muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10717, Karar No: 2014/1358, Tarih: 10.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/10717 E.  ,  2014/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure Pınar hakkında Sorgun Devlet Hastanesinin 14.05.2012 tarihli raporunda, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanma koşullarının tespiti için mağdurenin olaydan dolayı ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşacak bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12636, Karar No: 2012/925, Tarih: 02.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12636 E.  ,  2012/925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80 ve 59/2. maddesince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 6. maddesince ertelenmesine (her iki sanık hakkında ayrı ayrı uygulanmak üzere )

Suç tarihinden önce yurt dışında bir süre ikamet eden ve Türkiye’ye kesin dönüş yapacağını bildirerek ikamet nakil belgesi alan sanık ...'un Kırgızistan'da 21.11.1997 tarihinden önce Mercedes marka otomobili edinmiş gibi sahte sahiplik belgesi ile bedelsiz ithalat rejiminden yararlanarak diğer sanıkla birlikte Türkiye’ye ithal ettiği iddiası ile haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, davaya dayanak motorlu taşıt tescil belgesinin (Ruhsatname) gerçek olup olmadığının Kırgızistan Devletinin yetkili makamlarından sorulması, sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan Ankara 1. Asliye Ceza mahkemesine açılan davanın akıbeti araştırılıp, kesinleşmiş ise bu dosya içerisine konulması aksi halde davamızı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, Dairemizin 2011/9061 esas sayılı dosyasında ibraz edilen Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu Başkanlığının 14.02.2002 tarih ve 787 sayılı Müsteşarlık Makamına hitaben yazdığı yazı içeriğine göre aracın ithalatının yapıldığı suç tarihinde “21.11.1997 tarihinden önce satın alma ve bulundukları ülkede adlarına kayıtlı olma şartı aranıp aranmadığı” hususu Gümrük Müsteşarlığından sorulup bedelsiz ithalatla ilgili değişiklikleri kapsayan mevzuat da gözönünde bulundurularak toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/88, Karar No: 2022/306, Tarih: 17.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/88 E.  ,  2022/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, davacının istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar süresi içinde davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 17/01/2022 Pazartesi günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ...... ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, dosya incelenerek gereği görüşüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanı ... ...'in 2352 ada, 2 parsel sayılı taşınmazdaki 39 no.lu bağımsız bölümü, 16/12/1998 tarihli satış akdi ile oğlu olan davalıya devrettiğini, temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı adına olan kaydın miras payı oranında iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, iddiaların yersiz olduğunu, mirasbırakanın bakım ve gözetimini kendisinin yaptığını, sosyal ve ekonomik ihtiyaçlarını karşıladığını, davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, mal kaçırma kastının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Kayseri 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/05/2018 tarihli ve 2015/274 E., 2018/267 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın bakımı ve gözetimi ile davalı ve eşinin ilgilendiği, temlikteki asıl amacın minnet duygusu olduğu, temlikin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının mirasbırakana satış bedeli ödemediğini, mirasbırakan ile davalı arasında ölünceye kadar bakma sözleşmesi de imzalanmadığını, mirasbırakanın temlik tarihinde bakıma ve ekonomik olarak satışa ihtiyacı olmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15/10/2020 tarihli ve 2018/1621 E., 2020/1136 K., sayılı kararıyla; temlikin minnet duygusu sonucu yapıldığı, mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığı, bakımın semen yerine geçtiği, davalıya temlik edilen dava konusu taşınmaz dışında mirasbırakanın terekesinde başka taşınmazların da bulunduğu, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacının istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; devir tarihinde 70 yaşında ve emekli olan mirasbırakanın dava konusu taşınmazı satmaya ihtiyacı olmadığını, davalının savunmasını kanıtlayamadığını, davalının mirasbırakan ile ilgilendiği kabul edilse dahi bunun davalının evlatlık görevi olduğunu, davacının tüm birikimlerini kendi kazanımları ile elde ettiğini, davalının ise mirasbırakanın himayesinde para biriktirmek amacı ile mirasbırakan ile birlikte yaşadığını, davalının baskısı ile taşınmazın temlik edildiğini, davacı ile eşinin de mirasbırakana karşı bir evlat olarak kanuni ve ahlaki bütün vazifelerini ifa ettiklerini, temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunun açık olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.2.2. Öte yandan, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Ancak semenin, bir başka ifade ile malın bedelinin mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emek de olabileceği kabul edilmelidir. Esasen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının, mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinde kuşku yoktur.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, (V.3) no'lu paragrafta belirtilen yasal ve hukuki gerekçeye göre (III.) no'lu paragrafta yer verilen İlk Derece Mahkemesi kararı ile (IV./3.) no'lu paragrafta yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 20.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı vekilleri için 3.815.00 TL duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 26,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18526, Karar No: 2008/4235, Tarih: 19.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/18526 E.  ,  2008/4235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

MÜDAHİL : HAZİNE

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 154 ada 57 parsel sayılı 5773 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla ve ağaçlık niteliğiyle davalılar adlarına tespit edilmiş, davacı ve müdahil orman olduğu iddiasıyla dava açmış, mahkemece davanın reddine, dava konusu parselin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 29.05.1979 tarihinde ilan edilip, kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür. Hükme esas alınan uzman bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, eğiminin % 30 civarın da olduğu, üzerinde 10 - 30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe cinsi orman ağaçları ve çalılık bulunduğu, bu ağaçların ve çalıların alanın terkedilmesiyle kendiliğinden yetiştiği ve ... yüzeyinde az miktarda humus tabakası olduğu, ... derinliğinde humus olmadığı, 1959 ve 1978 tarihli memleket haritasında kısmen yeşil renkli ormanlık alanda kalmakla birlikte ... fotoğraflarında açık renkli alanda kaldığını memleket haritasının yanlış boyandığını, taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Yerel bilirkişi taşınmazın önceden ... tarlası iken yüksek eğim nedeniyle ... süre ekilememesi sonucu ağaçlık ve çalılık haline geldiğini haber vermiştir. Bir taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ayrı, 3402 Sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerinde yazılı zilyedlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmemesi ayrı konulardır. Hazine zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını iddia etmektedir.

6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinin ikinci fıkrasındaki bendlerde hangi tür taşınmazların orman sayılmayacağı belirtilerek ormanın olumsuz yönden tanımı yapılmıştır. Bunlardan 1/G bendi “orman sınırları dışında, yüzölçümü 3 hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaçcıkla kaplı yerlerin”, 1/J bendinde “funda ve makilikle kaplı orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin” orman sayılmayacağını öngörmektedir. (G) bendine konu olacak yerlerin “sahipli” yani tapulu arazi olması, (J) bendine konu olabilecek yerlerin ise, orman ve ... muhafaza karakteri taşımaması yani eğiminin % 12’nin altında olması gerekir. Çekişmeli taşınmazın tespiti belgesiz zilyedliğe dayalı olarak yapılmıştır. Sahipliliği belgeleyen bir tapu kaydı bulunmadığı gibi taşınmazın eğimi % 35 civarındadır. Kullanılmaması nedeniyle üzerinde kendiliğinden yetişmiş 10-30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe ağaçları ce çalılık bulunduğu bu hali ile taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve zilyetlikle kazanılamaycak yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece yukarıda açıklanan olgular göz önünde bulundurularak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken farklı görüş ve düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Yönetime iadesine 19/03/2008 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6942, Karar No: 2017/10786, Tarih: 19.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6942 E.  ,  2017/10786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili mahkemeye verdiği dava dilekçesinde ... ili, ... ilçesi, mülki sınırlar içerisinde kalan 2793, 2794, 2795 ve 2796 nolu parsellerin 1992 yılında yapılan Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışmaları ile kesinleşen orman sınırları içerisinde kalması sebebi ile mera vasfının orman olarak değiştirilerek orman vasfı ile Hazine adına tesciline, parsellerin mera kütüğünden terkinine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davaya konu parsellerin 27/12/1966 yılı itibariyle ... kasabası adına mera olarak tahsis edildiği, dava tarihi itibariyle ...'ın ...ilinin ilçesi olduğu, bu nedenle taşınmazı bilen mahalli bilirkişilerin ... ilçesi dahilinde seçildikleri, mahallinde yapılan usulüne uygun keşif sonucu alınan raporlar, krokiler, ek raporlar, ek krokiler doğrultusunda, gelen tapu kayıtları ve taşınmazların revüzyon gördüğü kayıtlar getirtilip, sonuç olarak tüm taşınmazları kapsar şekilde ve revüzyon gördüğü parselleri gösterir şekilde denetime elverişli alınan krokilere itibar ile orman kadastro çalışmasının ve 2/B çalışmasının 14/12/1992 tarihi itibariyle ilan edilip kesinleşmesi dikkate alındığında, davaya konu 2793 ve 2794 numaralı parsellerin orman kadastro haritalarında... Devlet Ormanı sınırları içinde kaldıklarından, bu parsellerin mera tahsis kararlarının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, ... ili, ... ilçesi 2795 parsele ilişkin açılan davanın kısmen kabulü ile ifrazlardan sonra (16839 ve 16694 parsellerin ifrazıyla) 16693 numaralı parsel numarası alan kadastro bilirkişileri ... ve ...'nun 20/10/2014 tarihli ve 12/07/2013 tarihli rapor ve krokilerindeki (A) harfi ile gösterdikleri 638.189,28 m2'lik yere ilişkin mera vasfının kaldırılarak taşınmazın bu parselden ifrazı ile son parsel numarası verilerek orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, mera tahsisinin terkinine, bu kısma yönelik davalı belediyenin vaki müdahalesinin men'ine, ... ili, ... ilçesi 2793 parsele ilişkin açılan davanın kısmen kabulü ile kadastro bilirkişileri Özgür Doğan ve Fatih Pamukçu'nun 20/10/2014 tarihli ve 12/07/2013 tarihli rapor ve krokilerindeki (B) harfi ile gösterdikleri 391.716,46 m2'lik yere ilişkin (398.168,46 m2'den mükerrer parsel olan 15353 parselin 6.450,00 m2'lik yüzölçümü düşülerek) mera vasfının kaldırılarak taşınmazın bu parselden ifrazı ile son parsel numarası verilerek orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, mera tahsisinin terkinine, bu kısma yönelik davalı belediyenin vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava,tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 14/12/1992 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

1) Mera sicil kaydının terkini ile orman niteliği ile tesciline ilişkin hüküm bakımından incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi (kurulu) tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazlardan 2794 ve 2796 parselin tamamının 2793 ve 2795 sayılı parsellerin ise bir kısmının orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına,

2) Davalıların elatmanın önlenmesi kararına yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Türk Medenî Kanununun 683. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı bulunan malik hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde yararlanma, kullanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Yine aynı hüküm uyarınca haksız bir elatma varsa anılan hüküm malike her türlü haksız elatmanın önlenmesini isteme yetkisi de tanımıştır. Somut olayda, davanın açıldığı tarihte dava konusu taşınmaz davalı Hazine adına tapuda kayıtlı olup, davalının haksız bir tasarruf ve elatmasından söz edilemez ve el atmanın önlenmesine karar verilemez. Bu itibarla, mahkemece elatmanın önlenmesine ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yolunda hüküm kurulmuş olması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davalıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile taşınmazların mera vasfının kaldırılarak orman niteliği ile Hazine adına tescili yönünde kurulan usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; elatmanın önlenmesi kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu yönden BOZULMASINA 19/12/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7703, Karar No: 2022/8416, Tarih: 29.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7703 E.  ,  2022/8416 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 42. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Sendikası üyesi olduğunu, davalı Şirkete bağlı ...Elektrik Dağıtım A.Ş. ... İl Müdürlüğünde 10.11.2003-29.05.2013 tarihleri arasında çalıştığını, işyerinin özelleştirilmesinden sonra çalışmasını 29.06.2013-21.11.2013 tarihleri arasında devralan özel şirket... Enerji Yatırımları A.Ş.'de sürdürdüğünü, iş sözleşmesinin 22.11.2013 tarihinde bu Şirket tarafından feshedilmesi üzerine 22.11.2013-26.01.2014 tarihleri arasında işsizlik ödeneği aldığını, 27.01.2014-02.04.2014 tarihleri arasında kamu personeli olarak Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ... İl Müdürlüğünde çalıştığını, 03.04.2014 tarihinden itibaren yeniden davalı Genel Müdürlük emrinde çalışmaya başladığını ve hâlen çalışmasına devam etmekte olduğunu, yıllık izin süresinin belirlenmesinde yürürlükteki toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre önceki dönemlerdeki çalışma sürelerinin de hesaba katılması gerektiğini, benzer şekilde müvekkilinin hizmet teşvik prim gün sayısının belirlenmesinde de yürürlükteki toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerektiğini, buna ilişkin talebinin kabul edilmediğini, müvekkilinin 03.04.2014 tarihinden önce davalı emrinde ve diğer kamu kurum ve kuruluşları emrinde geçen hizmetlerinin toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca ücretli yıllık izin gün sayısının belirlenmesinde ve hizmet teşvik primi gün sayısının belirlenmesinde esas alınacak hizmet süresine dahil edilmesi gerektiğini ileri sürerek bu hususların tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP