muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17072, Karar No: 2015/28353, Tarih: 13.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17072 E.  ,  2015/28353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, cezai şart tazminatı, manevi tazminat ile ücret alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatı duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.10.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat .... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette genel müdür olarak çalışmaya başladığını, 2 yıllık belirli süreli iş sözleşmesinin işverence süresi bitmeden haksız feshedildiğini ileri sürerek, iş sözleşmesinin 9.3 maddesi gereğince 12 ay 21 günlük ücreti ve kalan süre ücretinin ilavesi ile 21 aylık maaş karşılığı cezai şart alacağına, işyerinde mobinge uğraması nedeniyle 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının, şirket çalışanlarını zorda bırakacak açıklamalarda bulunduğunu, üst düzey yöneticilerin onayını almaksızın bir gazeteye röpörtaj verdiğini, yaptığı açıklamalar nedeni ile ... ile ilişkilerinin gerildiğini, davacının kendi nitelekleri ile ilgili olarakşirketi yanıltığını ve davacının doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması ve şirketi zarara uğratabilecek şekilde davranması nedeni ile 17/02/2010 tarihli ihtarname ile haklı olarak iş akdi feshedildiği için tazminat talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının bakiye süre ücretine ve cezai şart alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının bakiye süre ücretine ve cezai şart alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar sözleşme metni üzerinde uzlaşamadıklarından üç kişilik bilirkişi heyetinden tercüme hususunda rapor alınmıştır. Sözleşme hükmünün "Fesih başlıklı 9.3. maddenin içeriğinden sözleşmenin ilk 10 aydan önce fesih edilebilir olduğu, ilk 10 aydan önceki fesih durumunda da (danışman sıfatıyla geçen dönem dahil olmak üzere) Çalışan'ın yıllık maaşının kalan kısmını ve yıllık maaşın %50'si tutarında ikramiye ödemesini alabileceği” anlaşılmaktadır. Cezai şart, düzenleniş şekli itibariyle bakiye süre ücreti ile yıllık ücretin yarısından oluşmaktadır. Sözleşme maddesi başlı başına bakiye süre ücreti içermemektedir. Cezai şart, bakiye süre ücreti içerdiği için davacı ayrıca bakiye süre ücreti alamaz. Buna göre davacının alabileceği cezai şart tazminatına esas süre, danışmanlık süresinin eklenmesiyle 5 ay 9 gün olup, işverenin taahhüt ettiği 12 aylık ücretten mahsup edildiğinde, kalan süresi 6 ay 21 gündür. Cezai şartı oluşturan yıllık ücretin yarısı olan 6 ay eklendiğinde toplam cezai şart tazminatına esas süre 12 ay 21 gün olup, cezai şart tazminatı bu süreye göre hesaplanmalı ve mahkemece kabul edilen %30 takdiri indirim yapılmalı ve bu indirimli miktar hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12508, Karar No: 2019/16576, Tarih: 30.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12508 E.  ,  2019/16576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkındaki cezaların az olduğuna dair temyizinin, suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını da kapsadığı, ancak UYAP kayıtlarında yapılan incelemede, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itirazı üzerine, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/08/2015 tarihli, 2015/633 D. İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne ve kararın ortadan kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkemesince yargılama yapılması mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 30/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4884, Karar No: 2011/934, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4884 E.  ,  2011/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 198 ada 2 parsel sayılı 1.316,48 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın 3402 sayılı Kanun’un 36. maddesi uyarınca verilen süre içerisinde keşif masraflarını yatırmaması nedeniyle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı mevcut delillerle de davasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın 3402 sayılı Kanun’un 36. maddesi uyarınca verilen süre içerisinde keşif masraflarını yatırmaması nedeniyle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı mevcut delillerle de davasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayı, tanık, teknik bilirkişiye verilecek ücretlerle vasıta parasının, yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul bir süre tanınması, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına özen gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece yerel bilirkişi için ücret takdir edildiği halde bilirkişi ve tanıklara çıkarılacak davetiyeler için gerekli gider belirtilmemiştir 21.12.2009 tarihli oturumda verilen ara kararı ile 30.01.2010 tarihinde yapılacak keşif için gerekli masrafı en geç 29.01.2010 tarihine kadar yatırması hususunda davacı vekilinin yüzüne karşı kesin süre ihtaratında bulunulmuştur. Buna göre keşif için masrafın yatırılacağı son gün keşiften bir gün önceye rastlamakta olup, masrafın yatırılacağı son gün ile keşif tarihi arasında yerel bilirkişi ve tanıklara yapılacak tebligatlar için yeterli süre bulunmamaktadır. Süreler tayin edilirken Tebligat Tüzüğü'nün 12. maddesinin mutlaka göz önünde bulundurulması gerekir. Tüzüğün anılan maddesinde, "Tüzüğün 8. maddesinde sayılan vasıtalarla yapılanlar dışındaki her nev'i tebliğ evrakı ve davetiyelerin alakalılara ulaşması ve alakalıların tebliğin veya davetiyenin icaplarını yerine getirebilmesi için bu evrakı çıkaran merci tarafından tayin edilecek müddetin hesabında evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsimin yaz veya kış olması, nakil vasıtalarının durumu gibi hususlar nazara alınır. Bu suretle tayin edilecek müddet, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa 1 aydan az olamaz" hükmü yer almış bulunmaktadır. Tebligat Tüzüğü'nün anılan hükmü nazara alınarak mahkemenin hükme dayanak yaptığı ara kararının sürelerle ilgili bölümü irdelendiğinde davacı ve vekilinin yüzüne karşı verilen ara kararında yerel bilirkişi ve tanıklara çıkartılacak davetiye giderleri belirtilmediği gibi, karar gereğince keşif masrafının 29.01.2010 tarihinde yatırılması halinde bilirkişi adayı ve tanıklara çıkarılacak davetiyelerin keşif gününden önce ilgililere tebliği için yeterli süre bulunmadığından keşfin yapılamayacağı açıktır.

Yapılamayacağı önceden belli olan keşif için taraflara külfet yüklenmesi ve yetersiz ara kararına dayanılarak keşif deliline dayanmaktan vazgeçtiği kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18987, Karar No: 2020/1415, Tarih: 22.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18987 E.  ,  2020/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraatlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü bakımından yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluşa, dosya içeriğine, CD çözüm tutanağına ve adli rapora göre alkollü olan katılan ...’ın köpek meselesinden sanık ... ile tartışmaya başladığı, sanık ...’ın aşamalarda katılanın hakareti üzerine kavgaya tutuştuklarını, itekleşme olduğunu ardından katılanın bıçakla kendilerini kovaladığını söylediği, sanık ...’un da yine aşamalarda kardeşi sanık ... ile katılan ...’ın kavga ettiğini görmesi üzerine ayırmaya çalıştığını, katılan ...’ın ardından eline bıçak aldığını belirttiği, katılana ait adli rapora göre katılanda orta 2. derece kemik kırığı meydana geldiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri tartışılarak sanığın aynı kanunun 86/1, 87/3. maddelerinden cezalandırılması yerine yazılı şekilde meşru müdafaa kapsamında beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3633, Karar No: 2015/841, Tarih: 22.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/3633 E.  ,  2015/841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/285-2013/598

Davacılar E.. S.. vd vekili Avukat Sadık tarafından, davalı G.. K.. aleyhine 23/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacılar yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31484, Karar No: 2016/11542, Tarih: 28.12.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/31484 E.  ,  2016/11542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde sanıkların kaçak akaryakıt almak için İran İslam Cumhuriyetine geçtikleri bilahare yurda girmeye çalışırken İran kolluk kuvvetleri tarafından açılan ateş ile yaralandıkları anlaşılmış olup tüm dosya kapsamına göre ele geçen herhangi bir eşyanın olmaması ve cinsinin belirlenememesi karşısında sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri yönünde yeterli delil elde edilemediği anlaşılmakla, sanıkların beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetleri cihetine gidilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/12/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15136, Karar No: 2006/16136, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15136 E.  ,  2006/16136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2072, Karar No: 2015/22249, Tarih: 12.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/2072 E.  ,  2015/22249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının davalıya ait ... Köyünde kurulu şantiyede tünel kalıp-demir işçisi olarak çalıştığını, tüneldeki işin bitmesi ve şantiyenin başka tünellerinde kalıp işçisi ihtiyacı olmaması nedeni ile tazminatları ödenerek iş akdinin feshedildiğini, davalı işverene ait devam eden bir başka tünel işi olmadığını ve şantiyenin bir başka bölümünde de istihdam ihtiyacı bulunmadığını, bu şartlarda işine devam etmesi halinde davalının ekonomik darboğaza düşeceğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacı tanıklarının davacı ile birlikte iş sözleşmeleri feshedilmiş işçiler olduğu, davalı tanıklarının anlatımlarının gerek davacının yaptığı işin mahiyetine ve gerekse dava dosyası kapsamına uygun olduğu ve üstün tutulması/hükme esas alınması gerektiği ve davalı işverene ait 1036491.046/01 sicil numaralı işyeri dönem bordrolarına göre aylık işçi sayılarında artış olmadığı dikkate alınmak sureti ile davalı vekilinin savunmalarına itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verildiği halde, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşverenin amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar, yönetim hakkı kapsamında olabilir. Geniş anlamda, işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda, bu kapsamda işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin aldığı her türlü kararlar, işletmesel karardır. İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte, yargısal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi, işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşmekte, fesih işlemi de işletmesel karar çerçevesinde değişen durumlara karşı işveren tepkisini oluşturmaktadır. Bu kararlar işletme ve işyeri içinden kaynaklanan nedenlerden dolayı alınabileceği gibi, işyeri dışından kaynaklanan nedenlerden dolayı da alınabilir.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda, kararın yararlı ya da amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz; kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.