muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7068, Karar No: 2019/19465, Tarih: 17.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/7068 E.  ,  2019/19465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafından süresinde temyizi sonrasında, 01.08.2019 tarihli ek karar ile davalı vekili muhtıraya rağmen süresinde eksik temyiz harcını yatırmadığından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3 maddesi gereğince mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas - 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu” nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’ nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, mahkemece davalı tarafa gönderilen miktarı belirtilen posta giderinin (ve eksik harcın) dosyaya yatırılması gerektiğinin belirtildiği muhtırada, maktu olarak yatırılan tutarın mahsup edilmediği böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davalı tarafa gönderilen miktarı belirtilen posta giderinin (ve eksik harcın) dosyaya yatırılması gerektiğinin belirtildiği muhtırada, maktu olarak yatırılan tutarın mahsup edilmediği böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Anılan sebeplerle, davacıya gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan, mahkemece verilen 01.08.2019 TARİHLİ EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekilince temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11684, Karar No: 2012/9539, Tarih: 19.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/11684 E.  ,  2012/9539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

DURUŞMALIDIR.

K A R A R

Tescil davasında Orman İdaresi ve Hazine taraf olup, uyuşmazlık konusu taşınmazın orman vasfında olup olmadığı yönünden değerlendirme yapılması gerekli bulunduğuna orman iddiasında bulunulmuş olması, çekişmeli taşınmazın sınırında ya da yakın çevresinde orman taşınmazı bulunması nedeni ile 6831 sayılı Kanunun 1.maddesi uyarınca orman sayılıp sayılmadığı yönünden inceleme yapılması gerekli olduğundan Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2012 tarih ve 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 18.02.2012 tarih 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28934, Karar No: 2023/4676, Tarih: 31.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/28934 E.  ,  2023/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2015/250 Esas, 2015/342 Karar

SUÇ :Dolandırıcılık

HÜKÜM :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2014 tarihli ve 2014/847 nolu iddianamesiyle, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 155 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli ve 2014/386 Esas, 2015/392 Karar sayılı kararı ile sanığa isnat edilen dolandırıcılık suçunun 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen nitelikli halini oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Manavgat 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/250 Esas, 2015/342 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; işlediği iddia edilen suçun dolandırıcılık değil güveni kötüye kullanma suçu olduğuna, cezasının haksız ve orantısız olduğundan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde, sanığın katılana ait araç kiralama firmasından ... ...'a ait kimlik bilgileri kullanılarak düzenlenmiş kendi fotoğrafının bulunduğu sahte ... belgesi ile araç kiraladığı, kira süresi bitmesine rağmen sanığın aracı katılana iade etmeyerek arkadaşı olan O. A. isimli kişiye verdiği ve olaydan 17-18 gün sonra aracın İzmit ili Körfez ilçesinde hasarlı bir şekilde katılana iade edildiği iddiasıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanığın aşamalarda alınan savunmasında, katılana ait araç kiralama firmasından aracı kiraladığını, aracı kiralarken ... ...'a ait ... belgesi fotokopisini kullandığı, aracı kiraladıktan sonra arkadaşı ... ...'e katılana teslim etmesi için verdiği, onun ise dönüşte kaza yaptığı için aracı bırakıp kaçtığını belirterek atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Mahkemece dinlenilen tanık R.A 'da sanığın aracı kiralarken ... ...'a ait ... belgesi fotokopisini kullandığını, aracı kiralamaya beraber gittiklerini teyit etmiştir.

4. Mahkemece, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, aslı ele geçirilemeyen, ... adına düzenlenmiş ... belgesini ibraz ederek katılan adına kayıtlı aracı kiralayıp iade etmemesi şeklindeki eyleminde; Emniyet Genel Müdürlüğünün maddi varlığı olan ... belgesini kullanması karşısında, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinici fıkrasının (d) bendinde tanımlanan “Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, aynı Kanun'un 157 nci maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

2. Kabule göre de; 02.12.2016 tarihli ve 29506 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/250 Esas, 2015/342 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği,aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın bozulan hükümden dolayı kazanılmış hakları saklı tutulmak suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12695, Karar No: 2017/9516, Tarih: 01.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/12695 E.  ,  2017/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin geçerli bir neden olmadan fesih edildiği 16/06/2015 tarihine kadar çalıştığını, Tek Gıda İş Sendikasına üye olduğunu, işyerinde sendika ile imzalanan toplu iş sözleşmesi uygulandığını, işverence iş akdinin feshinde ikale sözleşmesi başlıklı geçerliliği olmayan bir sözleşme imzalatıldığını, iş akdinin feshinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının işten ayrılma isteği ve iradesinin kesinlikle olmadığını, davalının ikale başlıklı sözlemeye işe iade davası açıldığı takdirde sağlanan ek ödemelerin geri alınacağına dair hüküm koyduğunu ve şarta bağlandığını, bu şekilde dava açma şartına bağlanan ikale sözleşmelerinin tarafların hür iradesini karşılıklı yansıtmasının söz konusu olmadığını, davacının haklarını alabilmek için sözleşme imzalamak zorunda kaldığını, davalının ikale sözleşmesinde ileri sürdüğü istihdam azaltılması yönündeki gerekçesinin de yerinde olmadığını, daha düşük ücret ile sözleşmeli personel alımı yapıldığını, ikale sözleşmesinin geçersiz olduğunu iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin ikale sözleşmesi ile son bulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin ikale sözleşmesi ile son bulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş akdinin işverenin 22.12.2014 tarihli işletmesel bir kararına dayalı olarak istihdam azaltma yoluna gidilmesi, bu nedenle 100 kadar işçiye öncelikle bazı ilave imkanlar tanınarak ikale teklif edilmesi ve kabul etmeyenlerin zorunlu olarak çıkarılması şeklindeki uygulaması sonucu işverenin teklifi üzerine ikale ile sona erdiği, işyerinde bazı bölümlerin kapatıldığı ve işçi çıkarma yoluna gidileceğinin işçiler tarafından bilindiği, davacı tanığı kendisine bir kağıt uzatılarak tazminatlarının dışında 5000 TL. civarında ilave bir ödeme yapılacağının teklif edildiğini, kendisinin bunu kabul etmediğini ve dava açtığını, tanık beyanından anlaşılacağı üzere, zorla bir ikale sözleşmesinin imzalatılmadığı, teklifi kabul etmemesi halinde hakkını mahkemede arayabileceğinin kendisine hatırlatıldığı dolayısıyla tanığa ve davacıya ikale sözleşmesinin iradelerini fesada uğratacak şekilde psikolojik baskı altında imzalatılmadığı, davacının borçlarının da bulunduğunun beyan edilmesi nedeniyle teklifin davacıya makul geldiği ve özgür iradesiyle imzaladığı, kıdem ve ihbar tazminatları dışında, 2 aylık brüt tutar ile davacının kıdemine göre brüt 4.000 TL. ikramiye teklif edildiği, teklif edilen miktar dikkate alındığında işçi lehine makul bir yararın da sağlandığı, ikalenin geçerli olduğu, ekonomik şartların gerçekten istihdam azaltmayı gerektirip gerektirmediği hususunun araştırılmasına gerek görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, taraflar arasında ikale sözleşmesi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de tanık beyanından da anlaşılacağı üzere davacının baskı altında ve şok halinde anlaşmayı kabul ettiği, davacıya sözleşmeyi okuma, düşünüp değerlendirme fırsatının verilmediği, davacının davalı işverence iradesinin bu şekilde fesada uğratıldığı, davalı işyerinde 3 vardiya sistemi ile gün boyunca aralıksız çalışıldığı, geçici işçi alımının yapıldığı, fesihte son çare ilkesine uyulmadığı, ikale sözleşmesinin davacının iradesinin fesata uğratılması sebebiyle geçersiz olduğu anlaşılmakla davanın kabulü yerine yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1- Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının işe iadesine,

3- Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1- Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının işe iadesine,

3- Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4- Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6- Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihindeki AAÜT.sine göre belirlenen 1.980,00 TL. vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7- Davacı tarafından yapılan 262,50 TL. yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine,

Kesin olarak 01/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32142, Karar No: 2014/10627, Tarih: 13.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/32142 E.  ,  2014/10627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/200907

