muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14641, Karar No: 2023/2650, Tarih: 02.05.2023

İstanbul ATK 6. İhtisas Kurulu'nun 04/01/2019 tarihli raporunun sonuç kısmında; 2011 yılı sonbahar ayları - 2012 yılı yaz aylarında (ifadelere göre) mağduru bulunduğu (nitelikli cinsel saldırı) olayı nedeniyle kendisini beden ve ruh bakımından savunup savunamayacağı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği sorulan ... ve İbrahim kızı, 23/09/1995 doğumlu ...'ın, Kurulumuzca 19/11/2018 tarihinde yapılan muayenesinde ve dava dosyasının incelenmesinde hafif-orta derecede zeka geriliği ile konuşma bozukluğu ve spastik tetraparezi ile belirgin nörolojik tablonun saptandığı, kendisinde saptanmış olan ve hayatının ilk yıllarından başlayıp ömrü boyunca sürecek olan bu zeka geriliğinin mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmadığı, bu zeka geriliğinin mağduru bulunduğu olayda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına mani olacak mahiyet ve derecede olduğu, ayrıca kendisinde mevcut nörolojik tablonun da mağduru bulunduğu olayda fiile bedensel yönden mukavemete muktedir olmasına engel teşkil edecek mahiyet ve derecede olduğu, dolayısıyla ...’ın 2011 yılı sonbahar ayları - 2012 yılı yaz aylarında mağduru bulunduğu fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı, fiile ruhsal ve bedensel yönden mukavemete muktedir olmadığının belirtildiği,

İstanbul ATK 6. İhtisas Kurulu'nun 25/03/2019 tarihli raporunun sonuç kısmında; 2011 yılı sonbahar ayları - 2012 yılı yaz aylarında (ifadelere göre) mağduru bulunduğu (Nitelikli Cinsel Saldırı) olayı nedeniyle beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı sorulan ... ve İbrahim kızı, 23.09.1995 doğumlu ...’ın, Kurulumuzca 22.03.2019 tarihinde yapılan muayenesinde ve dava dosyasının incelenmesinde, mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan (Travma Sonrası Stres Bozukluğu) denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, bu duruma göre ...’ın 2011 yılı sonbahar ayları - 2012 yılı yaz aylarında (ifadelere göre) mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği,

İstanbul ATK 6. İhtisas Kurulu'nun 8 Nisan 2022 tarihli raporunda, özetle; 27/09/2018 tarihinde mağduru bulunduğu (Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı) olayı nedeniyle, ...’ın, Kurulumuzca 19/11/2018 ve 22/03/2019 tarihlerinde yapılan muayenelerinde Hafif-Orta Derecede Zeka Geriliği saptandığı, dava dosyasının incelenmesinde kendisinde saptanmış olan ve hayatının ilk yıllarından başlayıp ömrü boyunca sürecek olan bu zeka geriliğinin mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmadığı, dolayısıyla; ...’ın 27/09/2018 tarihinde (Bozma Sonrası Tensip Zaptına göre) mağduru bulunduğu olayla ilgili beyanlarına ana hatları ile itibar edilebileceğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Dolayısıyla katılan mağdurenin iddialarının katılan annesi ve tanık Altan’ın beyanları ve yukarıda belirtilen raporlarla desteklendiği, yüz yüze yargılama yapıp delillere doğrudan temas eden mahkemece de bu kanaatin oluştuğu anlaşılmakla verilen mahkumiyet kararının onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun beraate dair görüşlerine katılmıyorum.02.03.2023
Yargıtay — Esas No: 2021/9873, Karar No: 2021/8892, Tarih: 17.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/9873 E.  ,  2021/8892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmü kesin nitelikte olup, mala zarar verme suçundan tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hüküm ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hüküm, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün olmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22840, Karar No: 2017/5301, Tarih: 17.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22840 E.  ,  2017/5301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ...'in taşınmazın maliki olan diğer davalı ...'in eşi olduğunu, taşınmazın satışı konusunda anlaştıklarını, tanığının yanında 1.000.00.- TL kapora verdiğini, krediye başvurduğunu, ekspertiz ücreti için 500.00.- TL ödediğini; davalıların ise, taşınmazı satmaktan vazgeçtiklerini; ayrıca, bankaya krediyi iade ederken 785.00.- TL ödediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere toplam 2.285.00.- TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, kapora alınmadığını savunarak; davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne; 1.850.00.- TL'nın dava tarihinden yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi uyarınca; Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan herbiri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Somut olayda; davacı, davalılara kapora ödediğini iddia etmiş, dinlettiği tanık Zeki de davacının davalı ...'e 1.000.00.TL kapora ödediğini doğrulamış ise de karar tarihi itibari ile talep sonucu HMK'nun. 200 maddesinde yeralan miktarın üzerinde olduğundan tanık delili davacının iddiasını kanıtlamaya yeterli değildir. Banka belgelerinden ise, davacının kredi almaktan neden vazgeçtiği anlaşılamamaktadır. Bununla birlikte, davacı, delil listesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, 1.000.00.- TL kapora alıp almadığı konusunda davalı ... 'e yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2203, Karar No: 2014/8875, Tarih: 30.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/2203 E.  ,  2014/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olaylarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...'nun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 30/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3393, Karar No: 2022/2111, Tarih: 14.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3393 E.  ,  2022/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Davanın reddi

Kamu davası hakkında mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca mümkün olduğu ve anılan maddeye göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa "davanın reddine" karar verilebileceği nazara alındığında; dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ışığında, Mahkemenin 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mükerrer dava nedeniyle ret kararına dayanak olan Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/393 Esas, 2011/644 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan dava açıldığı ve bu nedenle mükerrer kabul edilen dosya ile iş bu dava dosyası arasında mükerrerlik bulunmadığı anlaşılmakla, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun kabul edilmesi karşısında;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun, Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 02.05.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 14.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9498, Karar No: 2021/12509, Tarih: 14.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/9498 E.  ,  2021/12509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ve arkadaşları, ... ilçesi ... Köyünde 1959 yılında yapılan kadastro sırasında 843 parsel sayılı taşınmazın murisleri ... adına tespit edildiğini, ancak tapulama tutanağının kaybolması sebebiyle tespitin kesinleşmediğini ve tapu kaydının oluşmadığını belirterek, taşınmazın kendilerine ait olduğunun tespiti ile adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile ... ilçesi ... Köyü eski 843 yeni 134 ada 39 parselin davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1959 yılında tespiti yapılan ancak tutanak kaybolduğu için ilan edilmeyerek tapuya tescil edilmediğinden tapu kaydı oluşmayan taşınmazın tescili istemine ilişkin olup bu tür davalarda TMK'nin 713/3. maddesi uyarınca yasal hasım Hazine ve ilgili kamu tüzel kişiliğidir. Yasal hasım konumundaki tüzel kişilerin davaya katılımları sağlanmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması hukuken mümkün değildir. Öte yandan Mahkemece, taşınmazın öncesi itibariyle herhangi bir araştırma yapılmadığından taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı da anlaşılamamaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle davacıya, davasını ilgili kamu tüzel kişileri sıfatıyla yasal hasım konumunda bulunan ... Belediye Başkanlığı ve ..

. Büyükşehir Belediye Başkanlıı' na yöneltmesi için süre ve imkan tanınmalı, bu yolla taraf teşkilinin sağlanması halinde, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile varsa amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ilgili yerlerden getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek üç kişilik orman mühendisi bilirkişi kurulu, üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte, getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyedlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri ile uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp, orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmaz, çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; taşınmazın gerçek eğimi, klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği tespit edilmeli; taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile taşınmazın imar-ihyaya konu olup olmadığını, olmuş ise imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını ve dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman

taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği tespit edilmeli; taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile taşınmazın imar-ihyaya konu olup olmadığını, olmuş ise imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını ve dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2

. maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadığını belirten müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalı; ayrıca, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanarak dava konusu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı ve bu yolla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli; yerel bilirkişiler ve tanıkların beyanları arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulundan, taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki düzenlemesi istenilmeli; tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli; 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği ilgili tapu müdürlüğü ve kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanun'un 3.7.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanun'u ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanun'un getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, yöntemince taraf teşkili sağlanmadan, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 14.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6290, Karar No: 2011/11062, Tarih: 18.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6290 E.  ,  2011/11062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına, 333 No’lu parselin bir kısmının paylı bırakılarak aynen bölünmesine tüm paydaşların muvafakatinin olmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1667, Karar No: 2014/20768, Tarih: 03.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1667 E.  ,  2014/20768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/5094

MAHKEMESİ : Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2010

NUMARASI : 2010/222 (E) ve 2010/386 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Vergi incelemesine esas olmak üzere istenilen 2005 ve 2006 takvim yıllarına ait belgelerini bulamadığından dolayı incelemeye ibraz edemediğini savunan sanığın işyerinde vergi incelemesi yapılması zorunluluğu bulunmadığı, 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesindeki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği, defter ve belgelerin bulunamadığı, kaybolduğu ileri sürülerek ibrazından kaçınılması durumunda, süreklilik gösteren Dairemiz kararları ve Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı içtihadında açıklandığı üzere mükellefe usulüne uygun tebligat yapılmasının aranmayacağı, aynı Kanunun 253. maddesine göre ilgili bulundukları yılı takip eden yıldan başlayarak beş yıl süre ile muhafaza edilmesi mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin anılan Yasanın 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep kapsamında düşünülmesi mümkün olmayan nedenlerden dolayı ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında; yüklenen suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.