muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13713, Karar No: 2017/2143, Tarih: 20.02.2017

KARŞI OY

Davalı işletmede, bireysel iş sözleşmesine bağlı olarak saptanan yevmiye ücreti ile çalışmaktayken, üyesi olduğu sendikanın işverenle imzaladığı ve kendisinin de taraf olduğu toplu iş sözleşmesi ile getirilen ilave haklar nedeniyle eline geçen toplam miktar artmış olan işçinin temel ücretinin (yevmiyesinin) yine toplu iş sözleşmesine konan bir hüküm ile düşürülmesinin geçerli olup olmayacağı uyuşmazlık konusudur.

2822 sayılı Kanunun 6. maddesinde aynen “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe hizmet akitleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. Hizmet akitlerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Hizmet akdinde düzenlenmeyen hususlarda toplu iş sözleşmesindeki hükümler uygulanır. Toplu iş sözleşmesinde hizmet akitlerine aykırı hükümlerin bulunması halinde hizmet akdinin işçi lehindeki hükümleri geçerlidir.” ifadeleri yer almaktayken şu anda yürürlükte olan 6356 sayılı STİSK’nun 36. maddesinde de “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe iş sözleşmeleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. İş sözleşmelerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Toplu iş sözleşmesinde iş sözleşmelerine aykırı hükümlerin bulunması hâlinde ise iş sözleşmesinin işçi yararına olan hükümleri geçerlidir.” Denilmektedir. Açık yasal düzenlemeye göre bireysel iş sözleşmesinden sonra imzalanan toplu iş sözleşmesinin bireysel iş sözleşmesiyle çeliştiği durumlarda bireysel iş sözleşmesinin işçi lehine olan kısmı esas alınacaktır.

Somut uyuşmazlıkta meseleye sadece yevmiye ücreti üzerinden bakıldığında bireysel iş sözleşmesindeki hükmün işçi lehine olarak aynen uygulanmaya devam edilmesi gerektiği akla gelebilir ancak bu yaklaşım doğru değildir. Şöyle ki; ücret yevmiyeden ibaret olmayıp ücrete ek ödemeler ile birlikte bir bütün olduğundan asıl kıyaslanması gereken davacının bireysel iş sözleşmesi ile çalışırken eline geçen aylık ücret ile daha sonraki aylarda TİS ‘e göre ödenen aylık ücrettir. Buna bakıldığında ise toplu iş sözleşmesi ile getirilen yevmiyeye ek ödemeler nedeniyle yevmiye ücreti düşmüş görünse dahi aslında işçinin eline geçen parada açık bir artış olduğu görülmektedir ve bu durum tarafların da kabulündedir. Hâl böyle olunca sadece yevmiye miktarının düşürülmesinden yola çıkıp, ilave getirilen haklar görmezden gelinerek hak talep etmek doğru değildir.

Netice itibariyle, bireysel iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerine ay sonunda ele geçen ücret olarak bakıldığında ki doğru bakış açısı budur, toplu iş sözleşmesi işçinin daha lehine olduğuna göre sadece yevmiyenin düşürülmüş olması kıyasa esas alınması gereken ücretin düşürülmesi anlamına gelmediğinden hukuki dayanaktan yoksun olan davanın tamamen reddi gerekir şeklindeki kanaatim nedeniyle aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum. 20.02.2017
Yargıtay — Esas No: 2021/3929, Karar No: 2021/2519, Tarih: 23.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/3929 E.  ,  2021/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde taraflar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin 15/11/1999 tarihinde imzalanan sözleşme ile 54 daireli lojman yapım işini üstlendiğini, davalı idarenin sözleşme dışı işler de yaptırdığını, bu işlerin olurlarını sonradan aldığını, ancak davalının ara hakedişlere giren bazı imalatları kesin hakediş ve kesin hesap aşamasında haksız olarak çıkarttığını, ayrıca sözleşme dışı yapılmış olan birçok imalatı kesin hakediş kapsamına almadığını, ayrıca bazı imalatların 2003 yılında yapılmasına rağmen 2002 birim fiyatları ile hesaplama yaptığını, davacının düzenlenen kesin hakedişleri, kesin hesabı ve sulhnameyi ihtirazi kayıt ileri sürerek imzaladığını, söz konusu tarihte davacının mali müzayaka hali içinde olduğu için kesin hesap ve hakediş raporlarını imzalamak zorunda kaldığını iddia ederek şimdilik 175.000,00 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı yüklenici ile 26.12.2003 tarihli tasfiye anlaşması imzalandığını, ayrıca aynı tarihte %30 iş artışını da kapsayan 14 nolu kesin hakedişin düzenlendiği gibi, yine aynı tarihte %30 harici yapılan iş artışı için de 14 nolu kesin hakedişin düzenlendiğini, davacının söz konusu hakedişleri itiraz kaydıyla imzaladığını, ancak taraflar arasında 31/12/2003 tarihinde imzalanan ek sözleşmeyi (sulhname) davacının herhangi bir çekince sunmadan imzaladığını, söz konusu ek sözleşmenin (sulhname) 3. maddesinde "Müteahhit firma, yukarıda dökümü belirtilen meblağı almakla idareden başkaca hiçbir hak ve talep iddiasında bulunmayacaktır." hükmünün bulunduğunu, davacının imalatlar konusunda kesinlikle herhangi bir alacağının ya da hakkının bulunmadığını, düzenlenen hakedişlerde de sebepsiz bir kesinti yapılmadığını, ayrıca davacının 2002 yılı içerisinde sözleşmeye uygun şekilde yeterli düzeyde çalışmadığından defaeten idarece uyarıldığını, davacının sözleşmeye aykırı hareket ettiğini ve üstlendiği işleri gereği gibi ifa etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; uyuşmazlığa konu ek sözleşmenin (sulhnamenin) davacının ihtirazi kayıt şerhini taşıyan nüshasının davalı idare tarafından 21/01/2009 tarihli dilekçesi ekinde dava dosyasına sunulduğu, daha sonra davalının ihtirazi kayıt şerhi olmayan sulhname suretini de dava dosyasına ibraz ettiği, ancak davalının bizzat ihtirazi kayıt şerhini içeren sulhnameyi dosyaya sunmakla ve yine davacının ekonomik baskı altında sulhname imzalaması ve akabinde ihtarname ile durumu davalıya bildirmesi karşısında, davaya konu edilen alacaklar yönünden davacının davalıyı ibra ettiği ve alacağın ibra ile sona erdiği savunmasının uygun görülmediği, konuya ilişkin bakanlıktan istenen yazılarda ihtirazi kaydın sonradan davacı tarafından eklendiği iddia edilse de, belge aslının bakanlık tarafından muhafaza edilmesi karşısında bu beyana da itibar edilmeyerek alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve taleple bağlı kalınarak 175.000,00 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan fazla iş bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasında fazla iş yapıldığına dair uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme dışında %30 harici yapılan işler ile ilgili olarak 31.12.2003 tarihli 3 ayrı ek sözleşme (sulhname) düzenlenmiştir. Söz konusu üç ayrı ek sözleşme (sulhname) incelendiğinde, birisinde davacı yüklenicinin çekince şerhi düşmeden imzaladığı, birisinde davacı yüklenicinin “ ekli dilekçemizdeki itiraz kaydıyla” şerhini düşerek imzaladığı, diğerinde de “ihtirazi kayıtla” şerhini düşerek imzaladığı anlaşılmıştır. Söz konusu ek sözleşmelerin(sulhnamelerin) farklı tarihlerde düzenlenmesi söz konusu olmadığından itirazı kayıt taşımayan ek sözleşmeye (sulhnameye) itibar edilmesi gerekmektedir. Bu ek sözleşmenin (sulhnamenin) davacı yüklenicinin iradesinin fesada uğratılarak veya başka bir geçersizlik hali ile imzalandığı ileri sürülüp ispat edilmediğinden mahkemece söz konusu ek sözleşmenin (sulhnamenin) davacı için bağlayıcı olduğunun kabulü gerekmektedir. Her ne kadar davacı tarafından yargılama aşamasında mali müzayaka halinde bulunduğu gerekçesiyle ek sözleşmeyi(sulhnameyi) imzalamak zorunda kalındığı iddia edilmiş ise de, davacı tacir olup, basiretli tacir olarak hareket etmesi gerektiğinden bu durumun iradesini fesada uğrattığının kabulü mümkün değildir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınarak davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 23.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4055, Karar No: 2016/7332, Tarih: 25.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/4055 E.  ,  2016/7332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, inceleme safhasında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan hükmen tutuklu bulunduğu cezaevi idaresi kanalıyla gönderdiği 29.08.2016 havale tarihli dilekçe ile hükmün onanmasını talep etmesi ve cezaevi müdürlüğü personelince düzenlenip imzaladığı 07.10.2016 günlü tutanakla temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE, 25.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12104, Karar No: 2012/2734, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12104 E.  ,  2012/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 2645 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 01.03.2011 gününden önce; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 2645 parsel sayılı taşınmazın 01.03.2011 değerlendirme tarihi, somut emsal alınarak incelenen Sultandere Mahallesi 7 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 29.12.2005 satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parselleri ise düzenleme ortaklık paylarının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranlarının belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 2645 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 7 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14579, Karar No: 2013/28235, Tarih: 13.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/14579 E.  ,  2013/28235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik yaralama eylemin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Kasıtlı suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

b) Sanığın, müştekiler ... ve ... , bıçağı kendilerine sokacağını söylemesi ve gürültü üzerine alt kata inen müşteki ...'yi yaralamak için bıçak ile kovalama eylemleri bir bütün değerlendirildiğinde, sanığın kastının silahla yaralamaya teşebbüs olduğu, müşteki ... yönelik eylemin tamamlanmış olması ve bu eylem nedeniyle de hüküm kurulmuş olması karşısında, sanığın müştekiler ... ve ...'e yönelik ayrı ayrı yaralamaya teşebbüs suçundan ceza alması gerekirken, her bir şikayetçiyi silahla tehdit ettiği kabul edilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8893, Karar No: 2013/11625, Tarih: 17.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/8893 E.  ,  2013/11625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... Sözen tarafından, davalı ... aleyhine 13/05/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazları yönünden:

Dava, haksız fiil nedenine dayalı manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalının, Merzifon Asliye Ceza Mahkemesinde davacıyı basit şekilde yaralaması nedeniyle cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli, gelişimi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8250, Karar No: 2013/15545, Tarih: 25.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8250 E.  ,  2013/15545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağrı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2013

NUMARASI : 2012/106-2013/5

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarına göre, toplulaştırma işlemi yapıldığı ileri sürüldüğünden, bu taşınmazların toplulaştırma projesi kapsamında kalıp kalmadığı, kalıyor ise, toplulaştırma işlemlerinin tamamlanıp tamamlanmadığı Tarım Reformu Genel Müdürlüğünden sorulup, buna ilişkin belgeler getirtildikten,

2-Toplulaştırma işlemleri sonucu yeni tapu oluşmuş ise buna ilişkin tapuların ve ölçekli krokilerinin ilgili Tapu ve Kadastro müdürlüklerinden istenildikten,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 16.02.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

5-Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilmesinden,

6-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmaz ve Hükümet Konağı, adliye, hastane gibi yerlerin hali hazır şehir haritası üzerinde birbirlerine uzaklıkları da belirtilmek suretiyle, fen bilirkişisine işaretlettirilmesinden,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34584, Karar No: 2020/17293, Tarih: 07.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/34584 E.  ,  2020/17293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının Bingöl ili Genç ilçesinde bulunan Yazkonağı Karakolu İnşaatı'nda 01/06/2010 tarihinden 30/11/2010 tarihine kadar ve 01/06/2011 tarihlerinden 01/02/2012 tarihine kadar toplam 14 ay şantiye sorumlusu olarak çalıştığını, davacının çalıştığı süreler boyunca sürekli ve kesintisiz çalışıp aylık 2.500,00 TL maaş aldığını, davacının 14 aylık maaşının ödenmediğini, karakol yapım işinin davalılardan Toplu Konut İdaresi Başkanlığının üstlendiğini, diğer davalı şirkete ihale ettiğini, dolayısıyla işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılardan... İnşaat Tic. Ltd. Şti. vekili özetle, davalı şirketin Bingöl ili Genç ilçesinde bulunan Yazkonağı Karakolunun inşaat işinin tamamını anahtar teslimi olarak Saydam Gayrimenkul isimli firmaya devir ettiğini, bu nedenle müvekkil şirkete bu davanın yöneltilemeyeceğini, işe alım, ücret, işten çıkarma gibi tüm işlemlerin Saydam Gayrimenkul Şirketi tarafından yapıldığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalılardan ... vekili özetl, kendileri ile yüklenici firma arasında anahtar teslimi iş verildiğini, yüklenici firma ile imzalanan sözleşmenin 6. maddesinde bu durumun belirtildiğini, anahtar teslim suretiyle yapılacak işin müteahhit firmaya devredilmesi nedeniyle idarenin sorumlu tutulamayacağını, davacı ile idare arasında hiçbir hukuki ilişki bulunmadığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Limited. Şirketi'nin tüm, ... aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Limited. Şirketi'nin tüm, ... aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılardan ... ihale makamı konumunda olup 4857 sayılı İş Kanunu'nun 36. maddesi uyarınca hakediş dönemi için son 3 aylık ücreti dışında sorumluluğu bulunmamaktadır. Mahkemece ... yönünden sorumluluğun son 3 aylık ödenmemiş ücretle sınırlı tutulması gerekirken diğer davalının sorumlu olduğu kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacakları bakımından müşterek ve müteselsilen denilmek sureti ile sorumlu tutulması hatalıdır. Sözü edilen işçilik alacaklarından davalılardan... İnşaat Ticaret Limited Şirketi tek başına sorumlu tutulmalıdır. ... bakımından yargılama giderleri ile vekalet ücreti kurulacak yeni hükme göre belirlenmek sureti ile hesaplama yapılmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7806, Karar No: 2024/15567, Tarih: 23.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/7806 E.  ,  2024/15567 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/170 E. 2021/342 K.

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 02.12.2021 tarihli dilekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümleri temyiz ettiği, suça sürüklenen çocuğun da 01.12.2021 tarihli dilekçesiyle, hakkında kurulan hükümleri temyiz ettiği; ancak tebliğnamede suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi konusunda görüş belirtilmediği anlaşılmakla, bu hususta ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.