muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11443, Karar No: 2014/1020, Tarih: 17.01.2014

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

1- Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan, gönderilen eşyanın alıcıya teslim edilmemesi nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalı aracılığı ile gönderdiği kargonun alıcıya teslim edilmediğini ve gönderinin kaybolduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda yukarıda değinilen gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamı itibariyle, davaya konu kargonun davalıya taşıma amaçlı teslim edildiği çekişmesiz olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, kargonun davalı tarafında alıcıya teslim edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır. Bu kapsamda mahkemece, kargo alıcısına teslimat yapılıp yapılmadığı yönünde ilgili askeri birlik komutanlığına müzekkere yazılmış ancak gelen cevabi yazıda teslim belgesinde imzası olan E. K. isimli kişinin terhis olduğu bildirilmiş, buna karşın adı geçenin, alıcının birliğinin mutemedi olup olmadığı hususu incelenip değerlendirilmemiştir. Bu kapsamda öncelikle E. K.'un alıcının birlik mutemedi olup olmadığı belirlendikten sonra sonuca gidilmesi gerekirken, eksik incelemeyle davanın reddi yönünde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma sebep ve şekline göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 17/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12643, Karar No: 2009/9857, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12643 E.  ,  2009/9857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... gelmiş davalı tarafından gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Almanya da yaşadığını, Türkiye’deki işlerini görülmesi ve bazı masrafların karşılanması için ortak hesap açıklarını, kendi hesabından ve gerekse yurt dışından ortak hesaba paralar gönderdiği gibi, bazı taşınmazlarının tamir ve tadilatı amacıyla da ayrıca davalıya para gönderdiğini, ancak, davalının bir ... görmediğini ve hesap vermeye de yanaşmadığını ileri sürerek, şimdilik, 76.693 Euro’nun faizi ile tahsilin istemiştir.

Davalı tahsil edilen paraların davacıya ait işlere görülmesinde ve taşınmazlarının imalatında kullanıldığını, hatta kendisinin alacaklı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının aldığı paraları davacının talimatına uygun olarak harcadığı ve bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda da kısaca özetlendiği gibi dava vekilin hesap verme yükümlülüğüne ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, vekil olan davalının davacının talimatı ve menfaatine uygun olarak ... yapmak suretiyle hesap verme yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği hususunda toplanmaktadır. Hemen belirtmek gerekir ki BK‘nun 392. maddesi hükmü gereğince hesap verme borcu ve yükümlülüğü

2008/12643-2009/9857

vekil olan davalıda olup, davalı, tahsil ettiği paraları davacının talimatı doğrultusunda harcadığını kanıtlamak zorundadır. Davalı bu konuda davacıya ait bazı taşınmazları tamir ve imal ettiğini savunmuş ve dava dışı ...’e yaptığı ödeme belgesine dayanmıştır. Ancak, dayanılan bu ödeme belgesi haricen düzenlenmiş olup, her zaman düzenlenmesi mümkün olduğundan bu belgeye dayanılarak sonuca gidilmesi mümkün değildir. Yine, davacı ile dava dışı yüklenici arasındaki sözleşme ve ödeme şartları da davalıyı hesap verme yükümlülüğünden kurtarmaz. Böyle bir uyuşmazlıkta mahkemece, davalı tarafından davacı nam ve hesabına yapılan tüm işleri, işin görüldüğü tarih itibariyle değerlerinin Yargıtay ve taraf denetimine açık bir şekilde bilirkişi vasıtası ile belirlenerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz birlirkişi raporu hükme dayanak yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 13.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/771, Karar No: 2018/11645, Tarih: 25.09.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/771 E.  ,  2018/11645 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ...@matpoc39 isimli twitter kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen bila tarihli ve 2016/151546 soruşturma, 2017/46796 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/07/2017 tarihli ve 2017/2918 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11/01/2018 gün ve 2481 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, dosya kapsamına göre İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü'nün 10/07/2013 tarihli ve 69/2 sayılı Uluslararası Ceza İstinabe ve Tebligat konulu genelgesinde hakaret suçunda istinabe taleplerinin reddedilmesi ve iade edilmesini gerekçe göstererek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de, Türkiye Cumhuriyeti ile Amerika Birleşik Devletleri Arasında Suçluların Geri Verilmesi ve Ceza İşlerinde Karşılıklı Yardımlaşma Antlaşmasının ve Türkiye ile Amerika Birleşik Devletleri'nin de taraf olduğu Siber Suçlar Sözleşmesi'nin ilgili maddeleri gereğince gerekli araştırmaların yapılmamış olması karşısında, belirtilen bilgiler doğrultusunda herhangi bir araştırma yapılmadan keza araştırma yapılmasına rağmen şüpheliye ulaşılamaması halinde daimi arama kararı alınarak dava zaman aşımı süresinin sonuna kadar evrakın takibinin gerektiği gözetilmeksizin eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar ABD'nin hakaret suçlarına ilişkin istinabe taleplerine yanıt vermediğinden IP adresinin ve şüphelinin tespit edilemediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüpheli veya şüphelilerin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüpheli veya şüphelilerin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, şüpheli veya şüpheliler tespit edilemediği takdirde ise dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-) İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/07/2017 tarihli ve 2017/2918 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-) Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 25/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/402, Karar No: 2013/3866, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/402 E.  ,  2013/3866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman ve ayçiçeği 2011 ve 2012 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/766, Karar No: 2014/6128, Tarih: 05.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/766 E.  ,  2014/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm birleşen dosya davacısı Orman Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu alanı gösterir orman tahdit ve 2/B çalışmalarına ilişkin orijinal tahdit, 2/B ve kullanım kadastrosuna ilişkin düzenlenen haritalar Orman İşletme Şefliğinden getirtildikten sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek davacı ... Yönetimin dava ettiği alanı, düzeltilmesini istediği orman hattının harita ve tutanaklarda yazan orijinal halini ve Ek 4 çalışması sırasında isabetli uygulanmadığını bildirdiği hattı farklı renkli kalemlerle çizmek sureti ile sadece dava konusu parselin değil yakın ve uzak komşularının da gösterildiği bilirkişi raporunun dosya içerisine alınması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4842, Karar No: 2011/4509, Tarih: 21.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4842 E.  ,  2011/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Öztürk vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 16/10/2008 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ... hakkındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer davalılara yönelik temyiz itirazına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, 18.09.2008 günlü Halka ve Olaylara Tercüman gazetesinin “Kadın Gözüyle Siyaset” başlıklı köşe yazısında yer alan sözlerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılardan ..., sorumlu yazı işleri müdürü olarak sorumluluğu bulunmadığından kendisine husumet yöneltilemeyeceğini; diğer davalılar ise, dava konusu edilen yayının hukuka uygunluk nedenlerini taşıdığını, manevi tazminat isteme koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, sorumlu yazı işleri müdürü olan davalılardan ... hakkındaki istemin husumet yokluğu nedeniyle; diğer davalılar hakkındaki istemin ise, davacının eşinin siyasi kimliği hakkındaki yorumları içeren yazının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istemin esas yönden reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece, sorumlu yazı işleri müdürü olan davalılardan ... hakkındaki istemin husumet yokluğu nedeniyle; diğer davalılar hakkındaki istemin ise, davacının eşinin siyasi kimliği hakkındaki yorumları içeren yazının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istemin esas yönden reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yazıda davacı hakkında “...intikam peşinde koşan kıskanç bir kadın...”, “...eğer dedikodular doğruysa eşi, siyasal düşmanlarıyla iş birliği yaptı.” biçimindeki iddialara yer verilmiş; ancak, bu iddiaların doğruluğu yöntemine uygun olarak kanıtlanamamıştır.

Dava konusu yazıda davacı hakkında “...intikam peşinde koşan kıskanç bir kadın...”, “...eğer dedikodular doğruysa eşi, siyasal düşmanlarıyla iş birliği yaptı.” biçimindeki iddialara yer verilmiş; ancak, bu iddiaların doğruluğu yöntemine uygun olarak kanıtlanamamıştır.

Yerel mahkemece açıklanan olgu ve ilkeler gözetilerek, davalı yazarın eyleminin hukuka aykırı olduğu sonucuna varılıp davacı yararına somut olaya uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... ve ... yönünden BOZULMASINA; davalılardan ...'ya yönelik temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden ...'dan gayrı davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4735, Karar No: 2015/9377, Tarih: 03.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/4735 E.  ,  2015/9377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1. fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranlan ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı Özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.