muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11854, Karar No: 2018/8049, Tarih: 28.03.2018

3-Diğer ihtilaf konusu, davacının yıllık izin kullanıp kullanmadığına ilişkindir.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı tarafından davacıya ait 18.10.2010-04.07.2014 tarihleri arasına ilişkin yıllık ücretli izin defteri ibraz edilmiştir. Mahkemece işveren tarafından sunulan yıllık izin defterinin davacıdan sorularak bir değerlendirmeye tabi tutulması gerekirken, eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

4- Son olarak, davacı vekili, bilirkişi raporuna itirazların değerlendirildiği son oturumda itiraz ettikleri hususlarda bir işlem yapılmayacaksa ıslah için süre talep ettiklerini bildirmiş ise de, mahkemece bu talep karşılanmadan karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 176. maddesine göre, taraflardan her biri, yaptığı usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir. Yine aynı Kanunun 177. maddesine göre ıslah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. Tahkikat bitmeden yapılan ıslah talebine ilişkin usuli işlemi yerine getirmek üzere davacı tarafa 6100 sayılı HMK'nın 181. maddesi uyarınca süre verilerek sonuca gidilmesi gerekirken, süre verilmeden ve gerekçe gösterilmeden davanın sonuçlandırılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7663, Karar No: 2021/11509, Tarih: 04.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7663 E.  ,  2021/11509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali ve aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar Tetkik Hakimi ... tarafından okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 06.01.2006 tarihinde kesinleşen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığının, davacının boşanmış olduğu dönemde eski eşiyle fiilen birlikte yaşadığının Kurum tarafından yapılan inceleme sonucunda tanzim edilen 20.02.2014 tarihli 63 sayılı sosyal güvenlik denetmen raporunda tespit edilmesi üzerine kesildiği ve kendisine 25.10.2008-24.05.2014 tarihleri arasında yersiz ödenen 21.626.31 TL aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirildiği, davacı tarafından açılan kurum işleminin iptali ve aylıklarının yeniden bağlanması talepli davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; Davanın reddine dair önceki karar Dairemiz 20.02.2017 tarihli ilamı ile; adres bilgileri raporunda ...’ın 10.12.2013 ...A adreslerini beyan ettiği, davacı ...’un ise 18.07.2011 tarihinde ... olan adresinin eski eşi ... tarafından beyan edildiği görüldüğünden bu adreslerden ve davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşayan dava dışı ...’da bulunan adresinden yöntemine uygun zabıta araştırması yapılması gerektiği yönlerinden bozulmuş olup, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda; Mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar.

09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda; Mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar.

Somut dosyada; davacı 06.01.2006 tarihinde boşanmış ve davacı adına 25.10.2008-24.05.2014 döneminde yersiz ödeme çıkartılmıştır. Davacı ve eski eşinin adres hareketlerinden 2007 yılı (TÜİK) adreslerinin aynı olduğu, 2007-2013 yılları arasında bir çok adreste ikamet ettikleri görülmektedir. Davacı ve eski eşinin ikamet ettikleri adreslerden zabıta araştırması yapılarak davacı ve eski eşinin birlikte yaşayıp yaşamadıkları tespit edilmeli, ayrıca zabıta araştırması ile dava konusu dönemde bu adreslerde ikamet eden komşular tespit edilerek tanık olarak beyanları alınmalı, birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29262, Karar No: 2013/37555, Tarih: 26.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29262 E.  ,  2013/37555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla yapılan ilamsız takibe karşı borçlu icra mahkekesine başvurusunda, ödeme emri tebliğ edilen adresin kendisine ait olmayıp, alacaklının bir arkaşına ait olduğunu, bu adrese 35. maddeye göre usulsüz tebligat yapıldığını, uzun yıllardır yurt dışında ikamet ettiğini ve Türkiyeye yeni döndüğünü, dosyadan henüz haberdar olduğunu, borcu kabul etmediğini, gecikmiş itirazda bulunduğunu, borca itirazının gecikmiş itiraz olarak kabulü ile takibin durmasına karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

İİK.nun 65. maddesinde, koşulları belirlenen gecikmiş itirazda, tebligat usulüne uygun olarak yapılmış olup, muhatabın bir engel nedeni ile süresi içinde itiraz edememiştir. Bu durumda, gecikmiş itirazda bulunacak kişi, mazeretini gösteren delillerle birlikte esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını da engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirmek zorundadır. İcra Hakimi, gecikmiş itiraz nedenlerini inceledikten sonra gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre, takibin tatilini tensip edebilir. Mazeretin kabulü halinde icra takibi durur. Aynı celsede alacaklı itirazın kaldırılmasını sözlü olarak da isteyebilir. Bu takdirde tetkikata devam olunarak icra mahkemesinde gerekli karar verilebilir.

Usulsüz tebligatta ise, İİK.nun 65. maddesine göre yapılacak incelemeden farklı olarak, tebligat usulüne uygun olarak yapılmamıştır. Bu durumda İcra Hakimi tebliğ işleminin 7201 Sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığını inceleyecek ve aynı kanunun 32. maddesi gereğince öğrenme tarihine göre tebliğ tarihini düzeltecektir.

Tebliğ tarihi itibariyle uygulanması gerekli 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/son maddesi hükmü gereğince resmi merciler önünde ikrar olunan sözleşmelerdeki adresler ile kamu kurum ve kuruluşlarına verilen adreslerdeki değişiklikler hakkında da anılan madde hükmü uygulanır. Sözü edilen adreslere öncelikle tebligat çıkarılıp tebliğ evrakı tebliğ edilemeden geri döndüğü takdirde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ işleminin yapılması gerekir.

Tebliğ tarihi itibariyle uygulanması gerekli 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/son maddesi hükmü gereğince resmi merciler önünde ikrar olunan sözleşmelerdeki adresler ile kamu kurum ve kuruluşlarına verilen adreslerdeki değişiklikler hakkında da anılan madde hükmü uygulanır. Sözü edilen adreslere öncelikle tebligat çıkarılıp tebliğ evrakı tebliğ edilemeden geri döndüğü takdirde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ işleminin yapılması gerekir.

Somut olayda borçluya 7 no'lu ödeme emri, ... 25. Noterliğinin 04.09.2009 tarih ve 24190 yevmiye nolu azilnamesinde belirtilen adrese çıkartılmış ve tebliğ edilemeden iade edilmiştir. Sözü edilen adres Tebligat Kanununun 35/son maddesinde belirtilen nitelikteki adreslerden olduğundan ve yeni adres bildirilmediğinden icra müdürlüğünce Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan 30.09.2009 tarihli tebliğ işleminde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp yapılan tebliğ işlemi usulüne uygundur.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda tebligat usulsüzlüğü şikayetinin yanında ayrıca gecikmiş itirazda da bulunduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda borçluya yapılan tebligat usulüne uygun olduğuna göre mahkemece İİK.nun 65. maddesi uyarınca borçlunun gecikmiş itirazı değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi isabetsizdir.

Kabule göre de, tebliğ işleminin usulsüz olduğunun kabul edilmesi durumunda 7201 Sayılı Tebligat Kanunun 32. maddesi gereğince, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılacağından ve muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunacağından mahkemece tebliğ tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken tebligatın iptali şeklinde hükm tesisi de doğru değildir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3674, Karar No: 2006/5293, Tarih: 26.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3674 E.  ,  2006/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %5 olarak kabulü,

2-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir

durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %2,4'ü geçemeyeceğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli bilirkişi kurulunca 983,5 YTL. olarak tespit edildiği ve bu bedel bankaya bloke edildiği halde maddi hata sonucu gerekçeli kararda kamulaştırma bedelinin 1.470,7 YTL. olduğunun belirtilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen l ve 2 numaralı bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra 3 numaralı bozma da dikkate alınarak hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/859, Karar No: 2014/4382, Tarih: 14.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/859 E.  ,  2014/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DARENDE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/10/2013

NUMARASI : 2006/276-2013/25

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında A.Kasabası, B. Mahallesi çalışma alanında bulunan . ada 176 parsel sayılı 44.656.80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera neteliği ile sınırlandırılmıştır. Davacı A.. K.., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne; çekişmeli taşınmazın bahçe niteliği ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Yapılan keşifte dinlenen komşu köylerden seçilmiş yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve tanıklar taşınmazın aralıksız tarla olarak kullanıldığını yakın zamanda bahçe haline getirildiğini söylemişler, dosya içeriğinde bulunan 02.05.2006 tarihli 3091 sayılı Yasa uyarınca Darende Kaymakamlığı tarafından verilen idari men kararının dayanağı belgelerinde davacı A.. K.. taşınmazın dedelerinden kaldığını, uzun süre ekilip biçilmediğini, üç yıl kadar önce paylaştıklarını 2006 yılında sürerek kayısı fidanı diktiklerini bildirmiştir. Oysa ki; 2013 yılında yapılan keşif sonucunda dosyaya sunulan zirai bilirkişi raporunda ise kayısı ağaçlarının 15-25 yaşları arasında olduğu belirtilmesi karşısında beyanlar ve ağaçların yaşları hususunda ortaya çıkan çelişki giderilmemiştir. Diğer yandan zirai bilirkişi taşınmazın yakınlarında 60-70 yıllık evler bulunduğunu bu evlerin çevredeki taşınmazların uzun yıllardır kullanıldığının bir göstergesi olduğunu belirtmiş ise de, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. madde koşullarının bulunması halinde zilyetlikle taşınmaz iktisap edilebileceği, diğer bir anlatımla taşınmazın yakınında ev bulunmasının o taşınmazın zilyetlikle iktisap edilmesi için yeterli olmadığı kuşkusuzdur. Ne var ki; mahkemece davalıların ekonomik amaca uygun zilyetliğin ne zaman başladığının belirlenmesi amacıyla hava fotoğraflarından yararlanılması düşünülmemiştir. O halde; öncelikle tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait (1990-1980 yılları arası) stereoskopik hava fotoğraflarının tarihleri açıkça yazılmak suretiyle en az üç tanesi Harita Genel Komutanlığından getirtilmeli, bundan sonra, mahallinde

yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; davacı tarafın bildirmiş olduğu tanıklar ile 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu ile jeodezi ve fotogrometri uzmanından oluşan bilirkişi heyeti aracılığıyla keşif yapılmalı, yapılacak keşifte, dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, taşınmazın öncesinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, değilse ekonomik amaca uygun zilyetliğin ne zaman başladığı, ağaçların ne zaman dikildiği, ağaçların dikilmesinden önce davalılar ya da miras bırakanları tarafından ekonomik amaca uygun kullanılıp kullanılmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, 3 kişilik uzman ziraat mühendisleri kurulundan; çekişmeli taşınmazın toprak yapısı ile komşu parsellerin toprak yapısı mukayese edilmesi suretiyle ve taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini, üzerinde bulunan ağaçların yaşlarını belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, rapor ekinde taşınmazı değişik yönlerden çekilmiş komşu taşınmazlar ile arasındaki sınırları gösterecek şekilde renkli fotoğrafların eklenmesi istenilmeli, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları üzerinde jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmaz hava fotoğraflarında gösterilmesi, bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğu, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının, zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğünün belirlenmesi ayrıca temin edilebilecek en eski uydu fotoğrafı ile kadastro paftası ve dava konusu edilen 210 ada 176 parsel sayılı taşınmaz ile çakıştırarak raporunda göstermesi istenilmeli, ondan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9499, Karar No: 2020/6262, Tarih: 02.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/9499 E.  ,  2020/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin, sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi;

Sanık ...’ın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydına göre hükümden sonra 05.05.2017 tarihinde vefat ettiği belirlendiğinden ve bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK‟nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II- 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçların sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin, sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi;

1- 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.03.2013 tarih ve 2013/9345 esas sayılı iddianamesi sanık hakkında, "2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı, "sahte fatura düzenleme" suçundan açılmış bir

dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden gerekçede belirtilen ve sahteliği kabul edilen faturalar, kullanılan faturalar olmasına rağmen düzenlenen faturalar olduğundan bahisle iddianame dışına çıkılarak "sahte fatura düzenleme” suçundan hüküm kurulmak suretiyle hükmün karıştırılması,

2- Sanık hakkında “2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçların açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, şirketin asıl sahibinin Haydar Aslaner olduğunu ve sahte fatura kullanmadığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a- Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b- Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

a- Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b- Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun‟un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 02.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.