muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25871, Karar No: 2016/10261, Tarih: 21.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/25871 E.  ,  2016/10261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların birbirlerini silahtan sayılan tabak, tencere ve sopa ile kasten yaraladıklarının anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK'nin 86/2, 86/3-e maddelerinde düzenlenen silahla yaralama suçunu oluşturduğu ve suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde davanın şikayet yokluğu sebebiyle düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20998, Karar No: 2013/4212, Tarih: 07.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/20998 E.  ,  2013/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2012 tarihli yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I.Sanıklar hakkında katılana yönelik yağma eylemi nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II.Sanıklar hakkında katılana yönelik yaralama eylemlerinden kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Olay dahilinde yağma suçunu işlerken yakınanı bıçakla yaralayan sanıkların eylemi, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'ya göre yağma suçunun yanı sıra ayrıca bıçakla etkili eylem suçunu oluşturduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'da ise yaralamanın aynı Yasa'nın 87. maddesi kapsamında olması hali dışında, yağma suçunun unsuru olduğu, norm kuralı dikkate alındığında, yakınandaki yaralanmanın 5237 sayılı TCK'nın 87. maddesi kapsamında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralanma olup-olmadığı saptanmadan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasaya göre inceleme yapılması ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5022, Karar No: 2012/7316, Tarih: 26.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5022 E.  ,  2012/7316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/01/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davacının yaralanmasının niteliği ve derecesi, oluş biçimi ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, takdir olunan manevi tazminat miktarı azdır. Mahkemece, daha uygun bir miktarda tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20288, Karar No: 2018/7420, Tarih: 17.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/20288 E.  ,  2018/7420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17/04/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... Köyü 105 ada 42 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara ... Bakanlığınca yayınlanan yapı yaklaşık birim maliyetleri hakkındaki tebliğe göre m² birim fiyatı uygulanıp yıpranma payı da düşülerek, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 17/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23850, Karar No: 2015/5947, Tarih: 25.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/23850 E.  ,  2015/5947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ...'e ait inşaatlarda Mart 2011-Aralık 2012 tarihleri arasında çalıştığını, davalı tarafından, kendisine ait aracı davalıya vermesi ve işçilik alacakları karşılığında daire verileceği yönünde taahhütte bulunduğunu, davalı ...'in talimatı üzerine aracın devrini diğer davalı ...'e yaptığını, işin bitmesine ve söz konusu aracın davalılara verilmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediği gibi daire de verilmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 17.000,00 TL araç bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., dava dışı ... ile imzalanan sözleşme göre yapılacak demir işinin karşılığı olarak daire verilmesinin kararlaştırıldığını ve davacının aracının ise daire bedelinden mahsup edilmek üzere teslim alındığını, davacı ile aralarında sözleşme olmadığını, davacının dava dışı ...'dan alacağını istemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., dava dışı ... ile davalı ... arasında yapılan sözleşme gereği araç bedelini ...'e ödediğini, devrin ise davacı tarafından yapıldığını, iyiniyetli üçüncü kişi olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalının inşaatında yapacağı iş karşılığında daire verilmesi hususunda anlaştıklarını, daire bedelinden mahsup edilmek üzere aracını davalı ...'e teslim ettiğini;ancak yapılan işin karşılığı ödenmediği gibi daire de verilmediğini ileri sürerek araç bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı, demir işinin karşılığı olarak daire vereceği taahhüdünde bulunduğunu, daire bedelinden mahsup edilmek üzere davacıya ait aracı teslim aldığını kabul etmiş; ancak davacı ile aralarında sözleşme olmadığını, davacının dava dışı ... ile birlikte çalıştıklarını, sözleşmenin ise sadece ... ile yapıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davaya konu aracın satılmasına yönelik noter senedinde araç bedelinin satıcı tarafından alındığı belirtilmesi nazara alınarak ispatlanmayan davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki davacı tarafından ibraz edilen imzası inkar edilmeyen tarihsiz belgede davalı ...'in ev karşılığı ... plakalı aracı teslim aldığı yazılı olduğu gibi dava dışı ... ile yapılan sözleşmede de davacıya ait aracın daire bedelinden düşülmek üzere teslim alındığı belirtilmiştir. Her ne kadar yazılı ispat kuralı geçerli olsa da anılan belgeler ve davalı ...'nin de ...'a verilecek daire bedelinden mahsup edilmek üzere davacıya ait 17.000,00 TL değerindeki aracın teslim aldığının kabulü karşısında davacının iddiasını ispatlandığının kabul edilmesi gerekir. O halde mahkemece, davalı ... hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz taleplerinin reddine, 2.bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 25/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13611, Karar No: 2020/1003, Tarih: 04.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13611 E.  ,  2020/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62, 52/1, 2, 3, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın işlettiği, oğlu olan diğer sanık ...'in ise kaynak ustası olarak çalıştığı tamir atölyesinde tamirat için müşterinin getirdiği otobüs mazot deposunda kaynak işlemi yapıldığı sırada meydana gelen patlamada işçi olan katılanın hayati tehlike geçirecek ve yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, asli kusurlu olan sanıkların mahkumiyetine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyma kararı verilmediği, ancak bozma ilamında belirtilen eksiklikler giderilerek eylemli şekilde bozma ilamına uyulduğu anlaşılmakla, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin tazminat davası ile katılanın zararının zaten karşılanacağı, hükme esas alınan bilirkişi raporlarına itibar edilmemesi gerektiği, biri işveren diğeri işçi konumunda olan sanıkların aynı oranda kusurlu olamayacakları, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın hayati tehlike geçirecek ve yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığının kabul edildiği anlaşılmakla, uygulama maddesinin TCK’nın 89/2-d-e. maddesi yerine TCK’nın 89/2-e. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. bendindeki ''TCK’nın 89/2-e. maddesi” ibaresi çıkarılarak yerine “TCK’nın 89/2-d-e. maddesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11462, Karar No: 2008/11898, Tarih: 17.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/11462 E.  ,  2008/11898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1823 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ve taşınmazda davalıya ait evin bulunduğunu ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile elatmanın önlenmesine, taşınmaz içinde bulunan yapının yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, oturumlara katılmamıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 188.58 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle eksiğin tamamlanması yolu ile getirtilen belge ve kayıtlardan davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının Hazinenin de tarafı olduğu kesinleşen Çatalca Tapulama Mahkemesinin 08.04.1977 tarih ve 1973/33 esas 1977/39 karar sayılı kararı sonucu oluştuğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, Hazinenin tarafı olduğu kesinleşen ilamın davacı Hazineyi bağlayacağı tartışmasızdır.

