muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9108, Karar No: 2018/9676, Tarih: 18.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9108 E.  ,  2018/9676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcının suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu, ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden, adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, ''yasal koşulları bulunmadığından ve zarar giderilmediğinden CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmamasına'' biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5540, Karar No: 2012/40766, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5540 E.  ,  2012/40766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Üst Cumhuriyet savcısının 11.2.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 17.3.2012 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanığın temyizi üzerine yapılan incelemede;

Somut olayda;sanığın ... Köyü sınırları içinde bulunan ve katılanın hüküm ve tasarrufu altında olan taşınmazı, 2007 yılının aralık ayında kiralayarak kullanmaya başladığı, 2008 yılının ağustos ayında taşınmazı katılana teslim ettiği, akabinde katılana ait yine aynı taşınmazda bulunan bir adet meyve veren kayısı ağacını kökünden söktüğü, erik ve ceviz ağaçlarının dallarını kestiği olayda, mahkemenin nitelikli mala zarar verme suçunun oluştuğu yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 5.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3787, Karar No: 2013/7879, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3787 E.  ,  2013/7879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (2 kez) suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) suçlarından mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.2012 gün ve 2010/480 Esas, 2012/577 Karar sayılı hükümlerin süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12239, Karar No: 2020/613, Tarih: 20.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/12239 E.  ,  2020/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait şirketin ... şubesinde 30/07/2008 tarihinden iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak feshedildiği 30/12/2013 tarihine kadar en son mağaza müdürü olarak aralıksız çalıştığını, davacı rahatsızlandığı için kendisine önce 2 sonra da 5 gün olmak üzere rapor verildiğini ancak davacının istirahati devam etmekte iken iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini, fesih bildiriminde davacının hakkı olan işçilikten kaynaklanan alacaklarının ödenmemesi amaçlanarak 15/05/2010 tarihinden itibaren 26/12/2013 tarihine dek gerçeğe aykırı çeşitli bahaneler üretildiğini ve müvekkilinin iş akdi böylelikle tazminatları ödenmeksizin feshedildiğini, müvekkilinin aylık 1.458,86 TL maaş aldığını, sabah 08:30 da başlayıp akşam 17:45 de biten mesaisine rağmen müvekkilinin en erken 19:00-19:30 saatleri arasında mağazadan ayrılabildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ulusal bayram genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili işverenlik bünyesinde mağaza sorumlusu olarak görev yapmış olduğunu, iş görme ifasının en üst düzeyde olması beklenirken davacının müvekkili işverenliğin güvenini ciddi anlamda sarstığını, kendisine hatırlatıldığı halde tekrarlamakta ısrar ettiği davranışları sebebi ile işçi ile işveren arasındaki güven ilişkisininin katlanılamayacak düzeyde sarsılmasına neden olduğunu, neticede iş akdinin haklı nedenle tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, işverenlikte yapılan çalışmalar denkleştirme usulüne uygun olarak yapılmakta olduğundan davacının fazla mesai alacağı bulunmadığını, ayrıca davacının resmi ve dini bayramlarda yaptığı çalışmaların ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş akdi 30.12.2013 tarihli fesih bildirimi ile haklı nedenle feshedilmiş olup, feshe sebep olarak davacının son kullanma tarihi dolmuş bazı ürünleri reyonlardan kaldırmaması, envanter sayımlarında check hatası yapması ve şirketçe kabul edilebilir oranların üzerinde açık vermesi, mağaza açılışının geç yapılmasını amirlerine bildirmemesi gibi farklı tarihlerdeki eylemleri nedeniyle aldığı ihtar cezalarının olması, davacının söz konusu eylemlerine ilişkin savunmalarında da bu davranışlarını kabul etmesi gösterilmiş, son olarak ise 26.12.2013 tarihinde davacının görev yaptığı mağazada yapılan kontrollerde satışta olan ve raf ömrü dolmuş bazı ürünlerin ambalajları üzerinde bulunan son kullanma tarihlerinin personeli tarafından silinmesine davacının müsaade ettiği, bu şekilde müşteri ve halk sağlığını tehlikeye düşürdüğü, yanı sıra şirketin kurumsal saygınlığına da zarar verdiği belirtilmiştir.

Davacı feshe konu son olaya ilişkin alınan 27.12.2013 tarihli savunmasında, “..yardımcım ve personellerimin üzerine psikolojik baskı kurarak satılması konusunda fazla ileriye gittim. Personelim de (yardımcım) böyle bir yola başvurmuş, orada ocak ayı tarihli peynirlerde olduğu için fark etmedim” demiştir.

Davacı mağaza sorumlusu olup, dosya içeriğine göre son kullanma tarihi geçmiş ürünlerin raftan kaldırılmaması ve dahi son kullanma tarihinin silinmesi olayında denetim görevi sebebiyle sorumluluğu bulunmaktadır.

Dosyada içerisindeki bilgi ve belgeler ile davacının savunmasının içeriğinden, son kullanma tarihi geçmiş peynir ürünlerinde tarihin silinmesi eylemine göz yumduğu gibi bu ve benzer konularda gerekli denetimi yapmadığı anlaşılmakla, iş akdinin İş Kanununun 25/2-e maddesi gereğince haklı olarak feshedildiğinin kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken, mahkemece yetersiz gerekçeyle ve yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 20/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2192, Karar No: 2021/5449, Tarih: 18.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/2192 E.  ,  2021/5449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...’e yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde, nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde cadde üzerinde yürüyen müştekinin yanına giden suça sürüklenen çocuğun para istediği, talebi kabul edilmeyince müştekiye tokat atıp tehdit ederek cebindeki 50 TL parayı zorla alarak kaçtığı olayda, herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin değer azlığı indirimi uygulanmamıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımındanda suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC. Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC. Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır.Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, suç tarihi, 20/06/2014, suç konusu 50 Türk lirasıdır. Suç tarihinde suça sürüklenen çocuk 12-15 yaş aralığındadır. Bütün bu hususlar paranın satın alma gücü ve ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

Suça sürüklenen çocuğa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 307 (5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son) maddesi uyarıncasuça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 18.03.2021 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY:

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 307 (5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son) maddesi uyarıncasuça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 18.03.2021 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY:

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre;

5237 sayılı TCK’nun 150/2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda mağdur ...’ün ... mah. ... cad. üzerinde bulunan Bim markete kontör almak için gittiği sırada suça sürüklenen çocuk ...’un mağduru yanına çağırıp bozuk parasının olup olmadığını sorduğu, mağdur ...’nin elindeki 50 TL ile kontör yükleteceğini bozuk parasının olmadığını söyleyerek Bim markete gittiği, markette sistemin olmaması nedeni ile kontör yükletemediği, 50 TL’yi kaprinin cebine koyarak fermuarını kapattığı, amcasının yanına giderken Yenice benzinliği önünde suça sürüklenen çocuğun onun önüne çıktığı, kolundan tutup benzinliğin köşesine çektiği, onu sıkıştırarak ceplerini yoklamaya başladığı, mağdurun ceplerini eli ile tuttuğu kaprinin fermuarını açarak 50 TL’yi aldığı, parayı alırken “seni döverim” dediği, aldıktan sonra da mağdura tokat attığı, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun kastının mağdurun üzerinde ne varsa almaya yönelik olduğu, bu nedenle mağdurun üzerini aradığı, suça sürüklenen çocuğun özgülediği kastı, olayın özelliği ve suçun işleniş biçimi nazara alındığında TCK’nın 150/2.maddesinin uygulama şartları oluşmadığından aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.

(Muhalif) (Muhalif)
Yargıtay — Esas No: 2014/7602, Karar No: 2014/10527, Tarih: 25.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/7602 E.  ,  2014/10527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/619-2014/55

Davacı H.. Ç.. vekili Avukat L. B..tarafından, davalı K.. K.. aleyhine 28/12/2010 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluş biçimi, kullanılan ifadeler, davacının adının doğrudan belirtilmemesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/66, Karar No: 2013/428, Tarih: 22.10.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/9-66 E.  ,  2013/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :  2012/56969

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Sanık G.A.'un hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK’nun 492/1, 522/1, 55/3, 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca iki kez 1.975.050.000 Lira, mala zarar vermek suçundan ise aynı kanunun 516/3, 522/1, 55/3, 59/2 ve  647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca iki kez 980.100.000 Lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye ilişkin, Kocaeli Çocuk Mahkemesince verilen 14.06.2004 gün ve 1015-598 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 19.12.2005 gün ve 23472-19193 sayı ile; 5252 sayılı Kanunun 9. maddesi gereğince sanığın durumunun yeniden değerlendirilmesi amacıyla diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiş,

Bozma kararına uyan Kocaeli Çocuk Mahkemesince 18.12.2007 gün ve 1185-803 sayı ile; sanığın hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK’nun 492/1, 522/1, 55/3, 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca iki kez 1.463 Lira, mala zarar vermek suçundan ise aynı kanunun 516/3, 522/1, 55/3, 59/2 ve  647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca iki kez 806 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye karar verilmiş,

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 27.04.2011 gün ve 7062-2553 sayı ile;

“Sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 'hükmün açıklanmasının geri bırakılması'na ilişkin 23. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması” isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 01.11.2011 gün ve 242-247 sayı ile;