muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10746, Karar No: 2013/13896, Tarih: 03.10.2013

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı Yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olaya gelince; davacının ikamet ettiği bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı (inşaat) ruhsatının 17.11.2009 tarihinde alındığı, dolayısıyla İmar Kanununun geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18109, Karar No: 2023/17656, Tarih: 22.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/18109 E.  ,  2023/17656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2020/216 E., 2023/151 K.

DAVA TARİHİ : 05.....2015

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkette 2007 yılında röntgen teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından 01.....2015 tarihinde 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 25 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca feshedildiğinin bildirildiğini, ileri sürülen fesih sebebinin doğru olmadığını, esasen müvekilline işverenin başka bir işçisinin saldırdığını, kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesi gerekirken ödenmediğini, fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını, ... bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izin kullandırılmadığını, şua izinlerinin kullandırılmadığını, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, şua izni, fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 20.10.2007 yılında çalışmaya başladığını, 22.05.2015 tarihinde başka bir işçiyi darp etmesi nedeniyle Disiplin Kurulunun 22.05.2015 tarihli kararıyla ... sözleşmesinin feshedildiğini, feshin haklı nedenlere dayandığını, hak ettiği hâlde karşılığı ödenmeyen alacağın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.12.2016 tarihli ve 2016/200 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararıyla; dosyaya alınan kayıt ve belgeler ile özellikle ceza mahkemesi dosyasından; davacının olay günü yaşanan bir tartışma sırasında işverenin başka bir işçisi olan E.'yi tekme ve yumrukla vurup darp ettiği ve ona hakaret ettiği, ilk haksız hareketin davacıdan geldiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 17.02.2017 tarihli ve 2017/87 Esas, 2017/109 Karar sayılı kararıyla; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin ....07.2020 tarihli ve 2017/35100 Esas, 2020/8782 Karar sayılı ilâmıyla; her ne kadar tanık beyanları doğrultusunda fazla çalışma ve hafta tatili alacağı tespit edilmiş ise de davacı tanıklarının davacının özellikle saat 18.00’den sonra ve hafta sonları çalışması konusunda görgü sahibi olmadığı, genel olarak davacının saat 18.00’den sonra çalışan kişi olduğu, çalışma şeklinin tam olarak bilinmediği ve pazar günleri gerek duyulduğu zaman davacının çağrıldığı gibi soyut kalan beyanların hesaplamaya elverişli olmadığı, tanık beyanlarına göre davacının haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı ve haftanın bir günü bu çalışmanın 24.00’e kadar devam ettiğinin kabulünün dosya içeriğine uygun düşeceği, ancak bilirkişi raporunda davacının 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edildiğinden haftanın bir günü çalışmanın saat 20.00’ye kadar devam ettiği kabul edilerek fazla çalışma alacağının yeniden hesaplanması ve davacı ayda 2 hafta tatilinde çalıştığını tanık beyanlarına göre yöntemince ispat edemediğinden hafta tatili ücreti talebinin reddine karar verilmesi, dosyaya süresinde sunulmadığı için dikkate alınmayan, davalı tarafın fazla çalışma adı altında ödemelerin yapıldığı ödeme makbuzlarının Mahkemece dikkate alınarak fazla çalışma hesabından mahsup edilmesi gerektiği; yine ödeme belgesi mahiyetinde olan ve “ günlük 7 saatten sonra çalışılan 3 saatlik fazla çalışma karşılığının ücret mukabili kendi isteği üzerine aldığı“ şeklinde beyan içeren imzalı belgeler davacıya gösterilip belirtilen saat karşılığı fazla çalışmanın tam karşılığının ödenip ödenmediği hususu da sorularak sonucuna göre mahsup işlemi yapılıp talep konusu fazla çalışma ücreti alacağı talebi yeniden değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak ve davacının beyanı alınıp imza itirazında bulunulan belgeler için imza incelemesi yapılmış ve rapor sonucuna göre bilirkişiye yeniden hesap yaptırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak ve davacının beyanı alınıp imza itirazında bulunulan belgeler için imza incelemesi yapılmış ve rapor sonucuna göre bilirkişiye yeniden hesap yaptırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; davacının imzaladığı evrak açıkça 2010 ve 2011 yılı için günlük 3 saat fazla çalışmanın karşılığının alındığına ilişkin olduğundan dışlamanın bir aylık değil bir yıllık süre için yapılması ve alacaktan yapılan indirimin %35-40 oranında olması gerektiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ücretinin ispatı, hesaplanması ve karşılığının ödenip ödenmediğinin belirlenmesine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 41, 63 ve 68 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2389, Karar No: 2023/3369, Tarih: 22.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/2389 E.  ,  2023/3369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/240 E. 2014/115 K.

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinde düzenlenen suçun mağdurunun küçük olması, katılan anne ve babanın doğrudan zarar gören olmaması nedeniyle reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmü katılanların temyize hakkı olmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 29.11.2013 tarihli ve 2013/13921 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından; sanık ... hakkında da çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına yardım etmekten kamu davası açılmıştır.

2. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2014 tarihli ve 2013/240 Esas, 2014/115 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet; sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2017 tarihli Tebliğname'sinde sanıklar hakkındaki hükümlerin "Onanması" yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanların Temyiz İstekleri

Sanığa verilen cezanın kendilerini tatmin etmediğine, cezanın az olması nedeniyle verilen kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Esas hakkında verilen mütalaa ile hüküm arasında çelişki olduğuna, sevk maddelerinin karşılanmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Dosya kapsamında mahkumiyete yeter somut delil olmadığına, sübut bulmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Esas hakkında verilen mütalaa ile hüküm arasında çelişki olduğuna, sevk maddelerinin karşılanmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Dosya kapsamında mahkumiyete yeter somut delil olmadığına, sübut bulmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Mahkemece yapılan yargılamada toplanan deliller, sanıkların savunmaları, katılanların ve tanıkların beyanları, olay tutanakları, doktor raporları, Hatay Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinin raporu, sanıklar ve katılanlar arasındaki soruşturma ve kovuşturma dosyaları ve tüm dosya kapsamının incelenmesi ile delillerin değerlendirilmesi neticesinde;

2.Mahkemece, mağdurenin şikayetinde sanık ... ile babasının iş arkadaşı olmaları nedeniyle tanıştıklarını, bu süreçte sanığın sürekli olarak evine ailece ziyarete geldiğini, bir gelişinde birbirlerinden hoşlandıklarını söylemeleri üzerine aralarında duygusal bir arkadaşlığın başladığını, sanığın kendisini sürekli okuldan alarak sahilde gezdirdiğini, 2012 yılı Aralık ayında sanığın kendisini okuldan yine gezmek amacıyla aldıktan sonra diğer sanık ...'ın evine götürdüğünü, burada kendisini zorla yatak odasına götürüp vücuda normal yoldan nitelikli cinsel istismarda bulunduğunu, ardından elinde bu olayın görüntülerinin bulunduğunu belirterek kimseye söylememesi yönünde tehdit ettiğini, aynı tehditle daha sonra da nitelikli istismara devam ettiğini ifade ettiği, mağdurenin muayene raporunda eskiye ait vajinal yırtık bulunduğunun belirlendiği, sanık ...'nın iddianın sadece arkadaşlık yaptıkları yönündeki kısmını doğruladığı, istismarı kabul etmediği, dosyaya yansımış sanık ... ile mağdur ve katılanların taraf bulundukları birden fazla tehdit, şantaj, cinsel taciz, hakaret, silahla tehdit gibi suçların işlendiği iddia edilen dosyanın kararlarının var olduğu, aynı zamanda mağdurun şikayetten hemen sonra telefonunda yapılan incelemede sanık ...'ya kendisini araması için mesaj gönderildiğinin görüldüğü, belirtilen dosyalar hakkında verilen kararlar ve tüm dosya kapsamında mevcut delillere göre mağdur ile sanık ... arasında rızaya dayalı bir arkadaşlık ilişkisinin bulunduğu, bu ilişki çerçevesinde her ne kadar sanık ... inkar etse de alınan hekim raporuyla doğrulandığı biçimde sanığın cebir, tehdit veya hile olmaksızın mağdur ile ilişkiye girdiğinin değerlendirildiği, ancak ilişkinin herhangi bir zorlama ile yapıldığını gösterir delil bulunmadığı, tam aksine dosyada mevcut kararlarda bulunan gerekçeye göre mağdurun sanık ...'yı sevdiğini beyan ettiği, birlikte oldukları bir tarihte çekilen fotoğrafların da dosya arasına alındığı, dosyaya konu iddia edilen suç tarihinden sonra dahi mağdurenin sanığın yanına gittiğinin belirlendiği, bu anlamda eylemin rızayla gerçekleştirilmesi nedeniyle hürriyeti tahdit suçunun oluşmadığının kabulü gerektiği, diğer sanığın evine gidildiği, eylemlerin orada gerçekleştirildiği yönündeki iddiaların da var olan rıza nedeniyle cinsel istismar suçuna yardım etme olarak nitelendirilemeyeceği, hürriyeti tahdit bakımından da suçun aynı şekilde oluşmayacağı, bu haliyle sanık ...'nın mağdur ile rızası doğrultusunda ilişkiye girdiğinin kabulü gerektiği, mağdurun olay tarihlerinde on beş yaşından büyük olduğu, bu ilişkinin de mağdurenin beyanına göre birden fazla kere gerçekleştirildiği, sanığın eylemine zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği kanaatine varılmış ve sanık ...'nın atılı reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılması yoluna gidildiği görülmüştür.

3. Diğer yandan sanık ... hakkında üzerine atılı kişiyi hürriyetinde yoksun kılma ve nitelikli cinsel istismar suçuna yardım etme suçlarından atılı eylemlere katıldığına ilişkin soyut iddia dışında başkaca delil olmaması, kişiyi hürriyetinden kılma suçu bakımından ise katılan tarafın eylemin şantaj ile zorla gerçekleştiği iddiasının soyut nitelikte olması, sanık ... yönünden sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda mağdurun rızası nedeniyle kanuni unsurlarının oluşmaması karşısında beraatlerine karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçuna İlişkin Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde

Kayden 28.11.1996 doğumlu olup suç tarihinde on altı yaşı içerisinde bulunan mağdurenin velayet hakkına sahip anne ve babasının suçun niteliği itibariyle kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakları bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, temyiz isteklerinin reddine karar vermek gerekmiş, açıklanan nedenle Tebliğname'deki düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan ve Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçu Yönünden Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak oluşan vicdanî kanıya göre karar verildiği anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Sanık ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçu Yönünden Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde

1. Sanık hakkında yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı Kanunun 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, anılan kanun maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.04.2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenle Tebliğname'deki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçuna Yönelik Katılanların Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2014 tarihli ve 2013/240 Esas, 2014/115 Karar sayılı kararına yönelik katılanların temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçuna Yönelik Katılanların Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2014 tarihli ve 2013/240 Esas, 2014/115 Karar sayılı kararına yönelik katılanların temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ile Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Mahkemenin kararlarına yönelik katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Mahkemenin kararına yönelik katılan sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15987, Karar No: 2020/7314, Tarih: 15.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/15987 E.  ,  2020/7314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suçtan zarar görme ihtimali bulunan vergi dairesi başkanlığının, kamu davasından haberdar edilmediği ve 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu gözetilerek; gerekçeli hükmün vergi dairesi başkanlığına usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi; tebligat belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için; dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7047, Karar No: 2016/11221, Tarih: 25.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/7047 E.  ,  2016/11221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.