muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/53, Karar No: 2018/7832, Tarih: 12.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2018/53 E.  ,  2018/7832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazereti bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısmından sanık savunmana ödenen avukatlık ücretinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,12.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18436, Karar No: 2013/17254, Tarih: 07.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18436 E.  ,  2013/17254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-k.davalı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-k.davacı ... aleyhine 02/11/2006 ve 14/11/2006 gününde verilen dilekçeler ile asıl ve karşı dava ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 11/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı-karşı davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; asıl dava, haksız fiil nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; olayın gelişim biçimi, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davalı-karşı davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34681, Karar No: 2016/15280, Tarih: 29.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34681 E.  ,  2016/15280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1) Sanık ...'nın üzerine atılı suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı itibariyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesi uyarınca istinabe suretiyle sorgusunun yapılamayacağının gözetilmemesi,

2) Aniden gelişen kavga ortamında, sanık ...'in üzerinde taşıdığı bıçağı çıkarıp katılana vurduğu ve katılanın hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in ise sadece katılana tekme ve yumruk attıkları, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket etmediklerinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in, yaşamı tehlikeye sokacak şekilde yaralama fiilinden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden yazılı şekildeki hüküm kurulması,

3) Katılan ...'ın, sanık ...'ya ısrarla dokunmak suretiyle cinsel tacizde bulunması ve sanıklara bıçak çekip, savurması üzerine, sanıkların eylemlerini gerçekleştirdiğinin kabul edildiği olayda, katılandan kaynaklanan bu hareketler nedeniyle sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik nedeniyle asgari haddin daha üstü bir oranda indiriminin yapılmasının hakkaniyete uygun düşeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3447, Karar No: 2015/12092, Tarih: 28.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3447 E.  ,  2015/12092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, 17/01/1974-23/12/1975 tarihleri arasında ....'lu olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, vergiye kayıtlı olduğu 17.01.1974-23.12.1975 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi .... sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; verilen bu karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının Bağ-kur şahsi sicil dosyasının getirtilmediği, 17.01.1974-23.12.1975 tarihleri arasında vergi kaydının, bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu .... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu .... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu .... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu .... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Sosyal güvenlik hakkı, temel insan haklarından olup, uluslararası hukuk normları ile Anayasalarda güvence altına alınmıştır. Ülkemizin ekonomik, sosyal ve kültürel değişimi sosyal güvenlik haklarına olumlu yansımakla birlikte, kimi zaman bu hakları sınırlayıcı düzenlemelere gidildiği de görülmektedir.

Uyuşmazlığın çözümü, sigortalılık niteliğini taşıdıkları halde ....’a kayıt ve tescil yaptırmamış olanlar hakkında .... Kanununda öngörülen düzenlemelerin irdelenmesini zorunlu kılmaktadır.

Sosyal güvenlik hakkı, temel insan haklarından olup, uluslararası hukuk normları ile Anayasalarda güvence altına alınmıştır. Ülkemizin ekonomik, sosyal ve kültürel değişimi sosyal güvenlik haklarına olumlu yansımakla birlikte, kimi zaman bu hakları sınırlayıcı düzenlemelere gidildiği de görülmektedir.

Uyuşmazlığın çözümü, sigortalılık niteliğini taşıdıkları halde ....’a kayıt ve tescil yaptırmamış olanlar hakkında .... Kanununda öngörülen düzenlemelerin irdelenmesini zorunlu kılmaktadır.

1479 sayılı Kanunda sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin belirli tarihlerden başlatılmasını zorunlu kılan düzenlemeler yer almaktadır. Bunlardan ilki, “Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler” başlıklı Ek-Geçici 13. madde hükmünde, tescilleri yapılmamış ancak sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Yasanın tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 20.4.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür.

619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesi hükmünde ise; “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar. Ancak, 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olmak kaydıyla, 20.4.1982 tarihinden bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler, bu süreye ilişkin primleri, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.”denilmekte olup, 4.10.2000 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin 8.8.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararı uyarınca 619 sayılı KHK. tüm hükümleriyle iptal edilmiştir.

24.07.2003 tarihli 4956 sayılı Yasa'nın 47. maddesi ile 1479 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 18. maddede, "bu Kanuna göre sigortalılık nitelikleri taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı ancak bu kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olan sigortalıların sigortalılıklarının bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olan hesaplanacak prim borçlarının tamamını tebliğden itibaren bir yıl içinde ödemede bulundukları takdirde bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

Tüm bu düzenlemelerde ortak nokta, tescilin belirtilen tarihlerden sonra yapılmasına karşın, Kanunda tanınan süreler içinde borçlanma hakkının kullanılabilecek olmasıdır. Kaldı ki Anayasa Mahkemesi’nce iptaline karar verilmiş olan 619 sayılı KHK, borçlanma hakkı için bir süre de öngörmemiştir. Anılan hükümle belirtilen şartları yerine getiren kişiler maddede belirtilen sürelere ilişkin prim tutarlarını ödeyerek o döneme ilişkin süreleri sigortalı saydırabileceklerdir. Anılan düzenleme ile borçlanma hakkı, 4.10.2000 tarihinden sonra zorunlu sigortalı olarak ....’a tescil edilmiş olanlardan, daha önce vergi kaydı bulunanlara tanınmıştır.

Kanunda, sigortalılık hak ve yükümlülüklerinin başlaması için öngörülen tarihlerden itibaren, borçlanma hakkı belirtilen bu süreler dahilinde kullanılmalıdır. Bu süreler içinde borçlanma hakkının kullanılmaması halinde ise, sonrasında .... sigortalılığının tespitine olanak bulunmamaktadır. Bilindiği gibi, 1479 sayılı Kanunda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun hizmet tespitine ilişkin 79/10. maddesine koşut bir düzenleme bulunmamaktadır.

Somut olayda; davacının şahsi sicil dosyasının Kurumdan getirtilmediği, davacının Kuruma zamanında tescil talebi var mı sigortalılık şartları var mı araştırılmadığı, anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; öncelikle davacının sigortalı şahsi sicil dosyasının getirtilerek,zorunlu .... sigortalılık şartları ve süresinde tescil talebi olup olmadığını araştırmak, yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri dikkate alınarak zamanında tescil talebi olmadığı takdirde sigortalılık şartları olsa da geriye dönük .... tescili olmayacağı gözetilip, bu durumda HUMK 76. maddesi de dikkate alınarak anılan tarih itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre uyuşmazlığın çözümünde yasal zorunluluk bulunmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1332, Karar No: 2024/1758, Tarih: 26.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1332 E.  ,  2024/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1635 E., 2023/1765 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/276 E., 2022/124 K.

