muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6389, Karar No: 2022/15030, Tarih: 14.06.2022

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise ... Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, ... Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise ... Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/02/2021 tarihli ve 2021/2180 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4061, Karar No: 2020/429, Tarih: 11.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/4061 E.  ,  2020/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Amasya Ağır Ceza Mahkemesi kararı:

Sanıklar ..., ... ve ...'nın üzerine atılı maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçu nedeni ile:

TCK'nin 81/1. maddesinin uygulanması suretiyle müebbet hapis cezası ve mahkumiyetin yanı sıra TCK'nun 53. maddesinin uygulanması,

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararı:

-Yargıtay 1. Ceza Dairesi Başkanlığının 19/03/2019 tarih, 2018/5879 esas, 2019/1701 karar sayılı bozma ilamına karşı direnilmesine,

1-Amasya Ağır Ceza Mahkemesince 21/07/2017 tarih, 2015/313 esas ve 2017/239 karar sayılı sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan verilen hükme yönelik istinaf başvurularının CMK'nin 280/2. maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine,

2--Sanıklar ... ve ... hakkında her ne kadar maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları için kamu davası açılmış ise de, sanıkların atılı suçu işledikleri konusunda mahkumiyetlerine yetecek derecede kesin, inandırıcı, şüpheden uzak deliller elde edilemediğinden sanıkların atılı suçtan CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ..., ... hakkında maktul ...'u kasten öldürme suçundan yapılan yargılama sonunda; sanıkların mahkumiyetine dair Amasya Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21/07/2017 gün ve 2015/313 esas, 2017/239 karar sayılı hükmün sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin sanık ... yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, sanıklar ... yönünden ise istinaf başvurusunun kabulüne ve sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak beraatlarına dair verilen 18/01/2018 gün ve 2017/1871 esas, 2018/121 karar sayılı kararı, Dairemizin 19/03/2019 gün ve 2018/5879 esas, 2019/1701 karar sayılı kararı ile "..Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ... ile maktul ...'un sanık ...'ın işletmekte olduğu bara geldikleri, ... tarafindan hesabın istendiği, garson olan sanık ...' ın getirdiği hesabın fazla bulunması nedeniyle aralarında tartışma çıkması üzerine, mağdur ve maktulün bardan çıkıp araçlarına gittikleri, ...'ın hesabı getirdiği tabağı ...'un kırdığı, ...'un tekrar içeri girerek kasa bölümüne gittiği, 70 TL para verdiği ve kredi kartlarını denediği ancak limitin yetersiz olduğu, bunun üzerine barda müzisyen olarak çalışan tanık ...'in daha önceden mağdur ve maktulü tanıması nedeniyle hesabı üstlendiği, ancak mağdur ...'un küfür etmeye devam etmesi nedeni ile tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıklar ...'ın sopalarla maktul ve mağdura vurdukları anlaşılan olayda, otopsi raporuna göre maktulde birden fazla yaranın bulunması, mağdur ...'un sıcağı sıcağına alınan ilk beyanına göre sanıkların üçünün de ellerindeki sopalarla kendisine ve maktule vurduklarını ifade etmesi, tanık anlatımlarına göre sanıkların üçünün de elinde sopa bulunduğunun sabit olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar ...'ın sanık ...' ın eylemine onun yanında yer alarak katılmak suretiyle maktul ...' a yönelik kasten öldürme suçunu işledikleri gözetilerek TCK'nin 37 ve 81. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi ve aksi kanıtlanamayan savunmalara göre sanıklar hakkında maktul ... tarafından söylenen hakaret içeren sözler nedeni ile TCK'nin 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,..." gerekçesiyle hükümlerin bozulduğu, bozma kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar ... hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği ve sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinden bahisle eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi TEVDİİNE, 11/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3053, Karar No: 2024/4370, Tarih: 24.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3053 E.  ,  2024/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/434 E., 2023/1494 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/258 E., 2021/26 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 20.11.2019 tarihinden 20.02.2020 tarihine kadar kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; açılı bulunan dava zamanaşımı ve hak düşürücü süreler içerisinde açılmadığından davanın esasına girilmeden davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafın öncelikle talebi hakkında müvekkil Kuruma yazılı olarak müracaat etmesi gerekirken, yapmayarak doğrudan dava açması kanun usul ve esasına aykırı olup Mahkemenin davanın esasına girmeden davayı usulden reddi gerektiğini, Mahkemenin davanın esasına girerek davayı kabul etmesi halinde ise müvekkil Kurum dava açmaya sebep olmadığından ve müvekkil Kurumun yasal hasım olması karşısında müvekkil Kurum aleyhine yargılama harç ve giderleri ile ücreti vekalete hükmedilmemesine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafın dava dilekçesinde müvekkil Kurumu davalı olarak gösterdiğini, ancak davacı tarafın, müvekkil Kurumu davalı olarak göstermesinin Kanun'a aykırılık teşkil ettiğini, davacı tarafın müvekkil Kurumu fer’i müdahil olarak gösterebileceğini, ancak davalı olunan olarak gösteremeyeceğini beyan etmekle haksız ve yersiz açılan davanın öncelikle zamanaşımı, hak düşürücü süre ve husumet yokluğundan reddine, aksi halde davanın esastan reddine, Mahkemece davanın kabulü yönünde kurulacak bir hüküm halinde ise müvekkil Kurumun dava açmaya sebebiyet vermemesi ve müvekkil Kurumun yasal hasım olması karşısında müvekkil Kurum aleyhine yargılama harç ve giderleri ile ücreti vekalete hükmedilmemesine, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davacı tarafa tahmiline karar verilmesini savunmuştur.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; Derneğin 19.01.2020 tarihinde kurulduğunu, davacının herhangi bir şekilde çalışmadığını maaş sosyal hak ve alacakları konusunda herhangi bir alacağı olmadığını, kaldıki Dernek Tüzüğü incelendiğinde çalışacak personel ile ilgili olarak herhangi bir çalıştırma ve istihdam etme gibi bir durumun söz konusu olmadığını, dernek olması vesilesi ile çalıştırılacak personel öncelikle kendi mensupları arasında olması gerektiğini, üyelerin emekli polis olması nedeniyle çalıştırmaya gerekli bir durum olmadığını, Derneğe değişik meslek mensuplarından gelen giden olması hasebiyle oraya gelenler tarafından birlikte faaliyet gösterdiğini belirterek, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Derneğe ait dernek sicil dosyasında Derneğin kuruluş tarihinin davacının talep ettiği süreden öncesine ait oluşu, taraf tanıklarının kısmen birbirini doğrular nitelikte beyanlarda bulunması, davacı tanığının Derneğin kuruluş tarihinden itibaren Dernek üyesi olduğunu beyan etmesi ve davacının çalışmasını doğrulaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, açıklanan nedenlerle davacının çalışma süresi boyunca aynı iş yerinde kesintisiz olarak çalışmaya devam ettiği vicdani kanaatine varılarak, davacının 20.11.2019-20.02.2020 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı ... nezdinde hizmet akdine tabi olarak çalışmış olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesinin eksik inceleme ve değerlendirme yaptığını, müvekkilinin giriş bildirgelerinin ve bordrolarının imzalı olması nedeniyle bu belgelerde müvekkilinin kesintili çalıştığına karine oluşturduğunu belirterek, davayı reddettiğini, bilirkişi incelemesinde işe giriş bildirgelerindeki imzaların müvekkilinin elinden çıkmadığının tespit edildiğini, hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğunu, bordro tanıkları da dahil tüm tanıkların müvekkilinin kesintisiz ve sürekli çalıştığını beyan ettiğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini beyan etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Adıyaman Arabuluculuk Bürosu tarafından 2020/216 büro dosya numarası, 2020/82018 Arabuluculuk numarası ile Arabulucu Birgül Atlı tarafından tutulan tutanak gözönüne alındığında, vekili bulunduğu davalı tarafından Derneğin 11.11.2019 tarihinde kurulduğu, Adıyaman Valiliği İl Sivil Toplumla İlişkiler Müdürlüğünün 02-009-179 kütük sırasında kayıtlı olduğunun ve açılış davetiyesinde açılışın resmi olarak 09.01.2020 tarihinde yapıldığının anlaşılacağını, dosyaya sunulan davetiye incelendiğinde, eski devlet hastahanesi güney kapısı karşısında vekili bulunduğu Adıyaman Polis Emeklileri Derneğine ait dernek binasının resmi açılışının 09.01.2020 tarihinde yapıldığını, Dernek yeni kurulduğu için 19.01.2020 tarihinde olağan genel kurul yapılmış ve faaliyetlerine devam ettiğini, derneğin resmi açılığı 09.01.2020 tarihinde yapıldığının ve resmi olarak belli olduğunu mülkiyet sahibi olan eczacı ... ... ile sözleşme yapılmış ve bu sözleşmeye göre 07.12.2019 tarihinde belirtilen adreste faaliyete başladığını, ekte sunulan kira sözleşmesinde mülkiyet sahibi olan ... ... dinlenmiş ve ekte sunulan kira sözleşmesinden anlaşılacağı üzere 07.12.2019 tarihi itibariyle kiralama işlemi yapıldığının anlaşıldığını, dinlenen tanıklardan...ve kurucu başkan ...’nın, Dernek Tüzüğü'nün madde 4/c bendinde derneğin gayesine aykırı hal ve hareketlerin görülmesi nedeniyle yönetim kurulu tarafından üyelikten çıkarılmasına karar verildiğine ilişkin karar defteri sureti ekte sunulmuş olup, bunların dinlenmesi suretiyle bunların şahitliğine itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının ve dinlenen tanığın 2.5-3 ay çalıştığına ilişkin beyanlar tamamen tanık yönlendirmesi ve yalan tanık hazır etmek suretiyle beyanda bulunduklarının anlaşılacağını herhangi bir şekilde davacının belirttiği gibi, Dernekte çalışması ve maaş, sosyal hak ve alacakları konusunda herhangi bir alacağı olmadığını, kaldı ki; ekte sunulan ..

.5-3 ay çalıştığına ilişkin beyanlar tamamen tanık yönlendirmesi ve yalan tanık hazır etmek suretiyle beyanda bulunduklarının anlaşılacağını herhangi bir şekilde davacının belirttiği gibi, Dernekte çalışması ve maaş, sosyal hak ve alacakları konusunda herhangi bir alacağı olmadığını, kaldı ki; ekte sunulan ... Tüzüğü incelendiğinde, çalışacak personel ile ilgili olarak herhangi bir çalıştırma ve istihdam etme gibi durum söz konusu olmadığını, dernek olması vesilesi ile çalıştırılacak personel öncelikle kendi mensupları arasında olması gerektiğini, üyeler emekli polis olması nedeniyle çalıştırılmaya gerek duyulacak bir durum olmadığını, derneğe değişik meslek mensuplarından gelen giden olması hasebiyle, oraya gelenler tarafından birlikte faaliyet gösterildiğini, dolayısıyla herhangi bir şekilde personel çalıştırma durumu söz konusu olmadığını, davacı tarafından arabuluculuk için başvurma tarihi gözönüne alındığında, herhangi bir şekilde istihdam edilmediği halde, dava açılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu Mahkemede tarafından dinlenen tanık beyanlarında da anlaşılacağı üzere, davacının ailesi ile arasının bozuk olması nedeniyle, sanki bir iş bulmuş gibi vekili bulunduğu Polis Emeklileri Derneğine takılmasının nasıl bir kötü niyetle hareket edildiğinin delili olduğunu, bu durumda dahi dinlenen tanık beyanlarından davacının çalışmadığının açıkça anlaşıldığını, dosya arasında sunulan resmi karar defteri, Derneğin kurulma tarihi, dernek için tutulan yerin kira kontratı ve açılış tarihine ilişkin davetiye ve karar defterindeki hususlar incelendiğinde, mahkeme tarafından bu hususlara riayet edilmeyip, somut delillere dayandırılmadan ve gerekli inceleme yapılmadan yazılı şekilde karar verdiğinin anlaşıldığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılması istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilinin, Adıyaman 1. İş Mahkemesinin 2020/258 Esas, 2021/26 Karar sayılı ilamına yönelik istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, dernek kuruluş kayıtları, tanıkların beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28164, Karar No: 2020/13089, Tarih: 22.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/28164 E.  ,  2020/13089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin satış elemanı olarak 1650 TL net ücret ile yaz aylarında 08.00-20.00 saatleri arasında kış aylarında 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, milli ve dini bayramlarda çalışmanın devam ettiğini, yıllık izinlerin kullandırılmadığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının istifa ettiğini, kendi isteği ile ayrılmak istemesi üzerine çalışmış olduğu emeği sebebi ile davalının iyiniyeti ile davacıya ödeme yaptığını, fazla çalışma yapılmadığını, genel tatil günlerinde çalışılmadığını her çalışanın yılılk izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü, işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde yıllık izinlerin kendisine kullandırılmadığını ve yıllık izin ücretinin ödenmediğini iddia etmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; satış elemanı olarak çalışan davacının 17.07.2006- 17.08.2015 tarihleri arasında 9 yıl 1 ay çalıştığı ve 150 gün izin hakkı bulunduğu 2009 yılı Ocak ve Şubat ayları 14’er günden kullandığı 28 gün mahsubu ile 122 gün üzerinden hesaplanan yıllık izin ücreti alacağının mahkemece hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Davacının uzun yıllar çalışmasına rağmen izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacının çalışma süresi boyunca herhangi bir zamanda yıllık ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün kullandığı hususu açıklattırılarak davacı asil beyanı ile tüm dosya kapsamına göre karar verilmesi gerekir. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.