muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/39571, Karar No: 2022/2004, Tarih: 10.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/39571 E.  ,  2022/2004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyizlerinin incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 02.11.2014 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13208, Karar No: 2020/1425, Tarih: 22.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13208 E.  ,  2020/1425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi mahal mahkemesince itiraz niteliğinde kabul edilip itiraz mercii olan Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 10/12/2015 gün ve 2015/967 D. İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III- Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında hırsızlık ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazların incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2974, Karar No: 2023/6509, Tarih: 26.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/2974 E.  ,  2023/6509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 07.03.2023 - (ASIL KARAR 26.12.2019)

EK KARAR SAYISI : 2019/361 E., 2019/554 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2019/361 Esas, 2019/554 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/361 Esas, 2019/554 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2019/361 Esas, 2019/554 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 276 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince “ talebi kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanığın, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı da yasal süresinden sonra temyiz ettiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın yüzüne okunmadığına ve kendisine tebliğ edilmediğine, kardeşine yapılan tebligatın usulsüz olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, infazının durdurularak yeniden yargılanmak istediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, temyize konu 07.03.2023 tarihli ek kararının sanığa, 14.03.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve sanık tarafından 15.03.2023 tarihli dilekçe ile yasal süresi içerisinde temyiz talebinde bulunulmuş olduğu anlaşılmakla, Tebliğnamede ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

III. GEREKÇE

1.Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, temyize konu 07.03.2023 tarihli ek kararının sanığa, 14.03.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve sanık tarafından 15.03.2023 tarihli dilekçe ile yasal süresi içerisinde temyiz talebinde bulunulmuş olduğu anlaşılmakla, Tebliğnamede ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2.Sanığın yokluğunda verilip 17.01.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 20.08.2020, 06.02.2023 tarihlerinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2019/361 Esas, 2019/554 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8429, Karar No: 2012/12059, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8429 E.  ,  2012/12059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi raporunda ağaçların davacı idare tarafından kesilip götürüldüğü yolunda herhangi bir araştırma yapılıp, bu yönde deliller ortaya konulmadan sadece irtifaklı alana isabet etmesi nedeniyle ağaçlar için de bedele hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3939, Karar No: 2023/3963, Tarih: 10.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3939 E.  ,  2023/3963 K.**

**"İçtihat Metni"**

NCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI :

Taraflar arasında görülen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi Kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 23.12.2009 -15.10 2015 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında zorunlu ... sigortalısı olduğunun tespitini, bu talep kabul edilmediği takdirde ödenen primlerin isteğe bağlı sigortalılık olarak değerlendirilmesi gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince,

"Davanın kısmen kabulüne,

Davacının 23.12.2009 - 15.10.2015 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4b kapsamında zorunlu ... sigortalısı olduğuna dair talebinin reddine,

Ancak pirim ödemeleri dikkate alınarak davacının 06.07.2010- 26.05.2015 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b maddesi kapsamında isteğe bağlı ... sigortalısı olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içerisinde davalı Kurum vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince;

"İlk derece mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında;

"1- Ziraat Odasınca düzenlenen 23.12.2009 tarihli Muafiyet Belgesi, mahkemece yapılan araştırma ve düzenlenen bilirkişi raporu karşısında, mahkemece ... sigortalılığının tespitinin reddine ilişkin hüküm yerindedir.

2- Dosya kapsamından; davacının 06.07.2010 – 26.05.2015 tarihleri arasında prim ödemeleri olduğu sabit ise de mahkemece, yapılan prim ödemelerinin ne kadar süreyle isteğe bağlı sigortalılık süresine denk geldiği araştırılmaksızın ilk ve son prim ödeme günleri esas alınmak suretiyle karar verilmesi isabetsizdir.

2- Dosya kapsamından; davacının 06.07.2010 – 26.05.2015 tarihleri arasında prim ödemeleri olduğu sabit ise de mahkemece, yapılan prim ödemelerinin ne kadar süreyle isteğe bağlı sigortalılık süresine denk geldiği araştırılmaksızın ilk ve son prim ödeme günleri esas alınmak suretiyle karar verilmesi isabetsizdir.

Bu husus kurumdan sorularak gelen yazı cevabı ve oluşacak sonuca bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. " gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"Davanın kısmen kabul kısmen reddine,

Davacının 23.12.2009 -15.10.2015 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4b kapsamında zorunlu ... sigortalısı olduğuna dair talebinin reddine,

Ancak pirim ödemeleri dikkate alınarak davacının 06.07.2010 -31.05.2014 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b maddesi kapsamında isteğe bağlı ... sigortalısı olduğunun tespitine,

Fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, isteğe bağlı sigortalılığın kabulü için talep olması gerektiği, davacının kurumdan bu yönde bir talebinin olmadığı gibi düzenli prim ödemelerinin de bulunmadığı, davanın tümünün reddi gerektiği gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ödemiş olduğu sigorta primlerine göre sigortalılık statüsünün belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 296 ve 5510 sayılı ... Kanunu'nun ilgili madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3483, Karar No: 2013/12538, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3483 E.  ,  2013/12538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; 5237 sayılı TCK hükümlerinin sanık lehine olduğunun kabulüyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.12.2009 gün ve 2009/276 Esas, 2009/352 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, sanığın mağdureye bıçak göstererek tehdit edip, rızası dışında önce tanık ...'in daha sonra da onun bir tanıdığının evine götürdüğü ve mağdurenin buradan kaçarak kurtulduğu oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlandığı gözetilmeyip, teşebbüs aşamasında kaldığının kabulüyle cezası TCK.nın 35. maddesi ile indirilerek ve sanığın eylemini çocuğa karşı ve silahtan sayılan bıçakla gerçekleştirmiş olması karşısında, olayda birden fazla nitelikli hal bir arada gerçekleşmiş olduğu halde, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeyip, asgari hadden noksan ceza tayini ile bu şekilde hatalı yapılan uygulamalar nedeniyle lehe kanunun yanlış belirlenmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3959, Karar No: 2007/8582, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/3959 E.  ,  2007/8582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinden (6) adet fatura karşılığı toplam 6.035.535.940.TL tutarında inşaat malzemesi satın alıp, 4.500.000.000.TL ödediğini, bakiye alacağın tahsili için girişilen icra takibine itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan 2002 yılında muhtelif inşaat malzemeleri satın alıp, satın alınan malların bedellerini çeklerle (toplam 5.500.000.000.TL) ... Postanesi adına davalının banka hesabından ödediğini) borcun bu tutarda olduğunu bildirerek davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma taraf defterleri incelenerek düzenlenen bilirkişi raporu, bankanın 30.8.2002-30.9.2002 tarihleri arasında davalı yanca bildirilen hesapta hareket olmadığına ilişkin cevabi yazısı, toplanan delillere göre davacının kabul ettiği ödeme miktarı indirildikten sonra davalının kalan tutarda borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 1.535.53 YTL asıl alacağa takip tarihinden %60 oranını geçmeyecek şekilde avans faizi yürütülerek iptaline, takibin devamına hükmolunan tutarın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dıışnda kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalının icra takibine itirazında ve cevap dilekçesindeki ödeme savunması, teslim alındığını kabul ettiği mallara ilişkin olup, davaya konu 9.9.2002 tarih, 137181 nolu fatura ile 20.8.2002 tarih, 137165 nolu fatura ile ilgili malları almadığını savunmuştur.

Bu durumda ihtilaf konusu malların davalıya teslim edildiğinin kanıt yükü davacıdadır.

Öte yandan davalı aldığı malların bedelini çeklerle ödendiğini savunmuş ve buna ilişkin olarak banka kayıtlarına dayanmış olup, temyiz dilekçesine de banka müşteri ekstresini eklemiştir.

Mahkemece bu yönler üzerinde durulup yeterli araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan davalı aldığı malların bedelini çeklerle ödendiğini savunmuş ve buna ilişkin olarak banka kayıtlarına dayanmış olup, temyiz dilekçesine de banka müşteri ekstresini eklemiştir.

Mahkemece bu yönler üzerinde durulup yeterli araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 4.10.2007 gününde oybirliğiyel karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9121, Karar No: 2011/4688, Tarih: 12.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9121 E.  ,  2011/4688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın dava dışı sürücü yönetiminde iken meydana gelen tek taraflı trafik kazasında hasarlandığını, ihbara rağmen davalının hasarı ödemediğini belirterek 15.000 TL.nin ihbar tarihinden (25.11.2008) işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 11.2.2010tarihli oturumda aracın hurdasının müvekkilinde olduğunu beyan etmiştir.

Davalı vekili, poliçede sürücü şartı getirildiğini, sürücü olarak davacı ...'ın gösterildiğini, aracın münhasıran davacı tarafından kullanılması hususunda tarafların anlaştığını ve bu nedenle primde indirim yapıldığını, kabul anlamına gelmemek şartıyla aynı zamanda araç sürücüsünün alkollü olduğunu ve olayın mühhasıran alkolün etkisi altında gerçekleştiğini, bu halinde teminat dışında olduğunu, hasar miktarının fahiş olduğunu sürücü şartı nedeniyle eksik prim ödendiğinden tahakkuk eden primle alınması gereken prim oranına göre tazminattan indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 10.815 TL.nin 25.11.2008 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.