muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13110, Karar No: 2023/121, Tarih: 16.01.2023

2. Anılan kararın suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Dairemizce verilen 04.02.2020 tarihli ve 2019/12946 Esas, 2020/1766 Karar sayılı karar ile hükümlerin bozulmasından sonra bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, ... 1. Çocuk Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/205 Esas, 2021/90 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'ın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 143 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiş; yine aynı karar ile suça sürüklenen çocuk ...'un hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 143 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 6

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz isteği; dosyasının temyiz edilmesini istediğine,

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteği; mahkûmiyet kararının eksik inceleme sonucu alındığına, dolayısıyla usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlemediğine ilişkin savunması dikkate alınmadan mahkûmiyet hükümleri kurulduğuna, ayrıca verilen cezalarla ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması veya seçenek yaptırımlara çevrilmemesinin de hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dosya kapsamına göre; olay günü olan 12.04.2015 tarihinde, gece saat 22:00 sıralarında suça sürüklenen çocukların mağdurun müdürlüğünü yaptığı ... İlkokuluna pencere camını zorlayarak girmek suretiyle hırsızlık yaptıkları, kapı ve camları kırıp kamu malına zarar verdikleri ve suça sürüklenen çocuklardan ... ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'un atılı suçları işlediklerini ayrıntılı olarak kabul edip açıkladıkları, bu şekilde suça sürüklenen çocukların atılı suçları işledikleri kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocğun yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, yaşı büyük olduğu için hakkında ayrı dava açılan ... hakkında ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/793 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararı ile verilen 03.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesine konu karar tarihi olan 18.02.2021 tarihine kadar, 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Hırsızlık ve Kamu Malına Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz itirazı reddedilmiştir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçeli karar başlığında, 12.04.2015 olan suç tarihinin 13.04.2015 olarak yanlış yazılması ve suç adının da iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine konut dokunulmazlığının ihlâli olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddî hatalar kabul edilmiş; ayrıca ... 1. Çocuk Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/356 Esas, 2015/666 Karar sayılı kararı ile hakkında verilen mahkûmiyet hükümleri temyiz edilmeden kesinleşen suça sürüklenen çocuk ... ile ilgili olarak her ne kadar Dairemizin 04.02.2020 tarihli ve 2019/12946 Esas, 2020/1766 Karar sayılı kararının başlık kısmında suça sürüklenen çocuk ...'ın ismi de yer almışsa da, bu ismin sehven karar başlığında yer aldığı, anılan suça sürüklenen çocuk ... ile ilgili olarak bir temyiz incelemesi yapılmadığı gibi, bozmanın suça sürüklenen çocuk ...'a sirayetine de karar verilmediği belirlenmiştir.

1. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, 18/02/2021 tarihli celsede "lehe hükümlerin uygulanmasını" talep etmesi, bu talebinin 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içermesi ve suça sürüklenen çocuğun adlî sicil kaydında yasal engel bulunmaması karşısında; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine dair bir karar verilmesi gerekirken bu konuda bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle anılan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

a) 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun talimat ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b) Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

b) Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

c) 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35 inci maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usûl ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21 inci maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...'un işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hükümler kurulması, nedenleriyle anılan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle ... 1. Çocuk Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/205 Esas, 2021/90 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... 1. Çocuk Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/205 Esas, 2021/90 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazlarının reddiyle suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle ... 1. Çocuk Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/205 Esas, 2021/90 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ...'ın ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hırsızlık ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan ve diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4755, Karar No: 2014/7866, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4755 E.  ,  2014/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27.03.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10615, Karar No: 2022/8632, Tarih: 16.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/10615 E.  ,  2022/8632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olmasına karşın, Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.03.2015 tarih ve 2015/460 Esas sayılı iddianamesi ile vergi incelemesi ve mütalaa konusu yapılmayan “sahte fatura düzenleme” suçundan dava açıldığı ve bu suçtan hüküm kurulduğu anlaşılmakla; sahte fatura düzenleme suçuna yönelik mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili vergi dairesi başkanlığından sorulduktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2651, Karar No: 2014/8089, Tarih: 15.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/2651 E.  ,  2014/8089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 05/12/2013

Numarası : 2013/290-2013/824

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Ç.. R.. ile dava dışı T.. Temizlik Ltd. Şirketi arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca davalı Üniversite'ye ait Tıp Fakültesi Hastanesinde çalıştığını, iş müfettişliğince davalıya bağlı Balcalı Hastanesi işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin itiraz edilmemesi nedeni ile kesinleştiğini, bu hali ile davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kamu kurum ve kuruluşlarına İş Kanunu hükümlerine göre çalıştırılmak üzere sürekli veya geçici işçi alınmasına ilişkin usul ve esasların 01.09.2009 tarihinde yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiğini, davacının bu yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olarak kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen İlave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun 01.03.2008-31.12.2010, 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasındaki hizmet alımı sözleşmelerine ilişkin olduğunu, muvazaa raporunun sözleşmelerin bitim tarihi itibari ile hukuken bir geçerliliği kalmadığını, alacağın zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.