muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4516, Karar No: 2019/12734, Tarih: 30.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/4516 E.  ,  2019/12734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 14.11.2011 yerine 28.11.2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2- Kabule göre reddedilen birleşen dava nedeni ile vekille temsil edilen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi davalı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

3- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle kararın bozmaya uygun olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4- Mahkemenin ilk kararı davacı temyizi üzerine Dairemizce, davacının sair temyiz itirazları reddedilerek “kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulünün gerektiği“ gerekçesi ile bozulmuş, davacı ilk bozmadan sonra ıslah yapmış, bozma sonrası verilen ikinci karar bu kez davalının temyizi üzerine “…bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı…” gerekçesi ile tekrar bozulmuştur.

İkinci bozma sonrası davacı vekili dava dilekçesi ile talep edilenlerin dışında kalan bakiye miktarların tahsili talebi ile 11.12.2017 tarihinde dava açmış, dava asıl dava ile birleştirilmiştir.

Bu kez mahkemece “bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı, birleştirme yolu ile yapılan talep artırımının yasal düzenlemeye (?!) ve içtihadı birleştirme kararına aykırı olduğu gerekçesi ile birleşen davayı dikkate almadan sadece dava dilekçesinde istenilen miktarlara hükmedilmiştir.

Kısmi dava açan davacı tespit edilen ve dava dilekçesinde talep edilen miktarlardan fazlasını açıkça feragat etmediği taktirde yasal engel yoksa “…ıslah…” yada “…yeni bir dava…” ile talep edebilir.

Somut uyuşmazlıkta, ilk bozmadan sonra davacı vekili taleplerini ıslah ile artırmış ise de, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağından taleplerini ıslah yolu ile artırma hakkını yitirmiştir.

Davacının artan miktarları isteyebilmesinin tek yolu ek dava açmak olup, davacı vekili asıl dava bitmeden ek dava açarak artan miktarları istemiştir. Artan miktarların ayrı bir dava ile istenilmesinin önünde hiçbir yasal engel yoktur. Yeni dava asıl dava derdest ise birleştirilip, birlikte karar verilir, asıl dava sonuçlanmış ise bağımsız bir dava olarak sonuçlandırılır.

Davacının artan miktarları isteyebilmesinin tek yolu ek dava açmak olup, davacı vekili asıl dava bitmeden ek dava açarak artan miktarları istemiştir. Artan miktarların ayrı bir dava ile istenilmesinin önünde hiçbir yasal engel yoktur. Yeni dava asıl dava derdest ise birleştirilip, birlikte karar verilir, asıl dava sonuçlanmış ise bağımsız bir dava olarak sonuçlandırılır.

Mahkemece asıl dava derdest olduğundan birleştirilen davanın miktar olarak denetime tabi tutulup, kabulü gerekirken hiçbir yasal yada içtihatsal dayanak olmadan reddi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün, davanın açılış tarihinden bu güne 8 yıla yakın bir süre geçtiği de dikkate alınarak HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının son paragrafı dışındaki tüm paragraflarının çıkartılarak, yerlerine;

"Davanın KISMEN KABULÜ ile,

1-5.432,60 TL. net kıdem tazminatının akdin fesih tarihi olan 01.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

2- 2.087,10 TL. net ihbar tazminatından;

50,00 TL. sinin dava tarihi olan 14.11.2011 tarihinden itibaren,

2.037,10 TL. sinin birleşen dava tarihi olan 11.12.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Davacının sübut bulmayan ücret, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin REDDİNE,

4-Davacı vekil ile temsil edildiğinden kabul edilen miktar üzerinden karar tarihindeki AAÜT.sinin 13/1. maddesi uyarınca belirlenen 2.180,00 TL. maktu harcın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

5-Kabul edilen miktar üzerinden Harçlar Yasa’sı uyarınca hesaplanan 513,67 TL. karar-ilam harcından, davacının yatırdığı 289,80 TL. toplam peşin harcın mahsubu ile 223,87 TL. bakiye karar-ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

6- Davacının yaptığı toplam 347,10 TL. harç masrafının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

7-Davacının yaptığı harçlar dışındaki 1.862,55 TL. yargılama giderinden kabul/ret oranına göre belirlenen 1.008,53 TL. sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6438, Karar No: 2020/1795, Tarih: 10.11.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/6438 E.  ,  2020/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli şekilde faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması, bu bağlamda maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanıkların icra müdürlükleri nezdinde alacaklı oldukları takip dosyalarının araştırılıp, borçlularının faiz karşılığı sanıklardan ödünç para alıp almadıklarına ilişkin olarak tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, vergi mükellefi iseler ilgili vergi dairesine yazı yazılarak bu konuda sanıklar hakkında vergi inceleme raporu düzenlettirilmesi sonrasında hasıl olacak sonuca göre hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 10/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15146, Karar No: 2006/16146, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15146 E.  ,  2006/16146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1042, Karar No: 2023/1507, Tarih: 30.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1042 E.  ,  2023/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erbaa 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki torunla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı babaanne ve dede vekili dava dilekçesinde; davacıların oğlunun vefat ettiğini ve davalı annenin torunları ile davacıları görüştürmediğini iddia ederek davacılar ile torunları arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde; davacıların oğullarının ölümü sonrası torunlarıyla görüşme talebinin olmadığını, davalıyı arayıp bir ihtiyaçları olup olmadığını sormadıklarını, babanın boşanma davası derdest iken öldüğünü, dava sürecinde babanın çocuk ile görüştüğünü, davacıların bu görüşme zamanlarında çocuğun bakımını ihmal ettiklerini ve torunla kişisel ilişki için olağanüstü koşulun oluşmadığını iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıların oğlunun vefat etmiş olması nedeniyle torunlarıyla kişisel ilişki kurabilmeleri için gerekli olağanüstü koşulun oluştuğu ve uzman raporunda da yatılı olmayan uygun süreli kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olacağı yönünde görüş bildirildiği gerekçesi ile; davanın kabulü ile davacılar ile torunları arasında her ayın birinci ve üçüncü haftası perşembe günü saat 10:00'dan 17:00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına, kendisini vekil ile temsil ettiren davacılar lehine 5100,00 TL vekâlet ücreti takdirine ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; kişisel ilişki süresinin az olduğunu, perşembe günleri kurulan ilişkinin infazının çocuğun okula başlamasıyla birlikte mümkün olmayacağını ve taraflar arasında yeni husumetler doğuracağını ve yatılı kişisel ilişki kurulmasını talep ettiklerini belirterek; kararın kaldırılarak talepleri gibi hüküm kurulmasını talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; kişisel ilişki süresinin az olduğunu, perşembe günleri kurulan ilişkinin infazının çocuğun okula başlamasıyla birlikte mümkün olmayacağını ve taraflar arasında yeni husumetler doğuracağını ve yatılı kişisel ilişki kurulmasını talep ettiklerini belirterek; kararın kaldırılarak talepleri gibi hüküm kurulmasını talep etmiştir.

2.Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde; annenin dava açılmasına sebebiyet vermemiş olması nedeniyle aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını, kişisel ilişki süresinin annenin velâyet görevini yerine getirmesine engel olacak derecede fazla olduğunu ve uzman raporunda anne refakatinde kişisel ilişki önerilmesine rağmen bu yönde hüküm kurulmadığını ileri sürerek; kişisel ilişkinin süresi ve yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne vekili temyiz dilekçesinde; annenin dava açılmasına sebebiyet vermemiş olması nedeniyle aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını, kişisel ilişki süresinin annenin velâyet görevini yerine getirmesine engel olacak derecede fazla olduğunu ve uzman raporunda anne refakatinde kişisel ilişki önerilmesine rağmen bu yönde hüküm kurulmadığını ileri sürerek; kişisel ilişkinin süresi ve yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, davacılarla torun arasında kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı, kişisel ilişki süresinin fazla olup olmadığı ve davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi, 326 ncı maddesinin birinci fıkrası, 330 uncu maddesi, 332 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 325 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı anne vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2193, Karar No: 2014/12973, Tarih: 19.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2193 E.  ,  2014/12973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan vekili, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 23.08.2010 tarihli raporda mağdurede "Travma sonrası stres bozukluğu" bulunduğu ve olay

nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği ancak mahkemece mağdurenin %83 oranında kusurlu olduğu ve mental retardasyon bulunduğu gerekçesiyle ruh sağlığının bozulmadığının kabul edilmesi karşısında mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda bir kez de Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2602, Karar No: 2014/4526, Tarih: 24.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2602 E.  ,  2014/4526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUSTAFAKEMALPAŞA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2010/779-2012/447

Taraflar arasında görülen adi ortaklığın feshi, tasfiyesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, kardeşi olan davalı ile 1985 yılında yaptıkları sözleşme ile ağaç işleri dalında faaliyet göstermek üzere adi ortaklık kurduklarını, ortaklık kazancı ile alınan iş makineleri ile davalı adına tescil edilen kooperatif hissesine ½ oranında ortak olduğunu, kendisinin Almanya’da olması nedeniyle işleri davalının yürüttüğünü, ortaklık payının verilmediği gibi ortak alınan taşınmazı da davalının kendi adına tescil ettirdiğini ileri sürerek aralarındaki adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 13. Hukuk Dairesinin 12.04.2010 tarih ve 2009/14978-2010/4911 sayılı bozma ilamına uyulmuş, davanın kabulü ile taraflar arasındaki adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; adi ortaklığın tasfiyesi ve alacak talebine ilişkindir.

Taraflar arasında düzenlenen 17.9.1985 tarihli sözleşme ile adi ortaklık kurulduğu, her bir ortağın ½ oranında pay sahibi oldukları, davacının Almanya’da olması nedeniyle yönetici ortağın davalı olduğu anlaşılmaktadır.

Adi ortaklık sözleşmesi, iki yada daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir. (TBK. 620/1 md.)

Adi ortaklık ilişkisi, TBK'nın 639.maddesinde sayılan sona erme sebeplerinden birinin gerçekleşmesi ile sona erer. Bu şekilde ortaklığın sona ermesinin başlıca iki sonucu ortaya çıkar. Bunlardan ilki, yöneticilerin görevlerinin sona ermesi, diğeri de ortaklığın tasfiyesidir.

Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleriyle alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır.

Tasfiye usulünü düzenleyen TBK'nun 644.maddesi gereğince; ortaklığın sona ermesi hâlinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklar da dâhil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları hâlinde, ortaklardan her biri, tasfiye görevlisinin hâkim tarafından atanması isteminde bulunabilir.