muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7491, Karar No: 2020/8649, Tarih: 06.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/7491 E.  ,  2020/8649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son. maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2)Sanığın eylemi neticesinde mağdurun vücudunda, kemik kırığı ve yüzde sabit iz meydana gelmesi karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olarak eylemini gerçekleştiren sanık hakkında TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi de gözetilerek, TCK'nin 86/1. maddesi gereği temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu da dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

3)Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezada, sanığın eylemi neticesinde mağdurun yüzünde “sabit iz” meydana geldiğinden bahisle artırım yapılırken, uygulama maddesinin “87/1-c” yerine “87/1-d” olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. Maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 06.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1205, Karar No: 2024/2142, Tarih: 22.04.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1205 E.  ,  2024/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/278 E., 2023/196 K.

DAVA TARİHİ : 12.07.2016

KARAR : Kısmen kabul

TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili ve davalı ...

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının paydaş maliklerinden olduğu 680 ada 3 parsel sayılı taşınmazı davalıların herhangi bir hakka dayanmaksızın kullandıklarını, bu haksız işgal nedeniyle hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkum olduklarını belirterek, el atmanın önlenmesi ile taşınmaz üzerindeki muhdesatların kal’ini ve dava tarihinden itibaren geriye doğru 5 yıl için ecrimisil ödenmesini talep etmiş, 08.11.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile komşuluk hukukuna dayalı olarak müvekkilinin taşınmazı sınırları dışında kalan yer için de çekme payı oranında el atmanın önlenmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde; davacının taşınmazın maliki olmadığını, taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kaldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli ve 2018/1385 Esas, 2019/147 Karar sayılı kararıyla; davacının dava konusu ettiği taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kaldığı, ... Beldesi 680 ada, 3 parsel sayılı taşınmazın, 22 A çalışmaları ile oluşturulduğu, bu çalışma yapılırken geçerli olan kıyı kenar çizgisine göre deniz tarafında kaldığı ve bu taşınmazı kapsayan 1807 kadastral parselin tapusunun iptal edildiği, buna rağmen 680 ada 3 parselin 22 A çalışmaları ile yeniden kişiler adına tapuya tescil edildiği anlaşıldığından bu çalışmayı yapanlar hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, alınan bilirkişi raporları ve toplanan delillerle davaya konu bungalovların tamamının kıyıda ve 680 ada 3 parselin içerisinde yer aldığının tespit edildiği, bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davalıya ait 5 adet bungalovun kıyıya terk edilen alan içerisinde kaldığı, tecavüzlü kısımların da fen bilirkişi raporunda belirtildiği üzere kıyı içerisinde kaldığı, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yerde davacının hakkının bulunmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.01.2019 tarihli ve 2018/1385 Esas, 2019/147 Karar sayılı kararıyla; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2019/2929 Esas, 2021/4076 Karar sayılı kararıyla; 10.05.2007 tarihli fen bilirkişi raporunda kesinleşen Kumluca Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/216 Esas, 2000/232 Karar sayılı kararı ile kıyıya terk edilen alan dikkate alındığında (A) harfi ile gösterilen 7,77 m2, (B) harfi ile gösterilen 6,95 m2, (C) harfi ile gösterilen 6,42 m2, (D) harfi ile gösterilen 5,98 m2, (E) harfi ile gösterilen 5,31 m2 kısımların 680 ada 3 nolu parsele tecavüzlü olduğunun belirlendiği, o halde mahkemece, Kumluca Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/216 Esas, 2000/232 Karar sayılı kararı ile kıyıya terk edilen alan dikkate alınarak davacının pay maliki olduğu dava konusu 680 ada 3 No.lu parsele tecavüzlü alanlar bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bilirkişi raporunda (A) harfi İle gösterilen 7,77 m2, (B) harfi ile gösterilen 6,95 m2, (C) harfi ile gösterilen 6,42 m2, (D) harfi ile gösterilen 5,98 m2, (E) harfi ile gösterilen 5,31 m2 kısımların 680 ada 3 nolu parsele tecavüzlü olduğunun belirlendiği, davacıya ait taşınmazın paylı mülkiyete tabi olup diğer paydaş maliklerden kal talebine ilişkin muvafakat alınması gerektiği, davacı vekiline verilen süre içerisinde diğer paydaşların davaya muvafakatine dair belge sunulmadığı, davacının ıslah dilekçesi ile komşuluk hukukuna dayalı olarak çekme mesafelerine uyulması yönündeki talebi yönünden, komşu taşınmazdaki yapının çekme mesafesine uygun olmaması ve başlı başına imara aykırı olması 3194 sayılı Yasa'nın 32 ve 42. maddeleri hükümleri uyarınca idareyi ve idari yaptırımı gerektirdiği belirtilerek, el atmanın önlenmesi talebinin kısmen kabulü ile 10.07.2017 tarihli raporda (A) harfi ile gösterilen 7,77 m2, (B) harfi ile gösterilen 6,95 m2, (C) harfi ile gösterilen 6,42 m2, (D) harfi ile gösterilen 5,98 m2, (E) harfi ile gösterilen 5,31 m2 kısımlara el atmanın önlenmesine, fazlaya dair talebin reddine, ecrimisil talebinin kabulü ile 3.150,58 TL ecrimisil bedelinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kal talebinin ve komşuluk hukukuna dayalı çekme mesafelerine uyulması talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Yargıtay bozma kararı sonrasında talebini ıslah ederek davasını komşuluk hukukuna aykırılığın da giderilmesini istediğini, ancak çekme mesafesine uygun olmayan yapılar hakkında mahkemece bir değerlendirilme yapılmadığını, taşınmazın diğer paydaşlarının muvafakati olmaması gerekçesi ile kal talebinin reddedilmesinin doğru olmadığını, davalı taraf aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin eksik hesaplandığını ve davalı taraf lehine vekalet ücreti takdir edilmesinin de hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı ... temyiz dilekçesinde; kıyı kenar çizgisinin iptali için dava açıldığını, ayrıca dava konusu yere ilişkin tapu iptali ve tescil davası da açtığını, mahkemece davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 176 ve devamı maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre tarafların aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosyanın incelenmesinde, davacının bozma kararından sonra 08.11.2021 tarihli dilekçesi ile ayrıca komşuluk hukukuna dayalı olarak muarazanın giderilmesini de istediği, mahkemece bu talebin reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Davanın tamamen ıslahı mümkün olmakla birlikte kısmi ıslah halinde mevcut taleplere yeni bir talep eklenmesi mümkün olmadığından, komşuluk hukukuna dayalı talebine ilişkin usule uygun açılmış bir dava bulunmamaktadır. O halde mahkemece ıslah ile eklenmek istenen talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken talebin reddine karar verilmesi de doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan kararın BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17896, Karar No: 2020/13823, Tarih: 28.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17896 E.  ,  2020/13823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun temizlik işçilerini kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Dosya içinde bulunan,muvazaa tespitine dair iş müfettişi raporlarının davalı ve ... İnş. Tur. Ltd. Şti. arasında 01.01.2010 tarihinde başlanacak temizlik işleri ile ilgili imzalanan hizmet alım sözleşmesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl işveren-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl işveren-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda; dava dilekçesinde davacının ne iş yaptığı açıklanmamıştır. Dosya içerisinde yer alan tüm işveren belgelerinde davacının tüm çalışma döneminde temizlik işçisi olarak çalıştığı belirtilmiştir. Davacı tanığı; davacının temizlik elemanı olarak işe girdiğini daha sonra döner sermaye için zeytin işinde çalıştığını, Zeytin işleme işini 2008 yılı sonuna kadar yaptığını, Hukuk Fakültesinde aslen temizlik işinde çay servisi yaptığını beyan etmiştir. Davalı tarafça davacının temizlik işlerine dair farklı farklı şirketlerle yapılan hizmet alım sözleşmeleri kapsamında temizlik işçisi olarak çalıştığı savunulmakla, özellikle davacı tanık anlatımı da nazara alındığında davacının hizmet alım sözleşmesi kapsamı dışında, temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde çalıştırılıp çalıştırılmadığı hususunda tereddüt oluşmaktadır. Bu nedenle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31. maddesinde düzenlenmiş olan hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde davacı asil Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 169. vd maddeleri gereğince isticvap edilerek yapılan iş hakkında beyanı alınmalı, dönemler halinde fiilen yaptığı iş netleştirilmeli ve gerekli görülürse ayrıntılı bir şekilde tekrar tanık ifadesine başvurulmalı sonucuna göre muvazaa hususu açıklığa kavuşturulmalıdır. Eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 28.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29595, Karar No: 2020/10561, Tarih: 08.09.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/29595 E.  ,  2020/10561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında orman arazisinde işgal ve faydalanma ile ormandan ağaç kesme suçlarından açılan kamu davasının hüküm kısmında; işgal ve faydalanma suçundan mahkumiyet kararı, ağaç kesme suçundan ise delil yetersizliğinden beraat kararı verildiği halde, hüküm gerekçesinde her iki suçtan dolayı mahkumiyet kararı verildiği şeklinde gerekçe yazılarak hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye sebep verilerek hükmün karıştırılmasına neden olunması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19256, Karar No: 2024/1986, Tarih: 13.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/19256 E.  ,  2024/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2442 E., 2023/2527 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/478 E., 2022/490 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye Enerji, Su ve Gaz İşçileri (Tes-İş) Sendikasının üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler nezdinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, Yüksek Hakem Kurulunun 17.11.2016 tarihli ve 2016/1265 Esas, 2016/1395 Karar sayılı kararıyla 01.04.2016-31.03.2018 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin işyerinde uygulanmasının karar altına alındığını, toplu iş sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, gece çalışması, yakacak yardımı, bayram yardımı, çocuk yardımı, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin (TEİAŞ) ihale makamı konumunda olduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverenlerce yapılan ihale sözleşmelerine göre davacının her türlü ücret, tazminat, prim vs. özlük hak ve alacaklarından bu şirketlerin sorumlu olduğunu, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu, dava konusu alacaklar nedeniyle müvekkili Kuruma 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesine göre müteselsil sorumluluk yüklenilmesine imkân bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu iş sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının her türlü ücret, tazminat, prim vs. özlük hak ve alacaklarından davacının bünyesinde çalıştığı şirketlerin sorumlu olduğunu, davalının toplu iş sözleşmesi ile bağlı olmayacağını, toplu iş sözleşmesinden asıl işverenlerin sorumlu tutulabilmesi için 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre yapılması gerektiğini, faiz yönünden dava konusu alacaklara işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizin uygulanmasına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, bilirkişi raporunda belirlenen ve İlk Derece Mahkemesince hükmedilen alacakların fazla olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının dava konusu alacaklardan asıl işveren sıfatı ile sorumlu olduğunun anlaşıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalarda ve alacaklara uygulanan faiz türünde hata bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı, alacakların hesaplanması hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 4857 sayılı Kanun'un 2, 32, 41, 44, 46, 47, 63, 68 ve 69 uncu maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi.

3. Değerlendirme