muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1805, Karar No: 2021/6032, Tarih: 11.03.2021

Toplu İş Sözleşmesinin idarecilik primlerinin hangi süreler için geçerli olduğunun düzenlenmiş olduğu "Primler" başlıklı 52. maddesinde; “Verilmesini gerektiren sebeplerin geçici olarak ortadan kalkması halinde kalktığı sürece, devamlı olarak ortadan kalkması halinde tamamen kesilmek, müktesep bir hak sayılmamak ve başkaca bir ödemeyi etkilememek üzere bu toplu iş sözleşmesinin “İşçi İdarecileri ve Görevleri” başlıklı 59. Maddesi hükümleri uyarınca C grubu işçi idarecisi olarak görevlendirilenlerin fiili çalışma sürelerine %6 oranında idareci primi ödenir ” denilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde davacının Toplu İş Sözleşmesi'nin 59/d maddesinde belirtilen kalite kontrol/ teknik kontrol görevini bilfiil yaptığı, belgeleri düzenleyip mühürlemek sureti ile imzaladığı ve sorumluluk üstlendiği, bu nedenle 52/d maddesinde belirtilen C grubu idareci pirimini alması gereken çalışan olduğu tespit edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki, Mahkemece varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir. Dosyada yer alan tüm belge ve yazıların değerlendirilmesinden davacının görev yaptığı ... İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı’nın kuruluş kadrolarının 27 Ağustos 2015 tarihinden geçerli olmak üzere güncellenmesi nedeniyle davacının form kontrolörü kadrosundan form ve sicil inceleme teknisyeni kadrosuna görevlendirildiği, dava konusu primin ödenmesinin kadro onay tarihi olan 27 Ağustos 2015 tarihinden geçerli olmak üzere kesildiği, 25. dönem toplu iş sözleşmesinin 59/d maddesinde kalite kontrol/teknik kontrol görevlerinin kapsamının sayılmış olduğu, davacının fiilen yapmakta olduğu form ve sicil inceleme faaliyetine yönelik kadro görev tanım formları, standart çalışma usulleri ve kalite çalışma talimatlarında belirten işlerin toplu iş sözleşmesinin 59/d bendinde sayılan işlere uymadığı, genel anlamda form ve sicil kayıtlarının tutulması, düzenlenmesi, takip edilmesi ve ilgili birimlere gönderilmesi gibi işlemlerin kalite/teknik kontrol faaliyeti olarak nitelendirilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Belirtmek gerekir ki, işçiye daha önce prim ödemesi yapılmış olması toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre uygulama yapılmasına engel değildir. 25. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 52/d maddesine göre, 59. madde de tanımlandığı şekilde madde kapsamında yapılmış olan ödemeler müktesep hak oluşturmamaktadır.

Her ne kadar bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda davacının işyerinde kalite/teknik kontrol görevini bilfiil yerine getirdiği yönündeki değerlendirme hükme esas alınmış ise de, davacının onarım ve imal edilen malzeme ve teçhizatın teknik resmine, projesine, kataloglarına, teknik tarif ve teknik emirlere uygun yapılıp yapılmadığını kontrol etmek şeklinde tanımlanabilecek bir görev ifa etmediği anlaşılmakla, davacının talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6794, Karar No: 2010/6910, Tarih: 09.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/6794 E.  ,  2010/6910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıklar ..., ..., ...,, ..., ..., ..., ... haklarında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin sanıklar ..., ...,..., ..., ...,, ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelen temyizine gelince:

Dairemizin 1.3.2007 gün ve 2005/9482 Esas 2007/1308 Karar sayılı bozma ilamında etraflıca açıklandığı üzere, fazla ödeme yapılmasına neden olunan imalatların gerçekte hiç yapılmaması veya sonradan tamamlanmaması hallerinde ödemeye esas alınan belgelerin düzenlenmesi fiillerinin 765 sayılı TCK. nun 340. maddesi yollamasıyla 339. maddesinde yazılı "gerçeğe aykırı sahte belge düzenlemek" suçunu oluşturacağı gözetilerek, mahkemece bozmadan sonra alınan bilirkişi heyetinin“hesaplanan fazla ödemeye ait imalatların sonradan fiilen yapılması gereken imalattan olması söz konusu değildir,ancak ara hak edişlerle ödenen fazla ödemelerin sonraki hak edişlerle ve kesin hesapla düzeltilmesi mümkündür” şeklindeki rapor içeriği karşısında,her üç inşaatta da hiç yapılmamış,sonradan yapılması ve tamamlanması mümkün olmayan imalatlar nedeniyle fazla ödemeye sebep olunduğu bu ödemelerin daha sonraki hak edişlerde mahsup edilmesi suçu ortadan kaldırmayacağından, kontrol ve imalata ilişkin denetimdeki sorumluluklarını yerine getirmeyerek ödemeye esas alınan belgeler olan "yapılan işler listesi" ile "hak ediş raporlarının" gerçeğe aykırı düzenlenmesine neden olduğu anlaşılan sanıklar Kahramanmaraş İlçesi İlköğretim okulu inşaatının kontrol mühendisleri sanıklar

..., İlçesi Beldesi ilköğretim okulu inşaatı kontrol mühendisleri sanıklar ... ile İlçesi ilköğretim okulu inşaatında kontrol mühendisleri sanıklar ..., ... ve kontrol şefi ... ile irade birliği içinde hareket eden yüklenici firma temsilcileri ..., ... ile ...’ın mahkumiyetleri yerine kamu zararının oluşmadığından bahisle beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9264, Karar No: 2013/8960, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/9264 E.  ,  2013/8960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, Kıyı Kanunu gereğince açılan tapu iptali ve yıkım davası olup, kadastrodan önceki nedene dayanılmamaktadır. Mahkeme kararı da, 1. Hukuk Dairesinin 09.02.2012 tarih ve 2011/13186 Esas, 2012/1069 Karar sayılı bozma ilamı sonucu oluşmuştur. Açıklanan nedenler ile temyiz inceleme görevi 21.01.2013 tarih ve 2013/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2747, Karar No: 2007/2578, Tarih: 19.07.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/2747 E.  ,  2007/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı k.davalı ...Malz.Tic.AŞ. ile davalı ... , davalı-k.davacı ... Et ve Gıda San.Tic.AŞ. aralarındaki dava hakkında Çamlıdere Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.11.2005 gün ve 2001/72 2005/103 sayılı hüküm dairemizin 28.11.2006 gün ve 2006/4369-8724 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı karşı davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere davacı vekilinin zarar kalemlerini açıkladığı 26.11.2001 tarihli dilekçede kule vinci için 2.478.000.000.TL nakil ücreti talep ettiğini açıklamasına, 10.6.2002 tarihli ıslah dilekçesinde de kule vinci için 98.000.000.000.TL zarar talep etmesine, nakil giderinin zarar kalemi içerisinde mütalaa edilmesinde isabetsizlik bulunmamasına göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, 160.00.-YTL para cezasının Hazineye gelir kaydettirilmesine, 27.00 YTL peşin harcın tashihi karar harcına mahsubuna 19.7.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2649, Karar No: 2014/8088, Tarih: 15.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/2649 E.  ,  2014/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/12/2013

Numarası : 2013/391-2013/877

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Ç.. R.. ile dava dışı T.. Temizlik Ltd. Şirketi arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca davalı Üniversite'ye ait Tıp Fakültesi Hastanesinde çalıştığını, iş müfettişliğince davalıya bağlı Balcalı Hastanesi işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin itiraz edilmemesi nedeni ile kesinleştiğini, bu hali ile davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kamu kurum ve kuruluşlarına İş Kanunu hükümlerine göre çalıştırılmak üzere sürekli veya geçici işçi alınmasına ilişkin usul ve esasların 01.09.2009 tarihinde yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiğini, davacının bu yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olarak kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen İlave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun 01.03.2008-31.12.2010, 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasındaki hizmet alımı sözleşmelerine ilişkin olduğunu, muvazaa raporunun sözleşmelerin bitim tarihi itibari ile hukuken bir geçerliliği kalmadığını, alacağın zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Dosya içinde bulunan 07/08/2009 tarih ve 61 MO sayılı İş müfettişi raporuna göre Çukurova Üniversitesi Tıp Fakultesi'nde 993 memur ve 562 akademik personel çalıştığı, kamu işçişi çalıştırılmadığı, T.. T..Tur Tah. Tic. Ltd. Şti ile 01/01/2008-31/12/2010 tarih aralığını kapsayan sözleşme ile 1000 işçi ile Balcalı Hastanesi ve tamamlayıcı unsurlarının ve çevresinin temizliği, hijyene ait materyallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi, hasta evrakının kayıt altına alınması, çamaşırhanede çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin yerine getirilmesi işinin verildiği, bu ihale kapsamında çalıştırılan işçilerin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılmadığı, yasaya uygun olmayan çalıştırma olmadığı, T.. Turz. T.. Gıda ve Taş. A.Ş'ye 150 işçi ile malzemesiz yemek hazırlama ve dağıtım işinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, T.. Turizm T.. Gıda ve Taş. A.Ş.'ye 200 işçi ile 01/01/2009-31/12/2010 arasında yapılmak üzere Balcalı Hastanesi Biomedikal Aletlerin Bakım ve Temizliği Hizmetlerinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, sağlıkla ilgili birimlerde biomedikal aygıtların bakım ve temizlik işlerinin yapıldığı, 4857 sayılı Yasanın 3/2, Yönetmeliğin 12 ve 13.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, 29/06/2006 tarihinde tespit edilen muvazaa raporunun taraflara tebliğ edilmiş olmasına rağmen gereğinin yapılmadığı, asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine malzemeli temizliğe ek olarak hasta ve hastaya ait metaryallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri ile çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamın genişletildiği, davalı işyerinde çalışan 1000 işçiden sadece 300 tanesinin temizlik işinde çalıştığı, geri kalan 700 işçinin hastanede asıl işverenin yapması gereken sağlıkla ilgili işleri, işe giriş tarihlerinden itibaren yapmış oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı, davalının itiraz etmediği için kesinleşen ve mahkemenin de gerekçesinde dayandığı sözü edilen bu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Davalı işverence temizlik işleri için ise alınan davacı yine temizlik işlerinde çalıştırıldığından davacı yönünden muvazaası söz konusu değildir. Davacı tarafça delil olarak sunulan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müfettiş raporu davalı işyerinde çalışan tüm işçilerin tek tek çalışma şartları ve görevleri yönünden değildir. Temizlik elemanı adı altında alınan yüzlerce işçiden bir çoğu temizlik hariç teknik ve sağlık işyerlerinde çalıştırılsalar ve bunlar açısından muvazaanın kabulü söz konusu ise de davacı gibi temizlik için alınıp da temizlik işleri yaptırılanlar için muvazaadan bahsedilemez, zira davacı ihale ve iş akdine uygun çalıştırılmıştır. Bu nedenle dosya kapsamına göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının davalı üniversitenin işçisi sayılması mümkün olmadığından ve bu durumda davacının kamu işçisi sayılması mümkün olmadığından 6772 sayılı Kanunla kamu kurumu işyerlerinde çalışan kamu kurumu işçilerine verilen ilave tediye ücreti alacağı talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 15/04/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yapılan yargılama sonucu toplanan delillere, dosya içindeki muvazaa tespitine ilişkin iş müfettişi raporuna ve 22.Hukuk Dairesi'nin bir temizlik işçisinin açtığı davada mahkemece davanın kabulüne dair verdiği kararı onayan 10.09.2012 tarihi ve 2012/14679 esas 2012/17614 Karar sayılı kararının da bu yönde emsal niteliğinde olmasına göre davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 15.04.2014
Yargıtay — Esas No: 2008/2305, Karar No: 2008/3903, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2305 E.  ,  2008/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı ... plakalı aracın, davalı ...Ş.’ye trafik sigortalı ... plakalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, fazlaya dair haklarını saklı tutarak, sigortalıya ödenen 1.558,80 YTL tazminatın 15.03.2004 ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunup davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dosya kapsamına göre davanın HUMK’nun 409/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yetkisizlik kararından sonra dosyanın geldiği yetkili mahkemece, davacıya, davalının adresi yazılmak suretiyle duruşma davetiyesi çıkarıldığı, bu nedenle davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilemediği ve 21.06.2007 günlü duruşma için mazeret isteminde bulunanın davacı vekili olmayıp, davalı vekili olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, davacı vekiline usulune uygun duruşma gününün tebliğ edilemediği gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11598, Karar No: 2006/13175, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11598 E.  ,  2006/13175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.