MAHKEMESİ : İstanbul 24. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2011/29 (E) ve 2012/739 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Sanık hakkında 28/5/2008 tarihli suç tutanağının, yapılan kontrolde 140 ve 141 nolu bölmelerde 27433 m2.lik alanda ağaç kesilerek açma yapıldığının tespiti üzerine düzenlenmesine; mahallinde 28/5/2010 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve ek raporundan, suça konu yerin üzerinde herhangibir yapı ve tesis bulunmadığının, kesilen ağaçların yerlerinin yıllık dikensi bitkilerin geldiğinin, bazı ağaçların kök yerlerinden yeniden sürgün verdiğinin anlaşılmasına ; mahkemece, sanığın işletme müdürü olduğu İ.. A.Ş. ile İstanbul Büyükşehir Belediyesi arasında 10/5/2006 tarihinde yapılan sözleşme ile çöp toplama, yeni sıhhi depolama sahalarının yapımı ve bu sahalara gelen katı atıkların bertarafı ve geri kazanımı işinin üstlenildiği, bu işlemler için Belediyece Orman İşletmesinden toplam 697700 m2.lik orman alanının kullanımı için izin alındığı, tahsis yapılan alanların her seferinde ek alanlar verilerek büyütülmesi, depolama alanların yetersiz kaldığının, şehirdeki nüfus artışı karşısında çöp miktarının arttığının açıkça görülmesi, yani çöp depolama ve imhası için yeni depolama alanlarına ihtiyaç duyulması, suça konu yerin büyüklüğü ve kullanılan iş makinelerinin sayısı, çalışması gereken süre dikkate alındığında sanığın söz konusu eylemden haberinin olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunun açıkça anlaşılması; şirketin faaliyetlerini iş makineleri ile yapması, suça konu alanın yanında katı atık düzenli depolama sahasının yer alması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın suça konu yerde açma yapma suretiyle işgal ve faydalanmada bulunduğunun sabit kabul ve takdir olunduğunun kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de; bilirkişi raporları ve eklerinden, dava konusu yerin İ.. A.Ş. tarafından çevresi beton üzerine kafes telle ihata edilen ve izinli katı atık depolama tesisisinin doğu sınırına bitişik alan olduğunun belirtilmesine karşılık bu kısımdaki alanın 4000 m2. olarak tespit edilmesine, bu kısım ile diğer suça konu alan arasından yol geçip bilirkişi tarafından, 4000 m2.lik alanın makineli araçlarla tesviye edildiğinin, bu bölümün dışında kalan kısımda kök sökme eyleminin motorlu araç veya makine ile yapıldığı konusunda kesin bir kanaate varılamadığının bildirilmesine; açma tarihi ile keşif tarihi arasında geçen iki yıllık süre içinde sahada herhangi bir faaliyet yapılmayıp tesis veya yapı kurulmadığının anlaşılmasına; dosya içeriğinden İ.. A.Ş. ile İstanbul Belediyesi arasındaki sözleşmenin de 31/12/2008 tarihinde biteceğinin tespit edilmesine göre tutanağı düzenleyen zabıt mümziilerinin duruşmaya çağırılarak, bilirkişi tarafından kıyaslama suretiyle tespit edilen suça konu alandan kesilen ağaç ve sahanın miktarı itibariyle , yerin katı atık depolama tesisine bitişik olması dışında eylemin İ.. A.Ş

.. A.Ş. ile İstanbul Belediyesi arasındaki sözleşmenin de 31/12/2008 tarihinde biteceğinin tespit edilmesine göre tutanağı düzenleyen zabıt mümziilerinin duruşmaya çağırılarak, bilirkişi tarafından kıyaslama suretiyle tespit edilen suça konu alandan kesilen ağaç ve sahanın miktarı itibariyle , yerin katı atık depolama tesisine bitişik olması dışında eylemin İ.. A.Ş. tarafından gerçekleştirildiğini ne şekilde tespit ettiklerinin sorulması, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, tesiste kullanılan makinelerle ağaç köklenmesinin yapılamayacağını ifade etmesi karşısında makine mühendisi bir bilirkişi vasıtasıyla tesiste kullanılan makinelerle suça konu eylemin gerçekleştirilip gerçekleştirilemeyeceğinin tespit edilmesi; yine temyiz dilekçesinde, dava konusu yerin öncesinde maden ruhsatı verilmiş bir alan olduğunun belirtilmesine göre bu hususun da araştırılması ile 4000 m2.lik alanın makineli araçlarla tesviye edildiği ve izinli sahanın bitişiğinde, izin alınmayan saha içinde kaldığı değerlendirilerek; bu kısımdaki açma tarihi ve eylemin vasfı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) 6831 sayılı Kanunun 91. maddesinin tatbikinde hapis cezası yanında gün ağır para cezası tayini gerektiğinin nazara alınmaması,

3) Sanık hakkında 2 yıl 12 ay hapis cezasına TCK'nin 62. madesi uygulanırken 2 yıl 6 ay hapis cezası verilmesi gerekirken 1 yıl 18 ay hapis cezası olarak verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.