muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9462, Karar No: 2014/9303, Tarih: 12.05.2014

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 21/05/2008 tarihinde anlaşmalı olarak sanık ...' den boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2508, Karar No: 2023/9890, Tarih: 13.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2508 E.  ,  2023/9890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/203E., 2022/583K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli kararı ile " "..Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Düzce İcra Ceza Mahkemesince borçlunun ödeme şartını ihlali suçundan tazyik hapsi cezası verilen sanığın, tazyik hapsinin niteliğine aykırı olarak Açık Ceza İnfaz Kurumundan özel izin ile ayrıldıktan sonra, izin süresinin bitmesine rağmen kuruma dönüş yapmayarak hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Düzce İcra Ceza Mahkemesinin kararı, 25.03.2016 tarihli tutanak, hükümlü izin belgesi, araştırma tutanağı, sanığın ikrarı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğuna yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve suç niteliğini kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Düzce İcra Ceza Mahkemesinin kararı, 25.03.2016 tarihli tutanak, hükümlü izin belgesi, araştırma tutanağı, sanığın ikrarı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğuna yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve suç niteliğini kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hüküm fıkrasında sevk maddesinde 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrasının gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafında "eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2101, Karar No: 2021/1360, Tarih: 11.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2101 E.  ,  2021/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme suçuna iştirak etme

HÜKÜM : Beraat

I-Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak etme suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak etme suçlarından verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak etme" suçlarının 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinin gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,11.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11971, Karar No: 2015/22909, Tarih: 03.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11971 E.  ,  2015/22909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2015

NUMARASI : 2014/556-2015/26

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.07.2014 gününde Belediye İmar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, dava konusu taşınmazın konumunun şehir imar planı üzerinde işaretlenip, taşınmazın Kasımlar ve Çelebiler Mahalle merkezlerine olan mesafesinin belirtilmesi istendikten sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8676, Karar No: 2024/16163, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/8676 E.  ,  2024/16163 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/28 E., 2022/144 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 1 yıl 13 ay hapis cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle uygulama maddesi de yazılmayarak suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “Daha önce suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçla ilgili olarak 1 yıl 13 ay hapis cezası verildiği ve aleyhe temyiz talebi olmadığı anlaşılmakla, kazanılmış hakkı korunarak suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin çıkarılarak yerine "1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının, 1 yıl 13 ay hapis cezası üzerinden infazına” ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, anılan suçtan tayin edilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, anılan suçtan tayin edilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11731, Karar No: 2022/20745, Tarih: 12.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11731 E.  ,  2022/20745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve hakaret suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/09/2021 tarihli ve 2021/12820 soruşturma, 2021/11290 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ALANYA 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/11/2021 tarihli ve 2021/3601 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04.08.2022 gün ve 94660652-105-07-4703-2022-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2022 gün ve 2022/112016 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin şikayetinde özetle, olay tarihinde müştekinin site aidatlarının nereye harcandığı ile ilgili Whatsapp grubuna yazmış olduğu mesaj sonrasında aynı sitede ikamet eden şüphelilerin müştekinin ikametine gelerek kapıyı sert bir şekilde yumruklayarak zorladıkları, kapıda bulunan sinekliği kırdıkları ve müştekiye hakaret ettikleri iddiası üzerine yürütülen soruşturma neticesinde yeterli delil bulunmadığından bahisle Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; olay yerinin site içerisi olduğu ve olayı gören tanıklar olduğunun belirtilmesi karşısında tanıkların tespit edilerek ifadelerinin alınması, olaya ilişkin görüntüleri içeren kamera kaydına ilişkin olarak ayrıntılı ses ve görüntü çözüm tutanağı tanzim edilerek tutanaktaki hususların taraflara açıklattırılması ile olayın aydınlatılmasına yarar delillerin toplanması sonrasında yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun’un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise Kanun’un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Buna karşın Cumhuriyet savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince Cumhuriyet savcısı tarafından gerekli delillerin toplanmadığı veya araştırmanın olayın özelliğine göre yetersiz ve yüzeysel kaldığının açıkça anlaşıldığı durumlarda, soruşturmanın eksik yapıldığından bahisle, genişletilmesine gerek görürse bu hususu açıkça belirtmek suretiyle CMK’nın 173/3. maddesi uyarınca soruşturmanın genişletilmesi kararı vererek, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir, Cumhuriyet başsavcılığı belirtilen eksikleri tamamlayıp delilleri topladıktan sonra itirazı incelemek üzere dosyayı yeniden Sulh Ceza Hakimliğine gönderecektir. Sulh Ceza Hakimi bu kez dosyayı inceleyip itirazı kabul veya reddedecektir.

İnceleme konusu dosyada, müşteki ...’ün şikayetinde özetle, olay tarihinde site aidatlarının nereye harcandığı ile ilgili Whatsapp grubuna yazmış olduğu mesaj sonrasında aynı sitede ikamet eden ve site yöneticisi olan şüpheli ... ve şüpheli...’ın oğlu olan diğer şüpheli ...’ın ikametine gelerek ikametinin balkon tarafındaki kapısını sert bir şekilde yumruklayarak zorladıklarını, kapıda bulunan sinekliği kırdıklarını ve kendisine hakaret ettiklerini, bu eylemlere komşuları olan ...... ...’ın ve yine komşusu olan ...n şahit olduğunu belirtmesi üzerine yürütülen soruşturma neticesinde, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca “Kamera görüntülerinde sadece ...'ın sinekliği açmak için eliyle çektiğinin görüldüğü, mala zarar verme kastıyla hareket ettiğine dair yeterli şüphe oluşturacak delil bulunmadığı, müşteki şüphelilerin diğer iddiaları hakkında da yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilmediği” belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; dosya içerisinde yer alan kolluk görevlilerince düzenlenmiş 05/08/2021 tarihli CD çözüm tutanağında şüpheli ...’ın müşteki ...’ün evinin balkon kısmında kapıya takılı olan sinekliği eliyle çektiğinin belirtildiği, ancak anılan CD incelendiğinde olay anına ilişkin ses kayıtlarını da içerdiği anlaşılan bu CD üzerinde kolluk görevlilerince yeterli incelemenin yapılmadığı kanaatinin oluştuğu, zira görüntülerde müştekinin evinin balkonuna giren iki kişi olduğu ve ses kayıtlarının da ayrıntılı çözümünün gerektiği, ayrıca müştekinin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz dilekçesinde kapısına verilen zararın karşılığının 2.200,00 TL olduğunu belirttiği, ancak dosya kapsamında anılan zarara ilişkin herhangi bir görgü tespit tutanağının da bulunmadığı anlaşılmakla; öncelikle anılan CD üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, olaya ilişkin görüntüleri içeren kamera kaydına ilişkin olarak ayrıntılı ses ve görüntü çözüm tutanağı tanzim ettirilmesi, olay yerinin site içerisi olduğu ve olayı gören tanıklar olduğunun belirtilmesi karşısında tanıkların tespit edilerek ifadelerinin alınması, tanzim ettirilecek olan ses ve görüntü çözüm tutanağındaki hususların taraflara açıklattırılması ve müştekinin zarar gördüğünü belirttiği kapısına dair mümkünse görgü tespit yapılması, değilse bu kapının tamiri yapıldıysa müştekiden buna ilişkin delillerini ibraz etmesi istenilerek dosyaya konulması ve yapılacak tüm bu soruşturma işlemleri sonrasında şüphelilerin hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmediğinden itirazın bu yönlerden kabulüyle soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ALANYA) 1. Sulh Ceza Hakimliğince kesin olarak verilen 30/11/2021 tarihli ve 2021/3601 D. İş sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 12.12

. Sulh Ceza Hakimliğince kesin olarak verilen 30/11/2021 tarihli ve 2021/3601 D. İş sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 12.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8586, Karar No: 2019/9340, Tarih: 25.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8586 E.  ,  2019/9340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Bilişim sistemine girme, haberleşmenin gizliliğini ihlal

Hükümler : CMK’nın 223/2-c-e maddeleri gereğince beraat

Bilişim sistemine girme ve haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ...’ın yetkilisi olduğu firmada finans müdürü olarak çalışmakta iken istifa eden ve daha sonra iş mahkemesinde işe iade davası açan sanık ...’ın, firmanın muhasebe müdürü olan diğer mağdur ...’e şirket tarafından tahsis edilen elektronik posta hesabına, yetkisiz erişim sağlayıp, mağdurlar arasındaki elektronik iletileri, kendi kullanımındaki elektronik posta hesabına gönderdikten sonra, söz konusu elektronik iletileri, iş mahkemesindeki dava dosyasına sunarak, TCK’nın 243/1. madde ve fıkrasındaki bilişim sistemine girme ile TCK’nın 132/1 ve 132/2. madde ve fıkralarındaki haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;