muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7700, Karar No: 2017/10371, Tarih: 08.05.2017

Somut olayda davacı, ilk olarak 1989 yılında ...İşletme Müdürlüğü Afşin/...‘ta çalışmaya başlamış olup 1993 yılında Mardin’e nakil olmuştur. Dosya içerisinde davacının 1999 yılında geçici görevlendirme ile ...'de görevlendirildiği hususunda herhangi bir yazılı belge olmasa da ilgili geçici görevlendirme tarafların kabulündedir. Davacı, davaya konu etmiş olduğu ödenmeyen harcırahlarını yazılı olarak 27.06.2013 tarihinde talep etmiş, davalı kurum ise cevabi yazı ile 13.01.1999 tarihinde görevlendirildiğini ve eski görev yerine dönüş yapmayarak görevine devam ettiğini, harcırah kanununa göre altı aya kadar harcırah ödendiğini, geçici görevin sonlandırılması veya yeni iş yerine naklen tayin konusunda yazılı talebinin bulunmadığı ve 14 yıl aradan sonra harcırah talebinin zamanaşımına uğradığı belirtilerek talebi ret etmiştir. Davacının 13.01.1999 yılında geçici görevlendirme ile ... ilçesinde görevlendirildikten sonra geçici olarak görevlendirildiği 6 ay için geçici görev harcırahının ödenmiş olduğu davacı ve davalı beyanlarından anlaşılmaktadır. Bu süreden sonra 2013 yılına kadar yaklaşık 14 yıllık bir süre ile yapılan görevlendirmenin geçici olduğundan söz edilemez. Bu sebeple mahkemece davacının harcırah talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının is...halinde ilgiliye iadesine, 08.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4416, Karar No: 2013/3232, Tarih: 25.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/4416 E.  ,  2013/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/10/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklanan yaralanma nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olay tarihi, ceza mahkemesinde davalı lehine yapılan haksız tahrik indirimi ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır.Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13749, Karar No: 2010/4831, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/13749 E.  ,  2010/4831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 22.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8205, Karar No: 2013/12069, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8205 E.  ,  2013/12069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında “mala zarar verme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılana ait işyerinde aşçı olarak çalıştığı, sebebi tam olarak tespit edilemeyen bir nedenle tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanığın kendisine ait aşçı belgesini alabilmek için katılana ait çerçeveyi kırdığı iddiasıyla açılan kamu davasında,

Sanık hakkında katılana ait çerçeveyi kırmak suretiyle mala zarar vermek suçundan dava açıldığı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 225/1 maddesindeki “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” hükmüne aykırı olarak dava konusu yapılmayan katılana ait tabak ve bardakların kırılması eylemi nedeniyle de hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Hükmün gerekçesinde "sanık tarafından kırıldığı hususunda şüphe bulunmayan çerçeve yanında, tabak ve bardakları da kırdığı" belirtilmiş ise de; iddianame anlatımından sanık hakkında "çerçeveyi kırdığından" bahisle kamu davası açılmış olması nazara alındığında hükmün konusunun "kırılan çerçeve olduğu", bu kapsamda sanığın aşamalarda kırdığı çerçevenin kendisine ait olduğunu beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şeklide ortaya çıkarılması bakımından suça konu çerçevenin kime ait olduğu tanıklardan sorulup tespit edildikten sonra, tüm delillerin birlikte değerlendirilerek buna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiren, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17144, Karar No: 2011/1345, Tarih: 09.03.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/17144 E.  ,  2011/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... İzmir 24. Noterliğinin 13/04/2009 gün ve 07744 yevmiye numaralı vekaletnamesine ilişkin resmi belgede sahtecilik suçundan; 5237 Sayılı TCK'nun 204/1, 204/3, 53/1 maddeleri uyarınca 3 Yıl Hapis Cezası

Sanık ... hakkında TCK'nun 58 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanmasına,

Sanıklar ..., ..., ... ve ... İzmir 28. Noterliğinin 05/05/2009 gün ve 3982 yevmiye numaralı satış sözleşmesine ilişkin resmi belgede sahtecilik suçundan; 5237 Sayılı TCK'nun 204/1, 204/3, 53/1 maddeleri uyarınca 3 Yıl Hapis Cezası

Sanık ... hakkında TCK'nun 58 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanmasına,

Sanıklar ..., ..., ... ve ... nitelikli dolandırıcılık suçundan; 5237 Sayılı TCK'nun 37/1 ve 157/1 maddesi delaletiyle 158/1-d, 52/2, 53/1 maddeleri uyarınca 2 Yıl Hapis ve 10.000 TL Adli Para Cezası, Sanık ... hakkında TCK'nun 58 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanmasına,

TCK'nun 63 maddesi uyarınca mahsup, CMK'nun 231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

I-Dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıkların kast ve amacı gerekçe gösterilerek adli para cezasının tayininde 500 tam gün sayısına hükmolunduğu halde aynı yasanın 61. maddesi uyarınca dolandırıcılık suçlarından elde edilen haksız menfaatin miktarı suç işleme kastındaki yoğunluk, fiil sayısı da gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış,savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... ve ..., ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin sübutun bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik soruşturma yapıldığına, fazla ceza verildiğine,suçun teşebbüs aşamasında kaldığına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle tüm sanıklar hakkındaki dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık ... ve ..., ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak:

II-Sanıklar hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık ... ve ..., ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak:

Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların ruhsat maliki katılan ... adına sahte oluşturdukları kimlik belgesi ile adı geçen yerine soruşturma evrakı tefrik edilen bir başka şahsı İzmir 24.Noterliği’ne götürüp suça konu aracın satış ve devir yetkisini içeren 13.04.2009 gün ve 7774 yevmiye nolu vekaletnameyi sanık ... adına düzenlettikten sonra anılan sanığın bu vekaletnameye dayanarak aracı sanık ...’na İzmir 28.Noterliği’nin 05.05.2009 gün ve 3982 yevmiye numaralı araç satış sözleşmesi ile satıp bu sözleşme ile trafikte Fevzi Osmanoğlu üzerine tescilini sağlayarak mülkiyetini de ele geçirdiklerinin iddia ve dosya içeriğine uygun gerekçelerle kabul olunması karşısında;suça konu belgelerin aynı aracın satış ve devri amacına yönelik olarak değişik zamanlarda düzenletilip kullanılması nedeniyle teselsül eden tek suçu oluşturacağı ve kastın yoğunluğu, suçun işleniş biçimi, zararın niteliği ve fiilin ağırlığına göre TCK'nun 3 ve 61 maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerekeceği gözetilmeden sanıklar Özgür,Ömer ve Kadir hakkında düzenlenen sahte noter belgelerinden dolayı ayrı ayrı hüküm kurulması ve suçu birlikte işleyen sanık ... hakkında tek ceza tayin olunup teselsül hükümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık ... ve ..., ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden dolayı, 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,sanık ...’nun ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 09.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14578, Karar No: 2011/15897, Tarih: 22.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/14578 E.  ,  2011/15897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.09.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi kal ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 4, 5, 6, 7,11 ve 55 parsel sayılı taşınmazlarda paylı malik olduğunu davalının dava konusu bu taşınmazlara bina,ahır yapmak,kavak ağacı ve meyva ağacı dikmek suretiyle müdahalede bulunduğunu belirterek müdahalenin önlenmesine; bina, ahır, kavak ve meyva ağaçlarının kal'ine ve 2000 TL ecrimisilin ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,elatmanın önlenmesi ve kal isteminin kabulüne, ecrimisil isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, mülkiyet hakkına dayalı men’i müdahale, kal ve ecrimisil istemlerine ilişkin olup 05.09.2005 tarihinde sulh hukuk mahkemesinde açılmıştır.

492 sayılı Harçlar Kanununun 16.maddesi gereğince; müdahalenin men’i, tescil, tapu kayıt iptali gibi gayrimenkulün aynına taalluk eden davalarda, gayrimenkulün değeri nazara alınarak harç alınır. Mahkemelerin görev konusunu düzenleyen usul hükümleri gereğince de görev dava olunan şeyin değerine göre belirtilmiş ise görevli mahkemenin tespitinde davanın açıldığı gündeki değerin esas tutulması gerekir. Gerek harç gerekse görev hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu tartışmasızdır.

