muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13349, Karar No: 2017/6050, Tarih: 18.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/13349 E.  ,  2017/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 25/08/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davalılar ... ve ...’ın temyiz itirazları yönünden; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 15/03/2014 tarihli ... Gazetesinde ve gazetenin internet sayfasında kendisi hakkında “Milli Eğitim’de Abiler Tırpanı” başlığıyla haber yayınlandığını, bu haberler nedeni ile kişilik haklarının ihlal edildiğini beyan ederek davalılardan manevi zararının müştereken ve müteselsilen ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin davacının kişilik haklarını ihlal eder nitelikte olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesinde süreli ve süresiz yayınlarda hukuki sorumlular düzenlenmiştir. Buna göre süreli yayınlarda eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, yayın sahibi tüzel kişi şirketse, anonim şirketlerde yönetim kurulu başkanı, diğer şirketlerde en üst yönetici, şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. Davalı ... gazetenin yazı işleri müdürü, diğer davalı ... gazetenin genel yayın yönetmeni olup, 5187 sayılı Kanun'un 13. maddesine göre hukuken sorumluluğu bulunmamaktadır.

Mahkemece, davalılar ... ve ... hakkındaki istemin husumet nedeniyle reddedilmesi gerekirken, bu davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Diğer davalıların temyizleri yönünden

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi

olması ile olanaklıdır.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi

olması ile olanaklıdır.

Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; 15/03/2014 tarihli ... Gazetesi’ndeki ve gazetenin internet sayfasındaki haber yayını bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının görevinin gerçekte de sona ermiş olduğu ve haberin de açıklamalara dayalı olarak yapıldığı bu itibarla görünürdeki gerçeğe uygun olup basın özgürlüğü kapsamında olduğu ve davacının kişilik değerlerinin ihlal edilmediği anlaşılmaktadır. İstemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (1) no'lu bette açıklanan nedenlerle davalılardan ... ve ..., (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalılar ... ve ... Gazete Dergi Basım A.Ş. yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4530, Karar No: 2018/7982, Tarih: 15.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4530 E.  ,  2018/7982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarına ilişkin olduğu; sanığın mal alışlarını sahte belge düzenleyicisi mükelleflerden aldığı faturalarla belgelendirmesinin, gerçek bir ticari faaliyetinin olmadığını gösteren tespitlerden biri olup, buna ilişkin sahte fatura kullanma suçundan verilen herhangi bir mütalaa bulunmadığı halde, 22.12.2011 tarihli iddianame ile sanık hakkında, "...sanığın mal alışlarının tamamına yakınını, haklarında sahte belge düzenleme raporu bulunan veya yetkililerce re'sen terk ettirilmiş olan mükelleflerden aldığı faturalarla belgelendirmek suretiyle haksız menfaat sağladığı ve bu şekilde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçunu işlediği...” ileri sürülüp sahte fatura kullanma suçu olarak nitelendirilerek kamu davası açıldığı; “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulup mütalaya uygun dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre; sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ilişkin suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; faturaların adli emanetten getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı VUK’nin 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/10003, Karar No: 2012/8453, Tarih: 02.07.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/10003 E.  ,  2012/8453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hırsızlık

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında,

a- TCK'nın 152/1-a, 31/2, 62/1, 50/1-f, 50/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3 ay süreyle temizlik iş kolunda çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesi

b- TCK'nın 142/1-a, 35/2, 31/2, 62/1, 50/1-f, 50/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet 1 ay süreyle temizlik iş kolunda çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesi

2- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 152/1-a, 31/3, 62/1, 50/1-f, 50/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet 4 ay süreyle temizlik iş kolunda çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesi

b- TCK'nın 142/1-a, 35/2, 31/3, 62/1, 50/1-f, 50/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2 ay süreyle temizlik iş kolunda çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- Sanıkların şikayetçi kuruma ait telefon kablolarını yararlanmak amacıyla alıp tellerin bakırlarını çıkarabilmek için yakmaları eyleminin bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı, hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

a- 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince hapis cezasının, kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına dönüştürülmesinin gönüllü olma koşuluna bağlı olduğu gözetilerek, sanıklara gönüllü olup olmadıkları sorulmadan ve temizlik işlerinde çalıştırılmaları şeklinde infazı kısıtlar biçimde karar verilmesi,

b- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanıkların seçenek yaptırımı yerine getirmemesi halinde hapis cezalarının kısmen veya tamamen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c- Yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak "ayrı ayrı" tahsili yerine, müştereken alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. fıkrasına muhalefet edilmesi,

d- 18 yaşını bitirmeyen sanıkların savunması için yasa gereği görevlendirilen müdafii için ödenen ücretin kişisel geliri saptanamayan sanıklardan tahsil edilemeyeceği gözetilmeden, sanıklara yüklenen yargılama giderlerine bu ücretin de dahil edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12284, Karar No: 2015/13868, Tarih: 07.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/12284 E.  ,  2015/13868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... İli ... İlçesi .... Köyü 107 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava (değerlendirme) tarihi olan 06.03.2014 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 107 ada 17 parsel sayılı taşınmaz ile buna emsal alınan Merkez (... Kasabası) 999 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak bazında 2014 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 107 ada 17 parsel sayılı taşınmazın 06.03.2014 olan değerlendirme, emsal alınarak incelenen 999 parsel sayılı taşınmazın ise 03.07.2013 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadıklarının, imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydı ile emsal alınan taşınmazın akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak belgelerin ve cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11640, Karar No: 2018/21211, Tarih: 08.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/11640 E.  ,  2018/21211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Kavşakbendi... inşaatında şantiyede güvenlik şenör olarak 04.03.2010-28.06.2013 tarihleri arasında çalıştığını, mesainin 05.30'da servise binip, 06:45’de işe başlayıp 19:30’a kadar sürdüğünü, ... Kanunun 66. maddesinde yerleşim yerlerinden uzak mesafede bulunan işyerlerine hep birlikte götürülüp getirilmeleri gereken her tür işlerde bunların toplu ve düzenli bir şekilde götürülüp getirilmeleri esnasında geçen süreler çalışma sürelerinden sayıldığını, işlerin durması sebebiyle ... akdinin feshedildiğini, hafta tatili kullandırılmadığını, hafta sonu cumartesi pazar, dini ve milli bayramlarda çalıştırıldığını, resmi tatil günlerinde çalıştığını, müvekkiline ücret ödemelerinde sorun çıkartılarak bir takım evraklar imzalatılmaya zorlandığını, hafta tatili ve izin ücretlerinin eksik...aplandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla fazla çalışma genel tatil ve hafta tatili ücreti gece çalışma ücretlerinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kısmi dava açmakta hukuki yararının olmadığını, alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının tüm asli ve fer'i haklarının ödendiğini, hafta sonu tatili ve resmi tatillerden ötürü tüm hak ve alacaklarını aldığını beyan ettiğini ve imzaladığı belge para ve para ödeme belge ve makbuzları ile sabit olduğunu, fazla mesai alacağı alacağı olamayacağını imzalı bordrolar ile de sabit olduğunu, fazla çalışma ve tatil çalışması ücretlerini izni kullanrak ve banka kanalı ile imzalı belge ile elden para alarak tahsil ettiğini, yıllık izin kullanarak ve banka kanalı ile imzalı belge ile elden para alarak tahsil ettiğini, yıllık izinlerini kullandığının açık olduğunu, davacının hukuken muteber ibrasının kesin delil niteliğinde olup, davanın reddini gerektiğini, 1 saat yemek molası, çay molası ve Cuma günleri namaz izni verildiğini, ... Sa'nın talimatı ile 7 Ocak 2011 jeolojik nedenlerle işin çoğu işin yavaşladığını ve durdurulduğunu yine yağışlı olan kış günlerinde işlerin durdurulduğunu, İşyerinde Age'nin işveren'i konumundaki ... Sa'nın bir birimi olduğunu, ... Sa tarafından işçilerin alacaklarına ilişkin ilanlar asıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, dosya kapsamındaki delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, dosya kapsamındaki delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, Mahkemece davalının zamanaşımı itirazı kabul edilerek 15.11.2012-26.08.2013 dönemlerine ilişkin fazla mesai alacağı yönünden davanın kısmen kabulüne karar vermesine rağmen, gerekçeli kararın 3 nolu kısmında davalının zamanaşımı itirazının reddine karar verilmiş olması hatalı olmuştur. Bu husus bozma nedeni ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “davalının zamanaşımı itirazının reddine ” sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12047, Karar No: 2011/13761, Tarih: 20.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/12047 E.  ,  2011/13761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/04/2007 gününde verilen dilekçe ile hakaret nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, tehdit ve hakaret eylemlerine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının pekçok kereler konut ve işyerindeki telefonlardan arayarak kendisine sözlü olarak hakarette bulunduğu iddiasıyla manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, açılan davayı kabul etmeyerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece gerek ceza mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü, gerekse dosyada toplanan delillerle, davalının davacıyı değişik zamanlarda telefon ile tehdit ettiği anlaşılmakla, haksız fiilden sorumluluğu bulunduğu sonucuna varılarak istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı ile davalı arasında miras meselesi yüzünden uzun süredir husumet olduğu, dava konusu olaylarla ilgili; Ceza Mahkemesinde davalının tehdit eylemi sabit görülerek mahkumiyet hükmü kurulduğu, ancak TCK'nda öngörülen zamanaşımı süresi dolduğundan kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davacı ile davalı arasında miras meselesi yüzünden uzun süredir husumet olduğu, dava konusu olaylarla ilgili; Ceza Mahkemesinde davalının tehdit eylemi sabit görülerek mahkumiyet hükmü kurulduğu, ancak TCK'nda öngörülen zamanaşımı süresi dolduğundan kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi ve olay tarihi gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.