muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5146, Karar No: 2013/22860, Tarih: 18.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5146 E.  ,  2013/22860 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 31.03.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldı- rılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; (OSMANİYE) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2012 gün, 2012/565 esas, 2012/853 karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık müdafiinin verdiği mazeret dilekçesi hakkında herhangi bir karar verilmeden, yargılamaya devam edilip yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanığın bulunduğu araçta ele geçirildiği iddia edilen suça konu 25 adet 7,65 mm çaplı mermilerinin patlatılmak suretiyle sağlamlığı ve 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığı saptanmadan, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların infazının olanaklı bulunmadığı gözetildiğinde suça konu mermilerin müsaderesine karar verilme- mesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13728, Karar No: 2018/17055, Tarih: 10.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13728 E.  ,  2018/17055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmazın ... Belediye Başkanlığının 01.02.2012 tarihli yazısında imar planı içinde olduğu 14/04/2014 tarihi yazısında ise imar planı dışında olduğu bildirildiğinden, değeri belirlenirken öncelikle arsa mı, arazi mi olduğunun belirlenmesi gerektiğinden taşınmazın değerlendirme tarihi olan 01/08/2011 gününde belediye 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup olmadığı değil ise belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun mahal olup olmadığı, en yakın yerleşim birimlerine kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklığının ne olduğu hususları Belediye Başkanlığından sorulup alınacak yazı cevabına göre taşınmazın vasfı belirlendikten sonra taşınmazın niteliğine göre oluşturulacak bilirkişi eşliğinde mahallinde keşif yapılarak;

a)Arsa ise Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca yakın tarihte satışı yapılan emsallerle dava konusu taşınmazın üstün ve eksik yönleri belirtilmek suretiyle mukayese yapılarak dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Raiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili belediye başkanlığından istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığından istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu denetlenerek dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihinde, bilirkişi kurulunca somut emsal kabul edilecek taşınmazın ise satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden sorulup düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmeyeceği hususunda,

b) Tarım arazisi ise aynı Yasanın 11/1-f maddesi uyarınca; o yörede mutad olarak ekilen münavebeli ürünleri ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim miktarları İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak taşınmazların olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre yer bedelinin belirlenmesi gerekirken bu yönteme uyulmadan taşınmazın tarım arazisi olarak değerini belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4749, Karar No: 2013/7048, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4749 E.  ,  2013/7048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2011 gün ve 2010/301 Esas, 2011/212 Karar sayılı hükme karşı sanığın vâki temyiz talebinin reddine dair Mahkemenin 01.03.2013 gün ve aynı sayılı Ek Kararının Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9671, Karar No: 2011/12042, Tarih: 17.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9671 E.  ,  2011/12042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisinde kalması nedeni ile tapunun iptal edilmesi sonucu uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkin bulunmasına ve Yargıtay Kanunun 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 17/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3025, Karar No: 2014/12934, Tarih: 27.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/3025 E.  ,  2014/12934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/233799

MAHKEMESİ : Sındırgı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2012

NUMARASI : 2011/205 (E) ve 2012/159 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında, ağaç kesme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesi sonucu dairemizin, 18.05.2011 gün ve 2011/1846 – 6949 E/K sayılı ilamı ile sanığın işgal ve faydalanma eylemi yönünden kamu davası açılması sağlanarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiğinden, bozma ilamına uyulduğu halde sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan kamu davası açılması sağlanarak yargılamaya devam edilmesi yerine yazılı şekilde ağaç kesme suçundan beraat kararı verilmesi,

2) Yedieminde bulunan emval hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3347, Karar No: 2015/11263, Tarih: 07.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/3347 E.  ,  2015/11263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı sigorta şirketi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle en yakın yasal mirasçılar tarafından mirasın reddine karar verildiğinden terekenin re'sen tasfiye edileceğinin anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16724, Karar No: 2014/16486, Tarih: 03.07.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/16724 E.  ,  2014/16486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy 10. İş Mahkemesi

Tarihi :14.05.2013

No :2011/432-2013/437

Davacı, vergiye kayıtlı olduğu 05.08.1986 – 15.11.1986 tarihleri arası, 03.11.1995 tarihinden başlayarak Kurum’a tescil edildiği 04.10.2000 tarihine kadar olan dönemlerde 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sosyal güvenlik hakkı, temel insan haklarından olup, uluslararası hukuk normları ile Anayasalarda güvence altına alınmıştır. Ülkemizin ekonomik, sosyal ve kültürel değişimi sosyal güvenlik haklarına olumlu yansımakla birlikte, kimi zaman bu hakları sınırlayıcı düzenlemelere gidildiği de görülmektedir.

Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 1479 sayılı Kanun, zorunlu sigortalılık şemsiyesi altına alınan “esnaf ve sanatkarlar ve diğer bağımsız çalışanlara” Kanunda yazılı sosyal güvenlik hükümlerini uygulama amacını taşımakta olup, 26. madde ile sigortalı olma hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağını, bu Kanuna göre sigortalı sayılanların, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescil yaptırmalarının zorunlu olduğunu, aksi durumda Kurum tarafından resen tescil işleminin yapılacağı hükme bağlanmıştır.

619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesine göre “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten

itibaren başlar. Ancak, 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olmak kaydıyla, 20.4.1982 tarihinden bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler, bu süreye ilişkin primleri, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.” denilmekte olup, 4.10.2000 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin 8.8.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararı uyarınca 619 sayılı KHK tüm hükümleriyle iptal edilmiştir.

4956 sayılı Kanunun 47. maddesiyle, Bağ-Kur Kanununa eklenen Geçici 18. maddesine göre; “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 4.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 4.10.2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49 uncu ve ek 15 inci maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını, tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.”

Tüm bu düzenlemelerde ortak nokta, tescilin belirtilen tarihlerden sonra yapılmasına karşın, Kanunda tanınan süreler içinde borçlanma hakkının kullanılabilecek olmasıdır. Kaldı ki Anayasa Mahkemesi’nce iptaline karar verilmiş olan 619 sayılı KHK, borçlanma hakkı için bir süre de öngörmemiştir.

Anılan hükümle belirtilen şartları yerine getiren kişiler maddede belirtilen sürelere ilişkin prim tutarlarını ödeyerek o döneme ilişkin süreleri sigortalı saydırabileceklerdir. Anılan düzenleme ile borçlanma hakkı, 4.10.2000 tarihinden sonra zorunlu sigortalı olarak Bağ-Kur’a tescil edilmiş olanlardan, daha önce vergi kaydı bulunanlara tanınmıştır.

Kanunda, sigortalılık hak ve yükümlülüklerinin başlaması için öngörülen tarihlerden itibaren, borçlanma hakkı belirtilen bu süreler dahilinde kullanılmalıdır. Bu süreler içinde borçlanma hakkının kullanılmaması halinde ise, sonrasında Bağ-Kur sigortalılığının tespitine olanak bulunmamaktadır. Bilindiği gibi, 1479 sayılı Kanunda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun hizmet tespitine ilişkin 79/10. maddesine koşut bir düzenleme bulunmamaktadır.

Davaya konu olayda, 1479 sayılı Kanun kapsamında, 24.08.2001 tarihli işlemle 04.10.2000 tarihinden itibaren sigortalı olarak tescil edilen davacının, uyuşmazlık konusu dönemlerin tamamında vergiye, 10.11.1995 tarihinden itibaren de oda ve sicile kayıtlı olduğu görülmüştür. Davacının, Kuruma tescil edildiği tarihte, 619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesi Anayasa Mahkemesinin 8.8.2001 tarihinde yürürlüğe giren kararı ile iptal edilmiştir. Benzer bir düzenlemeyi öngören 4956 sayılı Kanun ile değişik 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. madde hükmü ise Kanunun yayım tarihi olan 2.8.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiş bulunmakta olup; buna göre uyuşmazlığın, 1479 sayılı Kanunun 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren ve 3165 sayılı Kanun ile yapılan değişen hükümleri gözetilerek çözümlenmesi gerekir.

3165 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanunda yapılan değişiklikte; “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlar” dan, gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

Mahkemece, davacının, vergi ve odaya kayıtlı olduğu uyuşmazlık konusu dönemde, kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının bulunup-bulunmadığı araştırılarak, faaliyetinin bulunduğu anlaşılan dönemde sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, tescil tarihi gözetildiğinde, 04.10.2000 öncesi dönemde sigortalı sayılamayacağı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2803, Karar No: 2012/5237, Tarih: 29.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/2803 E.  ,  2012/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/01/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 49. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edimemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın gelişim biçimi, ve dava tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16143, Karar No: 2015/19478, Tarih: 15.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16143 E.  ,  2015/19478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl dava ile iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalı ... Spor Kulubü Başkanlığı'ndan tahsilini talep etmiş, birleşen dava ile ise ihaleyi yapan ve işe alan kurumun ... olduğunu, davacının Belediye'nin yapmış olduğu parkometre ihalesinin yüklenicisi olan ... Belediye Spor Kulubü Başkanlığı bünyesinde çalıştığını, 30 Mart yerel seçiminden sonra sözleşmesinin haksız ve tek taraflı feshedildiğini, bu nedenle Belediye'nin de tüm alacaklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğunu belirterek husumeti Belediye'ye de yöneltmiş ve davaların birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının kurumun işçisi olmayıp bağımsız işveren olan ... Belediye Spor Kulübü'nün çalışanı olduğunu, davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...’nın Belediye tarafından Dernekler Kanunu’na uygun olarak kurulduğu, ayrı tüzel kişilik kazandığı ve tüzel kişiliğinin halen devam ettiği, davacının da kulüp tarafından işe alınarak çalıştırıldığı, birleşen davanın davalısı ... tarafından dernek niteliğinde kurulan asıl davanın davalısı ...'nın bağımsız bir tüzel kişilik olarak ayrı bir işveren olduğu, ... tarafından Belediye Spor Kulübü adı altında kurulmasının ...’na asıl işverenlik sıfatı vermeyeceği, davacı tarafından da bizzat ... bünyesinde işçi sıfatı ile çalışmasının ispatlanamadığı, davacı işçi ile iş sözleşmesi ilişkisi içinde olan davalının dernek niteliğindeki asıl davanın davalısı ... olduğu, zira, davacı işçinin maaşlarının ve sigorta primlerinin ayrı bir tüzel kişilik olan ... tarafından ödendiği gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı ...'nın dernek sicilindeki adresi ...Kaymakamlığı Dernekler Büro Şefliği tarafından Eski Belediye Sarayı olarak bildirilmiş olup ... adına bu adrese çıkarılan dava dilekçesi ve tensip zaptı ekli davetiye ... Belediyesi Yazı İşleri Müdürü tarafından tebliğ alınmıştır. Davalı ... vekili 16.06.2014 tarihli yazısında, tebligat zarfı üzerindeki muhatap... Belediyesi Spor Kulubü ile bir ilgileri olmadığını belirterek sehven almış oldukları tebligatları Mahkeme'ye iade etmiştir. Bunun dışında davalı ...'ne dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir. Hal böyle olunca öncelikle davalı ...'nün bağlı olduğu ilgili federasyona müzekkere yazılarak kulübün adresinin ve en son başkanının kim olduğu sorulup taraf teşkilinin buna göre sağlanması gerekmektedir. Ayrıca 6360 sayılı Yasa'nın geçici 1/8 maddesi, 8. maddesi ve 27/son maddesi ile 5216 Sayılı Yasa'nın 11. maddesi gereğince otopark işletme görevinin ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredilip devredilmediği araştırılarak ve fesih tarihi de gözönünde bulundurularak hasmın temsilcisinde hata yapılıp yapılmadığı değerlendirilip gerektiğinde davanın ... Büyükşehir Belediyesi'ne yöneltilmesi için davacıya süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7750, Karar No: 2016/1901, Tarih: 29.03.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7750 E.  ,  2016/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Yağma, Mala zarar verme

Hüküm : 1-TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle 149/1-a-c-d-f-h,

53/1, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca

mahkumiyet,

2-TCK'nın 151/1, 152/2-a, 53/1, 58/9, 3713 sayılı Kanunun

5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, mala zarar verme suçundan hükmolunan sonuç ceza bozma öncesi hükümde belirlenen cezadan fazla olmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlerin ONANMASINA, 29.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.