muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3266, Karar No: 2023/3486, Tarih: 24.05.2023

içeriye aldığını beyan ettiği görülmekle çelişkili savunmaları suçtan kurtulmaya yönelik olarak değerlendirilmiş ve mahkememizce savunmalarına itibar edilmemiş; mağdurenin sanık evden ayrıldıktan sonra banyoya girdiği ve sanığa ait ayakkabı izlerini banyoda gördüğünü beyan etmesi üzerine dosyamız arasına alınan ve 24.04.2014 tarihli tutanak ile ikametin dışarıda bulunan banyo havalandırma penceresinin normal vücut yapısında bir insanın girmesine müsait olduğu ve 14.04.2014 tarihli Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğünce verilen uzmanlık raporunda da banyo pvc kasası dış yüzeyinde elde edilen parmak izinin sanık ...' e ait olduğunun bildirildiği ve sanık ...' in mağdurenin ikametine rızası olmaksızın evin banyo penceresinden girdiği sabit olmakla, tüm aşamalarda benzer anlatımlarda bulunan ve anlatımları dosya içerisinde bulunan uzmanlık raporu ile de doğrulanan, sanığı tanımayan ve sanığa iftira atmasını gerektirir bir husumeti bulunmayan mağdurenin anlatımlarına üstünlük tanınması gerekmiş, sanığın olay günü gece vakti mağdurenin rızası olmaksızın evine girdiği, mağdureyi cebir ve tehdit ile hürriyetinden yoksun bırakıp bağırıp yardım istemesini engellediği, mağdureyi zorla öptüğü göz önünde bulundurulduğunda sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel istismar ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Hükümden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve tutarsız beyanları, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın suç tarihinde on beş yaşından büyük mağdureye yönelik eylemini cebir, tehdit veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirdiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

C.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasındaki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve

açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu nazara alındığında, iddianamede sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede farklı gerekçe ile bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/317 Esas, 2014/408 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerined açıklanan nedenlerle Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/317 Esas, 2014/408 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3690, Karar No: 2010/4312, Tarih: 01.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3690 E.  ,  2010/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü, ... Mevkii 176 ada 157 parsel sayılı 17666,75 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle zeytinlik niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili dava dilekçesiyle; taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu,bu tür yerlerin imar, ihya ve zilyetlikle kazanılamayacağını, bu nedenle yapılan tespitin iptaliyle parselin Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 157 nolu parselin krokide (B) ile işaretli 1095,55 m², (C) ile işaretli 2017,11 m² ve (D) ile işaretli 357,35 m²'lik kısmların parselden ifrazı ile 176 adaya ait en son parsel numarası ile aynı vasıfla Hazine adına tesciline, (B) kısmı üzerinde bulunan 30 yaş civarında 36 adet zeytin ağacının, (C) kısmı üzerinde bulunan 30 yaş civarında 66 adet zeytin ağacının, (D) kısmı üzerinde bulunan 8-10 yaş civarında 11 adet zeytin ağacının davalıya ait olduğunun 3402 Sayılı Yasanın 19/2 maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, krokide (A) ile işaretli 14196,74 m²'lik kısmın ise, yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından reddedilen (A) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasayla değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın temyize konu (A) bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 01/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11250, Karar No: 2013/14399, Tarih: 05.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/11250 E.  ,  2013/14399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/03/2011 tarih ve 2007/116-2011/88 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.07.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av....ile davalı .... A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından satın alınan kemik yoğunluk cihazlarının, Cargolux Airlines İnt. SA uçağıyla yurt dışından Türkiye'ye getirtilip Atatürk Havalimanı'nda davalının işlettiği antrepoya teslim edildiğini, ancak bu cihazların davalı tarafından müvekkiline teslim olunmadığını ileri sürerek, 120.000 USD karşılığı 171.852 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin taşıyıcı havayolu şirketlerine antrepo hizmeti verdiğini, taşıyıcıların ifa yardımcısı konumunda bulunduğunu, dava konusu zarara yol açan yangının DHMİ denetimindeki sundurmada meydana geldiğini, yangının başlaması ve büyümesi ile ilgili olarak müvekkiline bir kusur isnat edilemeyeceğini, dolayısıyla müvekkilinin haksız fiile dayalı bir sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini, davacı ile müvekkili arasında akdi ilişki olmadığından akde dayalı bir sorumluluğun da müvekkiline yüklenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu hasarın meydana gelmesine yol açan yangının DHMİ'nin sorumluluğundaki binanın sundurma bölümünde çıktığı, kısa zamanda yayılan yangının davalının işleticisi olduğu antrepoya sirayet ederek davacıya ait malların hasarlanmasına sebebiyet verdiği, gerek yangının çıkmasında gerekse yayılmasında davalı şirketin herhangi bir kusurunun olmadığı, davalı şirketin sorumluluğunda bulunan malların güvenliğini sağlamak için her türlü önlemi aldığı, davalının haksız fiil hükümleri uyarınca meydana gelen zarardan sorumlu bulunmadığı, akdi ilişki yönünden de davalının sorumluluğunu gerektirecek bir akde muhalefetin söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıya teslim edildiği iddia edilen emtianın, yangına dayalı olarak antrepoda hasar görmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece meydana gelen hasardan davalının sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıya teslim edildiği iddia edilen emtianın, yangına dayalı olarak antrepoda hasar görmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece meydana gelen hasardan davalının sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, taraflar arasında davacıya ait emtianın yurt dışından havayolu ile İstanbul'a geldikten sonra davalının işlettiği Atatürk Hava Limanı'nda bulunan antrepoya bırakıldığı ve emtia burada iken çıkan yangın nedeniyle emtianın yanarak zayi olduğu hususlarında ihtilaf yoktur. İhtilaf, davalının oluşan zarardan sorumlu olup olmadığı, sorumlu ise hangi sıfatla ve ne miktarda sorumlu olduğu hususlarında toplanmaktadır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, taşıyıcı havayolu şirketlerine antrepo hizmeti verdiğini, taşıyıcının ifa yardımcısı olduğunu savunmuştur. Ancak, mahkemece hükme esas alınan raporda bu savunma üzerinde hiç durulmamış, yalnızca haksız fiil sorumluluğunun koşulları tartışılarak davalının haksız fiil hükümlerine göre zarardan sorumlu olmadığı açıklanmıştır.

Davalının ardiye işleticisi olduğu konusunda bir tartışma bulunmamaktadır. Ardiye sahibinin Borçlar Kanunu’nun 474. maddesi gereğince kendisine muhafaza edilmek üzere teslim edilen emtiayı özenle koruma borcu bulunmaktadır. Bu bağlamda DHMİ sundurmasında meydana gelip, davalı antreposuna sirayet ettiği iddia edilen yangınla ilgili olarak, davalı ardiye sahibinin, davacıya ait malların yangından zarar görmesini önleyici ne gibi tedbirler alabileceği, yangın aşamasında malları kurtarmak bakımından gerekli her türlü özeni gösterip göstermediği hususları incelenmemiştir.

Bu itibarla, mahkemece, içinde hava taşıma hukuku konusunda uzmanlığı bulunan bir bilirkişinin de bulunduğu yeni bir heyetten, tarafların iddia ve savunmaları ile alınan bilirkişi raporuna karşı davacı tarafın yaptığı itirazları değerlendiren, buna göre davalının hukuki durumu ile oluşan hasardan dolayı sorumlu olup olmadığı, sorumlu ise miktarının ne olduğunu belirleyen rapor alınmak suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, taktir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8523, Karar No: 2013/10248, Tarih: 17.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8523 E.  ,  2013/10248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen su kesme işleminin iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili müvekkilinin, davalının .... numaralı konut su abonesi olduğunu, müvekkiline ait abonelikte kullanılan suyun müvekkilinin babasına ait şirketin su borcundan dolayı kesildiğini, su borcu bulunan şirketle müvekkilinin bir ilgisinin bulunmadığını iddia ederek; davalı kurumun yaptığı su kesme işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının anne babası hakkında su borcundan dolayı icra takibi başlatıldığını, takibin kesinleştiğini, borçluların su kesme işlemi uygulanan adreste ikamet ettiklerinin tespit edildiğini, adreste menkul haczi yapıldığını, akabinde de o adresteki abonenin suyunun kesildiğini, yapılan su kesme işlemin yönetmelik hükümlerine uygun olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının su kesme işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; abone olunan suyun kesilmesi işlemin iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının yakınlarının su borcundan dolayı davacı abonenin suyunun kesilip kesilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Abonelik sözleşmesi tüketici ile satıcı/sağlayıcı arasında yapılır. Yapılan sözleşmenin niteliğine göre kural olarak bütün sözleşmelerde geçerli olan sözleşmelerin nispiliği ilkesi uyarınca, yapılan sözleşme sadece taraflar arasında hüküm ve sonuç doğurur.

Somut olayda mahkeme; Tarifeler Yönetmeliğinin 46. maddesinde düzenlenmiş olan "...Borcunu ödemeden aboneliği terk edenlerin diğer bir abonelikte kullandıkları su kapatılır." hükmüne ve abone sözleşmesinin 7. maddesindeki "Abone aboneliğini haber vermeden terk ettiği ve borç bıraktığı takdirde başka bir yerde kullandığı su, adına abonelik olsun veya olmasın borç ödenene kadar kapatılmasını abone peşinen kabul eder" hükmüne dayanmıştır.

Bu hükümlerin olayda uygulanması doğru değildir. Zira; suyu kesilen davacı abonenin davalıya herhangi bir borcu bulunmamaktadır. Borcunu ödemeyen davacının anne babası da suyu kesilen meskende abone değildir.

Hal böyle olunca mahkemece; sözleşmelerin nispiliği ilkesine aykırı olarak uygulanan su kesme işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

Bu hükümlerin olayda uygulanması doğru değildir. Zira; suyu kesilen davacı abonenin davalıya herhangi bir borcu bulunmamaktadır. Borcunu ödemeyen davacının anne babası da suyu kesilen meskende abone değildir.

Hal böyle olunca mahkemece; sözleşmelerin nispiliği ilkesine aykırı olarak uygulanan su kesme işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3951, Karar No: 2014/6240, Tarih: 16.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3951 E.  ,  2014/6240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürme

HÜKÜM : Yakın akrabayı öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nun 82/1-d, 53, 54, 63 uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın “kasten eşini öldürme” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık miidafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, sübuta yönelen yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 16/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

16/12/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafiileri Avukat ... ve ...'ın yokluklarında 18/12/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/9596, Karar No: 2012/29135, Tarih: 04.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/9596 E.  ,  2012/29135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.2.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.12.2012 (salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/3088, Karar No: 2023/9748, Tarih: 26.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3088 E.  ,  2023/9748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2239 Esas, 2022/2061 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/274 Esas, 2022/190 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 2488 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın konumu ve nitelikleri itibarıyla arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, taşınmaz için acele kamulaştırma dosyasında belirlenen bedelin düşük olduğunu, kamulaştırmadan arta kalan kısım yararlanmaya elverişli olmadığından arta kalan kısmın da kamulaştırılmasını, bu mümkün olmadığı takdirde bu kısımda meydana gelen değer azalışının dikkate alınmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin yüksek olduğunu, taşınmaz kuru arazi olduğu için kapitalizasyon faiz oranının %5 olarak kabul edilmesi gerektiğini, uygulanan objektif değer artışı oranının yüksek olduğunu ileri sürmüştür.