muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4921, Karar No: 2024/3385, Tarih: 30.10.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ... ve ...'nın çocuğu ...'nın 07/07/2018 tarihinde davalı ... Otel'de meydana gelen boğulma olayı sonucunda vefat ettiği, davalı otelin işveren vekili ve genel müdürü ile can kurtaranı hakkında ceza mahkemesinde taksirle ölüme neden olma suçundan yargılamanın devam ettiği, ceza mahkemesinde alınan raporlar, dinlenen tanık beyanları dikkate alınarak mahkememizce yaptırılan bilirkişi incelemelerinde davacı anne ve babanın bakım, koruma ve gözetme yükümlülüğünü yerine getirmemeleri nedeniyle meydana gelen boğulma olayında %20 oranında kusurlu oldukları, davalı otelin işveren vekili ve genel müdürü ile can kurtaranın toplamda %80 oranında kusurlu olduklarının belirlendiği, dosya içerisine alınan her iki bilirkişi raporunun kusur yönünden hüküm kurmaya elverişli olduğu, destekten yoksun kalma tazminatı hesabı yönünden alınan 28/09/2020 tarihli ikinci bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacı annenin ev hanımı olup, gelirinin olmaması nedeniyle ileride yapılacak yetiştirme giderinin destekten yoksun kalma tazminatından mahsup edilmemesi gerektiği görülmekle davacı annenin destekten yoksun kalma tazminatının 121.168,20 TL olduğu, davacı babanın ölen ... için ilerde yapacağı yetiştirme giderinin destekten yoksun kalma tazminatından mahsup edilmesi gerektiği görülmekle davacı babanın destekten yoksun kalma tazminatının 84.839,49 TL olduğu, davacı ...'ın ölen ...'nın kardeşi olup, kaza tarihinde iki yaşında olduğu ve ağabeyinin desteğine ihtiyacı olacağının ispatı mümkün olmadığından destekten yoksun kalma tazminatı talep edemeyeceği, ...'nın ölümü nedeniyle talep edilen cenaze giderinin makul olduğu anlaşıldığından davanın destekten yoksun kalma tazminatı yönünden davacı ... ve davacı ... hakkında kabulü ile davacı ... için 84.839,49 TL, davacı ... için 121.168,20 TL olmak üzere toplam 206.007,69 TL tazminatın olay tarihi olan 07/07/2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılar ... ve ...'a verilmesine, davacı ... için talep edilen 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının reddine; 200,00 TL cenaze giderinin olay tarihi olan 07/07/2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılar ..., ... ve davacı ... adına velayeten ... ve ...'a verilmesine; davacı anne, baba ve kardeşin ...'nın ölümü nedeniyle duydukları üzüntü, acı karşısında manevi zarara uğradıkları görülmekle olayın özelliği, oluş şekli , tarafların sosyal ve ekonomik durumları, göz önüne alınarak manevi tazminat taleplerinin kısmen haklı olduğu görülmekle davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 20.000 TL olmak üzere toplam 120.000 TL manevi tazminata hükmetmek gerektiği anlaşılmakla davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 20.000 TL olmak üzere toplam 120.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 07.07

