muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11814, Karar No: 2010/15700, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11814 E.  ,  2010/15700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası, pafta yenilemesi yapılmış ise yenilenmiş pafta ile orman tahdit haritasının çakıştırılması, ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 13/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/824, Karar No: 2019/11804, Tarih: 16.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/824 E.  ,  2019/11804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, trafiğe kapalı olan yolda yürüyen yayaya çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölmesi ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanunun 22/3. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında hesap hatası yapılarak 3 yıl 4 ay hapis cezası yerine 2 yıl 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13815, Karar No: 2012/16339, Tarih: 28.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/13815 E.  ,  2012/16339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Beraat (her iki sanık hakkında ayrı ayrı)

1- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca sanık ... hakkında dava şartı olan Defterdarlık veya Vergi Dairesi Başkanlığından mütalaa alınmadan açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak fiillerinin birbirinden bağımsız ve farklı suçlar olduğu, Antalya Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve ekindeki Vergi Suçu Raporunun sahte fatura kullanmak suçuna ilişkin olup iddianamede sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan cezalandırılması talebiyle dava açıldığı gözetilmeden, dava konusu yapılmayan sahte fatura kullanmak suçundan beraat kararı verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Kabule göre;

3- Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... Elektrik Limited Şirketi hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/103 Esas sayılı dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip bu dava ile birleştirilememesi halinde, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin ve faturaların onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10830, Karar No: 2011/13539, Tarih: 12.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10830 E.  ,  2011/13539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Baraj kamulaştırması nedeniyle taşınmazın bulunduğu bölgede yerleşme düzeninin bozulduğu, sosyal ve ekonomik yönden yararlanma olanaklarının ve ulaşım imkanlarının kısıtlandığı bu nedenle taşınmazda değer azalışı olacağı gözönünde bulundurularak, bilirkişi kurulundan değer kayıp oranı yönünden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile davanın reddedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3099, Karar No: 2018/2853, Tarih: 16.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3099 E.  ,  2018/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan beraat, diğer atılı suçtan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen beraat kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16307, Karar No: 2018/2272, Tarih: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16307 E.  ,  2018/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin Nazmiye Demirel Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10223, Karar No: 2018/2799, Tarih: 20.04.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/10223 E.  ,  2018/2799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 254 ada 10, 262 ada 53 ve 262 ada 70 parsel sayılı 4.931.01, 7.298.35 ve 3.275.08 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, miras yoluyla gelen hak, taksim, satın alma ve hibeye dayanılarak davalıların murisi ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak; davacı ... ise, miras yoluyla gelen hakka dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Yargılama sırasında asli müdahiller ... ve arkadaşları, miras yoluyla gelen hakka dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece dosyaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda davacı ... ile asli müdahiller ... ve arkadaşları tarafından açılan davaların kısmen kabulüne, davacılar ... ve arkadaşları tarafından açılan davanın reddine, dava konusu 254 ada 10 parsel sayılı taşınmazın ... tespitinin iptali ile tamamı 336 hisse itibar edilerek 84’er hissenin davalılar ... ve ... adına, 28’er hissenin ise davacı ... ile asli müdahiller ... ve arkadaşları adına ayrı ayrı tapuya tesciline, dava konusu 262 ada 53 ve 70 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... vekili, davacı ... vekili, asli müdahiller ... ve arkadaşları vekili ile davalılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan 262 ada 53 ve 70 sayılı parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Çekişme konusu 254 ada 10 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, 3402 sayılı ... Kanunu'nun 19. maddesine göre, taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye ve paydaşlardan birine ait muhtesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilir. Dava konusu 254 ada 10 parsel sayılı taşınmaz ... çalışmaları sonucunda iki adet ev, ahır ve arsası niteliği ile tespit edilmiş olup, yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile teknik bilirkişi raporlarına göre çekişmeli taşınmaz üzerinde ... tespit gününden evvel yapılan muhtesat niteliğinde iki adet ev ve ahır ile çeşitli meyve ağaçlarının bulunduğu sabittir. Davalı ..., çekişmeli taşınmaz üzerindeki muhtesatların kendisine ait olduğunu ileri sürerek lehine muhtesat şerhi verilmesini talep ettiği halde Mahkemece bu hususta yeterince araştırma yapılmamış ve 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği karar yerinde tartışılmamıştır. Bu şekilde eksik ve yetersiz bir incelemeye dayalı olarak karar verilemez. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için, davada yararı bulunmayan ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları ile fen, ziraat ve inşaat bilirkişilerinin katılımıyla mahallinde yeniden keşif yapılmalı, çekişmeli taşınmaz üzerindeki tespit gününden evvel yapılmış ev, ahır ve ağaçlar tespit edilmeli, inşaat bilirkişisinden evlerin ve ahırın yaşı ile niteliği konusunda, ziraat bilirkişisinden ağaçların yaşı, adedi ve cinsi konusunda ayrıntılı rapor alınmalı, evlerin, ahırın ve ağaçların yerleri fen bilirkişisine kroki üzerinde işaretlettirilmeli, yerel bilirkişi, tespit bilirkişisi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat niteliğindeki yapı ve ağaçların kim tarafından, ne zaman ve kimin adına yaptırıldığı, özellikle de muhtesatların murisin sağlığında mı yoksa muris öldükten sonra mı yaptırıldığı, murisin sağlığında yaptırılmış ise muris adına mı yoksa davalı tarafından kendi adına mı yaptırıldığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bundan sonra 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesinin uygulanma koşulları değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28526, Karar No: 2016/21857, Tarih: 27.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28526 E.  ,  2016/21857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 27.12.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı ... vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının SGK’dan 1475 sayılı Kanun'un 14/1-5.maddesi gereğince kıdem tazminatına esas yazıyı alarak 01.07.2011 tarihinde işverene başvurarak kıdem tazminatını istediğini, bunun üzerine işveren yetkilisi ve davalının oğlu olan Mustafa ... tarafından hiçbir alacağının ödenmeyeceği belirtilerek işten çıkarıldığını, daha sonra davalı ile anlaşmak için görüşmeler yapıldığını, ancak buna rağmen ödemenin yapılmadığını ve 11.07.2011 tarihinde noterden ihtar gönderilerek devamsızlığının mazeretinin sorulduğunu, kendisinin de 26.08.2011 tarihli ihtarname ile davalının ihtarının haksız olduğunu bildiren cevabı ihtarı gönderdiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının kıdem tazminatı almaya esas yazısını işverene tebliğ etmediğini, davacının haklı bir neden göstermeksizin 04,05,06/07/2011 tarihlerinde işe gelmediğini, noterden mazeretinin sorulduğunu, davacının kıdem tazminatına esas yazısından davacının 26.08.2011 tarihli ihtarnamesiyle haberlerinin olduğunu, davacının çalışırken 26.01.2011 tarihinde işverenle aynı alanda faaliyet gösteren BHK Bilişim Bilgisayar Şirketini kurduğunu sonradan öğrendiklerini, bu nedenle rekabet yasağına aykırı davrandığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iş akdinin, davalı tarafından davacıya devamsızlık nedeniyle çekilen ihtarnameden önce 08/07/2011 tarihinde SGK nezdinde çıkış yapılarak feshedildiği, işverence feshin haklı bir nedene dayandığı ispat edilemediğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatını hak edeceği ve diğer işçilik alacaklarının da ispatlanmış olması nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 14.11.2013 tarihli ilamı ile, hizmet süresi açısından davalı işyerinin hangi tarihte faaliyete geçtiğinin araştırılması, emsal ücret araştırması yapılmaması ve ihbar tazminatına hak kazanmadığı halde ihbar tazminatının hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, davalı işyerine ilişkin ... ve vergi kayıtları getirtmiş, emsal ücret araştırması yapmış ve ek hesap raporu aldıktan sonra, davacının davalı işyerinde 28.02.2000 tarihinde çalışmaya başladığı, fesih tarihindeki ücretinin net 1300,00 TL olduğu kabul ederek buna göre hesap edilen alacakları hüküm altına almıştır.

Mahkemenin kabulü dosya içeriğine uygun olmakla birlikte davacı vekili tarafından asgari geçim indirimi alacağına ilişkin yapılmış bir ıslah olmadığı halde 1000,00 TL yerine 2.177,42 TL olarak fazlaya hükmedilmesi hatalı olmuştur.

3-Davacı vekili dava dilekçesinde 2.000,00 TL fazla mesai ücreti talep ettiği halde, kısmi dava dilekçesindeki talebin 20.000,00 TL olduğunun kabulü de ayrı bir bozma nedenidir.

4-Başka bir husus ise karar yerinde fesih tarihinin yazılmaması infazda tereddüt ve karışıklıklara neden olacağından doğru olmamıştır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14467, Karar No: 2023/24433, Tarih: 22.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14467 E.  ,  2023/24433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/487 E., 2016/266 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında,

1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)125 inci maddesinin birinci, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkraları ile 43 üncü, 62 nci, 51 inci maddeleri uyarınca 1yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezaların ertelenmesine ve denetim sürelerinin 1 yıl olarak belirlenmesine,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 43 üncü, 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezaların ertelenmesine ve denetim sürelerinin 1 yıl olarak belirlenmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerine yer vermediği 04.03.2016 havale tarihli süre turum dilekçesiyle kararın bozulmasını ve gerekçeli kararın tebliğini talep ettiği, gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğine rağmen ek temyiz dilekçesini sunmadığı tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdur ... M. ve şikâyetçi ... A.'nın acil tıp teknisyen, şikâyetçi ... P.'nin ambulans şoförü olarak görev yaptıkları, suç tarihinde ambulansla uyuşturucu madde içtiği için fenalaşan A. B.'yi hastaneye getirdikleri, alkolü olan sanıkların araçla ambulansı takip ettikleri, sanıkların hastane önünde olay çıkarttıkları, mağdur ve şikâyetçilere saldırdıkları, sanık ...'ün şikâyetçi ... P.'ye yumruk attığı, sanıkların olaya müdahale eden polis memuru şikâyetçi ... S'ye saldırarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde kasten yaraladıkları, mağdura ve şikâyetçilere "Hepinizin a... koyarız." hakaret ettikleri ve tehdit içerikli sözlerle görevlerini yapmalarına engel oldukları, mağdur ... P. ve ... A.'ya "Sizin ananızı avradınızı s...rim." diyerek hakaret ettikleri iddia ve Yerel Mahkemece kabul olunarak hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE