muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9166, Karar No: 2021/10197, Tarih: 28.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/9166 E.  ,  2021/10197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyizi itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddî tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 28.12.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/5179, Karar No: 2019/493, Tarih: 04.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/5179 E.  ,  2019/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 53, 58/9, 63.

maddeleri gereğince cezalandırılmasına yönelik hükme

yapılan istinaf başvurusun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuklarını örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

I-UYAP kayıtlarının tetkikinden sanık hakkında....Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/102508 numaralı dosyasında soruşturma yürütüldüğünün anlaşılması karşısında, atılı suçun niteliği dikkate alınarak, bu minvalde mükerrer yargılamanın ve cezalandırmanın önlenmesi, ayrıca, hükmolunacak temel cezanın belirlenmesi bakımından söz konusu soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp dava açıldığının tespiti halinde dosyalar birleştirilerek tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "03.08.2017" yerine "15.07.2016" olarak yazılması,

./..

2-Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak hakkaniyete uygun makul bir cezaya hükmedilmesi yerine yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ceza miktarı, mevcut delil durumu, suç vasfı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak tutukluluk halinin devamına, 04.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3864, Karar No: 2016/4236, Tarih: 18.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/3864 E.  ,  2016/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/11/2015 tarih ve 2014/1785-2015/817 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 09/07/2014 tarihinde eşi ile birlikte Barcelona-İstanbul seferini yapan davalı havayolu şirket ile uçuşu gerçekleştirdiğini ve ...'na indiklerini, bagajlarından birinin gelmediğini, bu durumu havayolu şirketine bildirdiklerini, ancak havayolu şirketinin konuyla ilgili kayıtsız davrandığını, kamera kayıtlarının incelenmesinde bagajın uçaktan indirilmediğinin anlaşıldığını, müvekkilinin 11.774,00 TL maddi zararının olduğunu, ileri sürerek kayıp bagajın aynen iadesine, mümkün olmadığı taktirde 11.774,00 TL maddi zararın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davaya bakma görevinin Tüketici Mahkemesi'ne ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11901, Karar No: 2012/11339, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11901 E.  ,  2012/11339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ( 2 kez) ve cinsel taciz suçlarından sanık ... 'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2012 gün ve 2012/32 Esas, 2012/86 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca 3.000.TL dahil 3.000 TL'ye kadar doğrudan hükmedilen adli para cezalarının kesin nitelikte olduğu, buna göre sanığa 5237 sayılı TCK.nın 105/1, 62/1 ve 52/2. maddelerine göre cinsel taciz suçundan tayin olunan 1.500 TL'den ibaret cezanın tür ve miktarına ve hüküm tarihine göre kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında mağdurelere karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında mağdurelere karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen, 20.11.2007 tarih ve 142-240 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, mağdurelerin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için hasarda devamlılık olması ve Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre de, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas Kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, olay nedeniyle mağderelerin ruh sağlınının bozulduğuna dair 19 Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince söz konusu 6 aylık süreden önce yapılan muayeneye istinaden sanığın mağdurelerin ayrı günlerde, boyunlarına sarılıp, mağdure Dilek'e arkadan seslendiğim halde neden bakmıyorsun gibi sözler söylemesi ve mağdure ...'ın poposuna çimdik atması eylemlerinin mağdurelerin ruh sağlıklarını nasıl bozduğu açıkça belirtilmeden verilen 03.01.2012 ve 10.01.2012 tarihlerinde düzenlenen raporlara dayanılarak TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11070, Karar No: 2009/19745, Tarih: 20.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/11070 E.  ,  2009/19745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Para alacaklarına ilişkin ilamların kesinleşmeden takip konusu yapılabileceklerine, icra mahkeme kararının hüküm bölümünün 1.cümlesinde; takas-mahsup isteminin, vekalet ücreti kalemi dışında kabulüne karar verilmiş olmasına, mahkemece takas ve mahsuba karar verilen 17.554,93.TL içerisinde 3.217,23.TL ilam vekalet ücretinin bulunmasına, bunun da icra mahkemesi kararı gereğince takas-mahsup dışında tutulacağının tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan 15.60. TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 20/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7110, Karar No: 2014/15670, Tarih: 02.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7110 E.  ,  2014/15670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVRİHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2010/103-2013/41

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili olan davacıya düğünde takılan 9 adet bilezik ve 90 adet küçük altının, evlilik birliği içinde davalı koca tarafından bozdurulup, araba alımında kullanıldığını, kendisine iade edilmediğini beyan ederek, altınların aynen, olmadığı takdirde bedellerinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında; dava konusu altınların düğünden hemen sonra, davacı tarafından, ailesine verildiğini, arabanın alınan borç ve kredi ile alındığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının davasını ispat edemediği gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. İspat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden kimseye düşer. İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Somut olayda; davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyalarının davalı tarafından araba alımı için bozdurulduğunu ileri sürmüş, davalı koca ise kadın tarafından götürüldüğünü savunmuştur.

Bu bağlamda; kural olarak davacı kadın, dava konusu ettiği ziynet eşyalarının varlığını ve evden ayrılırken bunların zorla elinden alındığını, ziynetlerin müşterek hanede ya da davalıda kaldığını ispat etmek zorundadır. Zira; olağan olan ziynet eşyasının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla, bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Davacı, dava konusu ziynet eşyalarının, eşi tarafından elinden alındığını ve iade edilmediğini başvurulan delillerle ispat edememiştir.

Davacı dava dilekçesinde sair delillere de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru bulunmamış olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Davacı dava dilekçesinde sair delillere de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru bulunmamış olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/314, Karar No: 2018/4662, Tarih: 07.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/314 E.  ,  2018/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar,... ili, ... ilçesi, ... Köyü, ... mevkiinde Ağustos 05.08.2013 tarihinde davalı ... şirketinin kusuru ile meydana gelen yangın olayından dolayı müşterek malikleri bulundukları ve zilyetlerinde bulunan ekili ve dikili alanlarda maddi zarar oluştuğunu,... 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2013/98 D.iş kararı ile meydana gelen zararın tespiti yapıldığını, muhatap olarak ...'ın gösterildiğini, davalıya zararın tazmini için başvuruda bulunulduğunu, ancak sonuç alınamadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, 10.000.00 TL nin zarar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi iloe davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 22.06.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini 72.225,83 TL’ye yükseltmişlerdir.

Davalı, yangına sebebiyet veren unsurun elektrik hatlarından kaynaklandığına dair kesin bir delil bulunmadığını, bilirkişi raporunda yangının çıktığı tarihin dahi belirtilmediğini, Akuşağı köyünde herhangi bir arıza ihbarı alınmadığını, meydana gelen yangında kendilerine atfedilecek herhangi bir kusur olmadığını ve olayla şirket arasında illiyet bağı olmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın ıslah dilekçesi dikkate alınarak kabulüne,davaya konu 72.225,83 TL’ nin 05/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara miras payları oranında ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bilindiği üzere zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Somut olayda; mahkemece, hükme esas alınan ziraat raporu incelendiğinde, raporda dava konusu 242 ada 6,241 ada 7 no’lu parsellerde oluşan toplam zarar miktarı 72.225,83 TL olarak belirlenmiş ise de, bilirkişi tarafından zarar gören ağaçların sayısı net olarak tespit edilmesine rağmen, zarar miktarının yukarıda ifade edilen yönteme göre hesaplanmadığı, yine aşamalarda davalı tarafça sunulan itirazların da alınan ziraat raporu ile tam olarak karşılanmadığı anlaşılmakla; söz konusu ziraat raporunun hükme esas alınabilecek nicelik ve nitelikte olmadığı kuşkusuzdur.

3-Bundan ayrı olarak, Borçlar Kanunu'nun 43/1.maddesinde ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 51/1 maddesinde, hâkimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirleyeceği açıklanmış olup, bu yasal düzenlemenin, hükmedilecek tazminatın miktarının tayininde gözönünde bulundurulması gerektiği de açıktır.

Nitekim,davaya konu taşınmazların zemininin tamamen kurumuş otlarla kaplı olması,gerekli bakımın yeterince yapılmamış olması, mevsim ve bölgedeki iklim koşulları da dikkate alındığında hükmedilen tazminattan TBK’nun 51/1 maddesi uyarınca uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken, bu husus da gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27909, Karar No: 2013/20267, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27909 E.  ,  2013/20267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.