muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6864, Karar No: 2022/14320, Tarih: 07.06.2022

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/02/2021 tarihli ve 2021/812 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/02/2021 tarihli ve 2021/812 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37722, Karar No: 2015/2047, Tarih: 30.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/37722 E.  ,  2015/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 05.12.2008 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uya- rınca hükümlülüğüne ve müsadereye dair;... Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 gün ve 2013/333 esas, 2013/528 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasa'nın 4. maddesinde belirtilen bıçak ve benzeri aletlerin birlikte taşınması halinde TCK.nun 44. maddesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği cihetle; sanıkta ele geçen, üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinde, bu kararın "davayı sonuçlandıran nihai bir karar olmadığı, ileride koşulları gerçekleştiğinde hükmün açıklanmasında üzerinde parmak izi veya bilirkişi incelemesi yapılması gerekebileceği" de gözetilmeden,... Memurluğuna yazılan 04.02.2009 tarihli yazı ile sanığa iadesine karar verilen copun araştırılarak, üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp 6136 sayılı Yasa kapsamına girmesi halinde dava açılması sağlanarak davaların birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, yazılı şekilde sadece yasak bıçak taşımak suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13322, Karar No: 2012/511, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13322 E.  ,  2012/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında Demre ilçesi, Zümrütkaya mahallesinde 202 ada 2 parsel numarası ile arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18791, Karar No: 2018/12990, Tarih: 17.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/18791 E.  ,  2018/12990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi, haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimse için verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirim öngördüğü, bu oranlar arasındaki indirimin fiilin işleniş biçimine, sanığın hal ve davranışlarına, mağdurun söylediği kabul edilen sözlerin ve eyleminin haksızlık içeriğinin niteliğine, adalet duygularına, tüm dosya kapsamına uygun olarak belirlenmesi gerektiği halde, mağdurun haksız tahrik niteliğinde kabul edilen eylemi açıklanmadan ve "tahrik indirim oranı belirlenir iken; olayın meydana geliş şekli ile tarafların olayların bu şekilde yaşanmasına yaptıkları etkinin göz önüne alındığı" şeklindeki soyut gerekçe ile kanunda belirtilen en üst oranda indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16453, Karar No: 2013/17816, Tarih: 12.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/16453 E.  ,  2013/17816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1) ... 2) ... Turizm Nak. Otom. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki istirdat-menfi tespit davası hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 19.04.2013 gün ve 2009/179 E. - 2013/156 K. sayılı hükmün davacılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Yerel mahkeme hükmü davacılar vekili Avukat ...’e 05.09.2013 tarihinde tebliğ edilmiş temyiz dilekçesi, HUMK'nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 23.09.2013 tarihinde temyiz istemli dilekçe vermiş ve yine aynı havale tarihli dilekçesi ile de, eski hale iade talep ederek temyizlerinin süresinde olmadığını, ancak kendisinin ekli rapor gereğince rahatsız olması nedeniyle temyiz süresini kaçırdığını bildirerek temyiz isteminin süresinde kabul edilmesini talep etmiştir.

Dosya içeriğinden, davacılar vekili olarak Avukat ... ve Avukat ... olduğu, bir başka deyişle mazeret bildiren avukatın dışında başka bir avukatın da bulunduğu, rahatsız olan Av. ... dışında diğer davacılar avukatının da süresi içinde her zaman temyiz dilekçesi verebileceği gözetildiğinde davacılar vekilinin temyiz istemi süresinde değildir. Bu nedenle, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin eski hale getirme talebinin reddi ile davacılar vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/537, Karar No: 2013/1951, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/537 E.  ,  2013/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :dastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, nde ilk kez yapılan ve 01/11/2007 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu sırasında, ilân edilen paftada P.57 iç parsel numarası verilen alanın kadastro komisyonu tarafından orman sayılmayarak orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek, işlemin iptali ile taşınmazın tamamının orman alanı içine alınarak orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Daha sonra yapılan arazi kadastrosu sırasında davaya konu yer hakkında 227 ada 3 ilâ 10 parsel numarası verilerek ve kadastro mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasına konu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılıp kadastro tesbit tutanağı düzenlenerek 3402 sayılı nunun 5. maddesi gereğince mahkemeye gönderilmiş, zilyetleri davaya dahil edilerek davaya devam edilmiş ve mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, 227 ada 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 227 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 25.10.2010 havale tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (3A ve 3B) harfleri ile işaretli bölümlerinin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu alan içerisinde kalan ve 227 ada 6 parsel sayılı taşınmazın doğusunda ve 4 ve 5 sayılı parseller arasında kalan ve dere olarak sınırlandırılan kısımların tamamının orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından 227 ada 3 parselin (3C) harfi ile işaretli bölümünün orman sayılan yerlerden oludğu, davalı Hazine tarafından ise 227 ada 7, 8, 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların orman olmadığı, P.57 iç parselinin daha geniş alına kapsadığı gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu 6831 sayılı nun hükümlerine göre yapılıp 01/11/2007 tarihinde askı ilânı yapılan ancak mevcut dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Orman Yönetimi dava dilekçesinde orman tahdidi sırasında P.57 iç parsel numarası verilerek orman sayılmayan bölümün tamamının orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, yörede 2008 yapılan arazi kadastrosunda, P.57 iç parseli daha çok taşınmazı kapsamasına rağmen, mevcut orman kadastrosuna itiraz davası nedeniyle 277 ada 3 ilâ 10 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının malik hanesi açık bırakılıp 3402 sayılı nunun 5. maddesi gereğince mahkemeye gönderilmiştir.

Orman Yönetimi dava dilekçesinde orman tahdidi sırasında P.57 iç parsel numarası verilerek orman sayılmayan bölümün tamamının orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, yörede 2008 yapılan arazi kadastrosunda, P.57 iç parseli daha çok taşınmazı kapsamasına rağmen, mevcut orman kadastrosuna itiraz davası nedeniyle 277 ada 3 ilâ 10 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının malik hanesi açık bırakılıp 3402 sayılı nunun 5. maddesi gereğince mahkemeye gönderilmiştir.

Dairece 02/10/2012 günlü iade kararı üzerine düzenlenen 26/11/2012 havale tarihli kadastro teknisyeni Bekir Faruk Argıtlı tarafından düzenlenen krokide çekişmeli taşınmazlar yanında, 225 ada 1 ilâ 8, 226 ada 2 ilâ 11, 227 ada 1 ve 2, 230 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarında P.57 iç parseli içerisinde kaldığı, getirtilen tutanak örneklerinden ise belirtilen taşınmazların itirazsız kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mevcut dava nedeniyle tutanakları davalı olarak tutulması gereken 225 ada 1 ilâ 8, 226 ada 2 ilâ 11, 227 ada 1 ve 2, 230 ada 1 parsel sayılı taşınmazların komisyonca yanılgı sonucu askı ilânlarının yaptırılarak kesinleştirilmiş olması bu taşınmazların tesbitten önce davalı olduğu gerçeğini değiştirmez.

Bu nedenle mahkemece öncelikle 225 ada 1 ilâ 8, 226 ada 2 ilâ 11, 227 ada 1 ve 2, 230 ada 1 parsellerin tapu kaydına kadastro mahkemesinde davalı olduğu şerhi konulup, tesbit malikleri davaya dahil edildikten sonra temyize konu 227 ada 3 parselin temyize konu (3C) bölümü ve 225 ada 1 ilâ 8, 226 ada 2 ilâ 11, 227 ada 1 ve 2, 230 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar yönünden;

Bu nedenle mahkemece öncelikle 225 ada 1 ilâ 8, 226 ada 2 ilâ 11, 227 ada 1 ve 2, 230 ada 1 parsellerin tapu kaydına kadastro mahkemesinde davalı olduğu şerhi konulup, tesbit malikleri davaya dahil edildikten sonra temyize konu 227 ada 3 parselin temyize konu (3C) bölümü ve 225 ada 1 ilâ 8, 226 ada 2 ilâ 11, 227 ada 1 ve 2, 230 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar yönünden;

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir fen ve bir ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı nunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün ve 31/13 E.K.; 14/03/1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13/06/1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03/03/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı nunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; 6831 sayılı nunun 17/2 maddesi uyarınca orman içi açıklık olup olmadıkları değerlendirilmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazların konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez çekişmeli taşınmazların tutanaklarının malik hanesi açık olarak düzenlendiği kabul edildiğinden davalı gerçek kişiler yönünden zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmazlar başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar davalı gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı nunun 14. maddesi uyarınca, davalılar yanında, murisler yönünden de ilgili tapu ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı nunun 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma nunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, temyiz edilmeyen taşınmazlar yönünden usûl kazanılmış hakka riayet edilerek ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetimi ve davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4247, Karar No: 2007/3823, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4247 E.  ,  2007/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

MÜDAHİLLER : ..., ...

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 108 ada 17 parsel sayılı 6.783,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın muris ... veya mirasçıları adına tescili için dava açmıştır. Yargılama sırasında ... ve ... irsen intikal, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanak fen bilirkişisi raporunda (B) ile gösterilen kısmın adlarına tescili için davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin 11.4.2006 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) ile gösterilen 3.391,723 metrekarelik kısmının ... mirasçıları adlarına, (B) ile gösterilen 3.391,72 metrekarelik kısmının müdahil davacılar murisi Hacı Peker mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahil davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayı, tanık, teknik bilirkişiye verilecek ücretlerle vasıta parasının, yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına özen gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece hükme dayanak yapılan ara kararda yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilmediği gibi 01.06.2007 tarihinde yapılacak keşif için verilen kesin süre ihtaratı müdahil davacılara en son 15 Mayıs 2007 tarihinde tebliğ edilmiş olup masrafın yatırılacağı 10 günlük süreye göre bilirkişi adayı ve tanıklara çıkarılacak davetiyeler için ayrılan süre yeterli bulunmamaktadır. Bilirkişi adayı ve tanıklar adına çıkarılacak davetiyeler için verilen sürenin yeterli olmadığı açıkça belli olan bu ara kararına dayanılarak keşif delilinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilemez. Süreler tayin edilirken Tebligat Tüzüğü'nün 12. maddesinin mutlaka gözönünde bulundurulması gerekir. Tüzüğün anılan maddesine göre "Tüzüğün 8. maddesinde sayılan vasıtalarla yapılanlar dışındaki her nev'i tebliğ evrakı ve davetiyelerin alakalılara ulaşması ve alakalıların tebliğin veya davetiyenin icaplarını yerine getirebilmesi için bu evrakı çıkaran merci tarafından tayin edilecek müddetin hesabında evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsimin yaz veya kış olması, nakil vasıtalarının durumu gibi hususlar nazara alınır. Bu suretle tayin edilecek müddet, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa 1 aydan az olamaz" hükmü yer almış bulunmaktadır. Tebligat Tüzüğü'nün anılan hükmü nazara alınarak mahkemenin hükme dayanak yaptığı ara kararının sürelerle ilgili bölümü irdelendiğinde müdahil davacılara ara kararının tebliği, kendilerine verilen keşif gününe kadar olan sürede masrafı temin edip yatırması ve bundan sonra mahkemece yerel bilirkişi adayı ve tanıklara çıkarılacak davetiye için kalan sürenin yeterli bulunmadığı çok açıktır. Yapılamayacağı önceden belli olacak keşif için taraflara külfet yüklenmesinde isabet bulunmamaktadır. Müdahil davacılara keşif masrafını yatırması için makul süre verilip, masraf yatırıldığında arazi başında keşif icra edilip, tarafların tüm delilleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir

. Yapılamayacağı önceden belli olacak keşif için taraflara külfet yüklenmesinde isabet bulunmamaktadır. Müdahil davacılara keşif masrafını yatırması için makul süre verilip, masraf yatırıldığında arazi başında keşif icra edilip, tarafların tüm delilleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir. Yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan müdahil davacıların hükümde (B) ile gösterilen kısma ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.