muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3972, Karar No: 2017/8305, Tarih: 14.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/3972 E.  ,  2017/8305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 25/11/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından ve mahkemenin 24/10/2016 tarihli ek kararlarının incelenmesi davalılar ..., ... ve ... vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/06/2017 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalılardan ... vekili Avukat ... ve diğer davalılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalı ... adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosya kapsamından; davalı ..., ... ve ...'in Avukat ..., davalı ...'ün Avukat ..., davalı ...'ın Avukat ... tarafından temsil edildikleri ve Mahkeme kararının tüm davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edildiği, davalılar tarafından maktu temyiz harcının yatırıldığı, ancak nispi harcın yatırılmadığı, Mahkemece bu hususta davalılar vekillerine ayrı ayrı muhtıra gönderilerek, nispi harcın tamamlanmasının istenildiği, nispi harcın davalı ... adına yatırıldığı, ancak diğer davalılarca ayrıca nispi temyiz harcı yatırılmadığı, Mahkemece 24/10/2016 tarihinde biri davalı ..., diğeri davalılar ..., ... ve ... yönünden olmak üzere iki ayrı ek karar verilerek adı geçen davalıların nispi temyiz harcını verilen sürede yatırmadıklarından bahisle, temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmalarına hükmedildiği, bu ek kararların da anılan davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekili; ... Bölge Devlet Hastanesi için Uygulama Yazılımları Kullanım Lisansı Alımı ve Nitelikli Personel ile Yürütme Hizmeti Alımı'na ilişkin davalılarca yapılan işlemlerde usulsüzlük yaşandığını belirterek, kamu zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş olup, zararın dayanağı ve uyuşmazlığın sebebi tek ve ortaktır. Talep ve hüküm de, müştereken ve müteselsilen tahsile ilişkin olup, davalıların temyiz

incelemelerinin yapılabilmesi için, tek nispi temyiz harcı yatırılmış olması yeterlidir. Açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ..., ... ve ...'in haklarında verilen, temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmaya ilişkin 24/10/2016 tarihli ek kararlara yönelik temyiz istemlerinin kabulü ile ek kararların kaldırılarak, tarafların temyiz istemlerinin incelenmesine geçilmiştir.

incelemelerinin yapılabilmesi için, tek nispi temyiz harcı yatırılmış olması yeterlidir. Açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ..., ... ve ...'in haklarında verilen, temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmaya ilişkin 24/10/2016 tarihli ek kararlara yönelik temyiz istemlerinin kabulü ile ek kararların kaldırılarak, tarafların temyiz istemlerinin incelenmesine geçilmiştir.

Davacı vekili; ... Bölge Devlet Hastanesi için Uygulama Yazılımları Kullanım Lisansı Alımı ve Nitelikli Personel ile Yürütme Hizmeti Alımı'na ilişkin yapılan işlemlerde usulsüzlük yaşandığını, ... Teftiş Kurulu Başkanlığı müfettişleri tarafından düzenlenen raporda usulsüzlüğün tespit edildiğini belirterek; hazine zararının başhekim, başhekim yardımcısı, elektrik ve makine teknisyeni ile memur olan davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar; yeni açılan ... Bölge Devlet Hastanesi için birçok kalemde alımlar yapıldığını, davaya konu edilen yazılım ve hizmet alımı yönünden yapılan araştırmalarda, ihale otomosyonu yazan üç firmanın tespit edildiğini, alım yapılan Dijitek Bilgisayar Firması dışındaki diğer iki firmanın ürünlerinin Web tabanlı olmadığını, Windows tabanlı olduğunu, bu nedenle Dijitek Bilgisayar Firmasının tercih edildiğini, kurum zararına sebebiyet verilmediğini belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, 12/02/2016 tarihli bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair 26/03/2014 tarihli ilk kararı, Dairemizin 28/04/2015 gün, 2014/12280 esas, 2015/5234 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamında; davaya konu uyuşmazlığın, yazılım kullanım lisansı alımı ve bu yazılım ile ilgili hizmet alımının davalılarca usulüne uygun şekilde yerine getirilip getirilmediğine ilişkin olduğu, uyuşmazlığın çözümlenmesinin teknik uzmanlık gerektirdiği, ancak dosya kapsamında rapor hazırlayan bilirkişi heyetlerinde, bu hususta görüş bildirmeye ehil bilişim uzmanı yer almadığı, oluşturulacak bilirkişi heyetine, uyuşmazlığın teknik boyutunun açıklığa kavuşturulması için, bilişim uzmanı/bilgisayar mühendisi bilirkişi alınması, bilirkişilerce tercih edilen yazılım sisteminin özelliklerinin irdelenmesi, Web tabanlı ya da Windows tabanlı yazılım sisteminin karşılaştırması yapılarak hangi sistemin üstün ve güncel olduğunun değerlendirilmesi ve tercih edilen yazılım sistemine göre, yapılan ödeme ve bedelde aşırılık olup olmadığının ve kamu zararına sebebiyet verilip verilmediğinin tespit edilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş; dosya, iki Sayıştay Uzman Denetçisi ve üç bilgisayar mühendisinden oluşan bilirkişi heyetine tevdi edilerek, 12/02/2016 tarihli bilirkişi raporu alınmıştır. Bilirkişi raporunda özetle; satın alınan yazılımlardan, ihale bilgi sistemi dışındaki yazılımların, ... tarafından "Çekirdek Kaynak Yönetimi Sistemi" (ÇKYS) ile sağlanan yazılımlar olduğu, ihale bilgi sistemi dışındaki alımlara gerek olmadığı, tek kaynak temin tutanağında, Dijitek Firması yazılımının Web tabanlı olduğu, diğer iki yazılım firması yazılımının Windows tabanlı olduğu, Web tabanlı yazılımın Windows tabanlı yazılıma göre daha güncel ve tercih edilen bir sistem olduğu, ancak mutlak tercih sebebi olmadığı, bir artı özellik olarak değerlendirilebileceği, bu tür bir alım içim olmazsa olmaz bir şart olmadığı, bu tür alımlar için fiyatın çok önemli bir belirleyici unsur olduğu belirtilmiştir.

Bilirkişilerce, tercih edilen Web tabanlı yazılım sisteminin özellikleri irdelenmiş, Web tabanlı yazılım sisteminin daha güncel bir sistem olduğu vurgulanmış, ancak bozma

ilamımızda belirtilen; "....tercih edilen yazılım sistemine göre, yapılan ödeme ve bedelde aşırılık olup olmadığı..." yönünde bir değerlendirme yapılmamıştır. Bilirkişi raporu bu anlamda bozma ilamını karşılamamaktadır. Bozma ilamında belirtilen hususları açıklığa kavuşturacak nitelikte bir bilirkişi raporu alınmalıdır.

Öte yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; bir kısım yazılımların, ...'nca ÇKYS ile sağlanan yazılımlar olduğu, ihale bilgi sistemi dışındaki alımlara gerek olmadığı yönündeki belirlemeyle ilgili olarak; bilirkişilerce değerlendirme yapılırken, ÇKYS ile sağlandığı belirtilen yazılımların, Windows tabanlı olup olmadığı, Web tabanlı bir yazılım sistemiyle entegre şekilde çalışıp çalışmayacağı, alınan yazılım sisteminin bir bütün halinde alınmasının gerekip gerekmediği, hizmet bileşenlerinden birisinin bölünüp, tek başına alımının yapılıp yapılamayacağı, bu hususun yazılım mühendisliği açısından, teknik olarak "mümkün" ve "uygun" olup olmadığı hususları da değerlendirilmeli, uyuşmazlığın çözümlenmesi teknik uzmanlık gerektirdiğinden, raporun teknik gerekçeleri bilimsel olarak açıklanmalı, bilirkişi heyetinde yer alacak olan bilgisayar mühendislerinden en az birinin, yazılım mühendisi olması gerekliliği de Mahkemece gözetilmelidir. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle, taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davacı yararına takdir olunan 1.480,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara, davalı ... ile ... ve diğerleri yararına takdir olunan 1.480,00 duruşma avukatlık ücretinin de davacıya yükletilmesine, davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2317, Karar No: 2014/7417, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/2317 E.  ,  2014/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın 20/11/2004 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 21/05/2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/04/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15822, Karar No: 2017/27938, Tarih: 07.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15822 E.  ,  2017/27938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/12/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki .... ilçesi, ... beldesi, Merkez Mahallesi 102 ada 54 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, taşınmazın üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9093, Karar No: 2013/8889, Tarih: 29.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/9093 E.  ,  2013/8889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 18/03/2013 gün ve 2013/4465/17949 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.04.2013 gün ve KYB 2013/101635 sayılı ihbarnamesiyle;

Görevi kötüye kullanma, hakaret ve iftira suçlarından şüpheliler ..., ..., ... ve Aliaba Şahin haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Menemen Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/03/2012 tarihli ve 2012/150 soruşturma, 2012/365 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulü ile sahtecilik iddiası bakımından detaylı inceleme yapıldıktan sonra gereğinin takdiri açısından dosyanın Menemen Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin merci İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/05/2012 tarihli ve 2012/441 değişik iş sayılı kararını müteakip, sahtecilik iddiası bakımından şüphelilerin ifadesine başvurularak adı geçen şüpheliler haklarında sahtecilik, görevi kötüye kullanma, hakaret ve iftira suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına dair Menemen Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/09/2012 tarihli ve 2012/2343 soruşturma, 2012/1076 sayılı karara tekrar itiraz edilmesi üzerine, anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yok hükmünde olduğunun tespitine ilişkin mercii İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2012 tarihli ve 2012/1138 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

1-İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/05/2012 tarihli ve 2012/441 değişik iş sayılı kararının incelenmesinde;

Mahkemesince eksik olduğu düşünülen hususların tamamlanması için evrak Menemen Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/3. maddesinde yer alan, "Mahkeme, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, soruşturmada eksik bulunduğu değerlendirilen hususların Cumhuriyet başsavcılığınca tamamlanmasına yönelik olarak yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2012 tarihli ve 2012/1138 değişik iş sayılı kararının incelenmesinde;

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine mahkemenin, 5271 sayılı Kanun'un 173. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenleme uyarınca soruşturmanın genişletilmesine veya istemin reddine, 4. fıkrası gereğince de istemi yerinde görmesi hâlinde kabulüne karar verebileceği cihetle, kanuna aykırı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünceler yerinde görüldüğünden, Menemen Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19.03.2012 gün ve 2012/150 soruşturma, 2012/365 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulü ile sahtecilik iddiası bakımından detaylı

inceleme yapıldıktan sonra gereğinin takdiri açısından dosyanın Menemen Cumhuriyet Başscavcılığına gönderilmesine ilişkin merci İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2012 gün ve 2012/441 değişik iş sayılı kararı ile Menemen Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.09.2012 gün ve 2012/2343 soruşturma, 2012/1076 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara vaki itiraz üzerine anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yok hükmünde olduğunun tespitine ilişkin mercii İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2012 gün ve 2012/1138 değişik iş sayılı kararının CMK.un 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7947, Karar No: 2024/17044, Tarih: 19.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/7947 E.  ,  2024/17044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/313 E., 2021/2376 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: İlk derece mahkemesince verilen beraat kararları kaldırılarak suça

sürüklenen çocuklar hakkında mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu ve 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 295/1. maddesi uyarınca “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” hükmünün bulunduğu, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 22.12.2021 tarihinde yüzüne karşı verilen hükme karşı temyiz süre tutum dilekçesi sunduğu, bu dilekçesinde temyiz sebebini bildirmediği, karar tebliğ edildiğinde ayrıntılı olarak temyiz dilekçesi sunacaklarını belirttiği, gerekçeli kararın 11.01.2022 tarihinde kendisine tebliğ edildiği, ancak tebligatta ve gerekçeli kararda "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratın bulunmaması nedeniyle, Anayasa Mahkemesinin 08.03.2023 tarih, 2019/42687 nolu bireysel başvuru kararı da dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 20.01.2022 tarihli gerekçeli ek dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: