muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8467, Karar No: 2020/7799, Tarih: 28.12.2020

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekili hesap raporunun hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-01.08.2013 tarihinde gerçekleşen iş kazasında vefat eden sigortalının haksahiplerine sağlanan yardımlar sebebiyle oluşan Kurum zararının davalıdan yasal faiziyle birlikte rücuan alınmasına ilişkin davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi olup, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, hesap bilirkişisi tarafından %30 işveren kusurunun 2 kez uygulandığı, böylece hatalı olarak belirlenen miktarın hükme esas alındığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle dava dışı hak sahiplerinin gerçek zararı ile gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerli gelir karşılaştırılıp, davalının toplam kusur oranına göre davalı işverenin sorumluluğu belirlenmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile karar verilmiş olması isabetsizdir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23827, Karar No: 2018/1088, Tarih: 23.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/23827 E.  ,  2018/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili Av. ... adına atfen imzalı 25.01.2017 tarihli " Temyiz talebinden feragat " içerikli dilekçe gönderilmiştir.

Davalı vekilinin temyizden feragati üzerine yapılan incelemede vekaletnamesinde " temyizden feragat " yetkisinin olmadığı anlaşılmış,

Dava dosyası davalı vekilinin temyizden feragat yetkisini içeren vekaletnamesinin temini için Mahkemesine geri çevrilmiş, ancak davalı vekili Mahkemece verilen kesin süre içerisinde temyizden feragat yetkisini içeren vekaletnamesini sunmadığından feragat dilekçesinin dikkate alınmaması gerektiği kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili , müvekkilinin davalı işyerinde 12/06/2006 tarihinde işçi olarak işe başladığını, davacının iş yerinde bekçilik ve site ile ilgili verilen diğer işleri (temizlik , peyzaj vs. ) yaptığını, emeklilik nedeni ile 31/03/2013 tarihinde işyerinden ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma alacağı, hafta tatili alacağı, resmi ve dini bayram çalışma alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, asgari geçim indirimi alacağı taleplerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının yazlık sitede çalıştığını,yaz- kış çalışma saatlerinin farklılık gösterdiğini,hiç bir alacağının mevcut bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı , davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davacının talep ettiği asgari geçim indirimi hesaplanıp hüküm altına alınmışsa da,davalı işveren davacının asgari geçim indirimine müstehak olmadığını savunmuştur.

Dosyadaki mevcut ücret bordroları incelendiğinde davacının ücretinden gelir vergisi kesintisi yapılmadığı görülmüştür.

Mahkemece yapılacak iş davacının asgari geçim indirimine müstehak olup olmadığı, davacının yaptığı iş ,işin niteliği,statüsü ve yasal düzenleme birlikte değerlendirilerek sonuca gitmektir.Eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Dosyadaki mevcut ücret bordroları incelendiğinde davacının ücretinden gelir vergisi kesintisi yapılmadığı görülmüştür.

Mahkemece yapılacak iş davacının asgari geçim indirimine müstehak olup olmadığı, davacının yaptığı iş ,işin niteliği,statüsü ve yasal düzenleme birlikte değerlendirilerek sonuca gitmektir.Eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/16913, Karar No: 2014/21547, Tarih: 21.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/16913 E.  ,  2014/21547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/378-2013/128

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2-Davacı üçüncü kişi vekili, 14.08.2012 tarihinde haczedilen natamam geminin vekil edeni tarafından dava dışı G.. T.. Y... Limited Company ile 2010 yılında imzalanan sözleşme kapsamında inşasına başlandığını, haczedilen yapının mülkiyetinin vekil edenine ait olduğunu açıklayarak, haczin kaldırılmasına ve tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, ispat yükünün davacı üçüncü kişiye ait olduğunu, geminin davacı tarafından yaptırıldığına ilişkin belge veya kayıt bulunmadığını, inşa halindeki yapı üzerinde herhangi bir belirleyici işaret bulunmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu temsilcisi, yargılama oturumlarına katılmamiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, koşulları oluşmadığından tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye elverişli bulunmamaktadır. Şöyle ki; hem davacı hem de davalı alacaklı taraf keşif ve bilirkişi incelemesine delil olarak dayanmıştır. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları kapsamında bir hukukçu, bir mali müşavir ve bir gemi inşası ve projeleri konusunda uzman bilirkişiden oluşacak toplam üç kişilik bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak, dava konusu natamam geminin davacı üçüncü kişi ile dava dışı G.. T.. Y.. Limited Company arasında imzalanan sözleşme kapsamında inşasına başlanan gemi olup olmadığı (bu konuda dosyaya sunulan gemi inşa projesinin de denetime olanak verecek şekilde incelenmesi), dava konusu natamam gemi davacı tarafından dayanılan sözleşme kapsamında kalıyor ise, sözleşmede kararlaştırılan bedellerin davacı tarafından ödenip ödenmediği konusunda bilirkişi raporu alınması, bu kapsamda hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 9.652,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 21.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/16, Karar No: 2022/307, Tarih: 17.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/16 E.  ,  2022/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davacıların istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 17/01/2022 Pazartesi günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekilleri Avukat......, Avukat ..., Avukat ... ile temyiz edilen davalı ... vekili Avukat ..., davalılar ... vd. vekilleri Avukat ...... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen bir kısım davalı vekili gelmedi, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, dosya incelenerek gereği görüşüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakanları ...'ın 677 parsel sayılı taşınmazını mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak oğlu olan ...'a satış suretiyle temlik ettiğini, taşınmazın 02/04/1996 tarihli ifraz sonucu 913, 914, 915, 916, 917, 918, 919, 920 ve 921 parsel olmak üzere 9 parsele ayrıldığını, 917, 918, 919 ve 920 parsellerin 31/01/2002 tarihinde 1588 ve 1589 sayılı parseller ile birleştirilerek, 1590, 1591, 1592, 1593 parsellerin oluştuğunu muhtelif tarihlerde taşınmazların bir kısmının ... ve mirasçıları tarafından diğer davalılara muvazaalı olarak temlik edildiğini ileri sürerek, taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar, temlikin mal kaçırmak amaçlı olmadığını, taşınmazların ... tarafından bedeli karşılığında diğer davalılara devredildiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Samandağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02/05/2019 tarihli ve 2015/751 E., 2019/322 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın asıl irade ve amacının, mirasçılardan mal kaçırmak olmayıp, gerçekte ... tarafından satın alındığı anlaşılan eski 677 parsel sayılı taşınmazı İbrahim'e iade etmek olduğu, temlikin muvazaalı olmadığı, davalı ...'ın da kötüniyetli kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf teşkili sağlanmadan tanıkların dinlenemeyeceğini, davalı tanığı ... beyanlarında, İbrahim'in kendisine para gönderdiğine ilişkin bir ifadesinin bulunmadığını, ... ve eşi ...'nin ... bulunan evi 1966 yılından itibaren kullandıklarını, dava konusu taşınmazın mirasbırakan ... ve davacıların katkıları ile alındığını, taşınmazın mirasbırakan ... adına tescil edildiğini, temlikin mal kaçırmak amaçlı olduğunu belirterek, Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13/03/2020 tarihli ve 2019/1658 E., 2020/388 K., sayılı kararıyla; mirasbırakan ...'ın ekonomik durumunun iyi olmadığı, dava konusu taşınmazın oğlu ... tarafından gönderilen para ile alındığı, temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olmadığı gerekçesi ile davacıların istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

İstinaf dilekçesindeki taleplerini tekrar ederek verilen hükmün bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706, Türk Borçlar Kanunu'nun 237 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (III) no.lu bendinde yer verilen İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesine, (IV/3.) no.lu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 20.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalılar vekilleri için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 26,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 17/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18222, Karar No: 2010/1638, Tarih: 15.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18222 E.  ,  2010/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.04.2009 gün ve 2009/4483-6374 sayılı bozma kararında özetle; "Davalı taşınmazın eğiminin % 30 olduğu, üzerinde dağınık meşe ve gürgen ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın uzun yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ve gürgen ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle toprak muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı yasanın 1/j maddesi, orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin %12’ den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, Toprak muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, kuzeyindeki ve güneyindeki ormanın devamı niteliğinde orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 15/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6577, Karar No: 2024/1937, Tarih: 20.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6577 E.  ,  2024/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2349 E., 2023/665 K.

DAVA TARİHİ : 17.09.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 16. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/683 E., 2021/399 K.

Taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma protokolüne aykırılık sebebine dayalı alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılmasına ve kabul edilen yönden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davalı vekilinin diğer yönlere ilişkin istinaf itirazının ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından görev, alacak miktarının hatalı tespit edildiği ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle;

Davacı vekilinin vekâlet ücreti yönünden temyiz dilekçesinin incelemesine gelince;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen alacak miktarının 81.300,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin diğer yönlere ilişkin temyiz dilekçesinin incelemesinde;

6100 sayılı Kanun'un öngördüğü yargılama sistemine göre, ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmamış ve Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Hâl böyle iken, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinafa başvurmayan davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını bu yönden temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davacı vekilinin diğer yönlere ilişkin temyiz dilekçesinin ise istinaf edilmediğinden REDDİNE,

İstek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.