muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4581, Karar No: 2016/7375, Tarih: 05.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4581 E.  ,  2016/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıkların 35 adet sahte faturayı yasal defterlerine emtia alışı olarak kaydederek, faturada gösterilen katma değer vergilerini ilgili dönemde indirim konusu yapmak suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen olayda; sanıkların suçlamaları kabul etmeyerek suça konu faturaların gerçek mal alışverişine ilişkin olduğunu savunmuş olmaları fakat, suça konu faturaları düzenleyen ........ hakkında dosya içerisinde mevcut 06.10.2010 tarihli vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında sahte fatura düzenlediğinin belirtilmiş olması ve şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla ......... Asliye Ceza mahkemesinin 2011/666 esasında kayıtlı dava dosyasının bulunduğunun anlaşılmış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sözü edilen dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı birer suretlerinin dosya içine alınması, gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellef ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım ve satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ile satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ve faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve Uygulamaya göre de;

Kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesindeki yazılı hak yoksunluklarının sanıklar hakkında uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5271 sayılı CMK’nun 302. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1222, Karar No: 2021/2940, Tarih: 03.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1222 E.  ,  2021/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35, 29, 62. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın bıçakla mağdura saldırması neticesinde vücudunun çeşitli yerlerinde bulunan toplam 7 bıçak darbesinden, sırt ve karın bölgesindeki birden fazla kesi ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, "9 yıldan 15 yıla" kadar hapis cezası öngören TCK’nin 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza tayini yerine, yazılı biçimde "10 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiin; eksik incelemeye, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25925, Karar No: 2016/9875, Tarih: 12.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/25925 E.  ,  2016/9875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Maddi ve Manevi Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı dikkate alındığında, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. Maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yön gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.05.2016 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/9891, Karar No: 2011/1400, Tarih: 11.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/9891 E.  ,  2011/1400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, davalılardan M... İ..'i, adlarına kayıtlı 11 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili inşaat işlerini yapmak, talimatları doğrultusunda satmak ... vs. üzere vekil tayin ettiklerini, ancak vekilin talimatları olmaksızın vekalet yetkisinin kötüye kullanarak, muvazaalı olarak eşi olan diğer davalıya 11 parseldeki 4 nolu bağımsız bölümü satış suretiyle devrettiğini ileri sürerek, tapu iptali-tescil, olmazsa tazminat isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların iddialarını kanıtlayamadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 11.2.2011 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat .. B... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vd. vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davacıların iddialarını kanıtlayamadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden;çekişmeye konu 11 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümün paylı mülkiyet üzere olup, 3/4 payının davacı Serap'a,1/4 payın davacı Madalet'e ait olduğu, davacıların 05.06.1979 tarihinde önceden tanıdıkları ve sosyal ve beşeri ilişkileri olan ,aile dostları davalılardan Avukat olan M..İ...Ö...'ya çekişmeli 11 sayılı parseldeki bağımsız bölüm ve paylarını satma ,vergilerini ödeme ,teminat ipotekleri verme....vs. yetkilerini içerir vekaletname verdikleri ve vekil M.. İ..'in söz konusu taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümdeki davacı paylarını kendi eşi olan diğer davalı T..e 30.11.1984'de satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, HUMK'nun 76. maddesi uyarınca olayları bildirmek taraflara, hukuki nitelendirmeyi tespit ederek,uygulanması gerekli kanun hükmünü de saptayıp,çekişmeyi gidermek hakime aittir.Dava dilekçesinin içeriği ve özellikle,iddianın ileri sürülüş biçimine göre;davada dayanılan hukuki sebebin muvazaa olmayıp,vekalet görevinin kötüye kulllanılması olduğu tartışmasız ve sabittir.

Bilindiği üzere; Borçlar Kanununun temsil ve vekalet bağıtını düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

Bilindiği üzere; Borçlar Kanununun temsil ve vekalet bağıtını düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

Borçlar Kanununda sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 390/2 maddesinde "vekil, müvekkiline karşı vekaleti hüsnüniyetle ifa ile mükelleftir..." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi,ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu gözardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin birinci fıkrası uyarınca sorumlu olur.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi Medeni Kanunun 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne varki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, Medeni Kanunun 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur.

Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Mahkemece, temlikin yapıldığı tarih ile davanın açıldığı tarih arasında çok uzun bir sürenin geçtiği ve ses çıkartılmadığı gerekçe yapılarak davanın reddine karar verilmiştir. Oysa davacılardan S..'ın yurdışında yaşadığı,Madalet'in de yaşlı ve yatalak olduğu(ve sonucunda da yargılama sırasında ölümü ile tek mirasçısı S..'ın kaldığı)kendilerinin satıştan haberdar edilmedikleri ve satışı öğredikleri zaman şaşırdıkları dinlenen tanık beyanlarıile yurtdışında yaşama keyfiyetide dosyaya mübrez belgelerle sabittir. Öte yandan;taşınmazın gerçek değeri ile akitte gösterilen değeri arasında fahiş fark olduğu,bedelin ödendiğininde herhangi bir belge ile belgelendirilmediği görülmektedir.

Öyle ise,anılan bu somut olgular,yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde iddianın subut bulduğu kabul edilmelidir. Ne varki, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi,kabul tarzı itibarı ile ,bedelden kaynaklanan alacağın (tazminatın)B.K.126.maddesi hükmü uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu ve bu sürenin geçtiği benimsenerek tazminat isteğinin reddedilmiş olması da isabetsizdir. Zira ,davacıların talep ettiği bedelden kaynaklanan tazminat isteği tapu iptal tescil davasının sonucuna bağlıdır.Başka bir ifade ile iptal ve tescil isteğinin reddi kararının kesinleşmesi ile zamanaşımı süresinin başlayacağı tartışmasızdır.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 11.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6237, Karar No: 2008/9510, Tarih: 30.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6237 E.  ,  2008/9510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30/06/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5329, Karar No: 2023/3304, Tarih: 29.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/5329 E.  ,  2023/3304 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asil ve birleşen dava davacısı ... vekili ve Birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı kabulüne kararın kaldırılmasına asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... mevkiinde bulunan 208 ada 40 parsel sayılı taşınmaz 360,88 m2 yüzölçümü tarla vasfıyla beyanlar hanesinde ... kullanımındadır ibaresi şerh verilerek Hazine adına tespit edilmiştir.

... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... mevkiinde bulunan 208 ada 41 parsel sayılı taşınmaz 682,21 m2 yüzölçümü tarla vasfıyla beyanlar hanesinde ... kullanımındadır ibaresi şerh verilerek Hazine adına tespit edilmiştir.

... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... mevkiinde bulunan 208 ada 42 parsel sayılı taşınmaz 935,66 m2 yüzölçümü tarla vasfıyla beyanlar hanesinde ... kullanımındadır ibaresi şerh verilerek Hazine adına tespit edilmiştir.

... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... mevkiinde bulunan 208 ada 43 parsel sayılı taşınmaz 763,86 m2 yüzölçümü tarla vasfıyla beyanlar hanesinde ... kullanımındadır ibaresi şerh verilerek Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Asıl ve birleşen dosya davacısı ... vekili; çekişmeli 208 ada 40, 42 ve 43 parsellerde tarafların mirasbırakan babaları ...'dan kalan ağaçlar olduğunu, bu ağaçlara mirasçı sıfatı ile zilyet olduklarını, ancak kadastroda bu durum belirtilmeden davalılarca adlarına kullanıcı olarak tespitler yaptırıldığını ileri sürerek çekişmeli 208 ada 40, 42 ve 43 parsellerdeki kullanıcı isimlerinin iptali ile müvekkilinin miras hissesi oranında adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Asıl ve birleşen dosya davacısı ... vekili; çekişmeli 208 ada 41 parsele karşı tarafların mirasbırakan babaları ...'dan kalan ağaçlar olduğunu, bu ağaçlara mirasçı sıfatı ile zilyet olduklarını, ancak kadastroda bu durum belirtilmeden davalılarca adlarına kullanıcı olarak tespitler yaptırıldığını ileri sürerek çekişmeli 208 ada 41 parseldeki kullanıcı isimlerinin iptali ile müvekkilinin miras hissesi oranında adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Asıl ve birleşen dosya davacısı ... vekili; çekişmeli 208 ada 41 parsele karşı tarafların mirasbırakan babaları ...'dan kalan ağaçlar olduğunu, bu ağaçlara mirasçı sıfatı ile zilyet olduklarını, ancak kadastroda bu durum belirtilmeden davalılarca adlarına kullanıcı olarak tespitler yaptırıldığını ileri sürerek çekişmeli 208 ada 41 parseldeki kullanıcı isimlerinin iptali ile müvekkilinin miras hissesi oranında adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Davalı birleşen dosya davacısı ... vekili; çekişmeli 208 ada 41, 42 ve 43 parsele karşı mirasçılık hakkına dayanarak kullanıcı isminin iptali ile miras hissesi oranında adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılar Hazine, ..., ... ve ...; davanın reddine karar verilmesi yönünde savunmada bulunmuşlardır.

2. Davalı birleşen dosya davacısı ... ise açılan davayı kabul ettiği ve miras hisse oranında tespit ve tescil yapılması yönünde beyanda bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kullanım kadastrosu sırasında ve öncesinde asıl dava bakımından davacı ...'in zilyet olduğunun veya ağaçları diktiğinin somut olay bakımından ispatlanamadığı, dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunana ağaçların Muris ... tarafından dikildiği, davalı ve davacı konumunda bulunan çocuklarının o tarihlerde küçük oldukları, muris öldükten sonra taşınmazların kızlar tarafından aralarında paylaşılmak suretiyle ekilip biçildiği, kullanıldığı; birleşen 2018/230 Esas sayılı dosya davacısı ... bakımından taşınmazlara zilyet olduğunun veya ağaçları diktiğinin somut olay bakımından ispatlanamadığı, muris öldükten sonra taşınmazların kızlar tarafından aralarında paylaşılmak suretiyle ekilip biçildiği, kullanıldığı, ... adına kendi kullanımında olan 208 ada 40 parsel saylı taşınmaz üzerinde kullanım şerhi verildiği ve diğer taşınmazlar bakımından zilyetliğinin bulunduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı asil ve birleşen dava davacısı ... vekili ve birleşen dosya davacısı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı asil ve birleşen dava davacısı ... vekili ve birleşen dosya davacısı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Asıl ve birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından sunulan istinaf dilekçesinde; taşınmazların mirasbırakan ... tarafından yıllardır kullanıldığı, ağaçlandırıldığı, ölümünden sonra ise çocukları tarafından kullanılmaya devam edildiği iddiasının tanık delili yönüyle ispat edildiği, davalıların davaya konu taşınmazları mirasçılık hakkına dayanarak kullandıkları, davalı sıfatıyla ...’nun sunduğu cevap dilekçesinde davaya konu taşınmaz üzerindeki zilyetliği miras yoluyla kazandığını beyan ettiği, bu beyanın mirasbırakan ... hayattayken taşınmaza zilyet olması ile davalı ...’nun tapuda şerh düşülen zilyetliğinin hukuki sebebinin miras ilişkisi olmasına yönelik ikrarı niteliğinde olduğu, dolayısıyla davayı kabul ettiği, davacının da taşınmazlarda hak sahibi olduğu sebep ve gerekçeleriyle kararın kaldırılmasını talep edilmiştir..

2. Davalı birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından istinaf dilekçesinde; davaya konu taşınmazda kullanım kadastro tespiti yapılırken müvekkili ve davalı kardeşlerinin mirasçı sıfatı ile bu yerlere zilyet oldukları, ancak kadastro çalışmaları sırasında müvekkili hazır bulunmadığından, davalılar tarafından bu husus belirtilmeksizin zilyet sıfatı ile adlarına tescil yaptırdıkları, müvekkiline de 208 ada 40 parseli kendisine bıraktıkları, bu parsel ile ilgili tecil talebinde bulunması gerektiğini söyledikleri, bunun üzerine müvekkilinin 208 ada 40 parsel ile ilgili tescil talebinde bulunduğu, yapılan keşifte tespiti yapılan ağaçların yaşı, dinlenen tanık beyanlarıyla taşınmazın mirasbırakan ...'ın zilyedinde olduğunun ve ...'ın vefatından sonra davanın tarafları olan mirasçılar tarafından zilyet olunduğunun ortaya çıktığı sebep ve gerekçeleriyle istinaf isteminde bulunulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç