muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7638, Karar No: 2023/8310, Tarih: 18.09.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ...Grup Girişim Yatırım Ort. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ...Grup Girişim Yatırım Ort. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, tarafların kusur durumuna ilişkin olarak Mahkemece yeterli değerlendirme yapılmadığını, kusur durumu değerlendirilirken davalının inşaatın taşeronu olan diğer şirket ile bağlantısının tayin edilmediğini, kusur durumu incelemelerinin bilirkişi heyeti marifeti ile yapılmasının hukuka ve hakkaniyet ilkesine daha da uygun olduğunu, hesaplanan tazminattan düşülen peşin sermaye değerinin hatalı olarak hesaplandığını, hesaplamada davacının 2.500,00 TL aylık/net ücret aldığının kabul edildiğini, bu ücret tutarının yasal bildirimlerin çok üzerinde olduğunu, yeniden evlenme oranının belirlenmesinde dikkate alınan AYİM tablosundan yargıtay içtihatlarının döndüğünü, davacının acil ihtiyacı için para istediğini ve davalı müvekkil ... Grup Girişim Yat. Ort. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından toplamda 6.500,00 TL nakit yardımda bulunulduğunu, yapılan bu ödemenin de hesaplamalardan düşülmesi gerektiğini, manevi tazminat tutarının da fahiş olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında vefat eden sigortalının eşinin destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 74 ve 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi, 4857 sayılı İş Kanun'un 77 nci maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

İş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarının kesin olarak tespiti hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Maddi tazminat davalarında sigortalının kazanç kaybının hesaplanmasında sigortalının kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde tarafların kusur durumu Mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle hüküm altına alınacak tazminat miktarlarına etkisi bakımından, aynı olaya ilişkin ceza dosyası ile rücu dava dosyasındaki kusur raporlarının dosyaya celp edilerek, irdelenmesi suretiyle - verilen kararların kesinleşip kesinleşmediğinin gözetilerek, ( gerçek kişi davalılar hakkındaki ceza kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılması suretiyle sonuçlanması gözetilip olaya ilişkin şahıs kusurları bu çerçevede irdelenerek), kazanın meydana geldiği iş kolunda uzman farklı bir bilirkişi heyetinden; dosyada mevcut raporlar ile rücu ve ceza dosyasındaki kusur raporları arasında varsa çelişkileri giderecek bir rapor alarak, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığını irdelemek, tarafların iş kazasının gerçekleşmesindeki kusur oranlarını - tarafların dosyada mevcut kusur raporlarına itirazları da göz önünde tutulmak suretiyle- her türlü şüpheden uzak şekilde tespit ettirmek, belirlenecek kusur oranını mahkemece hükme esas alınan hesap raporuna uygulamak, bu hesap raporundaki bilinen devre sonu olarak esas alınan tarihi ileri çekmemek ve bu tarihten sonra yürürlüğe giren asgari ücretteki farkları rapora yansıtmamak suretiyle alınacak raporu hükme esas almaktan ve taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hakları da gözeterek ( özellikle davacı tarafınca istinaf ve temyiz yoluna başvurulmadığının) karar vermekten ibarettir.

Öte yandan, gerek destek kaybından kaynaklı hak sahiplerinin, gerekse iş göremezlikten kaynaklı sigortalının maddi tazminat alacağının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması ön koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödemek amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir.

Gerçek ücretin ise; öncelikle toplu iş sözleşmesi ile imzalı bordrolara, bunların yokluğu halinde ise işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücrete göre tespit edileceği, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş olan miktarın ücret olarak değerlendirilemeyeceği, Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemece yapılacak iş, davacı sigortalının olay tarihinde yaptığı “inşaat kalıp ustalığı”işi dikkate alınarak, kaza tarihindeki yaşı ve kıdemi dikkate alınarak, TÜİK, Çevre Şehircilik Bakanlığı rayiç ücretleri ile sendikalı olmadığının anlaşılması halinde sendikalar haricindeki meslek odalarından davacının bilinen dönemde alabileceği ücreti belirlemek, bu yönle tespit edilecek emsal ücretleri gözeterek yapılacak hesabı hükme esas alarak kazanılmış hakları da gözeterek karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bu aşamada bozma sebebine göre temyiz eden davalı ...Grup .Ltd.Şti vekilinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8061, Karar No: 2012/6406, Tarih: 20.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/8061 E.  ,  2012/6406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın köy merkezinde bulunan ağacın müşteki ... tarafından kesildiğini ihbar etmesi üzerine yapılan araştırmada, ... tarafından sadece budama işleminin yapıldığı, bu esnada ...'in de hazır bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın ağacın kesildiğini C.Savcılığına ihbar etmesi sonucunda, müşteki hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararının sanığın cezalandırılmasına yeterli somut kanıt niteliğinde olmayıp, ancak vicdani kanıt oluşturabileceği ve eylemin hukuka uygunluk nedeni olan şikayet hakkı kapsamında kaldığı gözetilmeden, somut olaya uygun düşmeyen gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18255, Karar No: 2015/9407, Tarih: 23.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/18255 E.  ,  2015/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/200543

MAHKEMESİ : Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2015 (Asıl Karar), 15/04/2015 (Ek Karar)

NUMARASI : 2014/214 (E) ve 2015/140 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddine ilişkin 15.04.2015 gün ve 2014/214 Esas sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik müşteki F.. E..'in temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 23.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15259, Karar No: 2012/1037, Tarih: 16.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15259 E.  ,  2012/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu, belediye sınırları içinde devletin hüküm ve tasarrufu altında olan taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında mevcut kanıtlar değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4, Karar No: 2025/2013, Tarih: 17.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/4 E.  ,  2025/2013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2752 E., 2021/1940 K.

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın gıyabında verilen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin esastan ret kararının ise sanığın mahkemede son bildirdiği adresine usulüne uygun şekilde 12.10.2021 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın hiçbir mazeret olmaksızın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 28.10.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, Tebliğnameye uygun olarak sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13630, Karar No: 2010/913, Tarih: 09.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/13630 E.  ,  2010/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, anılan maddenin 2. fıkrasının düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9324, Karar No: 2012/16834, Tarih: 17.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9324 E.  ,  2012/16834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy merasına tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup, niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen aynı köyde ikamet eden ...'nun davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; katılan vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19579, Karar No: 2012/24564, Tarih: 20.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/19579 E.  ,  2012/24564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

HÜKÜM : Davaların REDDİNE

Davacıların tazminat taleplerinin reddine ilişkin hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat dosyasının dayanağı olan ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında, davacı ...'nin aracına 31.10.2006-05.05.2007 tarihleri arasında, diğer davacı ...'in aracına 31.10.2006-25.04.2007 tarihleri arasında fiilen el konulduğu, ...'nin 18.12.2006, 19.02.2007 tarihli ve ...'in 01.11.2006, 18.12.2006, 03.11.2006 tarihli dilekçeleri ile araçlarına haksız el koyma nedeniyle mağdur olduklarını ve araçların iadesini talep etmeleri karşısında, araçların ruhsat sahipleri tarafından bu araçlarla ilğili dava açılıp açılmadığının araştırılmasından sonra, el koymaya konu olan araçların fiilen kime ait olduğu, davacılar tarafından kullanıp kullanılmadığı belirlenip, davacılara ait ise davacıların bu araçları ticari faaliyette kullanıp kullanmadıkları, nakliyecilik yapıp yapmadıkları, ticaret sicil kayıtlarının bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması ve el koyma işlemi nedeniyle uğranılan maddi kayıp konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde “davacıların ruhsat sahibi olmadıkları bu nedenle aktif dava husumetlerinin bulunmadığından” bahisle eksik soruşturma sonucu davalarının reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.11.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24340, Karar No: 2015/6854, Tarih: 09.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/24340 E.  ,  2015/6854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 31.12.1989-02.01.1996 tarihleri arasında1479 sayılı Kanun hükümleri kapsamında sigortalılık ve 01.01.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalının avukatının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24. ve 25. maddelerinde kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler ve tüzel kişilerden limited şirketlerin ortakları zorunlu sigortalı sayılmış iken, anılan maddelerde 2229 sayılı Kanun ile yapılan ve 04.05.1979 günü yürürlüğe giren değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, kendi adına ve hesabına çalışma olgusu sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiş, limited şirket ortakları yanında anonim şirketlerin kurucu ortakları ile yönetim kurulu üyesi olan ortakları da kapsama alınmıştır. Daha sonra, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanunla değişik 1479 sayılı Kanunun 24. maddesinin (1) numaralı bendinin (a) ve (h) fıkralarında, diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanların zorunlu sigortalı kabul edilebilmesi için, esnaf ve sanatkârlar gibi ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi yükümlüsü olanlar yönünden vergi kaydı, gelir vergisinden bağışık olanlar yönünden kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı bulunma koşulu getirilmiş; anılan madde 22.03.1985 günü yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanunla bir kez daha değiştirilip kapsam genişletilerek, gerçek veya götürü usulde gelir vergisi yükümlüsü olanlar (vergi kaydı bulunanlar) veya esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı bulunanlar ya da kanunla kurulu meslek kuruluşunda usulüne uygun kaydı olanlar zorunlu sigortalı olarak kabul edilmiş, bu düzenleme 4956 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar geçerliliğini korumuştur. 4956 sayılı Kanunun 14. maddesiyle değiştirilen hükümle 02.08.2003 gününden itibaren zorunlu sigortalılık kapsamına yalnızca ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya basit usulde gelir vergisi yükümlüsü olanlar alınmış, gelir vergisinden bağışık tutulanlar yönünden ise esnaf ve sanatkâr sicili ile birlikte aynı zamanda kanunla kurulu meslek kuruluşuna yöntemince kayıtlı bulunma koşulları getirilmiştir. Son olarak 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre, zorunlu sigortalılık için gelir vergisi yükümlüsü olma şartı korunup, gelir vergisinden bağışık tutulanlar için ise esnaf ve sanatkâr siciline kayıt zorunluluğu aranmış, ayrıca, anonim şirketlerin kurucu ortakları kapsamdan çıkarılmıştır. 5510 sayılı Kanunun geçici 22. maddesinde de, anonim şirketlerin kurucu ortaklarından daha önce 1479 sayılı Kanunun 24

. Son olarak 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre, zorunlu sigortalılık için gelir vergisi yükümlüsü olma şartı korunup, gelir vergisinden bağışık tutulanlar için ise esnaf ve sanatkâr siciline kayıt zorunluluğu aranmış, ayrıca, anonim şirketlerin kurucu ortakları kapsamdan çıkarılmıştır. 5510 sayılı Kanunun geçici 22. maddesinde de, anonim şirketlerin kurucu ortaklarından daha önce 1479 sayılı Kanunun 24. maddesine tabi olarak sigortalı olanlardan sigortalılıklarını devam ettirmek isteyenlerin bu maddenin yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde yazılı talepte bulunmaları halinde sigortalılıklarının aynen devam ettirileceği, bu süre içerisinde talepte bulunmayanların sigortalılıklarının ise 01.10.2008 tarihi itibariyle sona ereceği düzenlenmiştir.

Kural olarak, 1479 sayılı Kanunda zaman içerisinde yapılan bu değişiklikler, değişiklikten önceki madde hükümlerinin öngördüğü koşullara sahip sigortalıların sigortalılıklarını sonlandırıcı etkiye sahip olmayıp, bu kişilerin sigortalılık nitelikleri geçerliliklerini korumaktadır ve anılan düzenlemeler, yürürlük tarihinden itibaren sigortalılık niteliği kazananlar yönünden kayıt ve koşullar içermektedir. Başka bir anlatımla, yeni düzenlemeler, değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihlerden sonra ilk kez kayıt ve tescil edilecekler için uygulanmalıdır ki, buna aykırı bir düşünce, yasaca ve hukukça kabulü olanaksız olan kazanılmış hakları ortadan kaldırmak niteliğindedir.

Dava dosyası incelendiğinde, davacının 31.12.1989-02.01.1996 tarihleri arasında herhangi bir kaydı (vergi, oda, sicil) bulunmamasına rağmen bu dönemlere ilişkin prim borçlarının, 5510 sayılı yasanın geçici 24. maddesinde belirtilen süreler içerisinde 05.08.2008 tarihinde ödenmesi ve 03.01.2013 tarihinde tahsis talebinde bulunulması üzerine, davalı kurumun ilgili süreleri sigortalık süresinden saymadığı ve dolayısıyla tahsis talebini red ettiği, davacının 23.09.1987- 31.12.1989 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, 02.01.1996 tarihinden itibaren de limited şirket ortaklığının devam ettiği, mahkemece, dava konusu dönemlerde davacının vergi, oda ve esnaf sicil kaydının bulunmadığı, 1479 sayılı yasanın 24 ve 25. maddelerindeki şartları taşımadığı anlaşılmış ise de davalı kurumun primleri tahsil edip uzunca süre kullanmasının ... Medeni Kanunun 2. maddesine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle kurum işleminin iptali, ilgili sürelerde Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ve davacının 01.02.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacının, iptale konu devreye ilişkin olarak Bağ-Kur zorunlu sigortalılığı için aranan vergi, meslek kuruluşu ve esnaf sicil kaydı gibi yasal unsurları taşımadığı konusunda çekişme bulunmamaktadır. Uyuşmazlık; Bağ-Kur sigortalılık koşullarını taşımayan davacının, iptale konu devreye ilişkin primleri 05.08.2008 yılında topluca ödemiş olmasının, 4721 sayılı ... Medeni Kanunun 2. maddesi dikkate alındığında geçmişe yönelik Bağ-Kur zorunlu sigortalılık hakkı sağlayıp sağlamayacağı

noktasında toplanmakla birlikte, Yargıtay Genel Kurulunun 2010/10-23-59, 1997/10-578-758, 2001/21-420, 2009/10-412-510, 2010/21-369-391 esas ve karar sayılı dosyaları da incelendiğinde söz konusu primlerin tahsilinden sonra uzunca bir süre kullanımdan bahsedilemeyeceğinden, mahkemece bu husus göz önüne alınıp değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenedir.

O hâlde, davalının avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13530, Karar No: 2012/490, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13530 E.  ,  2012/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.