muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10417, Karar No: 2025/215, Tarih: 08.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2020/10417 E.  ,  2025/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/369 E., 2016/23 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığınave düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanık ..., katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına; katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve düşme kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca "Onama-Bozma" kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'nin temyiz isteği; kusur tespitine, eksik inceleme ile karar verildiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına, tayin edilen cezaya, sürücü belgesinin en üst hadden geri alınmasına, avukat tayin edilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan vekilinin temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği;

"...Sanık ... ...'nın olay günü kendi sevk ve idaresinde bulunan aracın yakıt durumunu kontrol etmeden trafiğe çıktığı, yine sanık ... ...'nın 160 promil alkollü olduğu halde aracını sevk ve idare ettiği, aracın yakıtının bitmesinden sonra aracını nizami bir şekilde park edip aracın arka tarafını diğer araç sürücüleri tarafından görülecek şekilde herhangi bir uyarı cihazı, yansıtıcı koymaması nedeniyle trafik düzeninin gerektirdiği özen yükümlülüğüne de aykırı davrandığı, diğer sanık ...'nin 277 promil alkollü ve aşırı hızlı şekilde kazaya sebebiyet vermesi nedeniyle asli kusurlu olarak kabul edildiği olayda, sanık ... ... her ne kadar tali kusurlu olarak kabul edilmiş ise de, sanık ...'nin ağır kusurunu sanık ... ... yönünden bilinçli taksir halini ortadan kaldırmayacağı, sanık ... ...'nın aracın yakıt durumunu kontrol etmeden 160 promil alkollü şekilde aracını sevk ve idare etmesi ve aracının yakıtı bittikten sonra da gerekli önlemleri almaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... ...'nın da olayda bilinçli taksirinin bulunduğu ve TCK 85/2, 22/3, 22/6-son cümle, 53/6 maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği halde düşme kararı verilmesi dosya kapsamına ve kanuna aykırı olduğu kanaatine varılmakla kararı temyiz etmek gerekmiştir..." gerekçelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 01:15 sıralarında, yaklaşık 1 saat 45 dakika sonra alınan doktor raporuna göre 1,60 promil alkollü vaziyette olan katılan sanık sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobil ile devlet yolunu takiben Çan istikametinden Çanakkale istikametine seyri sırasında aracın gazının bitmesi ve motorun durması üzerine, katılan sanık ...'nın camı açıp dışardan direksiyonu çevirdiği, katılanlar ..., ..., ve sanığın eşi ölen ...'nın ise aracın arka kısmından aracı kaplama içerisinde dörtlüleri yanık vaziyette ittirdikleri esnada; kendileriyle aynı istikamette Çan istikametinden Çanakkale istikametine meskun mahal dışında, gece vakti aydınlatma olmayan 2.5 metre emniyet şeridinin olduğu iki yönlü yolda seyirle geriden gelen ve yaklaşık 2 saat sonra alınan doktor raporuna göre 2,77 promil alkollü vaziyette olan sanık sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobilin ön kısımlarıyla itilen aracın arka kısımlarına ve iten şahıslara arkadan çarpması sonucu katılan sanık sürücü ...'nın eşi ...'nın öldüğü, yargılama aşamasında her iki sanıktan da şikayetçi olan katılan ...'ın vücudunda organlardan birinin işlevinin yitirilmesi şeklinde, sadece sanık ...'den şikayetçi olan diğer katılanlar ..., ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde, şikayeti bulunmayan ve sanık ...'nin aracında yolcu olarak bulunan mağdur ...'nın (Kelek) ise yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı olayda; katılan sanık ... ...'nın eylemi iddianamede bilinçli taksirle ölüme ve yaralanmaya sebebiyet vermek suçu olarak vasıflandırılmış ise de, delil durumu dikkate alındığında kazanın aracın yakıtının bitmesi sebebiyle katılan sanık ...'in araçtan inerek şoför mahallinin kapısını açıp direksiyonu tutarak araca yön vermeye çalıştığı ve diğerlerinin ittirmesi sırasında gerçekleştiği yani sanığın olay anında aracı kullanmadığı, buna göre katılan sanığın alkollü olmasının kazanın oluşumuna doğrudan bir etkisinin olmadığı, sanığın, aracının gazının bitmesiyle duran aracı uygun bir mahale çekip yardım istemesi gerekirken bu hususa özen göstermeyerek ve geriden gelen sürücüleri uyarmak amacıyla sadece dörtlülerini yakmak suretiyle aracını kaplama içerisinde olacak şekilde ittirmesinden kaynaklı tali kusuruyla taksirle kazanın oluşumuna sebebiyet verdiği, eylemin bilinçli taksir halinde işlenmediği kanaatine varıldığı, kazada ölen ...'nın katılan sanık ...'in eşi olduğu, bu itibarla 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesi gereğince bu ölüm sebebiyle sanığa ceza verilemeyeceği, kazada yaralanan ... Kelek'in şikayetinden vazgeçtiği, dolayısıyla sanık ...'in sadece katılan ...'ın yaralanmasından sorumlu olduğu ve eyleminin bu haliyle TCK'nın 89/1, 3-b maddelerine mümas taksirle yaralanmaya sebebiyet vermek suçunu oluşturduğu, bu suçun takibinin şikayete bağlı olduğu, katılan ..

...'nın katılan sanık ...'in eşi olduğu, bu itibarla 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesi gereğince bu ölüm sebebiyle sanığa ceza verilemeyeceği, kazada yaralanan ... Kelek'in şikayetinden vazgeçtiği, dolayısıyla sanık ...'in sadece katılan ...'ın yaralanmasından sorumlu olduğu ve eyleminin bu haliyle TCK'nın 89/1, 3-b maddelerine mümas taksirle yaralanmaya sebebiyet vermek suçunu oluşturduğu, bu suçun takibinin şikayete bağlı olduğu, katılan ...'ın soruşturma evresindeki ifadesinde sanık ... ...'dan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, kovuşturma evresinde mahkememiz huzurunda sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiş ise de, değişen suç vasfına göre taksirle yaralama suçu bakımından şikayetin kovuşturma şartı olduğu, dolayısıyla katılan ...'ın sonradan şikayetçi olduğunu beyan etmesinin herhangi bir hukuki değer taşımadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı bulunan taksirle yaralamaya sebebiyet vermek suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu sebebiyle 5237 sayılı TCK'nın 89/1,3-b, 73/1 ve 223/8 maddeleri gereğince düşürülmesine mahkemece karar verilmiş olup, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesine ait 07.10.2015 tarihli raporuna göre, sanık ...'nin kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu, katılan sanık ...'nın ise tali kusurlu olduğu kabul edilerek, Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına; katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Sanık ...'nin mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

B. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Olay günü saat 01:15 sıralarında, yaklaşık 1 saat 45 dakika sonra alınan doktor raporuna göre 1,60 promil alkollü vaziyette olan katılan sanık sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobil ile devlet yolunu takiben Çan istikametinden Çanakkale istikametine seyri sırasında aracın gazının bitmesi ve motorun durması üzerine, katılan sanık ...'nın camı açıp dışardan direksiyonu çevirdiği, katılanlar ..., ..., ve sanığın eşi ölen ...'nın ise aracın arka kısmından aracı kaplama içerisinde dörtlüleri yanık vaziyette ittirdikleri esnada; kendileriyle aynı istikamette Çan istikametinden Çanakkale istikametine meskun mahal dışında, gece vakti aydınlatma olmayan 2.5 metre genişliğinde banketin olduğu iki yönlü yolda seyirle geriden gelen ve yaklaşık 2 saat sonra alınan doktor raporuna göre 2,77 promil alkollü vaziyette olan sanık sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobilin ön kısımlarıyla itilen aracın arka kısımlarına ve iten şahıslara arkadan çarpması sonucu katılan sanık sürücü ...'nın eşi ...'nın öldüğü, yargılama aşamasında her iki sanıktan da şikayetçi olan katılan ...'ın vücudunda organlardan birinin işlevinin yitirilmesi şeklinde, sadece sanık ...'den şikayetçi olan diğer katılanlar ..., ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde, şikayeti bulunmayan ve sanık ...'nin aracında yolcu olarak bulunan mağdur ...'nın (Kelek) ise yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı olayda; katılan sanık ... ...'nın 1 saat 45 dakika sonra alınan doktor raporuna göre yaklaşık 1,60 promil alkollü vaziyette aracın gazı bittikten sonra aydınlatma olmayan 2.5 metre genişliğinde banketin olduğu iki yönlü yolda aracının camını açıp dışardan direksiyonu çevirdiği, katılanlar ..., ..., ve sanığın eşi ölen ...'nın ise aracın arka kısmından aracı kaplama içerisinde dörtlüleri yanık vaziyette ittirdikleri esnada gerçekleşen kazada, 1,60 promil alkollü olmasının yanında, nizami bir şekilde aracı park edip aracın arka tarafına diğer araç sürücüleri tarafından görülecek şekilde herhangi bir uyarı cihaz veya yansıtıcı koymaması nedeniyle trafik düzeninin gerektirdiği özen yükümlülüğüne aykırı davranması ile aracın yakıt durumunu kontrol etmeden trafiğe çıkması hususları birlikte değerlendirildiğinde; katılan sanık ... ...'nın bilinçli taksirle hareket ettiği anlaşılmakla; katılan sanık ... ...'nın 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, taksirli eylemden ... neticenin bölünerek bir kısmı bakımından ceza verilmesine yer olmadığına, bir kısmı bakımından ise düşme kararına hükmedilmesi suretiyle, katılan sanık ... ... hakkında eksik ceza tayini,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle, Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24671, Karar No: 2014/22431, Tarih: 25.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24671 E.  ,  2014/22431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/102685

MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2010

NUMARASI : 2008/262 (E) ve 2010/14 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Dosyada mevcut vergi suçu raporu ve ekindeki vergi tekniği raporu kapsamına göre anılan şirketin ve ortaklarının bilinen adreslerinde bulunamaması, tanınmaması, faaliyette olduğuna dair hiçbir verinin elde edilememesi, 2005-2006 takvim yıllarında Ba ve Bs Formunun verilmemiş olması, defter ve belgelerin sirketin devredildiği kişiye teslim edildiğine ilişkin savunmalarına karşın şirketi devralan İ.. A..'un mahkemede sanıkların sirketi devrettikten sonra ortadan kaybolduklarını, defter ve belgeleri kendisine vermediklerine ilişkin savunması, mükellefin 2005 yılı Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim ve Kasım aylarında yüksek matrah ihtiva eden KDV beyannamesi verdiğinin anlaşılması karşısında, yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu ve sübuta erdiği gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1732, Karar No: 2014/4652, Tarih: 11.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1732 E.  ,  2014/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen nce verilen 28/02/2012 gün ve 2012/17-2012/21 sayılı kararı onayan Daire’nin 06/09/2013 gün ve 2012/13537-2013/15129 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile birleştiriğını, bu iştirak hisselerinin satışından dolayı davalının müvekkili bankaya bakiye borcunun 01.01.2001 tarihinden itibaren işleyen faizi ile birlikte toplam 8.616.114,82 USD ve 19.445.727,08 DM olduğunu, davalının 07.08.2001 tarihinde muaccel hale gelen borcunu ödememesi üzerine icra takibine geçildiğini, davalının faiz konusunda yaptığı kısmi itiraz üzerine itiraz edilen kısım üzerinden takibin durdurulduğunu ileri sürerek, davalının kısmi itirazının iptaline ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı banka tarafından kendi bünyelerinde birleştirsahip olduğu iştirak hisselerinin davalı şirkete satışından doğan 8.616.114,82 USD ve 19.445.72ödenmesi için davalı ce onaylanan 21.09.2000 tarihli ihtarnamenin tebliğ edilerek verilen süre itibari ile 17.08.2001 günü temerrütün gerçekleştiği, ihtarnameye uyulmaması sebebiyle alacağın temerrüt tarihlerinden itibaren işleyecek %43,5 temerrüt faizi ve gider vergisi ilem kurulunca çeşitli tarihlerde alınan hisse satışından doğan USD ve DM alacaklarına 01.01.2001 tarihinden itibaren yıllık %12 temerrüt faizi uygulanacağının kararlaştırıldığı, bu

.../...

-2-

durumda alacağa yıllık %12 oranında temerrüt faizi uygulanması gerektiği, gerçek alacak miktarlarının USD cinsi alacak yönünden 8.616.114,82 USD asıl alacak, 292.517,10 USD temerrüt faizi ve gider vergisi olmak üzere toplam 8.908.631,92 USD, DM cinsi alacak yönünderüt faizi ve gider vergisi olmak üzere toplam 20.105.909,51 DM bulunduğu, asıl alacaklara takip tarihinden itibaren%12 temerrüt faizi, %5 gider vergisi işletilmesi gerektiğinden bahisle davalılar tarafından takibe yapılan itirazın kısmen iptaline, alacağın likit olması nedeniyle hükmolunan miktarın takip tarihindeki döviz kuru TL karşılığı üzerinden hesaplanan miktarın %40'ı olan 11.308.071,94 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, karar düzeltme isteyen davacı harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14917, Karar No: 2013/20389, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14917 E.  ,  2013/20389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı ... Ltd. Şti. duruşma talep etmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; işçilik haklarının bertaraf edilmesi için belge imzalatılmak istenen davacının bu belgeyi imzalamaması sebebiyle iş sözleşmesinin feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davacının çalıştığı üniversitedeki temizlik işini üstlendiklerini, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve yeni ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ... bir kısım arkadaşlarının yeni şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerinden bu gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminat isteklerinin, diğer alacakların ise zamanında ödendiğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren Erciyes Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan yeni alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi yeni ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan yeni işte çalışmak istememeleri nedeniyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.