muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1077, Karar No: 2018/5424, Tarih: 19.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1077 E.  ,  2018/5424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2016 tarih ve 2014/466-2016/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili ve davacı tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, .... Bankası A.Ş. Merkez ... Şubesi'nden maaş aldığını, bankaya olan borcu nedeniyle maaşının 1/4' ünün kesildiğini, bu kesintiye muvafakatinin olmadığını, ayrıca başka bir alacaklı tarafından kesinleşmiş icra emrine göre maaşının 1/4' üne karşılık gelen 550,00 TL'nin halihazırda kesildiğini, maaş aldığı banka tarafından ... ay haksız kesinti yapıldığını, ilamsız icra takibi başlatılmış ise de takibine itirazda bulunduğunu, alacak kesinleşmediği halde kesintiye devam edildiğini, icra emri olmadan maaşına icra müdürlüğünce maaş kesme yazısı yazılmadığı icra takibinin de kesinleşmediği halde kesinti yapılmasının tüm yasalara aykırı olduğunu iddia ederek maaşından ... aydır yapılan toplam 6.765,00 TL kesintinin davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı bankadan tüketici kredisi aldığını ve ayrıca davalı banka ile kredi kartı sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmelerden dolayı davacının davalı bankaya borcu bulunduğunu, davacının maaş hesabının da davalı bankada bulunduğunu, davacının davalı bankadan kullanmış olduğu kredi ve kredi kartı borçlarını düzenli ödemek amacıyla davalı bankadaki maaş hesabından aylık olarak otomatik kesilmesi için kendi serbest iradesi ile davalı bankaya .../.../210 tarihli taahhütname verdiğini, bu otomatik ödeme gereğince davacının maaş hesabından borçlarına mahsuben bir kısım kesintiler yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı bankadan daha önce tüketici kredisi ve kredi kartı kullandığı, davacının kredi taksitlerinin günü geldiğinde hesabından alınması için .../.../2010 tarihli taahhütnameyi verdiği, davacının hesabından tüketici kredisi taksiti olarak kesilen toplam ....445,94 TL paranın akdi ilişkinin mevcut olduğu dönemde yapıldığı ve dayanağı taahhütnamenin de gözetilmesiyle hukuka uygun olduğu, izleyen kesintilerin ise taksit kesintisi olmadığı, işlem açıklamalarına göre icra takibinin başlamasından sonra yapıldığının anlaşıldığı, davacının hesabına yatan paranın 1/4 olacak şekilde tutar oluşturduğu, şeklen borçlunun maaş haczine benzetilerek işlem yapıldığı, akdi ilişkinin sona ermesinden sonra ve

henüz icra takibi kesinleşmeden yapılan ve davacının hesabına giren paranın 1/4'lük kısmını oluşturan kesintiler toplamı 4.514,62 TL paranın davacının maaşından muvafakatı dışında tahsil edilmesinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.504,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Mahkemece davacının kredi sözleşmesi imzalarken kredi taksitlerinin, maaşından tahsili konusunda davalı bankaya muvafakat verdiği bu nedenle yapılan kesintilerin haklı olduğu kabul edilerek, muvafakat verilen kredi sözleşmesi için bankanın koymuş olduğu blokenin devamına karar verilmiştir. Ancak, 5510 sayılı Yasa'nın 93. maddesi uyarınca gelir aylık ve ödeneklerin, 88. maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışında haczedilemeyeceği, bu fıkraya göre haczi yasaklanan gelir, aylık ve ödeneklerin haczedilmesine yönelik taleplerin, borçlunun muvafakati bulunmaması halinde, icra müdürü tarafından reddedileceği öngörülmüştür. Yine, İİK 83/a maddesi uyarınca haczi caiz olmayan mallar ve haklar ve kısmen haczi caiz olan şeyler bakımından aynı Yasa'nın 82-83 maddesinde yazılı mal ve hakların haczedilebileceğine dair önceden yapılan anlaşmalar muteber değildir. Somut olayda da, davacının davalı banka ile imzaladığı kredi sözleşmesi sırasında vermiş olduğu muvafakat İİK'nın 83/a maddesi gereğince geçersizdir. Ayrıca davacının maaşında halihazırda ¼ oranında haciz kesintisi bulunmaktadır, bu kesinti bitmeden yeni bir kesinti yapılması da mümkün değildir. Bu itibarla, davalı bankaca davacının maaşından yapılan kesintinin haksız olduğu halde mahkemece aksi yöndeki yazılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 278,47 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, .../09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4727, Karar No: 2024/4937, Tarih: 07.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4727 E.  ,  2024/4937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2450 E., 2024/17 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/338 E., 2023/427 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava ve birleşen dava dilekçesinde özetle; davacıların murisleri olan ...'un davalı iş yerinde çalışırken 07.02.2016 tarihinde meydana gelen olay sonucu vefat ettiğini beyan ederek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; husumeti kabul etmediklerini, müvekkili ile dava dışı ... Tem. Gıda Ltd. Şti. arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin olmadığını, dava konusu olayda kazalının kusuru ile olayın meydana geldiğini, müvekkili şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, birleşme kararı verilen dosyadaki iddiaları ve talepleri kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maddi tazminata ilişkin davanın kabulü ile davacı ... için 297.119,59 TL, ... için 134.190,36 TL, ... için 824.684,19 TL, ... için 161.753,66 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 07.02.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, manevi tazminata ilişkin birleşen Diyarbakır 1. İş Mahkemesinin 2019/496 Esas sayılı davanın kabulü ile davacılar ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000 TL manevi tazminatın, olay tarihi olan 07.02.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak bu davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, dosyadaki evraka, beyanlara ve tanık ifadelerine göre müvekkili şirket aleyhine kusur yüklenilmesinin mümkün olmadığını, iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin alındığını, eğitimlerin verildiğini, kusur bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, Yargıtayın emsal kararları bulunduğunu, SGK tarafından bağlanan gelirlerin araştırılması ve dikkate alınması gerektiğini, manevi tazminat ve müvekkili lehine hükmedilmeyen vekalet ücreti yönünden hükmün hatalı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin değerlendirilmesi neticesinde; davalı ...Ş. ile ihbar olunan ... İnşaat Ltd. Şti. arasında montaj, demontaj, nakliye işi üzerine yüklenicilik sözleşmesinin imzalandığı, yapılan işin niteliği, tanık ifadeleri ve sözleşme içeriğine göre taşeron şirketin kazalı işçisi tarafından asıl işverene ait işin yapılması aşamasında ölümlü iş kazasının meydana geldiği, davalı şirketin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 ncı maddesi uyarınca asıl işveren vasfını haiz olduğu, yine 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 61 inci maddesi kapsamında müteselsil sorumluluğun bulunduğu; davacılar murisi ...'un elektrik teknisyeni olduğu ve 07.02.2016 tarihinde saat 21.30 sıralarında Şanlıurfa-Diyarbakır yolu üzerinde aydınlatma şebekesinde bakım-onarım çalışması yaparken yolun karşısına geçmeye çalıştığı, 21 GN 807 plakalı ... Kılıç yönetimindeki otomobilin kendisine çarpması ile yaralanarak hastaneye kaldırıldığı, 21.07.2016 tarihinde tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybettiği; Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından düzenlenen 12.03.2018 tarihli tahkikat raporunda, meydana gelen kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi (a) ve (b) bentleri uyarınca iş kazası olarak tespit edildiği; Dairemizin 2021/1481 Esas 2022/817 Karar sayılı ilamına uygun şekilde tanzim edilen 15.04.2023 tarihli 3 adli trafik iş sağlığı güvenliği uzmanı bilirkişi heyetinin raporunda davalı ... AŞ'nin %10, ihbar olunan alt işveren ... Tem. Ltd. Şti'nin %20, araba şoförü ... Kılıç'ın %20, davacılar murisi kazalı içinin %50 kusurlu bulunduğu; 31.07.2023 tarihli aktüerya raporunda nihai kusur raporunun dikkate alındığı, emsal kararlara uygun şekilde yeniden evlenme ihtimalinin, TRH 2010 muhtemel yaşam tablosunun uygulandığı, SGK Başkanlığı tarafından davacı eş ile çocuk için bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin Türk Borçlar Kanunu'nun 55 inci maddesi kapsamında maddi zarardan tenzil edildiği, bu kapsamda bakiye maddi tazminatın hesaplandığı; kazanın gerçekleşme şekline tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre manevi tazminat miktarlarının makul düzeyde olduğu; 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesi uyarınca belirsiz alacak davası olarak açılan davada talep arttırımının yapıldığı ve dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla, davalı itirazlarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında vefat eden sigortalının yakınlarının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında vefat eden sigortalının yakınlarının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Davalı vekilinin hükmedilen manevi tazminatlara ve davacı çocuk Amine Erva ile davacı baba ..., davacı anne ... için hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı HMK'nın 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

3.Dosya içeriğine göre, temyize konu edilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.291,558 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2.Davalı vekilinin davacı eş ... için hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalı vekilinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında karşılanarak gerekçe oluşturulduğu hususları da dikkate alınarak, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin hükmedilen manevi tazminatlara ve davacı çocuk Amine Erva ile davacı baba ..., davacı anne ... için hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin hükmedilen manevi tazminatlara ve davacı çocuk Amine Erva ile davacı baba ..., davacı anne ... için hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davalı vekilinin davacı eş ... için hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/993, Karar No: 2019/3948, Tarih: 16.09.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/993 E.  ,  2019/3948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... Gazetecilik AŞ aleyhine 23/06/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 15/11/2012 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı gazetenin 03.07.2009 tarihli nüshasında “... hakim de var” başlığı ile müvekkili hakkında asılsız ve gerçek dışı yalan haber yayımlandığını, yayının müvekkilinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu iddia ederek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar vekili ise, haberde belirtilen iddiaların savcılık soruşturma dosyaları kapsamında yer alan içeriğe uygun olduğunu, dava konusu haberin toplumsal ilgiye haiz güncel bir konuda sadece kamu yararı gözetilmek suretiyle kaleme alındığını, özle biçim arasındaki dengenin titizlikle korunduğunu, kişilik haklarının ihlal edilmediğini, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; lakap takılma sebebiyle davacının gülünç duruma düşürüldüğü, atılan başlığın davacının kişilik haklarını zedeler mahiyette olduğu gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka

aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, okuyucunun ilgisini artırmak amacıyla, habercilik tekniğine uygun olarak çarpıcı başlık kullanabilir ise de özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, Davalı şirkete ait Posta gazetesinin 23/07/2009 günlü sayısında “... hakim de var” başlığı altında yayımlanan habere konu olaylarla ilgili olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yapıldığı ve bilahare iddianame düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu haberde kullanılan başlık haberin içeriği ile birlikte bir bütün olarak değerlendirildiğinde; çarpıcı ve gazetecilik tekniğine uygun olup özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, yargılamaya esas olan belgelere dayanılarak yayımlanan haberin yayın tarihi itibariyle görünür gerçekliğe uygun olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı dolayısıyla hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalıların tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18, Karar No: 2013/21975, Tarih: 12.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/18 E.  ,  2013/21975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda oluşan muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.