muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13685, Karar No: 2014/8785, Tarih: 28.05.2014

BK'nın 50 ve 51. maddelerinde haksız eylemin ve bunun sonucunda doğan zararın birden fazla kişi tarafından meydana getirilmesi durumunda zarar görenin dilediği takdirde eyleme katılanların birisinden, birkaçından veyahut tamamından zincirleme olarak sorumlu tutulmalarını isteme hakkına sahip bulunduğu düzenleme altına alınmıştır. Aynı hüküm 6098 sayılı yeni Türk Borçlar Kanunu’nun 61. maddesinde de tekrar edilmiştir.

Dava dışı eşin, sadakat yükümlülüğünü ihlal etmesi nedeni ile boşanma davasında manevi tazminat ödemeye mahkûm edildiği gözetildiğinde; konusu ve hukuki sebebi aynı olan eldeki davada hüküm altına alınan tazminat tutarının, boşanma davasında hüküm altına alınan tazminat ile tahsilde tekerrür olmamak üzere ödetilmesi gerekirken, bu hususun gözetilmemiş olması doğru değil ise de; anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "... 15.000,00 TL manevi tazminatın..." sözcüklerinden sonra gelmek üzere “...Marmara Ereğlisi Aile Mahkemesi'nin 2010/1 Esas, 2011/51 Karar sayılı ilamı ile hüküm altına alınan manevi tazminat tutarı ile tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla...” cümlesinin eklenmesine, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1237, Karar No: 2012/6023, Tarih: 27.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1237 E.  ,  2012/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

2-Dava konusu taşınmaza ait dosya içerisinde belediyeden gelen imar yazıları eklenmek suretiyle, taşınmazın değerlendirme tarihi olan 16.11.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değil ise mücavir alan sınırları içinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, meskun mahalde olup olmadığı, onbir nisan beldesine ilişkin imar paftası üzerinde işaretlettirilmek suretiyle ilgili Belediye Başkanlığından yeniden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/81, Karar No: 2025/3445, Tarih: 09.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/81 E.  ,  2025/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/977 E., 2024/1268 K.

DAVA TÜRÜ : Velâyet - İştirak Nafakası Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/510 E., 2024/190 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı vekili tarafından kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3414, Karar No: 2013/4161, Tarih: 09.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3414 E.  ,  2013/4161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... (2 kez) ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair Adana 1. Ağır Mahkemesinden verilen 19.03.2012 gün ve 2009/520 Esas, 2012/123 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ile sanık ... ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinden dolayı zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Sanıklar haklarında mağdur ...'e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ile sanık ... ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında mağdur ... ...ye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken koşulları bulunmadığı halde TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sonuç ceza doğru olup bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümden "TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hukmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7452, Karar No: 2012/12583, Tarih: 12.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7452 E.  ,  2012/12583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında olduğu gibi bırakılamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında olduğu gibi bırakılamayan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın idari yargının görevinde olduğundan bahisle görev nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacıya ait bina yönünden yıkım kararı alınıp tebligat yapılmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda işin esasına girilip gerekli incelemeler yapıldıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın görev yönünden reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5425, Karar No: 2019/1648, Tarih: 27.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/5425 E.  ,  2019/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:-

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalılardan... Tic. Ltd. Şti. İle 01.11.2013 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşme süresinin 01.11.2014 tarihinde bitecek olmasına rağmen süre bitmeden davalının mecuru tahliye ettiğini site yönetiminden öğrendiğini, eksik ödenen Ocak/2014 bakiyesi ve hiç ödenmeyen Şubat-Mart/2014 aylarına ait kira bedellerinin tahsili amacıyla davalı kiracı ile kira sözleşmesini kefil sıfatı ile imzalayan diğer davalı ... aleyhine takip başlattıklarını ileri sürerek, davalıların takibe vaki itirazlarının iptali ile icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan... Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiş, diğer davalı ... ise kefalet sözleşmesinin geçersiz olduğunu savunarak iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; takip konusu 2014 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarına ilişkin davalıların, ödeme yaptıklarına dair herhangi bir belge sunmadıkları, davacının 2014 yılı Ocak ve Şubat aylarına ilişkin kira alacağının icra takip tarihi olan 07.03.2014 tarihi itibariyle muaccel olduğu, 2014 Mart ayına ilişkin alacağının ise takip tarihi itibariyle henüz muaccel olmadığı, hukukçu bilirkişi tarafından yabancı para alacağının takip tarihi itibariyle TL karşılığının belirlendiği, davalılardan ...'ın kira sözleşmesine müştereken ve müteselsilen kefil olarak imza attığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davacının ... İcra Müdürlüğünün 2014/1118 Esas sayılı dosyasındaki 2014 yılı Ocak ve Şubat ayına ilişkin asıl alacak miktarının 13.774,37 TL olarak belirlenmesine, davalıların bu miktar için yaptığı itirazın iptaline, inkar tazminatı talebinin reddine, karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davalı kefilin kira sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı hususunda uyuşmazlık yoktur. Ne var ki, sözleşmenin kefil sıfatıyla imzalanmış olması, doğrudan davalının kefil olarak sorumlu olması sonucunu doğurmaz. Kefaletin, yasanın aradığı şekil şartlarına uygun olması da zorunludur.

Somut olayda, davalı kefilin kira sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı hususunda uyuşmazlık yoktur. Ne var ki, sözleşmenin kefil sıfatıyla imzalanmış olması, doğrudan davalının kefil olarak sorumlu olması sonucunu doğurmaz. Kefaletin, yasanın aradığı şekil şartlarına uygun olması da zorunludur.

Kira sözleşmesinin imzalandığı tarihte (01.11.2013) yürürlükte olan 6098 sayılı TBK'nın 583. maddesinin birinci fıkrasına göre; "Kefalet sözleşmesi yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azami miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin sorumlu olduğu azami miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısı ile belirtmesi şarttır." düzenlemesi yer almaktadır. Yasada tarif edilen şekle aykırı düzenlenen kefalet sözleşmesine istinaden kefalet sorumluluğu doğmaz.

Somut olayda; davalı kefilin, kefilliğine ilişkin kira sözleşmesi, 6098 Sayılı TBK'nın yürürlüğe girmesinden sonra imzalanmış olduğundan, kefaletin şekil şartları 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir. Davaya konu kira sözleşmesinde, kefilin sorumlu olduğu miktar, kefalet tarihi ve müteselsilen kefil olduğuna ilişkin açıklamalar kefilin el yazısı ile belirtilmediğinden, yasal şekle uygun verilen bir kefillik söz konusu olmayıp, bu durum karşısında davalı ...’ın borçtan sorumlu tutulması mümkün değildir.

O halde mahkemece; yukarıdaki gerekçelerle davalı kefil hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK' un 428. maddesi gereğince temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alının temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...T/O.Y
Yargıtay — Esas No: 2020/33759, Karar No: 2023/876, Tarih: 07.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/33759 E.  ,  2023/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yerel Mahkemece sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 29 uncu, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

B. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 29 uncu, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı hakaret, mağdur ...' a karşı kasten yaralama suçlarından kamu davası açılması karşısında sanık "..." yerine dosyada mağdur sıfatı olan "..." hakkında mahkumiyet kararları verilmesinin hukuka aykırı olup kararın bozulmasına yönelik olduğu,

B. Sanık müdafiinin temyiz talebinin, dosyada mağdurların soyut iddiası dışında sanığın cezalandırılması için delil bulunmadığına, sanığa verilen cezaların fazla, haksız ve hukuka aykırı olduğuna, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulduğuna, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Sanık müdafiinin temyiz talebinin, dosyada mağdurların soyut iddiası dışında sanığın cezalandırılması için delil bulunmadığına, sanığa verilen cezaların fazla, haksız ve hukuka aykırı olduğuna, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulduğuna, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde böbrek taşı şikayetiyle tedavi gördüğü ve ameliyat olacağı, olay tarihinde aynı hastanede araştırma görevlisi olarak çalışan mağdurlar ... ve ...'nin sanığa ameliyatının ertelendiğini söylemeleri üzerine sanığın yattığı odadan koridora çıkıp mağdurlara hitaben bağırarak "Bu asistanlar kendisini bir b...k zannediyorlar, yav...lar, şeref...ler." demek suretiyle görevlerinden dolayı hakaret ettiği, sanığın davranışları üzerine hastanede teknisyen olarak görev yapan mağdur ...'nin sanığa müdahale ettiği, sanığın ise mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir mahiyette yaraladığı iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümde

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, O yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükümde

1. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri yönünden

a. Dosyada mağdurların soyut iddiası dışında sanığın cezalandırılması için delil bulunmadığına, sanığa verilen cezaların fazla, haksız ve hukuka aykırı olduğuna, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulduğuna yönelik temyizde,

Tüm dosya kapsamı, mağdurların ve tanık ...' nin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları karşısında üzerine atılı hakaret suçunu işlediği sabit olan sanık hakkında Mahkemenin ceza tayinine yönelik takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır,

b. Lehe hükümlerden olan 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiği yönünden yapılan temyizde,

Mahkemece, "Sanığın geçmişteki hali itibariyle sabıkalı kişiliği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamında ilamının bulunuyor oluşu nazara alındığında şartları oluşmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına." şeklinde karar verildiği anlaşılmakla, lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır,

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi ve sair yönlerden

a. Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı hakaret, suçundan kamu davası açılması ve gerekçe kısmında sanık ...'ın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen hüküm kısmında "..." ın sanık olarak gösterilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması,

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi ve sair yönlerden

a. Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı hakaret, suçundan kamu davası açılması ve gerekçe kısmında sanık ...'ın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen hüküm kısmında "..." ın sanık olarak gösterilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulması,

b. Hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine, aynı Kanun'un genel tahrike dair 29 uncu maddesinin uygulanması,

c. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, suçun işlendiği iddia ve kabul olunan hastane servis koridorunda aleniyet öğesinin ne şekilde oluştuğu tartışılıp açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle verilen cezanın anılan Kanun maddesi gereğince artırılması,

d. Hakaret suçunun alenen işlenmediğinin kabulü halinde, 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının d bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Bakımından

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteklerinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Bakımından

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Bakımından

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.