muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3219, Karar No: 2021/17, Tarih: 11.01.2021

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, iş sahibi tarafından verilen yazı cevabı ve delil tespit dosyasına göre, eksik bırakılan işler tespit edilmek suretiyle aldırılan bilirkişi raporu ile eksik işler bedelinin 86.884,60 TL olduğu, fiyatların piyasa rayiçlerine uygun olduğunun belirlendiği, eksik işler giderim bedeli talebi bakımından 86.884,60 TL’ye hükmedilmesi gerektiği, imalât bedelini alamayan davalının sözleşme gereğince verilen çekleri tahsile koymasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı, takip nedeniyle tahsil edilen faiz, masraf, harç vs. eklentilerin haksız tahsilat olarak kabul edilemeyeceği, talep edilen 261.000,00 TL yönünden talebin reddi gerektiği, kararlaştırılan cezai şartın ifaya ekli cezai şart niteliğinde olması sebebiyle, eksik işler yüzünden ifayı talep etmeyen davacının cezai şart talep edemeyeceği, ayrıca sözleşmenin 6. maddesi gereğince gecikme nedeniyle süresi içinde usulüne uygun yazılı uyarı gönderilmediği ve cezai şart alacağı talep edilmediği anlaşıldığından, cezai şart yönünden de talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüyle 86.884,60 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

6098 sayılı TBK'nın 480. maddesine göre; “Eser sözleşmesinde bedel götürü olarak belirlenmişse yüklenici, eseri o bedelle meydana getirmekle yükümlüdür. Eser, öngörülenden fazla emek ve masrafı gerektirmiş olsa bile yüklenici, belirlenen bedelin artırılmasını isteyemez”.

Sözleşme kapsamı dışında kalan fazla işlerin yapılması halinde bedelin 6098 sayılı TBK 526 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekâletsiz iş görme hükümleri uyarınca,

imalâtın yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiçlerine göre belirlenmesi, mahalli piyasa rayiçleriyle hesaplanan bu tutara KDV ve yüklenici kârı dahil olduğundan, ayrıca KDV ve yüklenici kârı ilave edilmemesi gerekir.

Yargıtay ve Dairemiz uygulamalarında, götürü bedelli eser sözleşmelerinde gerçekleştirilen imalâta göre yüklenicinin hak ettiği iş bedeli; ödenmeyen iş bedeli ya da iş sahibinin fazla ödemesi olup olmadığı ve miktarının, gerçekleştirilen imalâtın işin tamamına göre fiziki oranın tespiti ve bu oranın götürü bedele uygulanmak suretiyle hakedilen iş bedelinin hesaplanarak, kanıtlanan ödemeler düşülmek suretiyle belirleneceği kabul edilmektedir.

Yargıtay ve Dairemiz uygulamalarında, götürü bedelli eser sözleşmelerinde gerçekleştirilen imalâta göre yüklenicinin hak ettiği iş bedeli; ödenmeyen iş bedeli ya da iş sahibinin fazla ödemesi olup olmadığı ve miktarının, gerçekleştirilen imalâtın işin tamamına göre fiziki oranın tespiti ve bu oranın götürü bedele uygulanmak suretiyle hakedilen iş bedelinin hesaplanarak, kanıtlanan ödemeler düşülmek suretiyle belirleneceği kabul edilmektedir.

Davacı tarafça eksik işler giderim bedeli talep edilmiş ise de, bilirkişilerce tespit edilen ve mahkemece bedeline hükmedilen bir kısım eksik işlerin sözleşme kapsamında olmadığı davalı alt yüklenici tarafından savunulmuş olup, davalının bu savunması üzerinde durulmamıştır. Taraflar arasındaki taşeronluk sözleşmesi götürü bedelli sözleşme olup, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen yönteme uygun bir hesaplama yapılmadığı gibi, “eksik işler bedelinin malzeme+işçilik+KDV dahil 86.884,60 TL olduğu ve bu tutarın eksik bırakılan işlere ilişkin olduğu ve fiyatların piyasada rayiçlerine uygun olduğu” belirtilmek suretiyle düzenlenen raporun hükme esas alınması da mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece, asıl işe dair 24.08.2014 tarihli sözleşmenin tüm ekleri, tüm ihale işlem dosyası ile yazışmalar, sözleşme eki şartnameler, faturalar ve hakediş raporlarının tasdikli suretleri dava dışı iş sahibinden getirtilip, taraflar arasındaki taşeronluk sözleşmesinin götürü bedelli olduğu gözetilmek suretiyle yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi kurulundan, yukarıda açıklanan ve Dairemiz uygulamalarına göre fiziki oran yöntemi olarak adlandırılan yönteme uygun şekilde, ayrıca eksik işlerin sözleşme kapsamında kalıp kalmadığı, giderim bedeli ile tarafların itirazları da göz önünde tutulmak suretiyle, cezai şart ve varsa davacının fazla ödeme iddiaları ile ilgili rapor alınıp değerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya, 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 11.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2998, Karar No: 2015/17630, Tarih: 02.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2998 E.  ,  2015/17630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 286 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday ve samanı, domates ile silajlık mısıra ait 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16820, Karar No: 2018/11558, Tarih: 26.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16820 E.  ,  2018/11558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur ...'nin sanığın kız kardeşi ile arkadaşlık etmesi meselesinden sanık ile aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, tarafların karşılıklı birbirlerini tekme ve tokat vurmak suretiyle darp ettikleri, kavgayı gören mağdur ...'in babası olan temyiz dışı diğer mağdur ...'in aralamak için araya girmesinden sonra sanığın cebinden çıkardığı ve ele geçirilmeyen bıçağı her iki mağdura doğru yaralamak kastıyla sallamaya başladığı ve bunun üzerine mağdur ... için kaçmak için pazaryerine doğru koşmaya başladığı, sanığın da bıçakla mağdur ...'i kovaladığı olayda, kasten basit yaralama ve silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçlarının oluştuğuna yönelik vicdani kanaatin oluşması karşısında, sanığın aynı zaman dilimi içerisinde ve tek suç işleme kastı ile hareket ederek mağdura yönelik hem kasten basit yaralama ve hem de silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçunu işlediği göz önüne alındığında, sanığın silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-e ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği halde, yanlış gerekçe ile mağdurun şikayetinden vazgeçmesi sebebiyle yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31977, Karar No: 2015/7086, Tarih: 12.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/31977 E.  ,  2015/7086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosya içeriğine göre banka sistemine giriş yapılan IP adresinin yurtdışı olması, sanığın kredi kartını havale geleceğinden bahisle isteyen ... isimli şahsa verdiği ve ertesi gün kartı getirmeyince iptal ettirdiğini savunması, savunmasının banka cevabı yazısıyla doğrulanması, adı geçen şahsın bulunamaması, sanığın hesabına havale edilen parayı çektiğine, alışveriş yaptığına dair kamera kaydı, tanık beyanı bulunmaması, sanığın kredi kartını başkasına vermesinin hukuki sorumluluğu gerektirip, suçu işlediği veya iştirak ettiği hususunda kesin kanıt oluşturmadığı, savunmasının aksine cezalandırılmasını gerektirir yeterlilikte kesin kanıt bulunmadığı, kuşkunun sanık lehine yorumlanması gerektiği gözetilerek beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ya- zılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule görede; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın, bir şekilde haksız olarak ele geçirdiği katılanlara ait bankacılık bilgilerini kullanarak, internet aracılığıyla, katılanların ... Bankasına ait banka hesaplarından, kendine ait aynı bankanın... Şubesinde bulunan hesabına havale edip çektiğinin anlaşılması karşısında; sanığın kastının katılanın banka hesabında bulunan parayı bilişim sistemini kullanmak suretiyle kendisinin kul- lanımındaki banka hesabına geçirmeye, katılanın rızasına aykırı olarak mal varlığında azalmaya neden olmaya, başka bir anlatımla var olan veriyi başka bir yere göndermekten ziyade, bu verinin temsil edildiği parayı alarak mal edinmeye yönelik olduğu, eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/2-e maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetil- meksizin, yazılı şekilde anılan yasanın 244. maddesinden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326. maddeleri gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere (BOZULMASINA), 12.02.2015 gününde oyçok- luğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE:

Sanık ... hakkında, 10.03.2007 tarihinde saat 20:28:48'de müşteki ... ait ... Bankası ... Şubesi nezdindeki ... nolu hesaptan 305,00 TL'nin internet bankacılığı kullanılarak sanığa ait aynı bankanın ... Şubesi nezdindeki ... nolu hesaba havale edilerek aktarılması, yine aynı tarihte saat 20:34:40'da 1.000,00 TL, 22:19:46 da 500,00 TL olmak üzere toplam 1.500,00 TL'nin müşteki...ait... Şubesi nezdindeki ... nolu hesapdan sanığa ait yukarda belirtilen hesaba havale edilerek aktarılması nedeniyle iki ayrı iddianame ile bilişim sistemine hukuka ayrı müdahale suretiyle haksız çıkar sağlama suçundan cezalandırılması için dava açılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; sanığın suçu sabit görülerek 5237 sayılı TCK.nun 244/4, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 kez 1 yıl 8 ay hapis ve 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

Sanık 10.09.2008 tarihli hazırlıktaki ilk ifadesinde “1.5 yıl önce ...Bankası'na ait hesap kartını kaybettim. Bu konuyla ilgili de olaydan bir gün sonra ilgili Bankanın müşteri hizmetlerini arayarak kayıp bildiriminde bulunmuştum”. demiş; 09.01.2010 tarihli Cumhuriyet Savcılığı ile mahkemedeki savunmaların da ise özetle, olay günü Kadıköy de minibüs kâhyalı yapan ... olarak tanıdığı ancak daha sonra adının ... olduğunu öğrendiği kişinin havalesi geleceğini söylerek bankamatik kartını istediğini, rıza göstererek kartı verdiğini, bir gün sonra kart gelmeyince bankadan iptal ettirdiğini söylemiştir.

...Bankası'nın 16.07.2007 tarih ve 26990 sayılı yazısında ise kart sahibi ... yapmış olduğu kayıp/çalıntı müracaatının bulunmadığı, kartın 11.03.2007 tarihinde söz konusu işlemler nedeniyle Banka tarafından iptal edildiği belirtilmiştir.

Dosyadaki sanığa ait kart ekstresinden 10-11.03.2007 tarihlerinde çeşitli petrol istasyonlarında kullanılarak ve nakit olarak suça konu paraların harcanıp çekildiği anlaşılmaktadır.

Yine kolluk tarafından düzenlenen 08.04.2010 tarihli tutanakta, sanığın savunmasında ismi geçen ...tanıyan/bilen olmadığı, muhtarlıkta kaydına rastlanmadığı belirtilmektedir.

Dosya içeriği ve yukarıda anlatılanlar birlikte değerlendirildiğinde; dosyada ki delillerin sanığın savunmasını doğrulamadığı, sanığın ilk ifadesi ile sonraki savunmalarının çeliştiği, inkâra yönelik savunmanın cezadan kurtulma amaçlı olduğu, sanığa ait hesaba internet bankacılığı aracılığıyla müştekilere ait hesaplardan paranın havale suretiyle aktarıldığı ve 2 gün içerisinde çoğunluğu petrol istasyonlarında olmak üzere banka kartı ile harcama yapılıp nakit çekilmek suretiyle haksız kazanç elde edildiği, dosya kapsamı ve tüm delillerle birlikte ele alındığında sanığın eyleminin sübut bulduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 142/2-e maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu, iki mağdura ait kartların kullanılması nedeniyle mağdur sayısınca cezalandırılması yerine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle beraati yönündeki sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 12.02.2015

MUHALİF ÜYE
Yargıtay — Esas No: 2011/5144, Karar No: 2012/9454, Tarih: 30.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5144 E.  ,  2012/9454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 31/12/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılardan ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalılardan ... ile davacı temyiz etmişlerdir.

Davacı, davalının neden olduğu trafik kazasında bacağının dizaltından kesildiğini belirterek maddi ve 60.000,00 TL manevi tazminat istemiş, yargılama aşamasında maddi tazminata yönelik istemini geri almıştır.

Yerel mahkeme, davalının tam kusurlu olarak davacıyı sakat kalacak biçimde yaralaması nedeniyle 4.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişimi, davalı tarafın tam kusurlu olması, davacının bacağının kesilmesi nedeniyle daimi işgücü kaybına uğrar şekilde yaralanması ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayın gelişimi, davalı tarafın tam kusurlu olması, davacının bacağının kesilmesi nedeniyle daimi işgücü kaybına uğrar şekilde yaralanması ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12220, Karar No: 2013/15542, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12220 E.  ,  2013/15542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Ayşe Sultan Arslan vd. Vek.Av.Sait Keskinbıçkı

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Emsal alınarak incelenen Karşıyaka Mıntıkası 59 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak için 2011 yılı itibariyle belediyece emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatının ve emlak bildirimlerinin belediye başkanlığından,

2-Emsal alınarak incelenen Karşıyaka Mıntıkası 59 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 08.02.2012 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadığına ve imar uygulaması görmüşse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen Karşıyaka Mıntıkası 59 ada 7 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmede esas alınan 08.02.2012 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneğinin ve bu taşınmazın son malikini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Değerlendirme tarihi olan 15.04.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30250, Karar No: 2013/26823, Tarih: 27.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/30250 E.  ,  2013/26823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Şikayetçi ...'ün yaralanmasına ilişkin düzenlenen 19/04/2011 tarihli Adli Tıp Kurumu Kütahya Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen raporda “...şahısta belirtilen yaralanmanın yeri ve niteliği dikkate alındığında mevcut yaralanmanın; bıçak veya benzeri kesici delici bir aletle meydana gelmesinin mümkün görülmediği, bu yaralanmanın tırnaklama şeklinde etkili eylemle ya da şahsın kendisi tarafından meydana getirilmesinin mümkün olduğu...” kanaatinin bildirilmiş olması karşısında sözkonusu rapora neden itibar edilmediği karar yerinde tartışılmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2) Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması talep edildiği halde karar yerinde bu hususla ilgili olarak değerlendirme yapılmamış olması, bu bağlamda sanığa ek savunma hakkı verilmeden hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 27/06/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/537, Karar No: 2019/2180, Tarih: 04.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/537 E.  ,  2019/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

A) Sanıklar hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve "derhal beraat" kararı verilmesinin koşullarının bulunmadığı anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanıklar hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 tarihli 2010/1-22 Esas ve 2010/42 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak olan mahkeme tarafından, sanıklara bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması zorunlu olduğundan, bozma üzerine yapılan yargılamada sanıkların duruşmaya katılımı sağlanıp, bozmaya karşı diyecekleri sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıkların sahte fatura düzenlemediklerini savunmaları karşısında;

a) 2007 ve 2008 takvim yıllarına ait düzenlenen faturaların, bu faturaları kullanan mükelleflerden araştırılması, temin edilmesi durumunda faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da tanık sıfatıyla dinlenen ...’e ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da belirtilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,