muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9117, Karar No: 2015/8575, Tarih: 28.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9117 E.  ,  2015/8575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar başlığına yanlış yazılan suça sürüklenen çocuğun doğum tarihinin 15.10.1997 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Mağdur ..ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Her iki mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) ve mağdur...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) suçlarından sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen ve suç tarihinde onsekiz yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk yönünden 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca erteleme sınırının 3 yıl olması adli sicil kaydı da bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı maddede sayılan diğer koşullar değerlendirilip erteleme hususunda bir karar verilmesi gerekirken “ceza miktarı” gerekçe gösterilerek anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Mağdur ... hakkında ..Üniversitesi.. Tıp Fakültesinden alınan 12.12.2011 tarihli iki adli tıp uzmanı imzalı raporda mağdurun ruh sağlığının bozulmadığı bildirildiği halde aynı adli tıp uzmanlarının katılımıyla .. Üniversitesi... Tıp Fakültesinden alınan 21.02.2012 tarihli raporda mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi ve raporda imzası bulunan adli tıp uzmanlarının da bu iki rapor arasındaki görüş farkı hususunda bir açıklamada da bulunmaması karşısında raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için öncelikle dosyanın, gerekmesi halinde ise dosya ile birlikte mağdurun Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas kuruluna sevk edilerek olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda yeniden rapor alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu yönünden suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7195, Karar No: 2018/10704, Tarih: 22.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7195 E.  ,  2018/10704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nun 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nun 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1-İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2-Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3-Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1-İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2-Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3-Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut uyuşmazlıkta bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; sanığın “ticareti terk etmediği, iş yerinin kirasını ödeyemediği için ayrıldığı ve şirket işlerini ikamet adresinden yönettiği, barkod ve etiket sistemleri üzerine pazarlama işi yaptığı için daha ziyade dışarıda faaliyette bulunduğu, ticareti terk etmediği için gerekli beyannameleri verdiği ve vergi tahakkuk ettiği...” yönündeki savunması da dikkate alınarak Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyannamesi örnekleri getirtilip incelenerek, beyanname içeriğine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği hususuyla birlikte delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, yapılan araştırma neticesinde suçun sübut bulması durumunda ise;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/426, Karar No: 2021/2699, Tarih: 17.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/426 E.  ,  2021/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdur sanık ... ’ın olayın hemen akabinde alınan kolluk ifadesinde, olay tarihi gece vakti saat 02.30 civarında arkadaşı ...’nın evine gittiği sırada sanık ...’nın beyaz renkli aracıyla yanına gelerek konuşmak istediğini söyleyip aniden elinde bulunan cep telefonunu, zorla göğsünden ve ağzından tutarak aldığı, 29.07.2015 tarihli kolluk tutanağına göre sanık ...’nın, mağdur sanık ...ı beyaz renkli araca bindirmeye zorladığı ve kolundan çekiştirdiğinin görüldüğü, akabinde kolluk görevlilerini gören sanığın kaçarak ağaç üzerinde saklandığı, ağaç altında ise mağdur sanığa ait cep telefonunun bulunarak iade edildiği, olaya ilişkin mağdur sanığın alınan doktor raporunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ...’nın sübut bulan eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/796, Karar No: 2024/1222, Tarih: 13.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/796 E.  ,  2024/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/193 E., 2018/646 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar ..., ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.09.2016 tarihli iddianamesi ile; cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından dava açılmıştır.

2. Antalya 3. Ağıe Ceza Mahkemesinin 23.10.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası; çocuğun cinsel istismarı suçundan ise 8 yıl 4 ay hapis cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 05.04.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın, sanık müdafilerin, katılanlar vekilinin ve katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile sanık hakkında verilen mahkûmiyete dair HÜKMÜN KALDIRILMASINA, sanığın beraatine

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katlanlar vekilinin temyiz isteği; sanığın, mağdureye zorla çekirdek ve dondurma yedirdiği, oyun oynatma bahanesiyle çocukların bulunduğu ortamdan uzaklaştırarak salona götürdüğü ve kucağına oturttuğu, "gel sana bir şey göstereceğim" diyerek yatak odasına götürdüğü anlaşıldığından suçun sabit olduğuna ilişkindir.

2. Mağdur ... vekilinin temyiz isteği; eksik araştırma üzerine karar verildiğine ilişkindir.

3. Katılan ... vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Mağdur ... vekilinin temyiz isteği; eksik araştırma üzerine karar verildiğine ilişkindir.

3. Katılan ... vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, evlerinde bilgisayar oyunu oynamaya gelen çocuklarının arkadaşı olan mağdureyi 2016 yılının Temmuz ve Eylül aylarında kendisinin bulunduğu salona bilgisayarda bir şeyler göstereceği bahanesiyle çağırarak zincirleme olarak çocuğa yönelik cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu ve mağdureyi son cinsel istimar eylemi sürecinde kapısı kapalı yatak odasında alıkoymak suretiyle cinsel amaçlı olarak çocuğu hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Antalya Eğitim Araştırma Hastanesinin 05.10.2016 tarihli çocuk psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenmiş olan adli raporuna göre; olay nedeniyle mağdurun fiilin hukuki anlam ve algılama yeteneğinin geliştiği, yönlendirmeye açık olmadığı, ifadelerine itibar edilebileceği ve ifade içeriklerinin kurgusal özellik taşımadığı belirlenmiştir.

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Mağdurun hazırlık aşamasından bu yana uzman eşliğinde alınan özellikle daha önceden sanıkla ve ailesi ile samimi bir şekilde görüşen sanığa özellikle bu yönde bir suçu isnat etmesi için hiçbir neden bulunmayan mağdurun ailesinin yine alınan uzman raporlarına göre beyanları kurgusal özellik taşımadığı ve yönlendirmeye açık olmadığı anlaşılan mağdurun olayın esasına yönelik istikrarlı beyanları dikkate alınarak suçu işlediği gerekçesiyle İlk derece mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

Sanığın cinsel istismar suçunun işlenmesi amacıyla mağdureyi evin yatak odasına götürürken herhangi bir cebir, tehdit yada hile kullandığına dair delil bulunmadığı bu itibarla atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığın, olay tarihinde komşusunun kızı olan 9 yaşında olan mağduru, oyun oynatma bahanesiyle çocukların bulunduğu ortamdan uzaklaştırarak salona götürdüğü ve kucağına oturttuğu, "gel sana bir şey göstereceğim" diyerek daha sonra da yatak odasına götürdüğü anlaşıldığından mağdurun iradesini fesada uğratıp zincirleme olarak cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşıldığından sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar ..., ... Vekili, katılan ... vekili, katılan ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 05.04.2018 tarihli ve 2018/193 Esas sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar ..., ... Vekili, katılan ... vekili, katılan ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 05.04.2018 tarihli ve 2018/193 Esas sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9259, Karar No: 2011/14463, Tarih: 13.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9259 E.  ,  2011/14463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 14.00.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/7625, Karar No: 2015/1663, Tarih: 02.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7625 E.  ,  2015/1663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık Sülbiye'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 20.07.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.