muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8957, Karar No: 2024/2886, Tarih: 25.04.2024

derinliğinde kesi, boğazın sağ kulak memesine 4 cm uzaklıkta yer alan kısmında 2 cm uzunluğunda 0,5 cm genişliğinde 2 cm derinlğinde kesi bulunduğu, omuz üzeri ve boyun bitimi bölgesinde boynun sağ yanında 3 cm uzunluğunda 1 cm genişliğinde 10 cm derinliğinde kesi ve bu kesinin hemen altında birbirine paralel 2 adet kesi ve altında yer alan diğeri 2 cm uzunluğunda 0,5 cm genişliğinde 3 cm uzunluğunda kesiler olduğu , sağ kaş üzerinde 1 cm ebatında künt cisim yarası, sol meme altında 2 cm uzunluğunda 0,5 genişliğinde 10 cm derinliğinde kesi; sağ meme altında 1 cm uzunluğunda 0,5 genişliğinde 3 cm derinliğinde kesi; batında göbeğin hemen üstünde ve göğüs ortasında başlamak üzere göbeğe doğru 15 cm uzunluğunda 5 cm genişliğinde 7 cm derinliğinde kesiler olduğu , yine anüse sap kısmı 12 cm metal kısmı 10 cm uzunluğunda bıçak sokulmuş olduğu, göğüs bölgesindeki kesilerin hepsinin öldürücü nitelikte olduğu , maktulün boynun sağ ve sol taraflarında yer alan ve karatis arterin ile jügüler ven kesisine neden olan kesiler işe sol mem ile sağ meme altında yer alan sol akciğer ve sağ akciğer loblarına isabet eden ve boynun sağ tarafında boyun ile omuz arasında yer alan sağ akciğer apeksine isabet eden yaraların oluşturduğu hemotoraks akciğer içi kanama ve harici kanama sonucu gelişen kardiyo polmuner arrest sonucu öldüğünün anlaşıldığı,

20.06.2002 tarihinden itibaren tüm yapılan araştırmalara rağmen olayın failinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitinin yapılamadığı ve olayın faili meçhul olarak kaldığı, ancak Emniyet Genel Müdürlüğü Asayiş Daire Başkanlığının 16.03.2021 tarih ve 110 sayılı yazısında "...geçmişten günümüze kadar faili tespit edilememiş, zamanaşımı dolmamış tüm kasten öldürme olaylarında, olay yerinden elde edilen parmak izlerinin (tasnife elverişli olmayanlar dahil) güncel sorgulamasının yapılması, izler üzerinde iyileştirme çalışması yapılarak faillerin tespit edilmesi amacıyla parmak izi kartlarının Kriminal Daire Başkanlığına gönderilmesi.... " talimatı verildiği, söz konusu talimat doğrultusunda; zaman aşımı dolmamış faili meçhul cinayetlere ait olay yerinden elde edilen parmak izlerinin Kriminal Daire Başkanlığına gönderilmesi amacıyla mevcut kasten öldürme dosyalarının listesi olay yeri rapor numaralı ile birlikte Mersin Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğüne gönderildiği, bu kapsamda ; 20.05.2021 tarihli ve 2021051914093868007 sayılı EBYS yazısında kasten öldürme olayları içerisinde bulunan 2002 yılında ...'nün öldürülmesi olayına ait 2002/1978 sayılı olay yeri inceleme raporu asılları ve eklerinin Kriminal Daire Başkanlığına gönderildiği, 14.07.2021 tarihli Kriminal Daire Başkanlığına ait 2021/306 Uzmanlık nolu raporunda; Olay yerinden “Banyo kapısı dış yüzeyi üzerinden, Kül tablası üzerinden, Sandalye üzerinden” alınan 7 adet parmak izinin Necati ve Nahide oğlu, 30.03.1979 Kozan doğumlu, Adana Kozan Işıklı nüfusuna kayıtlı (TC. 11872340668) ...' e ait izler olduğu"nun tespit edildiği; olay yerindeki kül tablası üzerinden elde edilen 2 adet izin sanığın sağ el orta parmağı, 3 adet izin sağ el yüzük ve sol el yüzük parmak izi ile aynı ve banyo kapısı dış yüzeyi üzerinden elde edilen izin sanığın sol el baş parmak izi ile aynı olduğunun tespit edildiği; bu kapsamda sanık ... hakkında başlatılan soruşturmaya başlandığı; sanığın Adana 1 nolu Açık Ceza İnfaz Kurumuna hükümlü olduğu, 29.03.2020 tarihinde Covid-19 Salgın Hastalık sebebiyle izinli olarak salıverildiği, sistem üzerinden yapılan araştırmada şahsın 10.01.2007 tarihinde İzmir İli Buca ilçesinde Fatma KANDEMİR'in kesici aletle kasten öldürülmesi olayının faili olduğu anlaşıldığı, sanık, yakalanması üzerine 08.09.2021 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği ifadesinde suçlamayı tümden reddettiği, sorgu ve Mahkeme aşamasında ise; maktulün evine hırsızlık amacıyla girdiğini ikrar ettiği ancak maktulü öldürmediğini belirttiği,

