muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7033, Karar No: 2010/10152, Tarih: 27.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/7033 E.  ,  2010/10152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi evrakta sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2, CMK.nun 223.maddelerine göre suçu değişen vasfı itibariyle davanın düşürülmesine

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; bilgileri mağdur’a, fotoğrafı ise evrakı tefrik edilen diğer sanık ’a ait olan “sahte nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi”ni düzenlemek suretiyle elde edilen sahte nüfus cüzdanı ile tapuda satış yapılması suçuna iştirak ettiği iddia olunan ve köy muhtarı olan olan sanığın; düzenlediği belge ile alınarak sahte nüfus cüzdanının tapuda kullanılacağını bilmesi halinde 765 sayılı TCK.nun 339 maddesi (5237 sayılı TCK.nun 204/1-3) ile cezalandırılması gerekeceği ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/3. madde ve fıkrasındaki asli dava zamanaşımının karar tarihi itibariyle gerçekleşmediği gözetilmeden suç vasfındaki değişiklikten bahisle fiilin 765 sayılı TCK.nun 356.maddesi kapsamında değerlendirilip aynı yasanın 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının karar tarihi itibariyle gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan birinci paragraf hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince kamu davasının ortadan kaldırılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14523, Karar No: 2012/21507, Tarih: 21.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14523 E.  ,  2012/21507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Akçadağ Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/02/2011 tarih ve 2008/247-2011/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait iki kayısı bahçesindeki ağaçların, çiçeklenme evresini tamamlayamadan, çağla dönemindeyken meydana gelen fırtına nedeniyle zarar gördüğünü, ancak davalı sigorta şirketince zararının ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.500,00 TL'nin hasar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ürününde fizyolojik nedenlere bağlı dökülmelerin olduğunu, fırtına olayından kaynaklı bir hasarın bulunmadığını, bu hususun da teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 20.04.2008 tarihinde bölgede meydana gelen fırtına nedeniyle davacının kayısı bahçelerindeki ağaçların zarar gördüğü ancak, Doğu Mahallesi, 40 ada 38 parsel sayılı taşınmazında bulunan kayısı ağaçlarındaki zararın taraflar arasında mevcut sigorta sözleşmesi kapsamında kalmakla birlikte, davacının Doğu Mahallesi, 36 ada 104 parsel sayılı taşınmazındaki kayısı ağaçlarında oluşan zararın % 20 muafiyet oranını aşmaması nedeniyle davalının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, Akçadağ ilçesi, Doğu Mahallesi, 40 ada 38 parsel sayılı kayısı bahçesinde oluşan 4.331,25 TL zarar bedelinin, hasar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline; Akçadağ ilçesi, Doğu Mahallesi 36 ada 104 parsel sayılı kayısı bahçesindeki zarara ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, taraflar arasında imzalanan Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortaları Genel Şartları'nın B.7. maddesine göre, rizikonun gerçekleşmesi halinde, hasar dosyasının tekamül ettirilerek kesinleşmiş olan hasar bedelinin en geç 30 gün içerisinde sigortalıya ödeneceği düzenlendiğine göre, mahkemece faiz başlangıcının bu tarihe göre hesaplanması gerekirken, haksız fiil halleri için geçerli olan, riziko tarihinden itibaren temerrüt faizine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Ancak, taraflar arasında imzalanan Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortaları Genel Şartları'nın B.7. maddesine göre, rizikonun gerçekleşmesi halinde, hasar dosyasının tekamül ettirilerek kesinleşmiş olan hasar bedelinin en geç 30 gün içerisinde sigortalıya ödeneceği düzenlendiğine göre, mahkemece faiz başlangıcının bu tarihe göre hesaplanması gerekirken, haksız fiil halleri için geçerli olan, riziko tarihinden itibaren temerrüt faizine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3- Ayrıca, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12. maddesine göre, Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücretinin, Tarife'nin üçüncü kısmına göre belirleneceği, belirlenen bu ücretin Tarife'nin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamayacağı, buna göre somut olayda karar tarihinde geçerli olan Tarifeye göre belirlenecek maktu vekalet ücretinden az olmamak kaydıyla vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı lehine 260.24 TL vekalet ücretinin takdiri de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1316, Karar No: 2019/10476, Tarih: 22.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1316 E.  ,  2019/10476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2, 4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde gerekçeli kararın, meydana gelen trafik kazasında ölenin yakını olup katılmasına karar verilen ...’ın vekili Av. Ozan Yıldız’a tebliğ edildiğine dair belgeye rastlanılmaması karşısında, gerekçeli karar katılan vekiline tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin belgenin, tebliğ yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılıp tebliğ belgesinin, verilmesi halinde temyiz dilekçesinin ve temyiz istemine ilişkin düzenlenecek ek tebliğnamenin gönderilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7374, Karar No: 2018/3929, Tarih: 28.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7374 E.  ,  2018/3929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinden, sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla, bu hükümle sınırlı temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılanların ... ile ...'nun duygusal birliktelik yaşadıkları, katılan ...'ün diğer katılan ...'nun müstehcen görüntülerini cep telefonuna video şeklinde kaydettiği, katılan ...'ün bu olaydan bir kaç ay sonra görüntülerin kayıtlı olduğu cep telefonuna 3G uygulaması yükletmek amacıyla telefon tamiri ve alım satımı işiyle uğraşan sanık ...'nın işyerine gittiği ve bu amaçla söz konusu cep telefonunu verdiği, sanık ...'nın müştekinin cep telefonunu işyerinde kullandığı bilgisayarına bağlayarak katılan ...'nun müstehcen görüntülerini içeren video kaydını kendi bilgisayarına yükleyerek, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilen ... adına kayıtlı olan ... numaralı GSM hattından katılan ...'den 200,000 TL para talep ettiği, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. TCK’nın 155. maddesinin gerekçesinde, bu suçla mülkiyetin korunması amaçlanmaktadır. Ancak, söz konusu suçun oluşabilmesi için eşya üzerinde mülkiyet hakkına sahip olan kişi ile lehine zilyetlik tesis edilen kişi (fail) arasında bir sözleşme ilişkisi mevcuttur. Bu ilişkinin gereği olarak taraflar arasında mevcut olan güvenin korunması gerekmektedir. Bu mülahazalarla, eşya üzerinde mevcut sözleşme ilişkisiyle bağdaşmayan kasıtlı tasarruflar, cezai yaptırım altına alınmıştır. Suçun konusunu oluşturan mal üzerinde belirli bir şekilde kullanmak üzere fail lehine zilyetlik tesisi gerekir. Bu nedenle, güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için hukuken geçerli bir sözleşme ilişkisinin varlığı gereklidir, açıklaması yapılmıştır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere yasa koyucu tarafından mülkiyetin korunması amacıyla getirilen güveni kötüye kullanma suçu, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan taşınır veya taşınmaz bir mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunulması veya bu devir olgusunun inkâr edilmesiyle oluşmaktadır. TCK’nın 155. maddesinde sözü edilen zilyetlik kavramı 4721 sayılı Medeni Kanun’un 973. maddesinde; “bir şey üzerinde fiilî hâkimiyeti bulunan kimse onun zilyedidir” şeklinde açıklanmış, asli ve fer’i zilyetlik ise Kanun’un 974. maddesinde; “Zilyet, bir sınırlı aynî hak veya bir kişisel hakkın kurulmasını ya da kullanılmasını sağlamak için şeyi başkasına teslim ederse, bunların ikisi de zilyet olur. Bir şeyde malik sıfatıyla zilyet olan aslî zilyet, diğeri fer'î zilyettir” biçiminde tanımlanmıştır. Güveni kötüye kullanma suçunda malın teslimi, belirli biçimde kullanılmak için hukuka ve yöntemine uygun, aldatılmamış özgür bir iradeye dayanılarak tesis edilmektedir. Söz konusu suçun oluşabilmesi için eşya üzerinde mülkiyet hakkına sahip olan kişi ile lehine zilyetlik tesis edilen fail arasında bir sözleşme ilişkisi mevcut olmalı ve bu hukuki ilişkinin gereği olarak taraflar arasında oluşan güvenin korunması gerekmektedir. Bu amaçla, eşya üzerinde mevcut sözleşme ilişkisiyle bağdaşmayan kasıtlı tasarruflar ve devir olgusunu inkâr yasa koyucu tarafından cezai yaptırım altına alınmıştır. Eğer mülkiyet hakkına sahip olan kişi ile lehine zilyetlik tesis edilen fail arasında hukuken geçerli bir sözleşme ilişkisi yoksa usulüne uygun bir teslim olmayacağı için güveni kötüye kullanma suçu da oluşmayacaktır. Zira, hukuksal anlamda geçerli bir sözleşmeden söz edilebilmesi için tarafların iradelerinin aldatılmamış olması gerekmektedir. Ayrıca bu suçun oluşabilmesi için mağdur tarafından zilyetliğin sanığa tam bir şekilde devredilmesi gerekmektedir.

