muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21968, Karar No: 2015/33650, Tarih: 26.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/21968 E.  ,  2015/33650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalı işverenliğe ait pizza restoranı işyerinde 02/03/2010-11/10/2012 tarihleri arasında mutfak şefi olarak çalıştığını, bahşiş dahil son ücretinin aylık net 2,350,00 TL olduğunu, iş akdinin 11/10/2012 tarihinde haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının işverene hakaret etmesi aynı zamanda çalışma arkadaşına tehdit ve hakaret şeklinde davranışlarda bulunması sonucunda işyeri huzurunu bozduğunu, iş akdinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiğini, iş akdi haklı nedenle fesih edilmiş olsa dahi resmi kayıtlarda gözüken miktarlar üzerinden ödenmek istenen kıdem ve ihbar tazminatının davacı tarafından kabul edilmediğini, davacının aylık ücretinin 1,200,00 TL olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı da davacının mesai saatleri içinde iş arkadaşıyla kavga ederek işyerinin huzurunu bozduğunu, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, sulh ceza mahkemesi dosyasından ve özellikle davacının tevilli savunmasından, olay günü davacının işyeri malzemeleri ile kahvaltı yaptığını gören işverenin talimatı ile hakkında tutanak düzenlendiği, davacının bu tutanağı imzalamayacağını söyleyerek yırtıp attığı, tutanağın yırtılması üzerine yeni bir tutanak düzenlendiği ve bu yeni tutanağı imzalamasının istendiği, davacının bu tutanağı yine imzalamadığı ve orada tutanağı imzalayan Hadi Toros adlı işçiye “ayağını denk al” diyerek sataştığı, tutanak yırtmanın davacının ikrarı ile sabit olup tevilli anlatımı ile doğrulandığı, neticeten davacının tutanağı yırtarak ve tutanağı imzalayan işçiyi tehdit etmesi üzerine iş akdinin haklı olarak feshedildiği anlaşıldığından, davacının kıdem ve ihbar tazminatları taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3-Davacının hafta tatili ve genel tatil taleplerini tek kalemde istediği, ancak bu kalemlerin ayrıştırılmadığı, hafta tatili talebinin reddedilmesi karşısında genel tatil alacağının davada istenen miktarın 250 TL olamayacağı, bu miktardan talep edilen hafta tatili miktarının düşülmesi gerektiği gözetilemeden hüküm kurulması hatalıdır.

4-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33076, Karar No: 2014/27242, Tarih: 19.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33076 E.  ,  2014/27242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nın 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre hükümlerin; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7047, Karar No: 2014/6429, Tarih: 12.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7047 E.  ,  2014/6429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/182342

MAHKEMESİ : Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01.03.2011

NUMARASI : 2008/296 Esas, 2011/48 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre, sanık ile mağdurenin olay tarihinde rıza ile cinsel ilişkiye girdikleri ve mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 06.08.2010 günlü raporda "mağdurede maruz kaldığı olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiği ve ruh sağlığının bozulduğu" belirtilmiş ve bu rapor esas alınarak sanığın cezası TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, cebir, tehdit veya hile gibi iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın mağdureyle cinsel ilişkiye giren sanığın, bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, TCK.nın 23. maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda sanığın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın zora dayalı olmayan gerçekleşme biçimi nazara alındığında, ağır netice .../...

olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın ise TCK.nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşılmada dikkate alınabileceği gözetilerek, sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19695, Karar No: 2012/5712, Tarih: 01.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/19695 E.  ,  2012/5712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan, ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet itirazında bulunulan taşınmaz, ...  m.olup, 135 m2, 4 oda, 1 salona sahip,  lüks sayılabilecek özellikleri taşımakta ve 85.000 TL değerindedir.

