muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3554, Karar No: 2013/3463, Tarih: 28.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3554 E.  ,  2013/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

06.10.2009 tarihinde jandarma tarafından düzenlenen tutanak, mahallinde yapılan keşif, teknik bilirkişilerin müşterek rapor ve krokisine göre devlet ormanına 175 metre mesafede 146 parsel no.lu tarlada anızın izinsiz yakıldığının tespit edilmesinin yanı sıra sanığın 09.07.2010 tarihli duruşmada “kendi tarlamın etrafını çevirerek anızları yaktım” şeklinde ikrarda bulunmasına göre; sanığa isnad olunan suçun sübut bulduğu gözetilmeksizin beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1998, Karar No: 2012/13451, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1998 E.  ,  2012/13451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından sanıklar ... ve ...'ın sanık ...'in ayrıca çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikâyetten vazgeçme nedeniyle açılan kamu davalarının düşmesine, diğer atılı suçlardan ise; sanıkların beraatlerine dair Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.03.2010 gün ve 2009/193 Esas, 2010/70 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... ve ... hakkında müstehcenlik suçundan, sanık ...'in ayrıca çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraatlerine, her iki sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikâyetten vazgeçme nedeniyle açılan kamu davalarının düşmesine dair verilen hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekili ile sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9979, Karar No: 2012/3983, Tarih: 05.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/9979 E.  ,  2012/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında 01.10.2008 tarihi öncesi itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı işveren tarafından tanzim edilen sigortalı sicil kartlarından, davacının 15.03.2004-02.04.2004 tarihleri arasında şeker ambarı, 11.04.2005-04.08.2005 tarihleri arasında inşaat ve 12.06.2006-27.07.2006 tarihleri arasında arıtma bölümünde çalıştığı anlaşılmakla; anılan çalışmaların itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda gerçekleşmediği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin 11. satırındaki “\*15.03.2004 - 02.04.2004 tarihleri arasında rafineri bölümünde;”, 13. satırındaki “\*11.04.2005-04.08.2005 tarihleri arasında rafineri bölümünde;” ve 16. satırındaki “\*12.06.2006-27.07.2006 tarihleri arasında rafineri bölümünde;” sözcüklerinin silinerek, hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... alınmasına, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6222, Karar No: 2013/17817, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/6222 E.  ,  2013/17817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık İddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle:

7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07.07.2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı,

nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/593, Karar No: 2016/7318, Tarih: 02.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/593 E.  ,  2016/7318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 10.09.2015 tarihli tevdii kararı usulünce yerine getirilmediği, gerekçeli kararın köy derneği temsilcisi yerine azaya tebliğ edildiği anlaşılmakla, hükmün sanık ...'ın muhtarlık görevinin sona ermiş olması halinde yeni muhtara, görevinin devamı halinde ise Köy Kanunu'nun 20. maddesi gereğince, köy muhtarını ve ihtiyar meclisi üyelerini seçmeğe hakkı olan kadın ve erkek köylülerin toplanmasından oluşan köy derneği tarafından seçilen temsilcisine CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanıkların temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE) 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3957, Karar No: 2020/4912, Tarih: 28.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/3957 E.  ,  2020/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu,... Mahallesi çalışma alanında bulunan 135 ada 3 parsel sayılı 4.794,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve satın alma nedeniyle, davacı ... ve davalı ... ile bir kısım davalıların murisi Hüseyin Kılıç adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına ve satın alma iddiasına dayanarak, taşınmazın bir bölümü hakkında, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünü satın aldığı iddiasıyla dava açmış, bu iddiasının dayanağı olarak Ağustos 1953 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Sözü edilen tapu kaydının 1/2'şer payla davacı ile dava dışı Ahmet Kılıç adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı çekişmeli taşınmaz bölümünün tamamının tapu kaydının iptali ile adına tescilini talep ettiği halde dayandığı tapu kaydında 1/2 payı olduğundan tek başına dava açmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiştir. Ne var ki, dava dilekçesinde bir açıklık olmaması nedeniyle davacıdan tapu kaydında 1/2 payı bulunduğu halde hangi nedenle çekişmeli taşınmaz bölümünün tamamının (tüm payların) adına tescilini talep ettiği hususu sorulup açıklattırılmadığı gibi; bu hususta bir sebep ileri sürülmemesi durumunda payının müşterek mülkiyet şeklinde olması nedeniyle davasının tapudaki 1/2 payı ile sınırlı olarak görülmesi gerektiği de göz ardı edilmiş olduğundan yapılan araştırma ve inceleme yetersiz olduğu gibi, varılan sonuç da dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için davacının dayandığı tapu kaydı yöntemince uygulanıp, kapsamı belirlenerek, taşınmazın davaya konu bölümünü kapsayıp kapsamadığı tespit edilip bu bölümün kayıt kapsamında kalması halinde davacının bu bölümün tamamının adına tescil istemini açıklayıcı beyanları da göz önüne alınarak bu husustaki delilleri de toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5898, Karar No: 2016/7807, Tarih: 05.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/5898 E.  ,  2016/7807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalılar vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 15.04.2016 Salı günü belirlenen saatte davalılar ..., ..... vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait işyerinde 1996 yılının 5 inci ayında çalışmaya başladığını, işyerinin 30.09.2010 tarihinde ünvan değişikliğine gittiğini, 01.10.2010 tarihinden itibaren de davalı şirket ünvanı altında çalışmaya devam ettiğini, iş sözleşmesinin 23.02.2013 tarihinde feshedildiğini, davacının hamur kesip çevirme denilen imalat işlerini usta yardımcısı olarak yaptığını, davacının hiçbir sebep yokken bu işten alınıp fırının karşısında bir işte görevlendirilmek istendiğini, davacının sağlık nedeni ve ustanın davacıyı kendi özel işlerinde çalıştırması nedeni ile bunu işverene bildirerek başka herhangi bir işte çalışmak istediğini söylediğini, ancak işverenin davacıyı tokat atarak s..tir ol git” diye işten çıkardığını, en son ücretinin net 1325,00 TL olduğunu, son 4 aya kadar 04.00,04.30-17-17.30 a kadar haftanın 7 günü çalıştığını, son 4 ay 05.00-14-15.00 saatleri arasında çalıştığını, son aya ait ücretinin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, son ay ücretinin faizleri ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının pideleri fırından çıkarmak, masaları temizlemek, bulaşıkları yıkamak işlerinde yıllarca çalıştığını, 2012 yılında bir ara hamur kesme işine yardımcı olmak için 3-4 ay kadar verildiğini, 4 ay sonra eski işine dönmesi istendiğinde bu teklifi kabul etmediğini, izin istediğini, izin dönüşü 25.02.2013 tarihinde işbaşı yapması gerekirken yapmadığını, 25-27.02.2013 tarihleri arasındaki devamsızlığı üzerine noterden 28.02.2013 tarihinde ihtarname gönderilerek mazeretini belgelendirmesinin ve işbaşı yapmasının istendiğini, davacının 04.03.2013 tarihinde tebligat yapılmasına rağmen mazeret bildirmediği gibi iş akdinin 23.02.2013 tarihinde feshedildiğine dair ihtarname gönderdiğini, bahaneler yarattığını; ücretinin bordrolarda belli olduğu gibi asgari ücretin biraz üstü olduğunu, 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, hafta tatilleri ile diğer tatil günlerinde çalıştığında ücretinin ödendiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı, hafta tatillerinde çalıştığı, son aya ait ücretinin ödenmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ...'ın alacaklarından sorumluluğu ihtilaflıdır.

Mahkemece hüküm altına alınan alacaklardan davalılar müteselsilen sorumlu tutulmuş ise de, dosya içeriği ile sabit olduğu ve tarafların da kabul ettiği üzere davacı 01.06.1996-31.09.2010 tarihleri arasında davalı ... yanında çalışmış, daha sonra aynı işyerinde şirketleşmeye gidilmesi üzerine, davalı şirket işçisi olarak çalışmaya devam etmiştir. Hal böyle olunca davalı ... davacının alacaklarından davacıyı çalıştırdığı süre ile sınırlı olmak üzere sorumlu tutulmalıdır. Kıdem tazminatı alacağı açısından, davalı ... davacıyı çalıştırdığı süre ve o dönemdeki son ücret üzerinden hesaplanacak kıdem tazminatı miktarı ile sınırlı olmak üzere diğer davalı ile birlikte toplam kıdem tazminatından sorumlu tutulacak; son işveren olmadığından ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağından sorumluluğu cihetine gidilemeyecektir. Keza fazla mesai ve hafta tatili ücretleri bakımından da davacıyı çalıştırdığı süre için hesaplanacak alacaklardan diğer davalı ile birlikte sorumlu tutulacaktır.

O halde davalıların bu yönü amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 05.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2113, Karar No: 2023/4102, Tarih: 04.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2113 E.  ,  2023/4102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2021/908 D.İş Esas, 2021/908 D. İş Karar

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; AGILENT marka, AG6470AA model LC-MS/MS cihazın davalı ... tarafından Leasing All Risks Sigorta Poliçesi kapsamında sigortalandığını, 09.12.2019 tarihinde cihazın arızalandığından davalı ... şirketine arıza bildiriminde bulunulduğunu, ancak talebin işleme alınmasına rağmen davalı yanca müvekkili şirkete ekspertiz raporu tebliğ edilmediğini ve herhangi bir ödeme yapılmadığını, uzun süreli cihaz kullanılmadığından, tüm masrafları karşılanmak üzere müvekkili şirket tarafından tamirinin yapıldığını, ödenen toplam bedelin 33.925,00 USD olduğunu, bu tutarın fatura tarihindeki karşılığının 232.386,25 TL olduğunu, 06.07.2020 tarihli fatura kapsamında müvekkili şirket tarafından yapılan ödemelerin ''AJS Ceramic Upgrade Kit Agilent (test) 41.100,00 TL+ Katma Değer Vergisi (KDV), Capillary Agilent(test) 17.125,00 TL+KDV, OQPV Bakım Bedeli Agilent (tst) 102.750,00 TL+KDV ve Servis Hizmet Bedeli Agilent (test) 35.962,50 TL+KDV'' faturaları belirterek bu tamirata ilişkin faturalarla beraber davalı ... şirketine yeniden başvuru yapıldığını, ancak; davalı ... şirketinden herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 41.100,00 TL hasar tazminatı talep etmiş, ıslah ile talebini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 148.034,26 TL yükselterek hasar tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle beraber davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP