muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/177, Karar No: 2013/2121, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/177 E.  ,  2013/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 21.069,24 TL alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu alacak miktarının ödenmesi için davacı idare tarafından davalılar ..., ... ve ...'e dava açılmadan önce herhangi bir ödeme ihtarının yapılıp yapılmadığının sorulması, yapılmış ise bu ihtarın sureti ile tebliğ belgelerinin davacı idareden temin edilerek dosya içerisine konulmasından,

2-Davalı tarafın temyiz dilekçesinde davalı ...'in aftan yararlanarak okuluna devam ettiği belirtildiğine göre, davalının ilişiğinin kesildiği Polis Meslek Yüksek Okulu'na halen devam edip etmediği, ediyorsa hangi kanun hükümlerinden yararlanarak öğrenimine devam ettiği hususunun davacı idareden sorularak alınacak cevap yazısının dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9370, Karar No: 2017/5097, Tarih: 27.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/9370 E.  ,  2017/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin sendikal nedenle davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin sendikal nedene dayandığının kabulü ile feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine ve sendikal tazminata karar verilirken, hüküm fıkrasında hatalı şekilde boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların ödenmesi gerektiği belirtilmeyerek, iş güvencesi tazminatı ayrı bir fıkra halinde hüküm altına alınmıştır.

Boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların ödenmesi, feshin geçersizliğine bağlı ikincil bir sonuçtur. Talep olmasa da mahkemece dikkate alınması gerekir. Mahkemece davalı işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret ve diğer hakların ödenmesine karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında sendikal tazminata hükmedildiği halde boşta geçen süre ücreti yerine işe başlatmama tazminatının mükerrer hüküm altına alınması yasanın açık emredici düzenlemesine aykırılık teşkil etmektedir. Karar bu yönü ile hatalı olup, bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasında yer alan;

“Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve davacının talebi de dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE” bendinin çıkarılarak yerine;

“ Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27/03/2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

“ Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27/03/2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Araç muayene istasyonu olarak faaliyet yürüten davalı işyerinde, mesainin bitmesine rağmen randevu alarak muayeneye gelmiş olan araçların tamamının işlemlerinin bitirilememiş olmasına istinadan ve sırada bekleyen müşterilerin mağdur olmaması için fazla mesai talep eden işverenin talebi, aralarında davacının da bulunduğu ve sendikal faaliyet kapsamında birlikte hareket eden işçiler tarafından kabul edilmemiş buna bağlı olarakta randevu alarak gelmiş olan araç sahiplerinden bir kısmı işlemini yaptıramadan geri dönmek zorunda kalmıştır. Bu durumun işyerinde olumsuzluklara yol açtığı izahtan vareste olup anlatıldığı şekilde birlikte hareket ederek fazla mesai yapmayı reddeden tüm işçiler bu davranışları nedeniyle işten çıkartılmışlardır.

Davacı işçimizde dahil fazla mesai talebini kabul etmeyen işçilerin, işverence yılbaşında talep edilen fazla mesaiye muvafakat isteğini de geri çevirmiş oldukları anlaşılmaktadır.

Fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçinin fazla mesaiye kalmadığı için işten çıkartılmasında haklı veya geçerli bir neden bulunmadığı, feshin bu yönüyle geçersiz olduğu da tartışmasızdır.

Tartışma, tamamı sendika üyesi olan ve üyesi oldukları sendikanın işyerinde örgütlenmesi için çalıştıkları belli olan işçilerin işten çıkartılmasının gerçek nedeninin sendikal faaliyetleri olup olmadığı hususundadır.

Somut olaya dönüldüğünde, fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçiyi mesaiye kalmaya zorlamanın hukukî dayanağı yoktur ancak randevu alarak gelmiş ve sıraya girmiş araçların geri gönderilmesi yerine geçimini o işyerinden sağlayan işçinin anlayış göstererek makul süreli bir fazla mesaiye kalmasını umut etmek de işverenin gözünden bakıldığında anlaşılamayacak veya yadırganacak bir durum değildir.

Açıklanan nedenle " İşin yarım kalması benim sorunum değil, ben mesaim bittiği anda işi bırakırım, bu davranışımın ne gibi sonuçlara neden olduğuylada ilgilenmem, mesai içerisinde rahatlıkla bitirilebilecek kadar iş kabul etmek işverenin sorumluluğundadır" şeklinde nitelendirilebilecek tutum nedeniyle gerçekleştiği anlaşılan feshin sendikal nedene dayandığını kabul etmek doğru olmamıştır

Şeklindeki kanaatimiz sebebiyle, aksi yönde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılamıyoruz. 27.03.2017
Yargıtay — Esas No: 2012/16429, Karar No: 2012/26339, Tarih: 10.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/16429 E.  ,  2012/26339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK.nun 73/4 ve CMK.nun 223/8 madde ve fıkraları uyarınca davanın düşürülmesine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkemece verilmiş temyize konu olabilecek bir karar bulunmadığından ve zamanaşımı süresince bu suçla ilgili karar verilmesi mümkün görüldüğünden O yer C.Savcısının anılan suça yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık hakkında bıçakla kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda kurulan taksirle yaralama suçundan davanın düşürülmesine dair karara karşı yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

Oluşa, dosya kapsamına göre, arkadaş olan sanık ile mağdurenin saat 01:30 sıralarında, yanlarında soruşturma aşamasında dinlenen arkadaşları ... ve ... da olduğu halde caddede tartışmaya başladıkları, sanığın mağdureyi aldırılan doktor raporuna göre, alt çenede 02 mm, boyunda delici cisim yarası oluşacak şekilde yaraladığı, polis memurları tarafından olay yerinde 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan bıçağın bulunması şeklinde gelişen olayda, isimleri yazılı tanıkların duruşmada dinlenerek ve mağdurenin çene ve boynundaki delici cisim yaralarının yere düşme ile oluşup oluşamayacağının adli tıp kurumu şube müdürlüğünden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13264, Karar No: 2015/24740, Tarih: 07.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/13264 E.  ,  2015/24740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile vergi iadesi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 03.01.2008 tarihinde işe başladığını, 17.07.2013 tarihinde işten ayrıldığını, işten ayrılırken kıdem, ihbar ve diğer hak edişlerini talep ettiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını iddia ederek; 7150 TL kıdem tazminatı, 2600 TL ihbar tazminatı ve 800 TL vergi iadesi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirkette belirsiz süreli iş akdi ile çalıştığı, daha sonra sözleşmesini feshettiği, davacı tanıklarının beyanları dikkate alındığında davacı tarafından iş akdinin haklı olarak feshedildiği yönünde kanaat oluşmadığı, bundan dolayı davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığı, ayrıca davacı tanıklarının beyanları dikkate alındığında vergi iadesi alacaklarının da ödendiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı asil dava dilekçesine 17.07.2013 tarihinde işten ayrıldığını iddia etmiştir. Davalı işveren cevap dilekçesinde feshe ilişkin açık beyanda bulunmamıştır. Ancak davalı işveren tarafından 17.07.2013 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumuna davacının iş çıkış kodu olarak “ emeklilik için yaş dışında diğer şartların tamamlanması” nedeni bildirilmiştir. Bu nedenle davacının iş akdini, yaş dışında diğer şartları tamamlanması suretiyle emeklilik nedenine dayalı olarak feshettiği anlaşıldığından mahkemece kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile talebin reddedilmesi hatalıdır.

3- Davacı asil dava dilekçesinde 800 TL vergi iadesi alacağının ödenmediğini iddia etmiştir. Mahkemece her ne kadar davacı tanık anlatımlarından vergi iadesi alacaklarının ödendiği kabul edilerek talebin reddine karar verilmiş ise de; davalı taraf yazılı belge ile ödeme yaptığını ispat edememiştir. Davacı asile hangi aylara ait asgari geçim indirimi alacağının ödenmediği açıklatılarak bu doğrultuda sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde talebin reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

3- Davacı asil dava dilekçesinde 800 TL vergi iadesi alacağının ödenmediğini iddia etmiştir. Mahkemece her ne kadar davacı tanık anlatımlarından vergi iadesi alacaklarının ödendiği kabul edilerek talebin reddine karar verilmiş ise de; davalı taraf yazılı belge ile ödeme yaptığını ispat edememiştir. Davacı asile hangi aylara ait asgari geçim indirimi alacağının ödenmediği açıklatılarak bu doğrultuda sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde talebin reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2459, Karar No: 2016/4997, Tarih: 23.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2459 E.  ,  2016/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, kasten yaralama suçundan doğrudan tayin edilen 2.400 TL adli para cezasının miktarı itibariyle CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olması nedeniyle temyizi mümkün bulunmadığından, anılan hükme yönelik sanık ile müdafiin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle incelemenin diğer suçlardan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinin "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklinde olduğu, iddianamede sanık hakkında 22.08.2013 tarihinde mağdureye yönelik gerçekleştirdiği iddia edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı eylemiyle ilgili dava açılmış olup, söz konusu tarih dışında gerçekleşen eylemlerle ilgili açılmış bir davanın bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2564, Karar No: 2012/9326, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2564 E.  ,  2012/9326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 109 ada 1 parsel sayılı, 30555,69 m2 yüzölçümlü taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazların Hazine adına tesbit edilmesi gereken yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Müdahiller, vergi kaydı ve zilyetliğe dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece, müdahillerin davasının reddine, Hazinenin davasının kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taınmaz üzerinde ve çevresinde serpili halde meşe ağaçları bulunduğu gibi, 6831 sayılı Yasanın 17. maddesine göre de orman orman içi açıklığı niteliğinde olduğu gerekçesiyle Hazinenin davasının kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına ve delillere uygun düşmemektedir. Taşınmaza ait dosyadaki fotoğraflardan üzerinde herhangi bir meşe ağacının görülmediği, ziraat ve orman bilirkişi raporlarında da taşınmaz üzerinde meşe ağaçları bulunduğuna dair bir bilginin bulunmadığı, diğer taraftan taşınmazın memleket haritasında da görülen yola sınır olduğu, komşu parseller de kişiler adına kesinleştiğine göre, orman içi açıklığı olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu anlaşılmakta olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesine hata yapılarak kabulü yolunda hüküm kurulması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 19/06/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43364, Karar No: 2016/22902, Tarih: 07.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/43364 E.  ,  2016/22902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisine ait restorantın işletilmesi hususunda davalı ...'a vekalet verdiğini, vekaletnamede devir ve kapatma yetkisi olmadığı halde davalı vekilin yetkisini aşarak kendisinden habersiz olarak işletmeyi kapattığını ve diğer davalı oğluna devrettiğini, işletme içindeki masa, sandalye tabak gibi eşyaların diğer davalıya satıldığını ancak fatura bedelinin düşük olduğunu bununla birlikte işletme içine yapılan masraflar, müşteri çevresinin kaybı, ödenmeyen vergi ve sigorta borçları, gelirler yönünden zarara uğradığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 58.400,00 TL zararının ve tespit gideri olan 403,90 TL'nin davalılardan faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, diğer davalı yönünden ise aradaki ilişkinin aslında vekalet ilişkisi olmadığını, arada adi ortaklık olduğunu, davalı memur olduğundan kendi adına işletme açamadığını bu nedenle tüm resmi kayıtların davacı adına yapıldığını, işletme nedeniyle zarara uğradıklarını ve bu nedenle kapatıldığını, davacının her hangi bir alacağı olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... hakkında açılan davanın reddine, davalı ... hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının, davalının ise tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davalı ... hakkında açılan davanın reddine, davalı ... hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının, davalının ise tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, kendisine ait kebap salonunun işletme yetkisini davalıya 08.10.2007 tarihli vekaletname ile davalı ...'ye verdiğini, vekaletnamede devir ve kapatma yetkisi olmadığı halde kendisinden habersiz olarak işletmenin davalı tarafından kapatıldığını iddia ile uğradığı zararların tazminini talep etmiş, davalı ... ise ortada bir vekalet ilişkisi olmadığını, aralarındaki ilişkinin adi ortaklığa dayandığını savunmuştur. Somut olayın mahkemeninde kabulünde olduğu üzere vekalet hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekmektedir. Davacı, işletmenin kurulmasından bu yana elde edilen gelirlerin tarafına ödenmediği iddiasında bulunmuş olduğu halde mahkemece ve alınan bilirkişi raporlarında buna yönelik bir araştırma yapılmamıştır, aynı şekilde davacı ödemek zorunda kaldığı vergi ve sigorta borçlarından dolayıda zamanında ödenmediğinden zararının doğduğunu iddia etmiş, davalıya verilen vekaletnamede de bu borçların davalı tarafından ödenmesi gerektiği anlaşılmıştır. Davacının bu talepleri yönünden de mahkemece araştırma yapılmadan hüküm tesis edilmiştir. O halde davacının yukarıda bahsedilen talepleri ile ilgili konusunda uzman bir bilirkişi heyetinden yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli bir rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair, davalının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 918,30 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, 2.754,90 TL harcın davalıdan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.