muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5867, Karar No: 2025/5780, Tarih: 12.05.2025

4. Cumhuriyet Başsavcılığının, yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda bir karar verilmesini talep etmesi üzerine, İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.08.2023 tarihli ve 2019/182 Esas, 2020/591 Karar sayılı ek kararı ile "... etkin pişmanlık göstermeyen hükümlü lehine yasal değişiklik bulunmadığından uyarlama talebinin reddine..." karar verilmiştir.

5. İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2024 tarihli ve 2023/1811 Değişik İş sayılı kararı ile "...7394 sayılı yasa ile değişen 213 sayılı VUK'nın sanık lehine olacak şekilde yapılan yorumlardan aynı takvim yılı içerisinde birden fazla kez suçun işlenmesi halinde tek suç kabul edileceği, aynı takvim yılı içerisinde birden fazla kez suçun işlenmesinin temel cezanın tayininde dikkate alınabileceği, farklı takvim yılları içerisinde işlenen aynı suçun zincire esas olduğu hususu dikkate alınmadan verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, yine açılacak olan yargılamada sanığın ödeme yapıp yapmadığının vergi dairesinden sorularak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinin gerektiği..." denilmek suretiyle İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.08.2023 tarihli ve 2019/182 Esas, 2020/591 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulüne karar verilmiştir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; vergi dairesinin cevabi yazısına göre ödeme yapılmadığı ve hükümlünün 2016 takvim yılında değişik zamanlarda birden çok sahte fatura düzenlemesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin koşullarının mevcut olduğu anlaşılmakla, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2024 tarihli ve 2023/1811 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24500, Karar No: 2014/35327, Tarih: 11.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/24500 E.  ,  2014/35327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/560-2013/358

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 2005 ve 2007 yılları arasında davalı şirkette çalıştığını, net 1.500,00 TL ücret aldığını, asgari ücret kısmının bankaya diğer kısmın elden ödendiğini, iş sözleşmesinin herhangi bir sebep gösterilmeksizin haksız olarak feshedildiğini, normal mesai olarak 08:00 kışın 18:00-18:30 yazın 20:30-21:00 saatleri arasında çalıştığını belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, iş sözleşmesinin kendiliğinden sona erdiğini, emsal dosyalarda red kararlarının verildiğini, işe iade davalarında iş sözleşmesinin belirli süreli olarak kabul edildiğini zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının ücretinin bordrolarda belirtildiği gibi olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece belirli süreli olan ve iş bittiğinde kendiliğinden sona eren işler için kıdem tazminatı ödenmesi gerekmediği, ancak davacının çalıştığı işyerinde yaptığı kaynak montaj işi tüm işyeri dikkate alındığında devam etmesine rağmen, kaynak montaj işi biten bölümlerin işveren ve işyerindeki yetkili sendika temsilcileri ile birlikte tespit edildiği ve o bölüm çalışanlarına iş sözleşmelerinin sona erdiğinin bildirildiği, iş sözleşmesinde davacının hangi bölüm için işe alındığı açıkça belirtilmediğinden davacının işin bittiğini fesih bildirimi olmadan bilemeyeceği, buna göre hizmet sözleşmesinin işin sona ermesi sebebiyle kendiliğinden sona erdiğinin kabul edilemeyeceği, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından yapılan bildirimle sona erdirildiği, buna göre davacının kıdem tazminatını hakettiği, yıllık izin, fazla çalışma, resmi ve bayram tatili ücret alacaklarının zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Somut olayda davacının belirli bir iş için belirli süreli iş sözleşmesiyle davalı işyerinde çalışmaya başladığı, işin bittiğinin işyeri temsilcileri ve sendika temsilcileri tarafından tespit edildiği işin bitimi nedeniyle belirli süreli iş sözleşmesinin sona erdiği anlaşılmaktadır. Belirli süreli iş sözleşmesi bildirime gerek olmaksızın kendiliğinden sona erdiğinden kıdem tazminatı talep edilmesi mümkün değildir. Dairemizin emsal bu yönde bozma kararına karşı mahkemeci direnme kararı üzerine Hukuk Genel Kurulunun 2014/391 esas, 2014/710 karar sayılı ilamında da davacının iş sözleşmesinin sözleşmenin bitimi için öngörülen “işin bitimi” ile kendiliğinden sona erdiğinden, kıdem tazminatına hükmedilmesinin isabetsiz olduğu belirtilmiştir. Hal böyle olunca mahkemece kıdem tazminatının kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2171, Karar No: 2016/653, Tarih: 21.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/2171 E.  ,  2016/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2014 tarih ve 2014/2-2014/510 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19/01/2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı banka arasında 16/08/2010 tarihli ve 2.000.000,00 TL limitli genel kredi sözleşmesi imzalandığını, sözleşme kapsamında davacının kullandığı kredileri vadelerinden önce kapattığını, davalının müvekkilinden haksız yere toplam 73.307,00 TL tutarında erken ödeme ücreti tahsil ettiğini, erken ödeme komisyonu tahsil edilmesinin mevzuata ve taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'lik temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilince davacı şirketten erken ödeme komisyonu tahsil edilmesinin mevzuata ve taraflar arasındaki akdi ilişkiye dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının kullandığı kredinin ticari kredi olduğu, ticari krediler için uygulanan ortalama % 2,82'lik komisyon oranının dahi tüketici mevzuatındaki sınırlamaya çok yakın düzeyde olduğu, davalı bankanın davacıdan tahsil ettiği erken ödeme komisyonunun yasal düzenlemelere ve akdi ilişkiye dayandığı, davalı bankaca haksız kazanç teminine yönelik olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, genel kredi sözleşmesine dayalı olarak davalıya ödenen erken ödeme komisyonunun istirdatı istemine ilişkin olup, 6100 sayılı Kanun'un 184 ve devamı maddeleri uyarınca, yargıç tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan kanıtları inceledikten sonra duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. Taraflar tahkikatın tamamı hakkında açıklamada bulunduktan sonra, yargıç yeniden

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, genel kredi sözleşmesine dayalı olarak davalıya ödenen erken ödeme komisyonunun istirdatı istemine ilişkin olup, 6100 sayılı Kanun'un 184 ve devamı maddeleri uyarınca, yargıç tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan kanıtları inceledikten sonra duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. Taraflar tahkikatın tamamı hakkında açıklamada bulunduktan sonra, yargıç yeniden

araştırma yapılmasını gerektiren bir husus kalmadığı sonucuna varırsa tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder. Anılan Kanunun 186. maddesi hükmüne göre, tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Ancak, taraflar duruşmada hazırsa bu bildirim sözlü olarak yapılır. Sözlü yargılama aşamasında taraflara son sözleri sorularak hüküm tefhim edilir. Sözlü yargılama safhasında taraflar kanıt sunmadan kendisi ve karşı tarafın iddia ve savunmaları ile kanıtlarıyla ilgili hukuki değerlendirme yaparak neden haklı olduklarını açıklama hakkı elde ederler, yargıç da gerektiğinde salt hukuki değerlendirmeye esas olmak üzere taraflara soru sorma ve tereddütlü noktaları son kez açıklığa kavuşturma imkanına sahip olur. Anılan hususlara uyulmadan mahkemece hüküm kurulması savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğundan adil yargılanma hakkı ve hukuki dinlenilme hakkına aykırıdır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece tahkikat aşamasının bittiği taraflara tefhim edilmeden ve yukarıda açıklanan hükümler çerçevesinde sözlü yargılama için taraflara süre verilmeden ya da tarafların bu konuda süre istemediklerine ilişkin beyanları tespit edilmeden doğrudan davanın reddine karar verilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda HMK'nın 184 ve devamı maddelerinde belirtilen yargılama usullerine uyulmadan, tarafların iddia ve savunma hakkını kısıtlar şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22661, Karar No: 2016/1173, Tarih: 26.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22661 E.  ,  2016/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...Köyü 132 ada 90 ve 94 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el koyma nedeniyle 2004-2008 yılları arası ecrimisil bedellerinin dönem sonlarından itibaren yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Müdürlüğü'nden 2005-2006-2007-2008 yılları itibarıyla zeytinin kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7256, Karar No: 2024/14034, Tarih: 05.11.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/7256 E.  ,  2024/14034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında hakaret suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulüne dair yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve KYB- 2024/68797 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

Dosya kapsamına göre, Sakarya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/01/2024 tarihli kararı ile müşteki hakkında terör örgütü üyeliği suçundan kesinleşmiş mahkûmiyetinin olup olmadığının sorulması, eğer yok ise, şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanun’un 173/4. maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenlemeler gereğince kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine müşteki hakkında terör örgütü üyeliği suçundan kesinleşmiş mahkûmiyetinin olup olmadığının sorulmasının esasen soruşturmanın genişletilmesi kararı olduğu, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi halinde, Cumhuriyet Savcılığınca belirtilen eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmesi gerekirken, şartlı şekilde itirazın kabulü ile müşteki hakkında terör örgütü üyeliği suçundan kesinlemiş mahkûmiyetinin olup olmadığının sorulması, eğer yok ise hakaret suçundan kamu davası açılmak üzere incelemeye konu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 160/1. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170/2. maddesinde fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler."