Taraflar arasındaki re'sen prim tahakkukuna ilişkin Kurum işleminin iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı Kurum tarafından davalı şirkete gönderilen 10.07.2019 tarihli yazı ile Çağlayan Mah. .... Cad. 1979. Sok.....AVM No:74 Muratpaşa ... adresinde bulunan iş yerinde; Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen 05.10.2018 günlü rapora istinaden, raporda belirtilen çalışanlara fazla çalışma yaptırılmakta olduğu, fazla mesailerin ödenmediği ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi S.S.İ.Y'nin 103 üncü maddesi gereğince prim belgelerinin düzenlenmesi ve 1 ay içinde Müdürlüğe verilmesi, aksi takdirde re'sen düzenleneceğinin bildirildiği ve yazının 06.08.2019 tarihinde tebliğ edildiği; söz konusu yazıya karşı 09.08.2019 tarihinde yapılan itiraza cevap verilmediği gibi prim belgelerinin süresinde düzenlenmediğinden ve idare tarafından re'sen düzenlendiğinden bahisle 6.566,79 TL asıl 2.775,52 TL gecikme zammı ve gecikme cezası olmak üzere toplam 9.342,31 TL tutarında borç tahakkuk ettirildiği ve kararın 28.01.2020 tarihinde tebliğ edildiği; 31.01.2020 tarihinde dilekçe ile başvurularak, sigorta primi ve işsizlik primi borcu tahakkuk ettirilmesi işleminin kaldırılmasının istendiği, Kurumun 11.02.2020 gün 2020/8 Esas - 2020/8 Karar sayılı yazı ile bu itirazın reddedildiği ve 31.03.2020 tarihinde tebliğ edildiği; söz konusu kararın konuya ilişkin yasal düzenlemelere, çalışanlarla yapılan iş sözleşmelerine, yargı kararlarına tamamen aykırı olduğu; söz konusu rapor ve tutanaklarda prim belgesi düzenlenmesi kararına, sigorta prim ve işsizlik sigortası prim borç tahakkukuna dayanak olan kısmın şirkete ait iş yerinde haftanın 6 günü çalışma olduğu, kış dönemi 2 gün 09.30 - 22.00 saatleri arasında 21 saat, 2 gün 9.30 - 18.00 saatleri arasında 14 saat, 2 gün 13.30 - 22.00 saatleri arasında 14 saat gerçekleşen çalışmalarda 49 saat çalışılarak 4 saat fazla çalışma yapıldığı; yaz döneminde 2 gün 09.30 - 23.00 saatleri arasında 23 saat, 2 gün 9.30 - 18.00 saatleri arasında 14 saat, 2 gün 14.30 - 23.00 saatleri arasında 14 saat gerçekleşen çalışmalarda 51 saat çalışılarak 6 saat fazla çalışma yapıldığı, ara dinlenmelerine uyulmadığı, çalışma saatleri yönünde bilgilendirme yapılmadığı, UBGT ödemelerinin yapılmadığı ve iş sözleşmelerinde aykırılıklar olduğundan bahisle fazla mesai ödemesi yapılmadığı kabulüne dayandığı; 20.06.2017 - 03.07

