muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4320, Karar No: 2009/12324, Tarih: 09.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/4320 E.  ,  2009/12324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekilinin talebi üzerine borçlu S.C.’a murisi İ.C.’dan  intikal edecek miras hissesi nedeniyle adı geçen muris adına kayıtlı taşınmazların tapu kaydı üzerine haciz konulduğu, şikayetçilerin ise borçlu S.C.ın mirasçı sıfatı bulunmadığı ve kendilerinin mirasçı olduğu nedeniyle haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurdukları anlaşılmıştır.

Borçlunun kesinleşmiş bir ilamla mirasçı sıfatının bulunmadığının belirlenmesi halinde, diğer mirasçılar, mirasçı sıfatı bulunmayan borçlunun borcundan dolayı murise ait mallar üzerine konulan haczin kaldırılmasını isteyebilirler.

Somut olayda, şikayetçiler Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2008/238-206 sayılı ve 13.05.2008 tarihli mirasçılık belgesine dayanmıştır.

Mirasçıların, mirasçılık sıfatlarının belirtilmesi istemi ile hasımsız olarak açacakları dava nedeniyle verilen mirasçılık belgesi kararı,  bir nizasız kaza (çekişmesiz yargı)  kararı niteliğindedir.  Bu hususta,  hukuk öğretisinde ve yargısal kararlarda tam bir görüş birliği mevcuttur.

Nizasız kaza kararları,  şekli bakımından kesinleşmiş olsalar bile maddi hukuk açısından kesin hüküm teşkil etmezler. Bu nedenledir ki, kanuni bir gerçek olarak kabulleri mümkün değildir.

Daha sonra,  bu kararların gerçeği aykırı ve yanlış olduğunun anlaşılması durumunda, kararı veren mahkemece değiştirilebilecekleri gibi, nihayet tespit edici nitelikte oldukları cihetle nizalı kaza  (çekişmeli yargı)  mahkemelerini bağlayıcı güçleri de yoktur (Prof. Dr. İ. Sungurbey, Medeni Hukuk Sorunları, 1984 Basım, 5. Cilt, Sahife: 421-423).

Aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu belirtilmek suretiyle verilen mirasçılık belgesi klasik anlamda bir ilamda değildir.  İlam kavramı,  yalnız çekişmeli yargıya ait bir terim olup,  çekişmesiz yargıya yabancıdır.  Her zaman aksi,  iddia ve isbat edilebilir. Yapılan işlemi tam bir dava olarak nitelemek de yerinde olmaz. Nizasız kaza yolu ile alınan kararlar,  hiç bir zaman maddi anlamda kesin karar niteliğini taşımaz. (Prof. B. Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt: 2, sahife: 2167 ve Nizasız Kaza, sahife 180 vd.). (Hukuk Genel Kurulu’nun 05.12.1990 tarih ve 1990/2-560 esas, 1990/622 karar sayılı kararı)

Bu durumda müşteki mirasçılar kesinleşmiş bir ilamla borçlunun mirasçı sıfatının bulunmadığını ispat edemediklerinden mahkemece şikayetin reddi yerine ilam niteliğinde olmayan mirasçılık belgesine dayalı olarak haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Bu durumda müşteki mirasçılar kesinleşmiş bir ilamla borçlunun mirasçı sıfatının bulunmadığını ispat edemediklerinden mahkemece şikayetin reddi yerine ilam niteliğinde olmayan mirasçılık belgesine dayalı olarak haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/735, Karar No: 2023/3155, Tarih: 14.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/735 E.  ,  2023/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/204 E., 2022/2567 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/157 E., 2021/767 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı erkek dava dilekçesinde; eşinin tarafların evinin ve dükkanının kirasını alıp harcadığını ancak kendisini eve almadığını, davadan üç yıl önce hasta olduğunu ancak eşinin bakmadığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı erkek vekili cevaba cevap dilekçesinde; erkek hakkındaki iddiaların doğru olmadığını, erkeğin fiili ayrılık döneminde başka kadın ile imam nikahı ile evlendiğini ve iki çocuğunun olduğunu, ancak diğer kadından ayrıldığını, kadının sürekli hakaret ettiğini, erkeği ortak çocuğun cenazesinde dahi istemediğini ve çocuklarla kişisel ilişki kurmasına engel olduğunu ileri sürerek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; erkeğin sadakatsiz olduğunu, birkaç kez gayri resmi olarak evlendiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, kadının yüzünde halen şiddet izlerinin bulunduğunu, faturaları ödemediğini, çocukların biriktirdiği paraları başka kadınlarla harcadığını, başkaları adına gayrimenkul alıp eşinden ve çocuklarından mal kaçırdığını ve hakaret ve küfür ettiğini iddia ederek erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 750,00 TL tedbir nafakasına ve boşanmanın diğer fer'îlerine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı erkeğin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, başka kadından iki çocuğunun olduğu, birlik görevlerini yerine getirmediği, evine bakmadığı, ihtiyaçları karşılamadığı, davalı kadına kusur olarak yüklenebilecek bir vakıa bulunmadığı, tam kusurlu olan davacı erkeğin kendi kusuru ile boşanmayı elde etmesinin de mümkün olmadığı gerekçesiyle; davanın reddine ve dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL tedbir nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, tarafların uzun süredir fiilen ayrı yaşadıkları, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadının kusurlu olduğu, mahkemece erkeğe tanıklarının güncel adresini bildirmesi için kesin süre verilmişse de erkeğin beyin kanaması geçirmiş olması nedeniyle adreslerin süresinde bildirilemediği ve bu nedenle tanıkların dinlenmeden karar verilmesinin doğru olmadığı, davacı vekilinin son duruşmada covid 19 nedeniyle, resmi rapor bulunmamasına rağmen, kendini tedbiren karantinaya aldığı ve bu nedenle mazeretinin kabul edilmemesinin doğru olmadığı gerekçeleri ile tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki evlilik birliğinin ortak hayatın devamının taraflardan beklenmeyecek ölçüde temelinden sarsılıp sarsılmadığı, sarsılmış ise davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek kusurunun bulunup bulunmadığı, davanın reddinin doğru olup olmadığı, erkeğe yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği ve erkeğin iki tanığının dinlenmemesinde hukuka aykırılık bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 94 üncü ve 190 ıncı maddeleri, 240 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 358 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle davacı erkek vekiline müvekkilinin hastalığına dair belgeleri ve dinlenmeyen davacı tanıklarının adreslerini bildirmesi için usulüne uygun olarak kesin süre verilip süreye uyulmamasının sonuçları ihtar edilmesine rağmen süresi içinde belgeleri ve tanıkların adreslerini dosyaya sunmadığının ve davacı erkek vekilinin son duruşmaya sunduğu mazeret dilekçesine sağlık durumunu kanıtlayan belge eklememiş olması nedeniyle mazeretinin kabul edilmemesinin yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5753, Karar No: 2018/3249, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5753 E.  ,  2018/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, sanık müdafiinin savunmasında borçlu şirketin faaliyetini devam ettirdiğini belirttiği adreste zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle İİK'nın 337/a maddesine aykırılık suçunun oluşup oluşmadığına karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

1-)Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda 4 ay hapis cezasına hükmedildiği halde, gerekçeli kararda 3 ay hapis cezasına hükmedilerek hükmün karıştırılması,

2-)Sanık hakkında neticeten hapis cezasına hükmedildiği halde 5237 sayılı TCK'nın 53. Maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

3-)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5240, Karar No: 2023/9132, Tarih: 26.09.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/5240 E.  ,  2023/9132 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1118 Esas, 2021/488 Karar

...

SUÇLAR : Rüşvet alma ve rüşvet verme

HÜKÜMLER : 1)İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2019 tarihli ve 2019/256 Esas, 2019/610 sayılı Kararı ile; sanık ... hakkında rüşvet alma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet, diğer sanıklar hakkında rüşvet verme suçundan mahkumiyet,

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/1118 Esas, 2021/488 sayılı Kararı ile; sanıklar ... ve ... hakkındaki istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi, diğer sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak diğer sanıkların rüşvet verme suçundan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmek suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi.

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ... ve ... müdafii, katılan Hazine vekili, suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2020/1118 Esas, 2021/488 sayılı Kararının, sanıklar ... ve ... müdafii, katılan Hazine vekili ile suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ... ve ... müdafii, katılan Hazine vekili, suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2020/1118 Esas, 2021/488 sayılı Kararının, sanıklar ... ve ... müdafii, katılan Hazine vekili ile suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan Hazine vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinde temyiz nedenlerinin gösterilmediği, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; katılan vekiline 09.03.2021 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yukarıda bahsedilen hükümlere yönelik temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan Hazine vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta,

Keza sanıklardan ... hakkında rüşvet alma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair hükümlerin de katılan Hazine vekili tarafından temyiz edilmesine rağmen bu hususta tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından,

Keza sanıklardan ... hakkında rüşvet alma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair hükümlerin de katılan Hazine vekili tarafından temyiz edilmesine rağmen bu hususta tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından,

Anılan görüş eksikliği de giderilerek, ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/43593, Karar No: 2022/6181, Tarih: 11.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43593 E.  ,  2022/6181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

Sanığa yüklenen “Vergi Usul Kanunu'na aykırılık” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 11.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16056, Karar No: 2008/1995, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16056 E.  ,  2008/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

MÜDAHİL DAVACI : HAZİNE

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve müdahil Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, 195 ila 205 orman tahdit sınır noktaları (OTS) ve aradaki tüm parselleri ölçekli olarak görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 11/02/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.