muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13646, Karar No: 2017/293, Tarih: 19.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/13646 E.  ,  2017/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkillerinin desteğinin öldüğünü açıklayıp maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, derdestlik ilk itirazı ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, süresinde yapılmış derdestlik ilk itirazı nedeni ile davanın açılmamış sayılmasına dair karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 114/1-ı,i fıkralarında aynı davanın, daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmamasını ve aynı davanın daha önceden kesin hükme bağlanmamış olmasını dava şartları arasında sayılmıştır. HMK'nın 115/2. maddesinde ise dava şartı eksikliğinin giderilmesi mümkün ise bu eksikliğin giderilmesi için mahkemece süre verilmesi gerektiği hususu düzenlenmiştir.

Somut olayda mahkemece ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1192 Esas, 2015/424 Karar sayılı ilamının bu dosya yönünden derdestlik oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir. Aynı mahiyetteki ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/1192 Esas, 2015/424 sayılı dosyasında birden fazla takipsiz bırakılan davanın HMK'nın 150. maddesi uyarınca 03.07.2015 tarihinde açılmamış sayılmasına ilişkin karar verilmiştir.

Anılan bu karar HMK 115/2.maddesi uyarınca mahkemenin eksikliği gidermesi için süre vermeden ve henüz yargılama bitmeden kararın taraflara tebliği ve tarafların kararı temyiz etmemesi üzerine 02.05.2016 tarihinde kesinleşmiştir. Eldeki dava ise 16.11.2015 tarihinde açılmış olup, davalı vekili tarafından süresinde derdestlik itirazında bulunulmuştur.

Mahkemenin, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararı henüz kesinleşmemiş olsa dahi derdestlik durumu gene son bulur. Çünkü dava, dosyanın üçüncü defa takipsiz bırakıldığı tarihte kanundan dolayı açılmamış sayılmıştır.

Birinci davanın henüz kesinleşmeden ikinci davanın açılması halinde ikinci davaya bakan mahkemenin, birinci davanın açılmamış sayılması kararı kesinleşinceye kadar derdestlik ilk itirazı hakkında bir karar vermemesi gerekir. Birinci davanın açılmamış sayılması kararı kesinleşince, ikinci davaya bakan mahkemece davanın reddine karar verilir. (Prof.Dr.Baki Kuru,Hukuk Muhakemeleri Usulü, 1982 4. Baskı III.cilt, s.2960.)

Birinci davanın henüz kesinleşmeden ikinci davanın açılması halinde ikinci davaya bakan mahkemenin, birinci davanın açılmamış sayılması kararı kesinleşinceye kadar derdestlik ilk itirazı hakkında bir karar vermemesi gerekir. Birinci davanın açılmamış sayılması kararı kesinleşince, ikinci davaya bakan mahkemece davanın reddine karar verilir. (Prof.Dr.Baki Kuru,Hukuk Muhakemeleri Usulü, 1982 4. Baskı III.cilt, s.2960.)

Yukarıda açıklanan nedenlerle; eldeki bu davada davanın derdestlik nedeni ile dava şartı yokluğundan reddine dair karar 29.06.2016 tarihinde verilmiş olup, karar tarihi itibari ile derdest olduğu ileri sürülen ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/1192 Esas, 2015/424 Karar sayılı dosyasında verilen karar kesinleşmiştir.

Bu durumda mahkemece derdestlik itirazının reddine karar verilerek işin esasının incelenmesine geçilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 19/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4486, Karar No: 2007/5351, Tarih: 14.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4486 E.  ,  2007/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı .. parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın 563.37m2’lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve terkin isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu ...parsel sayılı taşınmazı K.. Z.... ve A....S..a adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmaz kadastro tespiti sırasında tapu kayıtlarına dayanılarak İ.. S.., K.. Z...ve A..F.. S... adına tespit edilmiş sonradan tedavül suretiyle eldeki davanın davalılar adına intikal görmüştür. Ancak, mahkemece tespite esas alınan tapu kaydı ilk tesisinden itibaren getirtilip incelenmemiş, dava ya da temlikler nedeniyle Hazineyi bağlayacak bir olasılığın bulunup bulunmadığı yönü üzerinde durulmamıştır.

O halde, mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın hüküm vermeye elverişli olduğu söylenemez.

Öyleyse, yukarıda değinildiği gibi sözü edilen tapu kaydının ilk tesisinden itibaren getirtilmesi, daha önce Hazine ile davalıların bayii arasında çekişmeye konu olup olmadığı, olmuş ise bu durumun tarafların hukuki durumunu etkileyip etkilemeyeceği, bir başka anlatımla taraflar yönünden bağlayıcı bir nitelik taşıyıp taşımadığının açığa kavuşturulması zorunludur. Öte yandan, dava kabul edildiğine göre davalılardan harç alınmaması da doğru değildir.

Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18308, Karar No: 2013/23377, Tarih: 26.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/18308 E.  ,  2013/23377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 17.12.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalılar ..., ..., ... ve karşı taraftan davacılar ... ile ... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, kararda gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve karar verilirken bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulduğunun anlaşılmasına göre mahkemece oluşturulan kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... ve davalı ... ...'un tüm, davalı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir, davalı ... ... ve davacılardan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına.

Ne var ki; Kadastro Hakimi infazı mümkün ve doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi hükmünde de taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiği açıklanmıştır. Dosya içeriğinden 144 ada 22 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününden önce davalı ... tarafından meydana getirilmiş muhdesat niteliğindeki garajın mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan bu olgular gözetildiğinde 144 ada 22 parsel sayılı taşınmazla ilgili hüküm kurulurken taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın davalı tarafından meydana getirildiğinin tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken, bu konuda olumlu ve olumsuz bir hüküm kurulmaması isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1. bendinin dokuzuncu satırının sonuna gelmek üzere “144 ada 22 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve tespit gününden önce meydana getirildiği anlaşılan garaj niteliğindeki muhdesatın davalı ...'a ait olduğunun tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine,” sözlerinin eklenmesine, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'a iadesine, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11058, Karar No: 2012/11092, Tarih: 05.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/11058 E.  ,  2012/11092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava bir adet taşınmazın ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece satış suretiyle ortaklığın giderilmesini istemiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Olayımıza gelince;dava konusu edilen ve satışına karar verilen parsel üzerinde bulunan ağaçlar ve tüm yapıların davalı ... Özere ait olduğu keşfen tesbit edilmiştir. Davacı bu ağaçların ve tüm binaların davalı Recebe ait olduğunu beyan etmiş isede muhtesat konusunda diğer davalıların beyanları alınmamıştır.Davalıların beyanları alınmadığından muhtesatın aidiyeti konusunda ittifak olduğu söylenemez.Öte yandan aidiyet konusunda davalı ... Özerin bir talebide bulunmamaktadır.Bu nedenle satış bedelinin tapudaki payları oranında paydaşlara dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2010/8892, Karar No: 2011/10630, Tarih: 17.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8892 E.  ,  2011/10630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/11/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız şikayet nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, şikayet tarihi, davalının sosyal ve ekonomik durumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan 4.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7215, Karar No: 2012/13566, Tarih: 21.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7215 E.  ,  2012/13566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekillerinin temyizine gelince;

Taşınmazdan geçen önceki irtifak hakkı nedeniyle 2. bilirkişi kurulu raporunda belirlenen taşınmazın tamamında makul olan % 4 değer kayıp oranına göre indirim yapılması gerekirken ek rapor ile tespit edilen daha yüksek değer kaybı oranına göre fazla indirim yapılmak suretiyle aza karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7142, Karar No: 2008/9598, Tarih: 22.09.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/7142 E.  ,  2008/9598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 123 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 15.892,02 m’lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptal isteminde bulunmuştur.

Davalı, taşınmazın tapusunun bedelsiz iptalinin Anayasal mülkiyet hakkını ihlal ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve kayıt terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 123 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalı şirket adına kayıtlı olduğu ancak Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun 18.5.2007 tarih ve 2007-107/8 sayılı yazısından davalı şirketin yargılama sırasında tasfiyeye tabi tutulduğu ve tasfiye kararının kesinleştiği,bunun sonucu olarak da şirketin tüzel kişiliğinin son bulduğu anlaşılmaktadır.Bu durumda Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun halefiyet yoluyla davalı şirketin hak ve yükümlülüklerini yüklendiği,başka bir deyimle husumetin Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna geçtiği kabul edilmelidir.Hal böyle olunca,davalı şirketin yargılama sırasında tüzel kişiliğini yitirdiği gözönüne alınarak davanın tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna yöneltilmesi (davaya dahil edilmesi yoluyla) ve ondan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken anılan hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22.9.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10847, Karar No: 2014/11837, Tarih: 17.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/10847 E.  ,  2014/11837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2005 yılı için mahkumiyet

2004 yılı için düşme

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış bulunduğundan, katılan vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA 17.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7969, Karar No: 2008/3289, Tarih: 01.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7969 E.  ,  2008/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında ticari ilişki sonrası düzenlenen 10.06.2000 tarihli senetten dolayı davalının müvekkiline 200 ton buğday borcu bulunduğunu, bunun 10 tonunun bedelinin ödendiğini, kalan 190 ton buğdayın bedelinin ödenmediğini iddia ederek 180 ton buğdayın bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili savunmasında 10.06.2000 tarihli senet altındaki imzanın kendilerine ait olmadığını, ancak davacıya 49 ton buğday borçları olduğunu ve ödemeye hazır olduklarını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 10.06.2000 tarihli senet altındaki imzanın davacıya ait olduğu ancak senedin kambiyo senedi olmaması nedeniyle tek başına alacağı kanıtlayıcı nitelikte olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 2005/7832 esas, 2006/4105 karar sayılı ilamıyla “Davacının alacağına dayanak olarak gösterdiği senedin adi yazılı belge niteliğinde olduğu, belgede davalının 200 ton panda cinsi buğdayın ahzolunduğu ve ödemeyi kabul ettiğinin yazılı olduğu davalı vekilinin 10.02.2005 tarihli dilekçesine göre davalı tarafın akdi ilişkiyi kabul ettiğinden imzasını taşıyan 10.06.2000 tarihli belgenin aksine olarak kendisine 49 ton buğday dışında kalan 151 ton buğdayın teslim olunmadığını HUMK’nun 290.maddesine göre kanıtlamakla yükümlü olduğu, mahkemece delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verildiği gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece kısmen eski hükümde direnilerek davalının kabulünde olan 49 ton buğday dışında kalan 151 ton buğdayın teslim edildiğini Dairemizin bozma ilamının aksine davalının değil davacının ispatlamasının gerektiği kabul edilerek davanın kısmen kabulüne, 49 ton buğdayın bedeli olan 17.640.00 YTL’ nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2007/19-544 esas , 2007/544 karar sayılı ilamıyla yerel mahkemenin ilk hükümde davanın tümden reddedilmesi, bozma sonrasında ise önceki hükmün değiştirilerek , kısmen uyma ve kısmen direnme yönünde, kısmen kabul ve kısmen red kararı verilmesi karşısında mahkemece verilen kararın direnme olmayıp, Dairemizin incelemesinden geçmemiş yeni bir hüküm verildiği gerekçesiyle kurulan yeni hükme yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir.

Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 11.07.2007 tarihli 2007/19-544 esas, 2007/544 karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi "Yerel mahkemeler direnme hükmünü kurarken verdikleri önceki hükmü değiştirmeden aynı şekilde hüküm kurmak zorundadırlar. Direnme hükmü olarak adlandırdıkları son kararda verdikleri önceki hükmü kısmen ya da tamamen değiştirmeleri halinde, artık ilkinin aynısı olmayan ve özel Dairece denetlenmeyen yeni bir hüküm kurulmuş olacağından, kurulan bu yeni hükmün öncelikle Özel Dairenin denetiminden geçmesi gerekir."

Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun anılan kararı çerçevesinde yerel mahkemece verilen hüküm yeni hüküm olarak değerlendirilerek temyiz incelemesi yapılmıştır.

Davacının alacağına dayanak olarak gösterdiği 10.06.2000 tarihli senedin kambiyo senedi niteliğinde olmayıp, “adi yazılı belge” niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Anılan “adi yazılı belge” de davalı tarafından 200 ton panda cinsi buğdayın ahzolunduğu ve ödemeyi kabul ettiği yazılıdır.

Diğer yandan davalı vekilinin 10.02.2005 tarihli dilekçesinde "10.6.2000 tarihli adi yazılı belgede 200 ton panda cinsi buğdayın teslim alındığı yazılı ise, gerçekten teslim edilen buğdayın 49 ton olduğu ve bu miktarın teslim alındığını" beyan etmiştir.

Hal böyle olunca, davalı taraf akdi ilişkiyi kabul ettiğinden imzasını taşıyan 10.06.2000 tarihli belgenin aksine olarak kendisine49 ton buğday dışında kalan 151 ton buğdayın teslim olunmadığını HUMK’ nun 290.maddesine göre kanıtlamakla yükümlüdür.

Mahkemece delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.