05.01.2011 tarihli bilirkişi raporunda borçlunun, bakmakla yükümlü olduğu eşi ile birlikte yaşayabileceği daha küçük m2 ve ölçekli, haline münasip evi 65.000 TL’ye alabileceği saptandığı halde, mahcuzun 65.000 TL’den az olmamak üzere satılmasına ve 65.000 TL’nin borçluya, kalanının ise alacaklıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin tümüyle kabulü ile haczin kaldırılmasına dair yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7944, Karar No: 2023/5076, Tarih: 12.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7944 E.  ,  2023/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/444 E., 2015/496 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/444 Esas, 2015/496 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.01.2019 tarihli ve 2015/290446 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın şeker hastası olduğu ve bu sebeple cinsel yönden pasif durumda olduğu, sanığın suç işleme kastının varlığına dair Mahkemece araştırma yapılmadığı, iddia edilen eylemin herkesin görebileceği ortamda gerçekleşmesinin hayatın olağan akışına uymadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mağdurenin soyut ve tutarsız beyanları dışında dosyada delil bulunmadığı, sanık beraatine karar verilmesi ya da kabul anlamına gelmemek kaydıyla şikayetten vazgeçme neticesinde düşme hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, suç tarihinde yolcu olarak bulunduğu otobüste önünde oturan mağdurenin sağ kalçasından bacağına doğru eliyle okşayarak üzerine atılı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği, eylemin kamuya tahsisli toplu taşıma aracı konumundaki belediye otobüsü içerisinde gerçekleşmesinden dolayı sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi ile arttırılması gerektiği Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Deliller; sanık savunması, mağdure ile babası olan şikayetçi ...'ın beyanları, tanık anlatımı ve kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

2. Deliller; sanık savunması, mağdure ile babası olan şikayetçi ...'ın beyanları, tanık anlatımı ve kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak; suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında artırım yapılabileceği, söz konusu olayda ise suçun otobüste işlenmesinden dolayı toplu olarak bir arada yaşama koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/444 Esas, 2015/496 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12045, Karar No: 2017/22747, Tarih: 19.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12045 E.  ,  2017/22747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu ... Köyü 173 ada 74 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının zeminde kapladığı alan belirlenerek, taşınmazın kapama fındık bahçesi niteliğinde kabulü ile net fındık geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra fındık ağaçlarının bedellerinin tespitinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, münavebe ürünü olarak değerlendirmeye alınan buğday, beyaz lahana, dane mısır ile fındık bahçesindeki fındık ağaçlarının dekara verimleri, üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının değerlendirme tarihi olan 2014 yılı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü resmi verileri getirtilip rapor denetlendikten sonra değer biçilmesi gerekirken, 2013 yılı resmi verilerine göre değer belirlenen raporun hükme esas alınması,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra kalan 1.196,74TL fark bedel için 20.06.2014 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesin, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8400, Karar No: 2023/2447, Tarih: 26.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8400 E.  ,  2023/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1645 Esas, 2021/1402 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/363 E., 2017/788 K.

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının açtığı motorin alım ihalesinde alınacak motorinin müvekkilinin uhdesinde kalarak 24.07.2013 tarihli sözleşme imzalandığını, daha sonra Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (EPDK) 20.03.2014 tarihli, 4927 sayılı kararı ile herhangi bir somut gerekçe de gösterilmeksizin 2 ay süre ile rafineri çıkış fiyatı, akaryakıt dağıtım tavan fiyatı ve bayi tavan fiyatı belirleme esaslarını uygulamaya koyarak piyasaya müdahale ettiğini, bu müdahale sonucunda akaryakıt rafineri, dağıtım ve bayi fiyatlarının belirlenmesinde tavan fiyat uygulamasına gidildiğini, bu düzenleme sebebiyle müvekkilinin 21.03.2014 tarihinden itibaren davalıya teslimini yaptığı ve yapacağı her bir metreküp motorin başına zararının oluştuğunu, değişen koşullar sebebiyle ortaya çıkacak zararın büyük olacağını, sözleşmenin uyarlanmaması halinde müvekkilinin büyük bir zarara uğrayacağını ve davalı kurumun piyasa koşulları altında bir fiyatla motorin temin etmiş olacağını, davalının aleyhlerine sebepsiz olarak zenginleşmiş olacağını, EPDK'nın ilgili kararı ile piyasaya müdahale etmesi nedeniyle taraflar arasındaki mevcut dengenin bozulduğunu, bu müdahalenin beklenmeyen ve ön görülemeyen bir gelişme olduğunu, tavan fiyat uygulamasının piyasada bir şok yaşanmasına neden olduğunu, davalıya gönderilen ihtarnameye verilen cevapta talebin kabul edilmediğini, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 138 inci ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı) 2 inci maddesi gereğince dava konusu motorin mal alımına ait sözleşmenin değişen koşullar sebebiyle müvekkil şirket bakımından aşırı ifa güçlüğüne yol açtığını ileri sürerek taraf menfaatleri ve çıkar dengesi gözetilerek motorin bedelinin belirlenmesini ve sözleşme süresi sonuna kadar ayrıca bir fiyat farkı uygulaması yapılmamasına karar verilmesini, 6098 sayılı Kanun'un 138 inci maddesi gereğince sözleşmenin yeni koşullara uyarlanmasını, bunun mümkün olmaması halinde sözleşmenin feshine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, EPDK'nın 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 10 uncu maddesi gereğince piyasaya herzaman müdahale edebileceğini, bu hususun sektörde faaliyet gösteren tüm firma, kurum ve kuruluşlarca da bilindiğini, zaman zaman EPDK'nın bu tür müdahalelerinin olduğunu, tavan fiyat uygulaması yaptığını, anılan bilgiye sahip olan davalının sözleşmeyi kendi özgür iradesi ile imzaladığını, davacının kastetmiş olduğu sözleşme hükümlerini tamamen kendi yorumu ve çıkarlarını gözeterek yorumladığını, haksız mesnetsiz birim fiyat artışı ve kazanç elde etmek istediğini, 6098 sayılı Kanun'un 138 inci maddesi koşullarının gerçekleşmediğini, taraflar arasında yapılan sözleşmenin 4735 sayılı kamu ihale sözleşmeleri kanununa göre hazırlandığını, sözleşmenin 25.1 inci maddesinde mücbir sebeplerin düzenlendiğini, EPDK'nın tavan fiyat uygulamasının mücbir sebep olarak ön görülmediğini, fiyat farkının hangi alımlarla ilgili olarak uygulanacağı hususunun bakanlar kurulunun yetkisinde olduğunu, davacının basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülüğü olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu olan sözleşmeye uygulanacak 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 4 üncü maddesine göre bu kanuna göre düzenlenecek sözleşmelerde ihale dökümanında yer alan şartlara aykırı hükümlere yer verilemeyeceği, bu kanunda belirtilen haller dışında sözleşme hükümlerinde değişiklik yapılamayacağı ve ek sözleşme düzenlenemeyeceği, 10 uncu maddesinde de mücbir sebep olarak kabul edilebilecek hallerin belirtilmiş olduğu, sözleşmenin 15 inci maddesinde ise, sözleşmede hangi hallerde değişiklik yapılabileceği hususunun düzenlendiği, taraflar arasında imzalanan 24.07.2013 tarihli sözleşmenin 6 ve 14 üncü maddesi ile diğer maddelerinin değerlendirilmesinde, EPDK'nın 21.03.014 tarihli 4927 sayılı kararının mücbir sebep olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, ayrıca 4734 ve 4735 sayılı Kanun'larda hüküm bulunmaması halinde genel hükümlere göre hareket edileceği, Kamu İhale Kurulu'nun EPDK'nın piyasada oluşan petrol tavan fiyatlarına müdahalesinin mücbir sebep sayılmacayağına ilişkin kararlarının bulunduğu, 6098 sayılı Kanun'un 138 inci maddesinin uygulanmasının koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri