cebinde 1 adet ... kart ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın ... kartın pantolonunda olduğunu unuttuğunu savunması karşısında, suça konu ... kartın kimin adına kayıtlı olduğu, suç tarihi ve yakın zaman dilimininde kullanılıp kullanılmadığı, kapalı bir kart ise aktif hale getirilmesinin mümkün olup olmadığı hususlarının ilgili ... operatöründen sorularak tespiti ile tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/474, Karar No: 2020/26, Tarih: 16.01.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2019/474 E.  ,  2020/26 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul (Kapatılan) 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen asıl davanın kısmen kabulüne ve birleşen davanın reddine ilişkin karar, asıl ve birleşen davada taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı asıl ve birleşen davada taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişikliği öncesi hâliyle 438. maddesinin ikinci fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından asıl davada davalılar-birleşen davada davacı vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Davada Davacı İstemi:

4. Asıl davada davacı vekili 14.05.2003 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketlerle aynı grup şirketi olan Üstün Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.de 17.08.2000 ile 25.12.2002 tarihleri arasında satın alma müdürü olarak çalıştığını, çalıştığı süre içerisinde grup şirketlerinin satın alma işlerinin bir arada yürütülmesinden kaynaklanan problemlerin aşılması için davalıların siparişi üzerine bir bilgisayar programı hazırladığını, bu programın satın alma işlerini kolaylaştırdığı ve hızlandırdığını, ancak davalıların bu program nedeni ile müvekkiline ödemeleri gereken bedeli ödemekten kaçındıklarını, üstelik çalıştığı şirketin grup şirketlerinden biri olması nedeniyle iş akdinin sebepsiz ve kötü niyetli olarak feshedildiğini, davalıların müvekkiline ait programın altyapı şifrelerini de kırarak tamamen haksız ve hukuka aykırı olarak kullanmaya devam ettiklerini, bu durumun İstanbul Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2003/25 D. İş sayılı dosyası ile tespit edildiğini ileri sürerek müvekkili tarafından yazılan programın davalılar tarafından haksız kullanımına son verilmesine ve tecavüzün ref’ine, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (FSEK) 68. maddesi gereğince 400.000,00USD tazminatın haksız kullanımın fiilen başladığı tarihten itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl Davada Davalılar Cevabı:

Asıl Davada Davalılar Cevabı:

5. Asıl davada davalılar vekili 16.02.2004 tarihli cevap dilekçesinde; müvekkillerinin dava konusu bilgisayar programını grup şirketlerinden Üstün Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.nin izni ile kullandıklarını, bilgisayar programının mesai saatleri içinde şirkete ait veri tabanı ve ekipman kullanarak Üstün Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından hazırlatıldığını ve bilgisayar programı üzerindeki hakların FSEK’in 18/2. maddesi gereğince Üstün Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.ye ait olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen Davada Davacı İstemi:

6. Birleşen davada davacı vekili 13.12.2004 tarihli dava dilekçesinde; müvekkili şirkette iş akdi ile çalışan ...’in işini görürken meydana getirdiği eser üzerindeki hakların FSEK’in 18/2 maddesi gereğince müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek bilgisayar programı üzerindeki hakların müvekkili tarafından kullanılacağı hususunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen Davada Davalı Cevabı:

7. Birleşen davada davalı vekili 28.01.2005 tarihli cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından dava konusu bilgisayar programının işe girmeden önce yapıldığını, işverenin talimatı gereğince yapılan bir program olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Birleşen Davada Davalı Cevabı:

7. Birleşen davada davalı vekili 28.01.2005 tarihli cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından dava konusu bilgisayar programının işe girmeden önce yapıldığını, işverenin talimatı gereğince yapılan bir program olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

8. İstanbul 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 19.04.2012 tarihli ve 2006/168 E., 2012/89 K. sayılı kararı ile; dava konusu bilgisayar programının belirli sorunların çözümüne yönelik olarak otomatik şekilde satın alma işlemlerinin gerçekleştirilmesi için geliştirildiği, davacının konuyla ilgili bilgi, deneyim ve benzeri kişisel özelliklerini yansıtmak suretiyle programı hazırladığı ve eser koruması için gerekli hususiyetin (özgünlüğünün) bulunduğu, programın hazırlandığı dönem itibarıyla güncel sayılacağı, söz konusu bilgisayar programının davacının iş akdi ile çalıştığı Üstün Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.nin doğrudan görevlendirmesi veyahut da ücret karşılığında yapılmadığı, ancak davacının çalıştığı iş yerindeki gelişmiş bilgisayarları kullanarak ve AS400 diye tabir edilen eğitimi alarak bilgisayar programını geliştirdiği, bu nedenle birleşen davada davacı Üstün Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.nin söz konusu programı şirket bünyesinde kullanmış olması hukuka uygun ise de kullanma dışındaki mali haklardan istifade etmenin söz konusu olamayacağı, başka bir deyişle FSEK’nin 18/2. maddesi koşullarının birleşen dosya davacısı yönünden gerçekleşmediği, dolayısıyla asıl davada davalılara programı kullandırmasının yasal ve hukuki zemininin bulunmadığı, asıl davada davalıların davacı ... ile FSEK’in 52. maddesi anlamında herhangi bir sözleşme yapmaksızın söz konusu programı kullandıkları, program için belirlenen 25.000,00TL rayiç bedelin makul görüldüğü ve FSEK’in 68/1. maddesi gereğince de eser sahibinden izin almaksızın ve bedel ödenmeksizin kullanılmış olması sebebiyle bu bedelin üç katına kadar tazminata hükmedilebileceği gerekçesi ile asıl davanın kısmen kabulü ile FSEK’in 68. maddesi gereğince 75.000,00TL tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek ticari faizi ile davalılardan tahsiline, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

9. İstanbul 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.