muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/998, Karar No: 2010/5001, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/998 E.  ,  2010/5001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 27.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/852, Karar No: 2014/911, Tarih: 27.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/852 E.  ,  2014/911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Talep, davanın kabulüne ilişkin verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69. maddesi uyarınca davaya katılan feri müdahil tarafından temyizine ilişkindir.

Müdahilin yer aldığı davada hüküm, taraflar hakkında verilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvuru hakkı da, yalnız davanın taraflarına aittir. Müdahil, yanında davaya katıldığı tarafla birlikte kararı kanun yoluna götürebilir. Yalnız başına kanun yoluna başvurma yetkisi yoktur. Ancak, kanuna aykırı olarak kendisi hakkında hüküm verilmişse, sadece hükmün kendisine ilişkin bölümünü tek başına temyiz edebilir. Dosya içeriğine göre, kararı temyiz eden müdahilin, yanında davaya katıldığı davalı kararı temyiz etmemiştir, müdahil hakkında verilen bir hükümde bulunmamaktadır. Bu sebeple kararı tek başına temyiz hakkı bulunmayan müdahilin temyiz isteminin REDDİNE, 27.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6818, Karar No: 2010/10729, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6818 E.  ,  2010/10729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın, içinde yer aldığı imar planının tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı, belediye yada mücavir alan sınırları içerisinde bulunup bulunmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2-Dava konusu ... parsel sayılı ve emsal alınan ...,... parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2008 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından sorulmasından,

3-Dava konusu taşınmazın 20.10.2008, emsal alınan taşınmazın ise 06.06.2007 tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadığının ve imar uygulaması görmüşlerse (yol, park vs. için kamu hizmetlerine terk varsa) bunlara ilişkin belgelerin Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesinden,

5-Somut emsal alınan ... parsel sayılı taşınmazın alıcı ve satıcısı ile satış tarihini ve değerini gösterir biçimdeki akit tablosunun Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesinden,

Ve alınacak cevap yazıları dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2474, Karar No: 2013/2518, Tarih: 14.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2474 E.  ,  2013/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 10/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalılardan ...'ın 17.02.2011 tarihli ..... Gazetesinde bulunan "Allah Sahtekar Futbolcuya Düşürmesin" başlıklı köşe yazısında müvekkiline hakaret ettiğini, diğer davalı ...'in gazetenin sahibi olduğunu belirterek manevi tazminat istemli eldeki davayı açmıştır. Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu yazının davacının şeref, onur ve saygınlığını rencide edecek, küçük düşürecek nitelikte bulunduğu, basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda, olayın gelişimi, yayın tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda, olayın gelişimi, yayın tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10004, Karar No: 2019/11649, Tarih: 02.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10004 E.  ,  2019/11649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde, Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Olay tutanağında 04.45 sıralarında katılana ait marketin kepenklerinin açık olduğunun görülmesi üzerine hırsızlık olduğunun fark edildiği, ancak katılandan aşamalarda önceki gün iş yerini kapattığı saatin sorulmadığı, suça sürüklenen çocuğun da suçu kabul etmeyerek suç saati belirtmediği, bu nedenle suçun işlendiği saatin belirsiz olması karşısında, suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde yeterince tartışılmadan eksik kovuşturma sonucu suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2)Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması gerekliliği,

2)Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21325, Karar No: 2014/16926, Tarih: 09.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21325 E.  ,  2014/16926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2011/802-2013/688

Davacı, davalı Kurumca kesilen yetim aylığının kesilme tarihi itibariyle yasal faizi ile birlikte tekrar bağlanarak ödenmesine, kesilme tarihi itibariyle dava sonuna kadar ihtiyati tedbir yoluyla ödenmesine ve davalı Kuruma 8.825,06.-TL borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, babasından dolayı aldığı yetim aylığının davalı Kurum tarafından kesildiğini ve yersiz ödeme çıkarıldığını beyanla kesilen aylığın kesilme tarihi itibari ile yeniden bağlanmasını, ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte ödenmesini ve davalı Kurum'a borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 9.554,64 TL'nin 16.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

K A R A R

Davacı, babasından dolayı aldığı yetim aylığının davalı Kurum tarafından kesildiğini ve yersiz ödeme çıkarıldığını beyanla kesilen aylığın kesilme tarihi itibari ile yeniden bağlanmasını, ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte ödenmesini ve davalı Kurum'a borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 9.554,64 TL'nin 16.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının boşanmasına ilişkin mahkeme kararının 20.05.2008 tarihinde kesinleştiği, davacının 27.01.2010 tarihinde dünyaya getirdiği çocuğu eski eşinin 03.02.2010 tarihinde tanıdığı ve davacı ile eski eşinin 31.05.2010 tarihinde yeniden evlendikleri, davalı Kurum tarafından davacının eşinden muvazaalı olarak boşandığı ve boşandıktan sonra birlikte yaşadıkları belirtilerek babasından dolayı almakta olduğu aylığın 26.06.2011 tarihi itibari ile kesildiği ve 26.10.2008 – 25.08.2010 tarihleri arasında ödenen 8.825,06 TL'nin yersiz ödeme olarak belirlendiği, davalı Kurum kontrol memurunun 08.04.2011 tarihli raporunda; zabıta araştırmalarında davacı ile eski eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşadıklarının bildirildiğinin belirtildiği, davalı Kurum tarafından araştırma istenilmesi üzerine düzenlenen 16.03.2010 tarihli zabıta tutanağında; davacının eski eşi ile Şahibey mahallesindeki adreste 2008-2011 yılları arasında yaşadığının çevrede yapılan araştırmadan anlaşıldığının bildirildiği, Mahkeme tarafından istenilen araştırma sonucu zabıta tarafından düzenlenen 05.12.2011 tarihli tutanakta da; davacı ile eşinin yaklaşık 10 yıldır Şahinbey mahallesindeki adreste birlikte yaşadıklarının mahalle muhtarı ve komşular tarafından beyan edildiğinin, komşuların imza vermek istemediklerinin bildirildiği, mahalle muhtarının tutanakta imzasının bulunduğu, mahkemece dinlenilen mahalle muhtarının duruşmada; davacının boşandıktan sonra Mersin'de yaşadığını, hatta naklini yaptırdığını, bir süre eski eşi ile ayrı yaşadığını, ancak 2-3 yıl kadar önce aile büyüklerinin davacı ile eski eşini barıştırdıklarını, tutanağı polislerin doldurduğunu ve ayıp olmasın diye imzaladığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içersinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; özellikle davacının boşanma tarihinden sonra 27.01.2010 tarihinde bir çocuk dünyaya getirmiş olması ve eski eşin evlilik birliği dışında doğan çocuğu tanıması, dosyada mevcut zabıta tutanaklarında davacı ile eski eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşadıklarının belirlenmesi, her ne kadar davacının yaşadığı mahallenin muhtarı, davacı ile eski eşinin birlikte yaşadıklarına dair zabıta tutanağını emniyet görevlilerine ayıp olmasın diye imzaladığını beyan etmişse de mahalle muhtarının beyanını değiştirmesinin makul ve mantıklı gerekçelerinin bulunmadığı, bu itibarla davacıyı korumaya yönelik olduğunun ve davacının eşinden boşanmasına rağmen fiilen birlikte yaşadığının anlaşılması karşısında yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13508, Karar No: 2023/1981, Tarih: 02.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13508 E.  ,  2023/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (4650 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Mersin ili, Tarsus ilçesi, ... Mahallesi 510 ada 18 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda seçilen emsalin uygun emsal olmadığını daha yakınından bir emsal alınabileceğini, dava konusu taşınmazın üzerinde 2 katlı 3/A sınıfında yapı ve 1/B sınıfında depo olması nedeni ile yapı değeri hesaplanırken 2019 yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri dikkate alınarak yapı birim maliyeti 980,00 TL/m² alındığını, %57 oranında tamamlanma oranı verilmesi gerektiğini, yine bilirkişi raporunda yıpranma-eksik imalat oranı olarak %25 alındığını, yapıların kaç yılında yapıldığı belirlendikten sonra 02.12.1982 tarihli ve 17886 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan aşınma paylarına ilişkin yıpranma oranları gösteren cetvelde yapının yaşına göre yıpranma oranı dikkate alınması gerektiğini, dava konusu taşınmaz bahçesinde bulunan muhdesat bedeli de hesaplanarak, dava konusu taşınmazın nihai bedelinin bulunduğunu, dava konusu taşınmazın yüzölçümü 297,00 m² olup 151,91 m²lik kısım üzerinden irtifak hakkı geçmekte olup, telden 5 metre aşağısına kadar ağaç dikmemek ve bina yapmamak kaydı ile her türlü ekim-dikim yapılabildiğini, söz konusu ağaçlara herhangi bir zarar gelmediğini, sadece irtifak hakkı geçtiği için ağaç bedelinin hesaplanmaması gerektiğini, davacı yararına vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğini, müvekkili TEİAŞ tarafından davalıya ödenmek üzere yatırmış olduğu ve tasarruf yetkisinde bulunmayan, Mahkeme hesabında bulunan ve üçer aylık vadelerle nemalandırılan kamulaştırma bedeli için ayrıca kesinleşinceye kadar yasal faiz yürütülmemesi gerektiğini, bu şekilde kamulaştırma bedeli için hem müvekkili TEİAŞ tarafından yasal faiz hem de banka tarafından mevduat faizi ödenecek olup, bu uygulama davalı yönünden sebepsiz zenginleşmeye sebebiyet vereceğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç