muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2359, Karar No: 2011/3115, Tarih: 05.04.2011

Ateş Matbaacılık işyerine gelince: Anılan işyeri matbaa olmakla birlikte yapılan basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğuna dair dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmamaktadır. Hal böyle olunca da anılan işyerindeki basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğu kanıtlanmadan burada geçen çalışmaların EK 5/2 madde kapsamında kabulünün hatalı olduğu açıktır.

Hizmet tespitine gelince: Davacının Ateş matbaacılık işyerinde geçen çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. İşe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Yapılacak iş, Ateş Matbaacılık iş yerinde yapılan basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olup olmadığını araştırmak, bu işyerinde geçen ve davacının tespitini istediği sürelerle ilgili olarak eğer varsa davalı işverenin ücret bordrolarında davacının imzası olanlar saptanarak imzasını içeren bordrolara geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, imzalı olmayan bordrolardaki süreler yönünden de işverence SSK’ya verilen dönem bordrolarında kayıtlı tanıklar saptanarak, bu tanıkların bilgilerine başvurmak, dönem

bordroları yok ise işverenin komşu işyerlerinin kayıtlara geçmiş kişileri veya benzer işi yapanların kayıtlara geçmiş kimseleri tespit edilip dinlenmek, işyerine ilişkin Kurum şubesinde bulunan işyeri dosyası ile, davacıya ait işyerindeki şahsi dosyalarını celp etmek, muhtasar vergi beyannamelerini incelemek ve tüm deliller toplandıktan sonra delilleri takdir edip ve sonucuna göre, işyerinde yapılan işin Ek 5. Maddenin aradığı şekilde bir basım işi olup olmadığı, giderek itibari hizmetten yararlanıp yararlanmayacağına ve bu işyerinde geçen çalışmaların kesintisiz olup olmadığına karar karar vermekten ibarettir.

Öte yandan davacının 14.10.1988 tarihli rapora göre askerliğe elverişli olmadığının belirlendiği bildirilmekte ise de askerliğe elverişsizliğin askerlik görevine başladıktan sonra ortaya çıkıp çıkmadığı, diğer bir deyişle askere elverişsizlik kararının askere alınmadan önce verilip verilmediği belli değildir. Davacının fiili askerlik yapması söz konusu ise anılan dönelde 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olamayacağı ortadadır. Bu yönün araştırılmaması da isabetsiz olmuştur.

Öte yandan davacının 14.10.1988 tarihli rapora göre askerliğe elverişli olmadığının belirlendiği bildirilmekte ise de askerliğe elverişsizliğin askerlik görevine başladıktan sonra ortaya çıkıp çıkmadığı, diğer bir deyişle askere elverişsizlik kararının askere alınmadan önce verilip verilmediği belli değildir. Davacının fiili askerlik yapması söz konusu ise anılan dönelde 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olamayacağı ortadadır. Bu yönün araştırılmaması da isabetsiz olmuştur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek-5. Maddesi 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış, 5510 sayılı Yasanın itibari hizmeti düzenleyen 40. maddesindeki düzenlemeyle de davacının çalıştığı iş kolu kapsamdan çıkarılmıştır. 506 sayılı Yasanın Ek-5 maddesi kapsamında çalışmakla birlikte bu madde kapsamındaki çalışmaları 3.600 günü bulmayan ancak 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile çalıştıkları iş kolu kapsamdan çıkarılan sigortalıların durumu ile ilgili olarak 5510 sayılı Yasanın geçici 7/2.maddesi ile düzenleme yapılmıştır. Anılan düzenlemeye göre: “506 sayılı Kanunun ek 5 inci maddesinde sayılan itibari hizmet süresi kapsamında yer alıp bu Kanunun 40 ıncı maddesinde sayılmayan işlerde bu Kanunun yürürlük tarihinden önce geçen çalışma sürelerinin bu maddenin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesinde 3600 gün prim ödeme şartı aranmaz.” Hal böyle olunca da davacının çalıştığı iş kolu bakımından 506 sayılı Yasanın Ek-5. maddesine göre hak edilen itibari hizmet sürelerinin değerlendirilmesi için 3.600 gün prim ödeme şartının ortadan kalkmış olduğunun göz ardı edilmesi hatalı ise de davacı temyizinin bulunmamasına ve bu yönünün infaz sırasında dikkate alınmasının mümkün bulunmasına göre ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33137, Karar No: 2017/7985, Tarih: 15.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/33137 E.  ,  2017/7985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Rahatsız olduğunu söyleyerek kurum 2. müdürünün talimatı ile cezaevinde bulunduğu B-8 koğuşundan alınarak sağ müşahade 3. kabinine konulan sanığın, yaklaşık 1 saat sonra husumetli olduğu bir mahkumun yanına getirilmesine yönelik isteği kabul edilmeyince yeniden B-8 koğuşuna götürülmeyi istediği, müştekilerin bu talebi reddetmesi üzerine sanığın müştekilere tehdit içeren sözler söylediği ve çelik tabak, cam bardak, sertleştirilmiş plastik tabak parçaları fıtlattığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin bir bütün olarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu kasten yaralama ve tehdit suçlarından hükümler kurulması,

2-) Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Sanığın müştekilere söylediği “dinsiz, imansızlar” şeklindeki sözün müştekilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

a) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması ve TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçları yönünden zincirleme suç hükmünün uygulanma koşulları değerlendirilirken uygulanan Kanun maddesi gösterilmeyerek, CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

b) Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçları yönünden zincirleme suç hükmünün uygulanma koşulları değerlendirilirken uygulanan Kanun maddesi gösterilmeyerek, CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8840, Karar No: 2016/8870, Tarih: 02.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/8840 E.  ,  2016/8870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Mahallesi 68 ada 87 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kiraz, ceviz, nar, kayısı ve incirin sulu şartlarda 2013 yılı itibariyle dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içine konulmasının istendiği, geri çevirme sonrasında kiraz, nar ve kuru incirin ilgili verilerinin gönderildiği ancak ceviz, kayısı ve yaş incir ile ilgili olarak verilerin gönderilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle söz konusu ceviz, kayısı ve yaş incirin sulu şartlarda 2013 yılı itibariyle dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8583, Karar No: 2010/16883, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8583 E.  ,  2010/16883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının murisi olan ...’nın, 27 sene önce... Mahallesinde bulunan 14 parsel no’lu taşınmazın zilyetliğini, bölgenin örf ve adetlerine göre, ağaç dikmesi için kendisine verdiğini, söz konusu yere dikmiş olduğu fıstık ağaçlarının, 10 seneyi aşkın bir süreden beri ürün vermeye başladığını, yine bölgenin örf ve adetlerine göre bu şekilde tarlaya dikilen ağaçlar ürün vermeye başladıktan sonra, taşınmaza ağaç diken kişinin, o taşınmazın yarısının mülkiyetini talep etme hakkına sahip olduğunu, ancak davalının babası ...’nın 21.03.1995 tarihinde vefat ettiğini, mirasçılar arasında yapılan paylaşım sonucunda 14 nolu parselin davalıda kaldığını, davalının ise taşınmazı dava dışı ... ...e, bu kişinin de ... Bilgeç’e sattığını öğrendiğini, taşınmaza yapmış olduğu faydalı masraflar nedeniyle davalının sebepsiz olarak zenginleştiğini, kendisinin ise maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 10.000.00 TL maddi, 5.000.00 TL manevi olmak üzere toplam 15.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile murisi arasında yapıldığı iddia edilen böyle bir sözleşmeden haberdar olmadığını, davacının kötüniyetli zilyet olup, tazminat talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava konusu olayda sebepsiz zenginleşen kişinin muris ... olduğu, onun da 1995 yılında vefatı üzerine, murise ait malvarlığı mirasçılarına intikal ettiğinden, her mirasçının bu zenginleşmeden miras payı oranında sorumlu olduğu belirtilerek, davalının sorumluluğunun, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna göre, ağaçların belirlenen değerinin, miras hissesine düşen kısmı olan 517,80 TL ile sınırlı olduğu benimsenmek suretiyle, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 517,00 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat talebi ile koşulları oluşmayan manevi tazminat talebinin 2010/8583-16883

reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Medeni Kanunumuz, tereke malları ve alacakları üzerinde mirasçıların iştirak halinde hak sahipliğini kabul ederken, murisin borçları konusunda ise bu prensipten ayrılarak, “mirasçıların müteselsil sorumluluğu” esasını kabul etmiştir. (MK’nun eski 582, yeni 641. maddesi) Borçlar Kanununun 142. maddesinde düzenlenen "alacaklı, müteselsil borçluların cümlesinden veya birinden borcunun tamamen veya kısmen edasını istemekte muhayyendir" hükmüne göre de müteselsil sorumluluğun gereği olarak, mirasçılardan her biri borcun tamamından sorumludur. Kanundan doğan teselsül hallerinden biri olan “mirasçıların müteselsil sorumluluğu” esasına göre alacaklı alacağının tahsilini, bütün mirasçılardan talep edebileceği gibi, dilerse içlerinden birinden de talep edebilir. Ancak bu durumda borcu ödeyen mirasçının, bu borçtan hisselerine düşen miktar oranında diğer mirasçılara rücu hakkı saklıdır. (MK’nun eski m.617, yeni 682/son maddesi)

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa; Dava, sebepsiz zenginleşme nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, davacı, davalının murisine ait taşınmaza yapmış olduğu faydalı masrafların tahsili talebiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davacının yaptığı faydalı masraflar nedeniyle, sebepsiz zenginleşenin davalının murisi olduğu belirtilmek suretiyle, davalının miras payı oranında sorumlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, az yukarda da açıklanan “mirasçıların müteselsil sorumluluğu” ilkesi gereğince, mirasçılardan her biri, murise ait borçların tamamından müteselsilen sorumlu olduklarından, mirasçılardan biri olan davalıya karşı açılan ... bu davada, davalının, diğer mirasçılara miras hisseleri oranında rücu hakkı saklı kalmak üzere, murisin davacıya karşı ödemekle yükümlü olduğu tüm sebepsiz zenginleşme miktarının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalının sadece miras payı oranında sorumlu tutulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15128, Karar No: 2014/26023, Tarih: 18.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15128 E.  ,  2014/26023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.04.2014

NUMARASI :Esas no:2013/575 Karar no:2014/293

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/12329, Karar No: 2006/12654, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12329 E.  ,  2006/12654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.