.30 - 23.00 saatleri arasında 23 saat, 2 gün 9.30 - 18.00 saatleri arasında 14 saat, 2 gün 14.30 - 23.00 saatleri arasında 14 saat gerçekleşen çalışmalarda 51 saat çalışılarak 6 saat fazla çalışma yapıldığı, ara dinlenmelerine uyulmadığı, çalışma saatleri yönünde bilgilendirme yapılmadığı, UBGT ödemelerinin yapılmadığı ve iş sözleşmelerinde aykırılıklar olduğundan bahisle fazla mesai ödemesi yapılmadığı kabulüne dayandığı; 20.06.2017 - 03.07.2017 tarihinde yapılan incelemeler sonrasında tanzim olunan iş teftiş raporunun işverence yerine getirilmesi ve uyulması gereken husulara ilişkin kısmında da işyerinde kış döneminde 4 saat yaz döneminde 6 saat fazla çalışma yapıldığı ve tespit edilen işçiler için ücretleri dikkate alınarak % 50 zamlı ödenmesi gerektiği ifade edildiği; şirket içerisinde şirket çalışanlarının mesai saatlerinin önceden net olarak belirlendiği ve personelin de bu konuda bilgilendirildiği; iş müfettişi raporunda belirtilen iş yerinde fazla mesai yapıldığı, ücretlerin ödenmediği, ara dinlenmelerine aykırı çalışıldığı ve çalışma sürelerine ilişkin bilgilendirme yapılmadığı yönündeki tespitlerin dayanaksız olduğu iddiasıyla davalı Kurumun davacı şirket hakkında 01.04.2017 - 01.07.2018 tarihleri arasındaki dönem için işçilere yaptırılan fazla mesaiye karşılık ödenmeyen prim borcu ile ilgili olarak tahakkuk ettirdiği borcun iptali ve davacı şirket tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna bu borç tahakkukuna ilişkin olarak yapılan itirazın reddine ilişkin kararın iptali ile davacı şirket tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna ödenen 9.406,05 TL'nin yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuat gereği olup usul ve yasalara uygun olduğu, Kurum kayıtlarının incelenmesinde davacı ... 'nin Kurumun ... İl Müdürlüğünde 2 4771 01 01 1197648 007 01 36 sicilde kayıtlı olduğu, davacıya ait işyerinde yapılan denetim neticesi Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından düzenlenen 05.10.2018 tarihli ve 5609-İNC-38 sayılı raporun gereği yapılmak üzere ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü tarafından 16.05.2019 tarih ve 7446008 sayılı yazı ekinde Kurum ... İl Müdürlüğü'ne intikal ettirildiği, söz konusu raporda çalışanlara fazla çalışma yaptırılmakta olduğu ve yapılan fazla çalışmaların ücretinin ödenmediği, mevcut çalışanların 01.04.2017 - 01.07.2018 tarihleri arası fazla çalışma yaptıkları tespit edilerek, fazla çalışmalarından kaynaklanan hakedişlerine ilişkin verilerin gönderilerek gereğinin yapılmasının talep edildiği, bunun üzerine 5510 sayılı Kanun gereği 9.342,31 TL borç tahakkuk ettirildiği, borca ilişkin borç bildirim belgelerini tebliğ eden işverenin 31.01.2020 tarihli yazı ile Kuruma başvurarak borca itiraz ettiği ve işlemlerin iptalini talep ettiği, Kurum tarafından dava konusu borcun tahakkuk ettirilmesinde Kurum tarafından yapılmış olan işlemlerin hukuka uygun, usul ve ilgili yasalar gereği olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; 21.05.2013 tarih ve 6486 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ile değişik 81 inci maddenin sondan bir önceki hükmünde de; Yapılan kontrol ve denetimlerde, çalıştırdığı kişileri sigortalı olarak bildirmediği veya bildirilen sigortalının fiilen çalışmadığının tespit edilmesi hâlinde, işverenler bir yıl süreyle bu maddeyle sağlanan destek unsurlarından yararlanamaz. Bu madde kapsamındaki teşvikten yersiz olarak faydalanıldığının tespiti hâlinde, yararlanılan teşvik tutarı işverenden gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir hükmü yer aldığı; 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesi ve Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği gereğince sigortalının, ücretleri ödenip ödenmediğine bakılmaksızın ait oldukları dönem prime esas gelirine yansıtılmak durumunda olduğu; öğreti ve Yargıtay kararları gereği Ücret benzeri olarak adlandırılan Fazla Çalışma Ücreti, Ulusal Bayram ve Resmi tatil (UBRT) Ücreti ve Hafta Tatili Ücretleri de, düzenlemedeki Ücret kavramı içerisinde değerlendirilmek ve ödenip ödenmediğine bakılmaksızın ait oldukları ay prime esas gelirinde bildirilmesi gerektiği; davacı şirketin çalıştırdığı kişilere ilişkin iş müfettişi rapor tarihinden sonra uzlaşma tutanakları düzenlenmiş ise de Arabuluculuk Kanunu'nun 5 inci maddesi uyarınca taraflar arasında bağlayıcı olduğu, işverenin davalı idareye bildirim yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı; çalışanlara fazla çalışma ücretleri ödenmemiş ve hatta sigortalılarla yapılan arabulucu görüşmelerindeki anlaşma tutanakları ile sigortalılar fazla çalışma ücretlerinden feragat etmiş dahi olsalar, İş Müfettişliğince denetlenebilir, somut bilgi ve belgelere dayanılarak tespit edilen fazla çalışmalara ilişkin ücretlerin, prime esas gelir olarak kuruma bildirilmesi gerekirken, bildirilmemiş olması nedeniyle davalı Kurumun, 2017/01 - 2018/09. aylar için eksik bildirilen prime esas gelirlerden dolayı resen prim ve İşsizlik Sigortası borç tahakkukunda usul ve kanuna aykırılık olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; arabuluculuk tutanaklarının resmi yazılı belge olduğu, idari para cezasının iptal edildiği, davaya yasal süresinde cevap verilmediği, arabululucuk tutanakları ve tanıklar ile raporun aksinin ispat edildiği, fazla çalışma yaptırılmadığı, raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı, işçilerin alacakları bulunmadığını beyan ettikleri, kararın yerinde olmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç