muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16513, Karar No: 2014/277, Tarih: 15.01.2014

Somut olayda, dava dosyasına bakıldığında; 23.01.2012 son ödeme tarihli faturanın davalının taahhüt süresi bitmeden GSM operatörünü değiştirmesi nedeniyle, taahhüdü iptal cezasına yönelik olduğu, her iki tarafın da kabulünde bulunduğundan ihtilaf konusu değildir.

Uyuşmazlık; davalının, GSM operatörünün değiştirilmesinin davacı şirketin sözleşmeye aykırı olarak iletişimin sağlıklı yapılmasını sağlayamadığı, böylece davacının kusurundan kaynaklandığı iddiası üzerinde toplanmaktadır. Mahkeme ise, mobil telefonların kapsama alanının yurt çapında çok geniş alanlara yayıldığı herkes tarafından bilinen bir husus olduğu gerekçesi ile davalının savunmasının yerinde olmadığı yönünde karar vermiştir.

Oysa davalı şirketin iddia ettiği, davaya konu GSM hatları ile sağlıklı iletişim yapılamadığı, sinyal gücünün zayıf olduğu, sinyal yükseltici alınmasına rağmen iletişimde sıkıntı yaşanması hususu teknik bir konu olması nedeniyle uzmanlık gerektirmektedir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 266/1.maddesine göre; ''Mahkeme, çözümü hukuk dısında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz.''

O halde, mahkemece, davalının yukarıda bahsedilen savunmalarına ilişkin olarak HUMK.nun 266. madde hükümleri uyarınca uzman bilirkişi yada kuruluna inceleme yaptırılarak, sonuca göre bir karar vermek gerekirken, bu yönden eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24730, Karar No: 2014/7178, Tarih: 01.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/24730 E.  ,  2014/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 15/07/2013

Numarası : 2012/208-2013/374

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, müvekkilinin 04.01.2002-03.04.2012 tarihleri arasında çalıştığını, emekli olarak işten ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının emekli olmak suretiyle işten ayrıldığı, bu fesih sebebinin kıdem tazminatına hak kazandıran nedenlerden olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Anayasanın 141. maddesinde, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı açıklanmış, aynı zorunluluk HMK.nun 297. maddesinde de düzenleme altına alınmıştır. Anılan yasal düzenlemede yargıcın, uyuşmazlık konusu olan olay hakkında tüm kanıtları toplaması, tartışması, bu kanıtlardan hangilerine değer vermediğinin nedeni, hangilerini üstün tuttuğunun dayanaklarını değerlendirdikten sonra bir sonuca varmasının zorunlu ve gerekli olduğu vurgulanmıştır. Böyle bir yöntemin izlenmesi durumunda ancak kararın gerekçeli olduğunun kabul edilebileceği sonucuna varılabilir. Hükmü kuran yargıcın böyle bir yöntemi izlemesi .../..

halinde maddi olgularla hüküm fıkrası arasında bir bağlantı kurulmuş olabilecektir. Ayrıca gerekçe sayesinde kararın doğruluğu denetlenmiş ve davanın yanları tatmin ve inandırılmış olacaktır. Tüm bunlardan başka ve en önemlisi adil bir yargılamanın yapıldığı sonucuna varılacaktır.

Somut olayda, mahkemece verilen kararın gerekçe kısmında emekli olmanın kıdem tazminatına hak kazandırmayacağı belirtildiği halde hüküm fıkrasında kıdem tazminatının kabul edilmesi, bilirkişi raporuna göre karar verildiği halde rapordaki brüt hesabın net olarak yazılması ve şirketin sorumlu olduğu miktar 4913,24 TL olarak tespit edildiği halde alacağın tamamından sorumlu tutulması nedenleriyle kararın gerekçe bölümü ile hüküm fıkrası arasında açık çelişkiler doğmuştur.

Mahkemece bu şekilde çelişkili karar verilmesi 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 karar sayılı YİBK'na ve 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10747, Karar No: 2011/12747, Tarih: 30.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10747 E.  ,  2011/12747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisinde kalan taşınmaz tapu kaydının tapu iptal davası sonucu iptal edilmesi nedeniyle uğranılan maddi zararın tahsili istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi 6110 sayılı kanunla değişik 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 30/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7515, Karar No: 2010/3542, Tarih: 13.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/7515 E.  ,  2010/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, kaçırıp alıkoyma, resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; ...’in ırza geçme ve resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak, ...’in ırza geçmeye iştirak ve resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak, ...’ın eylemleri reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve rızaen alıkoyma niteliğinde görülerek bu suçlardan mahkümiyetlerine dair, Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2005 gün ve 2004/721 Esas, 2005/391 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak, ırza geçme ve bu suça iştirakten kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanıklardan ... ile mağdure Ümran Süsim’in hükümden sonra 15.10.2008 tarihinde evlendikleri UYAP’tan temin edilen nüfus kayıt örneklerinden anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/1. maddesi dikkate alınarak aynı Yasanın 230/5. maddesi ile 765 sayılı TCK.nun 434. maddesi uyarınca gereğinin mahkemesince yapılması lüzumu,

Sanık ... hakkında kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında suç tarihinde 15 yaşını bitirdiği anlaşılan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanığın aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve 7/1. madde dikkate alınarak sanığın kaçırıp alıkoyma suçundan beraeti yerine hükümlülük kararı verilmesi,

.../...

-2-

Reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 104. maddesinin 1. fıkrasına temas ettiği bu suçun şikayete tabi bulunduğu ve uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın bir kovuşturma şartı olduğu, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulması; sonuçsuz kalması halinde 5728 sayılı Kanunla değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/777, Karar No: 2020/5538, Tarih: 07.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/777 E.  ,  2020/5538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında katma değer vergisi yönünden sahte fatura kullanmak suçundan inceleme yapıldığı, bu haliyle suç tarihinin 2008 takvim yılı için 31.12.2008 tarihli faturanın kullanıldığı beyanname tarihi olan 25.01.2009, 2009 takvim yılı için ise 26.03.2009 tarihli faturanın kullanıldığı beyanname olan 25.04.2009 tarihi olduğu gözetilerek yapılan incelemede; sanığa yüklenen sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, zamanaşımı süresini kesen son işlem tarihi olan sanığın 28.04.2010 tarihli sorgusundan hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 07.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26505, Karar No: 2013/581, Tarih: 17.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/26505 E.  ,  2013/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün temyiz edilmediği anlaşıldığından sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı,” değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaylarda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10074, Karar No: 2017/4275, Tarih: 08.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/10074 E.  ,  2017/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 159 ada ... parsel sayılı ....387,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1956 yılından itibaren ..., ..., ..., ...., ....nun fiili kullanımında bulunduğu ve üzerindeki zeytin ağaçlarının adı geçen kişilere ait olduğu şerhi yazılarak zeytinlik vasfıyla, 159 ada ... parsel sayılı ....400,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 2001 yılından itibaren ...'nun fiili kullanımında bulunduğu ve üzerindeki zeytin ağaçlarının adı geçen kişiye ait olduğu şerhi yazılarak zeytinlik vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve tüm mirasçıların hak sahibi olduğu iddiasına dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., 159 ada ... parsel sayılı taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda müdahil ...'nun davasının reddine, diğer davacıların davalarının kabulüne, çekişmeli taşınmazların aynı vasıf ve yüzölçümü ile tapuya tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesindeki ... ve ... nolu şerhlerin iptali ile yerine, taşınmazın muris ... oğlu ... .... mirasçıları olan oğlu ..., ölü oğlu ....'nun eşi .... ile çocukları ..., ... ..., .... ...., ölü oğlu ... ....'nun çocukları ..., ..., .... .... .... (.....), ölü oğlu ... ....'nun eşi ... ile çocukları ... ve ... (....) kullanımında bulunduğu ve taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının ... oğlu muris ... .... mirasçıları; Oğlu ..., ölü oğlu .... ....'nun eşi ... .... ile çocukları ..., ... .... ...., .... ...., ölü oğlu ... ....'nun çocukları ..., ..., .... .... .... (...), ölü oğlu ... ....'nun eşi ... ile çocukları ... ve ...'na (...) ait olduğu şerhinin yazılmasına, karar verilmiş; hüküm, davalı-müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 08.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17382, Karar No: 2012/652, Tarih: 31.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17382 E.  ,  2012/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 154 ada 4 parsel sayılı 1923,87 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte mütegayip eşhastan kalan yani kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasıyla kadastro mahkemesinde tesbite itiraz davası açmıştır. Askı ilan süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya sulh hukuk mahkemesine intikal ettirilmiştir. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 31/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13249, Karar No: 2012/241, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13249 E.  ,  2012/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 712 parsel numarası ile tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4058, Karar No: 2024/5187, Tarih: 25.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4058 E.  ,  2024/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1477 E., 2023/930 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/124 E., 2021/1157 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; taraflar arasında 12.12.2018 tarihinde Teknik Personel Kışlık İş Elbisesi Alımına dair sözleşme imzalandığı, davacının sözleşme ile davalı şirketin ihtiyacı olan 1.800 adet Polo yaka S-shirt, 900 adet pantolon, 900 adet mont temin ve teslimi işini 60 gün süre içerisinde, ihale dokümanı ve sözleşmede belirtilen şartlar dâhilinde gerçekleştirmeyi taahhüt ettiği, sözleşme konusu ürünlerin sözleşme süresi içerisinde teslim edilmesi gerekirken, sözleşme süresi sona ermesine rağmen ürün teslimi gerçekleşmediği, davacı tarafından, davalı şirketin ihtiyacı olan ürünlerin beden ölçülerinin usule uygun ve zamanında alınmadığı, davacı şirketin basiretli tacir olarak sözleşme hükümlerine göre hareket etmesi gerekirken, sözleşme süresi bitmesine rağmen malları teslim etmediği, davacının taahhüdünü Kamu İhale Kanunu, Kamu İhale Sözleşmeler Kanunu ve mevcut sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirmediği ve taraflar arasında imzalanan sözleşmenin davalı tarafça haklı olarak feshedildiği, karşı davanın ise süresinde olmadığı ve harçlandırılmadığından süresi içerisinde harç yatırılarak açılmış bir karşı dava bulunmadığı, gerekçeleri ile asıl davanın reddine, süresi içerisinde harç yatırılarak açılmış bir karşı dava bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince; taraflar arasında sözleşme imzalandıktan sonra 25.12.2018 tarihinde davalı İdare tarafından satın alma sipariş formu gönderildiği, davacının satın alma sipariş formunu 30.12.2018 tarihinde teyit ettiği, davacı şirket tarafından 2019 yılı Ocak ayının ilk haftasında Teknik Şartname 6.1.'e göre davalı idareden tutanakla numune alındığı, belirtilen ölçü ve kriterlerde elbiselerin yapımına başlandığı, davalı İdarenin göndermiş olduğu sipariş teyit formu ve davacı şirkete teslim ettiği numuneler ile işin başlamasına onay verdiğinin kabulünün gerektiği, ancak buna rağmen sözleşmeye göre davacı şirket tarafından numunelerin eksiksiz biçimde en geç 15.12.2018 tarihinde sunulması gerekirken 40 gün gecikmeli sunulduğu, sözleşme konusu ürünlerin davacı yanca sözleşmede belirlenen 60 gün içinde davalı idareye teslim edilmesi gerekirken, sözleşme süresi sona ermesine rağmen ürün tesliminin gerçekleşmediği, davalı idare tarafından davacı şirkete gönderilen 06.02.2019 tarihli ihtarname ile davacı tarafa söz konusu eksikliklerin giderilmesi için 7 günlük süre tanındığı, ihtarnamenin davacı şirketi temerrüde düşürecek nitelikte olduğu, akabinde davalı idare tarafından gönderilen 24.04.2019 tarihli teminatın gelir kaydedileceği ve sözleşmeyi fesih hakkının kullanıldığına dair ihtarname ile 06.02.2019 tarihli ihtarname arasında 2 aylık bir süre geçtiğinden sözleşme maddesinde düzenlenen 10 günlük süreden de fazla süre geçtikten sonra sözleşmenin feshedildiği, sözleşmenin feshedilmesinde davalının haklı olduğu, belirtilen nedenlerle davacı vekilinin istinaf istemleri yerinde görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davalının sözleşmeyi feshi haklı olduğundan davanın reddinin usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.