muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3646, Karar No: 2022/6367, Tarih: 04.10.2022

Konya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18/11/2021 tarihli ve 2018/443 E., 2021/311 Karar sayılı kararıyla; murisin amacının mal kaçırma olduğu iddiasının davacı tarafça ispatlanamadığı, yapılan devrin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Asıl davada davacı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle, muvazaa iddialarını ispat ettikleri halde davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, murisin kendisine ait en değerli yerleri doğrudan veya dolaylı olarak davalıya muvazaalı olarak devrettiğini, dava konusu taşınmaz için davalının murise herhangi bir bedel ödemediğinin davalı savunmaları ve Mahkemenin de kabulü ile sabit olduğunu, murisin dava konusu taşınmaz dışında taşınmazları da mirasçılarından mal kaçırmak kastıyla üçüncü kişi derneği paravan olarak kullanmak suretiyle aynı tarihlerde satış göstermek suretiyle bağışladığını, taşınmazın değeri ile tapuda gösterilen değer arasında çok büyük fark olduğunu, davalı tarafın minnet duygusu gerektirecek kadar murise bir bakım yaptığı savunmasını ispat edemediğini, bu konuda dosyada herhangi bir tanık beyanı olmadığını, murisin esas minnet borcunun müvekkiline olması gerektiğini, murisin tüm mal varlığının muris ile müvekkilinin birlikte çalışmaları ile edinildiğini, babasına saygısından dolayı taşınmazların kendi üzerine yapılmasını talep edemediğini, tüm delillerinin toplanmadığını, Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/5 E. sayılı dosyasının güncel şeklinin dosya içine alınmadığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, Mahkemenin gerekçesinin olaylar ile uyumlu olmadığını, murisin ekonomik durumunun her zaman gayet iyi olduğunu, 2010 senesinde felç geçirdiğini ve bir süre tedavi gördüğünü, ancak kimseye uzun süreli muhtaç olmadığını belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 02/03/2022 tarihli, 2022/74 Esas ve 2022/365 Karar sayılı kararı ile; eldeki davada ...nın 190. ve TMK.nın 6. maddeleri gereğince, mirasbırakan tarafından yapılan temlikin muvazaalı olduğu ve mal kaçırma amacıyla yapıldığı iddiasının davacılar tarafından kanıtlanamadığı, davacı tanıklarının temlikin muvazaalı olduğunu beyan etmediği gibi murisin temlik tarihinde diğer mirasçılar ile beşeri ilişkilerinin kötü olduğuna ilişkin bir beyanda da bulunmadıkları, murisin muvazaalı olarak mirasçılardan mal kaçırma kastıyla hareket ettiğinden bahisle Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/5 Esasında görülen davanın davalısı Türkan olmadığı gibi, temliklerin de aynı akitten doğmadığı, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Asıl davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyip verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ile tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

3.2.2. 6100 sayılı HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

3.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." hükümlerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (V/3.2.) no.lu paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3.) no.lu paragraftaki gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, 03.09.2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı vekili için 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davacıdan alınmasına, temyiz karar harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 04/10/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21022, Karar No: 2015/10140, Tarih: 11.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21022 E.  ,  2015/10140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ve ... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 18.05.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazların kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (18.05.2012) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu ... ve ... parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınan ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Somut emsal alınarak incelenen ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda esas alınan satışına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmaza ait kıymet takdir raporunun, kamulaştırma krokisinin ve kamulaştırma evraklarının davacı idareden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10329, Karar No: 2011/10732, Tarih: 19.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/10329 E.  ,  2011/10732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... mirasçıları ... ve ... aleyhine 24/01/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle davalılardan ... ve ... ... ve ... ... ve ... ...'in temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalılar ..., ... ..., ..., ... vekili tarafından verilen 27/09/2011 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçildiği anlaşılmaktadır. Şu halde anılan davalıların temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmelidir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ..., ... ..., ... ... ile ... ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalılar ..., ... ..., ... ... ile ... ...'in diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, desteğin 17/08/1999 depreminde ölümü nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluşu, olayın gerçekleştiği tarih ve davacıların sayısı ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayın oluşu, olayın gerçekleştiği tarih ve davacıların sayısı ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar ..., ... ..., ... ... ile ... ... yararına BOZULMASINA, davalılar ..., ... ..., ... ... ile ... ...'in diğer temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... ..., ..., ...'un temyiz dilekçelerinin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10684, Karar No: 2025/3749, Tarih: 14.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/10684 E.  ,  2025/3749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/5960 E., 2020/1627 K.

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılmakla, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, gözaltı, tutuklama nedeniyle 50.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faiz talebinin kısmen kabulü ile 8.225,83 TL maddi, 13.950,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun manevi tazminatın eksik olduğundan 20.000,00 TL olması gerektiği, maddi tazminatın ihraç tarihinden hesap edilmesi gerektiğinden 6.835,15 TL olması gerektiğini ve buna göre değişen vekalet ücretinin 3.220,21 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; dava dilekçesinde belirtilen tazminat talebinin tam kabul edilmesi gerektiğini, haksız yargılama tutuklama nedeniyle yardımcı doçent doktor iken ihraç olduğunu, maddi tazminatın hatalı hesap edildiğini, ek ders ücretleri, döner sermaye vb gelir kayıplarının, ceza evi masraflarının tazminata esas dosyada ödenen vekalet ücretinin zarar kapsamında ödenmesi gerektiğini, manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/51 Esas, 2018/641 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 12.08.2016 - 03.02.2017 tarihleri arasında 175 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, kararın 22.01.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediğini, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Memur iken 01.09.2016 tarihinde meslekten ihraç edilen davacının ihraç edildiği ayı takip eden ayın 15. günü olan 15.09.2016 tarihi ile tahliye tarihi olan 03.02.2017 tarihi arasındaki süre için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen 6.101,18 TL maddi tazminatın 15.09.2016 tarihinden yasal faizi ile maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken fazla hesap edilmesi ve faizin hatalı olması temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin ek ders ücretleri, döner sermaye vb gelir kayıplarının, ceza evi masraflarının tazminata esas dosyada ödenen vekalet ücretinin zarar kapsamında ödenmesi gerektiğine ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7944, Karar No: 2014/2284, Tarih: 25.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7944 E.  ,  2014/2284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayburt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/4-2013/121

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı İ.. Y.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında 12.04.2005 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde davacının arsası üzerine bodrum, zemin ve üç normal kattan oluşan bir bina inşa edileceği, bodrum katta kalorifer ve sığınak yeri ayrıldıktan sonra kalan bölümün 1/3 ve zemin katta yapılacak dükkanın 1/3 payları ile 1. katta yapılacak olan iki daireden yan binaya bitişik olanı ve 2. katta yapılacak olan dairelerin tamamının davacı arsa sahibine ait olacağı, inşaatın 30.08.2006 tarihinde bitirilerek teslim edileceği, aksi takdirde o günün şartlarına göre davalı yükleniciler tarafından kira ödeneceği hususlarının kararlaştırıldığını ileri sürerek, sözleşmenin aynen ifasını, zemin kat dükkanlarının 1/3'ünün, bodrum katın 1/3'ünün müvekkili adına tescilini, 1. katta bulunan ve davalılarca dava dışı Ş. K. satışı yapılan dairenin tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini, gecikme nedeniyle tüm bağımsız bölümler için kira tazminatı ve bina dış cephesinin BTB ile kaplanmaması nedeniyle oluşan toplam 6.000,00 TL zararın tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 51.000,00 TL'ye arttırmıştır.

Davalı İ.. Y.. vekili, inşaat sözleşmesi ile belediyeden onaylanan proje arasında farklılık olması nedeniyle sözleşmenin uygulanamadığını, ancak adil bir paylaşım yapıldığını, davacının hak kaybı olmadığını, halen tapu kayıtlarının davacı üzerinde olduğunu, BTB dış cephe kaplaması yerine iklim şartlarına daha uygun olan silikon boya ile dış cephe kaplama yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 17.856,19 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, diğer taleplerin reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 14.11.2011 tarih 2010/5854 E., 2011/6512 K. sayılı ilamıyla, mahkemece inşaatın 1. katında davacıya verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölüm yerine diğer bağımsız bölümün verildiği kabul edilerek değer farkına hükmedildiği, herhangi bir gerekçe bildirilmeksizin diğer taleplerin reddine karar verildiği, binada kat irtifakının kurulduğu, bazı bağımsız bölümlerin davacı arsa sahibi adına kayıtlı olduğunun anlaşıldığı, kayıtlar üzerinde olan bölümler için tapu iptali ve tescil kararı verilemez ise de "çoğun içinde az da vardır." kuralı gereğince ve taraflar arasında bu konuda ihtilaf bulunduğundan sözleşmeyle arsa sahibine bırakılması kararlaştırılan bodrum ve zemin kattaki bağımsız bölümlerin 1/3 paylarının ve 1. katta davacıya bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün tespit edilerek davacı adına tesciline ya da aidiyetinin tespitine karar verilmesi gerektiği, binanın tüm kat irtifak tapusunu getirtip uzman bilirkişi kurulundan rapor alınıp, binanın bodrum katında kazan dairesi ve sığınak dışında bağımsız bölüm mevcut ise, 1/3 payının belirlenerek davacı adına tesciline, tapu kaydı davacı adına ise davacıya ait olduğunun tespitine, bodrum katta herhangi bir bağımsız bölüm yoksa bu husus davacı yararına yasal koşulları varsa sadece tazminat isteme hakkı vereceğinden, ancak mevcut davada bu yönde bir istek bulunmadığından, belirtilen bölüm açısından davanın reddine, diğer zemin kattaki dükkanların ise tapuda halen davacı adına kayıtlı olduğu görülmekle tespit edilecek 1/3 payı ile 1. kattaki sözleşmeye göre davacıya verilecek bölümün ise davacıya aidiyetine, davadaki diğer istek kalemleri olan kira tazminatı ile nefaset farkı bedeli yönünden de aynı bilirkişi kurulundan görüş alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verildiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece uyulan bozma ilamı ve bozma doğrultusunda alınan 28.05.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile bodrum katta sığınak ve kalorifer dairesinden arta kalan kısmın 1/3'ü olan 49.6 m²'lik alanın, zemin katta 1/3 payı karşılığı olan projede 4, tapuda 3 No'lu bağımsız bölüm olarak gözüken 91.33 m² alanın, birinci katta projede 7, tapuda 4 numaralı olarak gözüken bağımsız bölümün davacıya ait olduğunun tespitine, 10 ay geç teslim edilen daire için 3.500,00 TL, dükkan için 5.000,00 TL kira tazminatına ve dış cephenin BTB kaplanmamasından dolayı 22.000,00 TL nefaset bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı İdris Yücel vekili temyiz etmiştir.