Somut olayda; eldeki dava gayrimenkulün aynına ilişkin olduğundan dava değeri müdahale edilen kısım, kal'i talep edilen yapının değeri ve ecrimisil toplamından ibarettir.

Ayrıca davacının dava konusu taşınmazlarda payı oranı ile taşınmazların adedinin çokluğu da gözetilerek mahkemece görev hususu re’sen gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği düşünülmeden yargılamaya devamla esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 22.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3859, Karar No: 2017/5367, Tarih: 04.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/3859 E.  ,  2017/5367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Bakanlığı ve ... aleyhine 01/04/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hizmet kusuruna dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; şirket adına kayıtlı aracın haciz ve yakalama nedeniyle otoparka çekildiğini, muhafaza altında iken, ... Cumhuriyet Başsavcılığının bir soruşturması nedeniyle kriminal inceleme yapılmak üzere, diğer davalı Polis memurunun sevk ve idaresinde iken arızalanarak tekrar parka çekildiğini, borç ödenip araç geri alınmak istediğinde kullanılamaz halde olduğunun görüldüğünü beyanla, araçta meydana gelen zararın ve aracın kullanılamadığı dönemdeki kiralama bedeli ile değer kaybının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı idare vekili; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; kamu görevlisinin görevi sırasında kusurundan kaynaklanan davaların idare aleyhine açılması gerektiğinden, davalı Polis Memuru ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ..., kamu kurumu niteliğinde olup; davaya konu edilen zarar, kamusal görevin yerine getirilmesi sırasında meydana geldiği iddiasına dayandırılmıştır. İdarenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, yargı yolu yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek incelenmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA 04/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8638, Karar No: 2022/15992, Tarih: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8638 E.  ,  2022/15992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince, davalı yönünden, istinaf talebinin reddine ilişkin ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı idare yönünden ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 20.05.2021 tarihli ve 2020/536 Esas, 2021/7283 Karar sayılı bozma kararı ile; davalı vekili tarafından katılma yolu ile kararın istinaf edildiğinin kabulü ile istinaf dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi hükmünün açıklanan nedenlerle davalı tarafın istinaf isteminin incelenmesi gerekçesiyle bozulmuştur.

Dairemizce bozulmasına karar verilen ilam, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2019/2452 Esas, 2019/360 Karar sayılı kararıdır. Bozma kararının içeriğinden, dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere bölge adliye mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşıldığı halde, maddi hataya dayalı olarak dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmek suretiyle yargılamaya devam edildiği tespit edilmiştir.

İlk derece mahkemesince, bozma ilamına uyularak iş bu temyize konu karar verilmiş ise de dosyanın maddi hata sonucu ilk derece mahkemesine gönderilmiş olması yasal olarak yetkisiz olan ilk derece mahkemesini yetkili hale getirmez. HMK'nın 373/2. ve 3. maddesi hükümleri uyarınca, bozmaya uyulup uyulmayacağı konusunda ve sonucuna göre işin esası hakkında karar verme yetkisi bölge adliye mahkemesine ait olup, ilk derece mahkemesince bu husus gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması doğru olmayıp, verilen karar yok hükmündedir.

Bu nedenle, yetkisiz ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın "yok hükmünde olduğunun tespitiyle; kararın bozulması suretiyle ortadan kaldırılmasına" ve Dairemizin 20.05.2021 tarihli ve 2020/536 Esas, 2021/7283 Karar sayılı bozma ilamı uyarınca dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, yok hükmünde olduğu tespit edilen ilk derece mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9326, Karar No: 2012/14514, Tarih: 10.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9326 E.  ,  2012/14514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2003 ve 2004 takvim yılları için ayrı ayrı; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 59 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca 15 ay hapis cezasının ertelenmesine ilişkin.

2005 ve 2006 takvim yılları için ayrı ayrı; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 59, 51/1-3-4-5-6-7. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasının ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine, bu sürede herhangi bir yükümlülük yüklenmesine veya uzman kişi görevlendirilmesine yer olmadığına ilişkin

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihlerinin sahte faturaların 2003, 2004, 2005 ve 2006 kurumlar vergisi beyanlarında kullanılması nedeniyle 16.04.2004, 16.04.2005, 16.04.2006 ve 26.04.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık müdafiinin 2003 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık müdafiinin 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçlarından sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise :