muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7196, Karar No: 2014/1009, Tarih: 28.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7196 E.  ,  2014/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2013 gün ve 2012/23 Esas, 2013/97 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurelerin olay nedeni ile ruh sağlıklarının bozulup bozulmadığına ilişkin Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalının mağdur ... hakkındaki 05.12.2012 tarihli raporu ile mağdur ... hakkındaki 30.11.2012 tarihli raporunun Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri uyarınca usulüne uygun oluşturulmuş heyet tarafından düzenlendiği anlaşıldığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9755, Karar No: 2014/31114, Tarih: 24.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/9755 E.  ,  2014/31114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/355508

MAHKEMESİ : Aydıncık(Mersin)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2013/49 (E) ve 2013/74 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdurların olaya yakın tarihteki soruşturma beyanları, sanığın tevil yollu ikrarından ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı eşe ve alt soyuna karşı kasten yaralama suçu sübut bulduğu halde, eşi ve babaları olan sanıkla barışan mağdurların duruşmadaki beyanlarına itibar edilerek, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25609, Karar No: 2012/9989, Tarih: 28.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25609 E.  ,  2012/9989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuyucak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin boçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsafdaki yerlerle makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez

Somut olayda, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 91.065,00 TL değerinde olduğu bildirilmiş, aynı veya benzer bir yerde alınacak mesken fiyatı ise tespit edilmemiştir. Mahkemece yukarıda belirlenen genel ilkeler ışığında borçlunun sosyal ve ekonomik durumu ile bağdaşan haline münasip bir evi kaç paraya alabileceği yönünde bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yukarıda belirtilen ilkelere uymayan eksik bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21371, Karar No: 2017/5174, Tarih: 10.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/21371 E.  ,  2017/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın reddine, birleştirilen davanın ise kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.10.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ..., Avukat ... ile temyiz edilen davacılar ... v.d. vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacılar ... v.d. Vekili Avukat, davacı ... gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl dava, ehliyetsizlik ve hile, birleştirilen dava ise ölünceye kadar bakma akdinin geçersizliğinin tespiti ile muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteklerine ilişkindir.

Asıl davada davacılar, mirasbırakan ...’in maliki olduğu 193 ada 3 (yeni 1294 ada 2) parsel sayılı taşınmazını 09.07.2009 tarihinde ölünceye kadar bakma akdiyle davalılara temlik ettiğini, işlem tarihinde mirasbırakanın yaşlılığı ve hastalığı nedeniyle hukuki işlem ehliyetinin bulunmadığını, aynı zamanda hile ile gerçekleştirilen temlikin mirasçıları mirastan mahrum bıraktığını ileri sürerek miras payları oranında tapu iptali ve tescil istemişler; birleştirilen dava ise, anılan ölünceye kadar bakma akdinin ahlaka ve adaba aykırılığı nedeniyle geçersizliğinin tespiti ile muris muvazaası hukuksal nedeniyle tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, işlem tarihinde mirasbırakanın fiil ehliyetinin bulunduğunu, bakım borcunun yerine getirildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin verilen karar Dairece; “...Somut olayda, mahkemece ehliyetsizlik iddiası yönünden yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan muvazaa yönünden hüküm kurulmuştur. Hal böyle olunca; önemine binaen öncelikle hukuki ehliyetsizlik yönünden tarafların bildirecekleri tüm delillerin toplanması, varsa miras bırakana ait sağlık kurulu raporları, hasta müşahade kağıtları, reçeteler vs. istenmesi, tüm dosyanın 2659 sayılı Yasanın 7 ve 16.maddeleri hükümleri gereğince Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi, akit tarihinde miras bırakanın ehliyetli olup olmadığı yönünde rapor alınması, ehliyetli olduğunun

anlaşılması halinde diğer iddialarının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda asıl davanın reddine, birleştirilen davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan ile davalılar arasında 03.07.2009 tarihinde noterde düzenlenen ölünceye kadar bakım sözleşmesi ile 3 parsel sayılı taşınmazın davalılara devrinin kararlaştırıldığı, 09.07.2009 tarihinde ise anılan sözleşmeye dayalı olarak 1/3 er pay olarak davalılar adına sicil kaydının oluştuğu, murisin 12.07.2009 tarihinde ölümü ile davacılar ile birlikte davalılardan ...'ın mirasçı kaldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, hangi yargılama usulü uygulanırsa uygulansın tarafların yargılamada sözlü olarak görüş ve değerlendirmelerini ifade etmeleri özel bir önem taşımaktadır. Yazılı Yargılama usulünde de tarafların hükümden önce son kez mahkeme huzurunda sözlü değerlendirme yapıp, açıklamada bulunmaları, doğru bir karar verilmesi bakımından önemlidir.

Bu ilkeler, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 184. ve 186. maddelerinde yapılan düzenlemelerle hüküm altına alınmıştır.

HMK'nin 184 maddesinde açıkça; Hâkimin, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz vereceği, mahkemenin tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini, taraflara tefhim edeceği, yine aynı Kanunun 186. maddesi hükmü ile de; mahkemenin tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği, taraflara çıkartılacak davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkeme de hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunu bildireceği, mahkemenin sözlü yargılamada tarafların son sözlerini sorarak hükmünü vereceği düzenlenmiş olup, anılan düzenlemeler emredici niteliktedir.

Somut olayda, söz konusu ilkeler dikkate alınmadan sonuca gidilmiştir.

Somut olayda, söz konusu ilkeler dikkate alınmadan sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca, HMK'nin 184 maddesi hükmü gereğince, tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için taraflara söz verilip tahkikatın bittiği tefhim edildikten sonra, taraflara sözlü yargılama için duruşmanın başka bir güne bırakılmasını isteyip istemediklerinin sorulması, talep halinde başka bir gün tayin edilmesi; başka bir duruşma gününü istememeleri halinde sözlü yargılama aşamasına geçilerek aynı Kanunun 186. maddesi gereğince taraflara sözlü yargılama yoluyla beyanda bulunma hakkı verilmesi, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, değinilen yasal düzenlemeler gözardı edilerek karar verilmesi isabetli olmadığından anılan yasal düzenlemeler gözetilerek usulü hükümler yerine getirilmek ve ondan sonra hüküm oluşturulmak üzere karar bozulmalıdır.

Davalılar vekilinin temyiz itirazı değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 02.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekilleri için 1.480.00.-'er TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.10.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Sayın çoğunluk HMK'nın 184 ve 186. maddelerindeki düzenlemelerin emredici nitelikte olduğu somut olayımızda tahkikatın bittiği tefhim edildikten sonra, taraflara sözlü yargılama için duruşmanın bir başka güne bırakılmasını isteyip istemediklerinin sorulması, talep halinde sözlü yargılama aşamasına geçilerek HMK'nın 186. maddesi uyarınca tarafların beyanları alındıktan sonra karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

HMK'nın 184 ve 186 maddelerindeki düzenlemelerin emredici nitelikte olduğu konusunda sayın çoğunlukla bir görüş ayrılığım yoktur. Görüş ayrılığım bu maddelerde olmayan düzenlemenin, yorum yoluyla doldurularak emredici hüküm gibi değerlendirilmesidir. HMK'nın 186. maddesi daha çok duruşmada bulunmayan taraf veya tarafların tahkikatın sona erdiğinden haberdar olmaları veya açıkça istekleri halinde sözlü açıklamalarını yapmaları için süre verilmesini içeren bir düzenlemedir. Bu düzenleme yapılırken de açıkça tarafların duruşmada bulunup bulunmamaları ve bunlara ilişkin ayrıntılı bir düzenleme yapılmamıştır. Yargılamanın yazılı kuralları olduğu gibi bu kurallara ters düşmeyen teamüller de vardır. Bunlar yargılamanın hızlı bir şekilde yürümesine, usul ekonomisine katkıda bulunmaktadır. Tebligatların ve bilgi istemeye ilişkin yazıların elden alınması, yalnızca bir rapor veya yazının beklendiği durumlarda, hakimlerin izin ve tayin hallerinde duruşmaya bakamayacak olmaları halinde mazeret vererek duruşmaya katılmama, saatinde gelmeyen tarafın beklenmesi vb.

Somut olayımızda da 10.07.2014 tarihli duruşmaya taraflar katılmamış, soyut mazeret dilekçeleri sunulmuş, mazeretlerin kabulü ile yeni duruşma günü verilmiş, hatta davalı vekili 16.07.2014 tarihli duruşmanın 09.55 olan saatinin mesleki mazereti nedeniyle 14.00 olarak değiştirilmesini istemiş ve bu saatte duruşma yapılmıştır. HMK' nın 24-33 maddelerinde düzenlenen yargılamaya hakim olan ilkelerden arasında bulunan hukuki dinlenilme hakkı, dürüst davranma ve doğruyu söyleme yükümlülüğü, usul ekonomisi, yargılamanın sevk ve idaresi somut olayımızda da yerini bulması gereken ilkelerdendir. Yargılama bu ilkeler çerçevesinde hızlı bir şekilde yürümüş, taraflar ve mahkeme hakimi buna katkıda bulunmuş, kısa aralıklarla duruşma günü verilmiştir. Son duruşmada da taraf vekilleri hazır bulunmuş HMK m.186 uyarınca yazılı yargılamanın bittiği sözlü yargılamaya geçildiği bildirilmiş, davacı vekilleri ve davalı vekili ayrı ayrı son sözlerini söylemiş ve tutanakta yer almış ve hüküm verilmiştir.

