muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5553, Karar No: 2024/5155, Tarih: 08.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5553 E.  ,  2024/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2049 E., 2023/157 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2020/792 Esas, 2022/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3.e, 87/1.c, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine;

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2022/2049 Esas, 2023/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3.e, 87/1.c, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283.maddesi uyarınca infazın 5 yıl 6 ay üzerinden yapılmasına, hükmolunan cezanın mükrerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; atılı suçun kendisi tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Bir doğum gününü kutlamak üzere toplanan kişiler arasında bulunan sanık ile katılanın, gecenin ilerleyen saatlerinde aynı masada oturdukları, alkollü olan sanığın masadaki diğer bir kişi ile tartıştığı, diğer kişinin iş yerinden ayrıldığı, bu nedenle katılanın sanığı sakinleştirmeye çalıştığı, sanığın ise "sen bi sus, bak sabrediyorum" diyerek, katılanı terslediği ve onun "susmazsam ne olacak" demesi ile tartışmaya ve birbirlerini yumruklamaya başladıkları, sonunda ise sanığın masadaki bardak, şişe ve tabakları katılanın başına ve yüzüne vurarak katılanı hayati fonksiyonlarını (2.) derecede etkileyen kemik kırığına ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışın bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2022/2049 Esas, 2023/157 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin 1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin 1.fıkrası uyarınca Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9509, Karar No: 2018/2627, Tarih: 12.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9509 E.  ,  2018/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere "tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, şikayet tarihi itibarıyle en son verilen vergi beyannameleri getirtilip beyanname içeriğine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği hususuyla delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

1-Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklama yerine CMK'nın 195. maddesindeki açıklamayı içeren duruşma davetiyesi ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Dosya arasında bulunan nüfus kaydında sanığın doğum tarihi 09.11.1978 olarak görülmekte ise de, Adli Sicil kaydında doğum tarihinin 08.08.1978 olarak görüldüğü anlaşılmakla, sanığın gerçek adli sicil kaydı celp edildikten sonra sanık hakkında TCK'nın 50. ve 51. maddeleri bakımından değerlendirme yapılması gerekliliği,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''11.12.2013'' yerine, ''07.02.2014'' olarak gösterilmesi,

4-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2975, Karar No: 2014/3168, Tarih: 18.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2975 E.  ,  2014/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TERKİN İSTEMLİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; 3621 sayılı Kıyı Kanunundan kaynaklanan tapu iptal ve terkin istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17007, Karar No: 2012/706, Tarih: 23.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/17007 E.  ,  2012/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, yaralama, hürriyeti tahdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanıkların olay öncesi ve olay sırasında yakınandan “beraat eden ...’den alacağını biz alacağız, sen de 20000 TL para vereceksin ” diyerek istemini duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra, olgunlaşan yapı içinde katılanın bir miktar parasını alması şeklinde gelişen eylemde, 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesinin uygulama koşulları oluşmadığı halde, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ..., ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5723, Karar No: 2023/2376, Tarih: 25.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5723 E.  ,  2023/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakanlar ... Hakkı ... ve ...'nın mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak temlikler yaptığını, mirasbırakan ... Hakkı’nın ... adamı olup, satın aldığı taşınmazların eşi ... adına tescil edildiğini, mirasbırakan ... Hakkı’nın...Tesislerindeki hisselerinin tamamını muvazaalı olarak oğlu Haludun ...'ya devrettiğini, mirasbırakan ...’nin de davalıların annesi kızı ...’a taşınmaz devrettiğini, bunlara ilişkin davaların devam ettiğini, dava konusu 1228 ada 56 parsel sayılı taşınmazda bulunan 3 ve 4 no.lu bağımsız bölümlerin ise yine mirasbırakan ... tarafından davalılara muvazaalı olarak devredildiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişler, 29.06.2021 tarihinde davacı ...’un ölümü ile mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, mirasbırakan ...'nın kendi ailesinden kalan ve yastık altı paralarını değerlendirmek için bu gayrimenkulleri satın aldığını, taşınmazları alabilecek ekonomik güçleri olduğunu, davalı ...’e annesi ...’un yardım ettiğini, davalı ...’nin eşinin durumunun iyi olduğunu, mirasbırakan ...’nin paraya ihtiyacı olduğunu, eşi öldükten sonra hasta ve bakıma muhtaç olduğunu, bakıcı bulunduğunu, tedavi giderleri, seyahat harcamaları olduğunu, mirasbırakana yardımcı olmak ve birikimlerini değerlendirmek amacıyla tespit edilen rayiç bedeli ödemek suretiyle gerçek bir alım satım işlemi yapıldığını, satın aldıktan sonra kendilerinin kullandığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.05.2021 tarihli ve 2020/106 E., 2021/197 K. sayılı kararıyla; aynı işlemde iki taşınmazın da devredildiği, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunmadığı, satış bedelinin mirasbırakan tarafından kullanıldığına ilişkin savunmanın inandırıcı bulunmadığı, mirasbırakanın dava konusu taşınmazı satmasının gerekmediği, davalıların taşınmazın bedelini ödediğine dair delil sunduğu, ancak satış bedeli ile bilirkişi heyetince tespit olunan devir tarihindeki bedel arasında fahiş fark olduğu, davalıların devir tarihi itibarı ile ekonomik gücünün yerinde olmadığı, temlikin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

... ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; beyanlarını tekrarla, iddianın ispatlanamadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

E. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 14.06.2022 tarihli ve 2021/1872 E., 2022/1055 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın eşinin varlıklı bir kişi olduğu, mirasbırakanın ise ev hanımı olduğu, maddi durumunun iyi olduğu, mirasbırakanın iki taşınmazını aynı işlemle satmasını haklı kılacak boyutta maddi bir ihtiyacının ve nedenin bulunmadığı, maddi ihtiyaç nedeniyle taşınmaz satan bir kişinin satışı rayiç değerin çok altında yapmasının ihtiyaç iddiası ile çeliştiği, genel olarak mirasbırakan ve eşinin dava dışı çocukları ... ve Haludun'u diğer çocuklarından üstün tuttukları, yapılan cüzi ödemenin, muvazaalı satışı perdelemek, bu iddiaları önlemek amacıyla olduğu, muris muvaazasının şartlarının mevcut olduğu gerekçesiyle, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; satışın gerçek olduğunu, ödenen bedellere ilişkin yapılan tespitlerin hatalı olduğunu, muvazaanın şartlarının oluşmadığını, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olduğunu, davalıların alım gücü bulunduğunu, bedeller arası farkın tek başına delil olamayacağını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun 706., ... Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

2. Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3. Ancak, davacı olmayan ...’nın karar başlığında gösterilmesi doğru olmamıştır.

4. Ne var ki, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine,

2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının, karar başlığında davacı olarak yer alan “...” adının karar başlığından çıkarılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine,

2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının, karar başlığında davacı olarak yer alan “...” adının karar başlığından çıkarılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34528, Karar No: 2013/6442, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/34528 E.  ,  2013/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Müşteki ...'ın beyanı, sanığın suçtan kurtulmaya matuf çelişkili savunmaları ve sanığın olay yerine ve saatine yakın bir zaman diliminde başka bir hırsızlık suçu sebebiyle yakalanması hususları bir arada değerlendirildiğinde, sanığın, hırsızlık suçunu işlediği sabit olmasına rağmen, eyleminin suç eşyasının kabul edilmesi olarak kabulüyle 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinden hüküm kurulması,

2-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanma gerekliliğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.