muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5278, Karar No: 2024/570, Tarih: 05.02.2024

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ... Hazinesinin veraset ilamının iptalini isterken hiç bir somut gerekçeye dayanmadığını, tamamen kurgusal ve soyut iddialar ileri sürdüğünü belirterek, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli, 2020/217 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararı ile "...Sofya Büyükelçiliği tarafından ... 'a ait mirasçılık belgesinin gerçeklik durumunun araştırılması için Bulgaristan makamları ile yazışmalar yapıldığı, Bulgaristan makamlarınca verilen cevapta mirasçılık belgesine konu Varna Nüfus Müdürlüğünce verilmiş söz konusu belgenin Bulgaristan da düzenlenen belge formatlarına uygun olmadığı, belgede yer alan bilgilerin eksik olduğunun bildirildiği, ayrıca belgenin apostile şerhinin 2017 yılında uygulanan tasdik şerhine uygun olmadığının belirtildiği, tüm bu nedenlerle her ne kadar muris ... oğlu ama ...'in, mirasçılarının davalılar olduğuna ilişkin veraset ilamı düzenlenmiş ise de veraset ilamına dayanak belgenin Bulgaristan yetkili makamlarınca usulüne uygun düzenlenmiş gerçek bir belge olmadığı... davalılar tarafından ise murisin mirasçıları olduklarına ilişkin başkaca herhangi bir delil bildirilmediği..." gerekçeleriyle "... davanın kabulü ile Bursa 4. SHM'nin 2017/170 Esas, 2017/608 Karar sayılı veraset ilamının iptaline, veraset ilamındaki miras bırakan ... oğlu ama ...'in mirasçı bırakmadan öldüğü anlaşılmakla, TMK'nın 501. maddesi uyarınca mirasçısının Devlet olduğunun tespitine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda (III) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkil idare lehine vekalet ücreti takdir edilmeden hüküm kurulduğunu, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek hükmün kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalılar vekili ise istinaf dilekçesinde özetle; mirasçılık belgesine dayanak olan ve Bulgaristan'dan alınan mirasçılık belgesinin sahteliği sübut bulsa dahi dosya içindeki diğer delillere göre davalıların ... oğlu Ama ...'in mirasçıları olduğunun sabit olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2021/1673 Esas, 2022/1390 Karar sayılı kararı ile

2. Davalılar vekili ise istinaf dilekçesinde özetle; mirasçılık belgesine dayanak olan ve Bulgaristan'dan alınan mirasçılık belgesinin sahteliği sübut bulsa dahi dosya içindeki diğer delillere göre davalıların ... oğlu Ama ...'in mirasçıları olduğunun sabit olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2021/1673 Esas, 2022/1390 Karar sayılı kararı ile

"...kayyımlığın kaldırılması ve murisin aynı kişi olduğunun tespitine yönelik dosyalarda dinlenen tanık beyanlarının, mirasçılığın tespiti için yeterli olmadığı ... bu durumda mirasçıların kim olduğunu ispat edemeyen davalılar yönünden mirasçılık belgesi iptalinin doğru olduğu ... somut olayda taşınmaz kamulaştırıldığına göre gaiplik ve kamulaştırma bedelinin Hazine'ye devredilmesi için dava açılması gerektiği, mahkemece talebi aşar şekilde önceki veraset ilamının iptali ile birlikte TMK'nın 501. ve 594. maddelerinin koşulları oluşmamasına rağmen mirasçılık belgesi düzenlenmesi hatalı olduğu... ... kural olarak yargılama giderlerinin davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletileceği..." gerekçeleriyle "... HMK 353/1-b-2 maddesi gereği hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulması için... ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına... yeniden hüküm tesisi ile davanın kabulüne,... mirasçılık belgesinin iptaline... yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalılar üzerinde bırakılmasına..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda (IV.C) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; murisin mirasçı bırakmadan öldüğünün anlaşıldığını, bu nedenle TMK'nın 501. maddesine dayalı olarak hüküm kurulması gerektiğini belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalılar vekili ise temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde yer alan nedenleri tekrar ederek verilen kararın yerinde olmadığını, dava konusu uyuşmazlık yönünden tanıkla ispatın mümkün olduğunu, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 7 inci, 30 uncu, 598 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 7 inci, 30 uncu, 598 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekili ve davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1217, Karar No: 2011/5467, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1217 E.  ,  2011/5467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme eylemi reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma kabul edilerek, bu suç ile reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair Karaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2006 gün ve 2006/91 Esas, 2006/246 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davasının düşmesine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10616, Karar No: 2016/11890, Tarih: 05.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/10616 E.  ,  2016/11890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/02/2015 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalının, aralarında görülmekte olan boşanma davası devam ederken, mahkemeye vermiş olduğu cevap dilekçeleri ile yine yakın çevresindeki kişilere, kendisinin sadakatsizlik yaptığını, evlenmeden önce gayrıresmi birlikteliğinin olduğunu ifade ettiğini beyan ederek, manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı; davacı ile aralarında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde boşanma davalarının halen derdest olduğunu beyan ederek, derdestlik nedeniyle talebin reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının iddia ve taleplerinin, taraflar arasındaki boşanma davasında tartışılarak davalı aleyhine manevi tazminata hükmedildiği, davalının aynı kusurlarının eldeki davaya da konu edildiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 114/1-ı maddesine göre derdestliğin dava şartı olduğu, ayrıca somut olayda manevi unsur ile hukuka aykırılık unsurlarının da gerçekleşmediği gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.

