muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10092, Karar No: 2012/877, Tarih: 31.01.2012

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen 80.000,00-TL, manevi tazminatın bir miktar az takdir edildiği ortadadır.

2- Hükme esas alınan hesap raporunda davacının ücretinin yemek ücreti ile bordoya dayalı olarak ödendiği ve kayıtlara geçtiği tartışmasızdır. Bu halde ise itirazsız bordoya dayalı olan yemek ücretinin eklenerek gerçek ücretin bulunması gerekirken yemek ücreti belirli olduğu halde emsal yemek ücreti tespiti yapılarak bulunan miktar üzerinden maddi tazminatının belirlenmesi de hatalıdır.Gerçekten, tazminatın saptanmasında ; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik oranı, kusur dağılımı, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin tüm peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. . Bu nedenle,davacının bordolarda yazılı olan yemek ücreti asıl ücrete katılmadan emsal yemek ücretinin esas alındığı hesap raporuna göre maddi tazminatın hesaplanması da doğru değildir.

3-Zararın meydana gelmesinde, işverenin %80, işçininde %20 oranındaki kusurlu davranışlarının etkili olmasına ve zararın tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bırakmayacağının belirgin bulunmasına göre, dava konusu olayda Borçlar Kanununun 44/2.maddesinin öngördüğü koşulların oluşmadığı gözetilmeksizin anılan maddeye dayanılarak zarardan hakkaniyet indirimi yapılması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önün de tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Davacı ile davalılardan ... yararına takdir edilen 900.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 31.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12686, Karar No: 2013/47012, Tarih: 18.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/12686 E.  ,  2013/47012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nin 50/1-f maddesi uyarınca, sanığın kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde ağaç bakım ve dikim hizmetinde çalıştırılmasına karar verilmek suretiyle, infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde TCK’nin 50/1-f maddesine ilişkin paragrafta “...3 AY 10 ... SÜREYLE, ÜCRETSİZ, GÖNÜLLÜ OLARAK KAMUYA YARARLI OLARAK AĞAÇ BAKIM VE DİKİM HİZMETİNDE ÇALIŞTIRILMASI SEÇENEK YAPTIRIMINA ÇEVRİLMESİNE,” ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine “...3 AY 10 ... SÜREYLE, KAMUYA YARARLI BİR İŞTE ÇALIŞTIRILMASI SEÇENEK YAPTIRIMINA ÇEVRİLMESİNE,” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27058, Karar No: 2016/16330, Tarih: 12.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/27058 E.  ,  2016/16330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6062, Karar No: 2024/1331, Tarih: 20.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6062 E.  ,  2024/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 23.03.2017

EK KARAR TARİHİ : 20.06.2023

EK KARAR SAYISI : 2017/230 E., 2017/432 K.

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.06.2023 tarihli ve 2017/230 Esas, 2017/432 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2016 tarihli ve 2016/760 Esas, 2016/996 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ile 58 inci maddesi uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 23.03.2017 tarihli ve 2017/230 Esas, 2017/432 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2017/230 Esas, 2017/432 Karar sayılı sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2023 tarih, 2023/84952 sayılı tebliğnamesi ile ek kararın onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, inceleme konusu ek kararı temyiz ettiğine, adil olmayan yargılama sonucu ceza aldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2023 tarih, 2023/84952 sayılı tebliğnamesi ile ek kararın onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, inceleme konusu ek kararı temyiz ettiğine, adil olmayan yargılama sonucu ceza aldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2017/230 Esas, 2017/432 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13898, Karar No: 2010/4393, Tarih: 08.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/13898 E.  ,  2010/4393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, rızaen cinsi münasebette bulunma ve cinsel taciz suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının eylemin itidal ve muvazane dışı harekette bulunma suçunu oluşturduğu kabul edilerek ön ödeme nedeniyle ortadan kaldırılmasına, diğer suçlardan beraetine dair, Mihalgazi Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2005 gün ve 2005/59 Esas, 2005/95 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan tarafından istenilmiş olduğundan dosya Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet ve ortadan kaldırma hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanın temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, 08.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8255, Karar No: 2018/7694, Tarih: 21.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/8255 E.  ,  2018/7694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların eylemlerinin TCK'nın 116/4 ve aynı kanunun 119/1-c maddelerinde düzenlenen gece vakti, birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme olduğu, suça sürüklenen çocuklara yükletilen TCK'nın 119/1-c maddesindeki birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığının ihlali eyleminin suç tarihine göre, uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca, "Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasının gerektiren suçların" uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunda suça sürüklenen çocuklar yararına olan uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiileri'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, sair yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11923, Karar No: 2021/9896, Tarih: 15.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11923 E.  ,  2021/9896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kesinleşmiş orman kadastrosu bulunan 340 m2 lik alanda ceviz ve elma ağaçları bulunduğu bilirkişi raporu ile tespit edilmesine rağmen çam, gürgen, karaağaç, elma, armut ve ceviz fidanlarının müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;

Hükmün müsadereye ilişkin 4. fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine "Suça konu 101 ada 1 nolu orman parselindeki 340 m2 lik alanda yer alan ceviz ve elma ağaçlarının TCK'nun 54.maddesi gereği müsaderesine" fıkrasının eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27059, Karar No: 2016/16331, Tarih: 12.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/27059 E.  ,  2016/16331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/561, Karar No: 2024/1836, Tarih: 27.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/561 E.  ,  2024/1836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1672 E., 2023/1966 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ereğli (Konya) 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/620 E., 2023/31 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı MEB ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı MEB ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı müvekkilinin 2004 yılının 10 ayında davalı Kurumda hizmetli olarak işe girdiğini ve 2014 yılının 4. ayında işten ayrıldığını SGK İl Müdürlüğünden alınan hizmet dökümünde bazı yılların hiç gösterilmediğini bazılarının ise eksik gösterildiğini eksik ödenmiş olan sigorta primlerinin ve hizmetinin tespiti ile eksik primlerin davalı idarece tamamlatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı MEB vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili Kurum tarafından yapılmış usul ve yasaya aykırı haksız bir eylem olmadığını bu nedenle davanın reddini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "dinlenen tanıkların anlatımları, okul aile birliği yazıları, toplanan deliller ile" davanın kabulüne, davacı ...'ın davalı ... nezdinde, ... İÖO Okul Aile Birliği adına kayıtlı 1101714 no.lu iş yerinde asgari ücret ile SGK'ya bildirilen 1.001 günlük çalışması dışlanarak,

\*01.10.2004 -12.06.2009 tarihleri arasında 1692 gün,

\*01.12.2009-30.04.2010 tarihleri arasında 27 gün,

\*01.01.2011-31.05.2011 tarihleri arasında 10 gün,

Olmak üzere toplam 1.729 gün çalışmasının SGK'ya bildirilmediğinin tespitine, davacı ...'ın davalı ... adına kayıtlı 1153836 no.lu iş yerinde asgari ücret ile SGK'ya bildirilen 128 günlük çalışması dışlanarak, 21.09.2013-31.03.2014 tarihleri arasında 60 gün çalışmasının SGK'ya bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı MEB ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı MEB vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı MEB ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı MEB vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava konusu edilen dönem içerisinde çalıştığını belirttiği ....İlköğretim Okulu Okul aile Birliği adına kayıtlı iş yerinden, davalı ... iş yerinden ve dava dışı iş yerlerinden bildirimlerinin yapıldığı, tanık beyanları, karar defterleri ve ücret ödeme bordroları gözetildiğinde dava konusu dönemde .... İlköğretim Okulunda çalıştığı, davalı ... ile davalı .... Temizlik Hizmetleri .... ....İnşaat Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin sorumlu olduğu dönemlerin belirlendiği ve başka iş yerinden yapılan bildirimleri dışlanmak suretiyle davacının yaz ayları haricinde ilköğretim okulunda çalıştığının tespitine karar verildiği anlaşıldığından Mahkemece kurulan hükme ilişkin mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılmakla davalı ... vekilinin ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı MEB ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı MEB vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

2.Feri müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı MEB ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, dosyada bulunan okul aile birliği yazıları, ödeme kayıtları, tanıkların beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3513, Karar No: 2012/11573, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3513 E.  ,  2012/11573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 21.9.2004 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaralanan sigortalının maddi manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece,maddi tazminat davasının kabulüne manevi tazminat davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve kayıtlardan;meydana gelen zararlandırıcı olayın iş kazası olduğu,davacının uğradığı iş kazası neticesinde %4 oranında meslekte sürekli kazanma gücü kaybına uğrayıp meydana gelen kazada %60 oranında davalı işverenin %40 oranında ise davacı kazalının kusurunun bulunduğu,hükme esas alınan maddi tazminat hesap raporunda kazalı sigortalının ücretinin asgari ücretin 2.59 katı olarak kabul edilip aktif ve pasif dönem hesabında bu miktarın esas alındığı,davacıya maluliyeti nedeniyle kurumca herhangi bir tahsis yapılmadığı anlaşılmıştır.

A)Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalı yakınlarına verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları,tarafların sosyal ve ekonomik durumları,paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu,olayın ağırlığı,davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez ve yine 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere zarar görenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir.