muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/18725, Karar No: 2021/18939, Tarih: 12.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/18725 E.  ,  2021/18939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın ehliyeti olmaması nedeniyle görevlilerin dur ihtarına uymayarak aracı ile kaçtığı olayda başkalarının hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından tehlikeye neden olacak bir durumun meydana gelmediği anlaşılmakla atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

Yukarıda trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundaki kabulüne göre de;

25.06.2019 tarih ve 2019/8-249 Esas ve 2019/499 Karar sayılı Ceza Genel Kurul kararında belirtildiği üzere; TCK.nın 268. maddedeki suçun oluşması için öncelikle, fail tarafından işlenen bir suçun bulunması gerekmektedir. Başka deyişle iftira suçunun aksine, bu madde bakımından gerçek bir suçun işlenmesi ve bu suçun faili ile 268. maddedeki eylemin failinin aynı kişi olması zorunludur. Mevcut düzenleme karşısında, failin gerçekte o suçu işlememiş bulunduğunun anlaşılması halinde, başkasının kimlik bilgilerini kullanma eyleminin 268. maddedeki suçu oluşturmadığını kabul etmek, kanunilik ilkesi bakımından zorunlu görülmektedir. Bu tür eylemlerde 206. maddenin uygulanması gereklidir.

Bu açıklamalar ışığında, yapılan uygulama esnasında görevlilerin dur ihtarına uymayıp kaçan sanığın,yakalandığında kendisini teyzesinin oğlu Ozan Tabak olarak tanıttığı olayda; "işlediği bir suçtan" söz edilemeyeceği ehliyetsiz araç kullandığı için başkasının kimlik bilgilerinin kullanmakla TCK.nın 268. maddesinde tanımlanan suçun unsurları oluşmayıp sanığın TCK.nın 206. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği halde yazılı gerekçe ile başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi;

Kabule göre de;

Sanık hakkında başkalarının kimlik bilgilerini kullanma suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 267/1 yerine 261/1 yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14318, Karar No: 2012/848, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14318 E.  ,  2012/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 5409 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belge- lere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14863, Karar No: 2019/2611, Tarih: 13.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/14863 E.  ,  2019/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

.K.. A R A R

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen ev eşyalarının evlilik birliği içinde alındığını açıklayarak, eşyaların bedelinin paylaştırılarak davacıya ait olan kısmının aynen iadesine veya bedelinin ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, köşe takımı, yemek masası, Tv ünitesi, oturma odası takımı, çamaşır makinası, buzdolabı, ocaklı fırın, 2 adet salon halısı, 1 adet oturma odası halısı, 2 adet koridor halısı, 1 adet yatak odası halısı, perde, tül, güneşlik, yatak odası takımı, Samsung marka LCD televizyonun tarafların ortak mülkiyetinde olduğunun tespitine dair ilk kararı, davacı vekili ile davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 03.06.2015 tarihli ve 2014/16379 Esas, 2015/10168 Karar sayılı ilamıyla "... Davacının talebi ve hakimin hukuki nitelendirmesinden, ziynet eşyası dışındaki eşyalara ilişkin talebin katkı payı alacağına yönelik olduğu anlaşıldığından, her iki talebin temyiz incelemesi de göz önünde bulundurularak taleplerin tefrikine karar verilmesi, katkı payına yönelik talebin ayrı esasa kaydedilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir." gereğine işaret edilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, köşe takımı 250 TL, yemek masası 250 TL, Tv ünitesi 250 TL, oturma odası takımı (merinos) 500 TL, çamaşır makinası 250 TL, buzdolabı 400 TL, ocaklı fırın (Arçelik) 200 TL, halılar (2 adet salon halısı 250 TL, 1 adet oturma odası halısı 100 TL, 2 adet koridor halısı 100 TL, 1 adet yatak odası halısı (merinos) 50 TL, perde+tül+güneşlik 200 TL, doğtaş yatak odası takımı 550 TL, Samsung marka LCD televizyon 400 TL bu eşyaların yarısının aynen iadesinin mümkün olmaması nedeniyle değer toplamı 3.800 TL'den yarısının 1.900 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ye 6217 Sayılı Kanunla eklenen Geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK’un 14.07.2004 tarihli ve 5219 Sayılı Kanunla değişik 427.maddesi uyarınca, karar tarihinde temyiz sınırı 2.190 TL olup, temyiz konusu yapılan miktar 1.900 TL olduğundan temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır.

6100 sayılı HMK’ye 6217 Sayılı Kanunla eklenen Geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK’un 14.07.2004 tarihli ve 5219 Sayılı Kanunla değişik 427.maddesi uyarınca, karar tarihinde temyiz sınırı 2.190 TL olup, temyiz konusu yapılan miktar 1.900 TL olduğundan temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır.

Temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da bir karar verilebilir.

Temyiz edilen miktar kesinlik sınırı içinde kaldığından, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK'un 427/2 ve 432/4 maddeleri uyarınca, davalı vekilinin temyiz dilekçesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen miktar kesinlik sınırı içinde kaldığından 6100 Sayılı HMK'nin 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 427/2 ve 432/4 maddeleri uyarınca, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/938, Karar No: 2024/3545, Tarih: 06.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/938 E.  ,  2024/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/839 Esas, 2023/639 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.06.2022 tarih, 2018/247 E. ve 2022/385 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.10.2022 tarih, 2022/2236 E. ve 2022/2249 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.05.2023 tarih, 2023/155 E. ve 2023/3107 K. sayılı kararıyla davanın zamanaşımından reddi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılar kötüniyetli olduğundan zamanaşımını ileri süremeyeceklerini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 inci ve 336 ncı maddeleri

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24619, Karar No: 2018/1755, Tarih: 14.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/24619 E.  ,  2018/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu ... mahallesi 19 ada 123 parsel sayılı taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen ... mahallesi 40 ada 45 parsel sayılı taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı ile 2014, 2013 ve 2012 yıllarına ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m² değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

2)Dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın 2015, 2014, 2013 ve 2012 yıllarına ait emlak vergisi bildirimlerine ilişkin gerçekleşmiş ödeme belgeleri ve beyanname örneklerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14351, Karar No: 2012/855, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14351 E.  ,  2012/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 5489 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1335, Karar No: 2013/18777, Tarih: 24.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1335 E.  ,  2013/18777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.09.2012 tarih ve 2009/100-2012/311 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, davalı firmanın 1996 yılında 965 tescil numaralı tasarımlarından 2 numaralı tasarımı tescil ettirmiş olması ve müvekkili firma hakkında, bu tescilli tasarımın aynısını üretiyor olmasından bahsederek mahkemenin 2009/31 esas sayılı dosyası ile 554 sayılı KHK'ya aykırılık davası açtığını, bu nedenle işbu hükümsüzlük davasını açmakta müvekkilinin menfaati bulunduğunu, davalının koruma talep ettiği tasarımın gerek yenilik gerekse ayırt edicilik niteliğini haiz olmadığını, hükümsüzlük davasına konu olabilecek tasarımlardan bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirketin TPE'nin 965 nolu endüstriyel tasarım tescil belgesinin 2 nolu tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiş; açılan birleşik dosyayla aynı tasarımdaki 1 nolu tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tescilli tasarımlarının yeni ve ayırt edici nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davalıya ait tescilli tasarımların ve davalıya ait tabak ürünleri ve diğer ürünlerin, yeni, özgün ve ayırt edici unsurları haiz olmadığı, tescilli tasarımların tümünün anonim olduğu gerekçesiyle, ana dava dosyası ve ana dava dosyasıyla birleştirilen 2009/314 esas sayılı dosyaları üzerinden açılan davaların kabulüne, davalı şirket adına kayıtlı 965 nolu endüstriyel tasarım tescil belgesinin 1 ve 2 nolu sırasında yer alan endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6742, Karar No: 2024/7051, Tarih: 09.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6742 E.  ,  2024/7051 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/633 E., 2024/545 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2018/161 E., 2022/464 K.

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalıların murisi ...'un annesi ...'un, davacıların büyükbabası ... ... ile gayri resmi evlilik yaptığını, bu birliktelikten davacı ...'in annesi ... ... ile davacı ...'nin babası ...' ün dünyaya geldiğini, ancak resmi evlilk olmaması nedeni ile adı geçenlerin ...'un nüfus hanesine kaydedilmediğini iddia ederek davalıların murisi ...'un annesi ...'un, davacı ...'in annesi ... ... ile davacı ...'nin babası ...'ün de anneleri olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri ayrı ayrı cevap dilekçelerinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı ile davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf teşkilinin sağlanması ve delillerin toplanması gerektiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı ve İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesi'nden alınan DNA raporu birlikte değerlendirilerek, ... ile ... (...)'ün annelerinin ... olduğunun tespiti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi davası olup, uyuşmazlık, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 35 inci, 36 ncı ve 40 ıncı maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.