muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1744, Karar No: 2018/6524, Tarih: 28.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/1744 E.  ,  2018/6524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davaya konu S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi üyesi olduğunu ve geçici bir süre yönetim kurulu üyeliği yapmış olduğunu, kooperatifin halen mevcut olduğunu ve müvekkilinin yönetici konumunda olmadığını, yönetim kurulunun mevcut malları borçları ödememek için kaçırdıklarını, müvekkilinin ... Vergi Dairesi Başkanlığı aleyhine ... 1.Vergi Mahkemesi'nin 2012/34 E. sayılı dosyasıyla takibe itiraz ettiğini, ancak müvekkilinin yasal süresi içinde itiraz etmediği gerekçesiyle davasının reddedildiğini belirterek, dava konusu ödeme emirleri ile ilişkili 30 adet 5.685,74 TL davalıya borcu olmadığının tespitine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,davanın yasal sürede açılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava davalı Vergi Dairesinin vergi tahsil işlemi için davacıya gönderdiği ödeme emirleri nedeniyle açılmıştır. Bu işlemin idarenin idari yetkisi çerçevesinde yapıldığı, bu iş- lemin hukuka aykırılığının denetim yerinin idari yargı olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığa genel mahkemelerde ba- kılamayacağından ve görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece davanın HMK.nın 114/1-c maddesi gereğince görev- sizlik nedeniyle HMK.nın 115/2. maddesi gereğince dava şartı

yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13722, Karar No: 2012/20837, Tarih: 14.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/13722 E.  ,  2012/20837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.02.2010 gün ve 2008/223-2010/29 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.06.2012 gün ve 2010/9053-2012/10275 sayılı kararı aleyhinde davalı (k.davacı) vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin spor giysileri, spor malzemeleri ve spor ayakkabıları alanında uzun yıllardır imalat, gerek bizzat gerek yetkili temsilciler vasıtasıyla Dünya çapında üretim, pazarlama ve satış yapan, bu alanda çok tanınmış firmalar olduğunu, davalı şirketin İlkbahar 2002 kataloğunda yer alan ve davalı tarafından ithal edilerek piyasaya sürülen 316 kod no'lu spor ayakkabının davacılara ait marka ve tasarımları taşıyan ve davacıların İlkbahar-Yaz 2001, 2002 ve Sonbahar-Kış 2001 kataloglarında yer verdiği "Hypnotize M" model spor ayakkabılarının birebir aynısı olduğunu, davalı eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek ıslah dilekçesi ile birlikte şimdilik 30.000.000.000 TL maddi, 10.000.000.000 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davalı eyleminin haksız rekabet olduğunun tespit ve men'ine, davalı ayakkabılarının toplatılarak imhasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı (karşı davacı) vekili asıl davanın reddini, karşı dava ile de, dava dilekçesinde müvekkiline isnat edilen eylemlerin gerçek olmadığını, dava dilekçesinde yer alan ifadelerin müvekkili şirket ve ürünlerini küçültücü olduğunu ileri sürerek, şimdilik 1.000.000.000 TL maddi, 1.000.000.000 TL manevi tazminatın tahsilini, karşı davalılar eyleminin haksız rekabet olduğunun tespitini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/9053 E, 2012/10275 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı (k.davacı) vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı (k.davacı) vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/9053 E, 2012/10275 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı (k.davacı) vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı (k.davacı) vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı (k.davacı) vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16105, Karar No: 2023/1758, Tarih: 04.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/16105 E.  ,  2023/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

Sanığın 05.05.2022 tarihli temyiz isteminin, sürenin son gününün resmi tatile rastlaması nedeniyle yasal süresinde olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2011 tarihli ve 2011/1341 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın gece vakti katılanlara ait evin koridor kısmına rızaya aykırı olarak girmek suretiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2013 tarihli ve 2011/462 Esas, 2013/367 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, TCK'nın 116/4 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2013 tarihli ve 2011/462 Esas, 2013/367 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/17071 Esas, 2016/3014 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eksik araştırma sonucu karar verilmesi nedenine dayanılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2017 tarihli ve 2016/142 Esas, 2017/187 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, TCK'nın 116/4 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. İhbar üzerine ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2012/39 Esas, 2022/317 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, TCK'nın 116/4, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmek suretiyle hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.12.2022 tarihli ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.12.2022 tarihli ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; olay yeri tespit tutanağı, bu tutanağı doğrulayan katılanların anlatımları ve tutanak tanıklarının beyanları dikkate alınarak; sanığın olay günü gece vakti saat 02.00 sıralarında kiracısı olan katılanların ikametinin hol kısmına kendince haklı mazaret üreterek girdiği kabulüyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Katılanlar aşamalarda; olay günü gece vakti saat 02.00-03.00 sıralarında; ev sahipleri olan sanığı kendilerine ait ikametin salon kapısı önünde dururken gördüklerini, sanığın evin hol kısmına kömürlüğün camına takılı vaziyetteki suntayı kırdıktan sonra açılan camı kullanmak suretiyle girdiğini tespit ettiklerini beyan ederek şikâyetçi olmuşlardır.

3. 28.08.2011 tarihli görgü tespit tutanağında; olayın dairenin müştemilatında kalan kiracıların ikametinde gerçekleştiği, giriş çıkış yapılan bahçe kapısının asma kilit ile kilitli olduğu, ikamete girildiği iddia edilen pencerenin bir kısmının ince sunta ve ayrıca içeriden bez perde ile kapatılmış durumda olduğu, ancak perdenin yerinden çıkmış olduğunun görüldüğü, penceresi açık olan yerin ikametin içi ile direkt olarak kapısız şekilde bağlantılı durumda kömürlük olarak belirtildiği anlaşılmıştır.

4. Tutanak tanığı ... bozma sonrası mahkemede; bahsi geçen pencerenin yalnızca bir kısmının sunta ile kapalı olduğunu, diğer kısmının da perde benzeri bez ile kapatıldığını ancak; bu bezin yerinden çıkmış olduğunu gördüklerini, suntanın kırılmış veyahut da sökülmüş olduğu konusunda bulgularının olmadığını, ancak açık olan yerdeki perdenin yırtıldığını tespit ettiklerini ve şahsın perdeyi içeriye doğru ittiği esnada çiviye takılı perdenin yırtılması sonucu ikamete girdiğini değerlendirdiklerini belirtmiştir.

5. Sanık aşamalarda; olay günü gece vakti kiracıları olan katılanlar ile konuşurken eşyaların toplanmış olduğunu görüp, televizyon ve çamaşır makinesini götürmemelerini söylediğini, akabinde de kapıdan içeriye girerek televizyonunu aldığını; katılanların ikametine bahsedilen şekilde girmediğini savunarak atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.06.2017 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 22.06.2020 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.06.2017 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 22.06.2020 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanların aşamalardaki anlatımları, görgü tespit tutanağı, tutanak tanığının beyanı ve sanığın savunmasının içeriği birarada değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/39 Esas, 2022/317 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3260, Karar No: 2013/15893, Tarih: 06.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3260 E.  ,  2013/15893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.09.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.06.2013(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5655, Karar No: 2011/8307, Tarih: 14.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5655 E.  ,  2011/8307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2009

Taraflar arasındaki davadan dolayı  Büyükçekmece  3.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen  24.03.2009 gün ve 2004/1726-2009/332 sayılı  hükmün Bozulmasına ilişkin olan 21.6.2010 gün ve  5092-7297 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü: Dava ve birleşen davalar, tapu iptali ve kayıt terkini, Elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkin olup, önceden yerel mahkemece kurulan hükmün temyizi üzerine, “ dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespiti ile dava tarihi arasında 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse davalıların tüm, davacı hazinenin öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine, Ancak, hemen belirtilmelidir ki; her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Dava tarihinde davasında haklı olan bir tarafın, davanın devamı sırasında yürürlüğe giren bir yasa hükmü veya çıkartılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davasında haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı aksine somut olayda olduğu gibi 28.05.1997 tarihli, 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın bir bölümünün, tanımı 3621 sayılı Kıyı Kanunun 4. maddesinde yapılan kıyıda kaldığı belirlendiğine göre maktu harçla beraber yargılama giderlerinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerekeceği tartışmasızdır. Ne varki; mahkemece anılan ilkeler göz ardı edilmek suretiyle yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden davacı hazinenin sorumlu tutulması isabetsizdir” gerekçesiyle bozulması üzerine, bozma ilamına karşı karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Gerçekten de, işin esası bakımından 5841 sayılı yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak, anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih, 2009/31 esas, 2011/77 karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz resmi gazetede yayımlanmadığı için bu defa aynı tarih, aynı esas ve 2011/27 karar ile iptal hükmünün eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, işin esası bakımından 5841 sayılı yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak, anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih, 2009/31 esas, 2011/77 karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz resmi gazetede yayımlanmadığı için bu defa aynı tarih, aynı esas ve 2011/27 karar ile iptal hükmünün eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse de, Anayasa mahkemesinin anılan kararı nedeniyle işin esasının 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır. Öte yandan, yargılama sırasında yürürlüğe giren 11.1.2011 tarih 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle değişik 3402 Sayılı Yasanın 36/A.maddesindeki  "... Yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği" hükmü getirtilmiştir.

Hal böyle olunca; anılan içtihadı birleştirme kararı ve yasal düzenlemeler doğrultusunda karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacı hazinenin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 440. maddesi gereğince kabulüne, dairenin 21.06.2010 tarih, 2010/5092 Esas, 2010/7297 Karar, sayılı bozma kararının Ortadan Kaldırılmasına, Mahkemenin 24.03.2009 tarih, 2004/1726 Esas, 2009/332 Karar sayılı kararının açıklanan bu nedenlerle, HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  14.7.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10242, Karar No: 2025/5793, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10242 E.  ,  2025/5793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1909 Esas, 2024/1661 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/456 Esas, 2024/207 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kamulaştırma bedelinin verilen süreler içerisinde depo edilmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, ..., ... Mahallesi 41582 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafın cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kamulaştırma bedelinin verilen süreler içerisinde depo edilmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; belediyelere genel bütçeden gelen payın her ayın son günü yatırılması sebebiyle bedelin depo edilemediğini, yakın tarihli Yargıtay kararlarında usul ekonomisi gözetilerek davalı tarafın işin esasına girilerek karar verilmesini isteyip istemediğine ilişkin beyanı alınmak suretiyle karar verilmesi yönünde hükmün bozulduğunu, kamu yararı ve usul ekonomisi gözetilerek kararın bozulmasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç