muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11861, Karar No: 2023/11722, Tarih: 11.09.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fark ikramiye alacağının hesap dönemi, faiz türü ve hüküm altına alınan alacakların faiz başlangıcı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 ve 34 üncü maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5745, Karar No: 2023/440, Tarih: 23.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5745 E.  ,  2023/440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1438 Esas, 2021/698 Karar

DAVA TARİHİ : 20.12.2016

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/475 E., 2019/223 K.

Taraflar arasındaki marka ile ilgili Kurum kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesince; müvekkilinin 2013/17604 numaralı “...” ibareli marka adı ile tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun kısmen yayınlanmasından sonra yayına itiraz üzerine verilen kararlar hakkında müvekkilinin yaptığı itirazlar sonucunda davalı Kurum'un Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile müvekkilinin marka başvurusunun kısmen tesciline karar verildiğini, müvekkilinin başvurusunun tescil talep edilen tüm sınıflar için tescil edilmesi gerektiğini, müvekkilinin başvurusu ile davalı şirketin redde mesnet markaları arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığını, müvekkilinin tescil talebinde bulunduğu “...” ibareli başvurusunda mal ve hizmetlerin “rafinericilik” faaliyetlerini içerdiğini, redde gerekçe gösterilen marka adlarının “rafinericilik” faaliyeti ile ilgisinin bulunmadığını, redde mesnet markaların salt "..." ibaresini ortak olarak barındırmasının iltibas ihtimalini oluşturmayacağını, “...” markasının iki jenerik kelime ile ayrı bir anlam oluşturacak nitelikte kombinasyon yapıldığını, bu itibarla markaya ayrı bir anlam kazandırıldığını, müvekkilinin ticari unvanının 2012 yılından bu yana “... Rafineri A.Ş.” olduğunu, davalı şirketin 2016 yılında iflas erteleme sürecine girdiğini, bu durum karşısında müvekkilinin iltibas yaratacak bir marka başvurusunda bulunmasının beklenemeyeceğini ileri sürerek davalı Kurum'un 2016-M-10157 sayılı YİDK kararının iptaline, markanın ilgili tüm sınıflarda müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap vermemiş, 25.10.2018 tarihli dilekçesinde davayı kabul ettiklerini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap vermemiş, 25.10.2018 tarihli dilekçesinde davayı kabul ettiklerini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirket markalarının, renk, sözcük, şekil unsurlarından oluşan karma markalar olduğu, davacı başvurusunun herhangi bir şekil, renk gibi unsur içermeyip “...” şeklinde sözcük unsurundan oluştuğu, bu sözcüklerin ilgili tüketici kitlesi (bilinçli tüketiciler) nazarında “...” ve “rafineri” olarak ayrı ayrı kodlanabileceği, zira dikkate alınması gereken bilinçli tüketiciler için “rafineri” sözcüğü “petrolün arıtılması ile ilgili bir yer” olarak anlam ifade edeceği, marka işaretleri arasında görsel açıdan düşük de olsa bir benzerlik oluşacağı, hatta markaların birbiri ile bağlantılı olduğunun düşünülmesine neden olabilecek bir ilişki dahi kurulabileceği, taraf markalarının işitsel açından da davacı başvurusunda bulunan “rafineri” ibaresinin “arıtımevi” anlamına geldiği, davalı şirket markalarındaki sıvı yakıt türlerinin de arıtıldığı yerler olduğu, bu durumda bilinçli tüketici açısından yan yana ya da ayrı ayrı görülen işletmelerin aynı faaliyet alanında oldukları veya aralarında bir bağlantı bulunduğunun düşünülebileceği, davacının başvurusunda reddedilen mal/hizmetlerden 04 üncü ve 42 nci sınıftaki hizmetlerin davalı şirketin redde mesnet markalarındaki mal/hizmetlerle aynı/aynı tür olmasının yanı sıra marka işaretleri arasında da benzerlik ilişkisi bulunması ve de ilgili tüketiciler tarafından uyuşmazlık konusu mallar bakımından taraf markaları arasında bağlantı olduğu ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, ancak davacı başvurusunda reddedilen 37 nci sınıftaki hizmetler ile davalı şirketin redde mesnet markaları kapsamında bulunan mallar/hizmetler arasında herhangi bir aynılık/benzerlik ilişkisi bulunmadığı, davacı vekili yargılama sırasında redde mesnet markaları devir aldıklarını beyan ederek tümden davanın kabulünü talep etmiş ise de, dava konusunun YİDK kararının iptali davası olup YİDK karar tarihi itibariyle mevcut durum ve şartlara göre inceleme yapılacağından yargılama sırasında davacının redde mesnet markaları devir almasının, YİDK kararı iptal davasında sonuca etkili olmayacağından YİDK karar tarihindeki delillere göre inceleme yapılacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nın 20.10.2016 tarihli ve 2016-M-10157 sayılı kararının, davacının itirazının 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre yapılan inceleme yönünden kısmen reddiyle ilgili kararın kısmen asansör tamir ve bakım hizmetleri yönünden iptaline, YİDK kararının iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının yerinde olmadığını, markalar arasındaki yüksek benzerliğin karıştırma ihtimalini artırdığını, kısmen kabul kararı verilmesinin yerinde olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının başvurusunun kapsamında bulunup reddedilen 37 nci sınıftaki asansör tamiri ve bakımı hizmetleri ile davalı şirketin redde mesnet markalarının kapsamında bulunan mallar/hizmetler arasında herhangi bir aynılık/benzerlik ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kısmen kabul kararı verilen 37 nci sınıf yönünden de reddedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TPMK YİDK kararının iptali ile markanın ilgili tüm sınıflarda tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12157, Karar No: 2022/5732, Tarih: 05.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12157 E.  ,  2022/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanıklar ... ve ...’a yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” , sanık ...’a yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2049, Karar No: 2020/3882, Tarih: 26.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/2049 E.  ,  2020/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan rücuen tazminat davası sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalı ...Temizlik Tar. Ür. Nak. ve San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı ...Temizlik Tar. Ür. Nak. ve San. Tic. Ltd. Şti. vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...Temizlik Tar. Ür. Nak. ve San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 26.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6460, Karar No: 2013/6939, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/6460 E.  ,  2013/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü'nü düzenleyen II no.lu bölümün, Ortak Hükümler başlığının 2.bendinde, "İstisnalar dışında, bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki iş bölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir" hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Kayseri Çocuk Mahkemesinin 2008/301 esas, 2009/138 karar sayılı 05.03.2009 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hüküm, Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 18.06.2012 tarih, 2012/6222 esas ve 2012/14285 karar sayılı kararı ile hırsızlık suçu yönünden onanıp, mala zarar verme suçu yönünden bozularak mahalline gönderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14.maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (13.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1220, Karar No: 2016/153, Tarih: 29.03.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/1220 E.  ,  2016/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 20.03.2009

Sayısı : 903-200

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'nin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b ve 53/1. maddeleri uyarınca iki kez 3'er yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.03.2009 gün ve 903-200 sayılı hükmün sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 17.06.2014 gün ve 20142-13402 sayı ve oyçokluğuyla yargılama giderleri yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi Ali Suat Ertosun; "Evli olan sanıklar ... ve ..., bir sitede kiracı olarak oturmaktadırlar. Sanıkların evlerinde, aynı sitede oturan müştekiler ... ve ...’nın evlerinden çalınan eşya bulunmuştur. Sanıklardan ...’nin adları yazılı müştekilerin evlerinden hırsızlık yaptığı sübuta ermiştir. Ancak diğer sanık ... savunmalarında özetle, ‘bir otelde teknik şef olarak çalıştığını, sabah erken saatlerde işe gidip, geç saatlerde döndüğünü; eşinin, evdeki eşyanın bir kısmının ablası tarafından gönderildiğini, bir kısmının kendisi tarafından alındığını kendisine söylediğini, ona inandığını, hırsızlık yapmadığını’ belirtmiştir. Adı geçen sanığın, bu savunmasının aksine, atılı suçları işlediğine ilişkin, mahkûmiyetine yeter derecede delil elde edilemediğinden, hakkında verilen mahkûmiyet kararının bozulması gerektiği” düşüncesiyle sanık ... hakkındaki hükmün düzeltilerek onanması kararıyla ilgili karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 12.11.2015 gün ve 359044 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 12.11.2015 gün ve 359044 sayı ile;

"Yargılamaya ve itiraz konu somut olay incelendiğinde; 2006 yılı Kasım ayında Manavgat ilçesi, .... blokta yazlık ev kiralayan sanıkların burada oturmaya başlamasından sonra 2007 yılı yaz aylarında aynı sitede evi bulunan müştekilerden ilk olarak ...'nın tatil için evine geldiğinde hırsızlık yapıldığını ve ev eşyalarının çalındığını belirlemesinden sonra önce site yönetimine ve bilahare jandarmaya durumun bildirildiği, bu arada diğer üç müştekinin de evlerinde hırsızlık yapılıp ev eşyalarının çalındığı iddiasında bulundukları, müşteki ...'nin kendi evinden çalınan bir adet kilimin komşu olan sanıkların evinde bulunduğunu fark etmesi üzerine jandarma nezaretinde yapılan aramada müştekiler .... ve ...'a ait bir kısım eşyaların bu müştekiler tarafından teşhis edilip teslim alındığı ancak diğer iki müştekiye ait ayırıcı özelliği, fatura veya garanti belgesi olan herhangi bir eşyanın elde edilemediği anlaşılmaktadır. Sanıklardan .... ve...... sanık ...'in akrabası olduklarını ve misafir olarak evde bulunduklarını, suçla bir ilgilerinin ve eşyalarla ilgili bilgilerinin olmadığını beyan etmişler ve haklarında tüm müştekilere yönelik eylemler sebebiyle beraat kararı verilmiş, eşya teşhisinde bulunamayan diğer iki müştekiye yönelik eylemler sebebiyle de sanıklar ....ve ... hakkında beraat kararı verilmiştir. Müştekiler ... ve ...'ya yönelik eylemler sebebiyle ise sanıklar.... ve ....hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. Sanık ... eşinin eşyalarla bir ilgisinin olmadığını, müştekilerin teşhis ettiği eşyaların aslında kendisine ait olduğunu, bir kısmını ablasının gönderdiğini bir kısmını ise kendisinin satın aldığını savunmuş ise de, müştekilerin tereddütsüz teşhisi ile müştekilerin evinde içtiği farklı cins sigara izmaritinin de bulunması karşısında savunmasına itibar edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak, sanık ..., tüm aşamalardaki savunmalarında, diğer sanık ile yakın zamanda evlendiklerini, suça konu eşyaların bulunduğu evin diğer sanık tarafından önceden tutulduğunu, evde zaten bir kısım eşyanın olduğunu, kendisinin bir otelde teknik şef olarak çalışıp gece geç saatte eve gelip sabah erken saatte evden ayrıldığını, eşi olan sanığın bir kısım eşyaları ablasının gönderdiğini, bir kısmını ise kendisinin satın aldığını söylediğini, şüphe gerektiren bir durum olmadığı için inandığını beyan etmiştir.

Yerel mahkemece sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulurken gerekçede, suça konu eşyaların tek başına taşınamayacak olması ve fatura ibraz edilememesi gösterilmiş ise de bu gerekçe yasal ve yeterli olmayıp, sanık ...'nin hukuki durumu beraat eden diğer iki sanıkla aynı olup sanık ...'in eşi olmasından ve aynı evde ikamet etmesinden başkaca bir farklılık arz etmemektedir. Sanık aşamalarda istikrarlı savunmaları ile suçu kabul etmemiş ve eşyalardan haberi olmadığını savunmuş diğer sanıklar da ve bu arada eşi sanık ... de aynı savunmayı desteklemiş, suça iştirakine dair teknik veya fiziki başkaca bir delil de elde edilememiştir.

Bu durum karşısında suçu işlediğine dair somut delil bulunmayan ve suçu işlediği şüpheli kalan sanık ... hakkında her iki suçtan da ‘şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesi gözetilerek beraat kararı verilmesi gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat ederek, Özel Dairenin düzeltilerek onama kararının sanık ... yönünden kaldırılması ve yerel mahkemenin sanık ...'ye ilişkin hükmünün bozulması talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 24.11.2015 gün ve 8615-45412 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanık ...’nin, eşi hükümlü ... ile birlikte mağdur ... ve katılan ...'ya yönelik hırsızlık suçunu müşterek fail olarak işleyip işlemediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanık ...’nin, eşi hükümlü ... ile birlikte mağdur ... ve katılan ...'ya yönelik hırsızlık suçunu müşterek fail olarak işleyip işlemediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

07.07.2007 tarihli olay yeri tespit, arama, muhafaza altına alma, eşya teşhis, teslim tesellüm tutanaklarına göre; Manavgat İlçesi, ...Başaran Sitesinde olay tarihinden önce hırsızlık olaylarının vuku bulduğu ancak fail ya da faillerin tespit edilemediği, 07.07.2007 tarihinde yaz tatilini geçirmek için Avrupa’dan beldeye gelen mağdur ...’ın, sitedeki dairesinde bulunan eşyalardan bazılarının yerinde olmadığını görmesi üzerine kolluğa müracaat ettiği, İlçe Jandarma Komutanlığınca olay yeri incelemesi sırasında daha önce kendi dairesinde de hırsızlık olayı gerçekleşen katılan ...’nın görevlilere, evinden çalınan kilimi.... ve ... çiftinin evinde gördüğünü beyan etmesi üzerine arama kararı alınarak sanıkların ikamet ettiği A2 nolu dairede yapılan aramada mağdur ...’ın evinden alındığı tespit edilen 13 adet saklama kabı, 12 adet servis tabağı, 6 adet banyo havlusu, 5 adet nevresim takımı, 4 adet metal sandalye, 3’er adet olmak üzere pijama ve fiskos sehpası, 2 adet tül perde, bir adet olmak üzere, çelik tencere, salata tabağı, elektrikli tıraş makinesi, tost makinesi, DVD oynatıcı, TV sehpası, altı metrekarelik halı, çamaşır selesi, ütü, müzik seti, banyo rafı, ahize lambası ve oturma grubu ile katılan ...’nın evinden alındığı tespit edilen 5 adet tabak, 4’er adet plaj çantası ve perde, birer adet kilim, yolluk, tepsi ve temizlik kovasının ele geçirildiği, eşyaların mağdur ... ve katılan ...’ye teslim edildiği,

Aynı tarihli olay yeri inceleme raporunda, sanıklar ile mağdur ve katılanın evlerinin aynı blok içerisinde yer aldıkları, sanıkların A2, mağdur ...’nin A5 ve katılan ...’nin A11 nolu yazlık evlerde oturduğu, bloktaki evlerin teraslarının bitişik olup her evin terası arasında bir metre kadar beton duvar yükseltisinin olduğu, bu nedenle bir evin terasından diğer evlerin terasına kolaylıkla geçilebildiği, sanıkların bulunduğu A2 nolu dairenin terasından diğer evlerin teraslarına doğru gidiş-geliş yapıldığına dair ayakkabı izlerinin bulunduğu, sanıkların evinde bulunan üzerinde Muratti yazılı sigara izmaritlerinin aynısından mağdur ...’nin evinde de ele geçirilmesi üzerine izmaritlerin delil torbasına alındığı hususlarına yer verildiği,