muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/618, Karar No: 2014/533, Tarih: 16.04.2014

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, şikayet yolu ile ihalenin feshi istemine ilişkindir.

Mahkemenin, şikayetin reddine dair verdiği karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçelerle bozulmuş; yerel mahkeme önceki kararında direnmiştir.

Hüküm şikayetçi-borçlu ... Orman Ürünleri Ür. İm. İh. İth. ve Paz. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nda yapılan görüşmede işin esasının incelenmesine geçilmeden önce, ihalenin feshine yönelik şikayette alacaklı banka hasım gösterilmeyerek taraf teşkilinin sağlanmaması nedeniyle temyize konu hükmü bu yönden bozan Özel Daire’nin, ayrıca işin esasını inceleyip, esasa ilişkin nedenlerle de bozma kararı vermesine usulen olanak bulunup bulunmadığı önsorun olarak görüşülmüş; yapılan değerlendirmede alacaklı bankaya tebligat yapılmakla bu amaç sağlanmış olmakla önsorunun bulunmadığı kabul edilerek, işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

İşin esasına gelince:

Uyuşmazlık;ihale bedelinin düşük olduğu iddiasına dayalı olarak 15.05.2009 tarihinde yapılan ihalenin feshine karar verilmesi gerekip gerekmediği, noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, 228 ada 1 no'lu parselin 01.08.2003 yılında yapılan kıymet takdir raporunda bilirkişiler 2003 yılı değerleri üzerinden taşınmazın arz ve üzerindeki ağaçlarla birlikte değeri 338.741.950.000 TL olarak tespit edilmiş; binaların toplam değeri ise, 304.390.000.000 TL olarak hesaplanmıştır.

Ayrıca, 2005 yılında yapılan kıymet takdirinde ise, 2005 yılı fiyatları üzerinden 228 ada 1 parselin arsa ve üzerindeki ağaçların toplam değerinin 451.402,60 TL olarak tespit edildiği; 1 no'lu parsel üzerindeki taşınmazların değeri ise, 437.182,75 TL olarak tespit edildiği anlaşılmıştır.

Alacaklı banka tarafından alınan bu rapora itiraz sonucu, Ulus İcra Mahkemesi'nin 16.11.2007 tarih ve E:2006/16, K:2007/23 sayılı kararına esas alınan 04.06.2007 ve 05.06.2007 tarihli bilirkişi raporları esas alınarak kıymet takdirine itiraz kabul olunmuştur. İtiraz sonucu satışa esas alınan 2007 tarihli bu kıymet takdir raporlarında da, 2005 yılı piyasa rayiç bedelleri esas alınarak değer tespiti yapıldığı anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere, ihale 15.05.2009 tarihinde sonuçlandığı halde, taşınmazın 2003 yılındaki arz ve üzerindeki ağaçlar ve binalara yönelik kıymet takdir raporları sonucunda tespit edilen değerler daha yüksek olduğu halde, 2009 yılında yapılan ihalede 2005 yılındaki piyasa rayiç değerleri esas alınarak düzenlenen rapor esas alınarak ihalenin sonuçlandırılması borçlunun menfaatini haleldar etmiştir.

Şu halde; yerel mahkemece, şikayetçi-borçlunun isteğinin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Sonuç itibariyle; ihalenin feshine yönelik istemin reddine dair verilen direnme kararı yukarıda belirtilen değişik gerekçeyle bozulması gerekir.

Şu halde; yerel mahkemece, şikayetçi-borçlunun isteğinin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Sonuç itibariyle; ihalenin feshine yönelik istemin reddine dair verilen direnme kararı yukarıda belirtilen değişik gerekçeyle bozulması gerekir.

S O N U Ç : Şikayetçi-borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen değişik gerekçeden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'na 5311 sayılı Kanunun 29.maddesi ile eklenen "Geçici Madde 7" atfıyla uygulanmakta olan aynı Kanun'un 366/III.maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6538, Karar No: 2024/9513, Tarih: 10.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6538 E.  ,  2024/9513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/292 E., 2024/606 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 38. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/153 E., 2023/556 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler bünyesinde işletme teknisyeni olarak çalıştığını, sendika ile dava dışı alt işveren arasında yürütülen toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan 16.12.2016 imza tarihli ve 15.04.2016-01.04.2018 yürürlük süreli, devamında 01.03.2019-31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmelerinin imzalandığını, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, davalı ile dava dışı yüklenici Şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğundan işçilik haklarından birlikte sorumluluğun söz konusu olduğunu ileri sürerek belirtilen toplu iş sözleşmeleri ve dosyaya intikal edecek başka sözleşmeler var ise onlar da dâhil olmak üzere davacının ödenmeyen ücret farkı, ikramiye ve toplu iş sözleşmesinden doğan sosyal haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre, zamanaşımı, dava şartları yönünden resen inceleme yapılarak şartlar oluşmamış ise davanın reddi gerektiğini, davanın yüklenici Şirkete ihbarı gerektiğini, yüklenici Şirket ile aralarında anahtar teslimi olarak ihale sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacı ile aralarında iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya başka bir hukuki bağlantı bulunmadığını, 15.04.2016-01.04.2018 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak fiyat farkı ödemesinin mümkün bulunmadığını, 01.03.2019-31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak ise yükleniciye fiyat farkı ödemesinin yapıldığını, tüm işçilik hak ve alacaklarından yüklenici Şirketin sorumlu olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının üye sıfatı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma hakkı bulunduğu, üyelik tarihi gözetildiğinde toplu iş sözleşmesinin yürürlük süreci başlangıcından itibaren ve yürürlük süresi sona ermiş olsa bile iş sözleşmesi hükmü hâline gelen haklarının devam edeceği dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, dava tarihi itibarıyla alacakların zamanaşımına uğramadığı, sunulan belgeler nazara alındığında iş bitim tarihi 30.04.2020 olarak gösterilmiş ise de, Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümlerinden 30.04.2020 tarihinden sonra yüklenicinin faaliyetine devam ettiği ve davacının da davalının alt yüklenicisi nezdinde çalışmaya devam ettiği, hesaplamaların buna göre yapıldığı, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararında belirtilen hususlara göre değerlendirme ve hesaplama yapılan 10.07.2023 tarihli ek raporda, dava sonrası davalı tarafça yapılan ödemelerin tenzil edilmesiyle bakiye alacakların hesaplandığı, bilirkişi ek raporunun denetime elverişli olduğu ve hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkilinin ihale makamı olduğunu ve davacı ile arasında iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya hukuki bir bağlantı bulunmadığını, müvekkilinin toplu iş sözleşmesinin tarafı olmadığını ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi uyarınca davacının çalıştığı dava dışı Şirket ile hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fiyat farkının İdarece ödenmesi durumunun 4734 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendi uyarınca ihale edilen işlere ilişkin olduğunu, davada iki sözleşme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesi alacaklarının talep edildiğini, ancak bu dönemler haricinde bilirkişi tarafından 31.08.2020 tarihine kadar toplu iş sözleşmesi alacaklarının hesaplandığını, talep olmayan toplu sözleşme dönemlerinin hesaba konu edildiğini, talep dışı dönemi kapsayan 01.06.2020-31.08.2020 tarihleri arasında yapılan üçüncü bir toplu iş sözleşmesi mevcut olup bu sözleşme farklarının müvekkili tarafından ödendiğini, yine müvekkili tarafından 2019 Mart ayı ile 2020 Ocak ayı arasında bu aylar dâhil olmak üzere toplu iş sözleşmesi farkı hesaplanarak ödendiğini, bu ödemelerin gözetilmediğini, diğer taraftan toplu iş sözleşmesi bulunmayan 01.02.2020-31.05.2020 dönemine ilişkin hesap yapılmasının hatalı olduğunu, rapordaki hesap hatalarının dikkate alınmadığını ileri sürerek isitnaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının hizmet alım sözleşmelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında olduğunu belirttiği ve toplu iş sözleşmesi farklarına dair ödeme yaptığı dikkate alındığında hükmedilen işçilik alacaklarından sorumlu olmadığı yönündeki istinaf sebebinin yerinde görülmediği, dava dilekçesinde 15.04.2016 - 01.04.2018 ve 01.03.2019 - 31.01.2020 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin yanı sıra dava tarihine kadar davacının yararlanma hakkına sahip olduğu tüm toplu iş sözleşmeleri uygulanarak alacakların hüküm altına alınması istendiğine ve davalı tarafça da 01.06.2020 - 31.08.2020 arasını kapsayan üçüncü bir toplu iş sözleşmesi olduğu ve bu sözleşmenin farklarının ödendiği savunulduğuna göre talep aşımından söz edilmesinin mümkün olmadığı, hükme esas alınan 10.07.2023 tarihli bilirkişi ek raporunda 07.04.2021 tarihli tabloda yer alan alacak kalemlerinin dava sonrası davalı tarafça yapılan ödemelerin tenzil edilmesiyle bakiye alacak hakkına ilişkin olduğunun belirtildiği ve söz konusu tutarların hüküm altına alındığı, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki talep dönemi için arabuluculuk dava şartı yerine getirilmediğinden bu dönemde talep edilen miktarların dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı, uygulanması gereken toplu iş sözleşmesi ile alacakların hesabı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan 01.03.2019 - 31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin art etkisi göz önünde bulundurulduğunda yapılan hesaplamanın yerinde olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15180, Karar No: 2023/2365, Tarih: 03.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15180 E.  ,  2023/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

Yargıtay 17.Ceza Dairesinin, 26.11.2018 tarihli ve 2018/1467 Esas, 2018/15070 Karar sayılı ilâmındaki, diğer sanıklar hakkındaki bozmanın, temyiz edilmeden hakkındaki hükümlerin kesinleştiği anlaşılan ...'a sirayet ettirilmesi sonucu bozmadan sonra sanık ... hakkında kurulan hükümleri, sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği katılan vekilinin temyiz etme yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2012 tarihli ve 2012/13919 Soruşturma, 2012/7868 Esas, 2012/2510 İddianame numaralı iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/2, 151/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2012/103 Esas, 2015/615 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca 5 yıl, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/2. maddesi uyarınca 1 yıl, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2012/103 Esas, 2015/615 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca 5 yıl, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/2. maddesi uyarınca 1 yıl, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.... 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2012/103 Esas, 2015/615 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 26.11.2018 tarihli ve 2018/1467 Esas, 2018/15070 Karar sayılı kararıyla, "...Tüm sanıklara ilişkin, tanık S.A.'nın beyanında belirtiği sanıkların telefon numaraları, sanıkların yakalandığında üzerlerinde ele geçen telefon İMEİ ve numaralarının, sanıkların beyanlarında belirtikleri telefon numaralarının, katılanın bildireceği sanık ...’nin telefon numarası ve dosya içerisinde tespit edilecek diğer telefon numaralarının, olay günü öncesinden sonrasına kadar olan makul zaman dilimine ilişkin baz istasyonlarını gösterir şekilde telefon trafiklerinin tespiti ile, sanıkların birbirleriyle olan irtibatları, olay zamanı nerede bulundukları hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, suçta kullanılan 34... 78 plakalı aracın 25/12/2011 günü diğer bir hırsızlık suçunda sanık ... tarafından kullanıldığının dosya içerisinden anlaşıldığı, bu nedenle anılan dosyanın getirtilip onaylı bir sureti alınarak incelenmesi, katılana, sanık ...'nin parmak izinin tespit edildiği bardağa ilişkin, sanığın iş yerine en son ne zaman geldiği, geldiğinde anılan bardak ile temasının ve suç zamanına kadar bu haliyle kalmasının mümkün olup olmadığının sorulması, sonucu tüm delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesi ile sanıklar ... ve ...’ın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile üzerlerine atılı hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi, kabule göre de; sanıkların eylemi birden fazla kişi ile işlemiş olması nedeniyle TCK’nın 119/-c maddesinin uygulanmaması, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozma nedenlerinin hükmü temyiz etmeyen sanık ...’a teşmiline," sebepleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma sonrası, ... 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2019/99 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca 5 yıl, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/2, 119/1-c maddeleri uyarınca 10 ay, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ise tüm suçlardan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık ... hakkında tüm suçlardan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... hakkında ise alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan vekili 13.12.2022 tarihli dilekçesiyle, sanık ... açısından iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin yapılmış olan temyiz başvurusundan vekâletnamesindeki özel yetkiye dayanarak vazgeçmiştir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği ise, suç yerinde çıkan parmak izinin bir gün önce iş yerinde olmasından dolayı çıktığına, suç saatinde sanığın olay yerinde olduğuna ilişkin delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR