muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5989, Karar No: 2024/8143, Tarih: 26.12.2024

." şeklinde 04/05/2015 tarihli şerh düşüldüğü, hem tapu kaydındaki şerh hem de bu yolun Antik Likya yolu olduğunun o yöre insanı tarafından bilindiği ya da en azından bilinmesi gerektiği, dosyadaki belgelere göre bu antik yolun ilanen tescil edilip duyurulduğu, kaldı ki 2863 Sayılı Yasanın 65/1 maddesinde sözü edilen "tebliğ" ve "ilan" hususlarının atılı suçun oluşmasında şekil şartı niteliğinde olmayıp bölgenin tescilli olduğunun vatandaşlar tarafından bilinmesi zorunluluğuna vurgu yapılmak istendiği şeklinde anlaşılması gerektiği (Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 02/04/2015 tarih ve 2015/1199 (E), 2015/5721 (K); 12. Ceza Dairesinin 25/12/2014 gün ve 2014/18712 (E), 2014/26649 (K) sayılı ilamlarında olduğu gibi), bu itibarla dosyadaki delil durumları dikkate alınarak sanıkların Antik Likya yolunun 50 metrelik bölümünde kepçe ile düzeltme yaparak ve yaptırarak yola zarar verdiklerinin sabit olduğu gerekçesiyle beraat hükümleri kaldırılarak sanıkların mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme isteminin tayin olunan cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması sebebiyle, 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

"06.12.2017" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak, "Haklarında tayin edilen hapis cezası ertelenen sanıkların, TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda gösterilmemesi," Kanuna aykırı bulunduğundan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-c maddesi gereği hükmün (A) nolu bendinin (7) nolu kısmına son bent olarak, hükmün (B) nolu bendinin (7) nolu kısmına son bent olarak "TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususlarının sanığa ihtarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, Elmalı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13950, Karar No: 2017/4979, Tarih: 25.09.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/13950 E.  ,  2017/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/11/2012 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacı, davalının 01/01/2003 - 31/07/2004 tarihleri arasında görevli olduğu Hava Savunma Okulu Sosyal Tesisler Komutanlığı Mutfak Kısım amirliğinde ve yine bu dönemde işletme sorumluluğunu yürüttüğü okul çay ocağı, okul bar ve av köşkünde kasa açığına sebebiyet verdiğini belirterek uğradığı zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, işletmeler için parasal bir faaliyetinin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.Dosya kapsamından, dava konusu eylem nedeniyle davalının memuriyet görevini ihmal suçundan yargılandığı, suç tarihinin 31/07/2004 olarak kabul edildiği, davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102/4 maddesi gereğince uzamış ceza zamanaşımı süresi 5 yıldır. Davaya konu haksız eylemin gerçekleştiği 31/07/2004 tarihinden davanın açıldığı 07/11/2012 tarihine kadar ki sürede uzamış ceza zamanaşımı süresi olan 5 yıllık süre geçmiştir. Davalı tarafından süresinde ve usulüne uygun olarak ileri sürülen zamanaşımı defi gözetilerek; davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4590, Karar No: 2017/5543, Tarih: 30.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/4590 E.  ,  2017/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinden, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12789, Karar No: 2011/6844, Tarih: 24.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12789 E.  ,  2011/6844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı şirket, davalının sigortalı olarak 6 ay kadar şirketlerinde çalıştığını,işten ayrılarak pazarcılık yapmaya başladığını, davalının müvekkili adına yaptığı işlemlerin kontrol edilmesinde toplam 17.000 TL olan 4 adet çek yaprağının kayıp olduğunun tespit edildiğini, davalı hakkında Cumhuriyet Savcılığına şikayette bulunduklarını belirterek, borçlu bulunulmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davayı kabul etmediğini beyan etmişitir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davaya konu çeklerin davalıya davacı şirket temsilcisi tarafından davalının yeniden iş kurması için karşılıksız olarak verildiği gerçek bir alacak için verilmediği gerekçesiyle davacının çekler sebebi ile davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalının davacı şirkete sigortalı olarak çalıştığı sürede kaybolan dört adet çeke dayalı olarak açılan menfi tespit istemi olup, mahkemece de dava konusu çeklerin davacı şirket yetkilisi tarafından verildiğinin kabul edilmiş olmasına göre taraflar arasında iş akdinden kaynaklanan uyuşmazlığın iş kanunu hükümlerine göre, çözümleneceği ve iş mahkemesinin görevli olacağı görev hususunun kamu düzenine ilişkin olup, resen gözetileceği düşünülmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine 24.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7384, Karar No: 2014/7812, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/7384 E.  ,  2014/7812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın 08.02.1984 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 12.01.2000 tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16802, Karar No: 2014/7276, Tarih: 16.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16802 E.  ,  2014/7276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, şikayetçilerin bahçesinde bulunan 1 adet nar, 2 adet ayva ve 1 adet incir ağaçlarını testere ile kökten kestiği ve bu şekilde mala zarar verme suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3833, Karar No: 2011/9003, Tarih: 28.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/3833 E.  ,  2011/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı, mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-25.11.2008 günü verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen "bir aylık" yasal süreden sonra 30.03.2009 tarihinde temyiz eden O Yer C.Savcısının temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

30.03.2009 tarihli tutanak içeriğine göre sanık müdafiinin yasal süre içerisinde 27.11.2008 günü hakime havale ettirilerek hükmü temyiz ettiği ancak dilekçenin kalemde kaybolduğu ve bulunamadığının anlaşılması karşısında temyizin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteğinin reddine ilişkin 25.03.2009 günü ek kararın kaldırılmasına karar verilip 25.11.2008 tarihli esas karar üzerinde yapılan incelemede;

Sanığa atılı elektrik hırsızlığı ve mühür bozma suçlarının gerektirdiği cezaların miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre hesaplanan yedi yıl altı aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6182, Karar No: 2019/1777, Tarih: 18.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6182 E.  ,  2019/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Gerekçeli karar başlığında ve hükümde suç adının “İş yeri dokunulmazlığının ihlali” yerine “Konut dokunulmazlığının ihlali” yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edildiğinden, suç tarihinde TCK'nun 143/1. maddesindeki artırım oranının 1/2 olmasına rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 1/4 oranında artırım yapılması ve netice hapis cezasının “3 yıl 5 ay 20 gün” hapis cezası yerine “2 yıl 7 ay 7 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10133, Karar No: 2010/2111, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/10133 E.  ,  2010/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkeemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın cinsi, yüzölçümü, paydaş sayıları, pay oranları ve imar durumları itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 1.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10166, Karar No: 2014/6382, Tarih: 22.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/10166 E.  ,  2014/6382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete İşyeri ... Poliçesi ile sigortalı bulunan iş yerine 09.01.2009 tarihinde patlayan pis su borusu nedeniyle kanalizasyon suyu dolduğunu bu sebeple işyerinde bulunan halıların zarar gördüğünü, poliçe şartlarına göre 3.570.00 TL hasar tesbit edildiğini ve hasar miktarının 16.02.2009 tarihinde işyeri sahibi ...’e ödendiğini ileri sürerek müvekkili şirket tarafından ödenen 3.570.00 TL'nin 16.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili;olayın meydana geldiği yer altı çarşısı içerisinde pis suyun geri tepmesini önlemek amacıyla motopomp odası tesis edildiğini, motopomp odasının işletmesinin ise yer altı çarşısına verildiğini ancak yer altı çarşısının motopomların periyodik bakımını yapmadığını, kanal arızasının meydana geldiği gün motopomların çalışmadığını ve geri tepmenin önlenemediğini bunun sonucunda da zararın meydana geldiğini, Yer altı çarşısı yönetimi hakkında dava açılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sigortalı ...'in iş yerinin ... Çarşısında bulunduğu, söz konusu çarşıda motopomp odasının bulunduğu, bu

odanın yönetiminin davalıda olduğu, ... Çarşısı Yönetimine teslim edilmediği, dolayısı ile 09/01/2009 tarihinde patlayan pis su borusu nedeni ile pis su borusundan çıkan kanalisazyon suyunun Sigortalı ...'in iş yerinde bulunun halılarına zarar vermesinden sorumlu olan kurumun da ... olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 189,86 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.