muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24881, Karar No: 2013/19023, Tarih: 03.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/24881 E.  ,  2013/19023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kısmen Mahkumiyet, Kısmen Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınan ...'nın, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında; sanığın kendisine bıçak çekerek para istediğini, sanığa ''arkadaşımdan para bulayım'' diyerek işyerinden ayrıldığını, sanık gittikten sonra çantasını kontrol ettiğinde 300 TL parasının alındığını farkettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; yağma suçlarında suça konu eşyanın alınmasıyla eylemin tamamlandığı gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde kalkışma hükümleriyle uygulama yapılması,

2-Olay sırasında elinde bıçak bulunan ve kapıyı kilitleyerek yakınan ...'nun dışarı çıkmasını engelleyen sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 109/2-3(a) maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve kovuşturması şikayete tabi suçlardan olmadığı gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan düşme kararı verilmesi,

3- Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10318, Karar No: 2016/8167, Tarih: 17.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/10318 E.  ,  2016/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/05/2016 tarih ve 2016/25-2016/25 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi karşı taraf (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden vekili; çeke dayalı ihtiyati haciz kararının yetkisiz mahkeme tarafından verildiğini, yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu ileri sürerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Karşı taraf (alacaklı) vekili; itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; ihtiyati hacze konu edilen çekin keşide yerinin ve borçlunun ikamet adresinin ... olduğu, ayrıca muhatap bankanın ... Şubesi olduğu, bu durumda ihtiyati haciz yönünden mahkemenin yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, karşı taraf (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mazeret dilekçesinin duruşmadan sonra mahkemeye ulaşmış olmasına ve ihtiyati hacze konu çekin taraflar arasındaki satış sözleşmesi gereğince verildiğinin anlaşılamamış olmasına göre, karşı taraf (alacaklı) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, karşı taraf (alacaklı) vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11592, Karar No: 2014/12160, Tarih: 20.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/11592 E.  ,  2014/12160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; ... tarafından taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kaldığı iddiası ile açılan tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir..

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 6.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 20.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/7310, Karar No: 2019/3569, Tarih: 16.05.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/7310 E.  ,  2019/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9 delaletiyle 58/6, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık ve müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanık hakkında sadece TCK 58/9 maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün tekerrür uygulamasına dair kısmından “maddesi delaletiyle TCK’nin 58/6.” ibaresinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3650, Karar No: 2020/105, Tarih: 28.01.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/3650 E.  ,  2020/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalının müteahhidi olduğu taşınmazdan 150.000 USD karşılığında daire satın aldığını, kaparo olarak davalıya 10.000 USD ödediğini, kalan kısım için toplam 140.000 USD tutarındaki dört adet senedi davalıya verdiğini, davacının 2009 yılında senet bedellerini davalıya ödemesine rağmen, davalı tarafın sadece 15.000 USD bedelli senedi davacıya iade ettiğini, kalan 10.000 USD, 55.000 USD ve 60.000 USD bedelli üç senedi ise kaybettiğini bildirdiğini, 2011 yılında satışa konu dairenin bulunduğu binada meydana gelen hasarların onarılması ile ilgili olarak, davacının dava dışı diğer kat maliklerini de organize ederek davalıdan talepte bulunmak için dava açmak istemesi üzerine, davalının, davacının kararlılığını kırmak için, daha önce kaybettiğini beyan ettiği ve bedelsiz kalan üç adet senede dayalı olarak davacı aleyhine icra takibi başlattığını ileri sürerek, takibe konu senetlerden dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti ve davalı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın iddialarının gerçek dışı olduğunu, ... Büyükşehir Belediyesi'nde memur olan davacının, belediyeye ait ve benzin istasyonu ruhsatı almaya uygun bir arazinin davalıya kiralanması için aracı olacağını bildirdiğini, bu aracılık işi için davacıya 350.000 USD ödenmesi hususunda taraflar arasında 07.01.2010 tarihli sözleşme yapıldığını, sözleşme uyarınca davalının davacıya 125.000 USD ödeme yaptığını ve bu ödemenin teminatı olarak da davacıdan dava konusu senetleri aldığını, devamında ise davacının edimini yerine getirmemesi üzerine, davalının söz konusu senetlere dayalı olarak icra takibi yaptığını belirterek, davanın reddini ve davacı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu'nun 27.12.2012 tarihli ve 9916 nolu raporunda, dava konusu senetlerin düzenleme tarihlerinin, tediye tarihlerinden farklı fiziki evsafta kalemlerle yazılmış oldukları, yine bu üç senedin düzenleme ve tediye tarihlerinin, senet metinlerindeki diğer yazılardan farklı fiziki evsafta kalemlerle birlikte ve sırası dahilinde yazılmış olduklarının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu'nun 19.09.2013 tarihli ve 7158 nolu raporunda; söz konusu senetlerde kullanılan kalem mürekkeplerinde yazı yaşı tayinine yarayan ve halen kullanılagelen bilimsel herhangi bir yöntem bulunmadığının belirtildiği, davalı tarafın ibraz ettiği sözleşme başlıklı belgenin ön sayfasında tarafların imzalarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının dava konusu icra takibinden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalı tarafın alacağının bulunup bulunmadığının yargılama sonucu belli olması nedeniyle davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2015/12018 esas ve 2016/4704 karar sayılı ve 17/03/2016 tarihli kararı ile; "Davacı takibe konu olan bonoların bedelsiz olduklarını belirterek, menfi tespit isteminde bulunmuştur. Davalı bu bonoların ''07.01.2010 tarihli sözleşme başlıklı belge uyarınca güvence olarak alındığını'' savunmuştur. Bonoların ihdas nedenleri malen olduğundan, davalı bu beyanı ile ihdas nedenini talil etmiş sayılır. İspat yükü davalıda bulunmaktadır. Ancak davalı, dosyaya 14.07.2011 tarihli ve davacının imzasını taşıyan ''taahhütname'' başlıklı belgeyi sunmuştur. Mahkemece açıklanan ilkeler uyarınca, bonoların 07.01.2010 tarihli belge uyarınca ahlaka aykırı bir nedenle verilip verilmediği ve 14.07.2011 tarihli taahhütnamenin geçerliliği konusunda araştırma ve inceleme yapılıp, tarafların delilleri değerlendirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda icra takibine dayanak teşkil eden bonoların 07.01.2010 tarihli sözleşme uyarınca ... Büyükşehir Belediyesi'ne ait yerin davalıya ait şirkete kiralanması ve daha sonra benzin istasyonu ruhsatı alınmasına yardımcı olunması için ... Büyükşehir Belediyesi'nde çalışan davacıya verilen nakit paranın teminatı olarak davacı tarafından davalıya verildiği, söz konusu sözleşmenin ahlaka aykırı olduğu, tanık ifadelerinden 14.07.2011 tarihli taahhütnamenin baskı altında davacı tarafından imzalandığı ve geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının icra takibinden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, bonoların veriliş nedeni dikkate alınarak davacının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava icra takibine konu bonolardan dolayı borçlu olunmadığının tespitine ilişkindir. Mahkemece, Dairemizin 2015/12018 esas ve 2016/4704 karar sayılı ve 17/03/2016 tarihli bozma ilamına uyulmuş ancak bozmada belirtilen hususlar doğru olarak değerlendirilmemiştir. 01.07.2010 tarihli belgenin kamu görevlisi olan davacının ... Büyükşehir Belediyesi'ne ait taşınmazın kiralanması için düzenlendiği anlaşıldığından, davacının herhangi bir resmi aracılık sıfatı olmadan yasalara aykırı şekilde komisyon ücreti alması ahlaka aykırıdır. Bu nedenle davacıya yapılan ödemeler geri istenebilir. 14.07.2011 tarihli taahhütnamenin de davalı tarafından davacıya yapılan baskı ve tehdit sonucu imzalatıldığı ileri sürülmüşse de davacının taahhütnameyi imzalamasından sonra suç duyurusunda bulunmadığı görülmüştür. Mahkemece tanık beyanlarına göre taahhüdün tehdit ve baskıyla alındığı yönünde kanaat oluştuğu belirtilmişse de dinlenen tanıkların davacının kardeşleri olması ve beyanların görgüye dayalı olmayan soyut beyanlar içermesi karşısında tanık beyanlarına itibar edilemez. Davacı, davalıya vermiş olduğu bonoları kendi imzalamış olup söz konusu bonoların davalıdan satın aldığı taşınmaza ilişkin olduğunu da ispatlayamamıştır. Tüm bu nedenlerle mahkemece sübut bulmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 28.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12280, Karar No: 2015/10750, Tarih: 02.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/12280 E.  ,  2015/10750 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilip incelemenin Yargıtayca duruşmalı olarak yapılması davacı .. vekili Av... tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 02.06.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davacı .. vekili Av... geldi. Temyiz eden davalı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işverenler tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ikramiye, ulaşım ücreti alacakları ile manevi tazminat alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştri.

Davalılar vekili .. ile davacı arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığından bu davalı yönünden husumetten davanın reddi gerektiğini, diğer davalı yönünden ise davacının kendi isteği ile işten ayrıldığından kıdem ve ihbar tazminatı alamayacağını, alacaklarının zamanaşımına uğradığını, yıllık izinlerini kullandığı, haftalık çalışma ile ilgili iddialarının doğru olmadığını, manevi tazminat talebinin reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu uyarınca iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiği, ikramiye, fazla çalışma ve genel tatil ile ulaşım ücreti alacağının kabulüne, diğer alacakların ise reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu uyarınca iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiği, ikramiye, fazla çalışma ve genel tatil ile ulaşım ücreti alacağının kabulüne, diğer alacakların ise reddine karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Gerekçeli kararın fazla çalışma ile ilgili kısmında, " ...Dosya kapsamı ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının kış aylarında haftalık 16,5 saat fazla mesai yaptığı, yaz aylarında ise haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı..." belirtilmiştir. Buna karşılık hüküm fıkrasında ise hüküm altına alınan fazla çalışma alacak miktarı; mahkemece 08.07.2014 tarihli duruşmanın 1 nolu ara kararı ile " davacının Trabzonspor Klubünün iç saha maçlarının oynandığı Avni Aker Stadyumundaki çimlerin bakımından da sorumlu olması nedeniyle adı geçen futbol takımının sadece iç saha maçlarının bulunduğu günlerde ( lig süresi boyunca toplam 17 gün) mesaisinin gece 23.00 a kadar devam ettiğinin kabulü ile fazla çalışma alacağının yeniden tespiti için ek rapor alınmasına" karar verilmesi üzerine alınan ek raporda çalışma süresi belirtilmeksizin sadece bir futbol sezonu içinde 17 iç saha maçı olduğundan hareketle bunun ilk 6 ayı 7 gün; ikinci 6 ayında 10 gün iç saha maçı bulunduğu belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece, gerekçeli kararda gerekçe kısmında yılda sadece 17 iç saha maçında davacının fazla çalışma yaptığına dair hiçbir tespit bulunmaz iken hüküm kısmında sadece 17 iç saha maçı nedeniyle yılda 17 gün fazla çalışma yapmış kabul edilerek alacağın hüküm altına alınması nedeniyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında açık bir çelişki oluşmuştur.

Yapılacak iş; fazla çalışma alacağı ile ilgili gerekçe hüküm arasındaki çelişki giderilmek suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; fazla çalışma alacağı ile ilgili gerekçe hüküm arasındaki çelişki giderilmek suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, Yargıtay duruşmasında kendini vekille temsil ettiren davacı yararına 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/879, Karar No: 2011/4268, Tarih: 13.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/879 E.  ,  2011/4268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, .... Köyü 379 parsel sayılı 8680 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ormanla ilgisi olmadığı halde 2006 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırı içine alındığını bildirerek sınırlamanın iptalini istemişlerdir. Mahkemece Orman Bakanlığı aleyhine açılan davanın husumetten reddine, taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığından 379 parselin orman sınırı dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6 aylık sürede açılan orman tahdidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 10.08.2006 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ile 1975 yılında kesinleşen arazi kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan uzman bilirkişi kurulu raporunda, çekişmeli taşınmazın 1959 tarihli memleket haritasında ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında yeşil orman alanı içinde kaldığı yeşil alanın tamamının yüzölçümünün 3 hektardan küçük olması, orman sınırlarının dışında bulunması ve çevresinin tamamen tarım alanı olması ve tapulu olması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/G maddesine göre orman sayılmayan yerlerden olduğu sonucuna varılmıştır.

6831 sayılı Yasanın 1/G maddesinde "orman sınırları dışında olup, yüzölçümü üç hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaççıklarla örtülü yerler orman sayılmaz." hükmü bulunmaktaysa da, burada sözü edilen sahipli araziden tapulu olan taşınmazların kastedildiği, ancak yargılama sırasında çekişmeli taşınmazın tespitine esas alınan Temmuz 288 tarih 249 numaralı sicilden gelen Ağustos 1955 tarih 52 numaralı ilk geldisi 2 dönüm yüzölçümlü tarik, ..., dere sınırlı; intikal eden kayıtta ise 9190 m2 yüzölçümlü , yol, orman ve Böğülden mevkii sınırlı, tarla niteliğindeki tapu kaydının sınırlarının tam olarak taşınmaza uyduğunun belirlenemediği, taşınmazın arazi kadastrosu sırasında "koru" niteliğiyle tesbit edilmesi nedeniyle tapunun cinsinin de taşınmaza uymadığı, taşınmaza komşu olan 353,378 ve 383 parsellerin tespitlerine esas alınan tapu kayıtlarının hiçbirinin de bu taşınmazı sınır okumadığı, taşınmazın üzerinde 30-80 yaşlarında meşe ağaçlarının bulunduğu ,yine sınırdaki 378 parselin Kadastro Mahkemesinin 1983/48 sayılı dosyasında; 357 parselin de 1981/137 sayılı dosyasında yapılan yargılamalar sonucunda hükmen orman niteliğiyle tapuya tescillerine karar verildiği ve 357 parselin doğu sınırından itibaren geniş yüzölçümlü devlet ormanı niteliğinde taşınmaz bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, tapu kaydının cinsinin, miktarının ve sınırlarının uymaması nedeniyle sahipli olduğu kabul edilemeyen, sınırında devlet ormanı bulunan, halen eylemli orman niteliğinde ve öncesi de orman sayılan taşınmaz hakkında 6831 sayılı yasanın

maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığından, davanın reddine ve orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken yanlış görüşle davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 13/04/2011 günü oybirliği ile karar verildi.