... için 50.000 TL, davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 20.000 TL olmak üzere toplam 120.000 TL manevi tazminata hükmetmek gerektiği anlaşılmakla davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 20.000 TL olmak üzere toplam 120.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 07.07.2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılar ..., Yasar ile davacı ... adına velayeten ... ve ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; meydana gelen olay sebebiyle müteveffanın anne ve babasına izafe edilen kusurun haksız olduğunu, davalının olayın meydana gelmesinde tam ve asli kusurlu bulunduğunu, davacıların oteli beş yıldızlı olması ve çocuklarının güvenliği için tercih ettiklerini, Cumhuriyet Savcısı tarafından olay anındaki eksikliklerin tespit edildiğini, bilirkişi raporunda müteveffanın ancak on sekiz yaşında davacı ebeveynlerinin destekte bulunması yönündeki değerlendirmenin hatalı olduğunu 18 yaşından küçüklerin çalışabileceğini, yetiştirme giderlerinin mahsup edilmesinin hatalı olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte davacı annenin ev hanımı olması nedeniyle belirlenen tazminattan yetiştirme giderlerinin mahsup edilmesinin hatalı olduğunu, müteveffanın kardeşi Belinay yönünden destekten yoksun kalma hesaplaması yapılmamasının ve tazminata hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğunu caydırıcı nitelikte olmadığını belirterek müvekkillerinin kusursuz olduğunun kabul edilmesine, maddi tazminat yönünden hesap bilirkişisi raporuna yapmış oldukları itirazların düzeltilmesine, manevi tazminat taleplerinin tam olarak kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek; ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; meydana gelen olayda müvekkili şirketin kusurunun bulunmadığını ve gerekli önlemleri aldığını, davacıların herhangi bir önlem almadan çocuğu havuzda tek başına bıraktıklarını, ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporunun fahiş derecede hatalı olduğunu, raporu itirazların dikkate alınmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda müvekkili şirkete yüklenen kusur durumlarının dosya kapsamına uyumlu olmadığını, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu ileri sürerek; ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; raporun dosya kapsamına uygun olduğu, müteveffanın kardeşi olan davacı ...'nın olay tarihinde 2 yaşında olduğu, abisinin desteğine ihtiyacı olacağının ispatı mümkün olmadığı, Yargıtay’ın yerleşik kararlarına göre tazminat hesabında küçüğün gelir elde etmeye başlayacağı yaşın 18 yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılması gerektiği, anne ve baba çalışıyorsa anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa sadece babadan %5 oranında yetiştirme gideri düşülmesi gerektiği, somut olayda davacı annenin ev hanımı olduğu ve bir geliri olmadığı anlaşılmakla yetiştirme giderinin annenin tazminatından mahsup edilmediği, baba için hesaplanan tazminattan mahsup edildiği, yapılan hesaplamanın ve mahsubun usul ve yasaya uygun olduğu, müteveffanın ilkokul birinci sınıf çağında olması nedeniyle okul başarısının yüksek öğrenim göreceği yönünde değerlendirmeye yeterli olamayacağı anne ve babanın eğitim, sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak müteveffanın ileride yüksek öğrenim görebileceği ihtimalinin göz önünde bulundurulamayacağı, manevi tazminat kriterleri, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın oluş şekli, tarafların yakınlıkları ve olay tarihi dikkate alındığında davacılar için takdir edilen manevi tazminatın dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili ve davalı vekili; istinaf dilekçelerinde bildirdikleri sebepleri tekrarlayarak, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıların desteğinin ölümü nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 13 ve 14 üncü maddeleri,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesi,

3. Yüzme Alanlarında Faaliyette Bulunan işletmelere Ait Risk ve Yönetim Planı 28/C-f,

4. Yüzme Havuzlarının Tabi Olacağı Sağlık Esasları Hakkında Yönetmeliğin 8/1-a maddesi.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, davacıların desteğinin ölümü nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 13 ve 14 üncü maddeleri,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesi,

3. Yüzme Alanlarında Faaliyette Bulunan işletmelere Ait Risk ve Yönetim Planı 28/C-f,

4. Yüzme Havuzlarının Tabi Olacağı Sağlık Esasları Hakkında Yönetmeliğin 8/1-a maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; mahkemece otopsi raporunda müteveffa çocuğun suda boğulmaya bağlı oksijen yetersizliği nedeniyle vefat ettiğinin tespit edilmesine, yasal mevzuat gereği havuzun kullanıma açık olduğu saat aralığında cankurtaran hizmetinin bulunmasının zorunlu olmasına rağmen cankurtarının görev yerinde olmadığı, olay yeri inceleme tutanağında cankurtaranın üzerinde ibaresiz beyaz renkli tişört olduğunun, cankurtaran olduğunu belirten herhangi bir ibarenin olmadığının, havuz etrafında cankurtarana ait özel bir bölümün olmadığının, çocuk havuzu kenarında “yetişkinlerin çocuk havuzunu kullanması yasaktır.” ibaresinin bulunduğu ancak yetişkin havuzunda çocukların aileleri olmadan havuza girmesi tehlikeli, yasak vb. ibareli yazıların bulunmadığının belirtildiği, havuzda gerçekleşebilecek herhangi bir olaya müdahale yönünde gerekli tedbirleri almayan asli kusurlu davalının kusur oranının doğru belirlenerek değerlendirme yapılmasında ve davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminatlar yönünden bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; kazanın meydana geldiği gün otele giriş yapan davacı anne ve babanın tehlikeleri idrak edebilecek yaşa gelmemiş çocuklarını havuzda tek başına bırakmaları nedeni ile kazada tali kusurlu oldukları, kusur oranlarının doğru olarak belirlendiği, kaza tarihinde iki yaşında olan davacı ...'ın ağabeyinin desteğine ihtiyacı olduğunun davacı tarafça ispatlanamadığı, küçüğün gelir elde etmeye başlayacağı yaşın 18 yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılmasının yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun olduğu, davacı anne lehine hükmedilen tazminattan yetiştirme giderinin mahsup edilmediği, 6098 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesine göre; uygun bir miktarda manevi tazminatın hüküm altına alındığı anlaşılmakla davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3813, Karar No: 2019/7386, Tarih: 15.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3813 E.  ,  2019/7386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, Yargıtay'ca incelenmesini gerektiren temyiz yolu bulunmadığından, yasal süre içerisinde yapılan itirazlar için gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında ayrıyeten iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Hüküm kurulurken TCK'nun 142/2-h, 143/1, 43, 31/3 ve 62. maddeleri uygulanırken yapılan hesap hatası sonucu sonuç cezanın 5 yıl 2 ay 15 gün olması gerekirken 4 yıl 14 ay 15 gün olarak eksik tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15081, Karar No: 2012/23988, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15081 E.  ,  2012/23988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 3194 sayılı İmar Kanununun 32. maddesi uyarınca işlem yapılması nedeniyle yıkılan yapı ve ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 3194 sayılı İmar Kanununun 32. maddesi uyarınca işlem yapılması nedeniyle yıkılan yapı ve ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde olduğundan bahisle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere; kararın dayandığı yasal gerekçelere göre, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/236, Karar No: 2022/156, Tarih: 08.03.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/236 E.  ,  2022/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda, sanığın birleşen dosya yönünden CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine, ana dava dosyası yönünden ise sanığın, 213 sayılı Kanun’un 359/b-2, TCK’nın 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... (...) Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.12.2014 tarihli ve 152-352 sayılı hükümlerden mahkûmiyet hükmünün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 09.12.2019 tarih ve 12450-8996 sayı ile;

"...Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı şekilde; sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 22.02.2013 tarihli 2013/8 Soruşturma ve 2013/62 Esas sayılı iddianamesi ile dava konusu edilen ... İnşaat Elek. Metal. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.‘den alınan 16 adet ve Esedullah Ayık‘tan temin edilen 32 adet fatura yönünden, CMK‘nin 223/7. maddesi uyarınca mükerrerlik nedeniyle red kararı verildiği belirtilmesine ve ... Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 24.08.2011 tarihli 2011/514 Soruşturma ve 2011/278 Esas sayılı iddianamesine konu ... isimli mükelleften temin edilen 12 adet fatura yönünden mahkûmiyet hükmü kurulmasına karşın, hükmün gerekçe kısmında sanığın 60 adet sahte fatura kullandığının kabul edilmesi, mahkûmiyet kararı verilirken hangi delillere üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılmaması ve gerekçede 18 yaşından büyük olan sanıktan 'suça sürüklenen çocuk' olarak söz edilmesi suretiyle hükmün karıştırılması..." isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi H. Dönmez; "Sayın çoğunluk ile aramızdaki farklılık mükerrirlik nedeni ile reddedilen dava dosyasındaki delillerin mükerrirliğe esas oluşturan diğer dava dosyasında delil olarak nazara alınıp alınamayacağı noktasındadır.

Daire Üyesi H. Dönmez; "Sayın çoğunluk ile aramızdaki farklılık mükerrirlik nedeni ile reddedilen dava dosyasındaki delillerin mükerrirliğe esas oluşturan diğer dava dosyasında delil olarak nazara alınıp alınamayacağı noktasındadır.

Ceza muhakemesi yapılabilmesi için bir takım 'olmazsa olmaz' (sine qua non) şartlar aranır. Muhakeme yapılmasına engel olan bu şartlardan birisi 'Non bis in idem' olarak ifade edilen, hüküm veya açılmış dava bulunmamasıdır.

Kanunlarda açıkça yazılı olmadan da yaşayan bir hukuk normu olarak uygulanan, doktrinde de kabul olunan ve muhakeme hukukunun ana ilkelerinden olan 'Non bis in idem' ilkesi 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nin 'Duruşmanın sona ermesi ve hüküm' başlıklı 223. maddesinin yedinci fıkrasında; 'Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir' şeklinde düzenlenmiştir.

'Non bis in idem' ilkesine uluslararası sözleşmelerde de yer verilmiş olup, konu İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 7 numaralı Ek Protokolünün 'Aynı suçtan iki kez yargılanmama ve cezalandırılmama hakkı' başlıklı 4. maddesinin ilk fıkrasında; 'Hiç kimse bir devletin ceza yargılaması usulüne veya yasaya uygun olarak kesin bir hükümle mahkum edildiği ya da beraat ettiği bir suçtan dolayı aynı devletin yargısal yetkisi altındaki yargılama usulleri çerçevesinde yeniden yargılanamaz veya mahkum edilemez' şeklinde ifade edilmiştir. Düzenlemelerden de açıkça anlaşıldığı üzere bu hukuk normunun amacı sanığın aynı olay nedeni ile iki kez yargılanmasının önüne geçmektir.

Gerek 1412 sayılı CMUK ile getirilen yargılama sisteminde gerekse CMK’da pozitif hukuk normu olarak düzenlenen kanıt yasakları ise soruşturma veya kovuşturma sırasında hukuka aykırı usul ve yöntemlerle elde edilmiş delillerin hükme esas alınamayacağına ilişkindir. Nitekim 5271 sayılı CMK’nın da 206. maddesinde 'kanuna aykırı elde edilmiş delillerin red olunacağı' belirtilmiştir. Bu kapsamda örneğin, usulsüz arama, elkoyma kararları sonucu elde edilmiş deliller yine tanıkların usulsüz dinlenmesi, keza sanığın kendisini veya yakınlarını suçlayan beyana zorlanması sonucu elde edilen deliller gibi yasa dışı elde edilmiş hukuka aykırı delillerin yargılamada ispat aracı olarak kullanılamayacağı Uluslararası Sözleşmeler, Anayasa ve kanunlarda tartışmasız bir şekilde açıkca düzenlenmiştir. Öte yandan CMK 217. maddesinde ise yüklenen suçun, hukuka uygun olarak elde edilmiş her türlü delille ispat edilebileceği belirtilmiştir. CMK’nın 'Bağlantılı Davalar' başlıklı bölümünde de bu tür dava dosyalarının gerektiğinde birleştirilerek delillerin birlikte incelenmesi gerektiğine ilişkin düzenlemeler mevcuttur.

Bu düzenlemelerden beklenen amaç ise birleştirilen davalar arasında zincirleme suç ilişkisi olup olmadığı, davalar arasında mükerrirlik ilişkisinin bulunup bulunmadığı ve dava dosyalarındaki delillerin birbirini etkileme durumunun olup olmadığının araştırılarak ceza adaletinin sağlanması ve mükerrir yargılamaların önüne geçilmesidir.

Yüksek Yargıtayın yerleşik karar ve uygulamalarından bilindiği üzere henüz sonuçlanmamış dava dosyaları arasında mükerrirlik iddiası olması halinde dava dosyalarının birlikte incelenmesi ve sonucuna göre değerlendirilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Davalardan birinin önceden sonuçlanmış olduğu durumlarda da her iki dava dosyasındaki delillerin birlikte değerlendirilmesine engel bir durum bulunmamaktadır. Çünkü her iki davanın mükerrir olup olmadığı ve zincirleme suç ilişkisi ancak bu şekilde tespit edilebilecektir. Bu incelemede delillerden bir kısmının önceki davada bir kısmının diğer (mükerrir) dava dosyasında olduğunun anlaşılması halinde mükerrir dava dosyası delil olarak dosya içerisine konularak o dosya içerisindeki delillerden de sübut ve zincirleme suç ilişkisi yönünden istifade edilmesine engel bir düzenleme bulunmamaktadır. Çünkü; sadece mükerrirlikten dolayı açılan dava red edilmektedir. Dava dosyası içerisindeki deliller geçerliliğini korumakta olup yasa dışı elde edilmiş yasak bir delil bulunmamaktadır. Dolayısı ile mükerrirlikten red edilen dava dosyası içerisindeki delillerin sübut ve zincirleme suç ilişkisi yönünden değerlendirilmesi mümkün hatta bazı durumlarda zorunludur. Bu nedenle mükerrirlikten red edilen dava dosyası içerisindeki delillerin yasak delil olduğu ve kullanılamayacağı düşüncesi dayanaktan yoksundur. Nitekim mahkeme de kararının gerekçesinde mahkumiyet kararını sadece derdest davadaki delillere değil mükerrirlikten red edilen dava dosyasındaki delillere de dayandırmıştır. Bu hali ile gerekçe ile hüküm arasında bir çelişki olmadığı gibi yasak bir delilin kullanılmasıda söz konusu değildir.

Açıklanan nedenlerle kararın onanması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmadığımı saygı ile arzederim." düşüncesiyle,

Daire Üyesi S. Bayındır da; "I- Görüş ayrılığının konusu:

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı, davanın mükerrer olduğu gerekçesi ile reddine karar verildiği hallerde reddine karar verilen dava dosyasındaki delil ve konuların görülmekte olan diğer ceza davasında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususu ila tek vergi beyannamesinde kullanılan faturalar nedeni ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

II- Davanın mükerrerlikten reddi halinde dava dosyasındaki delil ve konuların yürütülmekte olan diğer davada değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususu ile ilgili görüşlerimiz: