muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/143, Karar No: 2016/254, Tarih: 26.01.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/143 E.  ,  2016/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22/05/2015 tarihli 2014/217 esas ve 2015/290 karar sayılı kararı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER :

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında, .... Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 22/05/2015 tarihinde 2014/217 esas ve 2015/290 karar sayı ile mahkûmiyet kararı verilmiş, hüküm Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 24/11/2015 tarihinde 2015/4754 esas ve 2015/33035 karar sayı ile "Sanık açısından hukuka uygun olarak elde edilmiş bir uyuşturucu veya uyarıcı madde olmadığından, suçun maddi konusunun da bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu durumlara bağlı olarak, isnat olunan suçun unsurları oluşmadığından, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykıdır.

Açıklanan nedenlerle; isnat olunan suçun maddî konusu olan uyuşturucu maddenin hukuka aykırı yöntemle elde edilmesi nedeniyle hükme esas alınamayacağı ve buna bağlı olarak suçun unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması" sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ :

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; "önleme arama kararına dayanılarak yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu maddenin sonuçta bir Mahkeme kararına dayanılarak ele geçirildiği, bu nedenle delillerin hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinin ileri sürülmesinin mümkün olmadığı, sanık ya da müdafinin hiç bir aşamada arama kararının mahiyetine ve uygulanma şekline ilişkin itiraz ve yakınmada bulunmadıkları, bu durumun elde edilen delillerin sıhhati konusundaki şüpheyi ortadan kaldırdığı, diğer yandan sanığın yargılama aşamasındaki özgür iradesi ile bildirdiği tevil yollu ikrarının da suçun sübutu için yeterli olduğu, bu durumda etkin pişmanlık hükümlerinin tartışılması gerektiği, bu nedenlerle suçun sübutuna ilişkin yerel Mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmediği" belirtilerek Dairemizin bozma kararının kaldırılması ve Yerel Mahkeme hükmünün onanması istenmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

Dairemizin itiraza konu kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine,

2- 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 2. fıkrası uyarınca itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine,

2- 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 2. fıkrası uyarınca itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,

26.01.2016 tarihinde Üye ...'nun itirazın kabulü ile hükmün onanması gerektiğine ilişkin karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Olay tutanağına göre, sanığın.... plakalı yolcu otobüsü ile doğu illerinden temin ettiği uyuşturucu maddeyi.... üzerinden ....'a sevk edeceğine ilişkin alınan istihbari bilgiler üzerine, söz konusu otobüs... otogarında kolluk görevlilerince durdurulmuş ve önleme arama kararı dayanak gösterilerek yapılan aramada 22 nolu koltukta oturduğu tespit edilen sanığın bagajdaki valizinde net 237 gram eroin ele geçirilmiştir.

İstihbari bilginin tek başına delil değeri yoktur. Somut olaylara dayanmayan, soyut iddia, bilgi ve tahminler, adli soruşturmanın başlatılması için yeterli görülemez. Dolayısıyle, istihbari bilgi alınmasıyla adli soruşturmanın başladığını kabul etmek mümkün olmadığı için, yapılan işlem önleyici tedbirler kapsamındadır.

Adli soruşturma Cumhuriyet savcısının olayı öğrenmesiyle başlar. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.10.2006 gün ve 165-213 sayılı kararında da soruşturma evresinin, suç şüphesinin Cumhuriyet savcısı tarafından öğrenilmesi ile başlayacağı kabul edilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 2. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde soruşturma; "kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evre" olarak tarif edilmiştir.

CMK'nın 160. maddesi "suçun işlendiğini öğrenen" Cumhuriyet savcısının görevini düzenlenmiş, aynı kanunun 158. maddesi ise, suça ilişkin ihbar ve şikâyetlerin Cumhuriyet Başsavcılığına iletilmesini kurala bağlamış, başka mercilere yapılan ihbar veya şikâyetin gecikmeksizin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi zorunluluğunu getirmiştir. Tüm bu düzenlemeler, soruşturmanın Cumhuriyet savcısının suç şüphesini öğrenmesiyle başlayacağını ortaya koymaktadır.

Dolayısıyle; soruşturma, suçun işlendiğinin yetkili merci olan Cumhuriyet savcısı tarafından öğrenilmesiyle başlamış olacağından, olay tutanağında alındığı belirtilen istihbari bilgi, başlangıç şüphesi oluşturacak nitelikte olmayıp "tehlike" boyutunda değerlendirilmesi gereken bir bilgi olduğu için, kolluk görevlilerinin önleme arama kararı ile yaptıkları aramanın hukuka uygun olduğu düşüncesindeyim.

Ayrıca sanık, tüm aşamalarda olayı kabul etmiş, başkasından aldığı bu valiz içerisindeki maddenin eroin olduğunu bilmediğini, bunu spor ilacı olarak bildiğini belirtmiştir.

Çoğunluğun dayanak yaptığı Ceza Genel Kurulu kararlarındaki dosyalara konu olaylar, bizim olayımızdan farklı olduklarından, her olayın kendi şartları içinde değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ayrıca sanık, tüm aşamalarda olayı kabul etmiş, başkasından aldığı bu valiz içerisindeki maddenin eroin olduğunu bilmediğini, bunu spor ilacı olarak bildiğini belirtmiştir.

Çoğunluğun dayanak yaptığı Ceza Genel Kurulu kararlarındaki dosyalara konu olaylar, bizim olayımızdan farklı olduklarından, her olayın kendi şartları içinde değerlendirilmesi gerekmektedir.

Anlatılan nedenlerle, mahkemenin gerekçesi ve delilleri değerlendirmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, itirazın kabulü ile hükmün onanması gerektiği kanısını taşıdığımdan, itirazın yerinde görülmediğine ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 26.01.2016
Yargıtay — Esas No: 2023/1403, Karar No: 2023/5761, Tarih: 01.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1403 E.  ,  2023/5761 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1025 E., 2022/1456 K.

...

...

...

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayancık Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/156 E., 2022/126 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... Köyü çalışma alanında 3402 ... Kadastro Kanunu’nun (3402 ... Kanun) Ek-4 üncü maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, 226 ada 6 parsel ... taşınmaz, beyanlar hanesine, "6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır. 2009 yılından beri müştereken 1/2 hissesi ..., 1/2 hissesi ... kullanımındadır." şerhi verilmek suretiyle, tarla vasfıyla, Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı ... dava dilekçesinde; kullanım kadastro sırasında, ... ada 6 parsel ... taşınmazda hak sahibi olarak davalılar adına tespit yapıldığını, hak sahipliği yönünden yapılan bu tespit ve tespite dayalı olarak oluşturulmuş bulunan tapu kaydının hatalı bulunduğunu ileri sürerek, taşınmazın beyanlar hanesine kullanıcı olarak kendi adına şerh verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçelerinde; dava konusu ... ada 6 parselin kullanımına 2009 yılında başlanıldığını, taşınmazın temizlenerek önce ahır yapıldığını, daha sonra yol açıldığını, odunluk, tavuk pini ve kurulak yapısı yapıldığını ve bu yapılara ait 2018 yılında yapı kayıt belgeleri olduğunu, taşınmaz üzerinde hayvancılık ve ziraat yapmak suretiyle nizasız ve fasılasız zilyetliklerinin devam ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçelerinde; dava konusu ... ada 6 parselin kullanımına 2009 yılında başlanıldığını, taşınmazın temizlenerek önce ahır yapıldığını, daha sonra yol açıldığını, odunluk, tavuk pini ve kurulak yapısı yapıldığını ve bu yapılara ait 2018 yılında yapı kayıt belgeleri olduğunu, taşınmaz üzerinde hayvancılık ve ziraat yapmak suretiyle nizasız ve fasılasız zilyetliklerinin devam ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "dava konusu taşınmazın davacı tarafça uzunca süredir kullanılmadığının, davacı tarafın 1980 - 1990'li yıllarda dava konusu taşınmazın kullanımını fiili olarak terk ederek sahipsiz bıraktığınının dinlenen tanık beyanlarından anlaşıldığı, kadastro tespitinden sonra yapılan 16.11.2015 tarihli beyanname ile 101 ada 1 parsel ... taşınmazın ifraz edilerek 101 ada 167 parsel ... taşınmazın oluştuğu, iş bu ifraz tarihininden önce 2009 yılından itibaren davalıların dava konusu taşınmazı tel örgü çekerek tavuk besleme, bahçe ve kuruluk vasfı ile ekonomik olarak yarar elde edecek şekilde fiilen kullandıklarının tanık beyanları ile ispatlandığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; " icra edilen keşif esnasında dinlenilen tanıklardan ...'in beyanında, dava konusu taşınmazı, davalıların 2010 yılından itibaren tavuk beslemek amaçlı kullanmaya başladıklarını, ancak daha sonra bahçe yaparak ve çeşitli yapılar yaparak davalıların kullandığını, dava konusu taşınmazı kullanmaya başlayınca davacının gelerek kendisine ait olan yeri neden kullanmadıklarını sorduklarını, davalıların ise sadece tavuk beslemek amaçlı kullandıklarını söylediklerini, daha sonra davacının felç geçirip hastalandığı için ilgilenemediğini; mahalli bilirkişilerden olan ...'nın beyanında, davalıların taşınmazı kullanırken kimseden izin almadıklarını, kendilerine ait yapılarını dikerek sahiplenmeye çalıştıklarını ifade ettiklerini, nizalı taşınmaz üzerindeki davalılarca inşaa edilen ve geçtiğimiz 2021 kışında tamamı yıkılan samanlık veya ambar olduğu düşünülen taşınmazların sırf fiili kullanım izlenimi yaratmak ve bu yolla hak sahipliği kısmına kendilerini yazdırmak üzere alelacele davalılarca yaptırıldığını, bu hususun hakkın kötüye kullanılması ve resmi makamları aldatma niteliğinde olduğunun göz önünde bulundurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak davanın reddine karar verilmesinin usule ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuz

C. Gerekçe ve Sonuz

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kullanım kadastrosunun amacının, 6831 ... Orman Kanunu' nun (6831 ... Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman dışına çıkartılan taşınmazları Hazine adına tescil ederken, taşınmazlar üzerinde tespit günü itibariyle fiili kullanımı bulunanların ve muhdesatların tespit edilerek tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesi olup, kullanım kadastrosu sırasında beyanlar hanesinde kullanıcı olarak gösterilebilecek kişilerin kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazı ekonomik amacına uygun olarak fiilen asli zilyet sıfatıyla kullanan kişiler olduğu, dosya kapsamındaki delillerden taşınmazın davalıların zilyetliğinde olduğunun tespit edildiği, çekişmeli taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak fiilen asli zilyet olarak kullandığının ispat yükü üzerinde olan davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle ve re'sen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 3402 ... Kanun'un Ek-4 üncü maddesine istinaden beyanlar hanesindeki şerhin terkini ile davacı adına kullanıcı şerhi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kanun'un Ek-4 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/19193, Karar No: 2014/26125, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19193 E.  ,  2014/26125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/233-2014/336

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3520, Karar No: 2024/5011, Tarih: 10.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3520 E.  ,  2024/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3185 E., 2022/3368 K.

SUÇ : Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile sanığın fikri içtima hükümleri gereği tek bir suçtan mahkumiyetine dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün mahiyetinde değişiklik yapılması nedeni ile tebliğnamede belirtilen düşüncenin aksine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 06.04.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın, 6136 Sayılı Kanuna aykırı şekilde ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma, yasak bıçak bulundurma suçlarından cezalandırılması ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmesi talep olunmuştur.

2. İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2019 tarih, 2018/434 Esas ve 2019/1040 sayılı Kararı ile sanığın, 6136 sayılı Kanuna aykırı olarak, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan, 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aracından bulundurma suçundan 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kanuna aykırı şekilde bıçak bulundurma ve sırf saldırıda kullanmak amacı ile bıçak taşıma suçlarından ise ayrı ayrı 5 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin, 12.12.2022 tarihli ve 2022/3185 E., 2022/3368 Karar sayılı karar ile istinaf başvurusunun kabulüne ve sanığın eylemlerinden dolayı fikri içtima hükümleri uyarınca tek bir 6136 sayılı Kanuna aykırı olarak, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan, 1yıl 8 ay hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri;

Atılı suçu işlememesine rağmen mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın aracında ve konutunda 6136 sayılı Kanun kapsamında olduğu belirlenen ruhsatsız silah ve bıçak ele geçirildiği

iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri;

Atılı suçu işlememesine rağmen mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın aracında ve konutunda 6136 sayılı Kanun kapsamında olduğu belirlenen ruhsatsız silah ve bıçak ele geçirildiği

iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Anayasa Mahkemesi’nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “”...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin “...seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdii edilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin, 12.12.2022 tarihli ve 2022/3185 E., 2022/3368 Karar sayılı kararının sair yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.

...