muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5771, Karar No: 2025/1153, Tarih: 06.03.2025

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi haricen satın alım ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat ya da bedel istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu Gaziantep ili, Şahinbey ilçesi, ... Mahallesinde kain 159 ada 28 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sonucunda 02.09.1992 tarihinde senetsizden cedden intikâlen ve taksimen geldiği ve 20 yılı aşkın kazandırıcı zamanaşımı zilyedi olduğu gerekçesiyle dava dışı ... adına 1.250 m2 yüz ölçümlü bağ vasfıyla tespit edildiği, 01.10.1992 ilâ 30.10.1992 tarihleri arasındaki askı ilân süresi içerisinde dava açılmaksızın tespitin 30.10.1992 tarihinde kesinleştiği ve taşınmazın ... adına tescil edildiği anlaşılmakla, kadastro tutanağının kesinleştiği 30.10.1992 tarihi ile davanın açıldığı 19.02.2019 tarihi arasında 3402 sayılı Kanun′un 12/3. maddesinde belirlenen on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre dava şartı olup yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmelidir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10623, Karar No: 2012/18631, Tarih: 05.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/10623 E.  ,  2012/18631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/05/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş;hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi ve yukardaki ilkeler dikkate alındığında verilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha az miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda 2 numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2771, Karar No: 2017/7908, Tarih: 17.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2771 E.  ,  2017/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında ... ... mahallesi 2772 ada 7 parsel sayılı 16528,52 m2 ve 2774 ada 3 parsel sayılı 12562,23 m2 yüzölçümündeki taşınmazların, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi ile orman sınırları dışına çıkarılarak Hazine adına tespit edildiğini, tutanağın beyanlar hanesine, üzerlerindeki zeytin ve narenciye ağaçlarının ...'a ait olduğunun şerh edildiğini belirterek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak mülkiyet iddiasında bulunmuş, ayrıca çekişmeli taşınmazların 1064 sayılı parselle bir bütün olduğu halde bu hususun gözardı edilerek yüzölçümlerinin de eksik yazıldığı iddiası ile tesbitlerinin iptali ile adına tesbit ve tescili talebi ile dava açmıştır.

Mahkemece davanın husumet yönünden reddine ve 2772 ada 7 ve 2774 ada 3 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.

Hükmüne uyulan 20. Hukuk Dairesinin 14/02/2011 gün ve 16373-1016 sayılı bozma kararı özetle; "Kural olarak kadastro davaları, lehine tespit ya da kadastro komisyonlarınca tescile karar verilen gerçek veya tüzel kişilere karşı açılır. Dava, tutanağın beyanlar hanesinde adına zilyetlik şerhi verilen kişi tarafından, eksik yazılan yüzölçümünün düzeltilmesi ve tescil talebi ile açıldığına göre husumetin tespit maliki olan Hazineye yöneltilmesi zorunludur. Ancak; davacı, dava dilekçesinde kadastro müdürlüğünü hasım göstererek dava açmıştır. Davacının asıl dava etmek istediğinin kadastro müdürlüğü değil Hazine olduğu belirgin olup yargılama sırasında kadastro müdürlüğü Hazine vekili tarafından temsil edilmiş bulunduğuna göre ortada belirgin bir biçimde temsilde yanılma hali bulunduğundan bu durumun mahkemece re'sen gözetilmesi ve davanın usulünce gerçek hasma yönlendirilmesi için davacı yana olanak sağlanması gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır (HGK 2010/7-70-86 sayılı kararı)" şeklindedir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan ve Hazine davaya dahil edildikten sonra, davacının tescil talebinin reddine, çekişmeli 2772 ada 7 sayılı parselin, 16.528,52 m2 olarak beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman dışına çıkarılmıştır ve taşınmazın kullanımı ile üzerindeki zeytin ve narenciye ağaçları ... ... oğlu, ...'a aittir belirtmesinin yapılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tapuya tesciline, 2774 ada 3 sayılı parselin, 12.562,23 m2 olarak beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman dışına çıkarılmıştır ve taşınmazın kullanımı ile üzerindeki zeytin ve narenciye ağaçları ve tek katlı kargir ev ... ... oğlu, ...'a aittir belirtmesinin yapılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.04.2015 tarih ve 2014/9563-3033 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: ''...Mahkemece verilen karar, usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki, dosya kapsamından davacının, 2772 ada 7 ve 2774 ada 3 sayılı parseller arasında kalan bilirkişi raporunda (D) harfi ile işaretli 922,96 m2 yüzölçümlü, 2/B sahası olup, hakkında

kullanım kadastrosu tutanağı düzenlenmeyen yere kendisine ait 1064 sayılı parselle birlikte kullanıldığı iddiasıyla dava açtığı, bu bölümün yine kendi kullanımında olan 2772 ada 7 ve 2774 ada 3 sayılı 2/B parsellerine eklenmesini istediği anlaşılmaktadır. 2772 ada 7 ve 2774 ada 3 sayılı parseller kullanım kadastrosuna konu edilerek davacı adına kullanım şerhi verilmiş, çekişmeli yer ise kullanım kadastrosuna konu edilmemiştir.

Kadastro mahkemesinin görevi, kadastro tutanağının tanzimi tarihinden tutanağın kesinleşmesine kadar geçecek zaman içindeki itiraz ve davalar için söz konusudur. Başka bir anlatımla, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 26. maddesinin dördüncü fıkrasına göre, kadastro mahkemesinin yetkisi, kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar. Hakkında tutanak düzenlenmeyen veya düzenlenmiş olup kesinleşen taşınmazlarla ilgili iddiaların (davaların) genel mahkemede görülmesi gerekir. Tutanak kesinleştikten sonra kadastro mahkemesinin görevi sona erer. Görev hususu, kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi de zorunludur.

Somut olayda, yörede 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4. madde uyarınca yapılan kulanım kadastrosu sırasında davacının dava ettiği taşınmaz hakkında kullanım kadastrosu tutanağı düzenlenmediğine göre, taşınmazla ilgili iddiaların (davaların) genel mahkemelerde görüleceği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yanlış hukukî nitelendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi ve çekişmeli yerin sınırında, aslında dava konusu olmayan 2772 ada 7 ve 2774 ada 3 sayılı parsel de sanki davalı imiş gibi haklarında sicil oluşturulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Bunun yanında, çekişmeli taşınmazın uygulama kadastrosuna da konu edilmediği anlaşıldığı halde, dosyayla ilgisi bulunmayan (2014/109 sayılı dava dosyası ile ilgili) eski 68, yeni 130 ada 12 sayılı parselin tutanak aslı ve uygulama kadastrosuna ait diğer belgelerin dosyaya getirtilmiş olması da doğru değildir. Bu belgelerin davalı olduğu 2014/109 sayılı dava dosyasına; 2772 ada 7 ve 2774 ada 3 sayılı parsellere ilişkin kadastro tutanak asıllarının da olağan yollarla kesinleştirilmek üzere kadastro müdürlüğüne gönderilmesi gerekmektedir...'' denilmiştir.

Mahkemece bozma kararı sonrası 1) Dava konusu taşınmaza ilişkin bilirkişiler Orman mühendisi ... ..., Ziraat mühendisi ... ... ve Kadastro Teknisyeni ... ....' in 18/12/2012 tarihli rapor ve raporuna ekli krokide (D) harfi ile gösterilen 922.96 m2 miktarındaki taşınmazla ilgili Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/04/2015 tarihli kararı ile hakkında tutanak düzenlenmeyen bu yere ilişkin davaların genel mahkemelerde görülmesi gerekeceği yönündeki kararı dikkate alınarak 3402 sayılı KK'nın 26. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince Kadastro mahkemesinin yetkisi Kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlayacağından hakkında tutanak düzenlenmeyen bilirkişilerin (D) harfi ile gösterdikleri yere ilişkin mahkememizin görevsizliğine,

2) Karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli ... Asliye Hukuk mahkemesine gönderilmesine,

3) Yargılama gideri, vekalet ücreti ve diğer hususların yetkili ve görevli mahkeme tarafından değerlendirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, kullanım kadastrosu sırasında tutanak düzenlenmeyen yere ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 17/10/2017

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15477, Karar No: 2020/4798, Tarih: 03.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/15477 E.  ,  2020/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işverenin konut inşaatı ile altyapı ve çevre düzenlemesi işinde 01/03/2012-09/07/2014 tarihleri arasında inşaat teknikeri olarak çalıştığını, davalı işverenlikçe çalışmasının karşılığı olan ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle müvekkilinin, işverene gönderdiği 12/07/2014 tarihli ihtarname ile iş akdini 4857 Sayılı Yasanın 24. Maddesinin 2. Paragrafının a ve e bentleri gereğince sonlandırdığını ve toplam 24.496,00 TL'nin ihtarnamenin tebliğinden itibaren 14 gün içerisinde ödenmesi hususunu davalı işverene ihtar ettiğini, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 08:00-18:00 saatleri arasında öğlen 1 saat yemek molası ile çalıştığını, haftada iki gün çalışmasının 22:00'a kadar devam ettiğini, işe başladğı tarihten itibaren 20 ay boyunca her ay istisnasız 2 pazar çalışmasının bulunduğunu, müvekkilinin işten ayrılmadan önceki yıllık ücretinin asgari geçim indirimi dahil 2.100,00 TL olduğunu, bu çalışmasının dini bayramlarda 1 saat nöbet tutarak milli bayramlar dahil olmak suretiyle gerçekleştiğini iddia ederek 6.888,00 TL kıdem tazminatı, ödenmeyen 2014 yılı haziran ayı ücreti olan asgari geçim indirimi dahil 2.200,00 TL temmuz ayı maaşından kalan 738,00 TL, fazla çalışmalarının karşılığı olan toplam 8.700,00 TL ile hafta tatili, milli dini bayramlardaki çalışmalarının karşılığı olan 5.970,00 TL olmak üzere toplam 24.496,00 TL ‘nin davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davacının fazla çalışma , ulusal bayram - genel tatil ücreti ve hafta tatili alacaklarına % 50 oranında karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) uygulanarak kabul edilmiştir.

Fazla çalışmaların yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde fazla çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim yapılmalıdır(Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.).

Fazla çalışmaların yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde fazla çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim yapılmalıdır(Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.).

Fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının fazla çalışma yaptığı ve milli bayramlar ile hafta tatili günlerinde çalıştığı tanık beyanlarına göre belirlenmiş olup hesaplanan fazla mesai, ulusal bayram - genel tatil ücreti ve hafta tatili alacaklarından hastalık, mazeret, izin, hafta tatili gibi nedenlerle zaman zaman çalışma yapamaması olasılığı karşısında karineye dayalı makul indirim yapılması yerinde ise de, hakkın özünü etkileyecek şekilde % 50 oranında fahiş indirim yapılması isabetsizdir. Mahkemece hakkın özünü etkilemeyecek oranda daha makul bir indirime gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41860, Karar No: 2015/15984, Tarih: 06.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/41860 E.  ,  2015/15984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında öz kızı ... ya tabak fırlatmak suretiyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, TCK'nin 86. maddesinin " a " ve " e" bentlerinin ihlal edilmesi nedeniyle, TCK'nin 61. maddesi gereğince temel ceza tayin edilirken, hakkaniyete uygun olarak alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerekirken alt sınırdan ceza tayin edilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11432, Karar No: 2006/12625, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11432 E.  ,  2006/12625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.