muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1540, Karar No: 2024/6660, Tarih: 15.05.2024

B. 2007, 2008, 2009 ve 2010

Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV.KARAR

A. 2005 ve 2006 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Düşme Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2017/288 Esas, 2019/918 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. 2007, 2008, 2009 ve 2010 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2017/288 Esas, 2019/918 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, kısmen Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7428, Karar No: 2024/7644, Tarih: 03.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7428 E.  ,  2024/7644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/56 E., 2022/465 K.

KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı ve ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı ... Apartmanında apartman görevlisi olarak Ağustos 2000-27.05.2010 tarihleri arasında hizmet akdi ile aralıksız çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece, çalışma olgusunun ve niteliği hususunda yeterli araştırma yapılmaksızın alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davalı apartmanda kısmi çalışma ile ayda 8 gün olmak üzere 16.08.2002-27.05.2010 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

2. Davalı Kurum cevap dilekçesinde, bu tür davaların kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile resen araştırma ilkesine tabi olduğunu, eylemli ve gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça hizmet sözleşmesine dayalı sigortalılıktan söz edilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.05.2016 tarih ve 2016/35 E. - 2016/231 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz talebinde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.05.2016 tarih ve 2016/35 E. - 2016/231 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Daire kararında; "...dava dosyasından, davalı apartmanda davacının eşi ...’un Ağustos 2000’e kadar apartman görevlisi olarak çalışıp emekli olduğu, sonrasında ise eşi davacının çalışmaya devam ettiği iddiası ile davalı apartman yönetiminin ...’un emeklilik döneminin kışa gelmesi sebebi ile temizlik işlerini yapmak üzere kapıcı dairesinde haziran ayına kadar oturmasına müsaade edildiği, sonrasında da 2010 yılında tahliyeye ilişkin apartman genel kurulunca kararlar alındığı görülmekle; Mahkemece, davacının eşi ...’un emekli olduktan sonra başka bir yerde çalışıp çalışmadığı ile tahliye konusu ile ilgili olarak davacının apartman yönetimi tarafından ne zaman tahliye edilmek istendiğinin araştırılması ayrıca dava konusu hizmetin görüldüğü apartman sakinleri de dahil olmak üzere resen tespit edilecek olanlar (muhtar, aza da dahil) tanık olarak... dinlenilmeli, tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde bu çelişki giderilerek tüm bu toplanan deliller ortaya konulmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. " şeklindeki gerekçe ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

2-Davacının temyiz başvurusu, 15.02.2023 tarihli İlk Derece Mahkemesi kararı ile temyiz dilekçesinin reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, hükmün gerekçe içermediğini, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

A) Davacı vekilinin temyiz başvurusunun süreden reddine ilişkin ek kararın incelenmesinde;

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

A) Davacı vekilinin temyiz başvurusunun süreden reddine ilişkin ek kararın incelenmesinde;

1. Eldeki davada, davacıya gerekçeli kararın 06.11.2022 tarihinde tebliğ edildiği, dosyaya kazandırılan UYAP kayıtlarına göre anılan karara karşı davacı vekilince yapılan temyize ilişkin dilekçenin iş akışı tarih ve saatleri ile evrakı oluşturma, başlatma işlemleri, işi açma, kapamaya ilişkin tüm akışı gösteren listeye göre davacının temyiz dilekçesinin 15.11.2022' de UYAP'a gönderilmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz başvurusunun yerinde olduğu, bu sebeple de davacı vekilinin temyiz başvurusunun süreden reddine dair İlk Derece Mahkemesinin 15.02.2023 tarihli ek kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

B) Davacı vekilinin esasa ilişkin temyiz başvurusunun incelenmesinde;

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz başvurusuyla ilgili 15.02.2023 tarihli Mahkeme EK KARARININ BOZULMASINA,

Davacı vekilinin esasa ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Mahkeme kararının ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12135, Karar No: 2014/26521, Tarih: 24.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12135 E.  ,  2014/26521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.01.2014

NUMARASI :Esas no:2012/46 Karar no:2014/85

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar, reddedilen maddi ve manevi tazminat istekleri, ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı (kadın)'ın nafakalara yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu bulunmuş ve bu kusur belirlemesine göre davacı-davalı (kadın)'ın tazminat talepleri reddedilmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-davacı (koca)'nın eşine fiziksel şiddet uyguladığı,eşini evden kovduğu birlik görevlerini yerine getirmediği, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, davacı-davalı (kadın)'ın da eşine hakaret edip aşağıladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği boşanmaya neden olan olaylarda davalı- davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre davacı-davalı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat (TMK md 174/1-2) taleplerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir

3-Davacı-davalı (kadın) gösterdiği diğer delillerle ziynet alacağı davasını kanıtlayamamıştır. Ne var ki, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece yemin deliline ilişkin usuli işlem yerine getirilmeden karar verilmiştir. O halde, davacı-davalı (kadın)'a yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, teklif edildiği taktirde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 227. vd. maddeleri uyarınca davalı-davacı (koca)'nın yemini eda ettirilerek gerçekleşecek sonucu uyarınca ziynet alacağı talebi hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeple kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden davacı-davalı yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere (2) bentteki bozma sebebinde oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.24.12.2014(Ç

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Toplanan delillerden ve dosya kapsamından, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların her ikisinin de aynı oranda kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Mahkemece de böyle kabul edilmiştir. Mahkemece ulaşılan sonuçta bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu sebeple sayın çoğunluğun yukarıdaki (2.) bentte gösterilen bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/2097, Karar No: 2024/7980, Tarih: 25.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/2097 E.  ,  2024/7980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/12 E., 2022/72 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkemesince verilen önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; "... tesis kadastrosu sırasında davalı Hazineye ait 4162 (yeni 453 ada 74) parselin, davacıya ait 2707 (yeni 453 ada 75) parselin kayıt miktar fazlası olarak tespit edilmiş olması nedeniyle kayıt miktarınca yerin davacının parseline dahil edilmiş olduğu açıklanarak, ilk derece mahkemesince önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak harita mühendisi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu tarafından tesis kadastrosundaki dayanak kayıt miktarının değil, tesis kadastrosunda kesinleşen sınırların esas alınacak şekilde inceleme yapılarak, rapor düzenlenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi ..." gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda;"... tesis kadastrosu ve uygulama kadastrosu paftasının bilgisayar ortamında ve hava fotoğrafları üzerinde çakıştırılması sonucu 75 parsel ile 74 parsel sayılı taşınmazların sınırlarının çakışık durumda olduğunun anlaşıldığı ..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, hükmüne uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/3888, Karar No: 2021/2091, Tarih: 08.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/3888 E.  ,  2021/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlar hakkında 3402 sayılı Yasa'nın 19. maddesi uyarınca muhdesat şerhi verilip verilmeyeceği yönünden bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, ... İli ... İlçesi.. Mahallesi 511 ada 23 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 22.08.2017 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünde yer alan "8-10 yaşlarında 7 adet kiraz, 8-10 yaşlarında 2 adet elma, 6-8 yaşlarında 21 adet kiraz, 6-8 yaşlarında 10 adet elma, 6-8 yaşlarında 2 adet ayva, 6-8 yaşlarında 3 adet erik" ağaçları ile (C) harfi ile gösterilen bölümünde yer alan su kuyusunun ... oğlu ...'ın mirasçılarına miras payları oranında ait olduğunun; (B) harfi ile gösterilen bölümünde yer alan "11-12 yaşlarında 51 adet kiraz, 11-12 yaşlarında 34 adet elma, 11-12 yaşlarında 1 adet dut, 5-6 yaşlarında 2 adet ceviz, 5-6 yaşlarında 1 adet üzüm asmasının" ve (C) harfi ile gösterilen bölümünde yer alan "2 adet 40-50 yaşlarında elma" ağaçlarının Salih ...'a ait olduğunun, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesi gereğince beyanlar hanesinde belirtilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7884, Karar No: 2013/7496, Tarih: 22.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/7884 E.  ,  2013/7496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 07/12/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluşu, kusur durumu ve davacıların ölene yakınlığı gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar lehine BOZULMASINA, davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5886, Karar No: 2024/4775, Tarih: 03.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5886 E.  ,  2024/4775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/289 E., 2023/504 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma ilamı üzerine; Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2021/289 Esas, 2023/504 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşme; 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, düşme ve beraat kararlarının kaldırılarak mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. 2010 Takvim Yılından Kurulan Düşme Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 unu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden, hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından temyize konu kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 2011 Takvim Yılından Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.