muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1067, Karar No: 2015/8680, Tarih: 13.05.2015

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli nedeni olduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır. Keyfilik denetiminde işverenin keyfi davrandığını işçi iddia ettiğinden, genel ispat kuralı gereği, işçi bu durumu kanıtlamalıdır.

Somut olayda davacının iş akdinin davalı belediyece maddi kaynakların yetersizliği, borç durumunun yoğunluğu ve personel giderleri bir önceki yıl gelirlerinin % 40 ını aştığından dolayı yapılan meclis toplantısında geçici işçi statüsünde çalışan işçilerin bir kısmının , belediyece ileride değerlendirilmek üzere maddi kaynakları düzelene kadar feshedildiğinin bildirildiği görülmüştür.

Davacı taraf geçici işçi statüsünde çalışmadığını iddia etmektedir. Dosya içerisinde 06.02.1998 tarihli meclis zaptında geçici olarak çalışmakta olan davacının 15.01.1998 tarihinden itibaren geçeri olmak kaydıyla kadrosunun verilmesi için ad okunarak yapılan oylamada oy birliği ile kabul edildiğinin belirtildiği ayrıca 28.02.2002 tarihli atama emri ile işçi kadrosuna geçici olarak belediyede çalışan davacının işçi olarak atamasının yapıldığını gösterir belediye başkanı tarafından imzalanmış belgenin bulunduğu görülmüştür.

Mahkemece öncelikle davacının davalı belediyede geçici işçi olarak çalışıp çalışmadığının araştırılarak geçici işçi olarak çalıştığının kabulü halinde davalı tarafça feshe sebebiyet veren işletmesel kararın tutarlı uygulanıp uygulanmadığı yönünde araştırma yapmaktır. Bu kapsamda insan kaynakları uzmanı ya da endüstri mühendisi, işletme uzmanı ve organizasyon yapılanması konularında uzman bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle gerekirse bilirkişilere yerinde inceleme yetkisi verilerek, davalı belediyenin kayıtları üzerinde inceleme yapılarak, istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalı, davacının çalıştığı süre ve eğitim durumu dikkate alınarak, fesihten sonra alınan işçilerin vasıflarının neler olduğu, davacı ile aynı vasıfta olup olmadıkları, davacının çalışabileceği pozisyonların fesih tarihi ve öncesinde boş olup olmadığı hususlarının araştırılması gerekmektedir. Bu kapsamda davacının değerlendirilebileceği başka bir bölüm veya iş olup olmadığı yukarıda belirtilen uzman bilirkişi heyeti aracılığı ile belirlenerek tespit edilen sonuca göre feshin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığına karar verilmelidir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın ve eksik araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6054, Karar No: 2011/10664, Tarih: 11.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6054 E.  ,  2011/10664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen aksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9940, Karar No: 2016/6632, Tarih: 27.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9940 E.  ,  2016/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın vazgeçme nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; davalı şirketin müvekkilinden haksız ve hukuka aykırı olarak 10 yıl geriye dönük olmak üzere tahsil ettiği, şimdilik 1.000 TL kayıp kaçak bedeli, 500 TL perakende satış hizmet bedeli, 500 TL iletim bedeli, 500 TL dağıtım bedeli ve 500 TL sayaç okuma bedeli olmak üzere toplam 3.000TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece; davacının davasının vazgeçme sebebiyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından davacı lehine hükmedilen 500TL vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK. nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9046, Karar No: 2010/12480, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9046 E.  ,  2010/12480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Gebeli mahallesi ... ... mevkiinde bulunan yaklaşık 5-6 dönüm yüzölçümündeki taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni yasının 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın adına tescilini istemiştir . Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile (D) ile gösterilen 673,05 m2'lik kısmın ... adına, (E) ile gösterilen 3350,87 m2'lik kısmın orman vasfı ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı- davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

İddia, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, dava tarihinden sonra, 2008 yılında arazi kadastrosu yapıldığı ve davalı taşınmaza 2087 ada 4 parsel numarası verilerek kadastro tutanağı düzenlendiği ve kadastro mahkemesinde davalı olduğu kadastro mahkemesinin Asliye Hukuk Mahkemesince 28.02.2008 tarihinde verilen karar ile, davacının ve karşı davacı hazinenin davasının kısmen kabulü ile krokide (D) harfi ile gösterilen kısmın davacı adına, (E) harfi ile gösterilen taşınmazın ise orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği, bu karar taraflara tebliğe çıkartılıp, kesinleştirilmediği, taşınmaza karar tarihinden sonra 20.06.2008 tarihinde tutanak düzenlenerek, Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/223 esasında davalı olduğu belirtilerek malik hanesi açık bırakılarak 3402 Sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince Kadastro mahkemesine gönderildiği bildirilerek dava hakkında nihai karar verilip el çekildikten sonra tekrar ele alınıp incelenemeyeceğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olduğu ve hükmün Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.09.2009 tarih 200/9904-13152 sayılı kararı ile bozulduğu anlaşılmaktadır.

Zaman bakımından kadastro mahkemesinin görev ve yetkisini düzenleyen 3402 sayılı Yasanın 26.maddesine göre, mahkemenin yetki ve görevi, taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar. Kadastro mahkemesinin davayı görebilmesi için dava konusu taşınmaz hakkında tespit tutanağı düzenlenmesi ve yasal süre içerisinde dava açılmış olması veya taşınmaz hakkında hukuk mahkemelerinde davanın devam ediyor olması ve kesinleşmemiş olması gerekir. Yine aynı yasanın 27.maddesine göre ise, Mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar mahkemesine resen devrolunur.

Kadastro hakimi, devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11 inci maddede ... şekle uygun olarak askı ilanını yaptırır. İlan süresi bitmeden duruşmaya başlanamaz. Henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu Kanunda öngörülen esas ve usul dairesinde devam olunur.

Görev kamu düzenine ilişkin olup, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında resen gözetilmelidir.

O halde, bütün bu maddi ve hukuki olgulara göre, dava konusu taşınmaz hakkında tespit tutanağı düzenlendiğinden 3402 sayılı yasanın 26 ve 27.maddeler gereğince, davaya bakma görevi kadastro mahkemesine aittir. Bu nadanla mahkemece görevsizlik kararı ile dosyanın kadastro mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı-davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 18.10.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6548, Karar No: 2023/6783, Tarih: 13.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6548 E.  ,  2023/6783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2014/557 E., 2023/44 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı işyerinde çalışan müteveffa ...'nun 20.09.2008 tarihinde geçirdiği trafik, iş kazası sonucu vefat ettiğini, vefat eden sigortalının hak sahiplerine gelir bağlandığını, davalı işyeri tarafından müteveffanın sigortasız çalıştırıldığını, kurumun 60.918,36 TL zarara uğradığını beyanla kurum zararından 15.229,59 TL nin davalıdan alınmasına dair karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.03.2013 tarihli ve 2012/196 Esas, 2013/311 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında; " .. hükme esas alınan kusur raporunda, asıl işveren olarak kabul edilen davalıya kusur izafe edilmemiş, alt işveren olarak kabul edilen dava dışı ...'e %20, dava dışı Hüseyin Kaya'ya % 10, sigortalı ...'na % 70 kusur verilmiş Hükme esas alınan kusur raporunun 506 sayıla yasanın 26. maddesi kapsamında işgüvenliği açısından olaya uygun görülmemesi nedeniyle; mahkemece, öncelikle, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve işgüvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan yeniden kusur raporu aldırılmalı, oluşan kazaya karşı, hangi önlemlerin alınması gerektiği, işverence alınması gerekli önlemlerin neler olduğu, bunların alınıp alınmadığı ve alınmış tedbirlere sigortalı ve diğer ilgililerin uyup uymadığı hususları ortaya konulmalı, maddi oluşa ve kanuna uygun olarak, kusur oran ve aidiyetleri belirlenmeli... "şeklinde gerekçeyle ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " dava dışı kazazede işçinin aklı selim bir çalışan olarak, aracın görüş, yol durumunun gerektirdiği şartlara uydurmaması, sevk ve idaresindeki aracı kullanırken gerekli dikkat ve özeni göstermemesi bu kazanın yaşanmasına kendisinin neden olduğu anlaşıldığından mahkememizce hükmede esas alınan 19.05.2021 tarihli ve 30.09.2022 tarihli bilirkişi raporları doğrultusunda davalının kusursuz olduğu anlaşıldığı " gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklı kurum zararının rücuan tazminine yöneliktir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 10 uncu ve 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı taraf vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21755, Karar No: 2013/45513, Tarih: 11.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/21755 E.  ,  2013/45513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık ...'un ... mevkiinden ağaç kesip, evine getirdiği ihbarı üzerine düzenlenen, davanın esasını oluşturan ve zabıt mümziilerinin yeminli beyanları ile doğrulanan 6831 sayılı yasanın 82. maddesine göre aksi sabit oluncaya kadar geçerli, 28/11/2010 gün ve 27/5 nolu suç tutanağında; "annesi ve eşi oradan odun yaptık, birazını ...eve getirdi, az sonra ...geldi, sorulduğunda ben kesmedim, keseni bilmiyorum" demesi üzerine sanık ... hakkında tutanak düzenlendiği; ayrıca aynı olay nedeniyle, sanıklar ... ve ... hakkında düzenlenen 28/11/2010 gün ve 27/6 nolu suç tutanağında" sanık ...'nin; ...getirdi dediği emvalin, Yusuf'un ise ... getirmiş demesi üzerine, ...'nin yoldan geçen, kimliğini bilmediğim traktörcüden emvali aldım" dediğinin belitildiği; birleşen dosyada yapılan keşifte dinlenen tutanak tanığı ... "...evde yoktu, annesi ve eşi evdeydi ...'un emvali dağdan getirdiğini söylediler" dediği halde 2011/25 esas sayılı dosyada ki keşif sırasında "...un annesi emvali kendisinin yoldan geçen bir şahıstan aldığını söyledi" şeklinde beyanda bulunduğu, 24/03/2011 günlü duruşmada ise "evde ... vardı, ...emvali ...dan getirdi dedi, bu sırada ...geldi o da ... getirdi" dedi, şeklinde anlatımda bulunması karşısında, öncelikle tanık Şaban'ın yeniden dinlenip, beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi; sanık ...'un annesi ve dava konusu yerdeki ağaçları sanıkların kesip kesmediğini bilebilecek durumda olan köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri varsa köy bekçisi ile ağaçların kesildiği yer yakınında arazisi bulunan komşu parsel sahipleri olay mahalinde tanık olarak dinlendikten sonra sanıkların hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4279, Karar No: 2025/358, Tarih: 13.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/4279 E.  ,  2025/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1576 Esas, 2024/530 Karar

DAVALILAR : ... vd.

DAVA TARİHİ : 12.01.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/36 Esas, 2020/95 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi,...Mahallesi 192 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelden acele kamulaştırma dosyasında belirlenen bedelin mahsubu ile geri kalan miktarın üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak kararın kesinleşmesinden sonra davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve kanuna uygun olmadığını, bilirkişilerce yanlış değerlendirme yapıldığını, münavebeye alınan ürünlerin verimlerinin yöre gerçeklerini yansıtmadığını, tüm masrafların gelirden çıkarılarak net gelirin bulunması gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının % 4 alınmasının hatalı olduğunu, % 5-6 olması gerektiğini belirterek yerel mahkeme kararının itirazları doğrultusunda kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç