muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12315, Karar No: 2018/2744, Tarih: 13.03.2018

-İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, beyanname içeriklerine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği incelenerek mükellefiyetinin devam ettiğinin ve adresin farklı olduğunun bildirilmesi halinde bu adreste zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklama yerine CMK'nın 195. maddesindeki açıklamayı içeren duruşma davetiyesi ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Sanık hakkında aynı suçtan İstanbul Anadolu 15. İcra Ceza Mahkemesinin 2013/256 Esas 2014/459 Karar dosyası bulunmakla, incelenen bu dosyadaki suçun sübutu halinde TCK’nın 43.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tespiti bakımından dosyanın getirtilip incelenerek birleştirme hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30687, Karar No: 2017/5930, Tarih: 23.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/30687 E.  ,  2017/5930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/...-286 esas, 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürünün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Dairemizce nispi temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine mahkemece davalı vekiline gönderilen muhtıra tebligat zarfı üzerine uyarı şeklinde yazılmış olup, muhtırada hakimin imzası bulunmadığı gibi ödenmesi gereken tutardan davalı tarafından daha önce ödenen maktu tutarın da mahsup edilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Dairemizce; usulüne uygun muhtıranın nasıl olması gerektiği belirtilmiş ve davacı tarafa usulüne uygun muhtıra tebliğ edilmesi gerektiği gerekçesi ile dosyanın ikinci kez mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Dairemizce; usulüne uygun muhtıranın nasıl olması gerektiği belirtilmiş ve davacı tarafa usulüne uygun muhtıra tebliğ edilmesi gerektiği gerekçesi ile dosyanın ikinci kez mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece geri çevirme gerekleri yerine getirilmeyerek davacı tarafa usulüne uygun muhtıra tebliğ edilmemiş ve 08.03.2017 tarihli tutanakla birlikte dosya Dairemize gönderilmiştir.

Bu itibarla; bu defa ihmali olanlar hakkında kanuni işlem yapılabileceği de hatırlatılarak; davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın mahkemesine ÜÇÜNCÜ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6851, Karar No: 2012/8249, Tarih: 10.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6851 E.  ,  2012/8249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/12/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı vekilinin öteki temyiz itirazına gelince:

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, davalı ...'ün sevk ve idaresindeki kamyonet ile şeride tecavüz etme kuralını ihlal ederek müvekkilinin sevk ve idaresindeki otomobile çarpması sonucu müvekkilinin ağır şekilde yaralanmasına ve sakat kalmasına neden olduğunu belirterek manevi tazminat istemli eldeki bu davayı açmıştır.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, olayın oluşumunda davalının %100 kusurlu olduğu kabul edilerek 3.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu trafik kazasında, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 31.12.2008 tarihli raporunda davacının sol diz hareket kısıtlılığı nedeniyle %28,2 oranında malül kaldığı belirtilmiştir.

Davaya konu trafik kazasında, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 31.12.2008 tarihli raporunda davacının sol diz hareket kısıtlılığı nedeniyle %28,2 oranında malül kaldığı belirtilmiştir.

Bu kapsamda, davalının tam kusurlu olması, davacının yaralanma derecesi ile maluliyeti ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bente açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5690, Karar No: 2007/6531, Tarih: 21.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5690 E.  ,  2007/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : ...VD.

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... Köyü 116 ada 1 parsel sayılı 1005481,29 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacılar, taşınmaz içerisinde kullandıkları alanın kendilerine ait çayırlık olduğu, haricen satın aldıkları ve vergi kayıtları bulunduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 07.06.1967 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdidi içinde kalan ve orman sayılan yerlerden olduğu, kesinleşen tahdide karşı zilyetliğe dayalı olarak dava açılamayacağı, hük düşürücü sürenin çoktan geçtiği ve böyle bir davanın dinlenme olanağının da bulunmadığının anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 21/05/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6828, Karar No: 2019/10017, Tarih: 02.07.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6828 E.  ,  2019/10017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hükümlerden yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine" Bozma kararı öncesi hesaplanan yargılama giderleri açısından, suça sürüklenen çocukların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına, bozma kararları sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise hazine üzerinde bırakılmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2788, Karar No: 2023/3863, Tarih: 06.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2788 E.  ,  2023/3863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1049 E., 2022/1857 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/300 E., 2019/470 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ...Ş. ve fer-i müdahil vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ...Ş. ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerlerinde araba ve otobüs camları yıkayarak ve de çevre temizliği gibi işler yaparak, meydancı olarak 17.04.1998 tarihinde işe başladığını, işten çıkarıldığı 15.11.2015 tarihine kadar ara vermeden bahşiş usulü karşılığı kesintisiz çalıştığını ancak işe girerken işveren tarafından kendisine sigortasının yapılacağı söylenmesine rağmen bu süre boyunca sigortasının yapılmadığını, sigortasız çalıştırılarak mağdur duruma düşürüldüğünü ayrıca işe girerken senet imzalattırıldığını, işveren tarafından SGK müfettişlerinin işyerine denetime geleceklerinin öğrenilmesinden sonra yalnızca 01.05.1999- 31.12.1999 tarihleri arasında yaklaşık 7 ay sigortasının yapıldığını, müvekkilinin çalıştığı süre içinde hiçbir hata ve kusur işlemediğini, işverenin denetimi ve direktifi doğrultusunda hareket ettiğini, müvekkilinin ilgili işyerinde yaklaşık 16 yıl kesintisiz olarak çalıştığını, vardiya usulü çalışan müvekkilinin yazın 07.30-17.30 arasında, kışın 17.30- 07.30 arasında çalıştığını belirterek, müvekkilinin sigortasız çalıştığı sürelerle ilgili olarak hizmet süresinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı ... Turizm ve Ticaret A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; hizmet tespit davalarında sigortalı ile işveren arasındaki ilişkinin eser sözleşmesi veya vekalet sözleşmesi değil de hizmet sözleşmesi ilişkisi olması gerektiğini, taraflar arasında İş Kanunu ile Borçlar Kanununda düzenlenen unsurları içeren doğrudan bir iş sözleşmesi ve iş ilişkisinin olmadığını, davacının davalı şirketin E-90 karayolu Nevşehir kavşağında bulunan yol boyu konaklama tesislerinde seyir eden ve mola veren araçların camlarını silerek bunun karşılığında araç sahiplerinden/sürücülerinden bahşiş adı altında rızaya dayalı bir bedel tahsil ederek kendi hesabına çalıştığının anlaşıldığını, müvekkilinin A.Ş. olup işletmekte olduğu yol boyu konaklama tesisine günlük ortalama yüz ellinin üzerinde otobüs ve beş yüzün üzerinde otomobilin mola verdiğini, park alanının bu yoğunlukta kısmen kontrol altında tutulabildiğini, davacının belirtilen park alanına hangi saatte geldiği, ne kadar süre çalıştığı, çalışmayı ne zaman bıraktığı ve çalıştığı sürenin müvekkili şirket yöneticilerince bilinmediğini, bu nedenle müvekkili davalı şirket tarafından davacıya herhangi bir ücret ödenmediğini, davacı vekilinin de dava dilekçesinde açıkladığı gibi davacının yaptığı işi iş yaptığı kişinin kendisine ödeyeceği “bahşiş” adı verilen ücret karşılığında kendi hesabına yaptığını, bu durumda hizmet sözleşmesinin asli unsuru olan işverenin ücret ödeme borcunun doğmadığını, işverenin ücret borcunu doğurmayan bir ilişkiyi iş sözleşmesi olarak kabul etme imkanının olmadığını, davacının yaptığı işin niteliği itibarıyla işverene bağlılığı bulunmadığını, davalı şirket yetkililerinden emir ve talimat almadığını, iş sürelerinin davalı tarafından düzenlenmediğini, mesaiye bağlı olmadan diledikleri şartlarda işini yolculardan alacağı bahşiş karşılığı yaptığını, kanunun aradığı şartların başında yer alan davalının ücret ödeme borcunun olmamasından dolayı iş sözleşmesinden bahsedilemeyeceğini, açılan davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddinin gerekeceğini, davacının kesintisiz çalıştığı iddiasının doğru olmadığını, açıklanan nedenlerle davanın reddini" talep ve beyan etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; "Kurumun kayıtlarının tetkikinde davacının 506 sayılı Kanun kapsamından ilk tescil girişinin 25720 işveren sicil 6801 ünite numaralı davalı .... Tic. Ltd. Şti. ünvanlı işyerince 01.07.1993 tarihi itibariyle davacı sigortalı adına yapılan işveren bildirimiyle, ... sigorta sicil numarası üzerinden yapıldığının görüldüğünü, davacının bu işyerindeki sigortasının 31.05.1994 tarihinde sona erdiğini, davacının diğer davalı işveren olan Ağaçlı Tur. ve Tic. A.Ş. tarafından kuruma bildirilen bir hizmeti olmadığını, davacının 24.05.2000- 24.11.2001 döneminde ise askerlik görevini yaptığını, davacının değişik işyerlerinden bildirilen toplam 1780 gün SGK sigorta hizmeti bulunduğunu, ayrıca davacının Bağ-Kur sigorta tescilinin 15.12.2014 tarihinde ... Bağ-numarası üzerinden yapıldığını, davacının tescili yapılan Bağ-Kur sigortasının 31.12.2014 tarihinde sona erdiğini, davacının bu dönemde toplam 17 gün Bağ-Kur hizmeti bulunduğunu, bahse konu dönem davacının 4/1-a sigortalısı olduğunu iddia ettiği dava konusu dönemin içinde bulunduğunu, dava konusu dönem bakımından ise davacının davalı işyerince 4/1-a kapsamında kuruma bildirilen bir sigorta hizmetinin bulunmadığını, davacının sigortalı hizmeti bakımından kurum kayıtlarının esas olduğunu, aksinin ancak aynı değerdeki yazılı belgelerle ispatlanabileceğini, inceleme ve araştırma yapılarak çalışma olgusunun kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde hizmet tespitine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; "davanın kısmen kabulü ile,

1-Davacının 14.12.2006-14.12.2014 tarihleri arasnıda davalı ... Truzim Sanayi Ticaret A.Ş'ye ait 2.4730.01.01.0001004.068.01-61 sicil numaralı iş yerinde mülga 506 sayılı Kanun'a ve 5510 sayılı Kanun'a tabi olarak hizmet akdi ile prime esas kazanç alt sınırı üzerinden çalıştığının tespitine,

2-Davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine,

3- Davalı .... Ticaret Limited Şirketi hakkında açılan davanın reddine" karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ...Ş. ve feri müdahil vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: