muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3748, Karar No: 2014/8094, Tarih: 15.04.2014

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Dosya içinde bulunan 07/08/2009 tarih ve 61 MO sayılı İş müfettişi raporuna göre Çukurova Üniversitesi Tıp Fakultesi'nde 993 memur ve 562 akademik personel çalıştığı, kamu işçişi çalıştırılmadığı, T.. T..Tur Tah. Tic. Ltd. Şti ile 01/01/2008-31/12/2010 tarih aralığını kapsayan sözleşme ile 1000 işçi ile Balcalı Hastanesi ve tamamlayıcı unsurlarının ve çevresinin temizliği, hijyene ait materyallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi, hasta evrakının kayıt altına alınması, çamaşırhanede çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin yerine getirilmesi işinin verildiği, bu ihale kapsamında çalıştırılan işçilerin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılmadığı, yasaya uygun olmayan çalıştırma olmadığı, T.. Turz. T.. Gıda ve Taş. A.Ş'ye 150 işçi ile malzemesiz yemek hazırlama ve dağıtım işinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, T.. Turizm T.. Gıda ve Taş. A.Ş.'ye 200 işçi ile 01/01/2009-31/12/2010 arasında yapılmak üzere Balcalı Hastanesi Biomedikal Aletlerin Bakım ve Temizliği Hizmetlerinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, sağlıkla ilgili birimlerde biomedikal aygıtların bakım ve temizlik işlerinin yapıldığı, 4857 sayılı Yasanın 3/2, Yönetmeliğin 12 ve 13.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, 29/06/2006 tarihinde tespit edilen muvazaa raporunun taraflara tebliğ edilmiş olmasına rağmen gereğinin yapılmadığı, asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine malzemeli temizliğe ek olarak hasta ve hastaya ait metaryallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri ile çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamın genişletildiği, davalı işyerinde çalışan 1000 işçiden sadece 300 tanesinin temizlik işinde çalıştığı, geri kalan 700 işçinin hastanede asıl işverenin yapması gereken sağlıkla ilgili işleri, işe giriş tarihlerinden itibaren yapmış oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı, davalının itiraz etmediği için kesinleşen ve mahkemenin de gerekçesinde dayandığı sözü edilen bu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Davalı işverence temizlik işleri için ise alınan davacı yine temizlik işlerinde çalıştırıldığından davacı yönünden muvazaası söz konusu değildir. Davacı tarafça delil olarak sunulan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müfettiş raporu davalı işyerinde çalışan tüm işçilerin tek tek çalışma şartları ve görevleri yönünden değildir. Temizlik elemanı adı altında alınan yüzlerce işçiden bir çoğu temizlik hariç teknik ve sağlık işlerinde çalıştırılsalar ve bunlar açısından muvazaanın kabulü söz konusu ise de davacı gibi temizlik için alınıp da temizlik işleri yaptırılanlar için muvazaadan bahsedilemez, zira davacı ihale ve iş akdine uygun çalıştırılmıştır. Bu nedenle dosya kapsamına göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının davalı üniversitenin işçisi sayılması mümkün olmadığından ve bu durumda davacının kamu işçisi sayılması mümkün olmadığından 6772 sayılı Kanunla kamu kurumu işyerlerinde çalışan kamu kurumu işçilerine verilen ilave tediye ücreti alacağı talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 15/04/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yapılan yargılama sonucu toplanan delillere, dosya içindeki muvazaa tespitine ilişkin iş müfettişi raporuna ve 22.Hukuk Dairesi'nin bir temizlik işçisinin açtığı davada mahkemece davanın kabulüne dair verdiği kararı onayan 10.09.2012 tarihi ve 2012/14679 esas 2012/17614 Karar sayılı kararının da bu yönde emsal niteliğinde olmasına göre davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 15.04.2014
Yargıtay — Esas No: 2019/4832, Karar No: 2021/627, Tarih: 08.02.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/4832 E.  ,  2021/627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan annesi ...ın mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 79, 167, 394 parsel sayılı taşınmazlarını davalı ...'a, ...'ın mirasbırakanın dava dışı ölü oğlu ...'a, ...'ın da davalı çocukları ... ile ...'e satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek taşınmazların tapusunun iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili duruşmada davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlarda mirasbırakan ...’ın pay sahibi olmadığı, davanın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili duruşmada davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlarda mirasbırakan ...’ın pay sahibi olmadığı, davanın ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1908 doğumlu mirasbırakan ...'ın 08.05.1997 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı kızı ... kendinden sonra ölen oğlu ...'ten olma davalı torunları ...ve ...ile dava dışı kızları ..ile ...'nin kaldığı, çekişme konusu 79, 167, 394 parsel sayılı taşınmazlarda kök mirasbırakan .. Üstündağ'ın 1/2'şer payı varken, 1988 yılında ölümü Bismil Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1988/77-80 sayılı veraset ilamına göre 4/16 payın mirasbırakan ...'a, 3/16'şar payın ise diğer mirasçıları ...,..., ... ve ...ye 03.11.1988 tarihinde intikal ettiği, aynı akitte, mirasbırakan ... ile dava dışı mirasçılar ...ve ...'nin davalı vekilleri ... aracılığıyla kök mirasbırakandan kendilerine intikal eden paylarının tamamını 1.000.000 Lira bedelle davalıların mirasbırakanı ...'a sattığı, kendi payı ile beraber ...'ın 13/32 payının olduğu, dava konusu 79 parsel sayılı taşınmazın diğer 1/2 payı dava dışı ...'a ait iken 16.11.1998 tarihinde payının tamamını davacı ile davalıların mirasbırakanı ...'a sattığı, davacının ise 23.03.2001 tarihinde payının tamamını ...'a sattığı, ...'ın 2005 yılında ölümü ile taşınmazın davalı mirasçılarına 1/2'şer payla intikal ettiği, dava konusu 167 parsel sayılı taşınmazda, davacının 3/32 payının tamamını 23.03.2001 tarihinde davalıların mirasbırakanı ...'a sattığı, ...'ın 2005 yılında ölümü ile taşınmazın davalı mirasçılarına 1/4'er payla intikal ettiği, dava konusu 394 parsel sayılı taşınmazın diğer 1/2 payı dava dışı ...'a ait iken 16.11.1998 tarihinde payının tamamını davacı ile davalıların mirasbırakanı ...'a sattığı, davacının ise 23.03.2001 tarihinde payının tamamını ...'a sattığı, ...'ın 2005 yılında ölümü ile taşınmazın davalı mirasçılarına 1/2'şer payla intikal ettiği, davacının 09.11.2007 tarihli celseye katıldığı, mahkemece davacıya delillerini bildirmek üzere gelecek celseye kadar süre verildiği, tanık delilini bildirmek üzere ayrırıca ve açıkça ihtarda bulunulmadığı, davacının dava dilekçesinde tanık deliline dayandığı dosya kapsamı ile sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, mahkemece her ne kadar dava konusu taşınmazda mirasbırakanın payının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; getirtilen akit tablosundan dava konusu taşınmazlarda kök mirasbırakan Ali Üstündağ'dan mirasbırakan ...'a 4/16'şar pay kaldığı, intikal işlemleri ile satış işleminin aynı akitte yapıldığı, davacının temyiz dilekçesine ekli olarak sunduğu Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/915 Esas ve 2018/790 Karar sayılı dosyasında diğer mirasçıların dava konusu taşınmazlar ile başkaca taşınmazlar için muris muvazaasına dayalı olarak açtıkları tapu iptal ve tescil-tazminat davası sonucunda davanın kabulüne dair verilen kararın istinafı üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi 2018/1466 Esas ve 2019/696 Karar sayılı ilamı ile başvurunun esastan reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, öncelikle taraflara tanık dahil tüm delillerini bildirmek üzere süre verilmesi, toplanan ve toplanacak tüm deliller ile diğer mirasçılar tarafından açılan ve kabulle sonuçlanan dava dosyası da göz önünde bulundurularak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, öncelikle taraflara tanık dahil tüm delillerini bildirmek üzere süre verilmesi, toplanan ve toplanacak tüm deliller ile diğer mirasçılar tarafından açılan ve kabulle sonuçlanan dava dosyası da göz önünde bulundurularak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacı yanın yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13997, Karar No: 2013/15783, Tarih: 13.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13997 E.  ,  2013/15783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kıyı kanununa dayalı tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19017, Karar No: 2013/18186, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/19017 E.  ,  2013/18186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucunda, davacıya ait araçta hasar oluştuğunu ve hasarın tespit ettirildiğini ileri sürerek, 4.865 TL. tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kabulü ile 4.865,00 TL. nın davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 249,22 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/112, Karar No: 2009/7983, Tarih: 13.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/112 E.  ,  2009/7983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İstanbul 4.İş Mahkemesi.nin 2006/850 E., 2008/390 K. sayılı alacak ilamına dayalı olarak ilamlı takip yapılmaktadır. İlamda her bir alacak kalemi için uygulanması gereken faiz oranları açıkça hüküm altına alınmıştır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık; alacak kalemlerine uygulanan işlemiş faiz tutarının denetlemeye imkan tanınmayacak şekilde belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Takip talebi ve icra emrinde istenilen faizlerin başlangıç tarihleri gösterilmekle beraber, faiz oranları gösterilmemiştir. Bu nedenle mahkemece gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak ilamda ve eki tavzih kararında hükmedilen faiz oranlarına göre, şikayet nedenlerinin de değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6524, Karar No: 2006/7914, Tarih: 22.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/6524 E.  ,  2006/7914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 22.05.2006 pzt.