Derdestlik dava şartlarından olup, 6100 sayılı HMK'nın 114/1 maddesi uyarınca, aynı konuda, aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayanarak daha önce bir dava açılmış ve bu dava görülmekte (derdest) ise bu konuda yeni bir dava açılamaz. Zira, aynı konuda iki dava açılmasında, davacının hukuken korunmaya değer bir menfaati bulunmamaktadır.

Somut olayda ise; davacı dava dilekçesinde, davalının boşanma davası sırasında verdiği cevap dilekçeleri ile yine yakınlarını arayarak kendisini aldattığı, evlenmeden önce başka bir şahısla gayrıresmi birlikteliği bulunduğu şeklinde beyanlarda bulunup şahsını hafif bir kadın olarak tanıtması sonucu kişilik haklarının saldırıya uğradığı sebebine dayanmıştır. Davacının her iki davada dayandığı vakıalar, dava konuları ve talepler farklı olduğundan mahkemece, bu iddialar değerlendirilmek üzere işin esasına girilip, yargılamaya devam edilmesi gerekirken, yazılı şekildeki gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12567, Karar No: 2014/7911, Tarih: 15.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12567 E.  ,  2014/7911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ardahan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2012/13-2013/108

Davacı Ö.. C.. vekili Avukat T. E.. tarafından, davalılar F.. Y.. vdl aleyhine 08/01/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar F.. Y.. ve S.. Y.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar F.. Y.. ve S.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Çıldır Kaymakamı olarak görev yaptığı sırada Çıldır Gölüne kamuya ait bir greyderin düştüğünü, bu olayın yerel ve ulusal basında haber yapıldığını, haberin kötü niyetle yapıldığını, haberde yer alan hususların gerçeğe aykırı olduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, haberin gerçek ve güncel olduğunu, haberde kamu yararı olduğunu, en azından görünür gerçeğe uygun olduğunu, manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; Kuzey Anadolu Gazetesi'nde 10/01/2009 tarihinde yapılan haberin gerceği yansıtmadığı, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu, gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; davaya konu haberin gerçek olduğu, kamuya ait bir greyderin buz ile kaplı Çıldır Gölüne girdiği, buzların kırılması sonucunda göle battığı, kamuya ait aracın burada yapılacak bir etkinlik için çalıştığı sırada olayın meydana geldiği, bu hazırlığın davacının talimatı doğrultusunda yapıldığı, idarecilerin de eleştirilere katlanması gerektiği, haber bu hali ile görünür gercekliğe uygun olduğu, kamuoyu ilgisinin de bulunduğu, öz ile biçim dengesinin aşılmadığı, haberin bu hali ile hukuka uygunluk unsurlarını taşıdığı anlaşılmakla istemin tümden reddine karar verilmesi gerekir iken, yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdiden incelenmesine yer olmasına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2422, Karar No: 2017/13836, Tarih: 12.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/2422 E.  ,  2017/13836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, üzerine kayıtlı 12 adet faturalı hattı iş yerinde kullanmak amacıyla 24 ay taahhütle davalı şirkete taşıdığını, taşıma işleminden yaklaşık bir ay sonra müşterilerinin kendilerini aradıklarında ulaşamadıklarını beyan etmeleri ile iş yerinin bulunduğu bölgede çekim gücünün zayıf olduğunu fark ettiğini, bunun üzerine davalı kuruma başvurduğunu anacak bir sonuç alamadığını, müşterilerden gelen şikayetlerin çoğalması nedeniyle davalı kuruma ait 12 adet hattı başka bir .... operatörüne taşıyarak taşıma işlemini davalı şirkete bildirdiğini, bunun üzerine davalı şirketçe aleyhine taahhüt bedelini ihlal ettiği gerekçesiyle 2 adet fatura düzenlendiğini beyan ederek söz konusu faturalar sebebiyle borçlu olmadığının tespitini ve faturaların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının hatları yoğun bir şekilde kullandığını, çekim gücünün az olduğu bir iş yerinde bu kadar görüşme yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının imzalanan sözleşmede tüm hususlara uyacağını taahhüt ettiğini, hatların iptali durumunda cezai şart ödeyeceğinin çok açık olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının hatları kullandığı iş yerinde, bürolarda ve tüm kapalı mekanlarda telefonların çekmediği bu nedenle kullanılamadığı, sebebinin de davalı şirketin yakında baz istasyonu olmaması ve alt yapı eksikliği kaynaklı olduğu anlaşılmakla davalı tarafça verilen hizmet ayıplı olduğundan davacının sözleşmeye devam etmeye zorlanamayacağı, sözleşmeyi fesihte haklı olduğu ve taahhütleri nedeniyle herhangi bir cayma bedeli talep edilemeyeceği gerekçesiyle resen yapılan ayrıştırma neticesinde davanın kısmen kabulü ile davalı tarafça davacıya Kasım 2013 faturası ile tahakkuk ettirilen toplam 3.167,26 TL taahhütten kaynaklı fatura kalemi nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava; taraflar arasındaki ... hatları ile ilgili imzalanan sözleşme süresi bitmeden davacının başka ... operatörüne geçmesi nedeniyle, cayma bedeli, cihaz bedeli, geçmişe dönük indirimsiz bedelleri de içeren bir kısım faturalardan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dava; taraflar arasındaki ... hatları ile ilgili imzalanan sözleşme süresi bitmeden davacının başka ... operatörüne geçmesi nedeniyle, cayma bedeli, cihaz bedeli, geçmişe dönük indirimsiz bedelleri de içeren bir kısım faturalardan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

HMK. 266.maddesi hükmüne göre; çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Herhalde seçilecek bilirkişinin mesleği itibariyle konunun uzmanı olması gerekir.

Somut olayda; mahkemece, davacının iş yerinde hatların çekip çekmediğine ve sebebine ilişkin elektrik elektronik mühendisi bilirkişiden rapor alındıktan ve hizmetin ayıplı olduğuna kanaat getirildikten sonra dava konusu faturalardaki hangi kalemlerin alınan hizmet, hangilerinin taahhüt kaynaklı olduğu kurumdan sorulmuş, cevabi yazıya göre resen hesaplama yapılmıştır. Oysa uzman bilirkişiler tarafından, dava konusu bedellerin denetime elverişli bir şekilde hesaplanması gerekmektedir.

Hal böyle olunca, mahkemece taraflar arasında imzalanmış taahhüt sözleşmesi de dosyaya kazandırıldıktan sonra, dava dosyasının önceki bilirkişi dışında oluşturulacak, dava konusu.... hatları ve telefon aboneliği konusunda uzman üç kişilik (aralarında mühendis bir bilirkişinin de bulunduğu) bilirkişi heyetine verilerek, davalının yargılama sürecindeki itirazları ve bilirkişi raporuna karşı ileri sürdüğü itirazlarını da karşılayacak şekilde taraflar arasındaki sözleşme ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde davacının taahhüdünü ihlal edip etmediği hususları da değerlendirilerek, hesaplama yapılmak suretiyle, davacının isteyebileceği bedel hakkında, tereddüte yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı ve hüküm kurmaya elverişli, Yargıtay denetimine uygun bir rapor alınarak varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13673, Karar No: 2025/3852, Tarih: 12.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/13673 E.  ,  2025/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/22 E., 2015/316 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Davanın dayanağını oluşturan ve aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağı ve bilirkişi raporuna göre, suça konu ağaçların kesim tarihinden önce hayatiyetini kaybedip kaybetmediği hususunun net olarak tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini ve kesim tarihinden önce hayatiyetini kaybetmediğinin anlaşılması halinde bilirkişi raporuna göre ağaçların motorlu testere ile kesildiği belirlendiğinden sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle

BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sonuç cezada sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.