muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35325, Karar No: 2017/5595, Tarih: 12.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/35325 E.  ,  2017/5595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Kesilen ağaç sayı ve miktarı nazara alınarak hapis cezasının alt sınırdan tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza belirlenirken 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesi uyarınca tayin olunacak cezanın suça konu emvalin yakacak nitelikte emval veren ağaç olması nedeniyle aynı maddenin 2. cümlesi uyarınca yarı oranında indirilmesi daha sonra ağaç kesme eyleminde motorlu testere kullanılması nedeniyle 4. fıkra hükmü gereğince cezanın bir kat artırılması gerektiği gözetilmemiş ise de sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5275 sayılı Kanun'un 106/4-11. maddesine göre çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesinin sanığa ihtarına” ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1606, Karar No: 2014/6316, Tarih: 09.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1606 E.  ,  2014/6316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Suça sürüklenen çocuk müdafiin duruşmalı inceleme talebinin tayin olunan cezaların miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet kararının incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet kararının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun istikrar kazanmış uygulamasına göre TCK.nın 103/6. maddesi kapsamında, beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için olay tarihinden itibaren en az altı aylık bir sürenin geçmesi koşulunun arandığı, buna karşılık mahkemece hükme esas alınan ...Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Adli Kurulunca 29.01.2013 tarihinde verilen raporunun suç tarihi olan 08.09.2012'den 4 ay 21 gün sonra düzenlenmiş olması karşısında, yetersiz rapora istinaden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10270, Karar No: 2022/414, Tarih: 09.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10270 E.  ,  2022/414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2018 2017/98 - 2018/305 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 yollamasıyla 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3

maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına

yönelik istanaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin müsnet suç yönünden delil yada örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8704, Karar No: 2024/5487, Tarih: 02.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8704 E.  ,  2024/5487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/556 E. 2016/183 K.

SUÇLAR : Silahla Tehdit, Tehdit, Bıcak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit, 106/-1.cümlesinde düzenlenen tehdit ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'un 15/1. maddesinde düzenlenen bıcak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; 5237 sayılı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, mahkumiyet tarihi olan 30.03.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Adli emanetin 2015/173 sırasında kayıtlı bulunan bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca Müsaderesine,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14717, Karar No: 2014/17608, Tarih: 22.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/14717 E.  ,  2014/17608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2013/405-2014/310

Davacı H.. T.. tarafından, davalı R.. D.. aleyhine 15/11/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili Avukat F. A. A. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazına gelince;

a)Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, kısmen kabul kararı verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayın şekli, meydana geldiği yer ve tarihi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat azdır. Davacı yararına daha üst seviyede uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacı vekilinin karardan önce vekaletname sunmuş olduğu ve bu nedenle davacının kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğu anlaşıldığından kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre davacı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususun göz ardı edilmiş olması, bozmayı gerektirmiştir.

b)Davacı vekilinin karardan önce vekaletname sunmuş olduğu ve bu nedenle davacının kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğu anlaşıldığından kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre davacı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususun göz ardı edilmiş olması, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2-a-b) nolu bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3711, Karar No: 2022/12101, Tarih: 08.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3711 E.  ,  2022/12101 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme

Sanık ...'in hüküm tarihinden önce 18.11.2018 tarihinde öldüğü, sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'a yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden; sanık ...'a yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun ise aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 30.12.2013 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/610, Karar No: 2018/14798, Tarih: 03.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/610 E.  ,  2018/14798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı alacaklı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.09.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü karşı taraftan davacı 3.kişi vekili Avukat ..... geldi. Başka gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosyanın incelenmesi sonucu görülen eksikliklerin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmesini takiben eksiklik tamamlanmış olmakla dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı 3.kişi vekili; müvekkilinin ...'de egzoz imalatı ile iştigal ettiğini, yurt dışından ithal edilen madeni saçların, egzoz yapımı için dava dışı şirketin kiracısı olduğu yere bırakılmakta olduğunu, burada malların kesim işleminin yapılarak müvekkilinin ...... adresinde bulunan fabrikasına gönderildiğini, davalı alacaklı tarafından borçlu aleyhine yapılan takip sonucu 24.05.2013 tarihinde davacıya ait malların haczedildiğini, bu malların yurt dışından ve... A.Ş.den alınmış olduğunu, yine taşıma şirketi ile ... İç ve Dış Tic. Paz. Ltd. Şti.ne teslim edildiğini, bu işlemleri müvekkili şirket adına ...... Tic. Ltd. Şti.nin takip ettiğini, bu şirketin kayıtlarının incelenmesi halinde müvekkiline ait olduğunun tespit edileceğini belirterek, davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili,borçlu şirket adresine hacze gittiklerinde ... ünvanlı firma tarafından iş yerinin devralındığı ve haczedilen malların kendilerine ait olduğu yönünde istihkak iddiasında bulunulduğunu, 24/05/2013 ve 09/07/2013 tarihli haciz tutanaklarından da anlaşılacağı üzere haciz mahallinde dosya borçlusuna ait çok sayıda evrak bulunduğunu ve çalışanların üzerindeki iş kıyafetlerinde... yazısının da tespit edildiğini, davacı şirket tarafından yurt dışından alınan malların 3.şahıs ...'e teslim edildiği yönünde beyanda bulunulduğunu, ancak ... ünvanlı şirket tarafından böyle bir beyanda bulunulmadığını ve malların kendilerine ait olduğu yönünde beyanda bulunulduğunu, tarafların çelişkiye düştüklerini, dava konusu malların borçlu şirkete ait iş yerinde 1 gün içinde işlenip gönderilebilen ham maddeler olduğunu, sac piyasasında bu ham maddelerin günlük nakde dönüşen mallar olduğunu, dava dilekçesine göre davacının 11 ay mallarını sormadığını, bu denli yüklü miktardaki malın 1 seneye yakın 3.kişinin elinde kalması ve akıbetinin sorulmamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını, ayrıca davacının sunduğu faturada geçen malın cinsi ile haczedilen malın cinsinin aynı olmadığını, haczedilen mal rulo halinde galvaniz ve sac iken faturadaki malın cinsinin ne sac ne de galvaniz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı, tanık beyanları, bilirkişi raporları itibariyle davacının davasında haklı olduğu; haczedilen rulo saçların işlenmek maksadıyla davalı-borçlunun yedinde bulunduğu; davacı firmanın davalı nezdindeki işlerini dava dışı ...... Ltd. Şti.'nin takip ettiği, ilgili malların davalı-borçlu firmanın iş yerine taşınmasına ilişkin faturaların da mevcut olduğu, istikrarlı tanık beyanlarının da bu yönde olduğu, davacı ve davalı borçlu arasında alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik bir işlemin olduğuna dair somut bir delilin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3. kişinin İİK’nun 96. vd maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmıştır. Ayrıca dava konusu haciz sırasında takip borçlusuna ait bir takım evraklar da bulunmuştur. Buna göre, İİK’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksinin davacı 3. kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Dava, 3. kişinin İİK’nun 96. vd maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmıştır. Ayrıca dava konusu haciz sırasında takip borçlusuna ait bir takım evraklar da bulunmuştur. Buna göre, İİK’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksinin davacı 3. kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Yargılamalar boyunca alınan ve birbirini teyit etmeyen 3 asıl ve 2 ek bilirkişi raporları dikkate alındığında, davacı 3. kişinin mahcuzların kendisine ait olduğuna ilişkin iddiasını inandırıcı ve güçlü delillerle ispat ettiğinin kabulü mümkün değildir. Bu raporlarla davacı, dava konusu mahcuzlar ile egzoz yapımı için haciz mahalline gönderdiği ve kendisine ait olduğunu iddia ettiği malların aynı mallar olduğu hususunu ve mülkiyet iddiasını ispatlayamamıştır. Ayrıca, davacı 3. kişi tarafından dayanılan ve borcun doğumundan sonraki tarihleri taşıyan ve ayırt edici özellikleri bulunmayan faturalar ve tanık beyanları; istihkak davalarında güçlü delil teşkil etmezler ve mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli değildir.

O halde, mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK’nun 366 ve HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10657, Karar No: 2011/16487, Tarih: 26.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/10657 E.  ,  2011/16487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(KAPATILAN ... 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ)

Dava dilekçesinde 15.000,00 TL, ıslahla 23.995,82 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, müşterek muristen intikal eden taşınmazın davalı tarafından 1995 yılından beri haksız işgal edilerek mirasçılara kira vermediğini, davalıya ... 34.Noterliği aracılığı ile 13.10.2008 tarihinde ihtarname tebliğ edildiği halde herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek Kasım 2003 – Kasım 2008 tarihleri arası için ıslah dilekçesi ile birlikte 23.995,82 TL ecrimisil bedelinin tahsili talep ve dava edilmiştir.

Davalı, daireyi imar ve ihya ettiğini, bu giderlerin ecrimisil giderlerinden indirilerek hüküm altına alınmasını istemiştir.

Mahkemece, ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 13.10.2008 ile dava tarihi 19.11.2008 tarihleri arasındaki 675,00 TL ecrimisil bedeli hüküm altına alınmıştır.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Ecrimisile konu edilen taşınmazda taraflar paydaştır. Paydaşlar kural olarak intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de; ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. İntifada men koşulunun gerçekleştiği iddiası, tanık dahil her türlü delille ispatlanabilir. Bu koşul dava şartı niteliğinde olduğundan gerçekleşip gerçekleşmediğinin mahkemece re'sen araştırılarak saptanması gerekir. Mahkemece ihtarnamenin tebliğinden önceki döneme ilişkin intifadan men olgusu araştırılıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

O halde mahkemece, davacının dayandığı deliller değerlendirilerek ve dava dilekçesinde sair deliller demekle yemin deliline dayanmış olduğu da gözetilerek ihtarnamenin tebliğ tarihinden önceki dönem için intifadan men koşulunun oluşup oluşmadığı yönünde davacıya yemin teklif etme hakkını kullanıp kullanmıyacağı sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.