muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3855, Karar No: 2014/8433, Tarih: 19.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3855 E.  ,  2014/8433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın , mağdureye yönelik oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna uyan, 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 103/3 ve 103/4. maddeleri uyarınca verilen ceza, 15 yılı geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, aynı Kanunun 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince 20 yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, anılan kanun maddeleri gereğince hakkaniyet kuralları gözetilerek uygun bir ceza tayini gerektiği halde, 103/6. maddenin uygulama dışı bırakılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10396, Karar No: 2008/17943, Tarih: 18.11.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/10396 E.  ,  2008/17943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Araban İcra (Hukuk)  Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Uyuşmazlık 3.kişinin İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

İstihkak davalarına genel hükümler çerçevesinde ve basit yargılama usulüne göre bakılır.(İİK md 97/11,HUMK.md.507-511)Bu nedenle incelemenin duruşmalı yapılması ve tarafların yöntemine uygun şekilde çağrılıp kanıtlar toplandıktan sonra karar verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; taraflar usule uygun şekilde çağrılmış ve yargılama süreci başlatılmıştır.Ancak,17.10.2007 tarihli oturuma taraflar gelmemiş ve bir mazerette bildirilmemiştir.Bu durumda,HUMK 409 .maddesi gereğince  dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi  gerekirken  esas hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Kabule göre ise, davalı Kurum 5502 sayılı Yasanın 36.maddesi gereğince yargı harcın muaf olduğu  halde ,harçtan  sorumlu tutulması da  hatalıdır,

O halde ,davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır,

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.11.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11439, Karar No: 2006/12629, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11439 E.  ,  2006/12629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17369, Karar No: 2012/25134, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/17369 E.  ,  2012/25134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ili ... ilçesinde bulunan murisleri ... ve ...'a ait 1330 parsel sayılı taşınmaz ve murisi ... ...'a ait 1329 parsel sayılı taşınmazı diğer hissedarlarla da anlaşarak hisselerini satın aldığını, bu taşınmazları 2007 yılında Gayrimenkul Satış Sözleşmesi gereğince davalıya haricen sattığını, taşınmazların tarım arazisi olması nedeniyle devrinin verilmesinin mümkün olmadığının öğrenmesi nedeniyle bu durumu davalıya anlattığının ve taşınmazlarda hiçbir değişiklik yapmamasını özellikle taşınmazların üzerinde ki ağaçları kesmemesini belirttiğini ancak davalının ağaçları kestiğini ve temel kazdığını, taşınmazların değerinin önemli ölçüde değer kaybettiğini belirterek zararının tazmini için fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 3.028,75 tl maddi tazminat, 3.000,00 tl manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, 1 yıllık zamanaşımı süresi dolduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davada davacı haricen davalıya sattığı taşınmazların devrinin mümkün olmadığını öğrenmesi nedeniyle sözleşmeyi feshetmiş, davalıdan aldığı satış bedelini iade ettiğini, ancak davalının taşınmaz üzerindeki ağaçları keserek ve temel kazarak taşınmazın değerini düşürdüğünü ileri sürmüş ve zararın tazmini için bu davayı açmıştır.

Mahkemece davacının somut zararı öğrendiği tarihten itibaren davanın açıldığı tarihe kadar 1 yıllık zamanaşımı süresi dolduğundan davanın reddine karar verilmiş ise de, BK.125.madde uyarınca taraflar arasında geçersiz de olsa bir sözleşme ilişkisi bulunduğundan 10 yıllık bir zamanaşımı söz konusu olup dava tarihi itibariyle bu süre dolmadığından mahkemece işin esası incelenip sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 7.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13424, Karar No: 2013/15476, Tarih: 11.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/13424 E.  ,  2013/15476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, sanık Velinin ormanı sürüp ektiği ihbarı yapılması üzerine mahale gidildiğinin yazılı bulunmasına, sanığın duruşma aşamasında dava konusu yerin öncesinde kendilerine ait olup ekilip biçildiğini, kadastro çalışmalarından sonra yeri terk ettiğini beyan etmesine, orman memurlarının olay yerine gidildiğinde hakkında mahkumiyet kararı verilen sanığın eşini suça konu yerde görüp tespit yapmalarını engellemek için yolu taşla kapatması üzerine yaya olarak mahale gittiklerinde yerin çoğunun sürülüp ekildiğini tespit ettiklerini ifade etmelerine göre hayatın olağan akışı ile çelişir kabul ile karı koca olan sanıklardan Keziban hakkında suçun subuta erdiğinin kabulü ile mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken sanık ... hakkında yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15016, Karar No: 2013/8109, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15016 E.  ,  2013/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ...'in reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan hükümlü ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ... ile hükümlü ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'in reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve 5237 sayılı TCK hükümlerinin lehe sonuç doğurduğunun kabulüyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.02.2007 gün ve 2006/26 Esas, 2007/37 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanık ... hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... haklarında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklara isnat olunan suça 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihleri olan 2001 yılı Ekim ayı ve 2003 yılı ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Hükümlü ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca hükümlünün yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan Kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükümlü hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Kanuna aykırı, hükümlü müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13122, Karar No: 2019/95, Tarih: 15.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/13122 E.  ,  2019/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile maliki olduğu konutun 450.000,00 TL bedelle satışına aracılık etmesi hususunda sözleşme imzaladıklarını, konutun satışı için gayret sarf edip alıcı bulduklarını, devir aşamasında satıcının satıştan vazgeçmesi nedeniyle aralarındaki simsarlık sözleşmesinde yazılı cezai şarta istinaden icra takibi yaptıklarını, davalı tarafça icra takibine haksız olarak itiraz edilerek durdurulduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, taşınmazı 500.000,00 TL ye satmak istemesine rağmen davacının 450.000,00 TL edeceğini söyleyerek fiyatı düşürdüğünü, ancak internette satış fiyatını 500.000,00 TL olarak gösterdiğini, 3. şahısla yapılan satış protokolünün kendisince imzalanmadığını, davacıya güveninin sarsıldığını ve satımdan bundan dolayı vazgeçtiğini, ancak davacıya satımdan vazgeçtiğini belirtir talimat içeren bir belge vermediğini, sözleşme süresi bitmeden davacının icra takibine başladığını, cezai şartı içeren maddede ise satıştan vazgeçilmesi halinin düzenlenmediğini bu nedenlerle cezai şartın uygulanamayacağını, halen taşınmazda oturduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle, 3.000,00 TL tutarın, dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davaya konu geriye kalan talebin ise reddine, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut uyuşmazlık, simsarlık sözleşmesinden kaynaklı alacağın teminine ilişkin olarak başlatılan icra takibine davalı tarafından yapılan itiraz ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Dava, itirazın iptali davası olmakla mahkemece alacak davası gibi görülerek hükümde, takibin devamına yönelik olmayan bir hüküm kurulmuş; gerekçede ise “... davacının davasının kısmen kabülüne, itirazın kabülüne karar verilen 3000 TL yönünden iptaline, davacı tarafça başlatılan icra takibinin yargılamayı gerektirir özellikler taşıması nedeniyle muayyen olmadığı sonucuna ulaşılarak icra inkar tazminatı talebinin reddine dair...” kelimeleriyle itirazın iptali kararı verilmiştir, kararın bu haliyle infaz imkanı olmadığı anlaşılmakla HMK'nun 297/son madde ve fıkrası gereğince hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5611, Karar No: 2024/4013, Tarih: 27.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/5611 E.  ,  2024/4013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/19 E., 2016/94 K.

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, hakaret, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 125/1-4, 86/2-3-a maddesine uyan tehdit, yaralama ile hakaret suçlarının ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında (6136 sayılı Kanun) 13/1. maddesine aykırılık suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/2-a maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşıldığından sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 02.03.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3785, Karar No: 2018/4049, Tarih: 08.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3785 E.  ,  2018/4049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/1 maddesi yollaması ile TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62/1, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Dairemizin 24.04.2017 tarih 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilk derece kararında ve 14.07.2017 tarih 2017/1143 - 4758 sayılı ilamında açıklandığı üzere,

silahlı terör örgütü olduğuna karar verilen FETÖ/PDY yapılanmasına üyelikten hüküm verilirken, hüküm fıkrasının 1. maddesinde atıf maddesi olarak silahlı terör örgütlerine uygulama imkanı bulunmayan 3713 sayılı Kanunun 7/1 maddesinin gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün birinci fıkrasından "3713 sayılı kanunun 7/1, maddesi yollamasıyla" kısmı çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.