muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/14485, Karar No: 2020/4436, Tarih: 03.02.2020

Somut olayda, müştekinin, şüphelinin çocuğunun sınıf öğretmeni olduğu, şüphelinin eşinin de bankada çalıştığı ve müştekinin banka ile ilgili bir iş için şüpheliden eşinin telefon numarasını alması üzerine taraflar arasında gerçekleşen görüşmeden rahatsız olan şüphelinin müştekiye bu rahatsızlığını ilk telefon görüşmesinde dile getirdiği, sonraki görüşmede ise müştekinin beyanına göre şüphelinin müştekiye hakarette bulunduğu ve müştekiyi aşağıladığı, müşteki vekili tarafından verilen 08/10/2018 tarihli dilekçede ise müştekinin kollukta alınan beyanında kendisini tamamen ifade edemediği, şüphelinin müştekiye hitaben "utanmaz, ahlaksız kadın" şeklinde hakarette bulunduğunu ve bu konuşmaya müştekinin babasının tanık olduğu beyan edildiği; yapılan soruşturma sonucunda HTS kayıtlarının istenilmesinin soruşturmaya bir yenilik katmayacağı, geriye dönük görüşme kayıtlarının da getirilemeyeceği ve müştekinin de yaşanan olaya ilişkin tanık bildirmediği, yeterli delil de elde edilemediği gerekçeleri ile 12/10/2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla; dosyanın incelenmesinde, yapılan görüşmelerin taraflarca da inkar edilmeyerek kabul edildiği, gerçekten de HTS kayıtlarının dosyaya ibraz edilmesinin suçun sübutuna ilişkin bir yenilik getirmeyeceği ve esasen de iftira suçunun yasal şartlarının oluşmadığı ancak, hakaret suçu yönünden henüz kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmeden önce müşteki vekili tarafından 08/10/2018 tarihli dilekçe ile bildirilen tanığın usulünce ifadesine başvurulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik inceleme yapılarak verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 19.03.2019 gün ve 623 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.03.2019 gün ve KYB/2019-31273 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hakaret ve iftira suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan şikayet üzerine, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.10.2018 tarihli, 2018/49288-27148 soruşturma-karar nolu kararıyla ‘‘soyut iddia dışında şüphelinin cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığından’’ bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve verilen bu karara karşı yapılan itirazın, mercii tarafından reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısı'nın yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz edebilir.

(2)İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh Ceza Hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