Hazır bulunan taraf vekillerinden hiç biri ayrı bir sözlü yargılama duruşması için yeni bir gün tayini istememişlerdir. Mahkeme hakimi tarafından da bu husus açıkça sorulmamış, sorulduysa da tutanakta yer almamıştır. Taraf vekilleri de böyle bir ihtiyaç da hissetmemişlerdir. Hüküm verildikten sonra davalılar vekili 11.09.2014 tarihli temyiz dilekçesini vermiştir. Davalılar verilen hüküm üzerine kendilerine yeni bir vekil atamışlar, bu vekil de aynı tarihli yaklaşık 3 sayfadan ibaret temyiz dilekçesini vermiştir. Her iki vekil dilekçesinde davanın esası ile ilgili olarak temyiz nedenlerini sıralamışlardır. Yaklaşık 3 sene boyunca başka bir sebep ileri sürülmemiş hukuken yeri olmamasına rağmen davalı vekili 09.10.2017 tarihli sözlü duruşma öncesi bir kısım beyanlarının sunulması içerikli dilekçesinde hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini iddia etmiştir. 10.10.2017 tarihli duruşmada da bu konudaki açıklamalarını sözlü olarak açıklamıştır.

Yargılama faaliyeti bir kamu hizmetidir. Bir hizmette önemli olan kalitedir. Tüm aşamalar boyunca taraflara kaliteli bir yargılama sunulmuş ve sonuca ulaşarak mahkeme hükmünü vermiştir. Duruşma anına kadar da bu konuda bir itiraz olmamıştır. Mesleğe yeni başlayan her hukukçu konuya vakıf olmasa, yeni bir durum ortaya çıksa dahi ilk talebi veya söylediği söz, aleyhimize olan beyanları kabul etmiyoruz, beyanda bulunmak için süre istiyoruz, incelemek ve beyanda bulunmak için süre istiyoruz isteklerini içerir. Aksine taraf vekilleri ve mahkeme hakimi duruşmaya hazır olarak çıkmışlar ve yargılamayı sona erdirmişlerdir. Burada kamu düzenini ihlal eden bir durum olmadığı gibi en kaliteli şekilde kamu hizmeti de sunulmuştur. Karardan üç sene sonra böyle bir taleple gelmek dahi böyle bir hakkın bulunmamasına rağmen, böyle bir hak olsa bile; olsa olsa hakkın kötüye kullanılması olur. Adaletin gerçekleşmesinin önüne bir engel getirmek, yargılamayı uzatma, uyuşmazlığın çözülmemesi çabası olur.

Yukarıda anlattığım gerekçelerle kamu düzenin ihlal edilmediğini, HMK'nın ruhuna uygun bir yargılamanın yapıldığı 184 ve 186. maddelerin ihlal edilmediği kanaatiyle yargılamanın esasına girilerek inceleme yapılması ve karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun kararına katılmadığımı saygıyla arz ederim.
Yargıtay — Esas No: 2012/17805, Karar No: 2013/17404, Tarih: 03.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17805 E.  ,  2013/17404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.09.2012 tarih ve 2011/350-2012/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, ...Mahallesi 6608 ada 5 parsel sayılı taşınmazda şirket tarafından yapılan inşaat sırasında müvekkilinin davalı şirkete borç para verdiğini, şirketin diğer ortağı ... tarafından şirket adına düzenlenen 3 ayrı protokolde davacının toplam 225.000 TL borç verdiği belirtilmiş olduğunu, bunun 50.000 TL'lik kısmının ödenmiş bulunduğunu, davacının şirketten 175.000 TL alacaklı olduğu ileri sürülerek, bu tutarın 13.10.2006 tarihinden itibaren uygulanacak temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirketten alacaklı olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirket defterlerinin usulüne uygun tutulmaması nedeniyle protokollerin şirket kayıtlarına işlenip işlenmediği belirlenememiş ise de, şirket bilançosunda şirketin davacıya 359.197,74 TL borçlu olduğu belirtilmiş olduğu, bu kaydın şirketi bağlayıcı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 175.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı ortağın davalı şirketten alacak istemine ilişkindir. Davacı vekili davayı açarken 16/06/2006, 13/10/2006, 15/02/2007 ve 09/07/2007 tarihli protokollere dayanmıştır. Davalı şirketin diğer ortağı olan ... protokollerdeki imzasını inkar etmediğine göre, bu protokoller de değerlendirilerek, ayrıca davalı tarafın sunduğu ödeme belgesi de nazara alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; bu deliller nazara alınmadan, davacı dahi davalıya 225.000,00 TL borç verdiğini ve bakiye olarak 175.000,00 TL alacaklı olduğunu iddia ettiği halde, davalı şirket bilançosunda şirketin davacıya 359.197,74 TL borçlu olduğunun belirtilmiş olduğu, bu kaydın şirketi bağlayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4652, Karar No: 2011/4805, Tarih: 20.07.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4652 E.  ,  2011/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı İncirliova Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.03.2010 gün ve 2008/110-2010/90 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Davalı ... tarafından verilen temyiz dilekçesi 19.03.2010 tarihinde mahkeme Yargıcınca havale edildiği halde dilekçe altına “tutanaktır” başlığı altında iş bu temyiz dilekçesinin masrafları ve harcının yatmadığı yazılmış olup, mahkeme temyiz defterine kaydının yapılıp yapılmadığı anlaşılmamaktadır. Kayıtların incelenerek kaydın yapılıp yapılmadığının tespiti, kayıt yapılmışsa kayda ilişkin belgenin eklenmesi,

2-Dava konusu işle ilgili Belediye İmar işlem dosyasının bütünüyle birlikte ilgili Belediye Başkanlığı'ndan temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1478, Karar No: 2017/1083, Tarih: 09.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1478 E.  ,  2017/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün , davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, ...Fuar Alanı Kültür Parkı bünyesinde bulunan ...Büfe ve WC'nin , 01.01.2014 başlangıç ve 31.12.2014 bitim tarihli sözleşme ile davalı tarafından kendilerine kiralandığını, esasen bu sözleşmenin yıllar içerisinde yenilenerek bugüne kadar geldiğini ve sözleşmeye konu alanın mülkiyeti Hazineye ait olmakla beraber, kullanım hakkının ...Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredildiğini, Belediye tarafından da 01.01.2007 tarihinden itibaren 10 yıllığına ... A.Ş. ye, ... A.Ş. tarafından da yine 01.01.2011 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesi ile ...’a devredildiğini belirterek davalı vakfın son dönem (2014 yılı) kira bedellerine karşılık olarak kiralayan sıfatıyla kendilerinden senet aldığını, bu senetlerin ilk 5 aylık kısmının ödendiğini ancak ... A.Ş. tarafından ...15. Noterliğinin 05.06.2014 tarih ve 15032 yevmiye nolu ihtarnamesi ile ... ile olan kira sözleşmelerinin yenilenmediği bu sebeple bahse konu alanda işgalci olunduğu, 40.000,00 TL ecrimisil bedeli ödenmesi ve taşınmazın boşaltılması gerektiğinin bildirildiğini , ... A.Ş. ile ... arasındaki kira sözleşmesinin 31.12.2012 tarihinde sona erdiğini öğrendiklerini, bu sebeple kiralayan ...’ ın taşınmazı kiracının kullanımına hazır şekilde bulundurma yükümlülüğünü yerine getiremediğini belirterek aralarındaki kira sözleşmesinin feshine, ödenen kira bedellerinin iadesine ve ödenmeyen bedellere ilişkin senetlerin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ...Belediyesi'nin el değiştirmesi neticesinde ... A.Ş. nin müvekkili vakfa ihtarname göndererek kira sözleşmesinin uzatılmayacağını ve taşınmazın tahliye ve teslim edilmesini talep ettiğini, ancak kiralananın üstü örtülü sabit yapı niteliği gereği usulüne uygun fesih ihbarında bulunulması gerekirken bahse konu fesih ihbarının kendilerine 2013 Şubat ayında tebliğ edildiğini, bu sebeple ne 2012 ne de 2013 yılı için geçerli bir ihbarın bulunmadığını dolayısıyla 2014 yılı sonuna kadar sözleşmelerinin uzadığını, davacının hatalı hukuki mülahazada bulunarak ödemeleri kesmesinin kendisi açısından temerrüt yaratacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, sözleşmenin feshini gerektirecek şartların oluşmadığını belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.