muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6110, Karar No: 2011/88, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6110 E.  ,  2011/88 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 15. maddesi uyarınca bilirkişi kurulunun üçü odalar listesinden, ikisi de idare kurulu listesinden seçilecek olan beş kişiden oluşturulması gerektiği dikkate alınmadan üç kişilik bilirkişi kurulunun düzenlediği rapora dayalı olarak karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre, kapama karışık meyve bahçelerinin ağaçların cinslerine göre İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilecek olan dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatı resmi verileri esas alınmak suretiyle elde edilebilecek net gelir üzerinden değerinin belirlenmesi gerekirken ağaç başına veriler üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

3-Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesinin (i) bendi uyarınca taşınmazın salt zemin değerine objektif artış oranı uygulanması gerekirken taşınmazın zemini üzerinde yer alan yapı için belirlenen değerin zemin için belirlenen değere eklenmesi, bunun üzerine objektif artırım uygulanması suretiyle arazi m² değerinin ve dolayısıyla irtifak bedelinin yüksek belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğünden dava konusu taşınmazın zemini üzerinde bulunan meyve ağaçlarının dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatına ilişkin resmi veri listelerinin dosyaya getirtilmesinden sonra yasa hükümlerine uygun olarak beş kişilik yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulup inceleme yapılarak rapor alınmalı, raporun resmi verilere ve bozma ilamına uygunluğu da denetlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21357, Karar No: 2012/33772, Tarih: 20.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21357 E.  ,  2012/33772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı banka tarafından borçlu şirket aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan takip sonucu, borçluya ait 1026 parsel sayılı “fabrika tesisleri ve binası” nitelikli taşınmaz 20.06.2011 tarihli ihalede alacağa mahsuben alacaklı bankaya ihale edilmiştir. Borçlu vekillerinin süresinde açtıkları ihalenin feshi davası sonucunda; mahkemece, makine mühendisi bilirkişi tarafından maddi hata nedeniyle %18 oranındaki mükerrer KDV’nin düşülerek düzenlenen ek raporun taraflara tebliğ edilmediği ve ihaleden önce alacaklı banka ile .....A.Ş. arasında yapılan 17.06.2011 tarihli protokolün ihaleye fesat karıştırılması niteliğinde bir sözleşme olduğu gerekçesiyle ihale feshedilmiştir.

Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2009/300 E. – 2010/327 K.sayılı kesin kararı ile söz konusu taşınmaza 39.444.062,31 TL olarak değer biçilmiş ve bu değere göre icra müdürlüğünce gerekli ilanlar yapılarak taşınmazın 27.07.2010 ve 06.08.2010 tarihlerinde satışına karar verilmiştir. Borçlu şirket vekili, 20.07.2010 tarihinde icra mahkemesine başvurarak şartname ve satış ilanında makinelerin ve elektrik tesisatının muhammen bedellerinin KDV’siz ilan edilmesi gerekirken KDV dahil olarak hesaplanmasının yanlış olduğunu ileri sürerek satışın durdurulmasını istemiş, Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi 2010/486 E. – 2010/603 K.sayılı kararı ile mevcut ilanın iki kez KDV ödenmesinin yolunu açacağı, ileride ihalenin feshi sebebi yapılabileceği gerekçesi ile satışı durdurmuştur. Bu karar üzerine icra müdürlüğünce makine bilirkişisinden %18 KDV düşülerek raporun tavzihi istenmiş, bilirkişinin 18.04.2011 tarihli ek raporu ile taşınmazın toplam muhammen bedeli 37.261.331 TL olarak tespit edilip, bu değer üzerinden satışa çıkarılmıştır. Borçlu vekillerinin, icra müdürünün mahkeme kararı ile kesinleşen kıymet takdirini değiştiremeyeceği yönündeki şikayetleri nedeniyle satışın durdurulmasına yönelik  talepleri, Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2011/372 E. – 569 K. ve 2011/388E -588 K. sayılı kararları ile reddedilmiştir.

İhaleden evvel kesinleşen olaylarla ilgili olarak ihaleden sonra bu nedenlere dayalı olarak ihalenin feshi istenemez. İcra müdürlüğünce kıymet takdir raporunda yapılan %18 KDV’ye ilişkin tavzihin, borçlunun talebi ve Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2010/486-603 sayılı kararı neticesinde yapıldığının anlaşılması karşısında; bu hususun ihalenin feshi sebebi olarak borçlu tarafından ileri sürülmesi, hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olup, buna dayalı olarak ihale feshedilemez. Dolayısıyla mahkemenin bu yöne ilişkin fesih gerekçesi yerinde değildir.

Fesat olgusunun değerlendirilmesinde:

Açık artırma yolu ile yapılan satışlarda; artırma öncesi yapılan işlemler sırasında veya artırma işlemi sırasında, artırmanın usulüne uygun bir biçimde ilerlemesini engelleyen olumsuz davranışlar söz konusu olursa, artırmaya fesat karıştırıldığından söz edilebilir. Bir başka anlatımla açık artırmanın, kanun koyucu tarafından öngörülen usulde yapılmasını ve bu doğrultuda ihale kararı verilmesini etkileyen durum ve davranışlar fesat olarak nitelendirilebilir. Yine doktrinde; artırmaya katılanların gerçek isteklerine uygun ve özgür iradelerini açıklamalarını hukuka ve ahlaka aykırı tertiplerle önlemek veya artırma sonunda elde edilmesi amaç olan en elverişli bedelin ortaya çıkmasına engel olmak veya malın gerçek değerinden daha yüksek fiyat sağlamak amacıyla dürüstlük kurallarına aykırı olarak yapılan davranışlar fesat olarak nitelendirilmektedir.

Alacaklı banka ile üçüncü kişi .... AŞ. arasında ihaleden önce 17.06.2011 tarihinde yapılan protokolün;

\*3.2.maddesinde; ...parselin 22.480.000 TL’sine kadar banka tarafından alacağa mahsuben alınması halinde üçüncü şahsa satılacağı,

\*3.3.maddesinde; belirtilen artırım miktarının üzerinde başkaca ihaleye katılan gerçek veya tüzel kişiler olursa artırım yapılmayacağı,

\*3.8.maddesinde; ihalenin kesinleşmesi halinde ve taşınmazın banka adına tescil edildiği tarihten itibaren 10 gün içerisinde bakiye taşınmaz satış bedelinin .....A.Ş. tarafından ödeneceği hükme bağlanmıştır.

Alacaklı banka ile üçüncü kişi.... A.Ş. arasında yapılmış olan 17.06.2011 tarihli bu protokol, sadece tarafları bağlayan, sözleşme tarafları dışında, ihaleye katılmayı düşünen diğer muhtemel taliplilere, borçluya ve ihale makamına etkisi olmayan bir sözleşmedir. Kaldı ki; bu anlaşmadan üçüncü kişilerin haberdar olduğu ve bundan etkilenerek artırmaya katılmaktan vazgeçtiklerine ilişkin dosyada hiçbir delil bulunmamaktadır. Dolayısıyla protokolün, ihalenin olağan akışına müdahale niyeti ve iradesini taşımadığı, aksine daha fazla pey süren kişilerin olabileceği ihtimalinin baştan kabul edildiği (protokolün 3.3.maddesi) anlaşıldığından mahkemenin fesat olgusuna ilişkin gerekçesi de doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece ihalenin feshi isteminin reddi yerine yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

O halde mahkemece ihalenin feshi isteminin reddi yerine yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1932, Karar No: 2014/14798, Tarih: 23.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1932 E.  ,  2014/14798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmünün incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar..,...,...,....,....,.... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelemesinde;

Sanıkların eylemlerinin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabulü ile mahkûmiyet ve hükümlerin açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmesi karşısında, gerekmediği halde ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da beraat hükümleri kurulması,

Sanıklar ... ve .... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıkların eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki kabulü ile mahkûmiyet ve hükümlerin açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmesi karşısında, gerekmediği halde ayrıca çocuğun nitelikli cinsel istismarından beraat hükümleri kurulması,

Sanıklar ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Tüm dosya içeriğine göre mağdure ile sanık ...'un bir hafta süre ile Konya'da ...'a ait evde, bir aydan fazla bir süre ile de Muğla'da ...'un evinde kalıp bu evlerde birden çok kez rıza ile ilişkiye girmeleri karşısında, sanıkların TCK.nın 104/1, 43 ve 39. maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde beraatlarine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/383, Karar No: 2015/17326, Tarih: 13.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/383 E.  ,  2015/17326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve asgari geçim indirimi ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı iş yerinde 01.03.2011 tarihine kadar işçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli veya haklı bir sebep olmaksızın ve hiçbir gerekçe gösterilmeksizin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı ve arkadaşlarının 01.03.2011 tarihinde maaşlarına zam yapılmadığı gerekçesiyle topluca iş bıraktıklarını ve işyerini terk edip gittiklerini, şirket yetkililerinin dönmeleri ve işlerine devam etmeleri için uğraştıklarını ancak hiçbir sonuç alamadıklarını, davacı ve diğer arkadaşları açısından iş kanunu gereğince haklı sebep bulunduğunu, bildirimsiz fesih hakkını kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, davacı iş sözleşmesinin geçerli veya haklı bir sebep olmaksızın ve hiçbir gerekçe gösterilmeksizin 01.03.2011 tarihinde feshedildiğini ileri sürmüştür. Davalı ise, davacı ve arkadaşlarının 01.03.2011 tarihinde maaşlarına zam yapılmadığı gerekçesiyle topluca iş bıraktıklarını ve işyerini terk ederek gittiklerini savunmuştur. Davacı asil duruşmada alınan beyanında da; şoförlerin maaşına zam yapıldığını öğrendiklerini, maaşılarına zam istediklerini, kendileri gibi geçici işçi olan şoförlere ve diğer kadroda olan arkadaşlarına zam yapıldığını kendilerine ise yapılmadığını söylediklerinde müdüründe kendilerine “çalışıyorsanız, bu şekilde, çalışmıyorsanız, yol orada” dediğini, sonrasında ise senelik izne ayırdıklarını, izin süresi bitmeden işyerine gittiğinde izin kağıtlarının yırtılıp atıldığının söylendiğini beyan etmiştir. Davacı şahitleri de davacı ile aynı doğrultuda beyanda bulunmuşlardır. Davalı şahitleri ise davacı ve arkadaşlarının işi bırakarak işyerini terk ettiklerini beyan etmişlerdir.

./..

./..

Somut olayda, işyerindeki müdürün davacıya “bu şartlarda çalışırsanız çalışın, çalışmazsınız yol orada” şeklindeki sözlerinin kovma niteliğinde olmadığı, işyerinde çalışan emsal işçilere maaş zammı yapılıp, kendilerine yapılmamasına kızan davacı ve arkadaşlarının eşit işlem borcuna aykırılık sebebiyle iş sözleşmesini haklı sebeple feshettikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı kıdem tazminatına hak kazanır ise de iş sözleşmesini fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamayacağından davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; şahit beyanlarına göre davacının Kasım, Aralık, Ocak, Şubat ve Mart aylarında haftada yirmibir saat fazla çalışma yaptığı, normal çalışma döneminde ise fazla çalışma yapmadığı, davacı beyanına göre de bekçilik yaptığı dönemde haftada yirmibir saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır.

Dosya kapsamında delil olarak ibraz edilen ücret bordrolarının bir kısmının imzalı bir kısmının imzasız olduğu ve ücret bordroların bir kısmında da fazla çalışma ücret tahakkuku bulunduğu görülmektedir. Fazla mesai tahakkuku bulunan imzalı ücret bordrolarının bulunduğu ayların hesaplama dışı bırakılması, imzasız ve fazla mesai tahakkuku bulunan ücret bordrolarının ise karşılığının banka kanalı ile ödenip ödenmediği araştırılmalı, fazla çalışma ücret tahakkuku bulunan aylarda bordrolarda gösterilen miktarların davacıya ödenmiş olması halinde , anılan dönemler hesaplama dışı tutularak sonuca gidilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi hatalıdır.

Fazla mesai tahakkuku bulunan imzalı ücret bordrolarının bulunduğu aylarda bordro da belirtilenden daha fazla fazla mesai yapıldığı iddiasının ancak yazılı delil ile ispatlanabileceği gözetilmelidir.

Ayrıca davacı tarafça 2009 yılı Şubat ayından itibaren 2009 yılı Ekim ayına kadar olan dönemde hafta sonları da dahil yirmidört saat bekçilik yaptığının iddia edilmiş olması karşısında, davacının bekçi olarak görev yapıp yapmadığı, görev yapmış ise hangi tarihler arasında yaptığı ve kaç günde bir kendisine sıra geldiği hususları araştırılarak sonucuna göre bir değerlendirme yapılmalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7881, Karar No: 2024/3736, Tarih: 29.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/7881 E.  ,  2024/3736 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/359 E., 2016/244 K.

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin incelenmesinde; temyiz talebinin çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik olduğu anlaşılmakla temyiz incelemesinin anılan hükümle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli ve 2015/359 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın kendisini reddeden katılan mağdureyi duygusal birlikteliğe zorlamak kastıyla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği Nurullah Kızıltepe'nin müşterek ikamete getirdiği katılan mağdurenin iradesini verdikleri ilaçla bertaraf ettikten sonra göğüsleri görünecek şekilde kıyafetlerini açıp video ve fotoğraf şeklinde kayıt altına aldıklarının kabulü ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın katılan mağdureye karşı cinsel maksatla bir eylemi ya da Nurullah isimli şahıs ile düşünce ve eylem birliği içinde hakeret etmesinin söz konusu olmadığına, hükme esas alınan mesaj kaydı dışında suça sürüklenen çocuğun, suça iştirak ettiiğine dair delil bulunmadığına, kurulan mahkûmiyet hükmünün kanuna ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Karar başlığında, 25.05.2016 tarihli duruşmada hakkında katılma kararı verilen Bakanlığın katılan yerine suçtan zarar gören olarak gösterilmesi ve dosya kapsamına göre "10.05.2015" olan suç tarihinin yazılı şekilde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

III. GEREKÇE

1. Karar başlığında, 25.05.2016 tarihli duruşmada hakkında katılma kararı verilen Bakanlığın katılan yerine suçtan zarar gören olarak gösterilmesi ve dosya kapsamına göre "10.05.2015" olan suç tarihinin yazılı şekilde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

2. Soruşturma aşamasında el konulup imajı alınarak incelenip adli emanetin 2015/4947 sırasında kayda alınan dijital materyallerin sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanarak eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda kurulan hükümde yukarıda eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli ve 2015/359 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararı yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin (G) bendinin çıkarılarak yerine “Adli emanetin 2015/4947 sırasında kayıtlı olan Seagate marka W4ZOZVAP seri nolu imaj diski ve Seagate marka Z34OCHLL seri nolu imaz diski kopyasının dosyada delil olarak saklanmasına, Toshiba marka 5B074165W seri nolu dizüstü bilgisayar, Toshiba marka 4İAAFOIWS seri nolu hard disk, Micro SD CO4G ibareli 4GB kapasiteli hafıza kartı, siyah tükenmez kalem görünümlü flasbellek, Kingston marka beyaz renkli 4GB kapasiteli flashbellek, metal kısmında 130916 ibaresi bulunan beyaz renkli para bandı ile sarılı olan 4GB kapasiteli flashbellek, Nikon marka 70067900 ibareli fotoğraf makinesi, Kingston marka DTSE ibareli 8 GB kapasiteli flashbellek, Turkcell maxiplus5 marka cep telefonu ve bu telefona takılı vaziyette olan turkcell sim kartının sahibine iadesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3298, Karar No: 2014/4434, Tarih: 14.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3298 E.  ,  2014/4434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 29, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübuta, yasal savunma şartlarının varlığına, tahrik indirimin daha fazla olması gerektiğine ve sair nedenlere ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.