O halde, mahkemece Türk Medeni Kanununun 719 ve 3402 Sayılı Yasanın 20. maddesi hükmü uyarınca tapu kaydının haritasının keşfen zemine uygulanmak suretiyle kaydın kapsamının tayin edilmesi gerektiğinde kuşku yoktur.

Ne varki, mahkemece bu konuda bir uygulama yapılarak kaydın haritasının kapsamı belirlenmemiştir.

Hal böyle olunca, mahallinde ehil bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak kaydın kapsamının tayin edilmesi, denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12126, Karar No: 2013/15912, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12126 E.  ,  2013/15912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Dava (değerlendirme) tarihi olan 11.11.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 1043 parsel sayılı taşınmaz ile buna emsal alınan 938 ada 16 parsel numaralı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak bazında 2011 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu 1043 parsel nolu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.11.2011 tarihi ve emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 04.08.2008 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14676, Karar No: 2014/25313, Tarih: 10.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14676 E.  ,  2014/25313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çorlu 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/499 Karar no:2013/900

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise reddedilen ziynet eşyası alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı (koca)'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı (koca)'nın eşine şiddeti sabit değil ise de, eşine hakaret edip aşağıladığının anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı-karşı davacı (kadın) yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

2-Davalı-karşı davacı (kadın)'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı-karşı davacı (kadın), dava dilekçesinde "yemin" deliline de dayanmıştır. Bu durumda davalı-karşı davacıya ziynetlerle ilgili olarak diğer tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak; teklif olunması ve yemin teklifinin kabul edilmesi halinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 228 ve devamı maddeleri çerçevesinde işlem yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu husustaki eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 1/b ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.12.2014 (Çrş.)