muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3868, Karar No: 2019/2204, Tarih: 27.03.2019

Somut olaya gelince, mirasbırakanın tüm çocuklarına taşınmaz temlik ettiği ancak davacının küçük yaşta evlatlık olarak verildiği ve davacının İzmir’de yaşaması nedeniyle ilişkilerin zayıf olduğu, dolayısıyla davacıdan mal kaçırıldığı toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Ancak tapuda kayıtlı olmayan taşınmazlar, taşınır mal niteliğindedir. Tapusuz taşınmazlarda zilyetlikten ibaret olan hakkın devri suretiyle yapılan elden bağışlama sözleşmeleri hiçbir şekilde biçim koşuluna bağlı değildir. Bu nedenle gizlenerek yapılan bağış niteliğindeki tasarruflar geçerlidir. Bu tür durumlarda 01.04.1974 tarih ½ sayılı İBK’nın uygulanma yeri yoktur.

Somut olayda da, davalı ... adına kayıtlı 9 ve 1 davalı ... adına kayıtlı 5 davalı ... adına kayıtlı 40 ve 143 parsel sayılı taşınmazların senetsizden malikleri adına tespit ve tescil edildiği kayden sabittir.

Öte yandan, taraf tanıkları Sökünler mevkiindeki bir taşınmazın davalı ...’e bedeli ödenerek satıldığını bildirmişler ancak mahkemece hangi taşınmazın gerçek satış işlemi ile devredildiği açıklığa kavuşturulmamıştır.

Hal böyle olunca, 1, 9, 5, 40 ve 143 parseller bakımından davanın reddedilmesi, davalı ... adına olan 4, 24 ve 52 sayılı parsellerin hangisinin temlikinin gerçek satış olduğunun saptanması, saptanacak bu taşınmaz bakımından da davanın reddedilmesi, diğer tüm taşınmazlar bakımından davacının miras payı oranında iptal-tescil isteğinin kabul edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile tenkis isteğinin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Taraf vekillerinin değinilen yönler itibariyle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25842, Karar No: 2022/16166, Tarih: 05.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25842 E.  ,  2022/16166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Bölge Adliye Mahkemeleri, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulmuş ve Adalet Bakanlığının 07.11.2015 tarihli 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlamışlardır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar istinaf yoluna tabidir.

Dava, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucu verilen hüküm nedeniyle HMK. 375 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın iadesi talebine ilişkin olup, niteliği itibariyle bağımsız yeni bir davadır ve hüküm 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiştir.

Yukarıda açıklanan sebeple, kararın mahiyeti ve tarihi itibariyle kanun yolu inceleme görevi Bölge Adliye Mahkemesine ait olduğundan, ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere dosyanın işlemsiz olarak ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesi için ilk derece mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 05.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/534, Karar No: 2015/14749, Tarih: 19.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/534 E.  ,  2015/14749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 140 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Dava konusu 140 parsel sayılı taşınmazın 1.290,04 m²'si kamulaştırılmış olup, tapu kaydında davalılar murisi ... 1/2 pay sahibi olup, dava konusu taşınmaz tapusunun beyanlar hanesinde ....'ın 1/2 hissesinin tapusunun iptali ile ... mirasçıları adına tesciline yönelik kesinleşmiş mahkeme kararı olduğu açıklaması da dikkate alınarak en son tapu kaydı getirtilip, sözü edilen mahkeme kararına göre .... payının ...'a tapuda intikali sağlanıp saplanmadığı belirlenerek, ....'ın payının kendi üzerinde bulunduğunun anlaşılması halinde davaya dahil edilip, Kamulaştırma Yasası'nın 18. maddesi de dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken salt tapudaki açıklama dikkate alınıp tüm payın ...'ait olduğu kabul edilip, taşınmazın bedeline ve tapusunun iptali ile idare adına tesciline karar verilmiş olması,

2-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza somut emsal olarak incelenen .... Mahallesi 993 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 83/4800 hissesi .... adına kayıtlı iken .... adına .... vekaleten hissesinin tamamı aynı soyadlı ....'na satıldığı, satılan miktarın söz konusu taşınmazın 24,72 m² sine tekabül ettiği ve genel m² ye göre cüz'i bir miktar bulunduğu, yapılan satışın özel nitelikte bir satış olduğu izlenimi uyandırdığından emsal olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle mahkemece, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2014 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı düşünülemeyeceğinden uygun emsal araştırması yapılarak emsal kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirme yapan ek rapor alınarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesi gereğince kamulaştırılan taşınmaz üzerindeki tüm muhtesatların değeri de hesaplanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz üzerinde stabilize dolgu yapıldığı tespit edildiğinden bu dolgunun bedelinin de hesaplanarak davalıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, stabilize dolgunun yapı niteliğinde olmadığı gerekçesiyle bedeline hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/23, Karar No: 2018/2685, Tarih: 27.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/23 E.  ,  2018/2685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak“ suçlarından açılan kamu davasında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilerek kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı; 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ suçu yönünden ise, suçun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2; 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3423, Karar No: 2010/10061, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3423 E.  ,  2010/10061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Taşınmazda bulunan tüm ağaçların el atma tarihinden sonra dikilmelerine rağmen, ağaç bedellerine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11632, Karar No: 2017/4470, Tarih: 04.07.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/11632 E.  ,  2017/4470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili tarafından, davalılar .... ve ... aleyhine 29/04/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacının olarak görev yaptığı sırada kolluk kuvvetleri tarafından davacıdan arama izni istenildiğini, davacının arama iznini somut delil olmaması nedeniyle vermediğini, davalı şirketin imtiyaz sahibi, diğer davalının ise eser sahibi olduğu 02/04/2014 tarihli sayısının 13. sayfasında başlıklı haber ile 02/04/2014 tarihli sayısının 4. sayfasındabaşlıklı haberin yayımlandığını, her iki haberde de kadın savcı vurgusu yapıldığını, davacının cinsel kimliği üzerinden propaganda oluşturulduğunu, bu haberler nedeniyle davacının kişilik haklarının davalılar tarafından ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davaya konu haberler ile adli bir vakanın görünür gerçeklik çerçevesinde kamuoyuna aktarıldığı, haberlerin güncel olduğu ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu haber yayınları nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın; olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

./..

-2-

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

./..

-2-

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayımlarında 4 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu somut olayda; söz konusu haber yayımlarının toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, adli bir olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte aktarıldığı, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek ifadeler bulunmadığı anlaşıldığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalıların sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1053, Karar No: 2020/11506, Tarih: 12.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/1053 E.  ,  2020/11506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili, ... Temizlik Hiz. İnş. Tur. Nak ve Taş. İth. San ve Tic Ltd Şti vekili ile Abayrak Temizlik Hizmet Organizasyon Ltd. Şti vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Somut olayda mahkemece davacı kendisini vekil ile temsil ettirmemesine rağmen davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Yine davacı dava dilekçesi ile 10.000 TL'nin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece 9.553,13-TL brüt kıdem tazminatının davalı ... Temizlik Hiz. İnş. Tur. Nak ve Taş. İth. San ve Tic Ltd Şti 2.497,03-TL brüt kısmından sorumlu olmak üzere, diğer davalılar ... ve davalı ... Ltd. Şti ise tamamından sorumlu olmak üzere tahsiline karar verilmiştir. Ancak davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilirken, 446,87.-TL vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalılar ..., Abayrak Temizlik Ltd.Şti. ve ... Temizlik Ltd.Şti.ne eşit olarak bölüştürülmesine, karar verilmiştir.

Davalı ... Temizlik Ltd. Şti. Yönünden reddedilen kısım 7.502,97 TL olmasına rağmen, mahkemece davalı lehine eksik vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz olunan kararın hüküm fıkrasından " Davanın kısmen kabul durumuna göre davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. gereğince 1.800,00.- TL vekillik ücretinin davalılar ..., Abayrak Temizlik Ltd.Şti. ve ... Temizlik Ltd.Şti.nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, " rakam ve sözcülerinin çıkarılmasına,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz olunan kararın hüküm fıkrasından " Davanın kısmen kabul durumuna göre davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. gereğince 1.800,00.- TL vekillik ücretinin davalılar ..., Abayrak Temizlik Ltd.Şti. ve ... Temizlik Ltd.Şti.nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, " rakam ve sözcülerinin çıkarılmasına,

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasından " Davanın kısmen red durumuna göre davalılar ..., Abayrak Temizlik Ltd.Şti. ve ... Temizlik Ltd.Şti. kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden A.A.Ü.T.nin 13. maddesi gereğince 446,87.-TL vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalılar ..., Abayrak Temizlik Ltd.Şti. ve ... Temizlik Ltd.Şti.ne eşit olarak bölüştürülmesine," rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine " davalılar ..., Abayrak Temizlik Ltd.Şti. ve ... Temizlik Ltd.Şti. kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. Uyarınca 1353,53 TL'nin davacıdan alınarak davalı ... Temizlik Ltd.Şti.ne verilmesine, 446,87.-TL'nin ise davalılar ..., Abayrak Temizlik Ltd.Şti. ve ... Temizlik Ltd.Şti.ne eşit olarak bölüştürülmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12/10/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4476, Karar No: 2010/8015, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4476 E.  ,  2010/8015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ..., ... ve ...'a gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğinin kalemde mübaşir vasıtasıyla bu davalıların kardeşi olduğu belirtilerek ...'a yapıldığı anlaşılmaktadır. Tebligat Kanununun 41. (Değişik 06.06.1985-3220/14 md) Tüzüğün 62.maddesiyle HUMK.nun 392.maddesinde yazılı olduğu üzere memur vasıtasıyla tebligat yapılabilir. Hukuk ve Ticaret Mahkemelerinin Yazı İşleri Yönetmeliği 52.maddesi uyarınca ilamın vekille temsil edilen davalarda taraflardan birinin vekilinin müracaatı üzerine vekile, aksi takdirde asile, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 392.maddesindeki esaslara uygun şekilde yapılacağı belirtilmektedir. Bu bağlamda yapılan tebligatlar geçerli olmadığının gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin yukarıda adı geçen davalılara yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8243, Karar No: 2011/12760, Tarih: 23.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/8243 E.  ,  2011/12760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüz ölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.