Bu hukuksal olgular ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanık ile katılan ... arasında zilyetliğin tesisine dair herhangi bir sözleşmenin bulunmaması, katılan ... tarafından sanığa zilyetliğinin tesisi iradesi olmaksızın geçici bir süre uygulama yapmak üzere kullanma yetkisinin verilmiş olması karşısında; tebliğnamadeki bozma yönündeki düşünceye iştirak etmeksizin, mahkemenin sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair sanığın cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2000/1804, Karar No: 2000/1814, Tarih: 20.12.2000

Hukuk Genel Kurulu 2000/11-1804 E., 2000/1814 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2000/11-1804 E., 2000/1814 K.**

**- MARKA TESCİLİ**- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "marka tescili" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 5.Ticaret Mahkemesince davanın reddine dair verilen 30.9.1999 gün ve 1999/178 E- 528 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 13.4.2000 gün ve 1995/9575-2000/2998 sayılı ilamı ile; (...Davacı vekili, her türlü mal ve hizmetin ticaret ve pazarlaması, reklam, tanıtım vs. alanlarında faaliyet gösteren müvekkili firmanın sektöründe hayli tanındığını, yıllardan beri tanıtıp meşhur hale getirdiği "İNTERAKTİF" ibaresini tek başına ve tamamlayıcı kelime ve logolar ile hizmet markası olarak tescil için davalı kuruma başvurusunun haksız olarak reddolunduğunu ileri sürerek, idare işlem ve kararının iptali ile markalarının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, marka olarak tescili istenilen "interactive" kelimesinin etkileşimli karşılıklı olarak birbirini etkileyen, sözleşimli, iletişimli, bilgi alışverişli, bilgi değişimli, program işlerken bilgisayar ile kullanıcı arasında bilgi alışverişi ilgili veya bunu sağlayabilen anlamında olup, kullanılacağı hizmetin çeşit ve amacını gösteren kelimelerin marka olarak tescil edilemiyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia ve savunmaya, toplanan delillere nazaran, davacının tescil için başvurduğu "İnteraktif" kelimesinin karşılıklı etkileşim anlamında olup 556 sayılı KHK.nın 7/c maddesi gereğince vasıf, kalite, miktar, amaca ve değer gösteren kelimelerin marka olarak tescil edilemeyeceği, bu sözcüğün hizmetin vasıf ve kalitesini göstereceği, bazı tesciller örnek olarak gösterilmiş ise de, kötü emsalin emsal olamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, marka olarak tescil talebinde bulunulan sözcüklerin 556 sayılı K.H.K.nın 7/I-c bendi gereğince hizmetin vasfını, cinsini, çeşidini münhasır olarak belirteceği gerekçesi ile, tescil talebinin reddine ilişkin Enstitü kararının iptaline ilişkindir.

556 Sayılı K.H.K.nın 7/I-c bendi gereğince, hizmet markası olarak tescili talep edilen sözcüğün hizmetin vasfını, cinsini, çeşidini münhasır olarak belirtmesi durumunda, başvurunun ret edileceği tartışmasız olup, Türkçe karşılığı "etkileşimli", "karşılıklı etkileşim" olduğu anlaşılan "İNTERACTİVE" veya Türkçe okunuşu "İNTERAKTİF" sözcüklerinin tek başına bu haliyle marka olarak tescilleri mümkün değildir.

556 Sayılı K.H.K.nın 7/I-c bendi gereğince, hizmet markası olarak tescili talep edilen sözcüğün hizmetin vasfını, cinsini, çeşidini münhasır olarak belirtmesi durumunda, başvurunun ret edileceği tartışmasız olup, Türkçe karşılığı "etkileşimli", "karşılıklı etkileşim" olduğu anlaşılan "İNTERACTİVE" veya Türkçe okunuşu "İNTERAKTİF" sözcüklerinin tek başına bu haliyle marka olarak tescilleri mümkün değildir.

Ancak, tek başına marka olarak tescili mümkün olmayan bir sözcüğün yanına (hatta tek başına tescili mümkün olmayan sözcük "kök" sözcük olsa bile) ayırt edici nitelikte ek ve ibareler getirilmesi durumunda bu haliyle tescilin mümkün olup olmayacağı üzerinde durulması gerekir. Bir yerde markanın tanımını içeren KHK.nın 5 nci maddesindeki tanımlama birlikte değerlendirildiğinde, tek başına tescili mümkün olmayan sözcüklerin yanına ayırdedici nitelikte sözcükler ilavesi ile ve genelde ya isim tamlaması veya sıfat tamlaması şeklinde ortaya çıkan ve yeni bir anlam ifade eden sözcükler grubunun marka olarak tescil edilebilmesinin, yasal düzenlemenin amacına daha uygun olacağı sonucunu varılmıştır. Nitekim, dairemizin 26.11.1999 tarih ve 1999/5790 E., 1999/9590 K. Sayılı kararında da, aynı ilkeler benimsenmiş ve KHK.nın 7/I-f bendi gereğince tek başına marka olarak tescili mümkün olmayan İstanbul, Ankara gibi Coğrafi yer isimlerinin "İstanbul Şarabı", "Ankara Pazarları", "Restaurant İstanbul" gibi bir başka sözcüğün ilavesi ile meydana gelen sözcükler grubunun marka olarak tescil edilebileceği kabul edilmiştir. Keza renklerin de tek başına tescili mümkün olmadığı halde aynı ilkeler renkler için de Dairemizce benimsenmiştir.

Bu durumda mahkemece, davacının başvuruda bulunduğu "İNTERACTİVE" veya "İNTERAKTİF" sözcüklerinin tek başına marka olarak tescilinin yargılamayacağının, ancak, bu sözcüklerin sonuna, "Reklamcılık, Pazarlama, Tanıtım, İletişim" sözcüklerinin ilavesi ile oluşan kelimeler grubunun marka olarak tescilinin mümkün olduğunun kabulü ile bu ilkeler çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 20.12.2000 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4540, Karar No: 2013/6939, Tarih: 06.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4540 E.  ,  2013/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ....i, dava konusu 148 ada, 6 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, ancak nizalı taşınmazın vakıf yoluyla meydana geldiğini, üzerinde korunması gerekli anıt eser bulunduğunu, anıt eserin acilen onarıma ihtiyacı olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli taşınmazın vakıf yolu ile oluşturulmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın vakfedildiği ve vakıf yolu ile meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18660, Karar No: 2015/28013, Tarih: 12.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/18660 E.  ,  2015/28013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı şirket bünyesinde 02/02/2006 - 17/10/2014 tarihleri arasında depo memuru olarak kesintisiz çalıştığını, davacının hiçbir kusuru olmadığı halde 17/10/2014 günü davalı işveren tarafından iş akdinin feshedildiğini, yapılan feshin geçersiz olduğunu beyan ederek davacının işe iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili şirket bünyesinde depo memuru olarak görev yaptığını, davacının depo sayımlarını hatalı yaptığını, bunlara ilişkin davacının uyarıldığını, yine 2013 yılı Eylül ayında .... depoda sayım farkları oluştuğunu, bu konuda yapılan araştırmalar sonucunda davacının savunması alınarak davacıya ihtar verildiğini, 10/10/2014 tarihinde davacının sorumlu olduğu depodaki sayım farklarının tespit edilmesi üzerine davacıdan yazılı savunma talep edildiğini, davacının savunmasının alındığını, davacının görevini, sorumluluğunu ihmal ettiğini ve gereği gibi yerine getiremediğini, bu durumun müvekkili şirketin maddi açıdan kayba uğrattığını, davacının iş akdi çalışanın davranışları, yetersizliği, görevini eksik hatalı yapması, iş yapış şeklinin işyeri çalışma prensiplerine aykırı olması, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışları nedeni ile geçerli sebeple yasal hakları verilerek İş Kanunu 17. ve 18.maddeleri çerçevesinde feshedildiğini beyan ederek; davanın reddini gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacı hakkında düzenlenen tutanaklar, savunma yazıları, uyarı yazıları ile görevini yaparken gerekli dikkat ve özeni göstermediği bu durumun uyarılmasına rağmen devam ettiği bu şekilde işine özensiz ve dikkatsiz çalışan işçinin iş sözleşmesinin devamının işverenden beklenemeyeceği gerekçesiyle feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/II.c.1 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.