muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9284, Karar No: 2024/1424, Tarih: 04.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9284 E.  ,  2024/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1910 E., 2021/497 K.

SUÇ : Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2019/406 Esas, 2020/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kardeşi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası, 63 üncü maddesi

uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mahsuba ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.02.2021 tarihli ve 2020/1910 Esas, 2021/497 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, eksik araştırmaya ve meşru savunma hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, eksik araştırmaya ve meşru savunma hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıkla katılanın kardeş oldukları, aralarında önceye dayalı araziden kaynaklı anlaşmazlık bulunduğu, bu sebeple kardeşlerin birbirleriyle konuşmadıkları, olay günü katılanın kendisine sanık tarafından gelen telefon çağrısını fark etmeyip sonradan sanığı aradığı, bu arama sırasında miras konusu arazi hissesinin satılması konusunda görüştükleri ancak tartışarak telefonu kapattıkları, ertesi gün katılanın ... ilçesinde işi olduğu için hazır gelmiş iken sanık ile arasındaki sorunları düzeltmek için sanıkla görüşmek istediği ve sanığı aradığı ancak sanığın telefona cevap vermediği, bu sefer katılanın ortak tanıdıkları tanık ...'u arayarak durumu sanığa iletmesini iş yerine geleceğini söylediği, yaklaşık 10 dakika sonra sanığın kendisini aradığı ve biraz sonra katılanın yanına geldiği, taraflar arasında başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın üzerinde taşıdığı bıçak ile katılanı göğüs sol yan karın boşluğundan, sol uyluk dış bölgesinden, sol uyluk alt arka bölgesinden ve sol bacak dış yan bölgesinden yaraladığı, katılanın kendisini kurtarmak amacıyla yola çıkarak durdurduğu yoldan geçen bir araç sürücüsünden yardım istediği, bu şekilde olay yerinden ayrıldığı, sanığın da katılanı kendi aracı ile bir süre takip ettiği, ancak katılanın jandarmaya gitmesi üzerine takibine devam etmediği, katılanın alınan adli muayene raporunda göğüs bölgesindeki yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturduğu, vücudunda kemik kırığı meydana getirdiği, kemik kırığının hayat fonksiyonuna etkisinin ikinci derecede olduğu, diğer yaralanmalarının ise yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebep olmadığı, her ne kadar sanık gerek soruşturma aşamasındaki beyanlarında gerek ise kovuşturma aşamasındaki beyanlarında üzerine atılı bulunan kardeşine yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlamasını kabul etmemiş ise de; sanığın inkar içeren savunmalarına dosya kapsamında mevcut bulunan katılanın aşamalardaki beyanları nazara alındığında mahkemesince itibar edilmediği, sanığın söz konusu savunmalarının tamamıyla suçtan kurtulmaya matuf ve hayatın olağan akışına aykırı mahiyette olduğu kanaatine varıldığı, katılanın aşamalardaki iddia ve beyanlarının dosyada mevcut adli tıp kurumu raporuyla doğrulandığı buna rağmen, sanığın aşamalardaki beyanlarının ise dosyada mevcut tanık beyanları ile ve olayın oluşu ile örtüşmediği ve farklı nitelikte olduğu, sanığın savunmasının aksine,

dosyanın oluşu ile örtüşür mahiyetteki katılanın aşamalardaki beyanlarından anlaşıldığı üzere sanığın başlayan tartışma neticesinde katılanın öldürücü bölgelerine ve diğer bölgelerine birden fazla kez bıçak darbesi vurduğu, sanığın aşamalardaki ifadeleri ve savunmalarının tamamen tutarsız, hayatın olağan akışına aykırı ve dosyanın oluşuna ve delil durumuna aykırı mahiyette olduğu, bu suretle alınan sanık savunması, katılan beyanı, doktor raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın arasında arazi nedeniyle husumet bulunan katılanı birden fazla bıçak darbesi ile yaralayarak olay yerinden kaçtığı katılanın oradan geçenlerden yardım istemesi üzerine bir süre daha katılanı takip ettiği şeklinde gerçekleşen somut olayda sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, darbe sayısı, yara yerleri ve yaralanmanın öldürücü nitelikte olması, kullanılan silahın elverişliliği ile sanıkla katılan arasında önceye dayalı husumetin varlığı birlikte dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu kabul edilmekle sanığın sübut bulan eylemine uyan kardeşini kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar vermek gerektiği değerlendirilerek buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, tanık beyanı, katılan hakkında Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24/01/2020 tarihli raporu, yazı cevapları, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararında eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Sanık savunması, tanık beyanı, katılan hakkında Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24/01/2020 tarihli raporu, yazı cevapları, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararında eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın ele geçirilemeyen bıçakla arasında arazi nedeniyle husumet bulunan katılanın öldürücü bölgesine ve diğer bölgelerine toplam dört kez bıçak darbesi vurduğu, katılanın oradan geçenlerden yardım istemesi üzerine bir süre daha katılanı takip ettiği, katılanın göğüs sol yan karın boşluğunda tanımlanan yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturduğu, vücudunda kemik kırığı meydana getirdiği, kemik kırığının hayat fonksiyonuna etkisinin ikinci derecede olduğu, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, darbe sayısı, yara yerleri ve yaralanmanın öldürücü nitelikte olması, kullanılan silahın elverişliliği ile sanıkla katılan arasında önceye dayalı husumetin varlığı birlikte dikkate alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.02.2021 tarihli ve 2020/1910 Esas, 2021/497 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, eleştiriye ilişkin karşı oy dışında, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bodrum Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bodrum Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ...'in katılan ...'ı bıçakla yaraladığı iddiasıyla hakkında açılan Kamu davasında yerel mahkeme tarafından sanığın katılana karşı eyleminin kasten adam öldürmeye teşebbüs olduğu kabul edilmiş bu karar BAM Ceza Dairesi tarafından da onanmıştır, dosya kapsamına göre sanığın katılana toplam 4 adet bıçak darbesi vurduğu, bu darbelerden bir tanesinin batın sol yanında batına nafiz ve açık kosto kırığı oluşturan, hayati tehlike geçirmesine ve ikinci derecede kemik kırığı oluşmasına neden olduğu, bunun dışında yine sanığın katılana sol ön kol, sol uyluk, sol bacaktan 3 ayrı bıçak darbesi daha vurduğu, olaydan sonra sanığın olay mahallinden ayrıldığı sabit olup, yerel mahkemenin kabulüne göre sanık katılanı bıçaklamasından sonra katılanın kendisini kurtarmak amacıyla yoldan geçen bir aracı durdurup sürücüsünden yardım istediği ve bu araca binerek olay yerinden ayrıldığı, sanığında katılanı kendi aracıyla bir süre takip ettiği ve ancak katılanın bulunduğu aracın jandarmaya gitmesi üzerine takibine devam etmediği olayda katılana vurulan bıçak darbesi sayısı sanığın eylemine devam etmesine çalışmasına rağmen katılanın olay yerinden geçen bir araca binerek olay yerinden uzaklaşmasına rağmen sanığın aracıyla katılanın peşinden takip edip katılanın aracının jandarmaya gitmesi nedeniyle bulunduğu aracın peşini bıraktığı dikkate alındığında Türk Ceza Kanunu 35 maddesinde zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte düzenlendiğinden sanıktan katılana yönelen zararın ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak Türk Ceza Kanunu 35 inci maddesinde öngörülen 13 ile 20 yıl arasında bir ceza makasında belirlenmesi gerekeceği Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre hayati tehlikeye geçirilmesi halinde makul seviye olan 16 yıl 6 aylık bir ceza verilmesi gerekirken sanığın eylemine devam etmesine engel hali olup

katılanın kaçması üzerine sanığın eylemlerine son vermeyip takibe devam ettiği gözetilerek asgari bu seviyeden bir ceza (16 yıl 6 ay) verilmesi gerekirken 14 yıl gibi daire uygulamalarımıza aykırı bir cezanın Dairemizce yerleşik içtihatları doğrultusunda eleştirilerek onanması gerekirken 14 yıllık cezanın doğru olduğu anlamına gelecek şekilde doğrudan onanması yönündeki Dairemizin yerleşik içtihatlarına aykırı çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/4448, Karar No: 2023/5420, Tarih: 20.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4448 E.  ,  2023/5420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/65 E., 2015/23 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/65 Esas, 2015/23 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, dördüncü, altıncı fıkraları, 31 ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) müdafiinin temyizi nitelikli istismar suçunu oluşturduğuna dair şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, eylemin cebirle gerçekleştirilmediğine, darp cebir izi bulunmadığına, SSÇ hakkında düzenlenen raporun yetersiz olduğuna, çocuklara özgü güvenlik ve sağlık tedbirlerine hükmedilmesine, hükmün SSÇ lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "Suça sürüklenen çocuğun savunması, katılan ve müşteki beyanları, kimlik ve adres tutanağı, muhafaza altına alma tutanağı, olay yakalama tutanağı, adli raporlar, adli görüşme değerlendirme raporu, hastane raporları, uzmanlık raporu, sosyal inceleme raporu, Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

Mağdur ... ile SSÇ ...'nin amca çocukları olduğu, mağdurun olay günü aynı zamanda ...'nin kardeşi olan küçük kuzenini okula götürmek için SSÇ'nin evine gittiği, kapıyı açan SSÇ'nin evde yalnız olduğunu fakat mağduru bu konuda yanılttığı,mağdurun çocuk izleme merkezinde verdiği 17/02/2014 tarihli beyanına göre SSÇnin mağdurun ağzını kapatıp boynundan sürükleyerek içeri götürüp yatağa yüzüstü yatırdığı, pantolonunu ve kilodunu dizlerine kadar indirdiği,SSÇ'nin cinsel organını çıkartıp mağdurun anüsüne soktuğu, acı hisseden mağdurun SSÇ'nin elini ısırıp elinden kurtulduğu,evden dışarı çıktığında annesiyle karşılaştığı ve ona başına gelenler anlattığı, bu şekilde meydana gelen olay nedeniyle mahkememizde kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Ssç'nin soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde; olay günü mağdurun evlerine gelip kardeşi ...'i sorduğunu, ...'in evde olmadığını söylediği halde mağdurun eve girdiğini, birlikte bilgisayar başında oynarken mağdurun cinsel organına dokunup kendisini tahrik ettiğini, sinirlenip mağdura tokat attığını, pantolonunu indirip penisini mağdurun makatına soktuğunu, ilişki bittikten sonra mağdurun evden ayrıldığını beyan etmiş, sorguda bu beyanının doğru olduğunu ifade etmekle yetinmiştir. Yargılama aşamasında duruşmada ise verdiği önceki beyanlarının aksine mağdura tecavüz etmek istediğini fakat yapmadığını, mağdurun ailesiyle her hangi bir husumetlerinin olmadığını belirterek beraatini talep etmiştir.

Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı yasa ile değişen TCK 103 nedeniyle suçun sabit olması halinde SSÇ hakkında lehe-aleyhe kanun değerlendirmesi yapılması gerekeceğinden mağdur hakkında Adli Tıp Kurumundan ruh sağlığına ilişkin rapor düzenlemesi istenmiş, mağdurun muayenesi sonucunda düzenlenen 6. Ihtisas Kuruluna ait 03.12.2014 tarihli raporda mağdurun olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı, söz konusu fiile ruhsal yönden mukavemet edemeyeceği, beyanlarına itibar edilebileceği, bu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu yönünde tespitlerde bulunulmuştur.

Mağdurdan alınan sürüntü örneğinin SSÇ den alınan kan örneği ile genotip olarak uyumlu olduğu ve olay sonrası el konulan mağdurun külotu üzerinde bulunan sıvıda mağdur ve SSÇ'nin kan örneklerinin karışık olarak bulunduğuna dair Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 03/04/2014 tarihli uzmanlık raporu ile her aşamada birbiriyle örtüşen mağdur beyanı, hazırlık aşamasında olayın hemen sonrası alınan iki ayrı savunmada mağdur beyanını doğrulayan sanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mağdurun üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği kanaatine mahkememizce ulaşılmıştır.

Bununla birlikte SSÇ hakkında alınan 07/04/2014 tarihli sosyal inceleme raporunda 'SSÇ'nin yaşı itibariyle bu tip eylemlerin neden ve sonuçlarını kavraması gerektiği, ancak görüşmeler sırasında gözlemler ön plana alındığında yaptığı eylemlerin suç olduğunu bilmediği, düşünmeden hareket ettiği ve ergenlik döneminde olması cinselliği keşfetme duygusu ile kontrol yetisini kaybetmiş olması durumunda sağlıklı bir değerlendirmede bulunmamasını olası bir durum' olduğu tespitlerine yer verilmiş olsa da, SSÇ'nin olay tarihinde 15 yaşının içinde olması, eylemin suçun nitelikli hali olan organ sokma şeklinde meydana gelmiş olması nedeniyle cinselliği keşfetmenin ötesinde, SSÇ'nin eylemi bilerek ve isteyerek tamamen iradesi kapsamında gerçekleşen bir durum olduğu mahkememizce görülmüştür.Ayrıca SSÇ hakkında yaşı nedeniyle sosyal inceleme raporu düzenlenmesinin zorunlu olmasının yanında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2-3. maddesinin, suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığını takdir yetkisini mahkemelere verdiği hususu dikkate alındığında yargılama sonucunda yaş gurubu (12-15) itibariyle üst sınırda bulunan SSÇ'nin bu suçun sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olduğuna mahkememiz kanaat getirmiştir.

SSÇ'nin aşamalarda ikrar içeren savunmaları ile eylemin işlendiğine dair maddi olgular içeren kriminal incelemeler birlikte değerlendirildiğinde olay tarihinde 10 yaşında olan mağdurun kuzeni olan SSÇ'nin evine gittiği, evde yalnız olan SSÇ'nin mağduru zorla yüzüstü yatağa yatırdığı, anal yoldan ilişkiye girdiği, mağdurun SSÇ'nin elini ısırarak evden kaçıp kurtulduğu şeklinde meydana gelen olayda SSÇ'nin üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği kanaatine mahkememizce varılmıştır.6545 sayılı yasa ile değişikliğe uğrayan TCK 103 maddesinin SSÇ hakkında uygulanması halinde de TCK 31/2-son cümle gereği sonuç ceza yine aynı olacağından suçun işlendiği zaman yürürlükte olan madde hükümlerine göre hüküm vermek gerekmiştir." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/65 Esas, 2015/23 Karar sayılı kararı suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2782, Karar No: 2010/11205, Tarih: 14.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/2782 E.  ,  2010/11205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat, temyiz talebinin reddi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK. nun 232/6 maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup;şikayetçi vekilinin yokluğunda verilen 08.05.2008 gün ve 2003/1262 esas,2008/152 sayılı temyiz talebinin reddi kararında yasa yolu ,süresi,başvurulacak mercii ve yasa yoluna başvuru süresinin başlangıcı gösterilmediğinden tebliğnamedeki süre yönünden red isteyen düşünceye iştirak edilmeyip temyizin süresinde olduğu kabul edilerek incelenerek gereği görüşüldü:

Şikayetçi vekili Avukat ...’a 23.06.2004 günlü oturumun tebligat adresinde 05.03.2004 günü bizzat tebliğ edilerek bildirildiği,adı geçenin 23.06.2004 tarihli dilekçesi ile yeni duruşma gününü kalemden öğreneceği şerhi ile mazeret dilekçesi ibraz edip sonraki oturumlara katılmadığı gibi katılma talebini havi dilekçe ve belgede sunmadığı anlaşılmakla;temyiz isteminin katılan sıfatını kazanmaması nedeniyle reddi gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin katılan sıfatını kazandıklarına,temyize hakları bulunduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 08.05.2008 gün ve 2003/1262 esas, 2008/152 sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2449, Karar No: 2016/1964, Tarih: 08.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/2449 E.  ,  2016/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5448, Karar No: 2010/10183, Tarih: 25.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5448 E.  ,  2010/10183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek duyulan davalı alacaklı banka ile borçlu arasında imzalanmış kredi sözleşmesinin okunaklı ve onaylı örneğinin davalı bankadan istenilerek ve borçlu Mehmet Küçükuzun‘un açık kimliği ve varsa TC kimlik numarası da belirtilerek (Vergi idaresinin 13.03.2010 tarihli yazısında belirtilen şekilde) vergi ve Bağ-kur kaydı bulunup bulunmadığı ilgili birimlerden sorularak alınan cevapların eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 25.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.