muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6909, Karar No: 2015/6759, Tarih: 17.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/6909 E.  ,  2015/6759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mahkemece hakkında katılma kararı verilen ... ve ...'ın, 2863 sayılı Kanuna aykırılıktan doğan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkileri bulunmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Katılan ... Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı;

Belirtilen değişiklik öncesinde işlenen suçlar bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutad vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; ...Koruma Kurulu'nun 16/10/1995 tarih ve 5932 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanında kalan, mülkiyeti Maliye Hazinesi adına kayıtlı ... ilçesi, .. köyü, ... mevkiinde kain 605 nolu parselde zeytin fidanı dikmek amacıyla 70 adet çukur açtıkları ve 22 adet zeytin fidanı diktikleri iddiasıyla sanıklar hakkında dava açıldığı, her ne kadar mahkemece, anılan Kurul kararının mahallinde ilan edilip edilmediği araştırılmamış ise de, hazineye ait taşınmaz üzerinde izinsiz çukur açılması ve zeytin fidanı dikilmesi nedeniyle hukuki zeminden yoksun bir eylem gerçekleştirdiğinin farkında olan sanıklarla ilgili olarak,

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve sanıkların itirazı üzerine... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/07/2013 tarihli karar ile sanık ... hakkındaki itirazın reddine, sanıklar ... ve ... hakkındaki itirazın kabulü ile ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2013 tarih ve 2012/238 Esas, 2013/152 sayılı kararının kaldırılmasına karar verildiği de dikkate alındığında,

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve sanıkların itirazı üzerine... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/07/2013 tarihli karar ile sanık ... hakkındaki itirazın reddine, sanıklar ... ve ... hakkındaki itirazın kabulü ile ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2013 tarih ve 2012/238 Esas, 2013/152 sayılı kararının kaldırılmasına karar verildiği de dikkate alındığında,

Eylemin 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 25/01/2013 havale tarihli arkeolog bilirkişinin, “davaya konu olan 1. derece doğal sit alanı içerisinde izinsiz olarak zeytin ağacı dikimi eylemi 2863 sayılı yasaya aykırı bir eylemdir, ağaç dikimi için yapılan kazı işlemi yüzeysel ve derin değildir, bu nedenle yapılan ağaç dikimi işlemi alana inşai ve fiziki bir müdahale olarak değerlendirilmemiştir, ayrıca alanda bu işlemler sırasında herhangi bir ağaca ya da bitki örtüsüne zarar verildiği tespit edilmemiştir” şeklindeki çelişkili ve hatalı raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3408, Karar No: 2022/6624, Tarih: 12.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3408 E.  ,  2022/6624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : SAMSUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince 620 ve 623 parsel sayılı taşınmazlar yönünden iptal-tescile, 602, 608 ve 619 parsel sayılı taşınmazlar yönünden tazminat isteğinin kısmen kabulüne ilişkin kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’ın 602, 608, 619, 620 ve 623 parsel sayılı taşınmazlarını dava dışı ...’na temlik ettiğini, ...’nın temlik aldığı taşınmazları mirasbırakanın oğlu olan davalı ...’a, ...’ın da 602, 608 ve 619 parsel sayılı taşınmazları üçüncü kişilere devrettiğini, işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, 620 ve 623 parsel sayılı taşınmazlar yönünden miras payları oranında iptal-tescile, üçüncü kişilere devredilen 602, 608 ve 619 parsel sayılı taşınmazlar yönünden dava tarihindeki rayiç değerleri üzerinden miras paylarına isabet edecek miktarın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakanın taşınmazları 2002 yılında dava dışı ....’ya sattığını, ... tarafından taşınmazların bir dönem...’a kiraya verildiğini, taşınmazların ....tarafından satışa çıkarıldığını öğrenmesi üzerine satın aldığını, yapılan işlemlerde muvazaa bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, temliklerin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığı gerekçesiyle 620 ve 623 parsel sayılı taşınmazlar yönünden iptal – tescile, 602, 608 ve 619 parsel sayılı taşınmazlar yönünden tazminat isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri Özetle

İlk Derece Mahkemesince, temliklerin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığı gerekçesiyle 620 ve 623 parsel sayılı taşınmazlar yönünden iptal – tescile, 602, 608 ve 619 parsel sayılı taşınmazlar yönünden tazminat isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri Özetle

İlk Derece Mahkemesi gerekçesinin sadece tanık anlatımlarına dayandığını, bu durumun da hukuki olmadığını, davalı tanığı ve ara malik olan ....’na mahkemece duruşma gün ve saatini bildirir meşruhatlı davetiye çıkartılmadığını, bu tanık ile muhtar ve azaların kamu tanığı olarak dinlenmeden sonuca gidildiğini, temliklerden davacıların bilgisi bulunduğunu, eksik araştırma ile sadece davacı tanık beyanları dikkate alınarak hüküm kurulduğunu, muvazaa iddiasının ispatlanamadığını, davalının taşınmazları bedelini ödeyerek....’ndan satın aldığını, tazminat isteği yönünden 50.000,00 TL üzerinden tazminat talebinde bulunulduğunu, davacılar tarafından 08.03.2021 tarihinde bedel arttırım dilekçesi sunulduğunu, bu nedenle 50.000,00 TL yönünden faiz başlangıç tarihinin dava tarihi, 563.550,00 TL yönünden ise ıslah tarihi olması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 23/03/2022 tarihli ve 2022/436 Esas 2022/651 Karar sayılı kararıyla; dosya içeriğine, toplanan delillere, davacının tazminat istemine yönelik davasını belirsiz alacak davası olarak açması nedeniyle işletilen faizin dava tarihinden itibaren olmasının isabetli olduğu, davalının cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmamasına rağmen mahkemece davalı tanıklarının dinlenildiği, davalının sunmuş olduğu delil listesindeki tanıklar arasında ...'nun bulunmadığı, HMK 25. madde gereği davanın re'sen hareket edilmesi gereken davalardan da olmadığı, bu nedenle tanık olarak bildirilmeyen ...'nun kamu tanığı olarak dinlenilemeyeceği, muris muvazaasının HMK 190 ve TMK 6. maddesi gereği davacı tarafça ispatlanmış olduğu, delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri Özetle

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptali-tescil ve üçüncü kişilere devredilen taşınmazlar yönünden bedel isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri Özetle

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptali-tescil ve üçüncü kişilere devredilen taşınmazlar yönünden bedel isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.2.2. Öte yandan; muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (V/3.2) no.lu paragraftaki yasal ve hukuksal gerekçeye göre, Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3) no.lu paragrafta yer verilen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 38.268,24 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 12/10/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17115, Karar No: 2023/19229, Tarih: 11.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17115 E.  ,  2023/19229 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1909 E., 2023/2803 K.

DAVA TARİHİ : 22.07.2022

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 21. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/425 E., 2023/194 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2. Hava Bakım Fabrika Müdürlüğü Uçak Fasbat Müdürlüğü işyerinde çalıştığını ve sendika üyesi olduğunu, davacının elektronik-ölçü aletleri onarımcısı kalibrasyoncu meslek kolunda fiilen kalite kontrol ve teknik kontrol görevlisi olarak çalıştığını, işyerinde onarım ve imal edilen malzeme ve teçhizatın teknik resmine, projesine, kataloglarına, teknik tarif ve emirlere uygun yapılıp yapılmadığını kontrol ederek ve performansını imzalayarak sorumluluk yüklenerek sorumlu olarak imza attığını, toplu iş sözleşmesinin 59 uncu maddesinin (d) bendinde yazılı görevi yaptığından 52 nci maddenin (d) bendindeki (C) grubu idareci primine hak kazanmasına karşın bu alacağının ödenmediğini, davacıya idareci primlerinin ödenmemesinin usul, kanun ve hakkaniyete aykırı olduğunu beyan ederek toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinin (d) bendi gereği idareci primi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunarak davacının çalıştığı kalibre atölyesinde başkasının yaptığı işi kontrol eden, kalite kontrol mühürlerine sahip, başkalarının yaptığı işi özel olarak verilen mühürlerle onaylayan, onaylamasından kaynaklı ek sorumluluk üstlenen, bu nedenle de kalite kontrol primi ödenen 2 işçinin daimi olarak bulunduğunu, davacının kalite kontrol veya teknik kontrol görevlisi olarak çalışmadığını, davacıya verilen ve Mahkemeye sunulan mührün kalite kontrol veya teknik kontrol mührü olmadığı, kalibre operatörü mührü olduğunu, fabrika çalışma sisteminde her işçiye yaptığı işin sonunda işin sonlandığına dair kullandığı mühürler olduğunu, davacının kullandığı mührün kalite kontrol veya teknik kontrol mührü olmadığını, fabrikada çalışan tüm çalışanların yaptığı faaliyetlerden dolayı her kurum ve kuruluşta olduğu gibi sorumluluklarının bulunduğunu, davacının kalite kontrol veya teknik kontrol işi yapmaması nedeni ile prim alacağına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yaptığı işin niteliğinin belirlenmesi ve sorumluluk alıp almadığının tespiti bakımından çalıştığı işyerinin mahal mahkemesi olan Kayseri İş Mahkemesine talimat yazılarak mahallinde keşif yapıldığı ve hazırlanan teknik bilirkişi heyeti raporunda; davacının işyerinde Kalibrasyon Laboratuvarları Amirliği Mekanik Kalibre Atölyesinde kuvvet kalibre onarım teknisyeni olarak çalıştığı, atölyeye gelen ölçüm cihazlarının ve teçhizatlarının kalibre işini yaptığı, mühürlediği, kalite birimince de yapılan işin kalite açısından denetlendiği ve kalite birimince de mühürlendiği; ancak mührün kalite ile ilgili olmayıp kalibrasyonunun yapıldığını belirten mühür olduğu, davacının aynı zamanda kalibrasyon formlarında kalite kontrolcülere ait mühür olmamasına rağmen kalibrasyon kontrol kısmına da mühür vurduğu ve sonuç olarak kalibrasyonla ilgili bir kontrol faaliyetinde bulunduğu, 26. Dönem Toplu İş Sözleşmesi’nin 59 uncu maddesinin (C) grubu idareciler için düzenlenen (d) fıkrasında; “Kalite kontrol ve teknik kontrol görevlilerine verilecek işyerinde onarım ve imal edilen malzeme ve teçhizatın teknik resmine, projesine, kataloglarına, teknik tarif ve teknik emirlere uygun yapılıp yapılmadığını kontrol eden, performansını imzalayarak sorumluluk yüklenen, kalite kontrol ve teknik kontrol görevlileri ile iş emniyetçilerine "C" grubu primi verilir.” denildiği, davacının kendi ihtisas alanında, işyerinde ihtisas alanına ait techizatın hem kalibrasyonunu yaptığı hemde kalite kontrolü kısmına mühür vurarak kalite kontrol sorumluluğunu aldığı, toplu iş sözleşmesinde idareci prim alacağı yönünden bir ödeme günü belirlenmediği, bu nedenle arabuluculuk son tutanak tarihinden faiz uygulanması gerektiği gerekçeleriyle 19.10.2022 tarihli hesap raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının çalıştığı kalibre atölyesinde başkasının yaptığı işi kontrol eden, kalite kontrol mühürlerine sahip, başkalarının yaptığı işi özel olarak verilen mühürlerle onaylayan, onaylamasından kaynaklı ek sorumluluk üstlenen bu nedenle de kalite kontrol primi ödenen 2 işçinin daimi olarak bulunduğunu, davacının kalite kontrol veya teknik kontrol görevlisi olarak çalışmadığını, davacıya verilen ve İlk Derece Mahkemesine sunulan mührün kalite kontrol veya teknik kontrol mührü olmadığı, kalibre operatörü mührü olduğunu, fabrika çalışma sisteminde her işçiye yaptığı işin sonunda işin sonlandığına dair kullandığı mühürler olduğunu, davacının kullandığı mührün kalite kontrol veya teknik kontrol mührü olmadığını, fabrikada çalışan tüm çalışanların yaptığı faaliyetlerden dolayı her kurum ve kuruluşta olduğu gibi sorumluluklarının bulunduğunu, davacının kalite kontrol veya teknik kontrol işi yapmaması nedeni ile prim alacağına hak kazanamayacağını, faiz tür ve başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işveren ile Türk Harb-İş Sendikası arasında bağıtlanan 01.03.2017-28.02.2019, 01.03.2019- 28.02.2021 ve 01.03.2021-28.02.2023 yürürlük süreli 26, 27 ve 28. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'nin 59 uncu maddesinde “C Grubu İdareci” olarak tanımlanan işçi idarecilere, yine toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinin (d) fıkrası uyarınca bu görevde ve iş başında kaldıkları saat başına bulundukları saat ücretinin %6'sı kadar idareci primi verileceğinin düzenlendiği ve ilgili toplu iş sözleşmelerinin “Kalite kontrol ve teknik kontrol görevlilerine verilecek prim miktarı, işyerinde onarım ve imal edilen malzeme ve teçhizatın teknik resmine, projesine, kataloglarına, teknik tarif ve teknik emirlere uygun yapılıp yapılmadığını kontrol eden, performansını imzalayarak sorumluluk yüklenen, kalite kontrol ve teknik kontrol görevlileri ile iş emniyetçilerine C grubu idareci primi verilir." şeklinde düzenleme içerdiği, İlk Derece Mahkemesi tarafından talimat yolu ile işyerinde keşif yapıldığı ve ilgili keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda, davacın fiilen ifa ettiği görevin toplu iş sözleşmelerinde öngörülen (C) grubu idarecilik primine hak kazanacak nitelikte olduğu, ilgili bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun düzenlendiği gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının, Türk Harb-İş Sendikası ile davalı işveren arasında bağıtlanan 24, 25 ve 26. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'nin 59 uncu maddesinin (d) bendinde tanımlanan görevi yapıp yapmadığı, 52 nci maddesinin (d) bendinde düzenlenen (C) grubu prime hak kazanıp kazanmadığı ile primin hesaplanması hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davalı Millî Savunma Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.