muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4407, Karar No: 2015/8201, Tarih: 20.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/4407 E.  ,  2015/8201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/365664

MAHKEMESİ : Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/248 (E) ve 2013/656 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda, sayacın kaydettiği tüketim yönünden kaçak elektrik kullanımının söz konusu olmadığının belirtilmesi karşısında, sanığa atılı karşılıksız yararlanma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, mahkemece sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılmaması sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/04/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık A.. C.. hakkında 17/01/2013 tarihinde .... Mahallesi, ...... Sokak, No: .......-..../..... ....... Menemen adresindeki ticarethanede abone olmadan sayaç bağlamak suretiyle kaçak enerji kullandığından dolayı Kaçak Elektrik Tespit Tutanağı düzenlenmiş ve bu tutanağa dayanılarak 20/03/2013 tarihinde iddianame düzenlenerek 5237 sayılı TCK'nın 163. maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. Tespit anında sayacın gösterdiği endeks; 23335 Kwh olup, kaçak kullanılan bu elektrik miktarından dolayı katılan kurum sanıktan 47.272 TL talep etmiş, ancak sanık ödemede bulunmamıştır.

Sanık tutanak tutulan zemin katın bulunduğu dairenin 2. katında oturduğunu, tutanak tutulan yer ile ilgisinin olmadığını, sayacı kardeşi A..'in bağlattığını, bu işyerini bir ay kullandıklarını, aboneliğin olup olmadığını bilmediğini, suça konu yerin ağabeyine ait tapulu yer olduğunu, işyeri olarak kullandığını ve elektriği onun bağlattığını bildirmiştir. Kovuşturma aşamasında bu işyerini hiç kullanmadığını bildirmiş, atılı suçu kabul etmemiştir. Bu konuda tanık olarak bu yeri kullanan A.. ile elektriği bağlayan A.. U.. ve N.. C..'ın dinlenmesini talep etmiş, bu kişiler dinlenmemiş ve sanığın talebi ile bu tanıkların dinlenmesinden vazgeçilmiştir.

Olay yerinde elektrik mühendisinin katılımı ile keşif yapılmış, olay yerinin zemin ve 3katlı bir bina olup zemin katının üç dükkandan ibaret olduğu, bunlardan birinin garaj, diğer ikisinin depo olarak kullanıldığı, bu üç dükkanda toplam 8 adet 140 wattlık floresan lamba olduğu, ayrıca bahçede bir adet 2 Kw artezyan pompası olduğu, suça konu yerdeki sayacın imal yılının 2003 olduğu, bilirkişi tarafından bu sayacın 01/01/2004 yılında takılmış olabileceği, 01/01/2004 tarihi ile suç tarihine kadar 3304 gün kullanıldığı, bu durumnda 30 günlük tüketimin 212 Kw olduğu ve suça konu yerdeki elektrikli aletlerin miktarına göre aylık 212 Kw elektrik kullanımı uygun olup sayacın doğru kaydetmesini engelleyecek fiziki bir müdahalenin bulunmadığı ve bu nedenle kaçak elektrik tüketimi olmadığı yönünde kanaat bildirilmiş, bu rapora dayanılarak sayacın tüketimi doğru kaydetmesini engellemeye yönelik bir müdahale olmadığı gerekçesi ile suçu sabit olmayan sanığın beraatine karar verilmiş ve dairemizce oyçokluğu ile bilirkişi raporu içeriğine göre sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin savunmasının araştırılmasına gerek görülmeyerek beraat kararının onanmasına karar verilmiştir.

Öncelikle sanığın suça konu yerle ilgisinin bulunmadığına yönelik savunması araştırılmamış, bilirkişi raporu içeriğine göre sanığın beraatine karar verilmiştir. Halbuki bu araştırma yapılsa idi belki sanığın suça konu yer ile ilgisinin bulunmadığı belirlenecekti.

Dairemiz çoğunluğunun bilirkişi raporuna göre sanığın eyleminin suç oluşturmadığı gerekçesi ile beraatine ilişkin kararın onanması görüşüne katılmıyorum.

Bunun gerekçesini açıklamak istiyorum:

5234 sayılı TCK'nın 163/3 maddesi "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklindedir.

Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektriğin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmadan kullanılması ve tüketim miktarını engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde suçun oluşacağı belirtilirken "ve" bağlacının kullanılması nedeniyle maddede öngörülen her iki koşulun birlikte oluşması gerektiği dairemiz çoğunluğu tarafından ileri sürülmekte olup, bu şekilde yapılacak değerlendirmeye göre hemen hemen kaçak kullanımların birçoğu suç olarak kabul edilmeyecektir.

Halbuki abone olmadan elektrik kullanılması halinde suçun oluştuğunun kabulü gerektiği gibi abone olunup sayaca müdahale edilmesi halinde de suç oluşacaktır.

Halbuki abone olmadan elektrik kullanılması halinde suçun oluştuğunun kabulü gerektiği gibi abone olunup sayaca müdahale edilmesi halinde de suç oluşacaktır.

Kişinin kuruma haber vermeden ve abone olmadan sayacı takıp sayaca müdahale etmeden elektrik kullanması halinde suçun oluşacağının kabulü gerekir. Çünkü bu tür bir kullanıma kurumun rızası yoktur. Eğer sanık bir sayaç takmış ve sayaca müdahale etmeden uzun süre elektrik kullanmış ise, sanığın neden abone olmadığı araştırılıp haklı bir mazeretinin olmadığı hallerde suçun oluştuğunun kabulü gerekir. Ruhsat sorunları veya kendisinden önceki abonenin borcundan dolayı abone yapılmaması halinde sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine bende katılıyorum. Ancak hiçbir mazereti olmadan abone olmayıp elektrik kullanan sanığa yüklenen suçun oluştuğunun kabulü gerekir.

Kurum gerekli takibi yapıp elektriği kesebileceği ve alacağını hukuk mahkemelerinden isteyebileceği gerekçesi ile beraat kararı verilebileceği görüşüne katılmak mümkün değildir. Mazereti olmadan ve abone olmadan taktığı sayaçtan geçirmek suretiyle elektrik kullanan kişi yönünden, kurumun gerekli denetimi yapıp alacağını yasal yollarla alabileceği şeklindeki gerekçe maddenin özüne aykırıdır. Somut olayımızda olduğu gibi; 01/01/2004 tarihi ile 17/01/2013 tarihleri arasında, 9 yıldan fazla bir süre mazeretsiz bir şekilde abone olmadan ve bu süre içerisinde ödemede bulunmak için bir başvuruda bulunmadan elektrik kullanan kişinin karşılıksız yararlanma kastının olmadığını ve kurumun sayaçta belirlenen miktarın karşılığını hukuk mahkemesine başvurarak alma imkanının bulunduğu ileri sürülerek sanık hakkında verilen beraat kararının yerinde olduğunu kabul etmek kanımca doğru değildir. Aksi halde sadece abone olmadan ve sayaç taktırmadan doğrudan kaçak hat çekmek dışındaki tüm kullanımlar suç oluşturmayacaktır.

TCK'nın 163. madde başlığı karşılıksız yararlanmadır. Her olayda karşılıksız yararlanma kastının olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Abone olmadan ve kuruma haber vermeden sanık tarafından takılan sayaca ( bu sayaca sanığın her zaman müdahale etmesi ve bu müdahalenin tespit edilememesi yanında sayacı değiştirmesi de mümkündür) müdahalede bulunulduğu tespit edilmediği sürece sanık ne kadar kullanırsa kullansın, kullanılan miktar karşılığının tahsilinin mümkün olması nedeniyle atılı suçun oluşmayacağının kabulü ile sanığın beraatine ilişkin kararın onanması yönündeki çoğunluk kararına, sanığa atılı suçun yapılacak araştırma sonucuna göre kaçak kullanımın sanık tarafından gerçekleştirildiğinin belirlenmesi halinde suçun oluşacağı ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğum için katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/5536, Karar No: 2012/8875, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5536 E.  ,  2012/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sonucu Resuller Köyü çalışma alanında bulunan 110 ada 57 parsel sayılı 2878,52 metrekare ve 135 ada 5 parsel sayılı 10348,88 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve üzerlerindeki fındık ağaçlarının ... oğlu ...'in kullanımında olduğu şerhi verilerek, tarla niteliği ile davalı ... tespit ve tescil edilmiştir. Davacı, çekişmeli taşınmazların kendi zilyetliğinde olduğu ancak adının ... olmasına rağmen ... olarak tespit edildiğini belirterek, düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların beyanlar hanesinin, ''parsel üzerindeki fındık ağaçları ... oğlu ...'in kullanımında olup halen kendisine aittir'' şekilde tashihine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41692, Karar No: 2017/3639, Tarih: 23.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/41692 E.  ,  2017/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev nedeniyle usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 26/06/2014 tarihli ... isimli çocuklarını dünyaya geldiğini, müşterek çocuğun doğumundan 3 ay sonra tesadüfen down sendromu olduğunun teşhis edildiğini, ancak ne hamilelik döneminde ne de doğumdan sonra doktorlar tarafından müşterek çocuğun rahatsızlığının tespit edilmediğini belirterek fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla, müşterek çocuk özgür Fırat Yegin’in yanlış tedavi ile doğum yaptırılması sonucu davacı anne ... için 500.000,00-TL manevi tazminat ile şimdilik 500,00 TL maddi tazminatın, davacı baba Sedat Yegin için ise 500.000,00-TL manevi tazminat ile şimdilik 500,00-TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, DAVANIN GÖREV NEDENİ İLE USULDEN REDDİNE, dosya üzerinden karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, yanlış tedavi nedeniyle maddi manevi tazminat davası açmış, mahkemece davalılara dava dilekçesi tebliğ edilmeden dosya üzerinden görevsizlik kararı verilmiştir. Davalı ...-... SAĞLIK HİZMETLERİ SAN VE TİC. A.Ş. vekilince, dava dilekçesi, tensip zaptı tebliğ edilmeden görevsizlik kararının verilmesinin usule aykırı olduğu gerekçesiyle dosya temyiz edilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık, 6100 sayılı HMK'nın 114/c maddesi gereğince dava şartı olan “mahkemenin görevli olması” şartı hakkında taraf teşkili sağlanmadan karar verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda uyuşmazlık, 6100 sayılı HMK'nın 114/c maddesi gereğince dava şartı olan “mahkemenin görevli olması” şartı hakkında taraf teşkili sağlanmadan karar verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemenin görevli olması dava şartıdır (HMK. m.114/1-c). Dava şartları ve ilk itirazlar, ön incelemede sonuca bağlanır. Ön inceleme ise, dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra yapılır (HMK. m.137/1, 139/1 ilk cümle). Buna göre görevsizlik kararı verilebilmesi için; dava dilekçesinin davalıya tebliği (HMK. m. 122), cevap süresinin beklenmesi (HMK m.127), cevap verilmesi halinde davacıya tebliği (HMK m. 126), davacının cevaba cevap verme süresinin beklenmesi, verdiğinde diğer tarafa tebliği (HMK. m.136/1), davalının ikinci cevap süresinin beklenmesi, verdiğinde diğer tarafa tebliği (HMK. m. 136/1) zorunludur. Mahkemenin, dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verilebileceğini öngören aynı Kanun'un 138. maddesi hükmü, dilekçelerin karşılıklı verilmesi zorunluluğunu ortadan kaldırmaz. Bu hüküm, hakime, belirtilen hususlar hakkında gerekmiyorsa ön inceleme duruşması yapmaksızın karar verebilme yetkisi tanır. Ön inceleme duruşması yapmaksızın dosya üzerinden karar verilebilmesi için de davanın ön inceleme aşamasına getirilmiş olması gereklidir. Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 137/1. maddesinde, ön incelemenin dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra yapılacağının açıkça öngörülmüştür.

Diğer yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 1086 sayılı Kanundan farklı olarak iddia ve savunmanın genişletilmesi yahut da değiştirilmesi yasağını dava ve cevap dilekçesinin verilmesiyle başlatmamış; bu yasağı, ileriye dilekçelerin karşılıklı verilmesinin tamamlanmasına, bazı hallerde ön inceleme duruşmasına kadar ötelemiştir. Bu düzenleme ile davacının cevaba cevap dilekçesinde iddialarını değiştirerek ve genişleterek başlangıçta görevli olmayan mahkemeyi görevli hale getirmesi de mümkün hale gelmiştir. Tarafların bu haklarını kullanabilmeleri, dilekçelerin karşılıklı olarak verilmesini veya bunun için kanunda belirlenen sürelerin geçmesini zorunlu kılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 114. maddesi uyarınca dava şartlarından olan görev konusunda aynı Kanun'un 138. maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilebilir ise de, ancak bunun için dava dilekçesinin davalıya tebliğ edilerek savunma hakkı tanınması gerekir. Dava dilekçesi tebliğ edilmeden dosya üzerinden görevsizlik kararı verilmesi HMK'nın 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkına da aykırılık oluşturmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar göz ardı edilerek davalılara dava dilekçesi ve tensip zaptı tebliğ edilmeden görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8547, Karar No: 2013/811, Tarih: 30.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8547 E.  ,  2013/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.10.2008 gün ve 2008/738 Esas, 2008/1036 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın soruşturma evresindeki ifadeleri ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın okula gitmek üzere yolda yürüyen mağdureye yönelik olarak “senin kalçaların ne kadar büyükmüş, onları nasıl büyüttün yavrum” şeklinde sözler sarfettikten sonra üzerine atlayarak eliyle sırtına vurup bir yandan da kalçasını okşamaya çalıştığı, mağdurenin bağırıp çantasıyla sanığa vurarak olay yerinden kaçtığı anlaşıldığından olayda cinsel amaçlı sırta dokunmak suretiyle bedensel temasın gerçekleşmesi karşısında ayrıca kalçaya yönelik cinsel davranışın tamamlanamamış olmasının sonuca etkili olmadığı ve sanığın mağdureye karşı işlediği basit cinsel istismar suçunun tamamlanmış olduğu göz önüne alınarak tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkla ilgili olarak TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, kanuna aykırı olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden

yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm hükümden çıkartılarak yerine “sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11176, Karar No: 2019/14664, Tarih: 25.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11176 E.  ,  2019/14664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçların işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14691, Karar No: 2012/997, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14691 E.  ,  2012/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 4 parsel numarası ile arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/633, Karar No: 2014/1648, Tarih: 06.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/633 E.  ,  2014/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/2416-2013/1571

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliği tesisi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mülk sahibi olduğu binanın elektrik aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, dava konusu binada İmar Kanunu'nun geçici 11.maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik işlemini yapmadığını belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; geçici aboneliği düzenleyen İmar Kanunu geçici 11.maddenin yürürlülük tarihinden sonra yapı ruhsatının alınmış olması nedeniyle yasa kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, abonelik hizmetine konu konutun yapı (inşaat) ruhsatının bulunduğu, 3194 sayılı İmar Kanununun 5784 Sayılı Yasanın 25.maddesiyle eklenen geçici 11.madde hükmü uyarınca davacı adına geçici abonelik tesisi koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, abonelik hizmetine konu konutun yapı (inşaat) ruhsatının bulunduğu, 3194 sayılı İmar Kanununun 5784 Sayılı Yasanın 25.maddesiyle eklenen geçici 11.madde hükmü uyarınca davacı adına geçici abonelik tesisi koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir."hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.