muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3541, Karar No: 2011/5759, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3541 E.  ,  2011/5759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 13.04.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol,su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu 2424 ada 3 parsel nolu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 13.04.2010 tarihi itibariyle, somut emsal olarak incelenen Şeyhadil Mahallesi 2424/5 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihi (23.03.1994) itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından,

3-Dava konusu taşınmaz (2424 ada 3 parsel sayılı) ile somut emsal alınan (2424/5 parsel sayılı) taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin Belediye Başkanlığından temini ile dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10531, Karar No: 2015/12721, Tarih: 18.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/10531 E.  ,  2015/12721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/277195

MAHKEMESİ : Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2012

NUMARASI : 2012/9 Esas, 2012/241 Karar

SUÇ : İhmal suretiyle görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Avukat olan sanığın 06/11/2009 da vekaletini aldığı katılanla, açılması istenen yaş tashihi davasına ilişkin olarak 1500 liraya anlaştığı, katılan tarafından 02/12/2009 ve 10/02/2010 tarihlerinde 500'er liranın sanığa havale edildiği, aradan geçen süreye rağmen davanın açılmadığını öğrenen katılanın 21/05/2010 tarihinde sanığı vekillikten azlettiği, sanığın azil tarihinde anılan davayı açtığının sübut bulduğu olayda, sanığın mahkemedeki ifadesinde, katılan tarafından ücretin taksitler halinde ödenmesi teklifini kabul ettiğini beyan etmesi karşısında, katılanın anlaşmaya aykırı bir eyleminin olmadığı ve sanığın davayı açmasını geciktirecek meşru bir mazeretinin de bulunmadığı nazara alındığında atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hatalı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ile vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/963, Karar No: 2021/5333, Tarih: 16.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/963 E.  ,  2021/5333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık ...'a yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma ve sanık ...'a yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarının, Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 16.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2013, Karar No: 2015/288, Tarih: 14.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2013 E.  ,  2015/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2013/90-2013/555

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 4 nolu bağımsız bölümü önce S..M..'e satış suretiyle temlik ettiğini, gerçekte taşınmazın kendisine ait olduğunu, ilerleyen aşamalarda ekonomik sorunlar nedeniyle bankadan kredi çekebilmek için dava dışı A..T..'e tapuda devir yapıldığını, karşılığında alınan kredi taksitlerinin kendisi tarafından ödendiğini, taksit ödemesinin bitmeden yine aynı amaçla taşınmazı bu kez torunu G..Ç..e tapuda devrettiğini, karşılığında bankadan kredi alındığını, bu kredininde ödenmesinde güçlük çekince taşınmazı A..T..in eşi davalıya tapuda devrettiğini ve bankadan kredi alındığını, bu kredinin taksitlerinin kendisi tarafından ödenmeye devam edildiğini, yapılan temliklerin gerçek satış olmayıp kredi borcunun bitmesinden sora taşınmazın iadesinin kararlaştırıldığını ancak davalının tahliye için ihtarname gönderdiğini ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iddiaların yerinde olmadığını belirtip husumet ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının 17 parsel sayılı taşınmazdaki maliki olduğu 4 nolu bağımsız bölümü 26.1.1999 tarihli akitle dava dışı S..M..e satış suretiyle temlik ettiği, sonrasında sırası ile 26.2.2007 tarihinde davalının eşi olan dava dışı Ahmet Mert'e, 8.7.2010 tarihinde dava dışı Gülru Çelik'e, 27.6.2011 tarihinde ise davalıya satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; inanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan, onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı muamelenin sona erme sebeplerini ve devredilen hakkın, inanılan tarafından inanana geri verme (iade) şartlarını içeren borçlandırıcı bir muameledir. Bu sözleşme, taraflarının hak ve borçlarını kapsayan bağımsız bir akit olup, alacak ve mülkiyetin naklinin  hukuki  sebebini teşkil eder.

Taraflar böyle bir sözleşme ve buna bağlı işlemle genellikle, teminat teşkil etmek  ve iade edilmek üzere, mal varlığına dahil bir şey veya hakkı, aynı amacı güden olağan  hukuki muamelelerden daha güçlü bir hukuki durum yaratarak, inanılana inançlı olarak kazandırmak için başvururlar.

Diğer bir anlatımla, bu işlemle borçlu, alacaklısına malını rehin edecek, yani yalnızca sınırlı ayni bir hak tanıyacak yerde, malının mülkiyetini geçirerek rehin hakkından daha güçlü, daha ileri giden bir hak tanır.

Diğer bir anlatımla, bu işlemle borçlu, alacaklısına malını rehin edecek, yani yalnızca sınırlı ayni bir hak tanıyacak yerde, malının mülkiyetini geçirerek rehin hakkından daha güçlü, daha ileri giden bir hak tanır.

Sözleşmenin ve buna bağlı temlikin, değinilen bu özellikleri nedeniyle, taşınmazı inanç sözleşmesi ile satan kimsenin artık sadece, ödünç almış olduğu parayı geri vererek taşınmazını kendisine temlik edilmesini istemek yolunda bir alacak hakkı; taşınmazı, inanç  sözleşmesi ile alan kimsenin de borcun ödenmesi gününe kadar taşınmazı başkasına satmamak ve borç ödenince de geri vermek yolunda yalnızca bir borcu kalmıştır.

Diğer bir bakış açısıyla taşınmazın mülkiyeti inanılana (alacaklıya) geçmiştir. Taşınmazda inanarak  satanın (borçlu) mülkiyet hakkı kalmadığı gibi, alıcının bu mülkiyet hakkı üzerinde kurulmuş olan bir rehin hakkından da söz edilemez.

Bu durumda; gayrimenkul rehni bakımından geçerliliği olan 4721 s. Türk Medeni Kanununun (TMK) 873. maddesinin inanç sözleşmelerine dayalı temlike konu taşınmazlar bakımından uygulama yeri olmadığı da kuşkusuzdur.  Nitekim bu düşünce Hukuk Genel kurulunun 23.5.1990 gün ve l990/1-202-315  sayılı kararında da aynen benimsenmiştir.

Bilindiği gibi, inanç sözleşmeleri, tarafların karşılıklı iradelerine uygun bulunduğu için, onlara karşılıklı borç yükleyen ve alacak hakkı veren geçerli sözleşmelerdir. (818 s. Borçlar Kanunu 818 s. Borçlar Kanununun (BK). m.; 6098 s. Türk Borçlar Kanununun (TBK) 97. m.) Anılan sözleşmelerde, taraflar, sözleşmenin kendilerine yüklediği hak ve borçları belirlerken, inançlı işlemin sona erme sebeplerini; devredilen hakkın inanılan tarafından inanana iade şartlarını, bu arada tabii ki süresini de belirleyebilirler. Bunun dışında, akde  aykırı davranışın yaptırımına da sözleşmelerinde yer verebilirler. Buna dair akit  hükümleri de  TBK'nin  26 ve 27. maddelerine aykırılık teşkil etmediği sürece geçerli sayılır.

İnanç sözleşmesine ve buna bağlı işlemle alacaklı olan taraf, ödeme günü gelince alacağını elde etmek için dilerse; teminat için temlik edilen şeyi “ ifa uğruna edim “  olarak kendisinde alıkoyabileceği gibi; o şeyi, açık artırma yoluyla veya serbestçe satıp satış bedelinden alma yoluna da başvurabilir. Bu sonuçlar kendine özgü bu akdin tabiatında mevcuttur. Sözleşme ile öngörülen ifa süresi  içerisinde, sırf sözleşmeyi imkansız kılmak amacıyla muvazaalı olarak yapılan temliklerin  yasal koruma altında tutulamayacağı izahtan varestedir. Meri hukuk sistemimizde herhangi bir  düzenleme  olmamasına karşın, inanç sözleşmelerinin yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde  uygulama yeri bulan kendine özgü bir müessese  olduğu, öğreti ve uygulamada kabul edilegelen bir olgudur.

İnanç sözleşmelerinin  tarafları arasında,onların gerçek iradelerini ve akitten  amaçladıklarını yansıtması bakımından geçerli olduğu; taraflarına Borçlar Kanunu çerçevesinde nispi haklarını talep etme olanağını verdiği tartışmasızdır.

İnanç sözleşmelerinin  tarafları arasında,onların gerçek iradelerini ve akitten  amaçladıklarını yansıtması bakımından geçerli olduğu; taraflarına Borçlar Kanunu çerçevesinde nispi haklarını talep etme olanağını verdiği tartışmasızdır.

Burada üzerinde durulması gereken husus,taşınmaz mallar yada şekle bağlı akitlerde inanç sözleşmelerinin ne gibi hukuki sonuç doğuracağıdır. Diğer bir anlatımla,sözleşmede öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde, taşınmaz mülkiyetinin naklinin sebebini oluşturup oluşturmayacağıdır.

Bilindiği üzere; uygulamada mesele, 5.2.1947  tarih 20/6  sayılı İçtihadı Birleştirme kararı  ile ilişkilendirilip, bu karar dayanak yapılmak suretiyle  çözüme gidilmektedir.

Söz konusu kararda; eski hukuka göre  mümkün ve geçerli olan muvazaa ve  nam-ı müstear iddialarının, Medeni Kanunun yürürlüğünden sonra taşınmaz mallar hakkında  dinlenip dinlenemeyeceği  tartışılmıştır.

Anılan kararda; çeşitli sebep  ve amaçlarla bir taşınmaz  kaydına gerçek malik yerine  başka bir  nam ve bir sözleşmede akitlerden  biri yerine üçüncü  bir şahsın gösterilmesinin mümkün olduğu, bu gibi hallerde  vekilin kendi namına ve müvekkili hesabına  yaptığı tasarruflarda olduğu gibi hukuki bir durum veya herhangi bir  maksatla üçüncü şahıslardan  gerçeği gizleme gayesi güdülebileceği, “kötüniyetli  ve haksız gizlemeler” dışında,belirtilen  olasılıklara  göre açılacak bir davanın, gerçekten, ya  mevcut bir hakka dayanarak  bir el değiştirme  veya  bir hakkın korunması  niteliğini taşıyacağı; bu durumun da, temsil ve vekalet ilişkisinde, mülkiyette halefiyet esası olarak kabul edilmiş bir husus olup, halefiyeti düzeltme  amacıyla  öncelikle mülkiyetin  vekile aidiyeti  düşünülse bile,  temsil hükümlerine  aykırı olduğundan  bunun korunması  ve devamına hükmolunamayacağı, zira TBK'nin 509. maddesindeki  “Vekilin, kendi adına ve vekâlet veren hesabına gördüğü işlerden doğan üçüncü kişilerdeki alacağı, vekâlet verenin vekile karşı bütün borçlarını ifa ettiği anda, kendiliğinden vekâlet verene geçer.” hükmünün bu düşünceyi  doğruladığı, öte yandan gerek taşınır,  gerek taşınmaz  mallara ilişkin  olsun  nam-ı  müstear hadiselerinde, meselenin bir istihkak ve mülkiyet davası niteliğini geçemeyeceğinden, ne resmi senet, ne de şekil meselesinin bahse konu olamayacağı, meselenin akitte ve isimde muvazaayı  kapsamına  alan TBK'nin 19.maddesi kapsamında düşünülmesinin  kanunun amacına uygun düşeceğine, değinildikten sonra sonuçta, nam-ı müstear  davalarının dinlenebilir  ve yazılı delil  ile ispatının mümkün olduğuna, hükmolunmuştur.

İçtihadı Bileştirme kararlarının konularıyla sınırlı, sonuçlarıyla bağlayıcı  bulunduğu tartışmasızdır. Nam-ı müstear  için düzenleme getiren 1947 tarihli kararın, teminat amacıyla  temlike dair inanç sözleşmelerini kapsadığı da  kuşkusuzdur. Uygulamada anılan sözleşmeler gerek özü,gerek işleyişi  açısından,genelde  muvazaa, özelde ise nam-ı müstear başlıkları altında nitelendirilegelmektedir.

İçtihadı Bileştirme kararlarının konularıyla sınırlı, sonuçlarıyla bağlayıcı  bulunduğu tartışmasızdır. Nam-ı müstear  için düzenleme getiren 1947 tarihli kararın, teminat amacıyla  temlike dair inanç sözleşmelerini kapsadığı da  kuşkusuzdur. Uygulamada anılan sözleşmeler gerek özü,gerek işleyişi  açısından,genelde  muvazaa, özelde ise nam-ı müstear başlıkları altında nitelendirilegelmektedir.

Belirtilen İçtihadı Birleştirme Kararında da değinildiği üzere;inanç  sözleşmeleri bir yandan mülkiyeti nakil borcu doğurması bakımından tarafları bağlayıcı, diğer yandan, mülkiyetin naklinin sebebini teşkil etmesi açısından tasarruf işlemlerini bünyesinde barındıran  sözleşmelerdir. Bu durumda koşulların oluşması halinde taşınmaz mülkiyetini nakil özelliğini taşıdığı  kabul edilmelidir.

İçtihadı Birleştirme kararının sonuç bölümünde ifade olunduğu üzere, inançlı işleme dayalı olup dinlenilirliği  kabul edilen iddiaların ispatı, şekle bağlı olmayan yazılı delildir. İnanç sözleşmesi  olarak adlandırılan  bu belgenin  sözleşmeye taraf olanların imzasını  içermesi  gereklidir. Bunun dışındaki bir kabul, hem  İçtihadı Birleştirme kararının kapsamının genişletilmesi, hemde  taşınmazların tapu dışı  satışlarına olanak  sağlamak  anlamını  taşıyacağından  kendine özgü bu sözleşmelerle bağdaştırılamaz.

Somut olaya gelince; iptal ve tescil davalarının taşınmazın kayıt maliki aleyhine açılması zorunludur. Nitekim, eldeki dava kayıt maliki davalı T.. T.. aleyhine açılmıştır.

Ancak, somut olayın özelliği itibariyle, taşınmazın son malikleri bakımından iddianın incelenebilmesi için, davacı ile ilk el durumundaki dava dışı S.. M.. arasındaki hukuki ilişkinin inançlı işleme dayalı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gerektiğinde kuşku yoktur. Ne var ki, davacının çekişmeli taşınmazı devrettiği ilk el durumundaki Sevinç davada yer almamıştır.

Hal böyle olunca, davacıdan sonraki ilk el durumundaki S.. M..in davada yer almasının sağlanması, ondan sonra yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca davacı ile Sevinç arasındaki temlikin inançlı işlem olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün belirtilen nedenlerden ötürü, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11128, Karar No: 2010/12487, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11128 E.  ,  2010/12487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.09.2008 gününde verilen dilekçe ile ve karşı davada müdahalenin meni ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 22.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı (k.davacı) tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl davada 406 parsel sayılı taşınmazın elbirliği maliklerinden biri olan davacı diğer elbirliği maliki davalının kullanma taksimi suretiyle kendisine bırakılan taşınmazın sınırına muhtelif ağaçlar diktiğini, ağaçların yaptığı ziraate olumsuz etkileri olduğunu ileri sürerek ağaçların kesilmesine karar verilmesini istemiştir.

Karşı davacı ve davalı ..., kullanma taksiminde kendisine bırakılan yere de davalının elatmasını olduğunu belirterek vaki elatmanın giderilmesine karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece asıl dava kabul edilmiş, karşı davada elatma olduğu saptanmadığından karşı dava reddedilmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden 406 sayılı parselin tarafların ortak miras bırakanı ... adına tapuda kayıtlı bulunduğu, ... ’ın bu davanın tarafları dışında başka miraçları da olduğu, terekesinin elbirliği mülkiyeti rejimine tabi bulunduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 701 ila 703 maddelerinde düzenlenen elbirliği mülkiyeti “Kanun veya kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti” şeklinde tanımlanmaktadır. Elbirliği mülkiyetinde hiçbir ortağın tasarruf edebileceği pay söz konusu değildir. Mülkiyet hakkı taşınmazın her yerinde elbirliği ile ortaklara aittir. Ancak, elbirliği maliklerinin tamamının katılmak suretiyle bir kullanma sözleşmesi yapılmışsa elbirliği malikleri ahde vefa (söze sadakat) kuralı gereği bu sözleşme ile bağlı kılınabilir.

Somut uyuşmazlıkta; ... mirasçılarının yaptığı bir kullanma sözleşmesi bulunmadığından ve taraflar taşınmazdan yararlandıklarından muayyen bölüme yönelik olarak açılan asıl davanın da reddi gerekir.

Mahkemece bu yön gözardı edilerek orta yerde ... mirasçılarını bağlayıcı bir kullanma sözleşmesi varmış gibi asıl davanın kabulü doğru değildir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 11.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14564, Karar No: 2024/871, Tarih: 05.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/14564 E.  ,  2024/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1969 E., 2022/66 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ve hükmün bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, Van Gümrük Müdürlüğünde işlem gören 15650800EX000114 sayılı ve 10.03.2015 tarihli ihracat beyannamesi muhteviyatı 90.000 kg (2000 adet) canlı kasaplık erkek koyun cinsi eşyanın sayım ve tartım işleminde, 2000 adet canlı hayvanın sayı olarak tam olduğu, ancak yapılan tartım neticesinde, canlı kasaplık erkek koyun cinsi eşyanın 78.780 kg geldiği, bu şekilde söz konusu

canlı kasaplık erkek koyun cinsi eşyanın beyannameye göre 11.220 kg eksik olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Gümrük Müdürlüğünün 24.03.2017 tarihli yazısına göre, bahse konu beyanname ve ekleri incelendiğinde, beyannameye ekli faturada ihraç eşyasının satış biriminin kilogram olduğu, beyannamenin muayenesi esnasında eşyanın beyana göre 11.220 kg eksik çıktığı, mükellefin KDV iadesine başvurması durumunda, aradaki 131.511,30 TL farkın KDV iadesi olan 1.315,11 TL KDV iadesinin kamu kaynaklarından fazla olarak ödenme durumunun söz konusu olacağı belirtilmiştir.

Sanıklar aşamalarda, atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanıkların savunmalarına itibar edilmemiş ve suçun sübuta erdiği sabit görülerek sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; tüm dosya kapsamından, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş ve yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.