Sanık ...'ün suç tarihi olan 20.06.2002 tarihinde kendisini elektrikçi olarak tanıtmak suretiyle maktulün evine girdiği, olay yerinde sökülmüş prizlerin ve tanık ifadelerinin bu hususu doğruladığı,

Sanık ...'ün suç tarihi olan 20.06.2002 tarihinde kendisini elektrikçi olarak tanıtmak suretiyle maktulün evine girdiği, olay yerinde sökülmüş prizlerin ve tanık ifadelerinin bu hususu doğruladığı,

sanığın adli sicil kaydı, hakkında yürütülen soruşturmalar ve ifadesi dikkate alındığında ise, sanığın ilk aşamada maktulün ikametine hırsızlık amacıyla girdiği ancak sonrasında muhtemel maktulün direnmesiyle karşı karşıya kaldığı, ardından sanığın, otopsi raporunda belirtildiği üzere maktule bıçak darbeleriyle boyun ve göğüs bölgelerine farklı derinlik ve uzunluklarda birden fazla kez kesi attığı, ardından maktulün makatına ekmek bıçağını soktuğu, bu şekilde maktulü (otopsi raporunda izah edildiği şekilde) öldürdüğü, bu hususun yukarıda delillerin tartışılması kısmında izah edildiği üzere tüm dosya kapsamıyla sabit olduğu, ardından sanığın maktulün eşi olan müşteki ...'nün kıyafetlerini dolaptan alarak üzerini değiştirdiği ve ikametten cep telefonu, ziynet eşya ve 97 TL alarak çıktığı, bu şekilde eyleminin tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalardaki savunma ve ifadeleri, katılan ve tanık beyanları, nüfus ve adli sicil kayıtları, kolluk tarafından düzenlenen soruşturma evrakları, teşhis ve tespit tutanakları, maktul hakkında düzenlenen otopsi raporu ile adli raporlar, olay yeri inceleme raporu ve uzmanlık raporları, keşif zaptı ve bilirkişi raporu dosya içerisinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, nitelikli kasten öldürme ve nitelikli yağma eyleminin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin somut delillerle saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile öldürme suçu yönünden yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Nitelikli Yağma Suçu Yönünden;

B. Nitelikli Yağma Suçu Yönünden;

Sanığa atılı suçun temas ettiği 765 sayılı Kanun'un 497 nci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, sanığın lehine olan 765 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, 20.06.2002 olan suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından sanık hakkında nitelikli yağma suçundan nitelikli kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

C. Nitelikli Kasten Öldürme Suçu Yönünden;

Maktulün otopsi raporunda belirtilen yaralanmaların niteliği, sanığın maktulün makatına bıçak sokmuş olması hususu ve sanığın temyiz dilekçesinde, cezai ehliyetinin bulunmadığını ileri sürdüğü ve kendisine "antisosyal kişilik bozukluğu" teşhisi konduğuna dair Askeri Hastanece düzenlenen askerliğe elverişli olmadığına dair raporunu sunması karşısında, sanığın cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına ilişkin

Askeri Hastanece düzenlenen 09.04.2007 tarihli rapor ve dosya örneği ile Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinden müşahede altına alınarak rapor aldırılması, ardından sanığın tüm tedavi belgeleri ve dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna sevk edilerek rapor aldırılması, raporlar arasında çelişki olması halinde Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan suç tarihi itibariyle ve halen akıl hastalığı olup olmadığı ve cezai ehliyeti konusunda 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Nitelikli yağma suçu yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan dava zamanaşımının dolması nedeniyle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.04.2023 tarihli ve 2023/379 Esas, 2023/394 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303. maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Nitelikli kasten öldürme suçu yönünden;

Gerekçenin (C) bölümünde açıklandığı üzere sanığın cezai ehliyeti konusunda eksik araştırma nedeniyle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.04.2023 tarihli ve 2023/379 Esas, 2023/394 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Nitelikli kasten öldürme suçu yönünden;

Gerekçenin (C) bölümünde açıklandığı üzere sanığın cezai ehliyeti konusunda eksik araştırma nedeniyle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.04.2023 tarihli ve 2023/379 Esas, 2023/394 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7694, Karar No: 2019/282, Tarih: 16.01.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/7694 E.  ,  2019/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2019(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/15623, Karar No: 2024/18963, Tarih: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/15623 E.  ,  2024/18963 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ T İ R A Z

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1301 E., 2019/738 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : İade

İTİRAZA KONU KARAR: Ret

İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2023/2125 Esas, 2023/1870 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.11.2024 tarihli ve KD - 2024/92949 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 01.11.2024 tarih ve 92929 sayı ile; Sanığa "Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri gereğince karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve aynı kanunun 294/1. maddesinde yer alan; 'Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.' hükmü ile 'Temyiz gerekçesi' başlığını taşıyan 295/1. maddesindeki; 'Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen ve 22.04.2019 tarihinde tebliğ olunan hükümde CMK 295/1. maddesi gereğince temyiz nedenlerini bildirmez ise temyiz isteminin reddedileceği hususunun bildirilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde 'CMK 295. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, mahkemesince bu eksikliğin giderilmesi, tebligat belgesi ve verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın incelenmek üzere iadesinin temini" gerekçesiyle itiraz yoluna başvurmuştur."

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Sanık hakkında Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2017 tarih ve 2017/925 Esas sayılı iddianamesi ile hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Gaziosmanpaşa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli ve 2017/434 Esas, 2018/464 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 62, 53. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay, 116/1-4, 119/1-c, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay, 151/1, 62/1. maddeleri gereğince de 3 ay 10 gün hapis cezaları verildiği, hükümleri sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 11.04.2019 tarihli ve 2019/1301 Esas, 2019/738 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedildiği, kararın tebliği üzerine sanık, “Sayın Başkanım, tarafıma verilen hapis cezasının ilgili Yargıtay Ceza Dairesince yeniden incelenip varsa lehime olan hükümlerin uygulanmasını talep ederim.” şeklindeki gerekçe ile süresinde temyiz başvurusunda bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen ve 22.04.2019 tarihinde tebliğ olunan hükümde CMK 295/1. maddesi gereğince temyiz nedenlerini bildirmez ise temyiz isteminin reddedileceği hususunun bildirilmediği anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2023/2125 Esas, 2023/1870 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen ret kararının KALDIRILMASINA,

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.04.2019 tarihli ve 2019/1301 Esas, 2019/1870 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20159, Karar No: 2014/26174, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20159 E.  ,  2014/26174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/211-2014/238

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15516, Karar No: 2017/633, Tarih: 31.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/15516 E.  ,  2017/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2007 yılında yapılan kadastro sırasında ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı 419626 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman niteliğiyle Hazine adına tespit ve 06.11.2007-06.12.2007 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir.

Davacıların 18.11.2008 tarihinde kadastro mahkemesinde kendi adlarına tescil istemiyle açtığı dava, mahkemenin 03.06.2010 gün 2008/50-2010/152 sayılı görevsizlik kararı ile kadastro tespitinin kesinleştiği gerekçesiyle asliye hukuk mahkemesine devredilmiş, mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli (A) harfi ile işaretli 10400 m2 taşınmazın tespit gibi orman niteliği ile tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece hükme esas alınan uzman bilirkişi raporlarında, çekişmeli taşınmazın 1959 tarihli memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğu, eğiminin % 15-20, üzerinde kök sistemine bağlı, 0.3 kapalılıkta, halen 5-10 yaşlarında meşeler olduğu, tarımsal faaliyet bulunmadığı açıklanmış, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmiş ise de; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; uzman bilirkişi raporunda incelendiği bildirilen 1959 yılı memleket haritasının yapımına esas alınan hava fotoğrafı dosyaya eklenmediği gibi, memleket haritası ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenmek suretiyle birbiri üzerine çakıştırıldığı bir uygulama da bulunmamaktadır, taşınmazın yeri memleket haritası üzerine bilirkişi tarafından yaklaşık olarak kırmızı ile boyanmak suretiyle işaretlenmiştir. Bundan ayrı; davacıların tutunduğu R.Evvel 289 tarih 51 numaralı ....oğlu .... adına kayıtlı 24 dönüm yüzölçümlü tapu kaydının sınırları; yön belirtilmeksizin dere, duvar, sırt, ... okumakta olup, değişir ve genişletilmeye elverişli sınırlar içeren kayıt mahalline yöntemince uygulanmamıştır.

6831 sayılı Kanunun 1/G maddesi "orman sınırları dışında olup, yüzölçümü üç hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaççıklarla örtülü yerler orman sayılmaz." 1/F maddesi ise “ orman sınırları içinde veya bitişiğinde tapulu, orman sınırları dışında ise her türlü tasarruf belgeleriyle özel mülkiyette bulunan ve tarım arazisi olarak kullanılan dağınık veya yer yer küme ve sıra halindeki her nevi ağaç ve ağaççıkla örtülü yerler orman sayılmaz” hükmünü