muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/172, Karar No: 2023/11546, Tarih: 13.06.2023

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıkla mağdurun daha önceden birbirlerini tanımadıkları, ancak sanığın eski kız arkadaşı olan ... ile mağdurun aynı okulda bir süre birlikte çalıştıkları, daha sonra mağdurun ...'nın nikahında şahitlik yaptığı, sanığın daha önceden birlikte yaşadığı ... isimli şahsın mağdurla ilişkisi olduğunu düşünerek mağduru önce boya yaptıracağı gerekçesiyle aradığı, asıl amacının boya yaptırmak olmadığı, 04.11.2017 tarihinde sanığın mağdurla buluştuklarında daha önceden birlikte yaşadığı ... isimli şahısla ilişkisini anlatmasını istediği, sanığın başlangıçta hiçbir sebep yokken bıçağını çıkararak "seni öldürürüm" dediği, konuşma bitiminde ayrılacakları sırada sanığın telefon irtibatını kesmemesini, kendisini daha sonra tekrar arayacağını söylediği, aynı gün akşam 7'de arayacağını söylediği, cep telefonu numarasını istediği, mağdurun kendisine telefon numarasını verdiği, eşinin telefon numarasını da kaydettiği, sanığın daha sonra ayrılıp gittiği, 09.11.2017 tarihinde saat 19.30 sıralarında sanığın mağduru telefonla aradığı, Buca Heykel'de buluşmak istediğini söylediği, Buca Heykel Meydanı'nda buluştuktan sonra birlikte Kasaplar Çarşısı'na gittikleri, sanığın bıçağını çıkararak mağduru ölümle tehdit ettiği, "benim dediklerimi yaparsan sana zarar vermem, eğer dediklerimi yapmazsan aileni mahvederim" dediği, daha sonra yanından ayrıldığı, 11.11.2017 tarihinde sanık ile mağdurun buluştukları, sanığın mağdura "Bugün öğlene kadar 500 TL para bulup getireceksin" dediği, mağdurun bulamam dediğinde sanığın ısrar ettiği, mağdurun daha önceki bıçak çıkarmaları ve tehditleri nedeniyle korkması sebebiyle kabul ettiği, sanığın isteği üzerine öğle vaktinde tekrar buluştukları ve 500,00 TL'yi sanığa verdiği, sanığın parayı sayarak cebine koyduğu, boş bir senet çıkararak kalemle birlikte mağdura verdiği, senedi doldurmasını istediği, mağdurun gözleri görmediğini söyleyerek senedi doldurmak istemediği, sanığın çocuklarının ırzına geçeceğini söyleyerek tehdit ettiği, siyah saplı bıçağı çıkararak ölümle tehdit ettiği, araçla bir süre geçtikten sonra mağdurun nüfus cüzdanını istediği, mağdurun nüfus cüzdanını verdiği, mağdurdan araçta beklemesini isteyerek yanından ayrıldığı, mağdurun korkudan araçtan çıktığı ve durumu polislere anlattığı, sanığın mağdurla yaptığı telefon görüşmelerine göre buluşma yerinde polis memurlarının tertibat aldıkları, sanığın mağdurun yanına geldiği, bir süre konuşmalarından sonra ayrıldıkları sırada mağdurun olayla ilgili daha önceden bilgi vermesi üzerine polis memurlarının sanığı yakaladıkları, sanığın yakalandığında üzerinde mağdurun daha önceki beyanlarında belirttiği 4 adet 100 TL'lik, 2 adet 50 TL'lik olmak üzere toplam 500 TL'lik para ile montunun cebinde bıçağın ele geçirildiği, bu şekilde gerçekleşen eylemin sanığın mağdura karşı zincirleme olarak yağma suçunu oluşturduğu yerel mahkemece kabul edilmiştir.

2. Kolluğun 11.11.2017 tarihli tutanakta; devriye görevi yerine getirildiği sırada ... isimli vatandaşın "beden zorla 500 TL para alıp zorla senet imzalattılar, yine geleceklermiş, eve doğru gelin" demesi üzerine şahsın adresi olan evin önüne gelindiği, vatandaşla mülakat yapıldığı sırada telefonuna çağrı geldiği, "bak tekrar arıyor" diyerek telefonun çaldığı, telefonun hoparlörünü açarak "gel beni al, ben Tınaztepe Hastanesi'ndeyim" dediği, mağdurun "ben gelemem" demesi üzerine sanığın "tamam ben taksi ile gelirim" dediği, konuşmanın geçtiği Ahmet Kutsi Tecer İlkokulu yanı 5. Sokak üzerinde buluşma olacağını beyanla adreste irtibat alınacağı sırada ... isimli şahsın ... Camii'nin arka sokağında buluşulacağını belirtmesi üzerine o bölgeye gidildiği, gerekli tertibatın alındığı, yaklaşık 5 dk. sonra 55-60 yaşlarında, kilolu, başında siyan kasket şapkalı, siyah pantolonlu, siyah kaşe montlu erkek bir şahsın geldiği, aracın sağ ön kapısından araca bindiği, araç içerisindeki mağdur ...'le konuşma yaptıkları, yaklaşık 5-6 dk. sonra mağdurun araçtan indiği, arkasından şüpheli şahsın indiği, yanından uzaklaştığı, polis kimlik tanıtma gösterilerek nüfus cüzdanı istendiğinde ibraz edilen nüfus cüzdanına göre şahsın ... olduğu, isnat edilen suç yüzüne karşı söylendiğinde şahsın konuyu doğrulayarak pantolonunun cebinden müştekiden aldığı 4 adet 100, 2 adet 50, toplam 500 TL para ve 1 adet 05.12.2017 ödeme tarihli 100.000 TL bedelli, 11.11.2017 tarihli ... adına düzenlenmiş senedi teslim ettiği, yapılan kaba üst yoklamasında montunun sağ cebinden bir adet paslanmaz ibaresi yazılı bıçağın çıktığının tespit edildiği belirtilmiştir.

3. ... Kriminal Polis Labaratuvarı Müdürlüğünün 04.12.2017 tarihli raporunda senet üzerindeki yazılar ile sanık ve mağdurun el yazıları arasında aynı elden çıktıklarını gösterir nitelikte ilgi ve irtibatın bulunmadığı belirtilmiştir.

4. Sanık aşamalarda atılı suçu işlemediği yönünde savunmada bulunmuştur.

5. Mağdur kollukta, oluşa uygun ve diğer delillerle örtüşen beyanda bulunmuştur.

6. Sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya arasındadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3. ... Kriminal Polis Labaratuvarı Müdürlüğünün 04.12.2017 tarihli raporunda senet üzerindeki yazılar ile sanık ve mağdurun el yazıları arasında aynı elden çıktıklarını gösterir nitelikte ilgi ve irtibatın bulunmadığı belirtilmiştir.

4. Sanık aşamalarda atılı suçu işlemediği yönünde savunmada bulunmuştur.

5. Mağdur kollukta, oluşa uygun ve diğer delillerle örtüşen beyanda bulunmuştur.

6. Sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya arasındadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç tarihinde mağdurda uyandırdığı korku ve tehditler sonucunda 500,00 TL parayı yağmaladığı, ancak sanığın üzerinden ele geçirilen senetteki yazıların sanığın ve mağdurun eli ürünü olmadığı, geçerliliği bulunmayan senedin mağdur tarafından sanığa verildiğine dair iddianın soyutta kaldığı, önceye dayalı tehditlerin yağma suçunun unsuru kabul edildiği ve tek suç olarak değerlendirildiği, bu nedenle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmadığı, eylemin silahtan sayılan bıçakla ve tehditle gerçekleştiğinin kabul edildiği, sanık savunmalarına suçtan kurtulmaya yönelik olduğu belirtilerek, sanığın mağdura karşı bıçakla yağma suçunu işlediği sabit görülmüş, sanığın polis tarafından yakalandığında üst aramasında ele geçirilen ancak mağdurdan borç olarak aldığını söylediği 500,00 TL paranın sanık tarafından polise teslim edilmesi hususunda iadenin rızai olmadığı kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/3-1. cümlenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın suç tarihinde mağdurda uyandırdığı korku ve tehditler sonucunda 500.00 TL parayı yağmaladığı, parayı aldıktan sonra cebinden boş senet çıkartarak, silahtan sayılan bıçağı mağdura gösterip tehdit etmek suretiyle senetleri doldurtmak istediğinin anlaşılması karşısında; sanığın aynı yağma kastı ile hareket ederek mağdurdan 500.00 TL para alması ile boş senedi imzalatmaya çalışması eyleminin bir bütün halinde tek yağma suçunu oluşturduğu yönündeki Dairemiz kabulü ile,

Suçun sanık tarafından işlendiği yönündeki kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık yakalandığında, 500.00 TL para ile mağduru imzalamaya zorladığı senetleri kendi rızası ile kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 168/1-3 üncü maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.06.2019 tarihli ve 2018/1557 Esas, 2019/1417 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.06.2019 tarihli ve 2018/1557 Esas, 2019/1417 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... 5.Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/94, Karar No: 2013/1415, Tarih: 02.10.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/94 E.  ,  2013/1415 K.**

* MECURUN TAHLİYE EDİLDİĞİNİ İSPAT KÜLFETİ

* SÖZLEŞMENİN KENDİLİĞİNDEN UZAMASI

* KİRACININ MECURU ERKEN TAHLİYE ETMESİNİN SONUÇLRI

* GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (6570) Madde 11

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 288

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 289

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 44

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 98

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 256

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 257

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 314

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 316

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 200

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "menfi tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Trabzon 3.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.05.2011 gün ve 2010/185 E.-2011/123 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 27.01.2012 gün ve 2011/17017 E., 2012/1423 K.sayılı ilamı ile,

(...Davacı, taraflar arasında 30.01.2007 tarihinde 01.01.2007 ve 31.12.2007 tarihleri arasında geçerli olmak üzere kira sözleşmesi yapıldığını,12.02.2007 tarihinde kira borcunun yatırıldığını, sözleşmenin 1. ve 6. maddesine göre kira sözleşmesinin uzatılmasının kiracının isteğine bırakıldığını, davacının uzatma hakkını kullanmaması sebebi ile sözleşmenin sona erdiğini ve davalının kira alacağının oluşmadığını belirterek davalının 2007 ve 2008 yılı kira alacağının tahsili amacı ile başlatılan icra takibinde borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı, davacının kira akdi bitiminden 15 gün evvel mecuru tahliye edeceğini bildirmediğinden, kira akdinin aynı şartlar altında bir yıl daha uzadığını, taşınmazın tahliye ve anahtarının teslim edildiği hususunun ispatının kiracıya ait olduğunu, davacının mecuru boşaltmayıp anahtarını teslim etmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının 2007 yılına ilişkin kira alacağına dair temyiz itirazlarının dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre reddine,

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının 2007 yılına ilişkin kira alacağına dair temyiz itirazlarının dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre reddine,

2-Davalı, davacının 2007 ve 2008 yıllarına ait kira alacağının ödenmediğinden Bahisle davacı hakkında icra takibi yapmış, davacı ise 2007 yılı kira bedelini ödediğini, 2007 yılına ilişkin kira dönemi sonunda mecurun tahliye ettiği için 2008 yılında kira borcu bulunmadığından bahisle bu davayı açmıştır. Davacı 2007 yılında mecuru tahliye ettiğini iddia etmesine karşılık davalı mecuru tahliye edilip anahtarların kendisine teslim edilmediğini, bu nedenle sözleşme süresinin 1 yıl uzadığını savunmaktadır. Taraflar arasındaki 01.01.2007 ve 31.12.2007 dönemine ilişkin kira sözleşmesinin sonunda mecurun tahliye edildiğini ispat yükü davacı kiracıdadır. Davacı kiracı mecurun 31.12.2007 sonunda tahliye ettiğini yasal delillerle kanıtlayamamıştır.Bu durumda mahkemece davacının mecuru hangi tarihte tahliye ettiği ve anahtarlarını kiralayana teslim ettiği saptanmalı şayet mecurun tahliyesi 01.01.2008 tarihinden sonra ise kural olarak dönem sonuna kadar kiracının kira bedelinden sorumlu olduğu kabul edilmeli ancak B.K.’nun 98. maddesi delaletiyle BK.’nun 44. maddesi gereğince davalının zararın artmamasına yönelik olarak kiralayanın tahliyeden sonra mecuru ne kadar sürede kiraya vereceği belirlenerek davacının sorumlu olduğu kira süresi belirlenerek bu süreye isabet eden kira miktarından sorumlu tutulmalıdır. Mahkemece açıklanan bu ilkeler doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan bozma nedenine göre davalının icra inkar tazminatı ve vekalet ücretine ilişkin temyiz nedenleri hakkında bu aşamada inceleme yapılmasına gerek görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davacı kiracının 2007 ve 2008 yıllarına ait kira borcunun bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davacı kiracının 2007 ve 2008 yıllarına ait kira borcunun bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı, taraflar arasında 01.01.2007-31.12.2007 tarihleri arasında geçerli olmak üzere 30.01.2007 tarihinde kira sözleşmesi yapıldığını,12.02.2007 tarihinde kira borcunun yatırıldığını, sözleşmenin 1. ve 6. maddesine göre kira sözleşmesinin uzatılmasının kiracının isteğine bırakıldığını, davacının uzatma hakkını kullanmaması sebebi ile sözleşmenin sona erdiğini ve davalının kira alacağının oluşmadığını belirterek davalının 2007 ve 2008 yılı kira alacağının tahsili amacı ile başlatılan icra takibinde borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının kira akdi bitiminden 15 gün evvel mecuru tahliye edeceğini bildirmediğinden, kira akdinin aynı şartlar altında bir yıl daha uzadığını, taşınmazın tahliye ve anahtarının teslim edildiği hususunun ispatının kiracıya ait olduğunu, davacının mecuru boşaltmayıp anahtarını teslim etmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 2007 yılı kira bedelinin davacı-kiracı tarafından ödendiği, dönem sonunda ise kiralananın tahliye edilerek davalı-kiralayana teslim edildiği böylece 2008 yılı kira borcunun da bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen karar; Özel Dairece, metni aynen yukarıda yazılı ilam ile bozulmuş; mahkemece, önceki gerekçeler tekrarlanmak suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyize getirmektedir.

Bozma ve direnme kararlarının içerik ve kapsamlarına göre Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kira sözleşmesinin özel şartlar bölümü dikkate alındığında, davacı kiracının kiralananı tahliye ettiğini kanıtlama yükü altında bulunup bulunmadığı; dosya kapsamına göre kiralananı tahliye ettiğini kanıtlayıp kanıtlayamadığı ve dönem sonuna kadar kira parasından sorumlu olup olmadığı; buradan varılacak sonuca göre, mahkemece bozma ilamında değinildiği şekilde araştırma yapılmasının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

Bu noktada, uyuşmazlığın üzerinde toplandığı konuyla ilgili yasal düzenlemeler ve Yargıtay’ın kararlık kazanmış uygulaması hakkında şu genel açıklamaların yapılmasında yarar vardır.

Kira sözleşmelerinde kiralayana ait edim, kiralananı kiracıya teslim etmek ve kira süresi boyunca onu kiracının kullanımına elverişli şekilde bulundurmak (Borçlar Kanunu, md. 249), kiracının edimi ise; kira paralarını ödemek, kiralananı sözleşmeye uygun şekilde kullanıp, süre sonunda iade etmektir (818 sayılı Borçlar Kanunu, md. 256,257; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 316, 314).

Anahtarın kiralayana teslimi, hukuki işlemin içerisinde yer alan bir maddi vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik bir hukuki sonuç doğurduğundan, bunun ne şekilde ispatlanacağı hususu, yıllık kira bedelinin tutarı esas alınmak suretiyle, 1086 sayılı HUMK.nun 288. ve 289. (6100 sayılı HMK.nun 200.) maddeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. Eş söyleyişle, yıllık kira bedelinin tutarı senetle ispat sınırının (HUMK md.288; HMK 200 md) üzerindeyse ve kiralayanın açık muvafakati yoksa (HUMK md.289; HMK 200 md), bu yön kiracı tarafından ancak yazılı delille ispatlanabilir; tanık dinlenemez.

Eğer, kiralayan anahtarı almaktan kaçınırsa, kiracının yapması gereken, mahkemeden bu yolda tevdi mahalli tayini isteyip, tayin edilecek yere anahtarı teslim etmek ve durumu kiralayana bildirmektir. Kiracının kiralananı iade borcu, ancak bu şekilde, durumun kiralayana bildirildiği tarihte son bulur ve söner. Aksi takdirde, kiracının, kira parasını ödemek de dahil olmak üzere, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri devam eder.

Bir davada, kiralananın hangi tarihte tahliye edilmiş olduğu bu ilkeler çerçevesinde saptandıktan sonra, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, mahkemece yapılması gereken iş; sözleşmede aksine bir hüküm yoksa kiracının sadece, tahliye tarihi ile kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarih arasındaki dönemin; eş söyleyişle yeniden kiralama için gereken makul süre için kira parasından sorumlu tutulabileceğinin gözden uzak tutulmaması ve bu makul süre bilirkişi aracılığıyla belirlenerek, belirlenecek bu süreyle sınırlı olarak kiracının sorumluluğuna hükmedilmesidir. Bilirkişice belirlenecek süre, geriye kalan kira süresinden daha fazla ise, kiracının sorumluluğu, kalan sürenin kira parasıyla sınırlı olmalıdır. Belirtilmelidir ki; kiralananın, bilirkişice belirlenen makul süreden daha sonra veya daha düşük bir bedelle yeniden kiralanmış olması, kiracının sorumluluğu yönünden sonuca etkili değildir. Ancak, eğer kiralayan, bilirkişinin belirlediği makul süreden daha kısa bir süre içerisinde yeniden aynı koşullarla başkasına kiraya verilmiş ise, kiracının sorumluluğu, bilirkişinin bildirdiği makul süreye göre değil, tahliye tarihi ile fiilen gerçekleşen yeni kiralama arasındaki süreye göre belirlenir.

Somut olay bu çerçevede değerlendirildiğinde:

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01/01/2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ve aylık kira parası konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Yerel Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle, araştırma ve inceleme yapmak suretiyle bir sonuca ulaşılması gerekirken, taşınmazın davacı-kiracının belirttiği 31.12.2007 tarihinde tahliye edildiğinin kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Direnme kararı, bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “ Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının icra inkar tazminatı ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanunun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.10.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7412, Karar No: 2010/12462, Tarih: 10.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/7412 E.  ,  2010/12462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı-davacı-davalılar ...-...-... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 10.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2450, Karar No: 2016/1965, Tarih: 08.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/2450 E.  ,  2016/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.