muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4787, Karar No: 2021/6817, Tarih: 04.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4787 E.  ,  2021/6817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesinin 2017/965 Esas ve 2018/953 Karar sayılı ilk kararına karşı sadece boşanmanın ferileri yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesinin, 2019/228 Esas ve 2019/290 Karar sayılı kararı ile hükmün nafakalar ve tazminatlar yönünden kaldırılarak ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Boşanma hükmü istinaf başvurusuna konu edilmeyerek kesinleşmiştir. Bölge adliye mahkemesinin gönderme kararı sonrası dosya kendisine gönderilen ilk derece mahkemesinin, boşanma hükmü kesinleştiği halde, yeniden boşanma hükmü kurmuş olması doğru bulunmamış ve bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararında bu yönden düzeltme yapılmamıştır. Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bozma sebebi yapılmayarak mahkeme kararının bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/2).

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple, bölge adliye mahkemesinin esastan ret kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesinin 09.01.2020 tarih, 2019/261Esas ve 2020/13Karar sayılı gerekçeli kararının hüküm bölümünün 1. ve 2. bentlerinin hükümden çıkarılmasına, yerine “Keşinleşen boşanma davası ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına” sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 04.10.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/10418, Karar No: 2015/27782, Tarih: 29.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/10418 E.  ,  2015/27782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, sahibinden.com isimli internet sitesinde vermiş olduğu cep telefon ilanını gören şikâyetçiyle yapmış oldukları pazarlık gereğince belirlenen 315,00 TL’yi almasına rağmen cihazı göndermeyerek kayıplara karıştığının iddia ve kabul edilmesi karşısında; sübutu halinde eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-f maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326. maddesi gereğince sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/850, Karar No: 2012/6661, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/850 E.  ,  2012/6661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine, ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında 175 ada 41 parsel sayılı 1048,97 m2, 175 ada 42 parsel sayılı sırasıyla 1292,11 m2, 175 ada 43 parsel sayılı 974,82 m2, 175 ada 44 parsel sayılı 914,63 m2,175 ada 45 parsel sayılı 992,09 m2 ve 175 ada 46 parsel sayılı 1101,12 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, 2/B madde uygulamasıyla orman sınırları dışına çıkarıldığından Hazine adına tespit edilmiş ve 175 ada 41 ve 43 parsellerin zilyedinin ..., 175 ada 42 parselin zilyedinin ..., 175 ada 44 parselin zilyedinin ..., 175 ada 45 parselin zilyedinin ..., 175 ada 46 parselin zilyedinin ... olduğu belirlenmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu, yapılan 2/B uygulamasının doğru olmadığını bildirerek 2/B madde uygulamasının iptaliyle taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini talep etmiştir. Mahkemece davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kabulüyle 175 ada 41, 42, 43,44, 45 ve 46 parsellerin orman vasfıyla hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesi gereğince 200.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verilmiş; hüküm davalılar Hazine, ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine ve 3402 sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılan 2/B madde uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1968 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu ile 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava, kadastro tespitine ve 3402 sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılan 2/B madde uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1968 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu ile 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu 31.12.1981 tarihinden önce - bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirmediği ve 2/B madde koşullarını taşımayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve davalı ... lehine 3402 sayılı Yasanın 31. maddesi dikkate alınarak vekalet ücreti taktir edilmiş olduğuna göre mahkemece davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; Çekişmeli taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olduğundan mahkemece taşınmazların beyanlar hanesinde yazılı kullanım (zilyetlik) şerhlerinin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasına çekişmeli 175 ada 41 ve 43 parsel sayılı taşınmazların beyanlar hanesinde yazılı bulunan “Parsel içindeki incir ağaçları ... oğlu ...’ye aitti ”, 175 ada 42 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde yazılı bulunan “Parsel içindeki incir ağaçları ... oğlu ...’ye aitti ”, 175 ada 44 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde yazılı bulunan “Parsel içindeki incir ağaçları ... oğlu ...’e aitti ”, 175 ada 45 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde yazılı bulunan “Parsel içindeki incir ağaçları ... oğlu ... ‘e aitti ” ve 175 ada 46 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde yazılı bulunan “Parsel içindeki incir ağaçları ... oğlu ...’a aitti ” ibarelerinin terkinine cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalı gerçek kişilerden onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1867, Karar No: 2014/6929, Tarih: 26.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1867 E.  ,  2014/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (3'er kez)

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçlardan, sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (3 kez) suçlarından mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (3 kez) ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (3 kez) suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile katılanlar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık müdafii ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve kabule göre, asli fail olan sanık ...'in mağdure ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu nedeni ile mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu, asli failin bu eylemi nedeni ile yardım eden sanık ...'in de mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı sorumlu olacağı gözetilmeden bu sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 4, 6 ve 39/2. maddeleri uyarınca hüküm kurulması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18521, Karar No: 2020/6169, Tarih: 23.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/18521 E.  ,  2020/6169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 07/05/2012 - 21/02/2014 tarihleri arasında montaj personeli olarak davalı işveren nezdinde çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta sonu çalışma ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 24/02/2014, 25/02/2014, 26/02/2014 tarihlerinde 3 gün arka arkaya işe gelmediğini buna ilişkin tutanaklar düzenlendiğini, ... 7. Noterliğinden 27/02/2014 tarih ve 08249 yevmiye numarası ile ihtarname gönderilerek savunmasının istendiğini, davacının mazeret bildirmediği ve işe dönmediğini 03/03/2014, 04/03/2014, 05/03/2014 tarihlerinde tekrar 3 gün işe gelmediğini buna dair tutanaklar tutulduğunu, Büyükçekmece 7. Noterliğinden 06/03/2014 tarih 08999 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile iş akdinin 4857 Sayılı İ.K'nun 25/II-g bendine göre haklı nedenle feshedildiğini savunarak,davanın reddi istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacının davalı işveren nezdinde belirsiz süreli hizmet akdi ile çalıştığı, davacı tarafından iş akdinin davalı işverence haksız olarak feshedildiği iddiasında bulunulmuş ise de, davalı işverenlikçe davacının devamsızlıkta bulunması nedeni ile noterden kendisine ihtarname çekildiği, mazeretini belgelemesinin istendiğini ancak davacının ihtarnamenin tebliğine rağmen savunma vermediği ve devamsızlıkta bulunduğu, iş akdinin 4857 Sayılı İ.K'nun 25/II-g maddesi gereğince işverence haklı nedenle feshedildiği kanaatine varılmakla, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varıldığı,davacının dinlenen tanık beyanları ile fazla çalışma yaptığını kanıtladığı, ücretlerinin ödendiğinin ise davalı işveren tarafından kanıtlanamadığı bu nedenle davacının fazla çalışma ücreti alacağına hak kazandığı ancak tüm hizmet süresi boyunca fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olması nedeni ile belirlenen bu alacaklardan 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta davacı işçi tarafından davalı işverene noterden gönderilen 24.02.2014 tarihli ihtarname içeriğinden davacı işçinin davalı işyerinde çalışırken 21.02.2014 tarihinde haklı neden olmadan işten çıkartıldığını iddia edip,bir kısım diğer alacaklar ile birlikte kıdem ve ihbar tazminatı talep ettiği anlaşılmaktadır.Söz konusu ihtarname davalı işverene ulaştıktan sonra bu defa davalı işveren davacı işçiye yine noterden 27.02.2014 tarihinde ihtarname gönderip davacı işçinin 24.02.2014 tarihinden itibaren mazeretsiz devamsızlık yaptığını ileri sürerek varsa mazaretini bildirmesini istemiştir.

Davacı işçi 24.02.2014 tarihli ihtarnamesinde 21.02.2014 tarihinde işten çıkartıldığını iddia ettiğine göre davalı işverenin 24.02.2014 tarihi ve sonrasına ilişkin düzenlediği devamsızlık tutanaklarına itibar etmek mümkün değildir.

Açıklanan nedenle davalı işveren devamsızlığa dayalı haklı fesih iddiasını ispatlayamamıştır.Buna göre mahkemece davacının talep ettiği kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekirken reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13092, Karar No: 2013/2914, Tarih: 19.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/13092 E.  ,  2013/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının raporları hükme dayanak alınan fen ve orman bilirkişilere verilerek yörede 1988 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 yada 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve varsa aplikasyon hattına göre konumu,orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konularak gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7317, Karar No: 2012/12871, Tarih: 28.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7317 E.  ,  2012/12871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1., 765 sayılı TCK.nun 59. maddesi gereğince 15 ay hapis cezası

1) 19 Mayıs Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği tespit olunan ... Tekstil San. ve Tic.Ltd.Şti, ... Tekstil Kimya San. ve Dış.Tic Ltd.Şti. ile... Kimya Boya Matbaa San. ve Tic.Ltd.Şti'den temin ettiği sahte faturaları kullandığının iddia olunmasına göre, adı geçen şirketler hakkında düzenlendiği anlaşılan vergi inceleme raporlarına dayanılarak şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılarak, açıldığının anlaşılması halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri ile vergi inceleme raporlarının onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, gerekirse faturalar konusu malların gerçekten alınıp alınmadığının tespiti yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri ile teslim tesellüm belgeleri, kasa mevcuduyla uyumlu ödeme belgeleri ve banka hesaplarının incelenmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 13.11.2008 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 29.07.2008 gün ve VDENR-2008-817/21 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında “ 2003,2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10758, Karar No: 2013/16172, Tarih: 19.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/10758 E.  ,  2013/16172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.10.2011 gün ve 2011/37-2011/33 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.02.2013 gün ve 2012/2280-2013/1938 sayılı kararı aleyhinde davalı TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile TMSF bünyesine alınan Egebank A.Ş. arasında 02/09/1999 tarihli yazılım lisans kuruluş eğitim ve danışmanlık sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin imzalanması aşamasında bu proje ile bağlantılı olarak aynı bankadan kredi kullanıldığını, kredinin teminatı olarak M. Tefvik Doğrular'a ait taşınmazlar üzerine 500.000 TL'lik teminat ipoteği konulduğunu, bankanın TMSF'ye devrinden sonra bankaca sözleşmenin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedilmesi üzerine İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2000/560 esas sayılı dosyası ile 02/09/1999 tarihli sözleşmeden doğan alacakların tahsili için dava açıldığını, bu davada ayrıca kredi borcunun alacaktan takas ve mahsup edilerek borçlu olmadığının tespiti ile ipoteğin fekkinin istenildiğini, TMSF'nin yükümlülüklerini yerine getirmemesi üzerine zor durumda kalan müvekkillerinin taşınmazı üzerindeki teminat ipoteği ile birlikte satmak zorunda kaldığını, takas hakkının doğduğu an itibariyle ipotek borcunun bitmesine karşın yargılamanın uzaması sebebiyle ipoteğin silinemediğini, 500.000 TL'lık miktarın taşınmaz maliki tarafından müvekkillerine ödeneceği yerde TMSF'ye ödenmek zorunda kalındığını, taşınmaz malikinin ödemeyi yapmakla bir kaybı ve fakirleşmesinin olmadığını, esasen taşınmazın yükümlülükle birlikte satın aldığını, ödenen miktarın davalı TMSF uhdesinde kaldığını ve sebepsiz zenginleşme teşkil ettiğini belirterek 500.000 TL'nın 06/12/2005 ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu ipotek bedelinin kredi alacağına mahsup edildiğini, ödeme tarihi itibariyle kredi alacağının mevcut olduğunu, ödenen miktarın kredi alacağından daha düşük olması nedeniyle fazla ödemenin olmadığını, İstanbul Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nin 2000/560 sayılı dosyasında davacıların müvekkili kurumdan alacaklı olduklarına dair kararın henüz kesinleşmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu ipotek bedelinin kredi alacağına mahsup edildiğini, ödeme tarihi itibariyle kredi alacağının mevcut olduğunu, ödenen miktarın kredi alacağından daha düşük olması nedeniyle fazla ödemenin olmadığını, İstanbul Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nin 2000/560 sayılı dosyasında davacıların müvekkili kurumdan alacaklı olduklarına dair kararın henüz kesinleşmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece taşınmazlar üzerinde davacı şirketin sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmesinin teminatı olarak taşınmaz maliki M. Tevfik Doğrular tarafından birinci derecede teminat ipoteği verildiği, ipoteğin limit ipoteği niteliğinde olduğu, ipotek borcunun son malik tarafından 06/12/2005 tarihli makbuzla davalı TMSF'ye ödenerek ipotek borcunun sona erdiği, davacıların alacağından düşülen kredi borcu nedeniyle taşınmazın serbest kaldığı, bu kapsamda taşınmazın malikinin aktifinde artış olduğu, bu artışın da satış ile TMSF'ye intikal ettiği, ipotek bedelinin TMSF'ye ödenmesinin sebepsiz zenginleşmesine yol açtığı, İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi dosyasında verilen kararın kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 500.000 TL'nın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.02.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, davalı TMSF harç ve cezadan muaf olduğundan, harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.