muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9639, Karar No: 2019/5167, Tarih: 08.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9639 E.  ,  2019/5167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nun 155/2, 62/1, 53, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet (2 kez)

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... ile sanık ...'ın 2011 yılı içerisinde katılanın Ankara-Polatlı ilçesinde bulunan arazide patates üretimi yapmak hususunda aralarında anlaştıkları, sanık ...'in katılana tohumluk patates alımı, dikimi, sökümü işlerinde yardımcı olduğu ve bunun karşılığında da katılanın sanık ...'a ücretini ödediği, 2011 yılı hasadından kalan 39.750 kg patatesi sonrasında tohumluk olarak kullanmak ve satmak üzere sanık ...'in aracılığı ile yine sanığın ikamet etmekte olduğu ... Köyündeki tanık ...'a ait depoya kaldırdıkları ve katılanın depo bir adet anahtarını sanığa aynı köyde ikamet ettiği için verdiği ,sanık ...'ın 2011 yılı sonlarında katılana ait patates söküm makinesini kendisine ait patatesi sökmek maksadıyla katılandan ödünç aldığı, daha sonra bu makinayı tanık ...'e sattığı, ayrıca depoda bulunan patatesleri de katılanın haberi olmadan piyasaya sattığının iddia edildiği olayda; sanıkla katılan arasında bir hizmet ilişkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın kendisinde bulunan anahtar ile depodaki patatesleri ve patates söküm makinesini alıp satmak şeklindeki eyleminin kül halinde 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında kalan TCK’nun 155/1. ve 43. maddeleri kapsamındaki suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında iki kez hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9806, Karar No: 2017/10122, Tarih: 17.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/9806 E.  ,  2017/10122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar veme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

16/06/2010 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 06/07/2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 27/04/2013 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8177, Karar No: 2023/978, Tarih: 05.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8177 E.  ,  2023/978 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/171 E., 2022/1423 K.

DAVA TARİHİ : 27.12.2018

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına, ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1114 E., 2020/749 K.

Taraflar arasındaki alacak ve muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince alacak istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve sözleşmenin feshinin iptali yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Şanlıurfa İli, Eyyubiye İlçesi'nde bulunan Yıldız Meydanı Merkez Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, Sosyal Güvenlik Kurumu ile arasında 01.04.2016 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamında Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol imzalandığını, davalı Kurumun 10.07.2017 tarih ve 98206689-100-E.3660608 sayılı yazısı ile sözleşmenin " 5.1. taraflar bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman feshedebilir." maddesi uyarınca yazının tebliğ tarihinden itibaren bir aylık süre sonunda feshedileceğinin bildirildiğini, 19.08.2017 tarihi itibarı ile sözleşmenin feshedildiğini, sözleşme fesih nedenlerinin bulunmadığını belirterek, fesih işleminin geçersizliğinin tespitini, sözleşmesinin aynen ifasını, medula sistemine girişinin davalı tarafından engellenmesi ve ekranın kapatılması işleminin kaldırılarak iptalini, medula sistemine girişinin sağlanmasını ve 10.07.2018 tarihi itibarı ile davalıdan alacaklarına karşılık olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000 TL'nin 10.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı; SGK kapsamındaki kişilerin TEB üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokolün 8.1 ve 2. maddesi gereğince protokolün uygulanmasında kurum ile TEB arasındaki uyuşmazlıklarda Ankara Mahkemeleri ve İcra Daireleri'nin yetkili kılındığını, tarafından yapılan feshin usul ve esas yönünden hukuka aykırı olduğunun iddia edildiğini, buna ek olarak davacı tarafça protokolün 5.2 maddesinde kurumca yazılı savunma istenmesi gerekliliğine aykırı davranıldığı ileri sürülerek fesih işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti talebinde bulunduğunu, Devletin güvenlik birimleri tarafından yapılan araştırma ve inceleme sonucu şahısların kendileri ile ilgili terör örgütlerine ve Milli Güvenlik Kurulu'nca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı oluşum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı yahut bunlarla irtibatı olabileceği değerlendirilenler içinde davacı ...'ın da adının geçtiğini, sözleşmenin 5.1 maddesi uyarınca tek taraflı fesih haklarının bulunduğunu, belirtilen gerekçeler doğrultusunda karşı tarafça açılan haksız ve mesnetten yoksun davanın öncelikle usulden, aksi taktirde esastan reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sözleşmenin 5/1 maddesi gereğince davalının bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman fesih hakkının bulunduğu, kurum işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama aşamasında davacı vekili tarafından davalı kurumun davaya konu alacaklarının ödendiği, davacının alacak talebi konusunda davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına, davacının sözleşmenin feshine ilişkin kararın iptaline yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı; 01.04.2016 tarihli sözleşme uyarınca SGK ile 2+2 olmak üzere ( madde 9.1 uyarınca ) 31.03.2020 tarihine kadar ilaç teminine ilişkin protokol imzaladığını, SGK ile yapılan bu sözleşme sonrasında ilaçları temin edip düzenli olarak fatura etmekte iken 10.07.2017 tarihli yazı ile Sosyal Güvenlik Kurumu ile Eczacılar Arasındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol metni “(5.1) maddesi uyarınca" tarafların bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartı ile sözleşmeyi her zaman feshedebileceği gerekçesi ile yazılı bildirimde bulunulduğunu, bir ay sonra kullanmış olduğu medula sisteminin SGK tarafından kapatıldığını, sözleşmenin feshi ve medula sisteminin kapatılması sonrasında bildirim öncesinde temin edilip hastalara verilen ilaç bedellerinin ödenmediğini, ekran kapatıldığı için ilaç bedellerine ilişkin fatura kesilemediğinden kurumca taraflarına ödeme yapılmadığını, daha sonrasında dava yoluna gittikleri süreçte kurum tarafından alacaklarının hesaplarına yatırıldığını, sözleşmenin feshi ve medula sisteminin kapatılması sonucu feshin nedenlerini öğrenmeye çalıştığını, fakat kurum tarafından feshin nedenine ilişkin herhangi bir cevap verilmediğini, herhangi bir yazılı veya sözlü savunmasının alınmadığını, protokolün 5.2 maddesinin ihlal edildiğini, mahkeme kararının ret gerekçesi olarak sözleşmeye atıfta bulunmasına rağmen davalı taraf sözleşmenin tekeli olduğundan diğer tüm sözleşme maddelerinin davalı tarafından ihlal edilmiş olmasının göz ardı edilerek mahkemece hüküm kurulduğunu, hiç bir yasal gerekçe olmaksızın davalı Kurum tarafından tek taraflı sözleşmenin feshinin bir anlamda sağlık konusunda tekel durumunda bulunan davalı tarafından hakkın kötüye kullanılması anlamına geldiğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı; Mahkemece verilen kararda davacı yanın alacak istemine ilişkin karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması ve davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğini, davacı yanın dava açmadan önce Kuruma başvuru şartı bulunmasına rağmen başvurmamış olması nedeniyle dava açılmasına sebebiyet verenin davacının bizzat kendisi olduğunu, haksız yere dava açılmasına sebep olan davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davanın tüm talepler yönünden reddine karar verilmesi gerekirken alacak istemine ilişkin karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün 5.1. maddesi gereğince davalının bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman fesih hakkının bulunduğu, davalının 10.07.2017 tarih 98206689-100-E.3660608 sayılı yazısı ile fesih bildiriminde bulunduğu, davacı eczacının sözleşmeyi imzaladıktan sonra sözleşme hükümleri ile bağlı olduğu, kaldı ki tarafların her zaman yeniden sözleşme yapma imkanına sahip oldukları, buna göre davalı kurumun fesih işlemenin sözleşmeye uygun olduğu dikkate alınarak mahkemece ilaç temin sözleşmesinin feshine ilişkin davalı kurum işleminin iptali davasının reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, davacının alacak talebi yönünden ise fesih tarihinden önce temin edilip hastalara verilen, medula sisteminin kapatılması nedeni ile fatura edilemediğinden davalı tarafından ödenmeyen ilaç bedelleri davalı tarafından yargılama aşamasında ödendiği anlaşılmakla konusuz kalan talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacının medula sistemi kapatıldığından ilaç bedellerini fatura edemediği dikkate alındığında alacak davasının açılmasına davalının sebebiyet verdiği, dosyanın isinaf sebepleri ile birlikte HMK'nın 355 inci maddesi çerçevesinde incelendiği, kararın, mahkemece dosyada bulunan delillerin takdirinde hata yapılmadan iddia ve savunma ile birlikte hukuka uygun şekilde değerlendirilmek suretiyle yasal ve hukuksal gerekçelere ve maddi delillere dayandırılarak verilmiş olduğu gerekçesiyle, tarafların tüm istinaf sebepleri yerinde bulunmadığından esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdigi sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdigi sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacak ve muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı maddesi şöyledir;

"Taraflar bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler".

3. Değerlendirme

1.Taraflar arasında düzenlenen 2016 yılı İlaç Temin Protolünü'nün 5 inci maddesinin 1 inci fıkrası şöyledir:

"Taraflar bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman feshedebilir."

Uyuşmazlık, alacak ve muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı maddesi şöyledir;

"Taraflar bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler".

3. Değerlendirme

1.Taraflar arasında düzenlenen 2016 yılı İlaç Temin Protolünü'nün 5 inci maddesinin 1 inci fıkrası şöyledir:

"Taraflar bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman feshedebilir."

2. Yukarıdaki protokol hükmü kapsamında, davalı Kurum'un 10.07.2017 tarihli fesih ihtarını bir aylık süreye riayet ederek 10.07.2017 tarihinde davacıya tebliğ ettiği, 19.08.2017 tarihinde de sözleşmeyi feshederek dava konusu işlemi hukuka uygun olarak gerçekleştirdiği davalının medula sistemini kapatarak alacak davası açılmasına sebep olduğu dosyanın incelenmesinde anlaşılmıştır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve taraflar arasında düzenlenen protokol hükümlerine göre usul ve kanuna uygun olup, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6037, Karar No: 2014/7933, Tarih: 16.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/6037 E.  ,  2014/7933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karasu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

NUMARASI : 2010/228-2013/83

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralanana yapılan faydalı masrafların tahsili ve peşin ödenen kira bedelinin istirdatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, 15.04.2006 tarihli sözlü kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazı davalılardan kiraladığını, kira karşılığı olarak 3.500 TL bedelli çek verdiğini, taşınmazda tamirata başladığını, bu nedenle 1.000 TL masraf yaptığını, daha sonra kira bedeli konusunda anlaşmazlık çıkması üzerine taşınmazı tahliye etmek zorunda kaldığını ancak kiralanan işyerinin tamiratı konusunda anlaştığı kartonpiyer ustasının, işi bırakmasını istemesine rağmen davalıların yönlendirmesi nedeniyle işe devam ettiğini ve yaptığı işin bedelini kendisinden talep ettiğini, kartonpiyer ustasının kendisi aleyhine açtığı alacak davası sonucunda hakkında, 5.990 TL alacak için takip başlattığını belirterek peşin ödenen kira bedeli ve kiralanana yapılan faydalı masraflar nedeniyle toplam 10.490 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar davanın reddini savunmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının kira bedelinin istirdatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında sözlü kira sözleşmesi düzenlendiği ve taşınmazın davacı tarafından tahliye edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kira bedeli olarak 3.500 TL ödediğini iddia etmiş ise de bu hususu kanıtlayamamışlardır. Bununla dava dilekçesinde vb. deliller demekle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacı kiracıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak, davacının kira bedelini peşin olarak ödediği sonucuna varılması halinde ise aylık kira bedeli ve tahliye tarihi tespit edilerek tahliye tarihinden sonraki döneme isabet eden kısım varsa iadesine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1374, Karar No: 2021/2549, Tarih: 25.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1374 E.  ,  2021/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kesin adli para cezası verilmiş ise de, o yer Cumhuriyet savcısının da kanun yararına bozma talepli dilekçesi ile hükmün vasfı yönünden kanun yoluna başvurduğu anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet savcısının kanun yararına bozma talepli dilekçesinin temyiz dilekçesi, hükmün de temyizinin kabil olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1)Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’nun 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d. maddesi ile “01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19.08.2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da, iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No:126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre;

Kabul ve uygulamaya göre;

2)Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağdur eşine meyve bıçağıyla saldırdığı ancak isabet ettiremediği devamında saçını çektiği daha sonra da tabak- bardak fırlattığı ancak isabet ettiremediği olayda sanığın, mağdur eşini kasten yaralamaya yönelik birden çok eylemi aynı anda gerçekleştirdiği, olay bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın eşe karşı silahla basit kasten yaralama suçundan sorumlu tutulması ve olayda iki nitelikli halin (5237 sayılı TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e bendlerinin) birleşmesi nedeniyle temel cezasının, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi gereğince cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8218, Karar No: 2019/1862, Tarih: 25.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8218 E.  ,  2019/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu faturaların 2006 takvim yılında KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı, suç tarihinin 21.01.2007 olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.