muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/639, Karar No: 2019/4046, Tarih: 24.06.2019

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...’nün 494 ada 2 parsel(eski 158 ada 114parsel) sayılı taşınmazdaki ½ payını davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişler, yargılama sırasında davacılardan ...’nin ölümü üzerine mirasçıları tarafından davaya devam edilmiş, davalı ...’nün de yargılama aşamasında ölmesi üzerine mirasçılarına karşı davaya devam edilmiştir. Davalılar, mirasbırakanları ... ‘ın taşınmazı 2.459.500,00 TL bedel karşılığı satın aldığını, mirasçıların bir araya gelerek miras taksim sözleşmesi yaptıklarını, sözleşmede çekişme konusu taşınmazda davacıların bu nedenle miras hakkı kalmadığını, ayrıca dava konusu taşınmaz hakkında taraflar arasında kesin hüküm olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, mirasçılar arasında mirasın taksimine yönelik anlaşmalar yapıldığı ve davacılara da yapılan anlaşma gereği başka taşınmazların bırakıldığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen kararın davacılar vekili tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmü ortadan kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1907 doğumlu mirasbırakan ...'nün 02.03.1998 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ... ve kendinden önce ölen kızı ...'den olma torunları..., ... ve ...'yı bıraktığı, kız çocuklarından ... ile kendisinden önce ölen kızı ...'den olma torunları..., ... ve ...'nın davacı, kızı ...’nın ise davalı olduğu, mirasbırakan ...’nün 65 parsel sayılı taşınmazdaki 20/32 payını 31.07.1990 tarihinde davalı kızı ...’nın eşi olan damadı ...’a satış suretiyle devrettiği, ...’nın da 05.09.1990 tarihinde taşınmazı davalı ...’ya satış suretiyle temlik ettiği , kalan 12/32 payın ... tarafından 14.11.1990 tarihinde diğer paydaşlardan satın alındığı, taşınmazın tamamının ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26

.Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. Maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.Somut olaya gelince; toplanan deliller ,tüm dosya içeriği , emsal dosyalar ve davacılar tarafından mirasbırakana ait başka bir parsel için mirasçılardan ... aleyhine açılan ve derecattan geçerek kesinleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/234 Esas sayılı dosya içeriğinden mirasbırakan ...’nin davalı kızı ..., dava dışı çocukları ..., ... ve ...’a taşınmazlar temlik ettiği, mirasbırakanın ölümünden sonra mirasbırakanın taşınmaz temlik ettiği bu mirasçıların davacılardan ..., ... ve ...’nın anneleri ... ile ...’yi vekil tayin ederek , yine mirasbırakandan kalan bir kısım taşınmazlardaki paylarının bu vekiller aracılığı ile 3.kişilere satıldığı ve davacıların annelerinin, diğer mirasçıların aldıkları miras payı karşılığı olarak , vekaletname ile 3.kişilere satılan taşınmazlardaki pay bedellerini alarak taahhütnameler düzenledikleri anlaşılmaktadır

..., ... ve ...’nın anneleri ... ile ...’yi vekil tayin ederek , yine mirasbırakandan kalan bir kısım taşınmazlardaki paylarının bu vekiller aracılığı ile 3.kişilere satıldığı ve davacıların annelerinin, diğer mirasçıların aldıkları miras payı karşılığı olarak , vekaletname ile 3.kişilere satılan taşınmazlardaki pay bedellerini alarak taahhütnameler düzenledikleri anlaşılmaktadır.Her ne kadar mirasbırakanın yaptığı temlikler muvazaalı ise de , sonradan davacıların anneleri diğer mirasçılardan çekişme konusu taşınmazlardaki paylarının karşılığını dolaylı olarak tahsil etmişlerdir.Bu durumda iptal – tescil kararı verilmesi halinde diğer mirasçılar aleyhine haksız bir durum olacağı açıktır.Hâl böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1-a maddesi uyarınca ...Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2 maddesi gereğince dosyanın kararı veren ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9538, Karar No: 2017/13511, Tarih: 06.06.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/9538 E.  ,  2017/13511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 52/4, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde katılan ...'in yolda giderken yanına gelip "... abi beni tanımadın mı, ben... Bankasında veznedar olarak çalışıyordum, sen emekli olduktan kaç ay sonra maaş aldın" dediği, katılanın da 2,5 ay sonra maaş aldım demesi üzerine sanığın "bu 2,5 aya ilişkin tazminat almadınsa senin dosyanı ben gördüm bu tazminatı alabilirim ancak 2.000 TL vergisi var bu parayı bana ver, işini halledeyim" diyerek katılandan 2.200 TL para alarak kayıplara karıştığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 06/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16125, Karar No: 2014/10449, Tarih: 24.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16125 E.  ,  2014/10449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2012/649-2013/708

Davacı İ.. K.. vekili Avukat Kamil Keskin tarafından, davalı .. Gemi İnş. Basın Yayın San. Tic. Ltd. Şti vd aleyhine 15/11/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili Avukat Tü. K.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Çayırova müftüsü olarak görev yaptığını, süresinin dolması nedeniyle Trabzon İl müftü yardımcılığına tayin olduktan sonra Bölge Haber Gazetesi'nde 31/08/2012 tarihinde "İşte Müftünün Gidiş Sebepleri" manşetiyle yapılan haberde 16 başlık altında sayılan hususların gerçeğe aykırı olduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, haberde kamu yararı olduğunu, en azından görünür gerçeğe uygun olduğunu, manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davaya konu yayında kamu yararı bulunmadığı, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; davacının ilçe müftüsü olarak görev yaptığı, din adamlığı yanında idari görevlerinin bulunduğu, kamu yetkisini kullanan bir yönetici olduğu, eleştiriye katlanma yükümlülüğünün daha fazla olduğu, haberin bir kısmının idari soruşturmaya da konu olduğu, bu haliye davaya konu yayının görünür gerçeğe de uygun olduğu, haberin yapılmasında kamu yararı bulunduğu, haberin veriliş şeklinin haberin özü ile uyumlu olduğu, haberin bu hali ile hukuka uygunluk unsurlarını taşıdığı anlaşılmakla istemin tümden reddine karar verilmesi gerekir iken, yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5146, Karar No: 2019/11684, Tarih: 03.07.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/5146 E.  ,  2019/11684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...’un ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki onama düşüncesine uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın başka bir şüphelinin rapor işlemleri sırasında araç içerisinde beklerken, “kelepçe böyle mi takılır lan o.. çocuğu, seninle dışarıda teke tek görüşelim, okulda size bunları mı öğretiyorlar lan çaylak polisler, siz kelepçe takarak bir şey mi ispatlamak istiyorsunuz” dediği ve katılan polis memurunu yaraladığı olayda, sanığın katılanın hangi görevinin yapılmasına yönelik olarak tehdit ve kasten yaralama eylemlerini gerçekleştirdiği, gerekçeleriyle karar yerinde denetime imkan verecek şekilde gösterilmeden ve eylemlerinin kasten yaralama ve tehdit suçlarını oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11373, Karar No: 2023/1110, Tarih: 14.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11373 E.  ,  2023/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek Yeniden Esas Hakkında Verilen Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 17 inci maddesine dayanan tapu iptal ve tescili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı idare vekilinin istinaf başvuru talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; DSİ Genel Müdürlüğünün ... Projesi İnşaatı nedeniyle İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 858 parsel sayılı taşınmazın idarece kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedellerinin yatırıldığını ve noter tebligatlarının kamulaştırma tarihindeki maliklerin adına çıkartıldığını, Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/14 Esas, 1999/158 Karar sayılı dosyası ile idare aleyhine tezyidi bedel davası açıldığını, mahkeme sonucu hükmedilen bedelin de ödendiğini; ancak ferağ işlemi yapılmadığından taşınmazın idare adına tescil edilemediğini ileri sürerek 2942 sayılı Kanun'un mülga 17 nci maddesi gereğince taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar Fatma, Sema ve ... vekili Avukat ... cevap dilekçesinde; dava konusu parselin muris ...'dan kendilerine intikal ettiğini, murisin kamulaştırma bedeli almadığı gibi bedel artırım davası da açmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; davalıların aradan uzun yıllar geçmesi nedeniyle hangi taşınmazlarının kamulaştırıldığını hatırlamadıklarını, idare tarafından usulü işlemler gerçekleştirilmiş ise ve müvekkil tarafından bedel artımı davası açılmış ise bu durumun gelen evrakların incelenmesinden anlaşılacağını, haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine, mahkeme aksi kanaatte ise davalı taraf ferağ vermeye davet edilmediğinden yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/14 Esas sayılı dosyasında tezyidi bedel davası açan davalılar ..., ... ve ... ile Hatice Bekbaş mirasçıları yönünden davanın kabulüne, İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 858 No.lu parsel sayılı taşınmazın davalı kök muris ... adına olan tapu kaydının iptali kabul kararı verilen davalılar hisselerinin iptali ile davacı idare adına tapuya tesciline, davalılardan ... mirasçıları ile ... Özkan mirasçıları aleyhine açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın kamulaştırma belgelerinin ... Özkan ile ...'a noter aracılığıyla tebliğ edildiğini ve kamulaştırma bedellerinin ödendiğini, dolayısıyla bu kişilerin mirasçılarına karşı açılan davanın da kabulünün gerektiğini, ayrıca davanın açılmasına davalıların sebebiyet verdiği gözetilerek idare lehine vekalet ücretine hükmedilerek, davalılar lehine hükmedilen vekâlet ücretinin de kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 858 parsel sayılı 10.300.00 m² yüzölçümlü taşınmazın 1995 yılında davacı idare tarafından ... baraj inşaatı sebebi ile kamulaştırılmasına karar verildiğini, kamulaştırma noter tebligatlarının kamulaştırma tarihindeki malikler adına çıkartıldığını, kamulaştırma bedellerinin bankaya bloke edildiği ve bir kısım davalılar ..., ... ve ... ile Hatice Bekbaş tarafından Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/14 Esas sayılı dosyası ile tezyidi bedel davası açıldığını; ancak ferağ işlemi yapılmadığından eldeki davada 2942 sayılı Kanun'un mülga 17 nci maddesi gereğince taşınmazın idare adına tescilinin talep edildiği anlaşılmış olup kamulaştırılan taşınmazın 17 nci maddesine göre kamulaştırmayı yapan idare adına tesciline karar verilebilmesi için davadan önce kamulaştırma işleminin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ile birlikte kamulaştırma bedeli ile artırılan bedelin koşulsuz olarak mal sahibi adına bankaya bloke edilmesi, bir başka deyişle kamulaştırma işleminin adli ve idari yönden kesinleşmesi gerekmekte olup somut uyuşmazlıkta bedel artırım davası açan davalılar hissesi bakımından davanın kabulü ile tapu kaydındaki paylarının iptali ile idare adına tesciline, diğer davalılar bakımından ise kamulaştırma bedelinin depo edildiğine dair bir belge dosyaya sunulmadığından anılan davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurunun kısmen kabulü ile bir kısım davalılar bakımından davanın kabulüne karar verildiği gözetilerek, davacı taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilip kamu düzeni yönünden yapılan incelemeye göre ise haklarında açılan dava kabul ve reddedilen davalılar açıkça belirtilmeyerek infazda tereddüte yol açılması, karar başlığında davalı ... Bektaş'ın vekilinin kimlik bilgilerine yer verilmemesi ve yargılama sırasında öldüğü anlaşılan davalı ...'ın mirasçıları da karar başlığında gösterilmemesi hatalı olduğundan hükmün bu hususlardan düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar etmekle beraber, tüm davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırılan dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 86100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ile 371 inci maddeleri

2. 2942 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi.