muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4264, Karar No: 2020/5374, Tarih: 23.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/4264 E.  ,  2020/5374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.200 TL adli para cezasına ilişkin hüküm ile iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı tayin edilen 1.800 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarıları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10493, Karar No: 2023/6665, Tarih: 24.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10493 E.  ,  2023/6665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/651 E., 2023/647 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Katılan mağdure vekilinin tehdit suçu yönünden yapmış olduğu temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/545 Esas, 2023/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2023/651 Esas, 2023/647 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun "Hükmün 1. fıkrasının 7. paragrafından sonra gelmek üzere 'Sanığın atılı suçu, TCK'nın 53/1-c. maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği anlaşıldığından TCK'nın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, bu hak ve yetkileri hükmedilen cezanın yarısı olan 15 yıl süreyle kullanmaktan yasaklanmasına," ibaresinin, Hükmün 3. fıkrasına ikinci paragraf olarak "Katılanlar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden AAÜT uyarınca karar tarihinde yürürlükte bulunan 17.400,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasınnı (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın kastının yenilenmesi nedeniyle iki defa ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirmediğine, zincirleme suç hükümlerinin üst orandan artırım yapılmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın pişmanlığını dile getirmesine rağmen taktiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın katılan mağdure ...'ın babası olduğu, katılan mağdurenin 2021 yılı Aralık ayı öncesine kadar annesi katılan ... ve kardeşleri ile birlikte yaşadıkları, katılan ...'ın haftanın belirli günleri hayvancılık yaptığı için köye gittiği, katılan mağdure ...'nın okulunun il merkezinde olması nedeniyle sanıkla aynı ikamette bulundukları, 2018 yılı kış aylarında gece vakti sanığın, katılan mağdure ...'nın ve kardeşi ...'un uyudukları odalarına girdiği, sanık ...'ın şehvetle kızı olan katılan mağdure ...'ın dudağından öptüğü ve odadan çıktığı, bu olay sonrası sanığın, katılan mağdurenin göğüs ve cinsel organına dokunmaya başladığı, katılan mağdureye karşı eylemlerini haftada 3-4 kez gerçekleştirdiği, 2019 yılı içinde sanığın kendi kıyafetlerini ve katılan mağdure ...'nın kıyafetlerini çıkardığı, sanığın cinsel organını katılan mağdure ...'ın ağzına sokmak suretiyle vücuda organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, sanığın, katılan mağdure ...'nın cinsel organını yaladığı, sanığın cinsel organını katılan mağdure ...'nın makatına sokmaya çalıştığı, katılan mağdurenin yaşamış olduğu cinsel istismar eylemlerini günlüğüne yazdığı, katılan mağdurenin, annesi olan katılan ...'ın, katılan mağdure ...'nın günlüğünü bularak okuduğu, olaydan bu şekilde haberdar olduğu, katılan mağdure ...'nın durumdan korkarak günlüğünü yaktığı, katılan ...'ın olayı aydınlatmak kastı ile katılan mağdure ...'nın cep telefonunun ses kayıt özelliğini açarak ses kayıtlarını aldığı katılanının mağdure ...'nın tüm aşamalardaki tutarlı ve ayrıntılı beyanları karşısında sanığın anal ilişki dışındaki eylemleri gerçekleştirdiği sonucuna varıldığı, 08.11.2022 tarihli ses kaydı tutanağı bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın kızı katılan mağdure ...'ya karşı olan eylemleri ile ilgili ikrar niteliğinde pişmanlığını dile getirdiği, katılan mağdure ...'nın, annesi katılan ...'ın ve tanık ...'un tüm aşamadaki, ayrıntılı ve birbirini destekleyen beyanları ile de desteklenmekle sanığın anal ilişki dışındaki tüm eylemlerinin sübut bulduğu vicdani kanaatine varıldığından sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, düzelteme hususu dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, düzelteme hususu dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, reddinin gerektiği anlaşılmıştır.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılan mağdure vekili ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2023/651 Esas, 2023/647 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4019, Karar No: 2020/6383, Tarih: 01.12.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/4019 E.  ,  2020/6383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine,... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.12.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacılar ... ... vd. Vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR-

Davacılar, mirasbırakan ...’ın maliki olduğu 142 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 7/27 payını dava dışı oğlu ...’ın kayınvalidesi olan davalıya satış suretiyle devrettiğini, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.Davalı, iddiaların yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın maliki olduğu 142 ada 3 parsel sayılı taşınmazda 13/18 paydaş iken 7/27 payını davalı ...’a satış suretiyle devrettiği, 1942 doğumlu murisin 17.06.2011 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı eşi ..., çocukları ..., ..., ... ve ... ile dava dışı çocukları ... ve ...’ın kaldıkları anlaşılmaktadır.Hemen belirtilmelidir ki; 6100 sayılı HMK.'nın 362 .maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de “miktar veya değeri kırk bin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş, 2018 yılı itibarıyla HMK.'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00 TL’lik kesinlik sınırı 47.530.00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır. Diğer yandan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda dava değeri taşınmazın tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçı veya mirasçıların payına isabet eden değerdir.Somut olayda, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur. Bu durumda her bir davacının dava ettiği miras payının dava tarihindeki değerinin, dava değeri olarak kabul edilmesi gerektiği açıktır. Mirasbırakandan davalıya devredilen 142 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki çekişmeli 7/27 payın keşfen belirlenen değerinin 190.407,00 TL olduğu, davacılardan ..., ..., ... ve ...’ın her birinin 1/8’er miras payına isabet eden değerin 23.800,87 TL, davacı ...’nın 2/8 miras payına isabet eden değerin ise 47.601,75 TL olarak saptandığı, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmakla bu durumda, davacılar ..., ..., ... ve ... yönünden dava değerinin 2018 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 47.530.00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir. Bu nedenlerle davacılar ..., ..., ... ve ... bakımından temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan eldeki dava yönünden davalının davacı ..

.530.00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir. Bu nedenlerle davacılar ..., ..., ... ve ... bakımından temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan eldeki dava yönünden davalının davacı ... dışındaki temyiz itirazlarının değerden REDDİNE, Davalı vekilinin, davacı Havva’ya yönelik temyiz itirazlarına gelince; Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır. Somut olaya gelince; dinlenen tanık beyanlarıyla davalının taşınmaz üzerinde bulunan binanın yapımında katkısının bulunduğu, diğer yandan mirasbırakanın taşınmazın tamamını devretme imkanı varken payın bir kısmını (7/27) devrettiği, dava dışı 3. kişilere de temliklerde bulunduğu, dosyadaki diğer delillerinde muvazaa iddiasını kanıtlayacak nitelikte bulunmadığı, bu suretle muvazaa iddiasının 6100 sayılı ...nun 190 ve 4721 sayılı TMK.nun 6. maddesi gereğince usulünce kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; davacı ...bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin davacı Havva yönünden yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin İ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davalı vekili için 3.050.00. TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilen davacılardan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 01/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21901, Karar No: 2018/3258, Tarih: 19.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/21901 E.  ,  2018/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı ve fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, ilave tediye, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi; sendika üyesi olmadan önce günlük aldığı yevmiyenin ...’ten yararlanmaya başlamasını takiben, davalı ile...Sendikası arasındaki protokol gereğince düştüğünü, yapılan bu indirimin İş Kanunu m.38’e aykırı olduğunu, ücrette indirimin ücret baz alınarak hesaplanan fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretleri, ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı gibi ödemelerin de eksik ödenmesi sonucunu beraberinde getirdiğini, İş Kanunu m.62, 2822 sayılı ...GLK. m.5, 6 uyarınca ücrette bu surette bir indirime gidilemeyeceğini, sendika üyeliği nedeniyle ücretin indirilmesinin 2821 sayılı Kanunun 32. maddesine ve İş Kanunu'nun 5. maddesine aykırı olduğunu, birbirini takip eden ...’ler uyarınca öngörülen artışların yapılmakla birlikte, ilk hareket noktası ücretin eksik olması nedeniyle hukuka aykırılığın devam ettiğini, bu hukuka aykırı işlemi olmasaydı aldığı ücret ve eklerinin daha farklı olacağını, ... yapım aşamasında baskı sonucu sendika üyesi olduğunu ileri sürerek, fark aylık ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yine fark ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının...Sendikasına üyelik başvurusunda bulunduğunu sendika yönetim kurulu kararı ile üye olduğunu, üyelik ile birlikte yürürlükteki ...’ten yararlanmaya başladığını, işçilerle kayıp kaçak kontrol işlerinde çalıştırılmak üzere İ... öncesi işe alınan tekniker ve teknisyenlere, ... ile...Sendikası arasındaki 31.05.2004 tarihli Protokol m.2 uyarınca, 01.03.2003-28.02.2005 süreli 10. dönem İ...’in Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı olan unvan ile İ...’in uygulama esasları başlıklı 6.maddesinin c fıkrası uyarınca sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı yevmiyenin verilmesine, yine işbu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 25.06.2004 tarihinden geçerli olmak üzere yararlandırılmalarının kararlaştırıldığını, Protokolün bu hükmü ve ... Ek 2 cetvel uyarınca söz konusu tekniker ve teknisyenlerin ücretlerinin günlük 24,44 TL olarak uygulandığını, davacının taleplerinin taraflar arasındaki iş sözleşmesi m.6’daki, “İşçinin esaslı bir nedene dayalı fasılalı veya teselsül eden iş sözleşmesinden mütevellit bir hak iddia edemez” kuralına aykırı olduğunu, dava konusu olayın İş Kanunu m.22, 62 ve 2821 sayılı K. m.31 ile bir ilgisinin olmadığını, sendikaya üye olmaya zorlandığı iddiasının ciddi olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sendika üyesi olduktan sonra...Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan protokol uyarınca İ... Ek-II cetvelinde 4. derecenin karşılığı olan ücretin ödendiğini, toplu iş sözleşmesi ile işçinin başka haklara da kavuştuğunu, yevmiyesinin indirilmesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,

Mahkemece verilen bu ilk karar davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 30/09/2014 tarihli 2014/14319 E. 2014/28652 K. sayılı ilamı ile özetle;

" ... davacının iş sözleşmesi ile kararlaştırılan temel ücretinin düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Bu ücretin düşürülmesi işlemi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesine göre değil toplu iş sözleşmesi ile yapılmıştır. Nitekim İş Kanunu’nun 22. maddesindeki prosedüre uyulup işçinin yazılı rızasının alındığı da iddia ve ispat edilmiş değildir. Öte taraftan ...’lerle belirlenen ücretlerin ödendiği savunulmuş ise de öncelikle dosyada yer alan ...’lerde davacının ücretine ilişkin doğrudan bir düzenleme ve cetvele rastlanılmamıştır. Sadece ...’in 72. Maddesinde sözleşme anlamında asgari ücret tanımlanmış ve sözleşmenin eki niteliğindeki cetvellere göre belirleneceği ifade edilmiştir.