muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6, Karar No: 2019/2610, Tarih: 03.04.2019

Davalı ... vekili, müvekkilinin yaptığı işin mahiyeti gereği canlandırma anlamına gelen animasyon kelimesinden, “animasyon adası” ibaresinin kısaltması olarak “ANİMADA” kelimesini ürettiğini, müvekkili markasının davacı şirketin markası ile benzer olmadığını, davacı markasının 35. sınıfta sadece “satış makinalarının kiralanması” hizmetlerinde tescilli olduğunu, 3D animasyon mal ve hizmeti için tescilli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı şirkete ait “ANİMA” ibareli marka ile dava konusu “ANİMADA ANİMASYON” ibareli marka başvurusunun benzer olduğu ve dava konusu markanın başvuru kapsamında yer alan “televizyon radyo posta ile reklam” ve “3D animasyon hizmetleri” ile davacı şirkete ait markanın tescil kapsamında yer alan “Film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri, Grafik sanat tasarım hizmetleri, Tasarım hizmetleri, Bilgisayar hizmetleri”nin aynı ve benzer/ilişkili olduğu, tüketici nezdinde karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, bu durumun 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında davaya konu markanın tesciline engel teşkil ettiği, davacı şirkete ait “ANİMA” markasının davaya konu markanın başvuru tarihi itibariyle “reklamcılık, film yapım, prodüksiyon, 3D animasyon hizmetleri” sektöründe tanınmış olduğu ve davaya konu markanın başvurusu yapılan hizmetlerdeki tescilinin 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesi hükmünde belirtilen koşulların oluşmasına yol açabileceği, davalının marka başvurusunda bulunmasının tek başına kötü niyetli olduğunun kabulü için yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne davalı TPMK YİDK'nın 2014-M-15383 sayılı kararının iptaline, diğer davalının 2013/02566 sayılı markası tescilli olmadığından hükümsüzlüğüne ilişkin talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının “ANİMA” ibareli markası ile davalı ...'in dava konusu “ANİMADA ANİMASYON” ibareli marka başvurusu arasında, hem marka olarak kullanılmak istenen ibareler hem de emtialar yönünden, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davalı TPMK vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 03/04/2019 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1- Dava, marka başvurusuna itirazın reddine dair YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2- Somut olayda davacının 2001/25468 sayılı önceki markası “ANİMA”, davalının karşı çıkılan markası ise 2013/2556 sayılı “ANİMADA ANİMASYON” ibareli marka olup, başvuru markası 35.sınıfta “TV – radyo, posta yoluyla reklam. 3 D animasyon hizmetleri” kapsamakta olup, benzer hizmetlerin davacı tarafın markasında da kayıtlı olduğu hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır.

3- 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca markaların işaretsel yönden karıştırılma ihtimalleri değerlendirilirken öncelikle, markaya konu işaretin ayırt edici niteliği ve ayırt edicilik gücü göz önünde bulundurulmalı, ayırt ediciliği bulunmayan tanımlayıcı nitelikte ibare ve işaretlerin kullanımı kimsenin tekeline bırakılmamalıdır. Diğer bir anlatımla, markaya konu ibare ve işaretin ayırt edicilik düzeyi ne kadar orijinal ise o denli ayırt edicilik düzeyinin yüksek ve koruma kapsamının geniş tutulması, diğer yandan ise ayırt edicilik düzeyinin düşük olduğu ibare ve işaretler yönünden ise koruma düzeyinin dar tutulması marka korumasının temel prensiplerindendir. Karıştırılma ihtimalinin tespitinde diğer bir önemli nokta ise, ibarelerin karıştırılmaya yol açacak nitelikte olup olmadığı, tescil kapsamındaki mal ve hizmetlerin ortalama alıcı / kullanıcı kitlesinin bilinç, kültür ve dikkat düzeyi dikkate alınarak değerlendirilmesi gerekir. Söz konusu hususta Dairemiz uygulamalarında, ilaç markalarında, bilinç ve kültür düzeyleri ile seçici özellikleri itibariyle, doktor ve eczacıların, etken maddeye veya hastalığa gönderme yapan (telmih eden) markalar küçük farklılıklar içerse bile karıştırmayacakları ilkesinden hareketle iltibas değerlendirmesi yapılmaktadır.

4- Somut olayda, davacı “ANİMASYON” ibaresi, başvurunun kapsamında bulunan “animasyon ve reklamcılık” hizmetlerinde tamamen tanımlayıcı olup kullanımı kimsenin tekeline bırakılamayacaktır. Öte yandan tanımlayıcı bu ibareyi telmih eden “ANİMA”, “ANİMADA” gibi ibareler ise tanımlayıcılığa yakın, bu nedenle ayırt ediciliği düşük, ancak tescile de engel olmayan ibareler olarak kabul edilmelidir. Nitekim TPE Marka Sicil Araştırma sonuçlarına göre “ANİMA” ibaresi ile başlayan ve 35.sınıfa ilişkin, birçoğu davacıdan da önce 46 adet marka (animark, animato, animanya vb.), içerisinde ANİMA ibaresi geçen ise 100’ün üzerinde adet marka başvurusu bulunmaktadır.

5- Öte yandan, “animasyon ve reklamcılık hizmetleri” niteliği itibariyle bilinçli tüketici kitlesine hitap etmekte olup, bu kitlenin markalara ve ibarelere karşı daha seçici ve dikkatli oldukları da gözden kaçırılmamalıdır. Yerel mahkemece, hatalı şekilde tüketici kitlesi ortalama tüketici kitlesi olarak kabul edilmiştir.

6- Anılan olgular birlikte değerlendirildiğinde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, her iki gerekçenin de tartışılmadığı davayı kabul eden mahkeme kararı ile istinaf istemini reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararını onayan Dairemiz çoğunluk görüşlerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/10967, Karar No: 2019/14651, Tarih: 25.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10967 E.  ,  2019/14651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk Mert Halil müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Daha önceden hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı tedbirlerden birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun göz ardı edilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,

3-TCK'nın 61. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında cezaya hükmolunurken önce aynı Yasa'nın 31/3. maddesi uyarınca önce indirim yapılıp sonra 61/5. maddesindeki sıra gözetilip, 108/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15494, Karar No: 2014/7338, Tarih: 16.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15494 E.  ,  2014/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait işyerine gelerek 114 adet tabildot tabağı 35 TL bedelle kiraladığı halde daha sonra geri vermeyip ortadan kaybolduğunun anlaşıldığı olayda, eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17435, Karar No: 2023/419, Tarih: 06.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/17435 E.  ,  2023/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/197 Esas, 2016/976 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğa karşı cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.11.2020 tarihli ve 14-2016/316082 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz sebebi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde on altı yaşında olan mağdurenin okuldan çıktıktan sonra ikametinin bulunduğu Efendi Mahallesi 382 sokak üzerinde giderken sanık ile karşılaştığı, sanığın elini fermuarına götürerek cinsel organını mağdureye göstermek suretiyle çocuğa karşı cinsel taciz suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılan olayda;

Sanığın olay tarihinde elini fermuarına götürdüğü ve cinsel organını mağdureye gösterdiği iddia olunmuş ise de, sanığın tüm aşamalardaki istikrarlı savunmasının aksine mağdurenin soyut iddiası dışında sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmiştir.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller;

Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunması, mağdure ve müşteki beyanları, kolluk kuvvetleri tarafından tutulan teşhis tutanağı ile araştırma tutanağından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye aynı gerekçeyle iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Yargıtay — Esas No: 2023/811, Karar No: 2023/10760, Tarih: 25.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/811 E.  ,  2023/10760 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2021/7055 Değişik iş

SUÇLAR :Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme

İNCELEME KONUSU KARAR: Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.01.2022 tarihli ve 2021/7055 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.11.2022 tarihli ve 2022/10918 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/153746 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/153746 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/6. maddesinde yer alan "İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır" ile 172/2. maddesinde yer alan "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin talebinde gösterilen hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konularında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“ şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“ şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

...“ şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

3. 5271 sayılı Kanun’un, 172 nci maddesinin ikinci fıkrasında; "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." denilmektedir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüpheliler hakkında atılı suçlardan yapılan soruşturma neticesinde, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2015 tarihli ve 2014/114135 Soruşturma, 2015/88976 Karar sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bahse konu karara yönelik itiraz üzerine, merci kararı ile itirazın reddine karar verildiği, şikâyetçi vekilinin 19.10.2021 tarihli havale dilekçesi ile yeni delil elde edildiğini beyan ederek talepte bulunduğu, ancak bu dilekçe de hatalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz mahiyetinde değerlendirilerek, daha önce itirazın reddine kesin olarak karar verildiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de; talepte gösterilen hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konusunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.01.2022 tarihli ve 2021/7055 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.01.2022 tarihli ve 2021/7055 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına

TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17526, Karar No: 2018/4247, Tarih: 18.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17526 E.  ,  2018/4247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydındaki şerhin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin; arsa sahipleri dava dışı ... ve ... ile yüklenici ... İnşaat Malzemeleri Oto Emlak Komisyonculuğu Taşımacılık Hayvancılık Turizm Ticaret Limidet Şirketi arasında ... Noterliği'nin 13514 Yevmiye nolu 17/12/2004 tarihli Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi uyarınca yüklenici müdeahhide düşecek olan 1895 Ada, 4 Parsel'de kayıtlı 2 No'lu bağımsız bölümü yüklenici müteahhitle 10/08/2005 yapılan harici satım sözleşmesiyle satın aldığını ve bedelini yükleniciye ödediğini, müvekkillerinin satın aldığı bu taşınmaza 2005 yılında yerleşmiş ve son 8 yıldır bilfiil kullanmakta olduklarını, satıcı yüklenicinin inşaatı %100 tamamladığı halde gayrimenkulün tapusunu müvekkiline devretmediği için, alacağın temliki hükümleri uyarınca ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10/07/2012 tarih 2012/328 E ve 2012/669 K. Sayılı ilamıyla söz konusu taşınmazın tapusunun müvekkilleri adına tesciline karar verildiğini, karar 03/04/2013 tarihinde kesinleştiğini, davalı ...'nün arsa sahipleri ile yüklenici arasındaki 17/12/2004 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müteahhit ... Ltd. Şti.'ne ait olduğu ileri sürülerek, yüklenicinin vergi borçları nedeniyle tapuda

arsa sahipleri adına adına kayıtlı olmasına rağmen söz konusu gayrimenkul üzerine 06/08/2007 tarih, 8149 yevmiye ve 28/04/2008 tarih ve 4346 yevmiye nolu hacizleri koyduğunu, 2005 yılında müvekkilleri ile yüklenici şirket arasında akdedilen sözleşmenin Alacağın Temliki sözleşmesi olduğunu, haksız olarak müvekkillerine ait ...ili, ... ilçesi,... Mevkii, 1895 Ada, 4 Parsel' de kayıtlı 2 no lu bağımsız bölüm numaralı taşınmazın tapu kaydına davalı tarafından konulmuş olan 06/08/2007 tarih, 8149 yevmiye ve 28/04/2008 tarih ve 4346 yevmiye nolu haciz şerhlerinin terkininine, hacizler nedeniyle uğramış oldukları ileride doğacak zararları nedeniyle fazlaya dair haklarının saklı tutulmasına, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre taşınmazdaki kamu alacağının tahsili amaçlı konulan ihtiyati hacizlerin kaldırılmasını gerektirecek bir durumun bulunmaması gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunun uygulamasından kaynaklanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.