muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5634, Karar No: 2011/6408, Tarih: 29.11.2011

Taraf vekillerinin hükmün esasına yönelen temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 825 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine

ve 336,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine

29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13534, Karar No: 2012/508, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13534 E.  ,  2012/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında Demre ilçesi, Zümrütkaya mahallesinde 202 ada 2 parsel numarası ile arsa vasfında hazine ve sanık adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleş- memesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9013, Karar No: 2007/1407, Tarih: 22.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9013 E.  ,  2007/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının,

2-Dava konusu taşınmazın dava, emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların emsal satış tarihleri itibariyle İmar Yasasının 18. maddesi gereğince imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığını belirtir belgenin,

3-Emsal taşınmazların incelenen satış tarihi itibariyle alıcısını-satıcısını, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının,

Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5625, Karar No: 2012/10815, Tarih: 05.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5625 E.  ,  2012/10815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belge ibraz etmemek HÜKÜM : Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan; 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, 765 sayılı TCK'nun 59. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2002 takvim yılında sahte belge kullanmak suçundan; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezası, CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

2003 takvim yılında sahte belge kullanmak suçundan; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezası, CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

1-Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp itiraza tabi bulunduğu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hukuka ayrılıkların bu aşamada temyize konu edilemeyeceği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, istemin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-2002 ve 2003 takvim yılında sahte belge kullanmak suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak”

suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının 26.01.2003-26.01.2004 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21074, Karar No: 2015/5601, Tarih: 25.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21074 E.  ,  2015/5601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

ESAS-KARAR NO : 2012/276-2014/300

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek eş tarafından, davalı-davacı kadın eşin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkek eşin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan teyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın eş için takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.03.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/4737, Karar No: 2022/5866, Tarih: 11.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4737 E.  ,  2022/5866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki muvazaanın tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.02.2022 tarihli ve 2021/13279 Esas, 2022/1803 Karar sayılı ilâmı ile davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek "... mahkemenin muvazaaya yönelik değerlendirmelerinde isabetsizlik yok ise de davacı işçi tarafından aynı pozisyonda olduğunu iddia ettiği çalışanların gerek yaptığı işler gerekse çalıştıkları birimleri itibariyle emsal bir işçinin varlığı ortaya koyulmuş ve ispatlanmış değildir. Mahkemece dava dışı işçi ...’na ödenen ücret üzerinden davacının fark ücret ve ikramiye alacakları hüküm altına alınmıştır.Ancak davacının amiri durumunda çalışan davalı işçisi şef S. Yalım’ın görev tanımından anlaşılacağı üzere davacının çalıştığı teknik eğitim şefliği biriminde; mavi yaka personelin eğitimlerinin planlama ve organizasyonun yapıldığı, idari hizmet uzmanı olarak çalışan ve emsal kabul edilen...’nun çalıştığı personel yönetimi biriminde ise bordro hizmetleri ve idari prosedürlerin yerine getirildiği, davacıya emsal kabul edilen işçinin yaptığı işin niteliği ile davacının yaptığı işin niteliğinin aynı olmadığı, bu nedenle dava dışı...’nun emsal işçi olarak kabul edilemeyeceği, yine dava dilekçesinde de belirtildiği üzere davacının çalıştığı birimde davacının amiri konumundaki dava dışı işçi dışında çalışan bulunmadığı gibi dosya içeriğine göre de işyerinde davacı ile aynı işi yapan davalı şirket işçisi olmadığından, dava konusu fark ücret alacağının ispatlanamadığı ve reddinin gerektiği, dava konusu ikramiye alacağının ise davacının almakta olduğu ücret üzerinden hesaplanarak sonucuna göre hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. ..." gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde; davalı işyerinde müvekkili ile aynı işi yapan kadrolu emsal işçi bulunduğunu, dava dilekçesinde bildirilen ... isimli işçinin davacı ile aynı işi yaptığını; müvekkili, işe giren işçilerin oryantasyon süreçleri ve mavi yaka eğitim süreçleri ile ilgili işlerde çalışırken ...ın da işçilerin oryantasyon süreçleri ve beyaz yaka eğitim ve gelişim süreçleri ile ilgili işlerde çalıştığını, tanıkların da davacı ve ...ın aynı nitelikte işler yaptığını doğruladığını, sırf taşeron işçisi olması sebebiyle müvekkiline düşük ücret verildiğini, davalı tarafın -muvazaa tespitini ve emsal işçi olduğunu kabul etmemekle birlikte- emsal olarak alınabilecek tek kişinin ... isimli yönetici asistanı olduğunu ileri sürdüğünü ve bu kişinin ücretinin dahi müvekkilin ücretinin 2 katı olduğunu, Mahkeme kararına esas alınan raporda emsal alınan işçi...'nun davacıya emsal olduğu hususunda teknik bilirkişi raporu da alındığını, belirtilen sebeplerle en azından araştırmaya yönelik bozma yapılmasını talep ettiklerini belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir : " (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... "

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun (7036 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 6100 sayılı Kanun'un kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu; ayrıca dilekçede davacıya emsal olduğu ileri sürülen ... isimli işçinin davacı ile aynı işi yapmadığı ve davacıya emsal kabul edilemeyeceği, ... isimli işçi yönünden davalının açık bir kabulünün bulunmadığı gibi davacının da bu işçinin emsal olduğu yönünde bir iddia ve talebinin bulunmadığı; 7036 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

KARAR

Açıklanan sebeple,

Davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9299, Karar No: 2007/1404, Tarih: 22.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9299 E.  ,  2007/1404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının,

2-Dava konusu taşınmazın dava, emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların emsal satış tarihleri itibariyle İmar Yasasının 18. maddesi gereğince imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığını belirtir belgenin,

3-Emsal taşınmazların incelenen satış tarihi itibariyle alıcısını-satıcısını, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının,

Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8619, Karar No: 2013/10617, Tarih: 12.07.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8619 E.  ,  2013/10617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan taşınmaza ilişkin olarak tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10837, Karar No: 2024/716, Tarih: 25.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2022/10837 E.  ,  2024/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/458 E., 2022/137 K.

KATILANLAR : ..., ...

KATILAN MAĞDURE : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2008/388 Esas, 2014/504 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü madde uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair, kararının katılan Bakanlık vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 15.09.2015 tarihli ve 2015/1909 Esas, 2015/8344 Karar sayılı kararı ile "Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 14.02.2014 tarihli raporunda mağdurenin "mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan (depresif belirtilerle devam eden travma sonrası stres bozukluğu) denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, diğer sanıklar tarafından nitelikli cinsel istismar eylemlerinde bulunmasının ruh sağlığındaki mevcut patolojinin artmasına neden olduğunun belirtilmesi karşısında, mağdureye karşı gerçekleştirdikleri nitelikli cinsel istismar eylemleri ile mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın artmasına neden oldukları anlaşılan sanıklar ...,...,... haklarında da TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Bursa 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/458 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci ile altıncı fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmadan en üst sınırdan ceza verilmesi istemine ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi talebine ilişkindir.

B. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanık ... ile sanıklardan ... arasında ast üst ilişkisi olmadığına, sanık ...’in şirket arabasını almak için gittiği karakolda benzerlik nedeniyle teşhis edildiğine, şirket müdürünün diğer sanıkların da beyanında geçtiği üzere sanık olmadığına, gerçek müdürün soruşturma ve kovuşturma aşamasında dinlenmediğine ve katılan mağdureye teşhis ettirilmediğine, katılan mağdurenin ifadelerinden anladıkları kadarıyla suç tarihinde sanığın Bursa ilinde bulunmadığına, teşhis işleminin usulsüz yapıldığına, sanığın kendine benzeyen kişilerle bir araya getirilmediğine, yargılama aşamasındaki teşhis taleplerinin de dikkate alınmadığına, katılan mağdurenin soyut çelişkili ifadeleri dışında dosyada delil olmadığına ve saire ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın katılan mağdureyi yalnızca bir kez sanık ...’un arabasının içerisinde gördüğüne, katılan mağdureyi tanımadığı ve hiç konuşmadığına, katılan mağdurenin beyanları dışında dosyada delil olmadığına ve ifadelerine itibar edilemeyeceğine, katılan mağdurenin yaşam biçimi, birden fazla kişiye yapmış olduğu suç isnadı ve suça ilişkin anlatımları ve diğer tüm hususlar dikkate alındığında sanığın eylemi sonucu ruh sağlığının bozulduğunu kabul etmenin mantığa ve hukuka aykırı olduğuna, verilen cezanın haksız olduğuna ve saire ilişkindir.

D. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Dosyanın yeniden incelenmesi gerektiğine, katılan mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna, katılan mağdurenin diğer mağdur olduğu dosyanın akıbetinin sorulmadığına, katılan mağdurenin eyleme ilişkin bir detay vermediği için suç tarihi ve yerinin belli olmadığına, teşhisin usulüne uygun olmadığına, katılan mağdurenin sanıkları karıştırmış olabileceğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte sanığın katılan mağdurenin 18 yaşından küçük olduğunu bilmediğine, ayrıca katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu gerekçesiyle yapılan artırımın hatalı olduğuna ve saire ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından katılan Bakanlık vekili ve sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir .

2. Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 26.01.2015 tarihli raporda "mağduru bulunduğu ...,... 'ın eylemlerine bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğu, diğer nitelikli eylemde bulunan sanıkların eylemlerinin ise ruh sağlığındaki bozulmayı artırdığı" şeklinde bilgi verilmesi karşısında, sanıklar ...,...,... 'ın eylemlerinin katılan mağdurenin ruh sağlığını ayrıca bozmadığı anlaşıldığından, haklarında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının tatbiki suretiyle fazla ceza tayini ,

3. Sanık ...'in yargılamanın tüm aşamalarında sanık ... 'ün çalıştığı şirkette müdür olmadığını belirtmesine rağmen, diğer sanıklar ... ve ... 'in ifadelerinde de şirket müdürünün sanık ... olduğunun anlaşılması karşısında sanık savunmasının doğru olup olmadığının tespitinden sonra karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Bursa 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/458 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.

...