muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4784, Karar No: 2020/177, Tarih: 07.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4784 E.  ,  2020/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1, 52/4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında hükmedilen adli para cezasına ödemeyeceğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak,

Olay günü Selahattin Solak‘ın sevk ve idaresindeki çöp kamyonunun arkasında temizlik görevlileri ... ve ... olduğu halde çöp toplama ve temizlik işleri yapıldığı sırada temizlik aracının duraklama yaptığı esnada sanığın idaresindeki otomobil ile çöp kamyonun arkasına çarpması sonucu temizlik görevlilerinin basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları olayda; mağdur ...’in talimatla alınan beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında; sanığın sadece katılan ...’ya karşı yaralama eyleminden sorumlu olduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığın TCK'nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Sanık hakkında belirlenen 10 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında netice cezaya esas gün tam sayısı ve uygulama maddeleri tam olarak gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

2-Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına yer verilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesine aykırılığa yol açılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30988, Karar No: 2021/733, Tarih: 27.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/30988 E.  ,  2021/733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-b-d, 52/4, 53/1-a-b-c-d-e, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-b-d, 52/4, 53/1-a-b-c-d-e, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Erciş ilçesinde 23/10/2011 tarihinde deprem meydana geldiği, sanığın savunmasına göre deprem sonrası yardım amacıyla Erciş ilçesine geldiği ve sanığın sözlü olarak kaymakamlıkta görevlendirildiği, bu depremde Sevgi Apartmanının yıkıldığı, bina enkazında katılan ...'in oğlu... ile torunları ve gelininin vefat ettiği, depremden 6 gün sonra yani 29/10/2014 tarihinde enkaz kaldırma çalışmaları sırasında...'ın yatak odası kısmında büyükçe beton parçalarının kaldığı, evde altın olduğunu bilen katılan ...'in isteği üzerine akrabaları olan diğer müştekilerin betonları kaldırtmak için kepçe talep etmek üzere Erciş Kaymakamlığına gittikleri, müştekilerin kaymakamlıkta özel kalem bölümünde oturan sanık ile görüştükleri ve kepçe istedikleri, sanığın kaymakamın yanına giderek durumu anlattığı, bunun üzerine odasından çıkan kaymakamın müştekilere kepçe verilmesi talimatı verdiği, bu talimat üzerine sanığın bir not kağıdına müştekilere kepçe verilmesi şeklinde bilgi notu yazıp verdiği, bilgi notunu verdikten sonra da müştekilere normalde yanlarına polis vermesi gerektiğini ancak kargaşa ve yoğunluktan dolayı polis veremeyeceğini, altınları bulmaları halinde kendisine getirmeleri gerektiğini, bunun kaymakamın talimatı olduğunu, kendisinin altınları ölenin babasına tutanak ile teslim edeceğini söylediği, müştekilerin kepçe yardımı ile enkazı kaldırdıkları ve enkazda 4 adet altın bilezik buldukları, bu bilezikleri sanığa götürüp verdikleri, bunun üzerine sanığın müştekilere kendi el yazısı ile yazdığı katılan ...'in gerçek kimlik bilgilerini içerir '' T.C. ..... ...'a 4 Adet Bilezik Teslim edilecektir. 29.10.2011 özel kalem'' ibarelerini içerir altı imzalı bir kağıt verdiği, müştekilerin altınları bu gün alabilirmiyiz diye sormaları üzerine sanığın kaçmak için zaman kazanmak amacıyla çok yoğunuz Pazartesi 08:00'den sonra gelin dediği, bu kağıdı alan müştekilerin kaymakamlıktan ayrıldıkları, Pazartesi günü olan 31/10/2011 günü müşteki ve katılanların altınları almak üzere kaymakamlığa gittikleri ve sanığı sordukları ancak sanığın tanınmadığını, kaymakamlıkta altın olmadığını, sanığın Erciş'den ayrıldığını öğrendikleri, sanığın bu görüşmeler sırasında yaka kartı taktığı, müştekilerde güven uyandırmak için onlara yazılı kağıt verdiği, altınları alma konusunda herhangi bir görevi bulunmadığı halde gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, müşteki ve katılanlar beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı ilâmı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ve müdafiinin hükme yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/155, Karar No: 2019/4473, Tarih: 25.09.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/155 E.  ,  2019/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık M.. D.. hakkında, mağdur E.. S..’e karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nin 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "Değer azlığı"nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yanlızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın, mağdurdan cebir ile çanta yağmaladığının anlaşılması karşısında; suça konu eşyanın değerinin az kabul edilemeyeceği, bu bağlamda TCK'nin 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık M.. D.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6526, Karar No: 2019/13743, Tarih: 19.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/6526 E.  ,  2019/13743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacının davalı belediyenin işçisi iken 30/03/2012 tarihinde emekli olarak iş yerinden ayrıldığını, çalışma süresi devam ederken davalı ... ile işçilerin bağlı olduğu Belediye İş Sendikası arasında akdedilen Toplu sözleşme gereğince işçilere yakacak giysi ve gıda yardımı yapılması ve bu yardımların ederleri konusunda anlaşmaya varıldığını, ancak bu durumla ilgili olarak kendisine herhangi bir ödeme ve yardım yapılmadığını iddia ederek bu nedenlerle 30/03/2000 ile 30/03/2012 tarihleri arasındaki dönemleri kapsayan toplu sözleşmelerin Belediye Başkanlığından ya da sendikadan celbi ile iş bu toplu sözleşme üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.000 TL alacağın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Öncelikle zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin gerektiğini, davacının hangi alacak kalemlerinden ne kadar alacak talep ettiğinin belli olmadığını, davacının faiz talebinin reddine karar verilmesini, davacının emekli olduktan bu yana herhangi bir alacak talebinde bulunmadığını, üyesi olduğu sendikanın da yardım kalemleri hakkında herhangi bir talebinin olmadığını belirterek davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan gıda yardımı alacağının ödenmediği iddiasıyla bu yönde talepte bulunmuş, davalı işveren ödemeye dair bazı belgelere dayanmıştır.

Mahkemece Ekim 2009 - Mayıs 2011 tarihleri arasındaki döneme ilişkin bordrolarda davacı işçinin imzasının bulunmadığı gerekçesiyle mahsup yapılmaksızın bilirkişi raporunda hesaplanan gıda yardımının tahsiline karar vermiştir.

Davalı vekili tarafından temyiz aşamasında ödemeye dair banka dekontları sunulmuş olup, ödeme itiraz mahiyetinde olmakla yargılamanın her aşamasında yapılabileceğinden, Mahkemece bu yönde bir değerlendirme yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,19/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19814, Karar No: 2014/7461, Tarih: 19.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/19814 E.  ,  2014/7461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/387740

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2011

NUMARASI : 2010/204 (E) ve 2011/424 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihla, Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın aşamalarda alınan tüm savunmalarında atılı suçu işlemediğini beyan etmesi, sanığa ait cüzdan olay mahalline yakın bir yerde bulunmuş ise de sanığın cüzdanını kaybettiğini söylemesi ve müşteki Mustafa'nın da cüzdanın bulunduğu yerin ana yol olduğu ve bu yoldan başka evlere de gidildiği şeklindeki beyanı karşısında sanığın savunmasının aksine yüklenen suçu işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8851, Karar No: 2021/11921, Tarih: 25.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8851 E.  ,  2021/11921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, Isparta 3. Sulh Hukuk ile Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Isparta 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kayyım atanması istenenlerin yerleşim yeri adresinin UYAP sisteminden sağlanan nüfus kayıt örneğinde "Seyhan/ADANA" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce ise, küçüklerin mernis ve ikamet adreslerinin "" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilen küçüklerin babası ile birlikte Merkez/ISPARTA adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Isparta 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Isparta 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10421, Karar No: 2016/11611, Tarih: 28.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/10421 E.  ,  2016/11611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine .... gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ormandan ağaç kesme nedeni ile tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının orman alanından bir adet kayın ağacı kestiğini, ceza yargılaması ile davalının üzerine atılı suçu işleyip kurumu zarara uğrattığının tespit edildiğini, davalının kurum zararının tamamını gidermediğini belirterek orman idaresinin uğramış olduğu zararın tazminini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı hakkında yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan kamu davası açıldığı, ..... Mahkemesinde sanığın yargılandığı, davacı kurum tarafından 25/05/2011 tarihinde mahkemeye gönderilen yazıda alacağın sanık tarafından ödendiğinin bildirildiği, mahkemece zarar giderildiğinden sanık hakkında mahkumiyet kararı ile birlikte hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının yargılanmış olduğu .... Mahkemesinin ..... esas sayılı dosyasında neticeten ..... cezasına hükmedildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, yargılama esnasında .... Müdürlüğü'nden dosyamız davalısının zararı giderip giderilmediğinin sorulduğu, kurumun 11/10/2010 tarihli cevabi yazısında kurum zararının ödenmediğini belirttiği, dosya içerisinde dosya ile ilgisi bulunmayan .... sayılı dosyaya ait 25/05/2011 tarihli müzekkere cevabının yer aldığı, cevabi yazıda kurum zararının ödendiğinin belirtildiği, mahkemece bu yazının esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar .... Mahkemesi'nin .... esas sayılı dosyanda hükme esas alınan müzekkere cevabı esas alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de ceza yargılmasında yanlış müzekkere cevabının esas alındığı anlaşıldığından, ..... Müdürlüğü'nden davalının kurum zararının giderip gidermediği sorularak verilecek cevaba göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2998, Karar No: 2013/1629, Tarih: 04.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2998 E.  ,  2013/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 01/06/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ..... Belediye Başkanı olduğunu, .... Gazetesinin 26.05.2011 tarihli sayısında davalı ... tarafından kaleme alınan ''Örnek Başkan .....'' başlıklı gerçeğe aykırı yazı nedeniyle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek uğradığı manevi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise,davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının dava konusu edilen yayındaki kastının memnuniyetini ifade etmek olup davacıyı tahkir etme niyetinin olmadığı ayrıca söz konusu yazıda bilgiyi aldığı kişiyi açıkça göstermiş olduğu, gazetenin 03.06.2011 tarihli nüshasında bu ifadelerle ilgili yanlış bir anlaşılma olduğundan bahisle düzeltme yazısı yayınlanmış olmasıyla davacının söz konusu olayda manevi olarak bir mağduriyetinin olmadığı ve zararının meydana gelmediği kabul edilerek istemin reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu edilen ve ..... gazetesinde ''Örnek Başkan .....'' başlığıyla yer alan yazıda ''...Yakın bir zamanda kendisiyle ..... gazetesi için söyleştik, sohbet ettik. Şu bilgiyi aldım, çok hoşuma gitti; ..... Belediye Başkanı ..., .... Belediye Başkanı ...., .... Belediye Başkanı ...., ... Belediye Başkanı .... aday listelerinin belirlendiği süreçte, ... .... İl Başkanlığı'na giderek ..... cephesinden aday adayı olan .... veya ....'e .... aday listelerinde yer verilmesi, aksi takdirde istifaya varan, aba altından sopa gösterme şeklinde baskı yapılmış. Bunu duyduğumda gerçekten çok memnun oldum.''ifadelerine yer verildiği, gazetenin 03.06.2011 tarihli nüshasında ise davalı ... tarafından Düzeltme alt başlığı altında ''....... Belediye Başkanı ...'nun diğer ..... Belediye Başkanları ile birlikte .... İl Başkanlığına gitttiklerini yazmıştım. Bu bilgi bizzat .... Belediye Başkanı .... tarafından bana aktarılmıştı. Daha sonraki görüşmelerimizde ...., ...'nun bu görüşmede olmadığını,yoğunluk nedeni ile yanlış bir anlaşılma olduğunu belirtti. Buradan ..... Belediye Başkanı ...'nun o görüşmede olmadığı şeklinde düzeltiyorum.'' açıklamalarına yer verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davalılar tarafından davaya konu edilen yazının yayın tarihinden sonra 03.06.2011 tarihli düzeltme yazısından da anlaşılacağı üzere dava konusu yazı gerçek dışı haber niteliğinde olup davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.