muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1341, Karar No: 2020/2858, Tarih: 26.02.2020

Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu tarafından 05.10.2018 tarihinde 2017/6 esas 2018/9 karar sayılı ilamla "İçtihadı birleştirmenin konusu, Avukatlık Kanununun 165. maddesinde yer alan ücret dolasıyla müteselsil sorumluluk hallerinden olan sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşma ile sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde karşı tarafın avukatı lehine her iki tarafın müteselsil olarak ödenmesinden sorumlu olacağı avukatlık ücreti kapsamına avukat ile iş sahibi arasında yapılan ücret sözleşmesine göre avukata ödenmesi gereken akdi vekalet ücretinin girip girmediği hususudur.... Avukatlık bir kamu hizmeti olmakla birlikte ücret karşılığında müvekkiline hukuksal yardım hizmeti sunan avukat ile iş sahibi/müvekkili arasındaki ilişki bir özel hukuk ilişkisidir... Özel hukukta, bir borç ilişkisinden doğan alacak hakkı da nisbi hak niteliğindedir. Böyle olunca alacak hakkı ancak o borç ilişkisi nedeniyle borçlu olan kişi ya da kişilere karşı ileri sürülebilir, yargısal kararlarda ve doktrinde borç ilişkilerinin nisbiliği ilkesi denilen bu ilke uyarınca sözleşmeler kural olarak yalnızca sözleşmenin tarafları bakımından hüküm ve sonuç doğururlar.... Akdi vekalet ücretinin iş sahibi ile hasmın müteselsil sorumluluğu kapsamında bulunduğunun kabul edilmesi hukuk güvenliği ilkesini zedeleyecektir. Ayrıca vekalet ücreti avukatın yaptığı hukuki yardımın karşılığı olan bir meblağ veya değeri ifade ettiği halde avukattan hiçbir hukuki yardım almayan hasmın, karşı yanın yaptığı sözleşmeden doğan vekalet ücreti nedeniyle onun avukatı lehine müteselsilen sorumlu tutulması, avukatlık ücretinin mahiyet ve amacına da uygun değildir. Tarafların aralarındaki dava ve uyuşmazlığı sulh ile sonuçlandırmaları herşeyden önce dava açılmakla bozulan toplumsal barış ve huzurun yeniden tesis edilmesini sağladığı gibi tarafların bir an önce hak ve alacaklarına kavuşmasını da temin etmektedir. Nitekim 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK'nın 140/2. maddesinde hakimin tarafları sulhe davet edeceği düzenlenerek sulh teşvik edilmiştir. Böyle olunca, usul hukuku bakımından bu kadar önemli bir müessesenin önüne sözleşmenin tarafı olmayan kişinin akdi vekalet ücretinden sorumlu tutulması şeklindeki bir engelin konulması da doğru olmayacaktır....Hal böyle olunca, Avukatlık Kanunu'nun 165. maddesinde düzenlenen "ücret dolasıyla müteselsil sorumluluk" hallerinden olan "sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde" karşı tarafın avukatı lehine her iki tarafın müteselsil olarak ödenmesinden sorumlu olacağı avukatlık ücreti kapsamına avukat ile iş sahibi arasında yapılan ücret sözleşmesine göre avukata ödenmesi gereken "akdi vekalet ücretinin" dahil olmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır" şeklinde karar verilmiş olup, somut olaya ilişkin anılan İçtihatı Birleştirme Kararına göre, davalılar ... ve ...’un davacının hak ettiği akdi vekalet ücretinden sorumlu olmayacağının kabulü gerekir

... ve ...’un davacının hak ettiği akdi vekalet ücretinden sorumlu olmayacağının kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, yukarıda anlatılan İçtihatı Birleştirme Kararına göre değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Bir davada görev yapan avukat, vekil edeninden aralarındaki sözleşmeye göre kararlaştırılan miktarı, şayet ücret kararlaştırılmamış ise Avukatlık Kanunu'nun 164/4 maddesine göre belirlenecek miktarı ücret olarak talep etmek hakkına sahip olduğu gibi, ayrıca yargılama sonunda haklı çıkılan kısım üzerinden hasma yüklenen vekalet ücretini de talep etmek hakkına sahiptir. Vekil eden, avukatına belirlenen bu iki kalem ücreti ödemekle yükümlüdür. Dava sulh ile sonuçlandığında ise, avukat müvekkilinden aralarındaki ücret sözleşmesinde kararlaştırılan miktarı isteyebileceği gibi davada sulh olunan miktara göre karşı tarafa yükletilen vekalet ücretini de isteyebilir. (Bkz. HGK.’nun 16.2.1994 T. 1993/13-810 E., 1994/60 K. sayılı kararı) Dava konusu olayda da, mahkemenin kabulünde olduğu üzere davacının vekil olarak takip ettiği dava davalıların anlaşması üzerine feragatle sonuçlanmış olup, ihtilaf davacı avukat tarafından takip edilen dosyada tarafların sulh olmaları halinde avukatın vekalet ücretinin hangi meblağ üzerinden hesaplanacağı noktasındadır. Dairemizin uygulamalarına göre, sulh olunan miktar belli değilse mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar, sulh olunan miktar tespit edilemezse vekil ile vekil eden arasında varsa yazılı sözleşme hükümleri gereğince, sözleşme yok ise Avukatlık Kanunu'nun 164/4. maddesi gereğince harcı ödenen dava değeri üzerinden vekalet ücreti hesaplanmalıdır.

O halde mahkemece somut uyuşmazlıkta, yukarıdaki açıklamalar ışığında davacı avukatın talebine ve vekalet ücretine esas ilgili dosya yönünden sulh olunan miktar belirlenerek bu miktar üzerinden, sulh olunan miktar tespit edilemiyorsa harçlandırılan dava değeri üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, vekalet ücretine dayanak dosyada depo edilmesine karar verilen miktar üzerinden vekalet ücreti hesaplaması yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

4-Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6502 Sayılı Kanunun 73/2 maddesinde tüketicilerin harçtan muaf olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, bu nedenle davalı tüketicinin harçtan sorumlu tutulmaması gerekirken, tüketici aleyhine harca hükmedilmesi eleştiri nedeni yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ...’un sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 2,540,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalı ... ve ...'a verilmesine, peşin alınan 1.868,92 TL harcın davalılar ... ve ...'a iadesine, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/12788, Karar No: 2013/13192, Tarih: 11.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12788 E.  ,  2013/13192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak daireden verilen 19.12.2012 gün ve 2012/6691-9588 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava konusu taşınmazın elbirliği ile mülkiyet hükümlerine tabi olduğu,taşınmaz üzerinde tapu kaydında gösterilen muhdesatlar dışında başka muhdesatların da bulunduğu, davacı tarafın ortaklığın giderilmesi davasındaki beyanlarının ve bu davadaki isteminin bu doğrultuda değerlendirilmesi gerektiği gözetildiğinde davalı tarafın karar düzeltme nedeni olarak öne sürdüğü bu yönlere ilişen sebepler düzeltilmesi istenilen daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Bu yönlerden daire kararı dosya içeriğine usul ve Kanuna uygun bulunmaktadır.(davacıların miras bırakanın isminin ... olarak yazılması (doğrusu Mehmet Şeremettir) maddi yanılgıya dayalıdır).Bu nedenlerle davalı ...’in yerinde görülmeyen ve 1086 sayılı HUMK.’un 440. maddesi hükmüne de uygun olmayan diğer sebeplere dayalı karar düzeltme isteklerinin REDDİNE,

2-Adı geçen davalının bozma ilamının hüküm ifade eden sonuç bölümüne yönelik karar düzeltme istemine gelince; mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de dosyada toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmünde kadastro tutanaklarının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere karşı kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak dava açılamayacağı açıklanmıştır. Bu sürenin hak düşürücü nitelikte olduğu ve taraflarca öne sürülmese bile mahkemece kendiliğinden değerlendirileceği kuşkusuzdur.

Toplanan delillerden tapuya kayıtlı ve ortaklığın giderilmesi davasına konu olduğu belirlenen 615 parsel sayılı taşınmazın tarafların ortak miras bırakanları ... adına “ahır samanlık ve avlulu kerpiç ev” niteliği ile tapuya kayıtlı olduğu ve taşınmazın kadastro tespitinin 29.12.1953 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Şu halde, dava konusu muhdesatların kadastro tespit gününden önce meydana getirildiğinin belirlenmesi halinde davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verileceği tartışmasızdır. Ne var ki mahkemece bu doğrultuda yeterince araştırma yapılmadığı için davaya konu edilen muhdesatlar ile tapu kaydında gösterilen muhdesatların aynı olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Şu halde, dava konusu muhdesatların kadastro tespit gününden önce meydana getirildiğinin belirlenmesi halinde davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verileceği tartışmasızdır. Ne var ki mahkemece bu doğrultuda yeterince araştırma yapılmadığı için davaya konu edilen muhdesatlar ile tapu kaydında gösterilen muhdesatların aynı olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Hal böyle olunca; öncelikle 615 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağı ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra taraf tanıkları hazır edilmek suretiyle az yukarıda açıklanan hukuki olgunun belirlenmesi açısından taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı,keşifte uzman inşaat bilirkişisi İsmail Sertdurak tarafından düzenlenen raporda belirtilen ev,samanlık,eski ev,tahıl ambarı, ahır ve garaj ile kuruluk niteliğinde bulunan muhdesatların hangi tarihte, kim tarafından,ne şekilde meydana getirildiği duraksamasız belirlenmeli,bunun sonucunda davada hak düşürücü sürenin gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmalı,muhdesatın kadastro tespit gününden sonra meydana getirilen bölümleri var ise buna göre değerlendirme yapılmalı,muhdesatın belirli bölümünün tek başına meydana getirildiğinin davacı tarafça kanıtlanması halinde davanın sadece bu bölüm yönünden kısmen kabulüne karar verilmeli,muhdesatın oturulabilir hale getirilmesi için yapılan harcamaların yeni bir muhdesat meydana getirme niteliğinde olmayıp,iyileştirme gideri (faydalı masraf) niteliğindeki bu gibi giderlerin,ancak koşullarının varlığı halinde sebepsiz zenginleşme davasına konu edilebileceği düşünülmeli, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde;mahkemece böylesine bir uygulama yapılmaksızın eksik araştırma ve soruşturma ile davanın tümüyle reddine karar verilmesi isabetsiz ,davacılar Rafi, Mümün ve ...’in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA karar verilmelidir.

SONUÇ:Yerel mahkeme kararının açıklanan bu gerekçe ile bozulması gerekirken yanılgı sonucu değişik gerekçe ile bozulduğu anlaşıldığından,davalı ...’in karar düzeltme isteminin (2) numaralı bentte açıklanan yönlerden kabulü ile, Dairemizin 19.12.2012 gün ve 2012/6691-9588 E.K. sayılı ilamındaki bozma sebebinin yukarıda açıklanan şekilde değiştirilerek yerel mahkeme kararının (bozma ilamının son paragrafından önceki tüm hususlar saklı tutularak), yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile BOZULMASINA, peşin ödenen temyiz ve karar düzeltme harçlarının istek halinde ilgilisine iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25527, Karar No: 2018/3637, Tarih: 07.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/25527 E.  ,  2018/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve kal, bu mümkün olmadığı takdirde kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve kal, bu mümkün olmadığı takdirde kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece; davalı ... hakkında açılmış bulunan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden kabulüne dair hüküm kurulmuş; karar, davacı ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davalı ... hakkında açılmış bulunan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 105 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile değer biçildiği gibi,Dava konusu taşınmaza yakın konumda olan ... Mahallesi 367 ada 22 parsel sayılı taşınmaza ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/242 Esas sayılı dava dosyasında taşınmazın metrekaresine 547,32-TL bedel belirlendiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz için 253,64-TL/m2 üzerinden bedel tespit edildiğinden, bilirkişi kurulundan, yukarıda belirtilen dava dosyasındaki rapordan ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınıp, çelişki giderilmeden bedel belirlendiğinden rapor inandırıcı değildir.Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

a-Dava konusu ... Mahallesi 105 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, el atılan 602,12 m2'lik zemin bedeli 152.721,72-TL olarak belirlendiği, eski hale getirme bedelinin ise 176.406,30-TL olarak hesaplandığı; eski hale getirme masrafı, zemin bedelinden fazla olduğundan el atılan zemin bedelinden davacının payına düşen kısmın, davalı idareden tahsili ve bu bölümün davacı üzerindeki tapusunun iptali ile davalı idare adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken el atmanın önlenmesine ve bina inşaatının kal’ine dair hüküm kurulması,

b-Toplam yargılama gideri 3.406,30-TL olduğu halde maddi hata sonucu 773,00-TL‘ye hükmedilmesi,Doğru görülmemiştir.Davacı ile davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı ile davalı ...'ndan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2429, Karar No: 2024/2837, Tarih: 07.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/2429 E.  ,  2024/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/406 E., 2024/322 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda, reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 179.191,30 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

1. Dava, kaçak elektrik kullanımı iddiasına dayalı olarak tahakkuk ettirilen 179.191,30 TL'lik fatura borcundan kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince, daha önce davanın reddine yönelik verilen kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karar Dairemizce davacı lehine bozularak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden yapılan yargılama sonucunda yine davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden yapılan yargılama sonucunda yine davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

4. Hukuk ve adalet anlayışında yaşanan gelişmelere orantılı olarak 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36.maddesinde “Adil yargılanma hakkı” temel insan hakları arasında sayılmıştır. Adil yargılanma ilkesi kapsamındaki haklardan biri de, “Mahkemeye Erişim Hakkı” dır. Diğer bir anlatımla, “mahkemeye erişim hakkı” adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından birisidir. Mahkemeye erişim hakkı şüphesiz yüksek mahkemeye ulaşma hakkını da kapsar (AYM 23.10.2019 T. ve 2016/73086 BB no’lu). Mahkemeye ulaşmayı aşırı derecede zorlaştıran ya da imkânsız hale getiren uygulamalar mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir (Osman Çelik, Adil Yargılanma Hakkı Rehberi, Anayasa Mahkemesi Yayınları, s.31 vd.). Bu bağlamda mahkemeye erişim konusunda yasalarda yoruma açık bir hüküm bulunması halinde, adil yargılanma hakkını mümkün kılan yorum tercih edilmelidir.

5. 6100 S. HMK'nın 341. Maddesinde hangi nitelikteki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı kanun yolunun açık olduğu düzenlenmiş olup, buna göre kararın verildiği 2024 yılı itibariyle miktar veya değeri 28.250 TL ve üzerindeki malvarlığı davalarında verilen kararlar yönünden KANUN YOLU AÇIK tutulmuştur.

6. Oysa, kanun koyucu 3 hakimli bölge adliye mahkemelerinin kararlarına yönelik kanun yolu bakımından, bu mahkemelerin kanun yolu alt denetim yetki ve sıfatını haiz mahkemelerden olması sebebiyle HMK’nın 362/1-a maddesinde kesinlik sınırı çok daha yüksek tutulmuştur.

7. Somut olayda olduğu gibi, HMK 341/1-a maddesindeki parasal sınırlar yerine, Daire çoğunluğu tarafından, kanun koyucunun HMK 362/1-a maddesi uyarınca ancak bölge adliye mahkemeleri açısından uygun gördüğü kanun yolu parasal sınırının, HMK’nın 374/3 maddesi uyarınca doğrudan temyize tabi ilk derece mahkemeleri kararları yönünden de uygulanmasını adil yargılanma ilkesi ile hukuki güvenlik ilkelerine aykırı olarak gördüğümden, çoğunluk kararını isabetli bulmuyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/1785, Karar No: 2014/13801, Tarih: 15.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1785 E.  ,  2014/13801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattı nedeniyle taşınmaz üzerinde yapı yapılıp, yapılamayacağı ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Mahallesi 885 ada, 57 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

4-Dava konusu ... Mahallesi 2277 ada, 11 parsel sayılı taşınmada yapılan imar uygulaması sırasında ne oranda düzenleme ortaklık payı kesintisi yapıldığı Belediye Başkanlığından sorularak,

5-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapının hangi tarihte inşa edildiği Belediye Başkanlığından sorulup, buna ilişkin evraklar da aynı idareden getirtilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.