muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12902, Karar No: 2006/13218, Tarih: 16.11.2006

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4970, Karar No: 2011/55530, Tarih: 06.10.2011

**10. Ceza Dairesi         2011/4970 E.  ,  2011/55530 K.**

* UYUŞTURUCU MADDE TICARETI YAPMAK

* İLETIŞIMIN TESPITI ÇÖZÜM TUTANAKLARI

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 137

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 135

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: İLETİŞİMİN TESPİTİNE KONU GÖRÜŞMELERİN TÜRKÇEDEN BAŞKA BİR DİLDE OLMASI HALİNDE ÇÖZÜMÜN YETKİLİ VE YEMİNLİ BİLİR­KİŞİLER TARAFINDAN YAPILMASI, İLETİŞİMİN TESPİTİ ÇÖZÜM TUTANAK­LARININ SANIKLARA OKUNARAK DİYECEKLERİNİN SORULMASI GEREKTİĞİ GÖZETİLMELİDİR.

Yöntemine uygun tebligat yapılmasına rağmen gelen olmadığından dosya duruşmasız olarak incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü’nün 15.02.2010 tarihli ek Fezlekesi ile kapalı ve mühürlü zarf içerisinde sanıkların kullandığı tele­fonlara ilişkin olarak mahkemece verilen iletişim tespit kararlarına dayanılarak düzenlenen iletişim tespit tutanakları ve buna ilişkin CD’lerin gönderildiğinin belirtildiği, iddianamede ve Cumhuriyet savcısının mütalaasında ise adli ema­netin 2010/693 sırasında kayıtlı iletişim tespit çözüm tutanağı ve CD’lerin dosyada delil olarak saklanılmasına karar verilmesinin talep olunduğu, ancak dosyada 2010/693 sayılı emanet makbuzu, iletişim tespit çözüm tutanağı ve CD’lerin bulunmadığı, tespiti yapılan görüşmelerin çözümlerinin ardı ardına sıralanarak düzenlendiği 34 sayfadan ibaret bir tutanak bulunduğu görül­düğünden;

a) 2010/693 sayılı emanet makbuzunun aslı ya da bir örneği temin edilip burada belirtilen iletişim tespit çözüm tutanağı ve CD’ler ile çözüm tutanaklarının denetime imkan verecek şekilde dosyaya konulması,

b) Görüşmelerin Türkçeden başka bir dilde olup olmadığının belirlen­mesi, başka bir dilde ise çözümün yetkili bilirkişiler tarafından yapılıp ya­pılmadığı, yapıldı ise buna ilişkin bilirkişi yemin tutanakları temin edilip iletişim tespit çözüm tutanakları sanıklara okunarak diyecekleri sorulduktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumları ayrı ayrı tartışılıp saptanması gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle ye­rinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün CUMK’nın 321. mad­desi gereğince (BOZULMASINA), tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklama tarihine göre, sanık Fatih ve müdafiinin salıverilme talebinin reddine, 06.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17818, Karar No: 2013/3796, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17818 E.  ,  2013/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılardan ... Motorlu Araç. Şti. Vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalılardan ...'den satın aldığı aracın 07.09.2010 tarihinde birden durup çalışmadığını, araçta meydana gelen arızanın giderilmediğini ve bu arızanın gizli ayıp niteliğinde olduğunun tespit edildiğini, davalıların ihtara rağmen aracı ayıpsız yenisi ile değiştirilmediğini belirterek söz konusu aracın yenisi ile değiştirilmesini ve aracın kullanılmamasından doğan zararın tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, araçta meydana gelen arızanın imalat hatasından değil kullanımdan kaynaklandığını, davacının yaklaşık iki yıl sonra talepte bulunmasının iyi niyetle bağdaşmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia,cevap ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda araçta meydana gelen arıza nedeniyle aracın kullanımından doğan faydanın azalacağı, bu arızanın çıplak gözle tespitinin mümkün olmadığı,tamir edildikten sonra arızanın giderilmediği, söz konusu ayıbın gizli ayıp niteliğinde olduğu gerekçesiyle satıcı davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile aracın ayıpsız misli ile iadesine, diğer davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece yenisi ile değiştirilmesine karar verilen ... marka aracın davalılardan ... Türkiye Ltd.Şti. tarafından üretildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda davaya konu aracın üreticisi olan davalı ... şirketinin de satıcı olan diğer davalı şirketle birlikte müteselsilen sorumlu olduğu gözetilmeden mahkemece yazılı şekilde davalı ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı davacının ve davalı ... şirketinin diğer temyiz itirazlarının reddine,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2418, Karar No: 2015/1747, Tarih: 09.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2418 E.  ,  2015/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2012/535-2013/468

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan (annesi) F. Ç..'ın 1474 ada 2 parsel sayılı taşınmazını kızları olan davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan temlikin gerçek bir satış olmayıp mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, murisin muvazaalı işlem ile tek taşınmazını davalılara devrettiğini, sonrasında taşınmazı davalılardan almak için Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/53 esas sayılı dosyasında tapu iptali ve tescil davası açmış ise de, bu davadan da kızlarının telkiniyle feragat ettiğini ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı N.. S.., davacının Edirne Belediyesinde memur olarak çalıştığını, bir kısım borçlarının muris annesi ve babası tarafından taşınmaz satılarak ödendiğini,dava konusu taşınmazın da bu sebeple kendisi ve kardeşine satıldığını, rayiç bedeli üzerinden taşınmazın satın alındığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı N.. B.. ise, davanın derdestlik ve kesin hüküm nedeniyle reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece, Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/53 esas sayılı dosyasında davalı N.. B..'ın, bedel ödemeksizin taşınmazın tapuda devredildiği, satış bedeli olarak ödemeyi taahhüt ettikleri bedeli vermediklerini beyan ederek davayı kabul ettiği, tanık anlatımları uyarınca da taşınmazın satış yoluyla devredildiğinin kabulünün mümkün bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı N.. B.. ise, davanın derdestlik ve kesin hüküm nedeniyle reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece, Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/53 esas sayılı dosyasında davalı N.. B..'ın, bedel ödemeksizin taşınmazın tapuda devredildiği, satış bedeli olarak ödemeyi taahhüt ettikleri bedeli vermediklerini beyan ederek davayı kabul ettiği, tanık anlatımları uyarınca da taşınmazın satış yoluyla devredildiğinin kabulünün mümkün bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; muris F. Ç..'ın 1919 doğumlu olup, 08.09.2003 tarihinde öldüğü, geride davacı oğlu, davalı kızları ve dava dışı oğlu Erdoğan'ın mirasçı olarak kaldıkları, çekişme konusu taşınmazın murise aitken 1/2'şer paylı olarak ve 360.000.000 TL bedelle 04.10.1999 tarihinde satış suretiyle davalılara temlik ettiği, mahkemece yapılan uygulama sonucunda taşınmazın temlik tarihindeki değerinin 2.978.978.891,44 TL olarak saptandığı, öte yandan; Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/53 esas sayılı dosyasında, muris F. Ç..'ın 13.09.2000 tarihinde davalılar aleyhine tapu iptali ve tescil isteği ile dava açtığı, davalıların kendisini aldatarak 2 parsel sayılı taşınmazı çok düşük bir fiyata satın aldıklarını, ancak bedelini ödemediklerini, ölünceye kadar kendisine bakacaklarını söyledikleri halde bakmadıklarını ve üzerinde baskı kurduklarını ileri sürdüğü, davalı Nermin'in, annesine para ödemediklerini beyan ederek davayı kabul ettiği, öteki davalı Neriman'ın ise, davanın reddini savunarak kendisine teklif edilen yemini kabul ederek, taşınmazı satın aldıkları hususunda yemin eda ettiği, mahkemece davalı Neriman hakkındaki davanın reddine, öteki davalı N.. B.. hakkındaki davanın kabulüne karar verildiği, ancak karardan sonra murisin 06.05.2002 tarihli dilekçesi ile dava konusu taşınmazını gerçekten kızlarına sattığını belirterek davadan feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir anlatımla, yapılan temlikin sırf bedelsiz olması yeterli olmayıp, murisin mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla temliki yapmış olması gerekir.

Somut olayda; muris Fatma'nın ölünceye kadar davacı oğlu Hüseyin'in yanında kaldığı, aralarının iyi olduğu, mirasçılarından mal kaçırmak için bir sebebinin bulunmadığı, keza murisin Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/53 esas sayılı dosyasında davalılar aleyhine açtığı davada, çekişme konusu taşınmazı davalılara sattığını, davalıların kendisine ölünceye kadar bakacaklarını söyleyerek aldattıklarını ve 2 parsel sayılı taşınmazı çok düşük bir fiyata satın aldıklarını, ancak kendisine bakmadıkları gibi satış bedelini de ödemediklerini ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.

Bu durumda, murisin gerçek irade ve amacının mirasçılarından mal kaçırmak, onları miras hakkından yoksun bırakmak olmayıp satış olduğu, satış bedelinin ödenmemiş olmasının ise murisin bu yöndeki iradesini ortadan kaldıran bir durum olmadığı açıktır.

O halde, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Bu durumda, murisin gerçek irade ve amacının mirasçılarından mal kaçırmak, onları miras hakkından yoksun bırakmak olmayıp satış olduğu, satış bedelinin ödenmemiş olmasının ise murisin bu yöndeki iradesini ortadan kaldıran bir durum olmadığı açıktır.

O halde, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2861, Karar No: 2021/3570, Tarih: 12.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2861 E.  ,  2021/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriği itibarıyla temyiz isteminin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına, sanıkların temyiz istemlerinin ise mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla, bu hükümlere hasren yapılan temyiz incelemesinde;

1- Sanık ... hakkında “defter ve belge gizleme“ suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz kanun yoluna tabi olduğundan; sanığın temyiz isteminin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Sanıklar hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 22/11/2013 tarihli 2013/49227 Soruşturma ve 2013/20210 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açıldığı, ancak Gaziantep Vergi Dairesi Başkanlığı 1 No‘lu Rapor Değerlendirme Komisyonu‘nun 21/08/2013 tarihli ve 2013-226 sayılı komisyon mütalaasının yalnızca sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçuna ilişkin olduğu, bu itibarla sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan 213 sayılı VUK‘nin 367. maddesine göre usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı tespit edilmiş ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Sanık ... hakkında “defter ve belge gizleme“ suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

3- Sanık ... hakkında “defter ve belge gizleme“ suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Gaziantep Vergi Dairesi Başkanlığı 1 No‘lu Rapor Değerlendirme Komisyonu‘nun 21/08/2013 tarihli ve 2013-226 sayılı komisyon mütalaasının yalnızca sanık ... hakkında “defter ve belge gizleme“ suçuna yönelik olduğu; Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 22/11/2013 tarihli 2013/49227 Soruşturma ve 2013/20210 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa dışına çıkılarak sanık ... hakkında da “defter ve belge gizleme” suçundan kamu davası açıldığı, dosya içerisinde sanık hakkında bu suçtan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında “defter ve belge gizleme” suçundan dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6871, Karar No: 2023/4296, Tarih: 28.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/6871 E.  ,  2023/4296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/276 E., 2023/237 K.

DAVA TARİHİ : 17.01.1977

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı asıl tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 375 inci maddesinin ikinci fıkrası, 379 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 381 inci maddesinde yargılamanın iadesinin bir dava olduğu açıkça belirtilmektedir. Yargılamanın iadesi davası önceki davadan bağımsız, yeni bir dava niteliği taşımaktadır.

Davacının Ahlat Asliye Hukuk Mahkemesine hitaben yazdığı 10.10.2022 havale tarihli dilekçesi İlk Derece Mahkemesi tarafından yargılamanın iadesi talebi olarak kabul edilerek yeni bir esas numarası verilerek karar verildiğine göre kanun yolu ve inceleme görevi Bölge Adliye Mahkemelerine ait olduğundan, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iade edilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

Bu itibarla dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21564, Karar No: 2014/172, Tarih: 14.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/21564 E.  ,  2014/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yasal süresinde ileri sürülmemesi nedeniyle, sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Yakınanın duruşmadaki beyanına göre, olay günü işyerine yakın bir yerde otururken sanığın yanına gelip 20 TL istediği, parası olmadığını söylemesi üzerine sanığın dükkana geleceğini belirttiği, yakınanın namaza gittikten sonra iş yerine geldiğinde sanığın elinde bıçakla gelip para istediğini öğrendiği ve o sırada elinde bıçakla gelmesi üzerine yakınanın 20 TL verdiği ve sanığın olay yerinden 20 TL parayı alıp ayrıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.