muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8045, Karar No: 2021/5838, Tarih: 25.11.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/8045 E.  ,  2021/5838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin hükmü "suç vasfına" yönelik aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmeyerek kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

CMK'nin 260/1. maddesinin "Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" şeklindeki hükmü gereğince kovuşturma aşamasında katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmesine karşın dava ve duruşmalardan haberdar edilmeyenlere, davaya katılmasına karar verilenlere veya katılma talebinde bulunup bu isteği reddolunanlara yasa yoluna başvurmaları bakımından gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerektiği, keza soruşturma aşamasında da anılan Yasa hükmünde tarif olunan şahıslara kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararların da belirtilen nedenle tebliğ edilmesi gerektiği, ... C.Başsavcılığının 15/03/2011 tarihli ve 2007/709 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, soruşturma konularından bir kısmının zimmet suçuna ilişkin olması ve S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi, Hazine ile Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının bu suçun zarar göreni olmaları sebebiyle, bahsi geçenlere tebliğ edilerek kesinleşmesinin sağlanması gerekmekte olup, ek kovuşturmama kararının soruşturma konusu suçun mağdur ve zarar görenlerine tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgelere dosya içerisinde rastlanmadığından, varsa kararın kesinleşme şerhli onaylı bir suretinin dosya arasına alınmasından, yoksa belirtilen tebligat eksikliklerinin ikmalinden sonra itiraz üzerine yahut itiraz edilmeden söz konusu kararın kesinleşmesi durumunda, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/06/2015 tarihli ve 2013/700 Esas, 2015/241 sayılı Kararında da ifade edildiği üzere; aynı fiilden dolayı sanık hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesi, verildiği tarih itibarıyla kişiler açısından hukuki güvenlik alanı oluşturan ve kesin hüküm benzeri sonuç doğuran kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan sonra aynı fiilden dolayı yeniden soruşturma yapılabilmesinin "yeni delilin meydana çıkmasına" ve CMK'nin 173/6. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin önceden karar veren mercin kararına bağlı olması ve kanun koyucu tarafından bunun ceza muhakemesi şartı olarak öngörülmesi karşısında, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar içeriğindeki eylemler ile yargılamaya konu bir kısım eylemler aynı olduğu halde, CMK'nin 172/2. maddesi anlamında "yeni delil" meydana çıkıp çıkmadığı açıklığa kavuşturulmadan ve aynı Kanun'un 173/6

. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin önceden karar veren mercin kararına bağlı olması ve kanun koyucu tarafından bunun ceza muhakemesi şartı olarak öngörülmesi karşısında, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar içeriğindeki eylemler ile yargılamaya konu bir kısım eylemler aynı olduğu halde, CMK'nin 172/2. maddesi anlamında "yeni delil" meydana çıkıp çıkmadığı açıklığa kavuşturulmadan ve aynı Kanun'un 173/6. maddesinde belirlenen muhakeme şartı gerçekleşmeden sanık hakkında aynı fiilden dolayı kamu davası açılması, bir hukuk devletinde kanuna, adil yargılanma hakkına ve "non bis in idem" ilkelerine aykırılık oluşturacağı cihetle, yeni bir delil ortaya çıkmadan sanığın aynı eylemlerinden dolayı kamu davası açıldığı durumda açılmış olan kamu davasıyla ilgili kovuşturma şartının gerçekleşmediği gözetilerek, aynı eylemle ilgili olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olan sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi, itiraz edilmesi ve 15/03/2011 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararın kaldırılarak sanık hakkında dava açılması durumunda ise davaların birleştirilmesi, diğer yandan iddianame ve iddianame yerine geçen görevsizlik kararında yer alan sanığın görev süresi boyunca kooperatife ait nakit parayı kooperatifin kasa hesabında tutarak ve banka hesabına yatırmayarak kooperatifin faiz ve nemadan fayda sağlamasını engellemesi, avansların kapatılmasında ve diğer ödemelerin belgelendirilmesinde Vergi Usul Kanunu'nda yer alan usullere uygun hareket etmemesi, 2003 yılına ait kooperatif defterlerinde tasdik işlemlerini gerçekleştirmemesi, kooperatifin kasasında para bulunmasına rağmen kooperatife bankadan kredi kullandırması, yeterli piyasa araştırması yapmaksızın kooperatif inşaatı için yüksek fiyattan demir aldırması, kooperatifin hesabında yeterli para olmasına rağmen kamu kurumlarına geç ödemede bulunarak kooperatifin faiz ve ceza ödemesine neden olması şeklindeki iddiaların görevi kötüye kullanma suçuna uyduğundan bahisle atılı eylemler yönünden açılan kamu davasının ilk derece mahkemesince zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair hükme yönelik istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddine dair kararda bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; sanığın iddianamede ve görevsizlik kararında yer alan diğer eylemlerinin sübutu halinde nitelikli zimmet suçunu oluşturabileceği gözetilip, bu suçun 5237 sayılı TCK'nin 66/1-d ve 67/4. maddelerinde belirtilen 15 yıllık asli, 22 yıl 6 aylık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, bu sürelerin henüz dolmadığı, bu itibarla yargılamaya devamla zimmet suçuna konu eylemler yönünden işin esasına girilmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek aynı Kanun'un 304/2-a maddesi gereğince dosyanın ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 25/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4177, Karar No: 2019/6760, Tarih: 30.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/4177 E.  ,  2019/6760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalılığının tespiti ile prim borçlarının yapılandırılması, ödemesi halinde emekli aylığı bağlanmasını istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı; 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesindeki; “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” düzenlemesi ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereği 1479 sayılı Yasanın 24 ve 25 maddeleridir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddelerinde “...kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler...”, “meslek kuruluşuna yazılarak çalışmaya başladıkları tarihten itibaren” zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılmışken, anılan maddelerde 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiştir.20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemede, kendi adına ve hesabına çalışma koşuluna ek olarak “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar” için mükellefiyetin başlangıç tarihinden, “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmakla beraber gelir vergisinden muaf olanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı olanlar” kayıtlı oldukları tarihten itibaren sigortalı sayılmaktadır.

22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikte ise, bu kez, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gerçek ve götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan” gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemede de; kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gelir vergisi mükellefi olanlar ile, gelir vergisinden muaf olanlardan Esnaf ve Sanatkar Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıt olanlar” sigortalı sayılmışlardır.

Yukarıda açıklanan tüm bu Kanunlarla yapılan değişiklikler; önceki mevzuatın öngördüğü koşullara sahip olan sigortalıların, sigortalılık niteliklerine son vermemekte, değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Bağ-Kur sigortalılık niteliğini kazananlar yönünden yeni düzenlemeler içermektedir. Tersinin kabulü, kazanılmış hakları ortadan kaldırmak olur ki, bu durumun kabulüne yasaca ve hukukça olanak olmadığı açıktır.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; 01.01.1983-29.02.1984, 25.11.1986-31.12.1987 tarihleri arasında davacının vergi kaydı olduğu, 05.08.1983-02.12.2005 tarihleri arasında oda kaydının mevcut olduğu, Kurum denetmeni tarafından davacının kayıtlı olduğu meslek odasında yapılan denetimde; üye girişinin 05.08.1983 olduğu, oda defterinin sayfa numaraları ve noter onaylarının olmadığının tespiti yapıldığı, davacının girişiyle ilgili kararın olmadığı tespiti yapılarak davacıya ait oda kayıtlarının geçersiz olduğu tespitinin yapıldığı, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre ve dairemiz geri çevirme kararı sonrası meslek odası tarafından gönderilen bilgiye göre davacının 05.08.1983-02.12.2005 tarihleri arasında Oda üye kaydının olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, vergi ve oda kayıtlarının olduğu dönemlerde 1479 tabi sigortalı sayılarak, prim borçlarının yapılandırılması, ödemesi halinde emekli aylığı bağlanması istemiyle dava açmadan önce Kuruma başvuru yapmıştır. Kurum, vergiye kayıtlı olduğu dönemlerde sigortalılığının kabul edildiğini 815 gün hizmet süresinin olduğunu, oda kayıtlarının geçersiz olduğunu ve tahsis şartları oluşmadığını belirterek davacının talebini reddetmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından denetmen raporunun aksi ispat edilemediği, kendi nam ve hesabına çalıştığına dair dosya kapsamında başka delil de olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından denetmen raporunun aksi ispat edilemediği, kendi nam ve hesabına çalıştığına dair dosya kapsamında başka delil de olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma” olgusunun varlığı zorunlu ve asli unsur olup, vergi kaydı, oda kaydı ve meslek kuruluş kaydı; anılan çalışmayı doğrulayan bir şekil şartından ibaret olduğu cihetle aksinin kanıtlanması olanaklıdır. Diğer bir anlatımla, bu gibilerin mesleki faaliyetlerine son verdiklerinin kanıtlanması halinde, artık somut bir çalışmaya dayanmayan, soyut ve sadece evrak üzerindeki oda/vergi/Esnaf Sicil Memurluğu kaydına itibar edilerek kişiyi sigortalı saymak, Kanunun amacına aykırı olacağı açıktır.

Kurum denetmeni tarafından meslek odasında yapılan denetimde, kayıtlarda sahtelik tespiti olmayıp meslek odası kayıtlarına göre de davacının 05.08.1983-02.12.2005 tarihleri arasında üyeliğinin olduğu anlaşılmakla;davacının, kendi nam ve hesabına çalışmasına ilişkin işyeri kayıtları araştırılarak,davacının odaya kayıtlı olduğu dönemde kendi nam ve hesabına çalışması olup olmadığı, 1479 sayılı Kanunun 26. maddesinde düzenlenen, “sosyal güvenliğin vazgeçilmez ve kaçınılamaz” kamusal yapısı gereği yöntemince ve re’sen araştırma yapılarak, varılacak sonuç uyarınca, 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25'nci maddeleri kapsamında değerlendirme yapılıp, davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gereken dönem, kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenmeli, neticesine göre de yapılandırma talebi irdelenmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18700, Karar No: 2014/7770, Tarih: 28.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18700 E.  ,  2014/7770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tapu maliki ...'ın mirasçılarını gösterir veraset ilamının ilgilisinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan bamya ve kuru soğanın 2012 ve 2013 yılları itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5872, Karar No: 2013/10445, Tarih: 14.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/5872 E.  ,  2013/10445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Orman bilirkişisi tarafından amenajman planı ve eski memleket haritasına göre dava konusu yerin orman olduğu, fen bilirkişisi tarafından da maliye hazinesi adına tespit görmüş 121 ada 68 parsel içinde bulunduğunun belirtilmesi karşısında, dava konusu yerde bulunan fındık ocaklarının yaşının tespiti ile ne zaman dikildiğinin belirlenmesi, sanığın sürekli köyde bulunmadığını beyanı karşısında, ağaçları kimin diktiğini bilebilecek durumda olan köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, köy bekçisi ile ağaçların kesildiği yer yakınında arazisi bulunan komşu parsel sahipleri dinlenerek araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6262, Karar No: 2012/8324, Tarih: 10.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6262 E.  ,  2012/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Yay. AŞ. ve diğeri aleyhine 20/07/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldrırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2-Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; talebin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; dava konusu olayın gelişimi ve oluş biçimi, haberin veriliş sekli, olay tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davacıların tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4141, Karar No: 2015/11829, Tarih: 28.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4141 E.  ,  2015/11829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak, davalı ... hakkındaki davanın reddine,davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili ile davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

1)Dava konusu 927 nolu parselde davanın murisleri ... ve ...'ın halen tapuda malik olduklarından veraset ilamlarından davacıya düşen payın iptali ile terkini hususunda hüküm kurulmaması

Doğru olmadığı gibi;

2)13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası “09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği” gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harç ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Dava konusu Serdivan Mahallesi 927 parseldeki davacı murisi ... ve ... Akın paylarının veraset ilamlarından davacıya düşen payın iptali ile YOLA TERKİNİNE,) cümlesinin yazılmasına,

b-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 2.bendinin ikinci paragrafının çıkartılmasına,yerine (Alınması gereken 5.550,92-TL harçtan peşin alınan 3.108,00-TL harcın mahsubu ile bakiye 2.442,92-TL harcın davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'dan alınarak Hazineye gelir kaydına,davacı tarafça yatırılan 3.108,00-TL peşin harcın davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan alınarak davacı tarafa verilmesine, ) cümlesinin yazılmasına,

c-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2.bendinin davacı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilen üçüncü paragrafındaki (1.500-TL) rakam ve harflerinin çıkartılmasına,yerine (8.900,95-TL nispi ) ibaresinin yazılmasına,

c-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2.bendinin davacı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilen üçüncü paragrafındaki (1.500-TL) rakam ve harflerinin çıkartılmasına,yerine (8.900,95-TL nispi ) ibaresinin yazılmasına,

d-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2.bendinin davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilen beşinci paragrafındaki (1.500-TL) rakam ve harflerinin çıkartılmasına,yerine (14.136,36-TL nispi) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçları ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.