muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8203, Karar No: 2017/10088, Tarih: 06.07.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/8203 E.  ,  2017/10088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Asıl ve birleşen dosyada davacı alacaklı,... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/4475 Esas sayılı takip dosyasında haczedilen makinelerin alacaklılardan mal kaçırma amacıyla borçlu tarafından davalı 3.kişilere devredildiğini, haczedilen menkullerin davalı borçluya ait olduğunun tespiti ile davalı 3. şahısların istihkak iddialarının reddine ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl dosyada davalı 3.kişi ... vekili; mahcuzların haciz tarihinden önce.... isimli kişiden satın alındığını,....'ın da borcun doğumundan önce borçludan satın aldığını, vekil edenin iyiniyetli olduğunu, borçlu ile ilgilerinin olmadığını, ispat külfetinin davacı tarafta olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Birleşen dosyada davalı üçüncü kişiler ... ve ... vekili; mahcuzların haciz tarihinden önce 2012 yılı ekim aylarında davacının satmak için bıraktığı firma aracılığıyla ancak doğrudan borçludan satın alındığını, ödemelerinin yapıldığını, faturanın sonradan düzenlendiğini, haczedilen malların borçlu şirkete ait olmadığını belirterek hacizlerin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, takibe konu çekin, düzenleme tarihinden 3 ay önce ticari deftere kayıt edilmiş olması karşısında, çekin karşılığı borcun, deftere kayıt tarihinde doğduğu ve hacze konu makinelerin satış tarihinden önce olduğunun kabulü gerektiği, makine satışlarının, muhitte bulunan ve aynı alanda faaliyet gösteren kişilere yapılmış olmasının yanı sıra, işyerinin de, borçlunun kiraladığı ve uhdesinde bulunduğu, sunulan vergi levhalarının, faturaların ve diğer belgelerin borcun doğum tarihi olarak tespit edilen tarihten sonraya ait olmaları ve borcun doğumundan sonra borçlunun ticari emtiasının önemli bir bölümünü satın alan veya devralan üçüncü kişinin alacaklıdan mal kaçırmak için borçlu ile birlikte danışıklı olarak hareket ettiğinin kabulü gerektiği gerekçesi ile asıl ve birleşen dosyada davanın kabulü ile davalı 3.kişilerin istihkak iddiasının reddine karar verilmiş; hüküm, asıl ve birleşen dosyada davalı üçüncü kişi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen dava, alacaklının İİK’nun 99 maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl dosyada davalı 3.kişi ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, birleşen dosya da davalı 3. kişiler ... ve ... vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının reddine,

Asıl ve birleşen dava, alacaklının İİK’nun 99 maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl dosyada davalı 3.kişi ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, birleşen dosya da davalı 3. kişiler ... ve ... vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Asıl dosyada davalı 3.kişi ... vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davanın esasına yönelik karar verildiğine göre, karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hacizli malların değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir. Somut olayda, takibe konu alacak miktarı, hacizli malların değerinden az olduğundan avukatlık ücretinin takibe konu alacak miktarı üzerinden hesap edilmesi gerekirken hacizli malların değeri üzerinden davalı aleyhine olacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl dosyada davalı 3.kişi ... vekilinin sair temyiz itirazları ile birleşen dosya da davalı 3. kişiler ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle vekalet ücretine ilişkin Asıl dosyada davalı 3.kişi ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 3 numaralı maddesindeki "7450,00 -TL" ibaresi çıkartılarak yerine "6051,00- TL" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 31,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile artan 244,30 TL'nin birleşen dosyada davalı 3.kişiler ... ve Özgür Kadaş'a iadesine, peşin harcın asıl dosyada davalı 3.kişi ...'ye iadesine 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7919, Karar No: 2014/4078, Tarih: 10.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7919 E.  ,  2014/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Enez Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2012

NUMARASI : 2009/32-2012/92

Davacı M.. D.. vekili Avukat H..Y.. tarafından, davalı A.. G.. aleyhine 16/06/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda;

Şikayet dilekçesinin içeriği, olay tarihi ve olayın gelişimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1370, Karar No: 2021/10616, Tarih: 24.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/1370 E.  ,  2021/10616 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25/06/2020 tarihli ve 2020/91484 soruşturma 2020/46708 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/07/2020 tarihli ve 2020/4744 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, meçhul şüphelinin @birgulyikilmaz kullanıcı adlı twitter uzantılı sosyal medya hesabından ''Hilal Kaplan o pis ağzına çocukların adını alamazsın. O pis zihniyetinle senin konuşmaya hakkın yok. O iğrenç fantezilerine,düşüncelerine çocukları dahil edemezsin. O iğrenç ağzını kapat ve bir daha konuşma. Aptal, iğrenç bir yaratıksın.Çocuklarımızdan pis ellerini çek! Devletin geleceğine karar veremez, denilen çocukların evlebilmesini savunan pisliksin. Bizim başımıza ne geliyorsa senin gibilerden. Bir de şakşaklanıyor böyle yaratıklar. Konuşmaya bile hakkının olmaması gereken insan şu an önemli yerlerde ve istediği gibi konuşabiliyor'' şeklindeki paylaşımlar ile müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiği iddiaları üzerine yaptığı şikâyet üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook, twitter, ınstagram isimli sosyal paylaşım siteleri ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerini ABD adIî makamlarının cevaplamadığı bu nedenle şüpheliye ulaşılamadığı gerekçesiyle iddiaların soyut nitelikte kaldığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 17/09/2019 tarihli ve 2019/7465 esas, 2019/12402 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 172/1. maddesindeki kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği gözetilmeden merciince itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan

Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar ABD'nin hakaret suçlarına ilişkin istinabe taleplerine yanıt vermediğinden şüphelinin tespit edilemediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, şüpheli tespit edilemediği takdirde ise dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/07/2020 tarihli ve 2020/4744 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17506, Karar No: 2023/3348, Tarih: 08.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17506 E.  ,  2023/3348 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2777 E., 2022/3093 K.

DAVA TARİHİ : ....12.2019

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 58. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/68 E., 2022/454 K.

BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... 15. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/1265 E., 2020/586 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 20.09.2021 tarihli ve 2021/119 Esas, 2021/9 Karar sayılı kararıyla asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2021/3527 Esas, 2022/260 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden inceleme yapılarak bir karar verilmek üzere Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 01.01.1999-08.10.2019 tarihleri arasında televizyon tamircisi/teknisyen olarak haftanın 6 günü 09.00-19.00 saatleri arasında 1 saat yemek ve çay molası kullanarak çalıştığını, genel tatil günlerinde çalıştığını ileri sürerek fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; ... sözleşmesini yaş dışında emeklilik koşullarını taşıdığı gerekçesi ile feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacı 08.10.2019 tarihinden itibaren işe gelmediği için ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, fazla çalışmaları karşılığında izin kullandırıldığını, yaptığı tüm çalışmaların karşılığının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararının dikkate alınmadığını, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücretine ilişkin hükmün usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının bu tür alacaklarının bulunmadığını, husumetli tanık anlatımlarına itibar edilemeyeceğini, yıllık izin ücretinin çıplak ücret üzerinden hesaplanması gerektiğini, davacının uzun süre fazla çalışma yapması, tatil günlerinde çalışması ve yıllık izin kullanmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ... sözleşmesinin müvekkilince haklı nedenle feshedildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davaların reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dsya kapsamındaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden davacıların murisi işçinin ... sözleşmesini, emeklilik ve bir kısım ücretlerinin ödenmemesi sebepleriyle feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, işyerinde fazla çalışma yaptığı, bir kısım ... bayram ve genel tatillerde çalıştığı, çalışma düzenine dair kabulün salt husumetli tanık beyanına dayanmadığı, davacıya yıllık izinlerinin kullandırıldığı hususunun işçi imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlanmadığı, fesihle birlikte karşılığının ücret olarak ödendiğinin de ispatlanmadığı, muris işçinin 28.....2021 tarihli duruşmada alınan beyanında yıllık izin kullanmadığını ifade ettiği, dava konusu alacakların İlk Derece yargılaması aşamasında düzenlenen bilirkişi raporunda usul ve yöntemince hesaplandığı, hesaplamada bir isabetsizliğin bulunmadığı, yıllık izin ücreti hesabında çıplak ücretin esas alındığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı, alacakların hesaplanması, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanması ile arabuluculuk gideri noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı, alacakların hesaplanması, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanması ile arabuluculuk gideri noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 24, 41, 44, 47, 53, 59 ve 63 üncü maddeleri, mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun hâlen yürürlükte olan 14 üncü maddesi, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, tarafların asıl dava ve birleşen davaya konu alacakların tamamı yönünden bir kez dava şartı arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin 05.11.2019 tarihinde anlaşamama şeklinde sonuçlandığı görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verildiği dikkate alındığında arabuluculuk giderinin davalı tarafa yükletilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak somut olayda bir kez arabuluculuk faaliyeti gerçekleştirilmiş olup arabuluculuk masrafının tamamının bir kez davalıya yükletilmesine karar verilmesi gerekirken asıl ve birleşen davalarda ayrı ayrı arabuluculuk masrafının davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararınm 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının birleşen davaya ilişkin (7) numaralı bendinde yer alan "Zorunlu arabulucu gideri olarak hazineden karşılanan 680,00-TL arabulucu giderinin davalıdan alınarak hazineye irat kaydına," ibaresinin tamamen çıkartılmasına, sonraki bent numarasının buna göre teselsül ettirilmesine ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalı tarafa iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.