muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7037, Karar No: 2024/2665, Tarih: 11.03.2024

KARŞI OY

Kural olarak haksız fiilden kaynaklanan rücu davalarında sorumlu tutulacak kişilerin kusur oranları belirlendikten sonra sorumluluklarına gidilmesi gerekir. TBK'nın 61 inci maddesinde "birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerle sorumlu oldukları takdirde haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümler uygulanır." düzenlemesi ile TBK'nın 62/2 nci maddesinde "tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişi, bu fazla ödemesi için diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin hakları halef olur." düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda birden çok kişi birlikte zarara sebebiyet vermişler ise de; zarar görenler açtıkları tazminat davaları ile zararlarını hazineden almışlardır. Bu kez davacı hazine ödediğe tazminatı haksız fiil sorumlularından talep etmektedir. TBK'nın 61 ve 62/2 nci maddelerindeki düzenleme karşısında rücuda teselsül olmayacağı ve ancak sorumlulara karşı kusur oranında rücu edilebileceği ilkesi dikkate alındığında mahkemece verilen hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/19163, Karar No: 2014/26095, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19163 E.  ,  2014/26095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/213-2014/342

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5709, Karar No: 2012/9122, Tarih: 23.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5709 E.  ,  2012/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... Arsuz tarafından, davalı ... aleyhine 19/02/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; davalı, önceye dayalı husumet nedeniyle eşi yurt dışında çalışan ve olay tarihinde yurt dışında olan davacının evine gece vakti gelerek kapının ziline basmak ve içeriye girmek için zorlamak suretiyle huzur ve sükunu bozucu davranışlarda bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan somut olayın gelişim biçimi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan somut olayın gelişim biçimi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6923, Karar No: 2019/8995, Tarih: 13.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6923 E.  ,  2019/8995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14636, Karar No: 2012/764, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14636 E.  ,  2012/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 5410 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1 maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1897, Karar No: 2014/5504, Tarih: 24.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/1897 E.  ,  2014/5504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya içinde bulunan vekaletnameye göre; her ne kadar sanık, hükmü temyiz eden Av. ... ile birlikte aynı büroda çalışan toplam üç avukatı vekil tayin etmiş ise de, temyize konu bu davanın vekil tayin ettiği avukatlardan Av. ... tarafından takip edildiği, adı geçen avukat tarafından duruşmaya girildiği ve temyiz dilekçesi verildiği, nitekim hükmün de yine adı geçen avukatın adı yazılmak suretiyle tebliğe çıkarıldığı ve 11.07.2012 günü usulüne uygun tebliğ edildiği, ancak yasal temyiz süresinin son iki gününü de içine alacak şekilde sanık müdafii Av. ...'ün 17-24.07.2012 tarihleri arasında yatak istirahatini gerektirecek şekilde rahatsızlığına ilişkin diş hekimi raporunu dosyaya sunduğu, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; belgeli sağlık mazereti nedeniyle hükmü süresinde temyiz edemeyen sanık müdafiinin, yatak istirahatinin bittiği gün yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü gerekeceği cihetle, tebliğnamede yazılı düşünceye de bu sebeple iştirak olunmayıp, yerinde görülen eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz isteminin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin; sanığın yüklenen suçları işlemediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle her iki hükmün de ONANMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19402, Karar No: 2014/7154, Tarih: 17.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/19402 E.  ,  2014/7154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın katılan kuruma ait aktif kabloları hırsızlaması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-a maddesinde öngörülen suçu oluşturmasına rağmen, 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması sonuç cezanın aynı olması nedeniyle, bozma nedeni yapılmamıştır.

