muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/11783, Karar No: 2006/2155, Tarih: 28.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11783 E.  ,  2006/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.3.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Uyuşmazlık konusu 229 ada 4 parsel sayılı taşınmaz, öncesi dava dışı ... Belediye Tüzel Kişiliğinin merası olan 608 parsel sayılı taşınmazdan gelmektedir. Davalı bu taşınmazı 17.12.1996 tarihinde belediyeden satın almıştır. Dosya kapsamından taşınmazın bulunduğu yerde imar uygulaması yapıldığı, imar planının 1.1.2003 tarihinden önce 11.10.1996 tarihinde kesinleştiği de görülmektedir.

4342 sayılı Mera Kanununda geçici 3. maddesinde 5334 sayılı kanunla değişiklik yapılmış ve bu değişiklikle Hazine adına tescili gereken ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içindeki yerleşim yeri olarak işgal edilen taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescillerinin bedel talep edilmeksizin aynen devam edeceği hükme bağlanmıştır. Değişik bir anlatımla söylemek gerekirse dava konusu taşınmazın belediye adına tescili halinde hazine bedel talep edemeyecektir.

Nitekim belediye adına tescil bedelsiz yapılmıştır. Davlalı ise yasaya uygun yöntemle belediye adına tescil edilen dava taşınmazı ona bedel ödemek suretiyle satın almıştır. Davalının davacı hazineye ayrıca bedel ödemesi gerekmeyeceğinden mahkemece davalıya bedel ödemek üzere mehil verilmesi ve bunun sonucunda da bedel ödenmediğinden söz edilerek davanın kabul edilmesi yersizdir. Gerek dava konusu taşınmazın belediye adına tescil işlemleri ve gerekse belediyenen gerçek kişiye satışı yasaya uygun işlemlerle yapıldığından yolsuz tescilden de söz edilemez. Açıklanan bu nedenlerle davanın reddi yerine yazılı bazı gerekçelerle kabulü doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 28.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8406, Karar No: 2024/7522, Tarih: 02.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/8406 E.  ,  2024/7522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/564 E., 2023/278 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından tazminat istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır. Aynı zamanda Hukuk Muhakemeleri Kanununda Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf istemlerinin esastan reddine dair kararının ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi durumunda ayrı bir temyiz (kesinlik) sınırı öngörülmemiş olmadığı bu durum karşısında uygulanması gereken temyiz (kesinlik) sınırının HMK 362/1-a maddesinde işaret edilen miktar olarak değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulduğu, İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyularak 27.03.2023 tarihinde verilen kararda 160.476,29 TL maddi ve 40.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Maddi ve manevi tazminat hükümlerinin birbirlerinden bağımsız olarak karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 238.730 TL'lik kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle davalı vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1420, Karar No: 2014/18172, Tarih: 23.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1420 E.  ,  2014/18172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.10.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/1224 Karar no:2013/798

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.09.2014 günü temyiz eden davalı-karşı davacı S.. Ö.. vekili Av. ... ve karşı taraf davacı-karşı davalı C.. Ö.. ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar tanık deliline dayanmış, davacı-davalı koca sekiz, davalı-davacı kadın ise yedi tanık ismi bildirmiştir. İsmi bildirilen koca tanıklarından üçü 11.04.2013 tarihli celsede, kadın tanıklarından üçü ise 20.06.2013 tarihli celsede dinlenilmiş, koca diğer tanıklarının dinlenmesinden vazgeçmiş, kadın dinlenilmeyen tanıkları ile kocanın dinlenilmesinden vazgeçtiği tanıklarından C. G. ve M. C. Ö. dinlenmelerini istemiş, mahkemece yeterli tanık dinlenildiği gerekçesiyle bahse konu tanıklar dinlenilmeden hüküm tesis edilmiştir.

Hakkın suistimali niteliğinde olmadıkça tanık adedini hakim belirleyemez. (Yargıtay 2.Hukuk Dairesi 14.11.2012 tarih, 2012/7424 esas, 2012/5455 karar sayılı ilamı) Öte yandan, dinlenen tanık beyanlarından ispat edilmek istenen hususlar hakkında yeter derecede bilgi edinildiği hususu da kanıtlanmamıştır. (HMK. md. 241/1) Ayrıca, delil gösteren taraf, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemez. (HMK. md. 196/1) Açıklanan bu durum karşısında; davalı-davacı kadının delil listesinde yer alan ve dinlenilmelerinden açıkça vazgeçilmeyen tanıkları G. Y., İ. Y., S.Y. ve N. A. ile davacı-davalı kocanın delil listesinde yer alan ve de kadın tarafından dinlenilmeleri istenen tanıklar C. G. ve M. C. Ö. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 245. ve devamı maddeleri gereğince usulüne uygun çağrılıp dinlenilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması zorunlu hale gelen tarafların boşanma davaları ile boşanmanın ferilerine yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin Cüneyt'den alınıp Selma'ya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.09.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/4360, Karar No: 2018/8127, Tarih: 24.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/4360 E.  ,  2018/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi Gümüldür Mahallesi çalışma alanında bulunan ve ... sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında imar-ihya, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 20.12.2014 tarihli bilirkişiler ...ve ...tarafından düzenlenen bilirkişi raporu ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen 2.533,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından esas yönünden ve davacı vekili tarafından ise harca yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı ... Kanunu'nun 14. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. TMK'nın 713/3. maddesi uyarınca açılan tescil davalarında ... yanında ilgili kamu tüzel kişiliklerine de husumet yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda dava, ... hasım gösterilmek suretiyle açılmış olup, çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmediği gibi hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun uyarınca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın da davaya dahil edilmesi gerektiği gözden kaçırılmıştır. Taraf teşkili dava şartlarından olup, bu şart sağlanmadan davanın esasına girilemez. Hal böyle olunca, öncelikle davacıya ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nı ve ... Belediye Başkanlığı’nı davaya dahil ederek taraf teşkilini sağlaması hususunda süre ve imkan tanınmalı; taraf koşulunun sağlanması halinde yasal hasım olan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Belediye Başkanlığı’nın davaya karşı savunma ve delilleri sorulup saptanmalı, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, dava şartlarından olan taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5704, Karar No: 2016/1883, Tarih: 17.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5704 E.  ,  2016/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2005 yılında yapılan kadastro sırasında, ... köyü, ... mevkii 106 ada, 674 parsel sayılı 11305,17 m² yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydına istinaden zeytinlik niteliğiyle, davalı adına tespit ve tapuya tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesiyle; dava konusu taşınmazın fiilen ormana komşu olduğunu, dava konusu taşınmaza uygulanan vergi kaydının miktar fazlası bulunduğunu belirterek dava konusu taşınmazın vergi kaydı kayıt miktar fazlasının Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının reddine karar karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre, dava; tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1990 yılında yapılıp kesinleşen 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi raporuna göre, çekişmeli taşınmazın 1990 yılında kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakıldığı, eski tarihli resmî belgelerde de orman sayılmayan yerlerden olduğu, tespite esas alınan değişir sınırlı vergi kaydı ile taşınmazın yüzölçümü karşılaştırıldığında kayıt miktar fazlalığı var ise de, incelenen resmî belgelere göre öncesi itibarı ile hiçbir zaman orman olmadığının belirlendiği, 1990 yılında orman kadastrosunun kesinleşmesiyle tapudaki orman sınırının sabit hale geldiği ve üzerinden 20 yıldan fazla zaman geçtiği, dolayısıyla artık kayıt miktar fazlasının ormandan kazanıldığından sözedilemeyeceği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 17/02/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8700, Karar No: 2018/2442, Tarih: 07.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8700 E.  ,  2018/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; sanık ve müdafiinin şirketin başka bir adreste faaliyetine devam ettiği yönünde savunmalarda bulunması, sanık müdafiinin dosyaya sunduğu 25/12/2014 tarih ve 8723 sayılı Ticaret Sicil Gazetesi'nde sanığın yetkilisi olduğu şirket adresinin ... Mahallesi ... Caddesi ... Sokak No:8/5 ... olarak değiştirildiğinin ilan edilmesi hususları nazara alınarak belirtilen yeni adreste zabıta araştırması yaptırılarak ayrıca vergi dairesinden terkin yapılıp yapılmadığı sorularak borçlu şirketin ticari faaliyetine devam edip etmediği araştırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Suç tarihinin karar başlığında gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2663, Karar No: 2014/5470, Tarih: 25.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/2663 E.  ,  2014/5470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kovancılar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/360-2013/250

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan K.. D.. vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sayı, yaş ve cinsleri dikkate alındığında taşınmaza kapama meyve bahçesi niteliği vermeyeceğinden, taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilip üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2012 yılı rayiç değerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip maktu ağaç bedelinin hesaplanarak, kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken bu hususlara uymayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10.maddesinin 11. fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece yukarıda sözü edilen Yasa hükmü dikkate alınmadan, istem gibi kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi yerine, talebi aşacak şekilde dava konusu taşınmazın Türk Medeni Kanunu'nun 999 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/c maddesi gereğince tapudan terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8673, Karar No: 2012/12384, Tarih: 25.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8673 E.  ,  2012/12384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 5237 sayılı Kanunun 62, 51 ( 2'şer kez ) maddeleri uyarınca 15 ay hapis, erteleme ( 2 kez ), vekalet ücreti

Sanık müdafii ve katılan vekilinin 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

01.06.2005 tarihinden sonra da fatura düzenlendiğinin dosya kapsamında bulunan ekli listeden anlaşılması, gerekse 2005 takvim yılı sonuna kadar KDV beyannameleri ve Kurumlar Vergisi beyannamesinin verilmesi nedeniyle en son suç tarihinin 16.04.2006 yılı olması karşısında, 2005 takvim yılında işlenen suç yönünden 5237 sayılı TCK'nun 51 ve 62. maddelerinin uygulanması doğru olduğundan tebliğnamedeki bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-... Nakliyat...Ltd. Şti. yetkilisi olan sanık hakkında, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; her ne kadar dosya kapsamına göre bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da; sanık müdafinin bilirkişi raporunda belirtilen araç bakımına ilişkin fatura bulunmaması yönündeki tespitine ilişkin araç bakım ve yakıt giderlerinin şirket defterlerinde bulunduğunu bildirerek şirkete ait yevmiye defterinin fotokopisini ve banka hesap ekstrelerini dosyasına sunduğu anlaşılmakla, şirkete ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek satım veya hizmet karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ile satıcı ve alıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları, bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları saptanarak, suça konu faturaları kullanan şirket veya kişiler haklarında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca katılana 1100 TL maktu vekalet ücreti yerine, 1000 TL vekalet ücreti tayin edilmek suretiyle eksik vekalet ücreti tayini,