Cumhuriyet Savcısı'nın kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

Soruşturmaya konu olayda; şikayetçi ...'in, şüpheli ...'in çocuğunun sınıf öğretmeni olduğu, şüphelinin eşinin de bankada çalıştığı ve şikayetçinin banka ile ilgili bir iş için şüpheliden eşinin telefon numarasını alması üzerine taraflar arasında gerçekleşen görüşmeden rahatsız olan şüphelinin şikayetçiye bu rahatsızlığını ilk telefon görüşmesinde dile getirdiği, sonraki görüşmede ise şikayetçinin beyanına göre şüphelinin şikayetçiye hakarette bulunduğu ve aşağıladığı, şikayetçi vekili tarafından verilen 08.10.2018 tarihli dilekçede ise şikayetçinin kollukta alınan beyanında kendisini tamamen ifade edemediği, şüphelinin şikayetçiye hitaben "utanmaz, ahlaksız kadın" şeklinde hakarette bulunduğunu ve bu konuşmaya şikayetçinin babasının tanık olduğunun beyan edildiği; yapılan soruşturma sonucunda HTS kayıtlarının istenilmesinin soruşturmaya bir yenilik katmayacağı, geriye dönük görüşme kayıtlarının da getirilemeyeceği ve şikayetçinin de yaşanan olaya ilişkin tanık bildirmediği, yeterli delil de elde edilemediği gerekçeleri ile 12.10.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla; dosyanın incelenmesinde, yapılan görüşmelerin taraflarca da inkar edilmeyerek kabul edildiği, gerçekten de HTS kayıtlarının dosyaya ibraz edilmesinin suçun sübutuna ilişkin bir yenilik getirmeyeceği ve iftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılması ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği bu nedenle iftira suçunun yasal şartlarının oluşmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığı kararının iftira suçu açısından yerinde olduğu ancak, hakaret suçu yönünden henüz kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmeden önce şikayetçi vekili tarafından 08/10/2018 tarihli dilekçe ile bildirilen tanığın usulünce ifadesine başvurulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği anlaşıldığından kovuşturmaya yer olmadığı kararına yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiş ve anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Kayseri 3. Sulh Ceza Hakimliği'nin 20.12.2018 tarih, 2018/5970 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13937, Karar No: 2016/8524, Tarih: 31.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13937 E.  ,  2016/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki geçici abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde;davacının Ankara ili, Kazan ilçesi, Saray mahallesi, 576 ada 1 parselde kayıtlı bulunan sanayi binasının maliki olduğunu, söz konusu binayı işyeri olarak kiraya verdiğini, davacının su aboneliği için davalı kuruma yaptığı başvurunun borcu bulunduğu gerekçesi ile reddedildiğini belirterek davacı lehine su aboneliği tesisini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; abonelik talep edilen yer işyeri olduğundan Tüketici Mahkemelerinin görevsiz olduğunu, esas yönünden ise; davalı kurum tarafından yapılan işlemlerin İmar Kanunu'nun 31. maddesine ve ASKİ Tarifeler Yönetmeliği'nin 8/f maddesine uygun olduğunu, davacı tarafça gerekli bilgi ve belgelerin sunulması halinde abonelik tesis edilebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davalı tarafın davacı tarafa ait bulunan Ankara ili Kazan ilçesi Saray mahallesi 576 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapıya su aboneliği tesisine; bu konuda davalı tarafça yaratılan muarazanın giderilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı Kullanma İzni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir.Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

./..

-2-

./..

-2-

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya bakıldığında; her ne kadar dosya kapsamında davaya konu edilen işyeri olarak kullanılan binanın iş yeri bitirme tutanağı, yapı denetim firmasınca düzenlenen teknik raporu, yine doğalgaz ve elektrik aboneliklerinin mevcut olduğuna dair belgeler dosyaya sunulmuş ise de, söz konusu işyerinin yapı ruhsat tarihinin 03.12.2008 olduğu, yine yapı kullanma izin belgesinin ise 20.05.2009 tarihli olduğu anlaşılmakla, davaya konu yere ilişkin geçici abonelik tesisi mümkün olmadığı gibi, yapı (inşaat ) ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin de, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Katip: AGK
Yargıtay — Esas No: 2006/15333, Karar No: 2006/16209, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15333 E.  ,  2006/16209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15868, Karar No: 2018/3974, Tarih: 27.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15868 E.  ,  2018/3974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 27/03/2018 günü duruşma için tayin olunan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/12795, Karar No: 2010/14236, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12795 E.  ,  2010/14236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.12.1993 gün 1992/13624 - 1993/11091 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığını belirlemek için en eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğrafı ve amenajman planı uygulanmak suretiyle usulünce araştırma ve inceleme yapılmadığı, bu nedenle yukarıda değinilen belgelerin taşınmaz ve ... taşınmazlara uygulanması, taşınmazın bu belgelerdeki niteliğinin belirlenmesi, haritalardaki yerinin işaretlenmesi, bundan sonra taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığının belirlenmesi halinde ise, tapu ve vergi kayıtları uygulanarak krokiye yansıtılması, uygulamada ... kayıtları da uygulanmak suretiyle yerel bilirkişi ve tanık sözleriyle kanıtlanması, taşınmazın öncesinin kayıp ve yitik kişilerden kalıp kalmadığının yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulması, keşfi ve uygulamayı denetlemeye olanak verecek rapor ve kroki düzenlettirilmesi, bundan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, dava konusu. Köyü 756 sayılı parselin tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4237, Karar No: 2015/18270, Tarih: 10.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4237 E.  ,  2015/18270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli Merkez İlçesi .... Köyü 202 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, salçalık biber ve domatesin 2013 ve 2014 yılları itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari-azami veriminin, kilogram başına asgari-azami toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.