muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4907, Karar No: 2016/6188, Tarih: 17.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4907 E.  ,  2016/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...: Beraat

Sanık ...: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2010-2011 yıllarında sahte belge kullanmak suçundan açılan davalar hakkında zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I-5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan; sanık ... müdafiinin 20.05.2014 havale tarihli eski hale getirme dilekçesinin temyiz istemini de içerdiği anlaşılmakla, mahkemenin 28.05.2014 gün ve 2012/28 Esas, 2012/961 sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

14.06.2012 günlü oturumda yüze karşı verilen hükmün sanık müdafii tarafından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 20.05.2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin eski hale getirme talebiyle buna bağlı olarak temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz istemleri ile; sanıklar hakkında 2011 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'in savunmalarında, %10 hissesinin olduğu, büyük hisseli ortağın ... olup, işlerle onun ve muhasebeci ... ve fiilen şirkette çalışan ...'ın tanık olarak dinlenmesini talep ettiği, 25.08.2008 tarihinde şirket müdürlüğüne ... 'ın atandığı anlaşılmakla; sanığın savunmaları doğrultusunda ... ve muhasebeci ...'ın beyanları alınarak, düzenlediği iddia edilen faturalar ve sanığın imzasının yer aldığı beyanname vs belgelerin bulunup bulunmadığı ilgili vergi dairesinden sorularak, elde edilen belgeler üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenlemekten sorumlu olup olmadığının tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu sanığın mahkumiyetine karar verilmiş olması;

Kabule göre de;

1-2008, 2009, 2010 yıllarında sanıkların sahte fatura düzenlediği sabit görülerek mahkumiyetlerine, 2011 yılında ise beraatlerine dair hüküm kurulmasına rağmen; 7. bentte 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan beraate karar verilmek sureti ile çelişki yaratılmış olması,

Kabule göre de;

1-2008, 2009, 2010 yıllarında sanıkların sahte fatura düzenlediği sabit görülerek mahkumiyetlerine, 2011 yılında ise beraatlerine dair hüküm kurulmasına rağmen; 7. bentte 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan beraate karar verilmek sureti ile çelişki yaratılmış olması,

2-a) 2008 ve 2009 takvim yıllarında şirketin on farklı firma ve şahıstan elde ettiği sahte faturaları kayıtlarına intikal ettirerek sahte fatura kullandığının iddia edilmesi karşısında, adı geçen firma ve şahıslar hakkında düzenlenen vergi denetim raporları uyarınca haklarında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi ve faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerektiğinde faturaları düzenleyen şirket ile sanığa ait ticari defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan deliller bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b)... Elektrik İletişim Ltd. Şti'nin 30.09.2010 yılında resen terkin edilmiş olmasına rağmen, 2011 takvim yılı 1. ve 6. dönemlerinde iki firmanın toplam 11 adet belge ile mükelleften alım yaptığının Ba-Bs analizleri ile tespit edilmesi karşısında; şirketin 02.04.2008 tarihinden itibaren sahte fatura ticareti yaptığı ve bu tarihten itibaren düzenlediği tüm fatura ve belgelerin sahte olduğu kanaatine varılmış olunmasına rağmen, hüküm fıkrasında 2011 yılına ilişkin eylemleri bulunmadığından bahisle, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek ve hükmün gerekçesi ile çelişki yaratacak şekilde beraatlerine hükmedilmiş olması;

3-Aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda kullanılan sahte fatura eylemlerinin zircirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin TCK 43 maddesinin uygulanmaması nedeni ile eksik ceza tayini yasaya aykırı;

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup; sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7882, Karar No: 2015/6791, Tarih: 09.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/7882 E.  ,  2015/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/270789

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2012

NUMARASI : 2012/439 (E) ve 2012/371 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 09.11.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı;

1- Gecikmesinde sakınca bulunduğu belirtilerek Cumhuriyet Savcısı tarafından verilen arama emrinde, İzmir il merkezindeki bir araçta arama yapılması için Hakim kararı alınmasının mümkün olup olmadığı, derhal arama işlemi gerçekleştirilmezse gecikmesinde sakınca bulunup bulunmadığı,

2- 24 saat içinde hakime onaylatılmayan el koyma işleminin hukuka aykırı olup olmadığı,

3- Suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında, başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrarın mahkûmiyet hükmü için yeterli olup olmadığı,

4- Anayasa ve CMK'nın amir hükümleri karşısında, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde delillerin tartışılarak değerlendirilmesinin yapılması ve hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterilmesi gerekip gerekmediğine ilişkindir.

1- Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’da “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 1. fıkrasında “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile yapılabileceği” belirtilmiştir.

CGK, 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı kararda, hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varılmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

CGK kararında, arama kararı verilmesinin genel kuralları ve istisnai şartları açıklanırken, gecikmede sakınca bulunma halinin ve Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile arama kararı verilmesinin şartları da şu şekilde açıklanmıştır: “arama işlemi derhal yapılmadığında sonradan yapılması imkansız veya anlamsız hale gelecekse ya da işlemle hedeflenen amaçlara ulaşılması fazlasıyla zorlaşacaksa gecikmesinde sakınca bulunan halin varlığı kabul edilmelidir. ...delil araştırması yapılacak yerde delillerin yok edilmeye başlanacağına ilişkin duyum alınması gibi gecikmesinde sakınca bulunan hallerde, Cumhuriyet savcısı tarafından verilen arama emri hukuka uygun iken, aksi halde, yani gecikmesinde sakınca bulunan halin söz konusu olmadığı durumlarda ise Cumhuriyet savcısının arama emri vermesine ilişkin şartlar oluşmadığından, arama emri hukuka aykırı olacağı gibi arama sonucunda elde edilen delil ya da deliller de hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş delil olacaktır. Bu şekildeki arama işleminden sonra ele geçen ve ispat aracı olarak yararlı görülen değerlere ilişkin elkoyma işleminin sulh ceza hakimi tarafından onaylanması da arama işlemini geriye dönük olarak hukuka uygun hale getirmeyecektir.

Cumhuriyet savcısı tarafından verilen arama emrinde ... gecikmesinde sakınca bulunduğu belirtilmiş ise de; arama emrinde şüphelinin suç konusunu yok edeceği, elden çıkaracağı yönünde bilgi edinilmediği gibi, gecikmesinde sakınca bulunan halin kabulü için hakime başvurulup arama kararı talep edilmesi halinde delillerin kaybolacağı veya bu tedbirin uygulanamaz hale geleceği hususunda başkaca somut olgular da ortaya konulmamış ve ilçe merkezindeki hakimden karar alınması halinde ne gibi telafisi mümkün olmayan sonuçların ortaya çıkacağını gösteren ve aciliyeti haklı kılan herhangi bir halden söz edilmemiştir. ... Dolayısıyla, Cumhuriyet savcısının arama konusundaki istisnai yetkisinin doğabilmesi için gereken kanuni şartlar oluşmadan, verilen arama emri ile buna dayalı olarak gerçekleştirilen arama işleminin hukuka aykırı olduğu ve arama sonucu elde edilen suça konu tabanca ve eklerinin de hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş delil olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.”

Dosyada mevcut 03.10.2011 tarihli “Arama ve Koruma Altına Alma Tutanağı” ile aynı tarihli “Cumhuriyet savcısı ile yapılan görüşme ve alınan emirler tutanağı”na göre, somut olayda; telefon ile B. Fotokopi isimli işyeri karşısında bulunan 3. YS 7.. plakalı araçta korsan kitap bulunduğunun ihbar edilmesi ve ihbarın doğru olabileceğinin gözlenmesi üzerine durum Cumhuriyet Savcısına telefonla bildirilmiş, Cumhuriyet Savcısından alınan sözlü talimat üzerine aynı gün belirtilen araçta arama yapılmıştır. CMK’nın 119/1. maddesi hükmü çok açıktır: “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler.”

İzmir il merkezinde şüphelinin suç konusunu yok edeceği, elden çıkaracağı yönünde bilgi bulunmadığı gibi, hakime başvurulup arama kararı talep edilmesi halinde delillerin kaybolacağı veya bu tedbirin uygulanamaz hale geleceği hususunda somut olgular ortaya konulmamış ve derhal arama yapılmazsa ne gibi telafisi mümkün olmayan sonuçların ortaya çıkacağını gösteren, aciliyeti haklı kılan herhangi bir halden söz edilmemiştir. Kaldı ki gecikmesinde sakınca bulunduğu kabul edilse bile, ancak Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile arama yapabilirdi. (Dosyada, 16.05.2011 tarihli, Cumhuriyet Savcısı M. N. A. imzalı, Emniyet Güvenlik Şube Müdürlüğüne hitaben yazılan “mahkemelerin iş yoğunluğu nedeniyle ve karar alınmasına kadar bandrolsüz ürünlerin elden çıkarılacağı, deliller kaybolabileceğinden gecikmede sakınca hali bulunduğuna” ilişkin yazı mevcut ise de, yazının tarihinin somut olaydan yaklaşık 5 ay öncesine ait olması, aynı yazıya bir çok dosyada rastlanması karşısında, somut olaya ilişkin olmadığı kabul edilmelidir. Ayrıca mahkemelerin iş yoğunluğu gibi bir gerekçe hukuken kabul edilemez.)

2- CMK'nın 127. maddesinde de Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerinin, elkoyma işlemini gerçekleştirebileceği, Hâkim kararı olmaksızın yapılan elkoyma işleminin, yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulacağı, aksi hâlde elkoymanın kendiliğinden kalkacağı hükme bağlanmıştır. Somut olayda arama konusunda olduğu gibi, el koyma konusunda da hakim kararı veya Cumhuriyet Savcısının yazılı bir emri bulunmadığı gibi, el koyma işlemi sonradan da hakime de onaylatılmamıştır. CGK'nın 25.11.2014 gün ve 2013/610, 2014/512 sayılı Kararında belirtildiği gibi hukuka aykırı arama emri ile gerçekleştirilen aramadaki el koyma işleminin hakime onaylatılması da işlemi hukuka uygun hale getirmez. Gerekçeleri CGK'nın 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararında ayrıntılı olarak gösterildiği üzere yasal şartları oluşmadan verilen arama kararı kanuna aykırı olduğundan, arama sonucunda bulunup el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

3- CMK'nın "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun bir dalına veya bir kanuna aykırı sayılan bir husus diğer bir kanuna veya hukuka uygun sayılamaz. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Örneğin, yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacaktır. Buna “hukuka aykırı delillerin dolaylı etkisi, uzak etkisi” ya da “zehirli ağacın meyvesi de zehirlidir” denilmektedir. Bu itibarla ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyet için geçerli ve yeterli değildir. Sanığın ifade, sorgu ve savunmasının alındığı aşamalarda hukuk kurallarına uyulmadan yapılan arama sonucu (suç eşyasının) bulunduğuna dair arama zabıtları önüne konulan ve böylece köşeye sıkıştırıldığını hisseden sanık bu baskı altında itirafta bulunmak zorunda kalabilir. Sanığın hissettiği bu baskı ve köşeye sıkışmışlık, CMUK'nın 135/a (CMK m. 148) maddesinde sayılan yasak yöntemler arasında bulunmamakla birlikte, hukuka aykırı arama ile elde edilen deliller bulunduğuna dair tutanağın kendisine her ifade alınışında gösterilmesinden kaynaklanmaktadır. Böylece sanıktan, hukuka aykırı elde edilmiş delil sayesinde itiraf-ikrar delili elde edilmiş, sanığın kendisini suçlaması sağlanmıştır. CMUK'nın 254/2. (CMK m. 148/3, 217/2) maddesi hükmüne göre bu itiraf hükme esas alınamaz.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı olarak elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek, buna dayalı olarak alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama ve el koyma işlemleri sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet Savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CGK'nın 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı, 28.4.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararlarında da hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı belirtilmiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda sanığın ikrarı, arama ve el koyma tutanağı ile bilirkişi raporu kapsamından suçun işlendiği belirtilmiş ise de, sanığın işyerinde hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınması isabetsizdir. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Sanığın ikrar olarak nitelendirilecek savunması olsa bile, suçun maddi konusu olan eşya hukuka aykırı şekilde ele geçirildiğinden, yok sayılması gerekir. Bu halde de ikrar soyut kalacak, mahkumiyet hükmüne esas alınamayacaktır.

4- Anayasa ve CMK Hükümlerine Göre Mahkûmiyet Hükmünün Gerekçesinde Gösterilmesi Gereken Hususlar:

Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nın 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

1412 sayılı CMUK'nın 308. maddesine kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayıldığı haller tek tek sayılmış olup, bunlardan biri de hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesidir (CMK'nun 289. maddesinde de hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, hukuka kesin aykırılık hallerinden biri olarak gösterilmiştir).

1412 sayılı CMUK'nın 308. maddesine kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayıldığı haller tek tek sayılmış olup, bunlardan biri de hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesidir (CMK'nun 289. maddesinde de hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, hukuka kesin aykırılık hallerinden biri olarak gösterilmiştir).

Anayasa'nın ve CMK'nın amir hükümlerine göre mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi yapılırken hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilerek, dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın gerekçesiz veya yeterli gerekçeyi içermemesi başlı başına hukuka aykırı olup, adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, bu durum mutlak bozma sebebidir.

Açıklanan gerekçelerle, yerel mahkemenin sanığın mahkumiyetine ilişkin kararının;

1- Hukuka aykırı delillerin tartışılıp gösterilmemesi yönünden gerekçe içermemesi,

2- Gecikmesinde sakınca bulunmadığı veya ne gibi sakınca bulunduğu gösterilmediği halde, bulunduğu belirtilerek Cumhuriyet Savcısının sözlü talimatı ile arama yapılıp aynı şekilde suç eşyasına el konulması işlemlerinin hukuka aykırı olması,

3- Başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrarın mahkûmiyet hükmü için yeterli olmaması gerekçeleriyle bozulması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun sanığın mahkumiyetine ilişkin yerel mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/10707, Karar No: 2011/8838, Tarih: 06.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/10707 E.  ,  2011/8838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi nedeniyle tapu iptalinden kaynaklanan maddi tazminata ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanuna dayalı Yargıtay Yasası’nın değişik 14/b maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 06/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.