muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16438, Karar No: 2013/20369, Tarih: 01.10.2013

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı tanıklar işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım tanıklar vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa tanıkların anlatımlarında vardiyalar dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediği belirlenmesi gerekir. Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildikleri kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerininde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4-Dosya kapsamı ve mahkeme kararından davanın kısmi dava olarak kabul edilip sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunmasının dikkate alınarak talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken değerlendirme yapılmaması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11305, Karar No: 2011/13340, Tarih: 12.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11305 E.  ,  2011/13340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hediyelik Eşya Oyun İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 21/03/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davacı olay nedeniyle yaralanmış, tibia çift parçalı kırığı nedeniyle dokuz ay tedavi görmüş, ameliyat olmuştur. Davalı olayda tam kusurlu bulunmuştur. Davacının yaralanma derecesi, davalının tam kusurlu oluşu, olay tarihi ve tarafların mali ve sosyal durumu gözetildiğinde karar altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Mahkemece, daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2) nolu bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12908, Karar No: 2019/21623, Tarih: 04.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12908 E.  ,  2019/21623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 02/02/1997 tarihinde davalı Bakanlığa bağlı Vezirköprü Devlet Hastanesi'nde taşeron şirket nezdinde temizlik işçisi olarak işe başladığını, 24/10/2012 tarihinde ise hastalığı nedeni ile işten ayrıldığını, 10 yıl çeşitli bölümlerin temizliğinde çalıştığı daha sonra temizlik şefi olduğunu, terfi sebebi ile maaşına %20 artış yapıldığını, 5 yıl şeflik görevini yerine getirdiğini, iş yerindeki konumunun temizlik işçisi olarak değiştirildiğini, davacının bu nedenle psikolojik ve şeker hastalığı gibi rahatsızlıklar yaşaması nedeni ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde tedavi gördüğünü ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, davalı İdarenin herhangi bir işveren sıfatı bulunmadığını, davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre geçtikten sonra ikame olunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Temizlik İnş. Gıda Mo. Tar. Ürün. Eğit. Sağl. Ltd. Şti. vekili, davacının gerçekte T.C. ... işçisi olduğunu, müvekkil şirkette 01.01.2012 ile 24.10.2012 tarihleri arasından çalışmış bulunan davacının dava konusu taleplerinin yasal dayanağının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı ...Temizlik İnş. Gıda Mo. Tar. Ürün. Eğit. Sağl. Ltd. Şti. vekili, davacının gerçekte T.C. ... işçisi olduğunu, müvekkil şirkette 01.01.2012 ile 24.10.2012 tarihleri arasından çalışmış bulunan davacının dava konusu taleplerinin yasal dayanağının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 07.07.2015 tarihli bilirkişi raporunda; ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından Mahkemeye yazılan 09.10.2014 tarihli yazısı ekinde yer alan rapora göre; davacı ...’e ait sağlık kurulunca tanzim edilen 30.10.2012 tarih ve 2012/20822 sayılı raporda, 17.10.2012 tarih ve 20822 nolu Sağlık Kurulu Raporu'nda H52.2-Astigmatizma, H52.0-Hipermetropi, H53.0-Anopsisiz tanısı ile % 55 engel oranının belirtildiğinin saptandığı, 4857 sayılı yasanın 24-I-a bendinde; “İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması, işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı ve yaşayışı için tehlikeli olması halinde işçinin iş akdini sağlık sebepleri ile fesih ettiğinin ve kıdem tazminatı talep koşullarının oluştuğunun kabulü gerekir.” şeklinde olduğu, davacının davalı iş yerinde uzun yıllar temizlik elemanı olarak çalıştığı, son dönemde tenzili rütbe durumuna getirilip, yeniden temizlik işine verildiğinin anlaşıldığı, davacının göz rahatsızlığının %55 maluliyet durumunu oluşturacak duruma ulaştığı, bu halde de hastane gibi hijyen durumu çok önemli olan bir iş yerinde davacının %55 göz rahatsızlığı ile temizlik işini ifada güçlüklerle karşılaşacağı ve işini ifada zorlanacağı, görevine devam etmesi durumunda ise davacının temizlik işini tam olarak ifa edememsine göre, işverenliğin sağlık kurumu olduğu olgusu da göz önünde tutularak 3. şahısların sağlığının olumsuz etkilenmesi halinin oluşabileceği, bu yönleri ile iş akdinin davacımın %55 maluliyet durumu, bu maluliyetinin temizlik işini tam ve gereği gibi ifa etmesine engel teşkil edebileceği değerlendirildiği, bu nedenlerle davacının iş akdinin 24.10.2012 itibariyle sağlık sebepleri ile (4857 sayılı yasanın 24-I-a) bendine dayanılarak fesih edildiğinin kabulü şartlarının oluşabileceğinin belirtildiği, bunun üzerine yeniden rapor alıması için davacı asilin ... Dışkapı Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne sevk edildiği, hastaneden alınan raporda davacıda mevcut olan hastalığın hastanede davacının çalışmasını etkilemeyeceği kanaatine varıldığı, bu rapor karşısında davacı tarafın davalı iş yerinden kendi isteği ile çıktığı, sağlık sebebi ile ayrılmadığının anlaşıldığı, davacı tarafın da işten çıkış nedeninin sağlık sorunları olarak gösterdiği anlaşıldığından davacı tarafın iş akdinin kendi isteği ile feshettiği kanaatine varıldığı, bu sebeple davacı tarafın kıdem tazminatı talebinin reddi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi açmış olduğu bu davada kıdem tazminatı isteğinde bulunmuş, Mahkemece aldırılan heyet raporuna dayalı olarak sağlık sebepleri ile iş sözleşmesinin fesih koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile isteğin reddine karar verilmiştir.

Davacı işçi işyerinde 15 yıl 8 ay 24 gün çalışmış olup her iki taraf tanık anlatımlarına göre bir dönem temizlik şefi görevi verilmiş ve daha yüksek ücret almıştır.

Davacının çalıştığı sırada şeflik unvanının geri alındığı ve düz işçi olarak çalışmasının istenildiği anlaşılmakla iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından 4857 sayılı İş Kanununun 24/II-f maddesi uyarınca haklı nedenle sona erdirildiği kabul edilmeli ve kıdem tazminatı talebi hüküm altına alınmalıdır.

3- Harçtan muaf olan davalı T.C. ...’nın harçtan sorumlu tutulması da ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13409, Karar No: 2014/25346, Tarih: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13409 E.  ,  2014/25346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/444-2014/177

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesinde; "Kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı tesesinde, bu kamulaştırma sebebiyle taşınmaz mal veya kaynakta meydana gelecek kıymet düşüklüğü kamulaştırma bedelidir" hükmü yer almaktadır.

Dava konusu taşınmazdaki pilon yeri bedeline hükmedildikten sonra bunun dışında kalan bölümde pilon nedeniyle ayrıca değer azalışı olamayacağı gözetilmeden fazla bedel tespiti,

2-Dava konusu taşınmazda kamulaştırmaya konu pilon yeri zemininde 40 adet fındık ağacı ve 4 adet erik ağacının söküldüğü iddia edilmiş olup tarafların bu husustaki delil ve belgeleri sorularak ağaçların tam bedelinin de tespiti yönünde bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5948, Karar No: 2010/3148, Tarih: 29.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/5948 E.  ,  2010/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin zorla ırzına geçme, zorla kaçırıp alıkoyma ve ruhsatsız tabanca taşıma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve ruhsatsız tabanca taşıma suçlarından mahkümiyetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/09/2005 gün ve 2004/.... Esas, 2005/176 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargılamanın 06/07/2005 tarihli oturumunda davaya katılmasına karar verilen Sevda Çakır’a kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından, gerekçeli karar ile ekte gönderilen ve Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamenin katılan Sevda’ya tebliği ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/636, Karar No: 2020/2452, Tarih: 02.07.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/636 E.  ,  2020/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet (hükmün açıklanması)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nin 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61. maddesine aykırı davranılmış olması, sonuca etkili olmadığından; "Değerin azlığı"nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, mağdurun 06.03.2014 tarihinde alınan kolluk ifadesinde sanık ve suç arkadaşlarının iki adet atkısını, montunu ve saatini yağmaladıklarının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı hâlde aynı Yasa’nın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından; anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19645, Karar No: 2011/25293, Tarih: 27.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/19645 E.  ,  2011/25293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürünülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Adli emanette bulunan bıçağın suçta kullanılmadığının, bozma ilamına uyan mahkemece de kabul edilmesi karşısında; müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yenide ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, suçta kullanılmayan emanetin 2005/2214 sırasında kayıtlı bıçağın sahibime iadesine, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/853, Karar No: 2014/912, Tarih: 27.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/853 E.  ,  2014/912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Talep, davanın kabulüne ilişkin verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69. maddesi uyarınca davaya katılan feri müdahil tarafından temyizine ilişkindir.

Müdahilin yer aldığı davada hüküm, taraflar hakkında verilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvuru hakkı da, yalnız davanın taraflarına aittir. Müdahil, yanında davaya katıldığı tarafla birlikte kararı kanun yoluna götürebilir. Yalnız başına kanun yoluna başvurma yetkisi yoktur. Ancak, kanuna aykırı olarak kendisi hakkında hüküm verilmişse, sadece hükmün kendisine ilişkin bölümünü tek başına temyiz edebilir. Dosya içeriğine göre, kararı temyiz eden müdahilin, yanında davaya katıldığı davalı kararı temyiz etmemiştir, müdahil hakkında verilen bir hükümde bulunmamaktadır. Bu sebeple kararı tek başına temyiz hakkı bulunmayan müdahilin temyiz isteminin REDDİNE, 27.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.