muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15362, Karar No: 2015/5997, Tarih: 16.04.2015

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine yöneliktir.

Davalı vekillerinin temyiz dilekçesi davacılar vekiline 21.05.2013 tarihinde tebliğ olunmasına karşın davacılar vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesi 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 03.06.2013 tarihinde havale edilmiş, temyiz harcı da aynı tarihte yatırılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin süresinden sonra verilen katılma yoluyla temyiz dilekçesinin süre nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı .... vekili, davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Destekten yoksun kalma tazminatı, destek hayatını kaybetmese idi sağlığında destek olduğu kişilere genel hayat tecrübeleri ve mahalli adetlere göre öngörülebilen çeşitli ihtimallerde nazara alınarak ne şekilde destek olmaya devam edeceğinin hesaplandığı farazi bir zarar türüdür.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda desteğin bekar olduğu dönemde annesine gelirinin 2/6'sı, kardeşlerine ise ayrı ayrı 1/6'sı oranında destek olacağı kabul edilmiştir. Yine desteğin evli olduğu dönemde annesine ve kardeşine ayrı ayrı 2/8, çocuklu dönemde annesine ve kardeşine ilk yıl ayrı ayrı 1/8, sonraki 8 yıl annesine 2/8, sonraki 7 yıl ise 2/6 oranında destek olacağı kabul edilerek zarar hesaplanmıştır. Yine desteğin muhtemelen tek bir çocuğu olacağı kabul edilmiş ve çocuk için sadece 9 yıl destek payı ayrılmış olup sonraki yıllarda herhangi bir pay ayrılmamıştır. Bu haliyle anne ve kardeşler için ayrılan destek pay oranları çok yüksek olup gerek somut olaya, gerek genel hayat tecrübelerine gerekse de Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun değildir.

Destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken desteğin ileride evlenme ve çocuk sahibi olma ihtimalleri karşısında destek payının aşamalı ve yıllara göre azalan oranda değişeceğinin değerlendirilmesi ve buna göre zararın hesaplanması gerekir.

Bu durumda mahkemece davacılar lehine oluşan usuli kazanılmış haklarda gözetilerek, desteğin ileride evlenme ve çocuk sahibi olma ihtimalleri nazara alınarak daha düşük oranlarda destek pay oranları kabul edilmek suretiyle zararın hesaplanmasına ilişkin bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece davacılar lehine oluşan usuli kazanılmış haklarda gözetilerek, desteğin ileride evlenme ve çocuk sahibi olma ihtimalleri nazara alınarak daha düşük oranlarda destek pay oranları kabul edilmek suretiyle zararın hesaplanmasına ilişkin bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

4-6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52. maddesine (818 sayılı BK 44) göre zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.

.. Kurumu'nun 19.07.2009 tarihli destek..'e ait otopsi tutanağında genel beden travmasına bağlı, kafatası ekstremite, kot kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, iç organ yırtılmasından gelişen iç kanama sebepleriyle ölümün meydana geldiği belirtilmiştir. Bu haliyle ölümün meydana gelmesinde kaza esnasında kafaya alınan darbeler etkili olup kask takılmaması zararın doğmasına veya artmasına sebep olan önemli bir etkendir. Destek tarafından motosikletin kasksız olarak kullanılması Borçlar Kanunu'nun 44. maddesi uyarınca müterafik kusur olup bu nedenle mahkemece müterafik kusur nedeniyle tazminattan hakkaniyete uygun bir indirim yapılması gerekmektedir.

Öte yandan hükme esas alınan 27.06.2012 tarihli ..Kurumu raporunda desteğin kask takmaması nedeniye kazanın meydana gelmesinde % 10 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; dosya arasındaki belgelerden de açıkça anlaşılacağı üzere desteğin kask takmaması kazanın meydana gelmesinde başlı başına bir etken ya da kusur değildir. Diğer bir anlatımla kask bulunsa dahi bu durum kazanın meydana gelmesini engelleyecek bir faktör değildir. Koruyucu kaskın bulunmaması başlı başına bir kusur olmayıp zararın doğmasına veya artmasına neden olan bir etkendir. Bu nedenle mahkemece, desteğin müterafik kusuru nedeniyle tazminattan indirim yapılırken bu durumunda nazara alınarak hakkaniyete göre bir miktar daha indirim yapılması gerkemektedir.

5-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davalı sürücünün kusur oranı, kazanın meydana geliş şekli, davacıların yakınlık dereceleri ve diğer hususlar gözetildiğinde, davacı kardeşler .. için takdir olunan manevi tazminat miktarının fazla olduğu görülmüş ve davacılar için hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davalı sürücünün kusur oranı, kazanın meydana geliş şekli, davacıların yakınlık dereceleri ve diğer hususlar gözetildiğinde, davacı kardeşler .. için takdir olunan manevi tazminat miktarının fazla olduğu görülmüş ve davacılar için hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı... vekili, davalılar ... ve . ..vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3), (4) ve (5) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı .. vekili, davalılar ... ve ..i. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalılar .. geri verilmesine 16.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2441, Karar No: 2012/20749, Tarih: 04.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2441 E.  ,  2012/20749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kazaya ölenin kusurlu hareketi ile neden olduğuna, sanığın kusuru olmadığına, ölenin sanığın yakın arkadaşı olduğundan TCK'nın 22/6. maddesinin ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12857, Karar No: 2020/1317, Tarih: 04.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/12857 E.  ,  2020/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde şoför olarak çalışırken görevi dışında işler verilmeye başlandığını, kabul etmeyince yeniden yapılandırma gerekçesiyle iş sözleşmesinin fesh edildiğini ileri sürerek kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkil şirkette şoför olarak değil, garson (servis elemanı) olarak işe alındığını, bu durumun iş sözleşmesinin 3. numaralı bendinde "yapılacak iş" başlığı altında çok net olarak düzenlendiğini, davacının iş sözleşmesine uymayan talepleri ve işlerin yoğunluğu nedeniyle artan garson ihtiyacını karşılayamaması nedeniyle haklı nedenle işten çıkarıldığını, fazla çalışma yapmadığı gibi tatillerini de kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları olduğu ancak kötüniyet tazminatı şartları oluşmadığından bu talebin reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığı gibi hafta tatillerinde de çalıştığını ileri sürerek alacak talep etmiş, davalı ise iddianın doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı talebi ile davacı tanığının beyanına göre davacının fazla çalışma yaptığı ve hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacı da olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Davacı tanığı D.A.nın davacının yeğeni olduğu gibi davalı işyerinde de çalışmadığı, bu nedenle davacının çalışmalarını ve işyerinin çalışma düzenini bilebilecek durumda olmadığı anlaşıldığından beyanına itibar edilemez. Bu durumda Mahkemece, davalı tanık beyanları bir değerlendirmeye tabi tutularak davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacakları olup olmadığının belirlenmesi gerekirken davalı işyerinde çalışmayan ve davacı ile akrabalık ilişkisi olan tanık beyanı ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48529, Karar No: 2019/4302, Tarih: 14.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/48529 E.  ,  2019/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın, polis memuru mağdur ...’a söylediği iddia ve kabul edilen; “lan polis bana dokunma” şeklindeki sözlerin, kaba ve nezaketsiz, rahatsız edici nitelikte olup hakaret niteliği taşımadığı gözetilmeden, sanık hakkında yerinde olmayan gerekçeyle kamu görevlisine hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Sanığın suçlamayı kabul etmemesi ve suçta kullanıldığı iddia edilen bıçağın ele geçmemiş olması karşısında, bıçakla tehdit eylemiyle ilgili mağdurun soyut iddiası dışındaki kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan, tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

3) Sanığın adli sicil kaydındaki Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/84 Esas- 2008/173 Karar sayılı ilamında verilen mahkumiyet hükmünden dolayı hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 3. nolu bozma nedeni yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28990, Karar No: 2021/21878, Tarih: 20.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/28990 E.  ,  2021/21878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/253 E. sayılı birleşen dosyasında, müştekisi belirlenemeyen hırsızlık suçuna ilişkin olarak, dosya içeriğine göre, sanığın tüm aşamalarda yüklenen suçu işlemediğini savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, yüklenen suçu işlediğine yönelik, tanık ...’ın 24.10.2011 günü sanığı sitenin içerisinde gezerken görmesine dair iddiası dışında mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Katılan ... ...’ın 22.03.2013 tarihli kolluktaki beyanında, kışın kapalı olan ve yazın faaliyete geçen restauranttaki hırsızlık olayı ile ilgili site güvenlik görevlisinin kendisine haber vermesi ile olayı öğrendiğini ifade etmesi karşısında; olay tarihinde iş yerinin faaliyette olup olmadığı hususları araştırılarak ve katılandan da sorularak, sonucuna göre suçun oluşup oluşmadığının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3. Katılan ... ...’a ait iş yerinin bulunduğu sitede çalışan özel güvenlik görevlisi ...ün 08.03.2013 tarihli kolluktaki beyanında, olay gecesi 05.00 civarında devriye esnasında, suça konu eşyaları katılanın iş yerinin penceresi önünde gördüğünü ifade etmesi ve suç tarihinde, güneşin saat 17.44'de battığı, gece vaktinin saat 18.44'de başlayıp 05.05'de bittiği, bu suretle, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 116/4 maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, müşteki ...’ın köpeğinin etrafı açık fidanlık alandan çalınması şeklindeki sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükümlerin kısmen istem gibi BOZULMASINA, 20.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3161, Karar No: 2021/3009, Tarih: 22.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/3161 E.  ,  2021/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davaya konu kazayı yapan ... plaka sayılı minübüsün, kaza tarihini kapsayan, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 17 ve 18. maddeleri gereği yaptırılması zorunlu olan Zorunlu Karayolu Yolcu Taşımacılığı Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi bulunup bulunmadığının, Sigorta Bilgi Gözetim Merkezi'nden sorulması; bu poliçesinin bulunduğu şeklinde cevap verilmesi halinde, ilgili sigorta şirketinden poliçe örneğinin getirtilmesi; ayrıca, dava konusu kaza nedeniyle davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının da ilgili şirketten sorulması için dosya Dairemizce mahkemesine geri çevrilmiştir. Mahkemece, geri çevirme kararında belirtilen konularla ilgili işlem yapılmadan dosyanın yeniden Dairemize gönderildiği görülmüştür.

Bu nedenlerle; hak kayıplarına sebep olunmaması bakımından, anılan işlemlerin yapılmasında titizlik gösterilmesi; davacılar desteğinin yolcusu olduğu ve davaya konu kazayı yapan 56 M 0587 plaka sayılı minübüsün, kaza tarihini kapsayan Zorunlu Karayolu Yolcu Taşımacılığı Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi bulunup bulunmadığının, Sigorta Bilgi Gözetim Merkezi'nden sorulması; bu poliçesinin bulunduğu şeklinde cevap verilmesi halinde, poliçeyi düzenleyen sigorta şirketinden poliçe örneğinin getirtilmesi; ayrıca, dava konusu kaza nedeniyle davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının da bu şirketten sorulması; temin edilecek yazı cevaplarının dosya arasına konulup, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6606, Karar No: 2010/4747, Tarih: 18.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/6606 E.  ,  2010/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Orman bilirkişisinin raporunda suça konu yerde çınar cinsi orman ağaçlarının bulunduğu, % 40- 60 kapalılıkta olduğu ve orman sayılan yerlerden olduğunun belirtilmiş olması karşısında, tapu kaydının kök kayıtlarıda getirtilip, aralarında tapu ve orman bilirkişilerininde bulunduğu 3 kişilik bilirkişi heyetince 4785 sayılı yasada dikkate alınarak yapılacak inceleme sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9847, Karar No: 2023/3566, Tarih: 13.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/9847 E.  ,  2023/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/596 E., 2022/592 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uzunköprü Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.09.2010 tarihli ve 2010/511 Esas No.lu iddianamesi ile, sanık hakkında olay günü gece vakti temyiz dışı sanık S.S. ile birlikte katılanların ikametine rızaya aykırı olarak girmek şeklindeki eylemi nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2012 tarihli ve 2010/326 Esas, 2012/104 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. İhbar üzerine yapılan yargılama sonucunda; Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2016/10 Esas, 2016/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki hüküm açıklanarak; sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.06.2021 tarihli ve 2021/3421 Esas, 2021/12950 Karar sayılı kararı ile gerekçesiz hüküm açıklanması, sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca araştırma yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekliliği sebeplerine dayanılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/596 Esas, 2022/592 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

5. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/596 Esas, 2022/592 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.02.2023 tarihli düşme görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve duruşmalı yapılacak inceleme neticesinde sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, olay günü gece vakti saat 02.00 sıralarında kardeşinin eşi olan katılan ...'ın ikametine rızası hilafına girdiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. 30.06.2010 tarihli Tutanak, Basit Kroki, doktor raporları, katılanların aşamalardaki beyanları ile sanığın tevilli ikrar niteliğindeki savunmaları, dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Görüşü Yönünden

Sanığın, temyiz dışı sanık ...ile birlikte gece vakti katılanın ikametine rızasına aykırı olarak girmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-d, 66/4 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 15 yıl ve 22 yıl 6 aylık zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi Yönünden

Sanığa verilen cezanın miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşma talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;