muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7569, Karar No: 2020/2546, Tarih: 22.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7569 E.  ,  2020/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.06.2018 gün ve 2018/20 Esas, 2018/338 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu ve Bakanlık vekili tarafından kovuşturma evresinde katılma talepli dilekçe verilmesine karşılık bu hususta herhangi bir karar verilmediği gibi vekilin hükümleri temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, söz konusu madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ve vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi gereğince ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafileri ve katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin söz konusu hükme yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Suç tarihi itibarıyla on beş yaşı içerisinde bulunan mağdurenin aşamalarda yan delillerle desteklenmeyen anlatımları, savunma, okul müdürü tanık Emrullah’ın mahkeme ifadesinde öğrencisi olan mağdurenin cep telefonundaki mesajları görüp durumu sorduğunda mağdurenin, eski komşusu sanığın duygusal olarak kendisiyle ilgilendiğini söyleyip bunun dışında cinsel ilişkiye dair bir anlatımının olmadığını beyan etmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafileri ve katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 16.10.2018 gün ve 2018/2948 Esas, 2018/1589 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın atılı suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir suretinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16796, Karar No: 2009/17317, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16796 E.  ,  2009/17317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yagrıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.11.2008 gün ve 2008/14509-16157 sayılı bozma kararında özetle: " Dairece aynı ve yakın günlerde birlikte incelemesi yapılan Dairenin 2008/14089 ila 14544 Esas sayılı dava dosyalarında çekişmeli taşınmazların bulunduğu, ..., ... ve Kızılot Köylerinde 1774 sayılı yasaya göre 1983 yılında orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması ile 2896 sayılı yasaya göre de 1985 yılında aplikasyon ve 2/B madde çalışmaları yapıldığı ve ilan edilerek kesinleştiği, bu çalışmalarda dava konusu parsellerin çoğunlukla geniş orman parseli içinde kalan orman içi kapalı ziraat poligonu konumunda oldukları, örneğin, ... köyünde; 199 ila 218 OTS, 323 ila 334 OTS, 358 ila 360 OTS, 348 ila 354 OTS, 245 ila 273 OTS, 355 ila 357 OTS, 29 ila 36 OTS, 24 ila 28 OTS, 274 ila 296 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine ... Köyünde; 1 ila 4 OTS, 22 ila 27 OTS, 108 ila 111 OTS, 8 ila 21 OTS, 28 ila 38 OTS, 39 ila 48 OTS, 49 ila 107 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine Kızılot Köyünde; 297 ila 322 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu gözlenmiştir. Adı geçen köylerde, mahkemece değişik tarihlerde ve faklı bilirkişi kurullarınca yapılan keşifler sonunda alınan raporlarda kesinleşmiş tahdit haritasının, kadastro paftası ve memleket haritası üzerinde yaptıkları aplikasyonda farklılıklar olduğu ve raporların denetlenemediği anlaşılmaktadır. Uzman orman bilirkişi kurulları uygulamayı en az bir ada bazında yapmamış lokal olarak yapmışlar ve aynı OS noktalarını bitişik yakın parsellerde ve farklı dosyalarda sağa sola kaydırmışlar, bazı dosyalarda OS noktaları göstermedikleri, dava konusu parsellerin yerlerini nokta halinde göstermişler, bir kısım dosyalarda kadastro paftası ile orman tahdit haritasını ölçeklerini denkleştirerek çakıştırmamışlar ve bir iki ada bazında dava konusu parselleri yakın çevresi ile göstermediklerinden raporların denetimine olanak sağlamamışlardır. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş; çekişmeli parsellerden aynı adada ve aynı orman içi kapalı ziraat poligonunda kalan tüm dava dosyalarının birlikte keşfi yapılarak, Orman kadastrosu çalışma tutanaklarında isimleri yazılı kişilere ait tarlanın köşesine yada evlerin duvar köşesine (örneğin; orman bakım evi ve lojmanı) yerli kayaya şeklindeki sabit yerlere konulduğu anlaşılan OTS noktaları öncelikle tutanaklardaki tanım, açı ve mesafelere dikkat edilerek zeminde bulunmalı, bulunacak bu sabit noktaların koordinatları belirlenerek, aşağıdaki paragrafta belirtilen yöntemle, kadastro paftasının tahdit haritası ile birlikte ölçekleri denkleştirilerek, memleket haritası üzerine aktarılmak suretiyle, ada bazında ve orman içi kapalı poligon içersinde kalan çekişmeli olan ve olmayan tüm parselleri gösterecek şekilde kapsamlı uygulama yapılmalıdır.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986

tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan

-2-

2009/16796-17317

Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan ... fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne, ... Köyü 183 ada 4, 8 ve 10 sayılı parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1744 Sayılı Yasaya göre 23.05.1983 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 2896 Sayılı Yasaya göre 23.10.1985 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11935, Karar No: 2020/20151, Tarih: 24.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/11935 E.  ,  2020/20151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca uygulama yapılarak ceza verilmiş ise de, İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2013 tarih ve 2012/244 Esas – 2013/352 Karar sayılı kararı ile; “sanıkların 5237 sayılı TCK’nin 81/1 ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları” gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş olup, sanıklar hakkında aynı nitelikteki ve daha hafif cezayı gerektiren suçlardan dolayı uygulamalar yapıldığının anlaşılması karşısında, tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve müdafiinin, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Sanıklar ve mağdur arasında anlaşmazlık bulunduğu, olay günü karşılaşmaları üzerine çıkan tartışma sonucu sanık ...'ın mağdura eliyle vurduğu, daha sonra ...'ın bıçakla mağduru yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı olayda, sanık ... hakkında sanık ...'ın bıçakla yaralama eylemine yardım eden sıfatıyla suça karıştığından bahisle 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 39/2-c maddeleri uyarınca yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, mağdurun Asliye Ceza Mahkemesindeki, "sanık ...'ın tokat attığı, devamında sanık ...'ın kendisini bıçakla yaraladığı, daha sonra sanık ...'ın sopayla kendisine vurduğu, sanık ...'ün kendisine bıçakla saldırdığı sırada sanık ... ile birbirlerinin kollarından tutup karşılıklı itiştikleri" şeklindeki beyanı da dikkate alınarak, sanık ... ile sanık ...'ın fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurdukları ve iştirak halinde hareket ettikleri sabit olduğu halde, sanık ...'ın TCK’nin 37. maddesi kapsamında "müşterek fail" olarak cezalandırılması yerine, iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "yardım eden" olarak cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Sanığın tekerrüre esas alınan Beyoğlu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2010 tarih, 2010/302 Esas- 2010/350 Karar sayılı ilamında mahkumiyete konu suçun TCK'nin 191/1. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu olduğu, hükmünden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCK'nin 191. maddesinin 5. fıkrası ve 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası hükümlü lehine hükümler içermekte olup, öncelikle hükümlü lehine uyarlama yapılması gerektiğinden, anılan hükme ilişkin uyarlama yapılıp yapılmadığı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka ilamları olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1905, Karar No: 2018/6672, Tarih: 15.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/1905 E.  ,  2018/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 8 parsel sayılı 7.941,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, komşu taşınmazlara uygulanan tapu ve vergi kaydının miktar fazlası olarak ... adına tespit edilmiştir. İtirazı ... Komisyonunca reddedilen davacı ... . ve müşterekleri vergi kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında ... ... ve müşterekleri ile ... Toz aynı sebebe dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 8 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile bilirkişi ...'ın 11.05.1988 havale tarihli krokisinde 2 numara ile gösterilen 2.500 metrekarelik bölümün ifrazen aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle, 27 numarası ile gösterilen 46.700 metrekarelik bölüm ise aynı parsel numarası ile ... adına; aynı tarihli krokide 1 ve 3'ten 26'ya ve 28'den 90'a kadar numaralar ile miktarları hüküm fıkrasında gösterilen bölümlerin ayrı ayrı ifrazı ile listede gösterilen kişiler adlarına ayrı ayrı tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 1937 tarih ve 16 tahrir numaralı vergi kaydının sabit sınırlı olup taşınmazı kapsadığı ve zilyetlerinin tespit gününden geriye doğru 20 yıllık kullanımlarının olduğu gerekçesiyle yazılı karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli değildir. Mahkemece, davacı tarafça dosyaya ibraz edilen 11.05.1988 tarihli bilirkişi.... tarafından düzenlenen kroki ve ekindeki tasarruf listesi hükme esas alınmak suretiyle yazılı karar verilmiştir. Ne var ki, listede yer alan kişiler ile davacı ve müdahiller arasındaki irs ilişkisi tespit edilmemiş, her bir davacı ve müdahil için talebe konu taşınmaz bölümü ayrı ayrı belirlenerek her biri için ayrı inceleme yapılmamış, taşınmazın tamamını bütün olarak konu alan keşiflerle ve davacı tarafça ibraz edilen hakim gözetiminde düzenlenmemiş olan krokiyle yetinilmiştir. Öte yandan çekişmeli taşınmaz, komşu 5, 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan tapu kayıtlarının taşınmaz yönünü "hali" okuduğu, 1937 tarih ve 16 tahrir numaralı 200 hektar yüzölçümlü vergi kaydının komşu 1, 3 ve 4 sayılı parsellere miktarından fazla olacak şekilde uygulandığı, taşınmazda 1950'den sonra ziraat yapılmaya başlandığından bahisle tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiş ve komisyon tarafından itirazların reddine karar verilmiş ise de komşu taşınmazlar hakkında ... Mahkemesince olağan usule göre tespit yapılması gereği ile verilen karar üzerinde 1988 yılında yeniden yapılan tespitler sırasında tapu ve vergi kaydı uygulaması 1964 yılında yapılan uygulamadan farklı yapılmış; komşu taşınmazlar kullanım durumuna göre ifraz edilerek tapu kaydı, belgesiz zilyetlik ya da hükme esas alınan 1937 tarih ve 16 tahrir numaralı vergi kaydına dayalı olarak pek çok yeni parsel oluşturulmuştur. Bu şekilde çekişmeli taşınmazın komşuları ile olan hukuki durumu ve dayanak vergi kaydının revizyon durumu da değiştirildiği halde Mahkemece oluşan yeni durum dikkate alınmadığı gibi komşu 2 parsel sayılı taşınmaz mera parseli olduğu halde usulünce mera araştırması yapılmamış, taşınmaz bölümlerinin niteliğini ve zilyetlik durumunun tespiti amacıyla hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca doğru sonucu varılabilmesi için öncelikle tüm davacı ve müdahillerin nüfus kayıtları getirtilerek, yargılama sırasında ölen davacı ve müdahillerin miraşçıları usulünce davadan haberdar edilmeli; çekişmeli 8 parsel sayılı taşınmazın 1964 yılında düzenlenen çapa göre komşuları olan 2, 4, 5, 6, 7 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar ile vergi kaydının revizyon gördüğü 1 ve 3 parsel sayılı taşınmazların ve 1988 yılında yapılan çalışmayla bu taşınmazlardan ifraz edilen parsellerin ... tutanaklarının onaylı suretleri ve dayanakları tüm kayıtlar ile oluşan tapu kayıtları getirtilmeli, 1937 tarih ve 16 tahrir numaralı vergi kaydının revizyon gördüğü tüm parseller belirlenmeli, varsa mera tahsis kararı, ekleri ve haritaları ile tespit tarihi olan 1964 yılından 15-20-25 yıl öncesi zaman dilimi içerisinde farklı tarihlere ait en az 3 stereoskopik hava fotoğrafı Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilmeli, bu hava fotoğrafları kullanılarak üretilmiş memleket haritaları ile temin edilebilen en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları getirtilerek dosya arasına konulmalı, bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, tanıklar, üniversitelerin toprak kürsüsünde uzman 3 ziraat mühendisi, yeteri kadar fen elemanı ve 1 jeodezi ve fotogrametri uzmanından oluşan bilirkişi heyeti aracılığıyla keşif yapılmalıdır. Yapılacak olan bu keşifte, 1937 tarih ve 16 tahrir numaralı vergi kaydının Mahkemenin kabulünün aksine gayri sabit sınırlı olduğu dikkate alınarak, revizyon görerek kesinleştiği komşu parsellerden başlanmak suretiyle kayıt miktarı kadar yere uygulanmalı, vergi kayıt malikleri ile davacı ve müdahiller arasındai irsi ya da akti ilişki tespit edilmeli, komşu taşınmazlara uygulanan tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmaz yönünü ne okuduğu üzerinde durulmalı, çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, her bir davacı ve müdahilin davasına konu taşınmaz bölümü tek tek tespit edilerek taşınmaz ve taşınmaz bölümlerinin geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı, öncesinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, zaman içinde taşınmazların sınırlarında mera parseli yönünde genişleme olup olmadığı hususları tek tek ve olaylara dayalı olarak yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulup saptanmaya çalışılmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmelidir

. Jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik olarak, temin edilebilecek en eski tarihli uydu fotoğrafları üzerinde de inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmazın (ve taşınmaz içindeki çekişmeli bölümlerin) önceki ve şimdiki niteliği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu hususlarında rapor düzenlettirilmeli, zirai bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazlar üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığı, ekonomik amaca uygun zilyetlik varsa hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, çekişmeli taşınmaz ile komşu taşınmazların toprak yapısı ve niteliği hususunda fark bulunup bulunmadığı, çekişmeli taşınmaz bölümleri ile komşu mera parseli arasında doğal ya da yapay ayrıcı unsur olup olmadığı, çekişmeli bölümlerin meradan açma olup olmadığını irdeleyen, çekişmeli taşınmazların niteliğini, kullanım durumunu ve zilyetlik süresini kesin olarak belirleyen rapor hazırlattırılmalı, çekişmeli her bir bölümü gösterir şekilde ve taşınmazın hangi bölümüne ait olduğuna dair gerekli açıklamanın yapıldığı fotoğraflar raporlara eklenmeli, fen bilirkişilerinden kayıt uygulamalarını ve keşfi takibe imkan verir her bir davacı ve müdahilin davasına konu bölümünü gösterir kroki ve rapor düzenlemesi istenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de ölü oldukları anlaşılan kişiler lehine tescil hükmü kurulması ve taşınmazın tamamı 794.100 metrekare olduğu halde mahkemece toplamda 767.600 metrekare miktar hakkında tescil hükmü kurularak sicilin açık bırakılması da isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.