muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7855, Karar No: 2024/9924, Tarih: 24.06.2024

2. Dairemizin 09.10.2023 tarihli ilâmı ile; İlk Derece Mahkemesince uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan yargılamada, bozma kapsamı dışında kalan alacaklar hakkında da açıkça hüküm kurulması gerekirken bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada; birinci bozma ilâmı doğrultusunda alınan ve bozma gerekçelerine uygun değerlendirme yapılan bilirkişi ek raporu esas alınarak ve tüm alacak kalemleriyle ilgili hüküm fıkrasında taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davacının ücretleri eksik ödenmediğinden dava dilekçesi ile istenen alacaklara hak kazanamayacağını, hükmedilen alacakların faiz türü ve faiz başlangıcının hatalı olduğunu, davacının 2018 yılı ücreti korunarak bu ücrete %4 oranında zam yapıldığını, ücrette indirime gidilmediğini, davacının daha fazla ücret alması gerektiğine ilişkin iddiasının dayanaksız olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacının kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile buna bağlı olarak hüküm altına alınan alacakların hesap yöntemi, hesap dönemi ve bozmadan sonra kurulması gereken hükmün kapsamı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin ikinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13906, Karar No: 2011/1469, Tarih: 09.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13906 E.  ,  2011/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 10.5.2000

No : 414-166

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi-menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkili ile davalı arasında plastik tabak üretimini konu alan eser sözleşmesi akdedildiğini, müvekkilinin ödemeyi çeklerle peşin olarak yaptığını ancak davalının edimini ifa etmediğini, müvekkilinin bir kısım çekleri ödediğini, bir çek hakkında üçüncü kişi hamil tarafından takibe girişildiğini ve siparişlerin yerine getirilmemesi nedeniyle başka üreticilerle yüksek fiyattan anlaşma yapıldığını ileri sürerek sözleşmenin feshine ve beş adet çekin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece çeklerin önceden verildiği ve bir kısmının ödendiği, teslimi ispat yükü altında olan davalının bunu ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, 28.4.1998 tarihli eser sözleşmesinin feshine ve 20.5.1998, 23.5.1998, 6.6.1998 ve 15.7.1998 tarihli dört adet çekin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Vakıaların sunulması taraflara, hukukî niteleme hakime aittir. Davacı yan avans olarak verdiği çeklere rağmen davalının taahhüt ettiği işleri yapmadığını ve malı teslim etmediğini ileri sürerek çeklerin iptalini istemiştir. Bu talebin çeklerden dolayı borçlu bulunmadığının tesbiti olarak anlaşılması ve hükmün de buna göre kurulması gerekir. Üçüncü kişilerin hukukî durumunu etkileyecek şekilde “çeklerin iptaline” karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 9.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10704, Karar No: 2014/4592, Tarih: 12.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10704 E.  ,  2014/4592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; kangal cinsi köpeğini kaybeden katılanın internette ve yazılı olarak kayıp ilanları verip “ köpeğini bulanları veya yerini bilenleri ödellendireceğini” söylediği, bu ilanları okuyan ve kendisini “...“ olarak tanıtan sanık ...'in 10.08.2009 tarihinde katılanı arayıp sanık ...'yi “...“ adıyla tanıtarak onun telefon numarasını verdiği,katılanın sanık ... ile birden fazla telefonla görüştüğü ve verdiği banka hesap numarasına 5.000,00 TL yatırdığı, aradan 15 gün kadar geçince sanık ...'nin bu kez sanık ...'ın banka hesap numarasını vererek bu hesaba 920,00 TL yatırması gerektiğini belirttiği,katılanın istenilen bu parayı da söylenen hesap numarasına yatırdığı, paraların banka hesaplarından çekilmesine rağmen köpeğin bulunup katılana iade edilmediği anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen sanık ... müdafi ve sanık ...'nin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8168, Karar No: 2013/23684, Tarih: 27.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/8168 E.  ,  2013/23684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız, sanık ... Senetci hakkında tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Tanıklar ..., ... ve mağdurun hazırlık anlatımlarına göre, adı geçen sanıkların elinde bulunan ve içinde 5 bira ve 1 paket sigaranın bulunduğu poşeti sanıklardan zorla geri aldıkları ancak olay yerine polisin gelmesiyle cebinde bulunan 1 paket sigara bulunan sanık ... ile diğer sanığın kaçtığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... hakkında yağma suçlarında kurulan hüküm yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmanlar doğrultusunda yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Sanıkların, mağdurun işyerine gelerek beş tane bira ve iki paket sigarayı yağmaladıklarının anlaşılması karşısında; haklarında TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmamış olması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... ve savunmanının temyiz dilekçelerinde, sanık ... savunmanının ise temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdüğü itirazları yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 27.11.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... katıldığı oturumda, sanık ... ve savunmanının yokluklarında açıkça ve yöntemce okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/10725, Karar No: 2017/16902, Tarih: 22.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10725 E.  ,  2017/16902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22/06/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki .... Merkez Mahallesi 110 ada 17 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazda bulunan fındık ağaçlarına, kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutat münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti de yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı ./..

dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak bildirilecek bu resmi veriler esas alınmak suretiyle fındık ağaçlarının bedelinin belirlenmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2014 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29769, Karar No: 2015/31667, Tarih: 25.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/29769 E.  ,  2015/31667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2015

NUMARASI : 2013/1039-2015/884

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli sebeplere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel şartlarına uyduğunu içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli veya haklı sebebe dayandığını ispatlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, iş görme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını ve feshin geçerli sebebini oluşturduğunu ispatlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren geçerli sebep teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığı değerlendirilmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil teknik denetim kapsamında bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma imkanını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kuralarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye kullanılmamalıdır. İşverenin keyfi davrandığını ispat yükü işçiye aittir.

Davalı kurumun iş yerinde uygulanan personel yönetmeliğine göre iş sözleşmesinin sona ermesini düzenleyen hükümlerde yaş haddi olan altmış yaşını tamamlayanların iş sözleşmeleri sıralı amirleri ve yönetim kurulu kararı ile sona erdirilmektedir. Bu sözleşmenin farklı kriterlerle uzatılıp uzatılmaması işverenin yönetim hakkı kapsamındadır. Sözleşmenin uzatılması genel bir uygulama değildir. Kritik pozisyondaki personel için öngörülmüş istisnai bir haldir. Davacının iş sözleşmesinin de bu kurallara uygun olarak feshedildiği anlaşılmaktadır. Bu sebeple işverenin feshi geçerli bir sebebe dayanmaktadır. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 150,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 25.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17489, Karar No: 2014/1381, Tarih: 03.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17489 E.  ,  2014/1381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2011/501-2013/293

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, davacıya ait kamyon ve üzerindeki saman balyalarının davalıya ait elektrik tellerinden çıkan kıvılcım sonucu yandığı ileri sürülerek ıslah dilekçesi ile birlikte 42.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsili istenilmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiş, hüküm, süresinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalının tam kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.

6100 sayılı HMK'nun 266 maddesi gereğince; "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir." Trafik kazalarında kusur durumunun tespiti, konusunda uzman bilirkişi incelemesi yapılmasını gerektirir. Bundan ayrı olarak ta, bilirkişi raporunun dosya kapsamına ve oluş şekline uygun olması gerekmektedir.

Somut olaya gelince; davacıya ait ......... plakalı kamyonun trafik kazasının meydana geldiği sırada sahibi olduğunu, aracın 28/07/2011 tarihinde Elbeyli Köyüne geldiğinde kamyon üzerinde yüklü bulunan saman balyalarının elektrik tellerine değmesi sonunda yangın çıkarak kamyonun ve saman balyalarının yandığını, bu hususta tespit yaptırdıklarını, kazanın oluşumunda davalı tarafın tamamen kusurlu olduğunu, elektrik tellerinin mevzuata uygun yükseklikte olmadığını, daha önce de tellerin alçaktan geçmesi nedeniyle kazalar meydana geldiğini öğrendiklerini, kusurun tamamının davalı şirkette olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davaya konu olayda hasar bedeli hesabının özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu kuşkusuzdur.

Ayrıca, tellerin yola sarkmış olması nedeniyle hasar meydana gelmiş olsa dahi, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nde azami yükseklik sınırını aşan araçla karayolunda seyreden davacı tarafa ait araç sürücüsünün, kazanın meydana gelmesinde etken olup olmadığı incelenmelidir. Davalı tarafın tam kusurlu olduğundan değil, ancak bölüşük (müterafik) kusuru değerlendirilmelidir. Mevcut inceleme yapılmadan, eksik araştırma, soruşturma ve yasal düzenlemelere aykırı biçimde karar verilemesi uygun görülmemiştir.

Hal böyle olunca, dosyanın yeniden bir başka bilirkişiye verilmesi, uzman bilirkişiden BK.nun 44.maddesi hükmü de dikkate alınarak yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olguları yansıtacak biçimde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, raporlar arasında çelişki meydana gelmesi halinde gerekirse üçüncü kez bilirkişi incelemesi yaptırılarak çelişkinin giderilmesi, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalının temyiz itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Davacının temyiz itirazları yönünden ise;

HMK'nun 323/1-g maddesine göre, vekil ile takip edilen davalarda kanun gereğince takdir edilecek vekâlet ücreti yargılama giderlerinden sayılmaktadır. Aynı Kanunun 326/1. maddesine göre ise, kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir.

29.05.1957 tarih ve 1957/4-16 Esas ve Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında gösterildiği üzere alacağın fer'ilerinden sayılan yargılama giderleri asıl alacağın akıbetine tabi olup ve yine bu kapsamda kabul edilen vekalet ücreti konusunda taraflarca talepte bulunulmasa dahi mahkemece re'sen karar verilmelidir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş olup, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin de davanın kabul ve reddedilen kısımları gözetilmek suretiyle hesaplanması gerekirken davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.