muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6934, Karar No: 2015/2007, Tarih: 24.02.2015

Davalılardan B. K. Gazetesi imtiyaz sahibi E. Gazetecilik A.Ş. davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yazılardan “k.” başlıklı 06/10/2006 tarihli ve “10 Kasım'ı yok sayan başkan” başlıklı 11/11/2006 tarihli yazılarda geçen beyanların davacının kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; yazının yayınlandığı gazetenin mahalli basın kuruluşu olması, yazının içeriği, yazılış şekli ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda; yazının yayınlandığı gazetenin mahalli basın kuruluşu olması, yazının içeriği, yazılış şekli ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı B. K. Gazetesi imtiyaz sahibi E. Gazetecilik A.Ş. yararına BOZULMASINA; B. K. Gazetesi imtiyaz sahibi E. Gazetecilik A.Ş.'nin öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/215, Karar No: 2012/5505, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/215 E.  ,  2012/5505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile müdahil vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıdan kış sezonunda satmak için alacağı odun ve kömüre karşılık 3 adet çek verdiğini, davalının kömür vermediği gibi çekleri de iade etmediğini, çeklerin iadesini istediğinde, davalının arka yüzünde çeklerin dökümü olan bir adet senet verdiğini ileri sürerek, müvekkilinin çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespiti ve çeklerin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Müdahil vekili ise, davacının davalı ile olan def’ilerini iyi niyetli olan müvekkiline karşı ileri süremeyeceğini, müvekkilinin 5.600 TL’lik çeki ciro yolu ile davalı ...’ye araç satması üzerine aldığını ve çek borcunun ödenmediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının davacıya üç adet çek karşılığı verdiği senedin davacı tarafça her zaman icraya konularak alacağını davalıdan isteyebileceği ve çeklerin iptalini gerektirir durum olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine, dava konusu çekler üzerine konulan ödeme yasağının karar kesinleşinceye kadar devamına, müdahil tarafından başlatılan takibin durdurulmasına karar verilmediğinden %40 icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili ve müdahil vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyizi yönünden, dava konusu çeklere karşılık olmak üzere tarafların isim ve imzalarını taşıdığı ileri sürülen 06.03.2006 tarihli bir belge düzenlendiği ve bir örneğinin dosyaya sunulduğu görülmüştür. Mahkemece, bu belge altındaki imza yönünden, davalı isticvap edilerek imzanın kendisine ait olduğunu kabul etmesi halinde ya da inkar edip bilirkişi incelemesi ile imzanın kendine ait olduğunun saptanması durumunda bu belgenin B.K.’nun 114.maddesi uyarınca borcun tecdidi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususları üzerinde durulup tartışılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Müdahil vekilinin temyizine gelince; 30.06.2006 tarihli 5.600 TL’lik çeke dayanarak takibe girişen ...’ın davalı yanında fer’i müdahil olarak davaya katıldığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Kural olarak fer’i müdahilin tek başına temyiz hakkı bulunmamaktadır. Fer’i müdahil yanında katıldığı taraf ile birlikte hükmü temyiz edebilir. Ancak, somut olayda “ hükmün davanın taraflarına yönelik olarak kurulması gerektiği” yönündeki ilkeye aykırı düşecek şekilde hüküm kurulmuş ve davanın tarafı olmayan müdahil ...’ın takip hakkını engelleyecek şekilde kararın kesinleşmesine kadar ihtiyati tedbirin devamına karar verilmiştir. Bu durumda, aleyhine hüküm kurulmuş olan müdahilin temyiz hakkı doğmuştur. Müdahil, takibe konu çeke ciro yoluyla hamil olduğundan keşideci ile lehtar arasındaki şahsi def'ilerin kendisine karşı ileri sürülebilmesi, TTK'nun 599.maddesi uyarınca çeki kötüniyetle iktisap ettiğinin kanıtlanmasına bağlıdır. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan çek hamilinin takibini engelleyecek şekilde hüküm oluşturulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün müdahil yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre, müdahilin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14724, Karar No: 2016/8226, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14724 E.  ,  2016/8226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Hakem Kurulu Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı elektrik abonesi tarafından, dönem faturalarına kayıp-kaçak bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince tüketicinin talebinin kabulüne karar verildiğini ileri sürerek; hukuka aykırı olan Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; tarafların yokluklarında HMK.nın 320. maddesi gereği duruşma açılmasını gerektirir bir husus bulunmadığı belirtilerek dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, tüketiciden kayıp kaçak adı altında bedel alınmasının hukuk devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık basit yargılama usulüne göre açılmış bir davada duruşma açılmaksızın dosya üzerinden karar verilip verilmeyeceğine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hukukumuzda ilk derece yargılamasının beş temel aşamadan oluşması öngörülmüştür. Bunlar sırası ile; dilekçelerin karşılıklı verilmesi, ön inceleme, tahkikat, sözlü yargılama ve hükümdür. Bu aşamalar içinde yeni olan ise ön inceleme aşamasıdır. HMK’nın “ön incelemenin kapsamı” başlıklı 137. maddesinde “dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, 138. maddesi dikkate alınarak öncelikle dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verileceği, gerektiği takdirde bu konuda karar verilmeden önce, tarafların ön inceleme duruşmasında dinlenebileceği, ön inceleme duruşmasında tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde uyuşmazlık konularını tam olarak belirleyebileceği, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa

teşvik edeceği ve bu hususların tutanağa geçirileceği belirtilmiştir. Öninceleme duruşmasında dava şartları ve ilk itirazlar ile sınırlı olmak üzere tanık dinleme, belge inceleme, bilirkişi görüşü alma, keşif yapma ve yemin teklif etme gibi işlemler yapılabilir, ancak tahkikata yönelik işlemler yapılamaz. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez (md. 137/2, md 320/3).

teşvik edeceği ve bu hususların tutanağa geçirileceği belirtilmiştir. Öninceleme duruşmasında dava şartları ve ilk itirazlar ile sınırlı olmak üzere tanık dinleme, belge inceleme, bilirkişi görüşü alma, keşif yapma ve yemin teklif etme gibi işlemler yapılabilir, ancak tahkikata yönelik işlemler yapılamaz. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez (md. 137/2, md 320/3).

Basit yargılama usulünde ise yazılı yargılama usulünden farklı olarak ön inceleme ve tahkikat işlemleri basitleştirilmiştir. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. Eğer, dosya üzerinden karar verilmesi mümkünse (örneğin, geçici hukuki korumalarda), taraflar duruşmaya çağrılmadan sadece dilekçe ve delilleri dikkate alınarak karar verilebilir(m. 320/1). Dosya üzerinden karar verilemiyorsa, bu durumda mahkeme ön inceleme yapar. Burada da, mahkeme dava şartları ve ilk itirazların varlığını inceleyerek, hak düşürücü süreler ve zamanaşımı süreleri hakkında tarafları dinler. Bundan sonra hakim, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları tek tek tespit ederek, tarafları sulhe teşvik eder. Tarafların sulh olup olmadıkları; sulh olmamışlarsa anlaşamadıkları hususların nelerden ibaret olduğu tutanağa yazılır ve tutanak hazır bulunanlarca imzalanır. Tahkikat bu tutanağa göre yürütülür (m. 320/2). Tahkikat tamamlandıktan sonra, yazılı yargılama usulünde olduğu gibi ayrıca sözlü yargılama için ayrı bir kesit öngörülmemiştir; bunun için ayrıca süre verilmez. Hakim tahkikatın tamamlandığı duruşmada, tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini belirterek hükmünü tefhim eder(m. 321/1).

Bununla birlikte HMK’nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir.

Şu halde, dava şartları ve ilk itirazlar, sulhe teşvik gibi konular öninceleme safhasında mutlaka tutanağa geçirilip ön inceleme aşamasının icrası ve dairemizin uygulamasına göre duruşma açılması zorunludur. Bu nedenle ve ayrıca tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında da duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13284, Karar No: 2012/16198, Tarih: 06.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13284 E.  ,  2012/16198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/06/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı mirasçıları ... vdl. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının kusuru ile meydana gelen trafik kazasında küçük kızlarının yaralandığını beyanla, uğradıkları zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, kusursuz olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dosya kapsamından; olay tarihi, meydana gelen yaralanmanın derecesi ve yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında; davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır, daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

-/-

-2-

2011/13284-2012/16198

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18262, Karar No: 2014/28328, Tarih: 03.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18262 E.  ,  2014/28328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/810-2014/415

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir

Mahkemece davanının kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu taşınmazlardan 111 ada 5 parsel ile 113 ada 2 parsel numaralı taşınmazların çeltik tarlası niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde, 113 ada 2 parsel numaralı taşınmaz üzeride bulunan ve taşınmazlara bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak

Dava konusu 105 ada 1 parsel numaralı taşınmazda bulunan meyve ağaçlarının sayı ve türüne göre taşınmazların kapama meyve bahçesi niteliğinde olduklarından, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zemine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17448, Karar No: 2014/724, Tarih: 20.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17448 E.  ,  2014/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu .... Köyü 112 ada 176, 126 ada 5 ve 130 ada 388 parsel sayılı taşınmazların imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırarı içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ...Köyü 112 ada 176, 126 ada 5 ve 130 ada 388 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınarak incelenen Süleymaniye Mahallesi 555 ada 217 ve 254 ada 378 parsel sayılı taşınmazların 2010 yılına ait sokak ve cadde olarak belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların İmar Kanunu gereğince düzenleme görüp görmediklerinin, görmüşlerse tarihleri ile düzenleme ortaklık payına denk gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının, yapılmışsa oranının belediye imar müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6257, Karar No: 2020/7331, Tarih: 19.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6257 E.  ,  2020/7331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalılar ... ve.... Temizlik Hizm. Nakl. Turz. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 14/10/2010 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davalı... Temizlik Hiz. San. Tic. Ltd. Şti'ne ait ... plakalı aracı kullanan davalı sürücü ...'in ...,... Sok. Kavşağına geldiğinde dönel kavşağa ters istikametten girerek müvekkiline çarptığını, müvekkilinin hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığını, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 14/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile müvekkiline verilmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve.... Temizlik Hiz. Nak. Tur. İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti.'den kaza tarihi olan 14/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile

birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile müvekkiline verilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davacı vekili 15.02.2017 tarihinde tazminat talebini 124.417,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 124.517,41 TL'nin 100,00 TL'sine dava tarihinden 124.417,41 TL'sine Islah tarihi olan 15/02/2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile bilrlikte davalılardan sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti dahilinde kalmak şartı ile müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminat bedelinin davalılar ... ve... Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı vekili ile davalılar ... ve.... Temizlik Hizm. Nakl. Turz. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf edilmiştir.