Olayın görgü tanıkları olan ...... ve ...'in soruşturma aşamasındaki beyanlarında sanığı daha önceden mahallelerinden tanıdıklarını,olay günüde sanığın olay mahalline yakın bir yerde daha önceden ağaçlar arasına sakladığı,içinde bakır kablolar bulunan siyah renkli poşeti motosikletine koyup gittiğini belirttikleri,emniyetteki teşhis işleminde de sanığı net olarak teşhis etmeleri karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14777, Karar No: 2022/6625, Tarih: 20.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/14777 E.  ,  2022/6625 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2018 tarih ve 2017/47 - 2018/276 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : Sanığın TCK'nın 314/3 ve 220/7 yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5.maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın çocuğunun FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne iltisaklı okullarda eğitim görmesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17796, Karar No: 2017/3374, Tarih: 20.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/17796 E.  ,  2017/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, ...'in Küçükçekmece ... Alanı içinde bulunan çay ocağında çalıştığını, olay tarihi olan 13/07/2013 günü çay ocağının yakınlarında arkadaşları ile mangal yapmak için çalı toplamaya çıktığını, Küçükçekmece... Alanı içinde, binaların arka kısmında bulunan davalıla...ait trafoların olduğu bölümde ve... denetim ve sorumluluğu altında bulunan alanda meydana gelen bir kaçak sebebi ile davacı ...'ın elektrik akımına kapıldığını, bölgede elektrik akımına dair hiçbir uyarı, işaret veya levha bulunmadığını, olayın ardından hastaneye kaldırılıp tedavi gördüğünü, ancak durumunda bir iyileşme olmadığını, nitekim sağ bacağını tamamen kaybettiğini, boyun ve kafatası bölgesinde ikinci derece yanık meydana geldiğini, halihazırda %65 oranında özürlü olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, vücut bütünlüğü ihlal edilen 21 yaşındaki davacı ...'ın 65 yaşına kadar olan kazanç mahrumiyeti ve çalışma gücü yitirilmesinden doğan kayıplar için 10.000,00 TL maddi tazminat, gördüğü ve göreceği tedaviler ile vücut bütünlüğünün ihlal edilmesi nedeni ile 150.000,00 TL manevi tazminat, kanun gereği kaza görenin yakınları olan davacı anne Hatice için 50.000,00 TL manevi tazminat ve davacı baba Sait için 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...., zamanaşımı, husumet, hak düşürücü süre ve yetkiye yönelik itirazları bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...., davacı ...'ın tehlike riski yüksek olan ve girilmesi yasak olan bir alana niçin girdiğinin bilinmediğini, davalı .... tarafından elektrik tesislerinde yapılan incelemede olumsuz bir durumun tespit edilmediğini, olayın haksız fiil nedenlerine dayalı olduğunu, davacı ...'ın olaydan kaynaklanan maluliyet iddiasını doğrulayacak bir kanıt olmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacılar tarafından davadan feragat edildiği gerekçe gösterilerek davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş,hüküm davacılar vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar vekili ile davalı .... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece; davacılar tarafından davadan feragat edildiği gerekçe gösterilerek davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş,hüküm davacılar vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar vekili ile davalı .... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.'nin 6.maddesinde "Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur. Bu madde yargı mercileri tarafından hesaplanan akdi avukatlık ücreti sözleşmelerinde uygulanmaz.'' düzenlemesi yer almaktadır.

Yine A.A.Ü.T.'nin 10/3 ve 10/4. maddelerinde ise "Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur.

Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.'' denilmektedir.

Somut olayda ise;ön inceleme tutanağı imzalanmadan önce davacılar vekili tarafından davadan feragat ettiklerine ilişkin 15.07.2014 tarihli dilekçe sunulmuş olmakla,mahkemece davalılar lehine A.A.Ü.T.'nin 6. maddesi uyarınca karar tarihinde yürürlükte olan Tarife hükümleri ile belirlenen ücretin yarısı olan 750,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Yine,A.A.Ü.T.'nin 10/3 maddesi uyarınca manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmiş olmakla,davalılar vekilleri lehine Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ve yine A.A.Ü.T.'n,in 10/4 maddesine göre de manevi tazminat davası,maddi tazminat talebi ile birlikte açıldığı için manevi tazminat talebi yönünden davalılar lehine ayrı bir kalem olarak vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği de kuşkusuzdur.

Bu durumda manevi tazminat istemi yönünden de, vekalet ücreti tayin edilirken yukarıda ifade edilen A.A.Ü.T.'nin 6.maddesinin de gözönünde bulundurulması suretiyle karar tarihi itibariyle yürürlükte olan A.A.Ü.T. nin 6,10/3 ve 10/4 maddeleri uyarınca davalılar lehine 750 TL vekalet ücretine ayrı bir kalem olarak hükmedilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

3-Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.

3-Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davacılar vekili ile davalı .... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bette açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün 6.bendinin hükümden çıkarılarak yerine 6. bent olarak ''Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden karar tarihi itibariyle yürürlükte olan A.A.Ü.T.'nin 6. maddesine göre (ön inceleme tutanağı imzalanmadan önce davadan feragat edilmiş olmakla) 750 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine'' ifadelerinin yazılması ve hükme 8. bent olarak ''Manevi tazminat talebi yönünden ise A.A.Ü.T.'nin 6,10/3 ve10/4 maddeleri uyarınca belirlenen 750 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine'' ifadelerinin yazılmasına,hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.