muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6389, Karar No: 2022/1315, Tarih: 17.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6389 E.  ,  2022/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 1009 ada 10 parsel sayılı 9292.70 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarıldığı, taşınmazın kullanımının ve üzerindeki tek katlı iki adet ev, meyve ve zeytin ağaçlarının ...’a ait olduğu şerhi yazılarak bahçe vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., ... ve ..., taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve tüm mirasçıların hak sahibi olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 1009 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tesciline, beyanlar hanesindeki "Bu parselin kullanımı ve üzerindeki tek katlı 2 adet kagir evler, meyve ve zeytin ağaçları ... oğlu ...'a aittir." şerhinin iptaline, beyanlar hanesine "Bu parsel miras payları oranında ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... kullanımındadır. Üzerinde bulunan 1 adet tek katlı ev, 1 adet dam, 1 adet su kuyusu ile sayıları, yaşları ve nitelikleri dosyada mevcut 20/12/2017 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen zeytin ve meyve ağaçları ..., ..., ... ve ...'a aittir." şerhinin yazılmasına karar verilmiş, hükmün davalı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; davalı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 36,30 TL'nin temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 17.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27937, Karar No: 2018/3446, Tarih: 27.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27937 E.  ,  2018/3446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Şikayet Hakkının Düşürülmesine, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1-İİK'nın 331. maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede;

İcra emrinin 20.05.2013 tarihinde borçlu şirketin vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle sanığın bu nedenle beraatine karar verilmesi gerekirken, sonuç itibariyle doğru olan beraat kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-İİK'nın 333/a maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede;

Şikayet süresi 28/05/2013 tarihinden itibaren 1 yıl olmasına ve süresinde de şikayette bulunulmasına rağmen düşme kararı verilmiş ise de İİK'nın 333/a maddesinde; “Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların; ticari işletmenin borcu ödeyebilecek ekonomik güce sahip olmasına karşın kasıtlı olarak ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara sokmaları ve ayrıca bu eylemlerinin başka bir suçu oluşturmaması halinde cezalandırılacaklarının” hükme bağlanmış olması, aynı Kanun'un 351. maddesinde de şikayetçinin dilekçe ve beyanında göstermiş olduğu delillerle bağlı olduğunun belirtilmiş olması, şikayet dilekçesinde şirketin borca batık olduğunu belirterek şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında sanığın bu nedenle beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm

fıkrasından "...şikayet hakkının düşürülmesine" ibaresi çıkartılarak, hüküm fıkrasına "...İİK'nın 333/a maddesine aykırılıktan sanığın beraatine" ibaresi eklenmek suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- İİK'nın 337/a ve İİK'nın 345/a maddelerinden kurulan hükümlere yönelik incelemede;

fıkrasından "...şikayet hakkının düşürülmesine" ibaresi çıkartılarak, hüküm fıkrasına "...İİK'nın 333/a maddesine aykırılıktan sanığın beraatine" ibaresi eklenmek suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- İİK'nın 337/a ve İİK'nın 345/a maddelerinden kurulan hükümlere yönelik incelemede;

a)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

b)5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaşma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar ön ödemeye tabi olup, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 345/A maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırı üç ay hapis cezası olduğundan ve suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilerek, sanık hakkında önödeme ihtaratında bulunulup sonucuna göre durumun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1734, Karar No: 2016/6402, Tarih: 16.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1734 E.  ,  2016/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 43/1, 52/2, 53/1, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, gerçekte alacağının bulunmamasına rağmen katılanlar hakkında ... İcra Müdürlüğünde icra takibi başlatarak ilamsız takibe giriştiği, yaptığı icra takibinde her iki katılanı kendisinin ikamet ettiği mahallede ikametlerini göstermek suretiyle ödeme emirlerini katılanların eline geçmemesini sağlayarak icra takibini kesinleştirdiği, kesinleştirdiği icra takibi ile katılanların çalıştığı kurumdaki maaşlarını haciz ettirerek katılanlardan 777 TL parayı reddiyat makbuzu ile tahsil ettiği, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası temel ceza olarak belirlendikten sonra aynı yasanın 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılırken 2 yıl 13 ay 15 gün yerine 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “3 yıl 1 ay 15 gün“ ibaresinin çıkartılarak yerine “2 yıl 13 ay 15 gün“ ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.6.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8596, Karar No: 2017/10227, Tarih: 17.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/8596 E.  ,  2017/10227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a ve 143 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, "1 yıl 11 ay 10 gün " yerine hesap hatası sonucu "11 ay 10 gün" hapis cezasına hükmolunarak sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; sanığın tadilatı nedeniyle kolaylıkla girilen Yurtkur’a ait binanın bahçesinden 35 TL değerinde kalorifer peteği çaldığı olayda; 5237 sayılı TCK'nın 145.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 17/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11232, Karar No: 2011/2651, Tarih: 01.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/11232 E.  ,  2011/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’nun yapılan yargılanması sonunda; çocuğu hürriyetinden yoksun kılma eyleminin evi terk eden çocuğun alıkonulması suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu ve atılı diğer suçtan mahkümiyetine ve çocuğun alıkonulması suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.03.2010 gün ve 2009/444 Esas, 2010/138 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık hakkında evi terk eden çocuğun alıkonulması suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK.nun 264. maddesi de gözetilerek sanığın temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince 25.07.2010 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun hükümleri de nazara alınıp gerekli karar verilebileceğinden incelemenin ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Cinsel istismar eylemi neticesinde 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesi anlamında mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı bölümünden alınan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/285, Karar No: 2001/321, Tarih: 28.03.2001

Hukuk Genel Kurulu 2001/6-285 E., 2001/321 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2001/6-285 E., 2001/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki " tahliye" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4.Sulh Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 25.5.2000 gün ve 2000/282-562 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesi'nin 6.7.2000 gün ve 2000/6113-6284 sayılı ilamiyle;

(....Dava konut ihtiyacı nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkin olup mahkemece tahliye kararı verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, müvekkiline ait Çayyolu Güzelten sitesinde davalının 1.3.1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu,müvekkilinin halen kendine ait Bahçelievler 3.cadde 66/5 nolu dairede iki oğlu ve eşi ile oturduğunu, her iki oğlunun da Başkent Üniversitesinde okuduklarını,konut ihtiyacı nedeni ile kiralananın tahliyesini istemiştir.

Davalı vekili,ihtiyacın samimi olmadığını,akdin 1 yıl önce kurulduğunu,uyuşmazlığın kira parasından kaynaklandığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme ihtiyacın samimi olduğundan bahisle tahliye kararı vermiştir. İhtiyaçlının kendi evinde oturduğu, tahliyesini istediği yer ile oturduğu evin 3 oda 1 salondan ibaret bulunduğu, dosya kapsamından yapılan keşiften anlaşılmaktadır. İleri sürülen nedenler tahliye sebebi olamayacağı gibi, halen oturduğu yer ile kiralananın bulunduğu yerin çocukların okuluna ulaşım bakımından büyük bir farklılık göstermemektedir. Ayrıca kiralanan 1.3.1999 tarihinde kiraya verilmiştir. 1 yıllık dönemin sonunda davalı yasadan doğan %25 artışı yapmak istediği için kira uyuşmazlığı çıktığı dinlenen davalı tanıklarının beyanlarından anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde mevcut tüm delillerin değerlendirilmesinden, ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar vermek gerekirken tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.3.2001 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14755, Karar No: 2014/1763, Tarih: 19.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/14755 E.  ,  2014/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, görevi kötüye kullanma, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hazinenin 5015 sayılı Kanuna muhalefet suçundan zarar görmesi söz konusu olmadığından, vekilinin bu suça yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanık ... hakkında ihaleye fesat karıştırma ve edimin ifasına fesat karıştırma, ... hakkında ise görevi kötüye kullanma suçlarından verilen beraet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında ihaleye fesat karıştırma, sanık ... hakkında ise görevi kötüye kullanma suçlarından verilen beraet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle atılı suçlardan verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan verilen beraet hükmünün temyiz incelemesinde ise;

Sanığın ... Adliyesine teslim ettiği kalorifer yakıtından alınan numuneler üzerinde yapılan analiz sonucunda viskozite parametresi ... rafineri ürün özelliklerinin değer aralıklarına uygun olmadığının tespit edildiği için sözleşmede evsafı belirtilen maldan başka bir malı teslim ederek edimin ifasına fesat karıştırma suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında; sanığın savunmasında belirttiği Adliye kaloriferi için daha önce alınan ve depoda bulunan yakıt miktarı ve niteliğinin tespiti ile sonradan teslim ettiği 7 ton yakıtın karışması halinde 21/10/2010 tarihli rapor sonucunun elde edilip edilemeyeceğine dair ...'tan rapor alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/327, Karar No: 2008/2203, Tarih: 28.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/327 E.  ,  2008/2203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar, dava dilekçesinde ve duruşmadaki beyanları ile oğulları ..... 1989 olan doğum yılının alınan sağlık kurulu raporuna göre düzeltilmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulü ile Burhan'ın doğum yılının 1985 olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davacılara Tebligat Yasasının 21. maddesine göre tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, ihbarnamenin gösterilen adresin kapısına yapıştırılıp, durumun tebliği alacak şahsa haber verilmesi de mümkün olduğunca en yakın komşularından birine, varsa yönetici ya da kapıcıya bildirilerek, bu şahısların adları ve soyadları yazılıp imzaları alınmadığından yapılan tebligat usulüne uygun değildir.

Bu nedenle mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davacılara usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14170, Karar No: 2019/12482, Tarih: 10.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/14170 E.  ,  2019/12482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili müvekkilinin ... Çikolata gurubunda pazarlamacı olarak asgari ücretle çalıştığını, iş akdine haksız olarak son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Kararın davalı tarafından süresinde temyiz edildiği, maktu temyiz harcının yatırıldığı ancak nispi temyiz harcının yatırılmaması sebebi ile mahkemece gönderilen muhtıraya rağmen eksik nispi harcın süresinde ödenmediği belirtilerek davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin ek karar verilmiştir.

21.12.2015 e- imza tarihli ek karar, davalı tarafça süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu" nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması ” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.