muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5604, Karar No: 2010/9880, Tarih: 28.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5604 E.  ,  2010/9880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :9.3.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 28.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12053, Karar No: 2013/14689, Tarih: 02.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12053 E.  ,  2013/14689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde,

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Hüküm verildikten sonra, müştekinin, 15/04/2011 havale tarihli dilekçeyle şikayetten vazgeçtiği dikkate alındığında, sanıklara yüklenen hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, sanıklarında aynı dilekçe ile vazgeçmeyi kabul ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkındaki kamu davasının 5237 Sayılı TCK'nın 73/4. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkındaki kamu davasının 5237 Sayılı TCK'nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma

getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın elindeki balta ile müştekiler ... ve ...'e ait vişne ağacını kesmeye teşebbüs ettiğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, müşteki ve tanık beyanlarından, sanığın elinde balta ile vişne ağacını kesmeye gittiği ancak müşteki ...'in elindeki sopa ile kendisine vuracağını söylemesi üzerine herhangi bir hamle yapmadan ağacı kesmekten vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçunun icra hareketlerinin gerçekleşmediği ve eyleminin hazırlık aşamasında kaldığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9290, Karar No: 2024/9749, Tarih: 06.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/9290 E.  ,  2024/9749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/853 E., 2021/1459 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebebi, münhasıran sanık ...'e alt sınırdan ceza verilip, verilen hapis cezasının ertelenmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanıklar müdafiin temyiz sebebi, müvekkilleri hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına göre, 30.03.2012 tarihinde kolluk kuvvetlerince Hopa Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/332 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan yol uygulamasına sanıklar Nezir

Taz ve ...'in de içinde bulunduğu inceleme dışı sanık Gıyasettin Erul'un sevk ve idaresindeki 50 AT 512 plakalı aracın geldiği ve araç durdurularak yapılan aramada, tavan kısmının altına sac tabaka yapılan zulalı bölmede toplam 272 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda, sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanıklar ... ve ... savunmalarında, üzerlerine atılı olan suçlamayı kabul etmediklerini beyan etmiştir.

Kaçak eşyalara mahsus tespit varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Bozma sonrası mahkemece savunmaları alınan sanıkların, gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyecek maddi güçlerinin olmadığını açıkça beyan etmeleri nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Ancak;

1.Maddi gerçeğin ortaya çıkartılması ve 5607 sayılı Kanun'un 4/2. maddesinin uygulanması bakımından; Sarp Gümrük Müdürlüğünden olay tarihinde sanıklar ... ve ...'ın yurda giriş/çıkış kayıtları istenerek sanıkların yaya olarak mı yoksa bir araç vasıtasıyla mı yurda giriş/çıkış yaptıklarının tespit edilmesi ve sanıklar ..., ... ve ...'un suç tarihinde kullanımlarında bulunan GSM hatlarının suç tarihi ve öncesindeki HTS kayıtları getirtilip incelendikten sonra sanıkların görüşme yapıp yapmadıklarının belirlenmesi ve sonucuna göre sanıklar ... ve ...'ın hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi,

2.Temel cezanın 5607 sayılı Kanun'un 3/1. maddesine göre cezanın belirlenmesi gerektiği halde mahkemece kanun maddesinin ilgili fıkrasının (A-1) ve (B-1) bentlerinde belirtilmemesi,

2.Temel cezanın 5607 sayılı Kanun'un 3/1. maddesine göre cezanın belirlenmesi gerektiği halde mahkemece kanun maddesinin ilgili fıkrasının (A-1) ve (B-1) bentlerinde belirtilmemesi,

3.Ele geçen kaçak sigaranın tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafii ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30237, Karar No: 2013/19827, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30237 E.  ,  2013/19827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 20.03.2003 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,11/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6598, Karar No: 2010/12501, Tarih: 11.11.2010

6. Hukuk Dairesi 2010/6598 E., 2010/12501 K.

**6. Hukuk Dairesi 2010/6598 E., 2010/12501 K.**

**- İŞYERİ İHTİYACI NEDENİYLE TAHLİYE**- 6570 S. GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı ile davalılardan A.K…

…. ve C.. Y…

……. tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak işin mahiyeti nedeni ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ile davalılardan C.. ve A.K…

…. Y…

…… vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arz etmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez.

Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

1-Davalılar C.. ve A.K…

…. Y…

…… vekilinin husumete ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı ile davalılardan L…

…. Restoran İşletmeleri ve Turizm A.Ş. arasında 01.01.2004 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu sözleşmeye göre, kiracının adı geçen şirket olduğu, davalılardan M…

….. A.. B…

…….'nun sözleşmede imzasının bulunmadığı, davalı A.K…

…. Y…

……'nun şirket temsilcisi olarak sözleşmede imzası bulunduğu, diğer davalı C.. Y…

……..'nun kefil sıfatıyla sözleşmeyi imzaladıkları anlaşılmıştır. Kira sözleşmesine göre kiracı şirket olduğuna göre, diğer davalılara bu davada husumet yöneltilmesi doğru değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalıların 01.01.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesi gereğince kiracı olduklarını, çocuklarından S…

…., N…

…. ve L…

……'in halen işsiz olup, dava konusu yerde restoran işletmek istediklerini, adı geçen çocukların daha önce de aynı yerde restoran işlettiklerini,bu konuda tecrübeli olduklarını, bu işe ihtiyaçları bulunduğunu belirterek 6570 sayılı yasanın 7/c maddesi gereğince kiralananın tahliyesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kiracının davalı L…

…. Restoran İşletmeleri ve Turizm A.Ş. olduğunu, davalılardan A.K…

….Y…

……'nun şirket temsilcisi olarak sözleşmeyi imzaladığını, kiracı olmadığını, davalılardan C.. Y…

Davalılar vekili, kiracının davalı L…

…. Restoran İşletmeleri ve Turizm A.Ş. olduğunu, davalılardan A.K…

….Y…

……'nun şirket temsilcisi olarak sözleşmeyi imzaladığını, kiracı olmadığını, davalılardan C.. Y…

……'nun da sözleşmede kefil olarak imzası olup kiracı olmadığını, davacının çocuklarının ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmayıp, asıl amacın yüksek kira artışı sağlamak olduğunu, davacının çocuklarının en küçüğünün bile 54 yaşında olduğunu, çocukların SSK'da kayıtları bulunduğunu, davacının bu taşınmaz ile eşdeğer başka taşınmazları olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının çocuklarının dava konusu yerde daha önce başka bir isimle restoran işlettiklerini, tanık beyanlarına göre bu yeri verimli bir şekilde işletemeyip çalıştıramadıklarını ve davalılara kiraya verdiklerini, davalıların küresel kriz ve işletmelerin kapandığı bir ortamda bu yere masraf ve restorasyon yaparak basiretli bir tacir olarak restoran işlettikleri, davalının başka yere taşınması halinde basiretli bir tacir olarak işletmeyi aynı düzende taşıması ve yürütmesinin mümkün olamayabileceği, davacının çocuklarının kendi mülkleri dışında başka yerde yeni düzen kurup lokanta işletebilecekleri gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

İhtiyaçlıların dava konusu taşınmazı kiraya vermeden önce kiralananda aynı işi yapmış olmaları ve işlerini yürütememiş olmaları, keza kiralayanın kira parasının artırılmasını istemesi tek başına ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını göstermez. İhtiyaçlının boşta olması halinde kural olarak ihtiyacın samimi olduğunun kabulü gerekir.

Ayrıca, kiracının dava konusu yere masraf yapmış olması ya da basiretli bir tacir gibi işini iyi yürütmesi davacının ihtiyaç iddiasında bulunmasına engel değildir. Kiracının kiralanandan başka yere taşınması halinde aynı şekilde başarılı olamama ihtimali nedeniyle taşınmaz sahibinin başka taşınmazda iş yapmasının daha doğru olacağı düşünülemez.

Bu durumda mülkiyet hakkına üstünlük tanınması gerekmektedir.

Dosyada mevcut deliller, dinlenilen tanık beyanları ve getirtilen tüm belgeler dikkate alındığında, davacının çocukları S…

…. ve L…

…..'in halen çalışmadıkları, diğer ihtiyaçlı N…

….'nın ise bir şirkette ücret karşılığı çalıştığı ve işten ayrılıp restoran işini yapmak istediği, davacının çocuklarının daha önce aynı yerde restoran işlettikleri, bu iş konusunda tecrübeli oldukları, ihtiyaçlılardan bazılarının yurtdışında restoran işletmeciliği üzerine eğitim aldıkları, restoran işletmeciliğinin davacının çocuklarının babalarından kalan bir meslek olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece tahliye isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu durumda ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece tahliye isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1 ve 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3574, Karar No: 2016/9117, Tarih: 05.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/3574 E.  ,  2016/9117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur ...'nın sanığın psikolojik rahatsızlığı olduğunu ancak tedaviyi reddettiğini beyan etmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın ayrılmalarına rağmen aynı evde beraber yaşamaya devam ettiği mağdur ... ve kızı olan mağdur ...'nın eve geç saatte gelmelerine sinirlenmesi nedeniyle tartıştıklarını savunması karşısında, TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Tanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında “babasının, annesine bıçağı yönelttiğini, kendisinin kollarına sarıldığını, bıçağın yere düştüğünü, babasının bu sırada annesini ve ablasını kovalayarak gelin buraya rezil olmayalım” dediğini belirtmesi karşısında, adı geçen tanık usülüne uygun olarak dinlenmeden eksik kovuşturma ile hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.