muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28165, Karar No: 2018/2546, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28165 E.  ,  2018/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

"Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

1-) Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-) Telef ederek

3-) Kıymetten düşürerek,

4-) Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek,

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde Kanun'da sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması,

Somut olayda; borçlu şirketin işyerinde yapılan menkul haczinin tutanağa bağlanıp, mahcuz malların muhafaza edilmesi için nakliye aracı beklendiği sırada, borçlu şirketin temsilcisi sanık tarafından haczedilen malların bir kısmının (işyerinde bulunan laptop ve 30 paket sigaranın) bulunduğu yerden kaçırılması eyleminin haciz tutanağına geçtiği, ancak yapılan eylemin yukarıda yazılı seçimlik hareketlerden hiçbirisine uymadığı gibi tek başına unsurları yazılı suçun işlenmesi için yeterli olmadığı, keza alacaklının icra dosyasında borçlu şirketin 3 adet aracının üzerine haciz şerhi koyduğu, ancak henüz bu araçların üzerindeki kısıtlamaların dahi dosyaya istenmediği, dolayısıyla alacaklının alacağını borçlunun bu hareketi nedeniyle alamadığını ispat edemediği anlaşılmakla, suçun unsurları oluşmadığından bahisle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-) Sanık hakkında kurulan hükmün uygulama kısmında, belirlenen 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezasından TCK 62. maddesi gereği yapılan indirim sonucu, neticeten 5 ay hapis ve 4 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 5 ay hapis ve 3 gün adli para cezasına hükmedilerek; sonuç itibariyle 4 gün karşılığı 80 TL olması gereken adli para cezasının, günlüğü 20 TL'den çarpılmasıyla 60 TL olarak belirlenmesi suretiyle eksik adli para cezasına hükmedildiği gibi 5 ay kısa süreli hapis cezasının ise TCK 50/1-a maddesi gereği adli para cezasına çevrilirken günlüğü 20 TL'den belirlenen miktarın 150 günle çarpılarak 3000 TL bulunması gerekirken yanlış hesap sonucu 180 günün 20 TL ile çarpılmasıyla 3600 TL adli para cezasına çevrilmek suretiyle fazla ceza tayini,

3-) İİK'nın 354. maddesinde belirtilen feragat veya borcun itfa edilmesi gibi hallerde davanın ve bütün sonuçlarıyla birlikte cezanın düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2974, Karar No: 2011/4423, Tarih: 06.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/2974 E.  ,  2011/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

İki mağdureye karşı ruh sağlığını bozacak biçimde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılanması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkümiyetine dair, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.09.2010 gün ve 2007/414 Esas, 2010/295 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve ayrıca mağdure ...'ya yönelik ruh sağlığını bozacak biçimde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan tayin edilen cezanın miktarına nazaran re'sen de temyize tabi olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin yasal süresinden sonra vaki duruşma isteğinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdure ...'na karşı işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Onbeş yaşından küçük mağdurenin anlatımlarına göre fiili zorla gerçekleştirdiği anlaşılan sanığın cezasının TCK.nun 103/4. maddesiyle artırılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Mağdure ... ...'ya yönelik ruh sağlığını bozacak biçimde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın özelliklerine, ruh sağlığının bozulduğunu gösteren bulgulara ve hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu raporundaki muhalif görüşlere nazaran kapsamı itibarıyla bu raporun yeterince kanaat verici nitelikte bulunmadığı gözetilerek 4810 sayılı Yasayla değişik 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 15. maddesi gereğince Adli Tıp Genel Kurulu'ndan mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı ve bozuldu ise devam edip etmediği sorulduktan sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, noksan araştırmaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Onbeş yaşından küçük mağdurenin beyanına göre fiili zorla gerçekleştirdiği anlaşılan sanığın cezasının TCK.nun 103/4. maddesiyle artırılmaması,

Mağdurenin dosyadaki nüfus kaydında 19.02.1998 olduğu anlaşılan doğum tarihinin karar başlığında 19.02.1988 olarak gösterilmesi,

Kabule göre de;

Onbeş yaşından küçük mağdurenin beyanına göre fiili zorla gerçekleştirdiği anlaşılan sanığın cezasının TCK.nun 103/4. maddesiyle artırılmaması,

Mağdurenin dosyadaki nüfus kaydında 19.02.1998 olduğu anlaşılan doğum tarihinin karar başlığında 19.02.1988 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafii ile re'sen temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33672, Karar No: 2016/11387, Tarih: 04.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/33672 E.  ,  2016/11387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanığın silahtan sayılan tabakla katılanı yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminde; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1,86/3-e,87/1-c maddeleri uygulanarak belirlenen hapis cezasının 5 yılın altında kalması halinde TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıla çıkartılması gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden  5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15732, Karar No: 2009/6088, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15732 E.  ,  2009/6088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalının vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının kusura ilişkin bilirkişi raporuna yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine manevi tazminat isteminin aynen kabulüne karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesinde iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanacağı bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olaya gelince; davacının sondaj takım dizisini sökerken anahtarın ve borunun sol dizine çarpması sonucu sol diz menisküs yırtığı oluştuğu ve bu nedenle sol dizde fleksiyonun 125 dereceye indiği, Sosyal Güvenlik Kurumunca beden güç kayıp oranının %12.2 olarak belirlendiği bu rapora davalı tarafça itiraz edildiği anlaşılmaktadır.

SGK Maluliyet Daire Başkanlığı'nca sürekli İş Göremezlik Derecesi Tespit Kararında "iyileşmenin tam" olduğu belirtildiği halde sürekli iş göremezlik oranının %12.2olarak belirlenmesi birbiriyle çelişmektedir.

Yapılacak iş; önce YSK.'dan giderek Adli Tıp Kurumundan rapor almak bu rapor ile diğer sağlık kurumlarınca verilen raporların çelişmesi halinde bu çelişkinin Adli Tıp Genel Kurumdan alınacak raporla gidermek ve çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8571, Karar No: 2010/6107, Tarih: 17.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/8571 E.  ,  2010/6107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 Sayılı Yasanın 359/ b - 1, 765 Sayılı TCK'nun 80. md. 25 ay hapis cezası,

213 Sayılı Yasanın 359/ b - 1. md. 20 ay hapis cezası,

1-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezacı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmolunan cezanın miktarına göre 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231/5.maddesinin uygulanmayacağı anlaşılmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiin, suçun sabit olmadığına, lehe olan hükümler uygulanıp cezanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,

2-)Sanık müdafiinin, 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasanın 562.maddesiyle değişik CMK.nun 231. ve TCK.nun 7/2 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13119, Karar No: 2006/13238, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13119 E.  ,  2006/13238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin

... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23313, Karar No: 2016/21888, Tarih: 28.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23313 E.  ,  2016/21888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28/12/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.