muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/15705, Karar No: 2020/9228, Tarih: 23.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15705 E.  ,  2020/9228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun birden fazla kişiyle birlikte gece vakti müştekinin ikametinin kömürlüğünden hırsızlık yapmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 31/3, 116/4, 119/1-c, 31/3. maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarında, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gece vakti müştekinin ikametinin kömürlüğünden 2 adet aliminyum kazan ve 1 adet bakır tabağı çalmaya teşebbüs ettiği ve dosya içerisindeki 03/05/2012 tarihli değer ve tespit tutanağına göre çalınmaya teşebbüs edilen eşyaların yeni fiyatının 30,00 TL, eski fiyatının 10,00 TL olduğunun anlaşıldığı olayda; suça konu eşyaların değerinin az oluşu göz önüne alınarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Konut dokunulmazlığını bozma suçunun suç tarihinde saat 02.45-03.00 sıralarında gece vakti ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında, CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilerek, 5237 sayılı TCK'nın 116/4. ve 119/1-c. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun’un 116/1. maddesi ile uygulama yapılması,

3-Konut dokunulmazlığını bozma suçunun suç tarihinde saat 02.45-03.00 sıralarında gece vakti ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında, CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilerek, 5237 sayılı TCK'nın 116/4. ve 119/1-c. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun’un 116/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulacak hükümde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6186, Karar No: 2015/1140, Tarih: 28.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6186 E.  ,  2015/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aliağa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2008/314-2014/21

Davacı S.. E.. vekili Avukat İrfan tarafından, davalı O.. C.. aleyhine 15/08/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından kendisine hakaret edildiğini ve bu eylemi nedeniyle davalının cezalandırıldığını belirterek uğradığı manevi zararın davalıya ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; manevi tazminat istemin kısmen kabulüne karar verilerek manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda,olay tarihi ve olayın gelişimi ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda,olay tarihi ve olayın gelişimi ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11845, Karar No: 2011/4182, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/11845 E.  ,  2011/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili; iş sözleşmesinin sadece müvekkili şirketin iradesi ile sona ermediğini tarafların karşılıklı özgür iradeleri yaptıkları anlaşma ile sona erdirildiğini İkale (bozma) sözleşmesini bulunduğu durumlarda işçinin işe iade davası açma hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacıya bir kısım ödemenin yapıldığı ancak bu ödemelerin miktarının davacının kıdem, ihbar, izin ücreti, maaş ücreti ve prim alacaklarına dolayısıyla işçilik alacaklarına karşılık geldiğini bozma sözleşmesindeki bedelin davacının ikale sözleşmesini yapmasını gerektirecek fazladan bir ödeme olmadığını davacı tanığı anlatımlarına göre fesih protokolünün davacının gerçek iradesini yansıtmadığı işçilik alacaklarını alamam korkusuyla bu sözleşmeyi imzaladığı iş sözleşmesinin geçerli bir neden olmadan davalı işverence feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki iş ilişkinin bozma sözleşmesi yoluyla sona erip ermediği hususu temel uyuşmazlığı oluşturmaktadır.

İş sözleşmesinin ikale ile sona erip ermediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunun 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan iş güvencesi hükümleri işçiyi işverenin feshine karşı koruma amacını taşımaktadır. Sözleşmenin işverenin feshi dışındaki bir nedenle sona ermesi halinde iş güvencesi hükümleri uygulanamaz. Bu bağlamda sözleşme ikale (bozma sözleşmesi) ile sona ermişse işçi iş güvencesi hükümlerine dayanarak feshin geçersizliğine karar verilmesini talep edemeyecektir.

İkale, sözleşmenin tarafların ortak iradeleriyle sona erdirilmesidir. Niteliği itibariyle bir sözleşme olması nedeniyle ikale tarafların serbest iradelerine dayanmalıdır. Ayrıca ikale icabı işverenden gelmişse yasal tazminatlarına ilaveten işçiye ek bir menfaatın sağlanması (makul yarar) gerekir. Aksi halde iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğinden söz edilemez.

İkale, sözleşmenin tarafların ortak iradeleriyle sona erdirilmesidir. Niteliği itibariyle bir sözleşme olması nedeniyle ikale tarafların serbest iradelerine dayanmalıdır. Ayrıca ikale icabı işverenden gelmişse yasal tazminatlarına ilaveten işçiye ek bir menfaatın sağlanması (makul yarar) gerekir. Aksi halde iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğinden söz edilemez.

Somut olayda davacı işçi ile davalı işveren arasında düzenlenen “ fesih protokolü “adlı belge ile aralarında daha önce düzenlemiş oldukları iş sözleşmelerini taahhüt, beyan ve mutabakatları ile feshetmeyi amaçladıkları ve gerçekleştirilen fesih uyarınca işverenin davacıya belli bir tutarda ödeme yapmayı taahhüt ettiği, ödenen bu bedelin davacının görev yaptığı döneme ilişkin, 4857 Sayılı İş Kanunu uyarınca almaya hak kazandığı tüm hak ve alacaklarının, ücretlerinin, hafta ve genel tatili ücretinin, fazla çalışmaya ilişkin ücretlerinin, yıllık izin ücretlerinin, ihbar ve kıdem tazminatı, her türlü prim ve ikramiye alacağının tamamının fesih protokolü ekinde yer alan ibraname ile davacıya ödendiği ve davacının

işvereni bu konuda ibra ederek iş sözleşmesinin sonlandırıldığının belirtildiği anlaşılmaktadır. Davacı sözü edilen dilekçenin baskı altında alındığını sözleşmenin sona erdirilmesinde makul bir yararının bulunmadığını belirtmiş ise de; bunu yeterli ve inandırıcı delillerle kanıtlamış değildir. Aksine davacı ve davalı tanıklarının beyanlarına göre davacının ve bir kısım çalışanın şirketten ayrılan ve yeni iş kuran genel müdür ...ile çalışmaya başlamak istemeleri nedeniyle işten ayrıldıkları, hazırlanan fesih protokolünün ...tarafından davacıya imzalatıldığı imzalı bir şekilde şirkete sunulduğu, nitekim bu şahıs tarafından kurulan bazı şirketlerde bir kısım davacıların ortak yada çalışan olduğu görülmüştür. Dolayısıyla mevcut delil durumuna göre davacının işten ayrılışının bir uzlaşı ile gerçekleştiği, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin ikale ile sona erdiği sabit olmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Alınması gereken 17.15 TL karar ve ilam harcından başlangıçta peşin alınan 15.60 TL harcın mahsubu ile kalan 1.55.TL harcın davacıdan alınmasına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 14.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15799, Karar No: 2023/239, Tarih: 06.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15799 E.  ,  2023/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, suça sürüklenen çocuklara yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142. maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuklara atanan zorunlu müdafiinin karar duruşmasında hazır bulunması gerektiği dikkate alındığında; yokluğunda verilen kararı, tebliğ üzerine temyiz eden suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz talebinin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Çocuk Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/672 Esas, 2016/305 Karar sayılı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddesi, 31 inci maddenin ikinci fıkrası, 6 ncı maddenin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile,

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116. maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi 31 inci maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile,

Mala zarar verme suçundan 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddenin ikinci fıkrası, 62. maddenin birinci fıkrası uyarınca 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. ... Çocuk Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/672 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 07.03.2022 tarihli ve 2021/11230 Esas, 2022/3773 Karar sayılı kararı ile;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

2. ... Çocuk Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/672 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 07.03.2022 tarihli ve 2021/11230 Esas, 2022/3773 Karar sayılı kararı ile;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, "şeklinde karar verilmiştir.

3. ... Çocuk Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/277 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddesi, 31 inci maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile,

3. ... Çocuk Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/277 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddesi, 31 inci maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile,

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi 31 inci maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Türk Ceza Kanunu’nun 142 nci maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62 nci maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuklara yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuklara atanan zorunlu müdafiinin karar duruşmasında hazır bulunması gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 188 inci maddesinin birinci fıkrası ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine aykırı davranılması suretiyle hırsızlık suçu ve bu suç ile birlikte işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından suça sürüklenen çocukların savunma haklarının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... Çocuk Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/277 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3405, Karar No: 2013/5715, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3405 E.  ,  2013/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tapu maliki ...'ın veraset ilamının ilgilisinden,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday, saman ve 2. ürün domatesin 2010 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5081, Karar No: 2010/9222, Tarih: 20.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5081 E.  ,  2010/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :19.1.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın cinsi, yüzölçümü, paydaş sayıları, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 20.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.