muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6587, Karar No: 2022/20768, Tarih: 12.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/6587 E.  ,  2022/20768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait taşınmazda bulunan ağaçların dallarına zarar verdiği iddia edilen olayda, sanığın aşamalarda alınan savunmasında suçlamayı kabul etmediği, katılan ... ve tanık .......’nun ağacın dalının kesildiğine dair görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, sanığın, yüklenen suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde “...eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği kanaatine ulaşıldığı,...” şeklindeki yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16069, Karar No: 2014/1740, Tarih: 10.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16069 E.  ,  2014/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, ayçiçeği, mısır (dane) ve şekerpancarının 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin .... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11797, Karar No: 2013/13695, Tarih: 01.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11797 E.  ,  2013/13695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen adi ortaklık (tapu iptal-tescil) davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde taraflar ve vekilleri gelmediler. Evrak üzerinde inceleme yapılarak işin karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının .... ili, .... ilçesi, ... köyü, 701 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ortak hayvancılık yapmak üzere anlaştıklarını, bunun için davalı tarafından müvekkiline satılan 2 dönümlük arazi üzerine müvekkili tarafından kümes, büyükbaş hayvan ahırı ve kargir bina yaptırıldığını, kümes hayvanları ve büyükbaş hayvanlarının da müvekkili tarafından temin edilip davalının bakım ve gözetimine bırakıldığını, ancak davalının bu hayvanlardan elde ettiği gelirden müvekkilinin hissesine düşen bedel için hiçbir ödeme yapmadığı gibi, müvekkilini ahırlara dahi yaklaştırmadığını, müvekkili tarafından alacağı defalarca talep edilip ödenmemiş olması nedeniyle hissesine düşen bedel ile ahır, kümes ve binanın tesliminin istendiğini, ancak davalının ödeme yapmadığını bildirerek dava konusu taşınmazın 2 dönümlük kısmının müvekkili adına tesciline, kümes, büyükbaş hayvan ahırı ve kargir bina karşılığı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000.-TL (ıslah ile 170 756,00 TL'nin) davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı tarafından cevap dilekçesinde, taraflar arasında taşınmaz satımı ve adi ortaklık kurulmasına ilişkin her hangi bir sözleşme bulunmadığı bildirilerek açılan davanın reddine karar verilmesi savunulmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında sözlü olarak adi ortaklık kurulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, adi ortaklığın feshi ile bu ortaklığın tasfiyesinden davacının payına düşen kısım ile davacıya ödenmeyen kâr payının belirlenip davalıdan tahsili istenilmiştir.

Mahkemece, taraflar arasında sözlü olarak adi ortaklık kurulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, adi ortaklığın feshi ile bu ortaklığın tasfiyesinden davacının payına düşen kısım ile davacıya ödenmeyen kâr payının belirlenip davalıdan tahsili istenilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 620. maddesi hükmüne göre; "Adi ortaklık sözleşmesi, iki yada daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmelerdir". Bu durumda ortaklığın tarafları arasında bir takım hak ve borçların yükümlenildiği kabul edilmelidir. Böyle olunca, adi ortaklığı, borç doğuran bir sözleşme olarak nitelendirmek gerekmektedir. 6100 sayılı HMK'nun 200. maddesinde; bir hakkın doğumu için yapılan bütün tasarrufların değeri 2500 TL'yi geçtiği takdirde yazılı belge ile ispatı öngörülmüştür. (Dava tarihi olan 13.11.2009 tarihi itibariyle HUMK'nun 288. madde hükmüne göre ise bu miktar 540,00 TL.'dir). Somut olayda, talep, anılan miktarın üzerinde olduğuna göre bu ilişkinin varlığını ispat için yazılı belge aranmak zorundadır. Taraflarca, HMK'nun senetle ispat zorunluluğunun istisnaları da ileri sürülmüş değildir. Her ne kadar davacı tarafından 13.04.2007 tarihli sözleşmeye dayanılmış ise de bu sözleşme "iki dönüm miktarında olan taşınmazın" satımına ilişkindir. Bu durumda davacı davasını yazılı delil ile kanıtlayamamıştır. Ne var ki, davacı dava dilekçesinde sair delil demek suretiyle yemin deliline de dayandığından karşı tarafa yemin hakkı hatırlatılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeksizin taraflar arasında adi ortaklık kurulduğunun kabulü ile davacı payına düşen miktarın tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler gereğince yapılan yargılama sonucunda taraflar arasında adi ortaklık ilişkisinin kurulduğunun kabulü halinde ise;

Bu durumda mahkemece, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 642.madde ve devamı hükümlerince tasfiye işlemi gerçekleştirilmelidir.

Tasfiye usulünü düzenleyen TBK'nun 644.maddesine göre; " Ortaklığın sona ermesi halinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklarda dahil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları halinde, ortaklardan herbiri, tasfiye görevlisinin hakim tarafından atanması isteminde bulunabilir.

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları halinde, ortaklardan herbiri, tasfiye görevlisinin hakim tarafından atanması isteminde bulunabilir.

Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oybirliği ile verilmiş bir karar yoksa, tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri gözönünde tutularak hakim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır."

Tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakte çevirme işlemi (TMK'nun 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse, değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan herbirinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlarda eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4489, Karar No: 2013/8177, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4489 E.  ,  2013/8177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; kasten yaralama suçuna konu eylemin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçunun unsuru kabul edilerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve hakaret suçlarından mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.01.2013 gün ve 2011/349 Esas, 2013/12 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1358, Karar No: 2025/966, Tarih: 19.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1358 E.  ,  2025/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2782 E., 2024/102 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/571 E., 2021/841 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davalı ile dava dışı ..... Tic. A.Ş. (...) arasında imzalanan 01.06.2015 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayalı olarak kira alacaklarının tahsili amacı ile icra takibi başlatıldığını, davacıların müşterek müteselsil kefillik iddiasıyla borçlu olarak gösterildiğini, geçerli bir kefalet olmadığını, davacıların şirket bünyesinde ücretli olarak çalışan kişiler olduğunu, kefalet verme iradelerinin söz konusu olmadığını, işveren konumundaki kiracı şirket yetkililerinin zorlaması sonucu işlerini kaybedecekleri endişesi ile sözleşmeye imza attıklarını ileri sürerek; takip dolayısıyla borçlu olmadıklarının tespitine ve davalı aleyhine kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; idareye ait vakıf iş hanının 27.05.2015 tarihli kira sözleşmesi ile ... şirketine kiraya verildiğini, davacıların müştereken ve müteselsilen kefil olduğunu, 01.06.2015 - 30.04.2016 tarihleri arasındaki 11 aylık döneme ilişkin olarak kira borcunun ödenmediğini, davacıların sözleşmeye herhangi bir itirazda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; vakıf iş hanı nitelikli taşınmazın 01.06.2015 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile ...'ya kiraya verildiği, sözleşmede davacıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile imzaları bulunduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 583/1 maddesinde "Kefalet sözleşmesi yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azami miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin sorumlu olduğu azami miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısı ile belirtmesi şarttır." düzenlemesine yer verildiği, hükümde öngörülen şekle aykırı düzenlenen kefalet sözleşmesinin geçerli olmadığı, davalının takipte kötü niyetli olduğundan da bahsedilemeyeceği gerekçesiyle; davanın kabulü ile davacıların takip dolayısıyla davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, kötü niyet tazminatı talebinin reddine

karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu kira sözleşmesinde, kefalet sözleşmesi, kefilin sorumlu olduğu miktar, kefalet tarihine ilişkin açıklamaların kefillerin el yazısı ile belirtilmediği, bu durumda Kanunda öngörülen şekil şartlarına uyulmadan yapılan kefalet sözleşmesi geçersiz olduğundan davanın kabulüne karar verilmesinde bir hata bulunmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davacıların sözleşmeyi noterde özgür iradeleri ile imzaladıklarını, davacıların 1 yıl içinde sözleşme ile bağlı olmadıklarını bildirmediklerini, kefalet sözleşmesini onamış sayılmaları gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinden kaynaklı alacağın tahsili için başlatılan icra takibi dolayısıyla kefillerinin borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, davacılar aleyhine kira sözleşmesine kefil olduklarından bahisle icra takibi başlatılmış ise de, TBK m.583'te öngörülen şekilde yapılmayan kefalet sözleşmesinin geçersiz olmasına, bu nedenle sözleşmenin onanmış sayılmasının söz konusu olmayacağının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olan davalıdan peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6190, Karar No: 2019/1881, Tarih: 11.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/6190 E.  ,  2019/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde özetle; 4 katlı binanın 25.11.2011 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli, ikamete elverişli ve bakımlı vaziyette davalıya kira sözleşmesi ile kiraya verildiğini, davalı tarafın kira sözleşmesinin bitmesinden evvel kira akdini sona erdirmek istediğini ve 2014 yılı Temmuz ayında binayı teslim edeceğini sözlü olarak bildirdiğini ancak bu tarihte teslim etmediğini, 2015 yılı Ocak ayında binayı terk ettiğini, davalının kullandığı dönemlere ilişkin elektrik ve su bedellerinin tarafından ödendiğini, bu bedellerin iadesi için ... 2.İcra Müdürlüğünün 2015/1125 Esas sayılı dosyası ile takip yaptıklarını ancak davalının itirazı nedeni ile icra takibinin durmasına karar verildiğini, kötü niyetli yapılan itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde özetle; kira sözleşmesini kabul ederek 25.03.2014 tarihinde tarafların karşılıklı olarak taşınmazın Temmuz 2014 tarihinde tahliye edileceğinin kararlaştırıldığını, 01.07.2014 tarihli tutanak ile davacının maliki olduğu mecurun boş olarak teslim edildiğini ve şirket ile hiçbir ilgisinin kalmadığını, binanın davacıya tesliminden 8 ay sonra 10.03.2015 tarihli bir ihtarnamenin kendilerine tebliğ edildiğini ve bu ihtarnamede elektrik ve su borcundan değil, mecura verilen zarardan dolayı tazminin talep edildiğini, ve kendileri tarafından ihtarname ile cevap verildiğini, davacı tarafın, dava konusu taşınmazı 10.03.2015 tarihinde başka bir firmaya kiraya verdiğini, davacının talep ettiği alacakların taşınmazın davacıya teslim edildiği dönem sonrasına ait olduğunu, açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın elektrik ve su bedellerinin davalı tarafından yatırılmadığı, davacının elektrik ve su bedellerini ilgili kurumlara ödediği, davalı tarafından elektrik ve su bedellerinin ödendiğinin ispat edilemediği, bu itibarla davacının davasında haklı bulunduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiş ve hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın elektrik ve su bedellerinin davalı tarafından yatırılmadığı, davacının elektrik ve su bedellerini ilgili kurumlara ödediği, davalı tarafından elektrik ve su bedellerinin ödendiğinin ispat edilemediği, bu itibarla davacının davasında haklı bulunduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiş ve hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında kira sözleşmesi bulunduğu ve taşınmazın davalı tarafça tahliye edildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davalı tarafça ödenen elektrik ve su faturalarından davacının sorumlu olup olmadığı noktasındadır. Taraflar arasında 25/11/2011 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi imzalanmış olup davalı tarafça sunulan ve davacının imzasını taşıyan tutanak ile taşınmazın 01/07/2014 tarihinde tahliye edildiği davalı kiracı tarafından ispatlanmıştır. Davacı tarafça taşınmaz daha sonra dava dışı 3. kişiye kiraya verilmiştir.Her ne kadar mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de davacı tarafça icra takibine konu edilen ve davalıdan talep edilen elektrik ve su borçlarına ilişkin faturalar bakımından borç tahakkukuna konu kullanım dönemlerine ilişkin olarak bir tespit yapılmaksızın ve gerekli tüm evraklar ilgili yerlerden istenmeksizin karar verilmiştir. Buna göre faturalandırmaların davalı kiracı tarafından mecurun tahliyesi tarihi sonrasında yapıldığı gözetilerek mahkemece, talep edilen elektrik ve su faturası bedellerine yönelik olarak su ve elektrik dağıtım şirketlerinden davalının kiracı olduğu dönemden başlayarak tüketim ekstrelerinin, sayaç okuma tarihlerinin ve varsa sayaç değişikliğine yönelik olan evraklar ile ilgili diğer bilgi ve belgelerin getirtilerek davalının, kiralananı tahliye tarihinden önceye ait olan elektrik ve su kullanım borcundan sorumlu olacağı, tahliye sonrasındaki kullanıma ilişkin bedelden sorumlu olmayacağı dikkate alınarak bu hususta alanında uzman bilirkişiden rapor aldırılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ve açıklanan gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/03/2019 gününde oy bilirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19532, Karar No: 2014/4244, Tarih: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/19532 E.  ,  2014/4244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/30-2013/170

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.