muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11898, Karar No: 2020/2946, Tarih: 23.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11898 E.  ,  2020/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermenin ve Kimse Yok Mu adlı yardım kuruluşuna bağışta bulunmanın müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenilmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma suçunun sübutu kabul edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Uygulanan kanun maddesi olarak Yargıtay bozma ilamı sonrası kazanılmış hak kuralını düzenleyen CMK’nın 307/5. maddesi yerine aynı maddenin 4. fıkrasının gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5271 sayılı CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün 4. bendinde “CMK’nın 307/4” ibaresinin çıkartılarak yerine “CMK’nın 307/5” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5629, Karar No: 2019/4779, Tarih: 21.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/5629 E.  ,  2019/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin tapuya şerhi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... 19 parselde kayıtlı olan ...4 apart nolu villa vasıflı taşınmaz üzerinde 04.10.1999 başlangıç tarihli ve 99 yıl süreli kira sözleşmesi ile önceki malik kiraya veren Kiriş Otelcilik A.Ş. ile kiracı davacı dışı ... arasında kira sözleşmesi yapıldığını ve kira sözleşmesinin tapuya şerh verileceğine ilişkin kayıt nedeniyle tapu kaydına ... lehine kira şerhinin işlendiğini, ... vefatı sebebiyle ... adına tapuya şerh edilmiş kira sözleşmelerini devralmış olan davacı lehine kira sözleşmesinin mahkeme kararı uyarınca tapuya şerh edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK’nin 1009. maddesinde arsa payı karşılığı inşaat, taşınmaz satış vaadi, kira, alım, önalım, gerialım sözleşmelerinden doğan haklar ile şerh edilebileceği kanunlarda açıkça öngörülen diğer hakların tapu kütüğüne şerh edilebileceği hükme bağlanmıştır.

Bu olanaktan yararlanarak tapu siciline şerh edilen kişisel hak, ayni hak niteliğini almamakla beraber, aynilik güç ve etkisi kazanmaktadır. Bu durumda dahi kişisel hak, yine herkese karşı ileri sürülememekte ancak konusu olan taşınmazla ilgili kişilere karşı ileri sürülebilme olanağına kavuşmaktadır. Bu nedenle kira sözleşmesinden doğan hak, esasında kişisel bir hak olmakla beraber ilgili olduğu taşınmazın tapu siciline şerh edildikten sonra ayni hak tesiri de yapabilecek bir kişisel hak türü olarak kabul etmek gerekecektir.

Kiracıya kişisel bir hak sağlayan kira sözleşmelerinin TMK’nin 1009. ve Tapu Kanunun 26. maddeleri uyarınca tapu kütüğüne şerh edildiği tarihten sonra taşınmazda ayni hak kazanan kişilere karşı ileri sürülebilme olanağı kazanmaktadır. Çünkü kişisel hakkın tapuya işlenilmesiyle sonradan hak kazanan üçüncü kişiler bu konuda uyarılmış olur.

6098 sayılı TBK'nun 310. maddesinde '' Sözleşmenin kurulmasından sonra kiralanan herhangi bir sebeple el değiştirirse, yeni malik kira sözleşmesinin tarafı olur '' düzenlemesi mevcuttur.

6098 sayılı TBK'nun 310. maddesinde '' Sözleşmenin kurulmasından sonra kiralanan herhangi bir sebeple el değiştirirse, yeni malik kira sözleşmesinin tarafı olur '' düzenlemesi mevcuttur.

Kiracılığın devri TBK'nun 323. maddesi uyarınca; kiraya veren, kiracı ve kiralananı devralan üçüncü kişi arasında yapılan bir sözleşmedir. Bu devir sözleşmesi birlikte yapılabileceği gibi kiracı ile 3. kişinin anlaşmalarına kiraya verenin muvafakat vermesi ile de gerçekleşebilir. Kiracılığın devrinde ilk kiracı devreden çıkar ilk kiracının tüm hak ve yükümlülükleri devralan kiracıya geçer, devralan kiracı kiraya verene karşı sorumlu olur. Yine aynı kanunun 366. maddesinde de benzer düzenlemeye yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 1009. maddesinde, kira sözleşmesinin tapu kütüğüne şerh edilebileceği hususu düzenlenmiştir. Ayrıca, Türk Borçlar Kanununun 312. maddesinde, taşınmaz kiralarında, sözleşmeyle kiracının kiracılık hakkının tapu siciline şerhinin karlaştırılabileceği hükmüne yer verilmiştir. Taşınmaz kira sözleşmesinin tapu siciline şerh verilmesi hususunda iki taraf sözleşme yapabilir. Bu sözleşme kira sözleşmesinden bağımsız bir sözleşme olup, kira sözleşmesi içinde veya ondan ayrı olarak düzenlenebilir. Türk Medeni Kanunu ve Türk Borçlar Kanunundaki bu düzenlemeler gereğince kira sözleşmesinin şerh anlaşması olduğu sürece tapuya şerhi olanaklıdır.

Somut olayda, davaya dayanak yapılan 11.09.2001 başlangıç tarihli ve 99 yıl süreli kira sözleşmesi ile önceki malik kiraya veren Kiriş Otelcilik A.Ş. ile kiracı dava dışı ... arasında kira sözleşmesi yapıldığı, 14.08.2002 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile ...'ün bahsi geçen 11.09.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesini davacıya devrettiği hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin devri nedeniyle 11.09.2001 tarihli kira sözleşmesinin tüm şartları ve hükümleri ile davacıya devredildiğinin kabulü gerekir. 11.09.2001 tarihli kira sözleşmesinin özel şartlar 2. maddesinde; sözleşmenin tapu siciline şerh edileceği, 4. maddesinde; kira sözlemesinden kiracının mirasçılarının da aynı şartlarla yararlanacağı, 5. maddesinde; kira sözleşmesinin kiracı tarafından 3. Kişilere devredilebileceği düzenlenmiş olup, özgür irade ile taraflar arasında düzenlenmiş bu şartlar tarafları bağlar.

Yukarıdaki açıklamalara göre ; davalının TBK'nun 310. maddesi gereğince; dava konusu taşınmazı satın almakla kira sözleşmesinin tarafı olduğu, davacının kira sözleşmesinin devri ile, TBK'nun 323. maddesine göre de; ilk kiracının tüm hak ve yükümlülüklerinin devralan kiracıya geçeceği, sözleşmede, sözleşmenin tapu kütüğüne şerh edilmesinin karşılaştırılmış olması karşısında, kira sözleşmesinin tapu siciline şerhine yönelik isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere olmak üzere, 21.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3340, Karar No: 2021/7976, Tarih: 30.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3340 E.  ,  2021/7976 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ... 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ..., silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan hükümlü olarak bulunan ..., görevi yaptırmamak için direnme ve muhtelif suçlardan hükümlü olarak bulunan ..., silahlı terör örgütüne üye olmak ve muhtelif suçlardan hükümlü olarak bulunan ..., terör örgütü propagandası yapmak suçundan hükümlü olarak bulunan ..., terör örgütü propagandası yapmak ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçlarından hükümlü olarak bulunan ...'ın, kurum tesislerine, araç ve gereçlerine zarar vermek eylemleri nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-a maddesi gereğince 3 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmalarına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 06/08/2019 tarihli 2019/20 sayılı kararına karşı tüm hükümlüler tarafından yapılan şikayetlerin reddi ile disiplin cezalarının onanmasına dair ... İnfaz Hâkimliğinin 29/08/2019 tarihli ve 2019/1736 esas, 2019/1758 sayılı kararı ile anılan karara karşı ..., ..., ... ve ... tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2019 tarihli ve 2019/1309 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1-... 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 06/08/2019 tarihli ve 2019/20 sayılı ceza verme kararını takiben, hükümlülerin savunmalarını bizzat mahkeme huzurunda yapmak istediklerini beyan etmelerine rağmen, 4675 Sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun 6/2. maddesinde yer alan "Disiplin cezasına karşı yapılan şikâyet üzerine infaz hâkimi, hükümlü veya tutuklunun savunmasını aldıktan ve talep edilen diğer delilleri toplayıp değerlendirdikten sonra kararını verir. Hükümlü veya tutuklu, savunmasını, hazır bulunmak ve vekaletnamesini ibraz etmek koşuluyla avukatıyla birlikte veya avukatı aracılığıyla yapabilir. İnfaz hâkimi gerekli görmesi durumunda hükümlü veya tutuklunun savunmasını ceza infaz kurumunda da alabilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümlülerin savunmaları alınmadan karar verildiği,

2- Somut olayda, hükümlülerin bulunduğu koğuşta yapılan kontrol neticesinde 4,5 cm boyundaki 2 adet meyve bıçağının uçlarının kırılmış olduğunun tespit edilmesi üzerine başlatılan soruşturma sonucunda hükümlülerin kurum tesislerine, araç vegereçlerine zarar vermek eylemleri nedeniyle haklarında hücre hapsi uygulanmasına karar verilmiş ise de; hükümlülerin beyanlarında koğuşa ilk geldiklerinde odanın inşaat halinde olduğunu, genel temizlik yapmak amacıyla yere dökülmüş olan boya ve çimento kalıntılarını, kantinden kendi paralarıyla temin ettikleri meyve bıçaklarıyla temizlediklerini, sürtünmeden dolayı meyve bıçaklarının uç kısımlarının eridiğini belirterek suç kastı ile hareket etmediklerini bildirmelerine rağmen, anılan Hakimlik tarafından hükümlülerin söz konusu bıçakları nereden temin ettiklerine dair detaylı bir araştırma yapılmadığı, bu hususta yapılacak bir araştırma neticesinde hükümlülerin beyanlarının doğru olup olmadığı hususunda bir tespitte bulunulabileceği,

3-... İnfaz Hakimliğinin 29/08/2019 tarihli kararı ile hükümlülerin şikayetlerinde haklı olmadıklarından bahisle, şikayetlerinin ayrı ayrı reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca disiplin cezalarının onanmasına karar verilemeyeceği anlaşılmakla,

Hükümlüler ... ve ... yönünden ... İnfaz Hâkimliğinin 29/08/2019 tarihli ve 2019/1736 esas, 2019/1758 sayılı kararında,

Hükümlüler ..., ..., ... ve ..., bakımından ise itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi sebebiyle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2019 tarihli ve 2019/1309 değişik iş sayılı kararında,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16/06/2020 gün ve 94660652-105-46-966-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... İnfaz Hâkimliğinin 29/08/2019 tarihli ve 2019/1736 esas, 2019/1758 karar sayılı kararı ile ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2019 tarihli ve 2019/1309 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30393, Karar No: 2018/10823, Tarih: 15.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/30393 E.  ,  2018/10823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15/05/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat... ile karşı taraf adına Avukat ... ve Asil geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 09.02.1999-03.09.2013 tarih aralığında satış asistanı olarak en son 3.223,41 TL ücretle çalıştığını, satış asistanlığı yanında veteriner hekim olarak da çalıştığını, veteriner hekimlik dışında başka görevde çalıştırılamayacağı yapılan sözleşmenin 6/d bendinde belirtilmesine rağmen farklı bir işte çalıştırıldığını, davacıya sözleşmeden kaynaklı ücretlerinin ödenmediğini, bu hususta ... bildirimlerinin yapılmadığını, davacının 1999-2007 tarihleri arasında idari asistan olarak çalıştığını, bu dönemde kasa sorumluluğu da yaptığını, kasa tazminatının ödenmediğini, 2007 yılında satış asistanlığı görevi verildiğini ve davacıya kendi arabası ile şube dışında çalışacağının bildirildiğini, davacı ile araç taşıt sözleşmesi yapılarak yakıt ve araç bakım giderlerinin davalı şirket tarafından karşılandığını, davacının başka bir şubede çalıştırılmak istenmesi üzerine davacının şube dışında çalıştırıldığında sorumluluklarının ne olacağını araştırdığında sözleşmeden kaynaklanan ücretinin ayrı olarak ödenmesi gerektiğini öğrendiğini ve ... 29. Noterliği'nin 29.07.2013 tarih ve 14991 yevmiye sayılı ihtarname ile görev değişikliğini kabul etmediğini, veteriner hekimlik ücretlerinin tarafına ödenmesini talep ettiğini, davalı tarafın cevap vermemesi üzerine ... 37.Noterliği'nin 06.08.2013 tarih ve 19412 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile veteriner hekimlik ücretlerinin ve satış personeli olarak hak ettiği hak edişlerinin ödenmesini aksi takdirde iş akdinin haklı nedenle feshedileceğinin bildirildiğini, 01.08.2013 tarihinden itibaren servis kullanmasına izin verilmediğini, işe gidebilmek için taksi kullandığını, fişlerinin dosyaya sunulduğunu, 15.08.2013 tarihinde yıllık izin kullanmasını, izin dönüşünde uzlaşma sağlanacağının kendisine bildirildiğini, 03.09.2013 günü uzlaşma sağlanamayacağının anlaşılması üzerine iş akdini haklı nedenle feshettiğini, 15.10.2011 tarihine kadar haftanın 6 günü 06.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışmanın Bölge Çalışma Müdürlüğü'nün yazısı ile sabit olduğunu, 2011 yılı Ekim ayından sonra haftanın 6 günü 10.00-19.00 saatleri arasında, kışın 18.00'e kadar çalışıldığını, genel tatil ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek; kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, 09.02.1999-06.09.2013 tarihleri arasında çalıştığını, 04-05-06.09.2013 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi sebebi ile tutanak tanzim edildiğini, ... 2. Noterliği'nin 09.09.2013 tarih ve ... yevmiye sayılı ihtarnamesi ile iş akdinin feshedildiğini, davacı ile işveren arasında imzalanan iş sözleşmesinin 4. maddesinde maktu aylığa hafta tatili, genel tatil ücretleri ile yasal fazla mesai ücretlerinin dahil olduğunun belirtildiğini, davacının 270 saati aşan fazla çalışması ve tatil günleri çalışmasının bulunmadığını, ücretlerini ihtirazi kayıt koymadan aldığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında imzalanan "sorumlu yönetici olarak çalışacak veteriner hekim" sözleşmelerinde belirlenen ücretlerin, ücret miktarının tespitinde dikkate alınıp alınmayacağı hususu, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacının, 09.02.1999-03.09.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı anlaşılmıştır.

Taraflar arasında 13.12.2007 tarihinde düzenlenmiş olan iş sözleşmesinin başlığında pazarlama yazdığı, işe başlama tarihinin 09.02.1999 olarak belirtildiği, personelin yapacağı işler bölümünde ise idari asistanlık görevini ifa edeceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Bu tarihten sonra 11.03.2008, 14.12.2009, 28.04.2011 ve 05.06.2013 tarihli noterde düzenlenmiş “kırmızı et ve et ürünleri üretim tesislerinde sorumlu yönetici olarak çalışacak veteriner hekim — işveren sözleşmeleri” nin yapıldığı, 13.12.2007 tarihli sözleşmede aylık ücretin brüt 1.927,00 TL olarak belirlendiği, diğer sözleşmelerde ise 2008 yılı için net 1.520,00 TL, 2009 yılı için net 1.800,00 TL, 2011 yılı için net 1.900,00 TL, 2013 yılı için net 2.800,00 TL ücretin düzenlendiği görülmektedir.

Mahkemece, dava dilekçesinde yer alan “... Şube dışında çalışıtırıldığında sorumluluklarının neler olduğunu öğrenmek için araştırma yapmış ve bu araştırma sonucunda davalı şirket ile imzalamış olduğu sözleşmeden kaynaklanan ücretinin ayrı olarak ödenmesi gerektiği hususunu öğrenmiştir” şeklindeki beyan dikkate alınarak, bu tarihe kadar yapılan veterinerlik sözleşmeleri gereğince davacının ayrı bir ücret beklentisinin olmadığı, davacının işyerinde fiilen veteriner hekimlik görevi icra etmediği, davacının işyerindeki görevinin satış asistanı ve idari asistanlık olduğu gerekçesi ile veterinerlik sözleşmelerindeki ücretler, ücret miktarının hesabında dikkate alınmamıştır.

Taraflar arasında imzalanan "Kırmızı et ve et ürünleri üretim tesislerinde sorumlu yönetici olarak çalışacak veteriner hekim-işveren" sözleşmelerinde, sözleşmelerin dayanağı olarak "5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkındaki Kanun” ve bu kanuna dayanılarak çıkarılan “Kırmızı Et ve Et Ürünleri Üretim Tesislerinin Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik“ gösterilmiştir.

Bahsi geçen kanun ve yönetmelik hükümleri dikkate alındığında, davalı şirketin sorumlu yönetici olmaksızın çalışmasının mümkün olmadığı ortadadır.

İş sözleşmesi, kişisel ilişki kurulması ve karşılıklı borç doğurması özelliklerini barındırır. Iş sözleşmesi ile taraflar bir güven ilişkisi içerisine girerler.

İşçinin, işverenin kendisinden isteyeceği iş edimi için ifaya hazır olması, ona zamanaşımı süresinde ücret isteme hakkını verir.

İşletmenin faaliyetinin devamı için kanunen zorunlu tutulan bir görevi ifa etmek üzere davacı ile akdedilen sözleşmelerle birlikte davacıya aynı zamanda yasal bir sorumluluk da yüklenmiştir.

Bu nedenlerle, sözleşmelerdeki ücretlerin, ücret miktarının belirlenmesinde dikkate alınması gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.630.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.