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Davacı koca tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I-II) ile eylemli ayrılık sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. IV) davasının birlikte açıldığı ve davacı kocanın davasının reddine karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

A) Davacı kocanın eylemli ayrılık sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. IV) davasının koşulları kanıtlandığı halde davanın reddine karar verilmesi isabetli değildir.

Taraflar boşanma konusunda “nefes almadan” peşi sıra boşanma davası açmışlarsa da davaların tamamı reddedilmiştir. Kronolojik sıralama şöyledir;

-birinci boşanma davasının dava tarihi: 2.5.1997, ret kararının kesinleşme tarihi: 31.12.1998

-ikinci boşanma davasının dava tarihi:4.10.1999, ret kararının kesinleşme tarihi: 4.1.2002

-üçüncü boşanma davasının dava tarihi:11.6.2002, ret kararının kesinleşme tarihi: 25.7.2002

-dördüncü boşanma davasının dava tarihi:7.7.2003, ret kararının kesinleşme tarihi: 30.9.2003

-beşinci boşanma davasının dava tarihi: 3.12.2003, ret kararının kesinleşme tarihi:31.3.2004

Altıncı (=iş bu) boşanma davasının açılma tarihi ise: 4.1.2005 olup davacı koca daha önce reddedilen bütün davalara “dayanak dava” (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 386,dipnot:1418) olarak dayanmıştır.

Davacı koca tanıklarını dinletmiş davalı kadın ise tanık göstermesine rağmen dinlenmeden yargılama sona erdirilmiş verilen hüküm davacı koca tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kocanın tanıklarının anlatımı ile 1996 yılından beri tarafların ayrı yaşadıkları sabittir. Bu sebeple eylemli ayrılık sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. IV) davasının koşulları oluşmuştur.

B) Davalı kadının kendisine defalarca yapılan bildirime rağmen hastahanede tedavi gören kocasını aramadığı da sabit olmakla evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I-II) koşulları (GENÇCAN-Boşanma-2, s. 277-278) da gerçekleşmiştir.

Değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/14103, Karar No: 2016/9051, Tarih: 06.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14103 E.  ,  2016/9051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyaların iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2008'de evlendiklerini, şiddetli geçimsizlik nedeni ile davacının açtığı boşanma davasının derdest olduğunu, düğünde takılan takıların birlikte yaşadıkları kayınvalidesine teslim edildiğini, müvekkilinin kayınvalidesi tarafından evden kovulduğunu, üzerinde sadece giyseleri ile ailesine sığınmak zorunda kaldığını, ziynet eşyaları ve yatak odası takımının davalıda kaldığını belirterek; 5 adet 25'er gram 22 ayar bilezik, 3 adet çift burma 15 gramlık 22 ayar bilezik, 2 adet 3'lü burma 19 gramlık 22 ayar bilezik, 22 ayar 75-80 gram set takımı, 45 adet çeyrek altın ve 1.750 TL değerinde yatak odası takımının aynen, olmadığı takdirde bedelinin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçek olmadığını, davacının evden kovulmadığını, davacının zaman zaman ailesinin yanına gidip geldiğini,yatak odasını davalının aldığını, davalının düğünde 5 adet bilezik ve 1 takı seti taktığını, diğerlerini ise misafirlerin taktığını, takıların adet ve gramlarını hatırlamadığını, takılan altınları davacıya teslim ettiğini, takılan paraları ise ortak ihtiyaçları için bozdurduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile dava konusu ziynet eşyalarının 5 adet her biri 25 gram olan 22 ayar bilezik, 3 adet her biri 15 gramlık 22 ayar bilezik, 2 adet her biri 19 gramlık 22 ayar bilezik, 75 gram 22 ayar 1 adet set takımı, 45 adet çeyrek altının aynen iadesine, olmadığı taktirde bedeli olan 26.769,50 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine, yatak odası takımının aynen iadesi talebinin reddine, yatak odası bedeline yönelik talebin kısmen kabulü ile 325,74 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

-2-

Bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’nın 297. maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.