muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3364, Karar No: 2021/466, Tarih: 28.01.2021

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların ve birleştirilen davada davacının yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine.

Ne var ki, mahkemece infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davalarında dava değeri dava konusu taşınmazların tamamının davacının miras payına isabet eden kısmı olduğuna göre eksik karar ve ilam harcına hükmedilmiş olması da isabetsizdir.Bu husus kamu düzeni ile ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

Ancak; anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 1. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Asıl Dava Yönünden; Davacı ... yönünden davanın kabulü ile; dava konusu ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 20 Ada 4 parsel ve 20 ada 5 parsel sayılı taşınmazların davalıların adına kayıtlı olan tapu kayıtlarının ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 15/06/2011 tarih ve 2011/329Esas-311Karar sayılı veraset ilamında belirtilen davacı ...'ın payı oranında iptali ile veraset ilamında belirtilen payı oranında davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 20 ada 10 parsel ve 20 ada 14 parsel sayılı taşınmazlarda davalı ... adına kayıtlı 7/16 paydan 1/16 payın, davalı ... adına kayıtlı 7/16 paydan 1/16 payının iptali ile ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 15/06/2011 tarih ve 2011/329Esas-311Karar sayılı veraset ilamındaki miras payı olan 2/16 payın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, bakiye kısmın davalılar üzerinde bırakılmasına ” ibaresinin yazılmasına, hükmün 3. bendinde yer alan “Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 48.686,59-TL karar ve ilam harcından davacı tarafından peşin yatırılan 24.471,43-TL peşin ve tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 24.215,16-TL harcın davalılardan alınarak hazineye irat kaydına, davacılar tarafından peşin yatırılan 24.471,43-TL'nin davalılardan alınarak davacı ...'a verilmesine”cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile 6100 sayılı HMK’nin 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8512, Karar No: 2024/2122, Tarih: 12.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/8512 E.  ,  2024/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar ve müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık aslî dava zamanaşımının, 24.12.2015 olan ilk mahkûmiyet tarihinden 29.04.2021 olan karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9377, Karar No: 2015/21436, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9377 E.  ,  2015/21436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2014

NUMARASI : 2014/434-2014/713

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalı tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 30.05.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Şehir hali hazır haritası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu ile taşınmazın ..... Mahalle merkezine ve en yakın mesken alana olan mesafesi fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28110, Karar No: 2016/10019, Tarih: 25.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28110 E.  ,  2016/10019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği dikkate alındığında somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine katılınmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13991, Karar No: 2023/3274, Tarih: 03.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13991 E.  ,  2023/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 313 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmazın ve dava konusu taşınmaz ile karşılaştırmasının uygun olmadığını, tespit edilen bedelin yüksek olduğunu ileri sürerek resen gözetilecek sebeplerle İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta tarafların istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek ve resen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 313 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Tespit edilen kamulaştırma bedelinin ilk kararla ödenmesine hükmedilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubu ile 88.327,05 TL'lik kısmı için dava tarihinden dört ay sonrası olan 25.04.2020 tarihinden ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekinken faiz bitiş tarihinin hatalı gösterilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı tarafın temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde bulunan "işbu karar tarihine" kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine "ilk karar tarihi 10.06.2021 tarihine" kelimelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4216, Karar No: 2012/33080, Tarih: 04.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/4216 E.  ,  2012/33080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tanıklar ... ve ...'in soruşturma aşamasında beyanlarının tespit edilmediği, kovuşturma aşamasında ise sanığı korumaya yönelik birbirine benzeyen beyanlarda bulundukları, mahkemece beyanı hükme esas alınan tanık ...'nin gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında alınan beyanlarının benzer olması nedeniyle mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden bir numaralı, kararın 4 numaralı fıkrasının son cümlesinde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceği hususu gösterildiğinden iki numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 04.10.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4495, Karar No: 2021/3927, Tarih: 21.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/4495 E.  ,  2021/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2012 tarihli, 2012/105624 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak “sahte fatura kullanma” suçundan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

Sanığa yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 31.12.2006 ve 31.12.2007 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar; sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 10.10.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 21.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30016, Karar No: 2013/26610, Tarih: 06.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/30016 E.  ,  2013/26610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silala ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava konusu 12.03.2010 tarihli silahla havaya ateş etme olayında, olay yerinden elde edilen 2 adet kovan ile, 08.05.2009 tarihinde meydana gelen 15-20 kişilik bir grup tarafından polis ekiplerine karşı silahla ateş etmek ve molotof kokteyli atmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından dolayı olay yerinden elde edilen iki adet kovandan bir tanesinin aynı silahtan atılmış oldukları, ayrıca yine 08.05.2009 tarihli olayda ele geçen 2 adet kovandan bir tanesinin, 22.06.2010 tarihinde ... isimli şahıstan uyuşturucu madde satın aldığı sırada yakalanmaya çalışılan sanık ...'ın polislere ateş ederek kaçması şeklinde meydana gelen olayda ele geçen iki adet kovandan bir tanesiyle aynı silahtan atıldığı tespit edilmiş ise de; 08.05.2009 tarihli olayda ele geçen iki kovanın iki farklı silahtan atılmış olduğunun belirlenmesi ve sanığın suçu kabul etmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için temyize konu olayda bulunan boş kovanlarla 22.06.2010 tarihli olayda ele geçen kovanların aynı silahtan atılıp atılmadığı tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Suça konu tabancanın başka olaylarda kullanıldığının tespiti halinde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun kesintisiz suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi meydana getiren iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemler tek suç; bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemler ise ayrı suç oluşturacağından,

iş bu dosyadaki suç tarihi bahsi geçen iddianame tarihinden önceki bir tarih olduğundan sanığın mükerrer cezalandırılmasının önlenmesi bakımından sanık hakkında açılan davanın CMK.nun 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9110, Karar No: 2015/21438, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9110 E.  ,  2015/21438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2014

NUMARASI : 2014/543-2014/734

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalı yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.07.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Şehir hali hazır haritası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu ile taşınmazın .... ve ..... Mahalle merkezlerine ve en yakın meskun alana mesafesi fen bilirkişisine işaratlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6579, Karar No: 2015/2385, Tarih: 02.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6579 E.  ,  2015/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/75-2014/11

Davacı M.. Ç.. vekili Avukat Oğuz tarafından, davalı D.. S.. aleyhine 05/02/2013 gününde verilen dilekçe ile cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, cismani zarar nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir kısmı kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ile aynı apartmanda oturduklarını, davalının kendisini tornavida ile yaralaması sonucunda hayati tehlike geçirdiğini belirterek uğramış olduğu maddi ve manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının tahriki de göz önüne alınarak talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi, olayın özellikleri, davacının müterafik kusurunun ağırlığı ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.