Aynı Kanun'un 173/1. maddesinde, "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir., üçüncü fıkrasında "Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.", Dördüncü fıkra; "Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir." şeklindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, 5271 sayılı Kanun'un “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet Savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5271 sayılı Kanun'un “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır. Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir. Sulh Ceza Hakimliği'nin soruşturmanın genişletilmesine ilişkin kararı üzerine ise Cumhuriyet Başsavcılığı'nca gerekli soruşturmanın yapılmasını müteakip, soruşturma dosyasının itiraz ile ilgili karar vermek üzere soruşturma dosyası hakkında soruşturmanın genişletilmesi kararını veren Sulh Ceza Hakimliği'ne göndermesi gerekmektedir.

İncelenen dosyada; kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itiraz üzerine şikayetçi hakkında terör örgütü üyeliği suçundan kesinleşmiş mahkumiyetinin olup olmadığı hususunun araştırılması için soruşturmanın genişletilmesine ve kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına şeklinde karar verilmesi gerekirken şartlı şekilde itirazın kabulü ile şikayetçi hakkında terör örgütü üyeliği suçundan kesinleşmiş mahkûmiyetinin olup olmadığının sorulması, eğer yok ise hakaret suçundan kamu davası açılmak üzere incelemeye konu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı olup Kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

2. Şüpheli hakkında hakaret suçuna ilişkin Sakarya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 23.01.2024 tarihli ve 2024/549 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14789, Karar No: 2011/10533, Tarih: 14.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/14789 E.  ,  2011/10533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :14.4.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 14.6.2011 günü duruşmalı temyiz eden davacı O. Ö.ve karşı taraf davalı B.Ö. vekili Av. N. P. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, (4) parselde kayıtlı taşınmazdaki (6) bağımsız bölüm nolu meskenin davalı adına olan 1/2 payının  bağıştan rücu sebebiyle tapu kaydının iptali ile kendi adına tescilini, bunun kabul edilmemesi halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla pay karşılığı 25.000 TL.'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece "..iptali istenen payın tapuda satış suretiyle davalı adına tescil edildiği, bunun satış değil bağış olduğunun ileri sürüldüğü, bu duruma göre davanın taraf muvazaasına dayandığı, kabul edilerek, hiç kimsenin kendi muvazaasına dayanamayacağı" gerekçe gösterilerek dava reddedilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı "bağıştan rücu" (B.K.m.244/2) sebebine dayanmış, mahkeme "davanın taraf muvazaasına (B.K.m.18) dayandığını kabul etmiştir. Gerek davacının dayandığı sebep, gerekse mahkemece benimsenen hukuki nitelendirmeye göre, dava aile mahkemelerinin görevine girmemektedir. Genel hükümlere dayalı olup genel mahkemeler görevlidir. İlk karar hükmün "gerekçeden yoksun olması" nedeniyle bozulmuş, bozma sebebine göre diğer yönleri incelenmemiştir. Görev hususu da açıkça temyiz sebebi yapılmamıştır. Bozulan kararda davanın dayandığı hukuki sebep gösterilmediğinden diğer bir ifade ile kararın gerekçesiz olması nedeniyle hukuki vasıflandırma yapılamadığından görev yönünden bozma cihetine gidilememiştir. Bu sebeple ilk kararın görevden bozulmamış olması mahkemenin görevli olduğunun benimsendiği anlamına gelmez. Kaldı ki görev ilişkin kurullar kamu düzeniyle ilgili olup yargılamanın her aşamasında res'en gözetilir. (HUMK.m.7) Öyleyse görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru bulunmamıştır. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 14.06.2011 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/14229, Karar No: 2012/825, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14229 E.  ,  2012/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 1031 parsel numarası ile hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMA- SINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.