muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6210, Karar No: 2020/1785, Tarih: 11.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6210 E.  ,  2020/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 73/4, CMK’nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesi

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, icradan ucuz araba çıkaracağını beyan ettiği, BMW marka 2010 Model X 6 araç almak isteyen katılanın banka yolu ile 114.830 TL parayı sanığa gönderdiği, sanığın katılanlara uygun araç alım satımı yapan birisi olarak kendisini tanıtması daha sonra katılandan aldığı paraların karşılığında üzerine düşen hiçbir edimi ifa etmemesi ve göz önünde bulundurulduğunda aslında sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket ettiği ve aldatıcı hareketlerle katılanı kandırarak kendisine yarar sağladığı ve bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriği, uzlaştırma raporu ve dosya içeriğinden, tarafların uzlaşmayı kabul ettikleri ancak katılan vekilinin 15/03/2018 tarihli mazeret dilekçesinde kısmen dahi edimin yerine getirilmediğinin belirtmesi karşısında, uzlaşmanın gerçekleşmediği gözetilmeden davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16142, Karar No: 2015/19477, Tarih: 15.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16142 E.  ,  2015/19477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl dava ile iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalı ... Spor Kulubü Başkanlığı'ndan tahsilini talep etmiş, birleşen dava ile ise ihaleyi yapan ve işe alan kurumun ... olduğunu, davacının Belediye'nin yapmış olduğu parkometre ihalesinin yüklenicisi olan ... Belediye Spor Kulubü Başkanlığı bünyesinde çalıştığını, 30 Mart yerel seçiminden sonra sözleşmesinin haksız ve tek taraflı feshedildiğini, bu nedenle Belediye'nin de tüm alacaklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğunu belirterek husumeti Belediye'ye de yöneltmiş ve davaların birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının kurumun işçisi olmayıp bağımsız işveren olan ... Belediye Spor Kulübü'nün çalışanı olduğunu, davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...’nın Belediye tarafından Dernekler Kanunu’na uygun olarak kurulduğu, ayrı tüzel kişilik kazandığı ve tüzel kişiliğinin halen devam ettiği, davacının da kulüp tarafından işe alınarak çalıştırıldığı, birleşen davanın davalısı ... tarafından dernek niteliğinde kurulan asıl davanın davalısı ...'nın bağımsız bir tüzel kişilik olarak ayrı bir işveren olduğu, ... tarafından Belediye Spor Kulübü adı altında kurulmasının ...’na asıl işverenlik sıfatı vermeyeceği, davacı tarafından da bizzat ... bünyesinde işçi sıfatı ile çalışmasının ispatlanamadığı, davacı işçi ile iş sözleşmesi ilişkisi içinde olan davalının dernek niteliğindeki asıl davanın davalısı ... olduğu, zira, davacı işçinin maaşlarının ve sigorta primlerinin ayrı bir tüzel kişilik olan ... tarafından ödendiği gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı ...'nın dernek sicilindeki adresi ... Kaymakamlığı Dernekler Büro Şefliği tarafından Eski Belediye Sarayı olarak bildirilmiş olup ... adına bu adrese çıkarılan dava dilekçesi ve tensip zaptı ekli davetiye ... Belediyesi Yazı İşleri Müdürü tarafından tebliğ alınmıştır. Davalı ... vekili 16.06.2014 tarihli yazısında, tebligat zarfı üzerindeki muhatap ... Belediyesi Spor Kulubü ile bir ilgileri olmadığını belirterek sehven almış oldukları tebligatları Mahkeme'ye iade etmiştir. Bunun dışında davalı ...'ne dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir. Hal böyle olunca öncelikle davalı ...'nün bağlı olduğu ilgili federasyona müzekkere yazılarak kulübün adresinin ve en son başkanının kim olduğu sorulup taraf teşkilinin buna göre sağlanması gerekmektedir. Ayrıca 6360 sayılı Yasa'nın geçici 1/8 maddesi, 8. maddesi ve 27/son maddesi ile 5216 Sayılı Yasa'nın 11. maddesi gereğince otopark işletme görevinin ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredilip devredilmediği araştırılarak ve fesih tarihi de gözönünde bulundurularak hasmın temsilcisinde hata yapılıp yapılmadığı değerlendirilip gerektiğinde davanın ... Büyükşehir Belediyesi'ne yöneltilmesi için davacıya süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3935, Karar No: 2011/3327, Tarih: 29.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/3935 E.  ,  2011/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içinde kalan tapu kaydının iptali nedeniyle maddi tazminata ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 29/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12635, Karar No: 2019/3870, Tarih: 10.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12635 E.  ,  2019/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ile davalılardan ... ve arkadaşları ile bir kısım davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 106 ada 39 parsel sayılı 53439,96 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı gerçek kişiler adına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu ... köyü, 106 ada 39 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.03.2012 tarih, 2011/15364 - 2012/4138 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında: ''Mahkemece verilen karar usul ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; hükmün dayanağını teşkil eden orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın krokide (B) ile gösterilen 14926,72 m²’lik ve (C) ile gösterilen 3617,44 m²’lik bölümleri orman sayılan, (A) ile gösterilen 34895,80 m²’lik bölümü orman sayılmayan yer olduğu bildirilmesine rağmen, mahkemece orman bilirkişi raporunun aksine düşünce veya gerekçe ileri sürülmeden, yani, hem bilirkişi raporu dayanak alınıp, hem de raporun aksi yönünde karar verildiği gözlemlenmiştir. Mahkemenin dayanak aldığı bilirkişi raporunun aksine düşünce belirtmeden gerekçesiz olarak taşınmazın tamamının orman sayılan yer olduğuna dair kararı, usul ve kanuna aykırı olduğu gibi, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme de yeterli değildir.

Davalı gerçek kişiler yargılama sırasında 1937 tarih 55 tahrir nolu vergi kaydına dayanmışlardır. Kaydın kuzey hududu dağ okumakta ve taşınmazın batı hududunda 106 ada 55 sayılı orman parseli bulunmaktadır. Keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi beyanından dayanılan vergi kaydının mahalline uyduğu anlaşılmaktadır. Dayanılan vergi kaydı değişebilir sınırları içerdiğinden, 3402 sayılı Kanunun 20/C maddesi uyarınca, miktarı ile geçerli kapsamı belirlenmesi gerekmesine rağmen, mahkemece böylesine bir araştırma ve inceleme de yapılmamıştır.

Uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın krokide (B) ile gösterilen 14926,72 m²’lik ve (C) ile gösterilen 3617,44 m²’lik bölümleri orman sayılan yer olduğu, (A) ile gösterilen 34895,80 m²’lik bölümü orman sayılmayan yer olduğu belirlendiğine göre ve dayanılan vergi kaydı değişir sınırlı olduğu ve kapsamı ile geçerli bulunduğundan, çekişmeli taşınmazın krokide (A) ile gösterilen 34895,80 m²’lik bölümünün

kayıt miktarı kapsamı kadar yerin davalı gerçek kişilere verilmesi gerekmektedir. Zira, vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur. Kamu malı olan ormanların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme olanağı bulunmamaktadır. Dayanak vergi kaydı 2 hektar 30'ar (23000,00 m²) olup, çekişmeli taşınmazın krokide (A) ile gösterilen bölümü 34895,80 m²’dir. 3402 sayılı Kanunun 20/C maddesi gereğince yüzölçümüne değer verilerek kayıt miktar fazlasının ormana el atma suretiyle elde edildiğinin kabulü zorunludur.

Hal böyle olunca; uzman fen bilirkişisi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, vergi kaydı miktarı dikkate alınarak sabit sınırdan başlayarak mahallinde uygulanmalı, vergi kayıt miktarı belirlenmeli, taşınmazın orman bilirkişi Enver Ciğerlioğu ve fen bilirkişisi ... tarafından müşterek olarak hazırlanan 30.01.2008 havale tarihli rapora ekli krokide (A) ile gösterilen bölümünün vergi kayıt miktarı kadar yer davalı kişiler adına, (A) bölümünün geri kalan kısmının aynı krokide (B ve C) ile gösterilen kısımlar ile birlikte orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır'' denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararı sonrası yapılan yargılama neticesinde Orman Yönetiminin davasının kısmen kabul kısmen reddine, 106 ada 39 parsel numaralı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, fen bilirkişisinin 11/06/2015 tarihli raporunda (A) harfiyle gösterilen 23.000 m2'lik kısmı yönünden Orman Yönetiminin davasının reddiyle tespit gibi tesciline; (B) harfi ile gösterilen 26.822,60 m2'lik kısım ile (C) harfi ile gösterilen 3.617,44 m2'lik kısım yönünden Orman Yönetiminin davasının kabulüne orman vasfı ile Hazine adına tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ile davalılardan ... ve arkadaşları ile bir kısım davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanuna göre yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisinin 11/06/2015 tarihli raporunda (A) harfiyle gösterilen kısmının orman sayılmayan yerlerden olduğu, (B) harfi ve (C) harfi ile gösterilen kısımların ise orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine, 7139 sayılı Kanununun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden harç alınmasına yer olmadığına

10/06/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16948, Karar No: 2013/14987, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/16948 E.  ,  2013/14987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 17.07.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5560 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4094, Karar No: 2012/6539, Tarih: 13.09.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/4094 E.  ,  2012/6539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında 128 ada 10 parsel sayılı 6.062,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve üzerindeki fındık ağaçlarının 1990 doğumlu ... oğlu ... kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., beyanlar hanesindeki doğum tarihini 1970 olarak düzeltilmesi için dava açmıştır. Mahkemece yargılama sonunda davanın kabulüne, beyanlar hanesinde şerhin "parsel üzerindeki fındık ağaçlarının 1970 doğumlu ... oğlu ... kullanımında olup halen kendisine aittir" şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12863, Karar No: 2013/15412, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12863 E.  ,  2013/15412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, yolsuz bulunan irtifak hakkının terkini istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaza ilişkin bir kısım tapu kayıt sureti dosyada bulunmakta ise de niteliği açık değildir. Bu nedenle anayapı üzerinde kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulu bulunup bulunmadığı, kurulu ise her bir bağımsız bölümün cinsi, numarası ve maliki ile üzerinde bulunan kayıtları gösterir onaylı tapu kayıt suretlerinin ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3842, Karar No: 2014/9466, Tarih: 29.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3842 E.  ,  2014/9466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme gereklerinin yerine getirilmediği anlaşıldı.

1-Dairemizin 10.10.2013 tarihli geri çevirme kararı sonrasında dosyaya konulan ... Belediye Başkanlığı'nın 13.02.2014 tarihli cevabi yazısında dava konusu taşınmazın uygulama imar planı paftasında bulunduğu, imar planında tarım niteliği korunacak vasıfta ve istimlak sınırında olduğu ve etrafında meskun saha bulunmadığı belirtildiği ancak imar planı içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmediği anlaşılmıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 31.01.2011 tarihi itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 1879 parsel sayılı taşınmazın 25.02.2008 tarihli satışına ilişkin (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 2314 parsel ile emsal alınan 1879 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin her bir parselin vergi kaydı ayrı ayrı belirtilmek suretiyle belediye başkanlığından,