muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1897, Karar No: 2017/3697, Tarih: 05.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/1897 E.  ,  2017/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Sanık müdafiine duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip duruşmadan haberdar edilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 1412 sayılı CMUK’ un 326/2. maddesine aykırı davranılması ve savunma hakkının kısıtlanması,

2- Hakkında boru takmak suretiyle kaçak su kullandığına dair tutanak düzenlenen sanığın kovuşturma aşamasında alınan beyanında, 2 sene şirketin inşaatinin devam ettiğini, bu süre içerisinde aboneliğinin bulunduğunu, daha sonra arsa sahibi ile aralarında anlaşmazlık çıkması sebebi ile inşaatin 2, 3 sene bu şekilde kaldığını, kış mevsiminde inşaate ait su saatinin patlamış olması sebebi ile İdris isimli komşusunun su saatini sökerek yerine vana taktığını, kendisinin yurt dışında olması sebebi ile bu durumdan haberdar olamadığını, inşaatin de yarım kaldığını beyan ettiğinin ve sanık müdafiinin sanık hakkında aynı eylem nedeniyle daha önce 2 kez daha dava açıldığını belirttiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle sanığın ve müdafiinin beyanı doğrultusunda araştırma yapılmak suretiyle suça konu inşaatin suç tarihinde kimin sorumluluğunda bulunduğu hususu kesin bir biçimde tespit edilip sonucuna göre suça konu olayda sanıktan başkaca kişilerin sorumluluklarının bulunduğunun tespit edilmesi durumunda suç duyurusunda bulunularak kamu davası açılması halinde dava dosyalarının birleştirilerek yapılacak yargılama sonucunda sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespit edilmesi durumunda; 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği hususu gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, öncelikle bilirkişiden normal tarifeye göre (vergiler dahil cezasız) kurum zararının belirlenmesine esas olmak üzere rapor aldırılıp ardından sanığa “bilirkişi tarafından tespit edilecek vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zarar miktarını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2747, Karar No: 2017/6952, Tarih: 12.12.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/2747 E.  ,  2017/6952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan berraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yakalama ve ... Alma Tutanağı’na göre yağma suçunun müştekisi olan ...’in “kendisine bıçak çeken iki şahıs tarafından yere yatırılarak yüzünün yanaklarından camla kesildiğini üzerinde bulunan 60 YTL parasının ve 1 adet altın yüzüğünün parmağından zorla çıkarılarak alındığını iddia ve şikayet” etmesi üzerine, kolluk görevlilerince olayın gerçekleştiği sokağa gidildiği ve müştekinin sanıkları göstermesi üzerine sanıkların yapılan üst aramalarında sanık ...’ın üzerinden dört adet dexamphetamine içeren tabletin ele geçirilmesi, müştekinin kendisinden zorla alındığını iddia ettiği yüzüğün kolluk görevlilerince sanık ...’ın evinden alınarak müştekiye teslim edilmesi ve müştekinin tüm aşamalarda sokakta yürürken sanık ...’ın kendisine uyuşturucu hap satmak istediğini, kabul etmemesi üzerine sanıklar tarafından sanık ...’un kendisini bıçakla tehdit ederek cebinde bulunan paralar ile parmağında bulunan yüzüğü sanık ...’ın aldığını beyan etmesi karşısında; sanıkların eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeden uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde sanık ...’un kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine ve sanık ...’ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, 12/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10962, Karar No: 2023/9268, Tarih: 31.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/10962 E.  ,  2023/9268 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/117 Esas, 2021/513 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2022/731 Esas, 2022/622 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin usul ve yasaya uygun olmaları nedeniyle hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Cumhuriyet savcısı tarafından verilen arama emrinde gecikmesinde sakınca bulunan bir halin bulunmaması nedeniyle arama emrinin hukuka aykırı olduğuna,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Cumhuriyet savcısı tarafından verilen arama emrinde gecikmesinde sakınca bulunan bir halin bulunmaması nedeniyle arama emrinin hukuka aykırı olduğuna,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk kuvvetlerine yapılan ihbarda sanık ...'ın uyuşturucu madde sattığı ve ikametinde yüklü miktarda madde bulundurduğunun belirtildiği, suç tarihinde ikametinde yapılan aramada net 782 gram ve birbirine eş ve aynı boyutlarda satışa hazır vaziyette 68 parça halinde net 36 gram uyuşturucunun bulunduğu, sanığın ikametinde arama yapıldığı esnada hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan işlem yapılan ...’nın geldiği ve uyuşturucu madde almaya geldiğini beyan ettiğinin görüldüğü olayda; sanığın ikametinde yapılan aramada ihbarı doğrulayacak şekilde yüklü miktarda uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi, arama esnasında olay yerine gelen ...’nın sanıktan uyuşturucu madde satın aldığına ilişkin beyanları, ikamette uyuşturucu maddelerin zulalanmış şekilde bulunması, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin sentetik kannabinoid olduğunun tespit edilmesi, uyuşturucu maddelerin yıllık kullanım miktarının üzerinde olması ve bu haliyle de sanığın uyuşturucu maddeleri kullanmak için toplu halde aldığına ilişkin savunmasına itibar edilemeyeceği kanaatine varılarak, sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri ile kastının yoğunluğu dikkate alınarak takdiren alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ve ayrıca maddenin sentetik kannabinoid olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi gereğince cezasının artırıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ve müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 20.09.2023 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşıldığından sanık Hasan yönünden dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Suça konu uyuşturucuların usulüne uygun arama neticesinde ele geçirildiği, İlk Derece Mahkemesi ve

Sanık ve müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 20.09.2023 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşıldığından sanık Hasan yönünden dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Suça konu uyuşturucuların usulüne uygun arama neticesinde ele geçirildiği, İlk Derece Mahkemesi ve

Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler ile suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirleri tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, delillerin takdirinde ve hukuki nitelendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2022/731 Esas, 2022/622 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16969, Karar No: 2014/11651, Tarih: 11.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16969 E.  ,  2014/11651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2012/702-2013/365

Davacı A.. V.. vekili Avukat A.. S.. tarafından, davalı H.. B.. aleyhine 04/09/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayın gelişim biçimi, tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7749, Karar No: 2023/6866, Tarih: 31.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/7749 E.  ,  2023/6866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sermaye şirketlerinin iflasını istemek mecburiyetinde olanların iflası istememesi suçundan sanık ...'in, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 345/a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 9.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 8. İcra Ceza Mahkemesinin 03/03/2020 tarihli ve 2018/614 esas, 2020/67 sayılı kararını müteakip, 100,00 Türk lirası gider avansı yatırmadığından bahisle sanığın istinaf talebinin reddine ilişkin İstanbul 8. İcra Ceza Mahkemesinin 17/10/2020 tarihli ve 2018/614 esas, 2020/67 sayılı ek kararı ile anılan karara karşı sanık müdafi tarafından istinaf talebinde bulunması üzerine 150,00 Türk lirası gider avansı yatırmadığından bahisle sanığın istinaf talebinin reddine ilişkin İstanbul 8. İcra Ceza Mahkemesinin 24/09/2021 tarihli ve 2018/614 esas, 2020/67 sayılı ek kararı aleyhine ... Bakanlığının 14/07/2023 gün ve 94660652-105-34-22479-2022-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/09/2023 gün ve KYB- 2023/85453 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/03/2020 tarihli ve 2018/7903 esas, 2020/2595 karar sayılı ilamında "...Anayasa Mahkemesinin 29/12/2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2011/54 esas, 2011/142 sayılı kararında kanun koyucunun temyiz hakkını bir harca bağlaması yönünde ki kanun düzenlemesinin yukarıdaki gerekçelerle iptaline karar verilmiştir. Hal böyleyken, yerel mahkemece sanığın istinaf talebinin reddedilmesi hukuka aykırı, verilen ek karar ise maddi ve hukuki gerekçeden yoksun olup, sanığın iki dereceli yargılanma hakkı ve dolayısıyla adil yargılanma hakkını ihlal eden bir nitelik taşımaktadır..." şeklinde açıklamaya yer verildiği nazara alındığında,

Somut olayda, sanığın yokluğunda karar verildiği, kararın tebliğinden sonra sanığın yasal süresinde karara karşı istinaf başvurusunda bulunduğu, istinaf başvurusundan sonra Mahkemesince sanığa 100,00 Türk lirası gider avansı yatırmasına dair muhtıra çıkarıldığı ve gider avansını yatırmadığından bahisle 17/10/2020 tarihli ek karar ile kararın istinaf edilmemiş sayılmasına karar verildiği, söz konusu ek kararın tebliğinden sonra sanık müdafiinin yasal süresinde ek karara karşı istinaf başvurusunda bulunduğu, Mahkemesince sanığa 150,00 Türk lirası gider avansı yatırmasına dair muhtıra çıkarıldığı ve gider avansı yatırılmadığından bahisle 24/09/2021 tarihli ek karar ile kararın istinaf edilmemiş sayılmasına karar verildiği ve kararının istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmış ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 273/1. maddesine göre, sanığın süresi içerisinde bir dilekçe vermesi veya beyanda bulunması halinde istinaf kanun yoluna başvurabileceği, sanığın bir masraf yatırması gerektiğinden bahsedilmediği, dolayısıyla ilk derece mahkemesinin sanığı istinaf gider avansı yatırmaya zorlamasının kanuni dayanağının bulunmadığı, bu nedenlerle sanığın istinaf talebinin kabulü ile dosyanın istinaf incelemesi amacıyla Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde

karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul 8. İcra Ceza Mahkemesinin 24/09/2021 tarihli ve 2018/614 esas, 2020/67 sayılı ek kararının, CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 31.10.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/7634, Karar No: 2022/938, Tarih: 20.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/7634 E.  ,  2022/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; vergi suçu ve ekindeki raporlarda 2009 yılında 7 mükelleften aldığı faturaları vergi indiriminde kullandığı, faturaları düzenleyen mükelleflerin sahte fatura düzenleyicisi olduğu yönünde haklarında vergi tekniği raporları düzenlendiğinin tespit edildiği, sanığın suça konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması karşısında, suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,

1)Suça konu olan faturaları düzenleyen tüm mükellefler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının dosya içerisine getirtilmesi,

2)Suça konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3)Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a)Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b)Faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme sonucu ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4)Suça konu faturaların KDV indirimine konu edilmesi nedeniyle "25.01.2010" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başılığına 2009 olarak hatalı yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11830, Karar No: 2007/14451, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11830 E.  ,  2007/14451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 144 ada 11,27 ve 31 parsel sayılı sırasıyla 2955.56 m2 kargir iki katlı ev, kargir bir katlı ev ve fındık bahçesi, 323.73 m2 fındık bahçesi, 1106.72 m2 fındık bahçesi niteliğiyle, öncesinde 143 ada 1, 2, 3, 144 ada 1 ila 13, 16, 17, 18, 20 ila 27, 29 ila 33, 154 ada 1, 2, 5 ve 6 sayılı parsellerin bir bütün olarak Mayıs 1289 Y tarih ve 88 numaralı sicilden gelen Haziran 1962 tarih ve 78 numaralı tapu kaydı ve diğer tedavüller kapsamında kaldığından söz edilerek ... adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, tesbitlerinin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine, Çekişmeli parsellerin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz bu işlemde orman kadastro sınırları dışında bırakılmıştır.