muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17007, Karar No: 2024/19598, Tarih: 25.12.2024

8. Adalet Bakanlığının, 28.07.2023 tarihli ve 94660652-105-43-16402-2022-KYB sayılı yazısı ile Tavşanlı Sulh Ceza Hakimliğinin 18.05.2022 tarih 2022/774 D.İş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

C. İlgili Hukuk

5271 sayılı Kanun'un "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar" başlıklı 172 nci maddesi şöyledir;

(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

(2) (Değişik: 2/1/2017-KHK-680/10 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7072/9 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.

(3) (Ek: 11/4/2013-6459/19 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.

5271 sayılı Kanun'un " İtiraz olunabilecek kararlar" başlıklı 267 nci maddesi şöyledir;

"(1) Hakim kararları ile kanunun gösterdiği hallerde, mahkeme kararlarına karşı itiraz yoluna gidilebilir."

5271 sayılı Kanun'un "İtiraz usulü ve inceleme mercileri" başlıklı 268 inci maddesinin 2 nci ve 3'üncü fıkrasının ilgili kısımlar şöyledir;

(2) Kararına itiraz edilen hâkim veya mahkeme, itirazı yerinde görürse kararını düzeltir; yerinde görmezse en çok üç gün içinde, itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderir.

(3) İtirazı incelemeye yetkili merciler aşağıda gösterilmiştir:

a) (Değişik: 18/6/2014-6545/74 md.) Sulh ceza hâkimliği kararlarına yapılan itirazların incelenmesi, o yerde birden fazla sulh ceza hâkimliğinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen hâkimliğe; son numaralı hâkimlik için bir numaralı hâkimliğe; ağır ceza mahkemesinin bulunmadığı yerlerde tek sulh ceza hâkimliği varsa, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine; ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerlerde tek sulh ceza hâkimliği varsa, en yakın ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine aittir.

b) (Değişik:8/7/2021-7331/24 md.) Sulh ceza hâkimliğinin tutuklama ve adli kontrole ilişkin verdiği kararlara karşı yapılan itirazların incelenmesi, yargı çevresinde bulunduğu asliye ceza mahkemesi hâkimine aittir. İtirazı incelemeye yetkili mercilerin farklı olduğu hâllerde, itirazların gecikmeksizin incelenmesi amacıyla, kararına itiraz edilen sulh ceza hâkimliği tarafından gerekli tedbirler alınır. Sulh ceza hâkimliği işleri, asliye ceza hâkimi tarafından görülüyorsa itirazı inceleme yetkisi ağır ceza mahkemesi başkanına aittir.

D.Değerlendirme ve Gerekçe

1.Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar (5271 sayılı Kanun 160/1 m.). Cumhuriyet savcısı, doğrudan doğruya veya emrindeki adli kolluk görevlileri aracılığıyla her türlü araştırmayı yapabilir (5271 sayılı Kanun 161/1 m.). Soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilmemesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hallerinde Kovuşturmaya Yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı süresi ve mercii gösterilir (5271 sayılı Kanun 172/1 m.).

2.Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz. (5271 sayılı Kanun 172/2 m.).

3.Şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, yeni delil elde edildiğinden bahisle kaldırılmasına yönelik Cumhuriyet savcısınca yapılan istemin reddine dair verilen kararın, 5271 sayılı Kanun'un 172/2 'nci maddesi kapsamında "talep üzerine tesis edilmiş bir hakimlik kararı" olması nedeniyle, anılan Yasa'nın 267 nci maddesindeki; "Hâkim kararları ile kanunun gösterdiği hâllerde, mahkeme kararlarına karşı itiraz yoluna gidilebilir." açık hüküm

nedeniyle itiraz kanun yoluna tabi olduğu, ilgili Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz yoluna başvurulması üzerine itiraz merciince itirazın reddine kesin olmak üzere karar verildiği, merci tarafında verilen ve kesin nitelikteki bu karara karşı 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozma kanun yoluna başvurulabileceği belirlenmiştir.

nedeniyle itiraz kanun yoluna tabi olduğu, ilgili Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz yoluna başvurulması üzerine itiraz merciince itirazın reddine kesin olmak üzere karar verildiği, merci tarafında verilen ve kesin nitelikteki bu karara karşı 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozma kanun yoluna başvurulabileceği belirlenmiştir.

4. Yukarıda belirtilen bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yürütülen soruşturma sonunda, kamu davası açmak için yeterli delil elde edilemediği gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinden sonra Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/19419 soruşturma sayılı dosyasında hakkında soruşturma yürütülen Abdulkerim Kavak'ın etkin pişmanlık kapsamında alınan ifadesi ve fotoğraf teşhis tutanaklarında şüpheli hakkında anlatımlarda bulunması; ayrıca Van Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/20217 soruşturma sayılı dosyası kapsamında ..., ..., ... , ..., ... , ... , ... , ... ... , ... isimli itirafçı şahısların beyanlarında özetle, şüphelinin 2009-2015 yılları arasında Selçuk Üniversitesinde öğrenci olduğu dönemde örgütün öğrenci evlerinde kaldığı, ev abiliği yaptığı, grup abisi olarak görev aldığı, Halit kod adını kullandığı ve bölge talebe mesulü olarak görev yaptığı şeklinde anlatımlarda bulunmuş olmaları; ayrıca 09.11.2018 tarihli HTS analiz tutanağından farklı olarak 21.10.2021 tarihli HTS araştırma tutanağında, şüphelinin kullandığı değerlendirilen numaralar ile 2010-2016 yılları arasında örgütün askeri yapılanmasında şehir dışı talebe mesulü, hususi talebe mesulü, müdür yardımcısı, doktor, öğretmen, rehberlik yapılanmasında ise; il yurtlar mesulü, il imamı sekreteri, eyalet imamı, bölge lise mesulü, bölge talebe mesulü, taşra ilçe imamı, küçük bölge imamı, büyük bölge muhasebecisi, büyük bölge talebe mesulü, büyük bölge imamı olduğu tespit edilen kişilerle görüşme kayıtlarının bulunduğunun anlaşılması karşısında, elde edilen bu ifade tutanakları ve diğer belgelerin 5271 sayılı Kanun'un 172/2 nci maddesi kapsamında yeni delil niteliğinde olduğu hususunda tartışma bulunmaması karşısında, Cumhuriyet savcısının talebinin kabulü ile daha önce verilen kovuşturma yapılmasına yer olmadığı kararının kaldırılmasına karar vermek gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile istemin reddine karar vermesinde isabet bulunmamaktadır.

II.KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Tavşanlı Sulh Ceza Hakimliğinin 18.05.2022 tarihli ve 2022/774 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3 maddesi gereğince, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-(a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Tavşanlı Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14192, Karar No: 2012/868, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14192 E.  ,  2012/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirilip gerektici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçek- leşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1633, Karar No: 2014/7406, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/1633 E.  ,  2014/7406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nün 04/07/1998 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26/02/2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/04/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18694, Karar No: 2014/17794, Tarih: 30.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18694 E.  ,  2014/17794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-... Vergi Dairesi Başkanlığının temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... adına hazine vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, ... adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede,

Ele geçen içkiler üzerindeki kayıp tekel bandrolün aldatıcılık özelliği ve sanığın özel bir cihaz yardımı olmadan gerçeğinden ayırt etmesinin mümkün olmadığı belirlenmiş ise de, sanığın tüm aşamalarda tanımadığı birinden faturasız aldığını içkinin kaçak olduğunu ve bandrolünün gerçeği temsil etmeyeceğini öngörebilecek durumda olduğu dikkate alınıp sanığın kaçak içkileri ticari amaçlı olarak bulundurduğunun kabulü ile unsurları oluşan atılı suçtan mahkumiyeti yerine, kendisini suçtan kurtarmaya yönelik savunmasına itibar edilerek oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22775, Karar No: 2012/35002, Tarih: 18.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/22775 E.  ,  2012/35002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Dairemizin 23/05/2012 tarih 2011/9065 Esas, 2012/21049 sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10/07/2012 tarih 2010/79707 sayılı itiraznamesi ile suça konu ağaçların bir kısmının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden, bir kısmının ise Hazineye ait yerlerden kesildiğinin sabit olması karşısında, hırsızlık suçunun oluşup oluşmadığı konusundaki değerlendirmenin görevli Asliye Ceza Mahkemesince yapılması gerekmekte olup, hükmün görev yönünden bozulması gerekirken, esasa girilerek bozma kararı verilmesi nedeniyle kararın görev yönünden bozulması talebiyle 05/07/2012 tarih 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2. ve 3. bentler ile ayni Kanunun geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2) Dairemizin 23/05/2012 tarih 2011/9065 Esas, 2012/21049 sayılı bozma kararının kaldırılmasına,

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından, dava konusu ağaçların meşe ağacı olup kesim yerlerinin hali arazi vasfıyla Hazine adına kayıtlı 337 ada 1 no.lu parsel, 333 ada 1 nolu parsel ile kadastro çalışmalarında yol olarak tesbit harici bırakılan alanda kaldığının anlaşılmasına, suça konu yerlerin bir kısmının devletin hüküm ve tasarrufu altında, bir kısmının da Hazineye ait olmasına göre sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi yönünden görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinin gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/10/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16513, Karar No: 2014/277, Tarih: 15.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16513 E.  ,  2014/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2013

NUMARASI : 2012/301-2013/185

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; davalı şirketin farklı tarihlerde imzaladıkları abonelik sözleşmeleri ile birden fazla GSM şirket hattı aldığını, ancak son ödeme tarihi 22.11.2011, 22.12.2011 ve 23.01.2012 olan üç adet faturayı ödemediğini iddia ederek, fatura bedellerinin tahsili amacıyla başlattıkları takibe vaki itirazın iptali ile inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesi ve duruşmadaki beyanları ile; sözleşme gereği aylık abonelik bedeli 1000 TL olmasına rağmen son 5-6 aydır faturaların ortalama 1.500 TL olarak geldiğini, davaya konu 1.486,50 TL ve 1.634 TL'lik faturalara ilişkin bir ödeme yapmadıklarını, fakat taahhütnamede 1.000 TL ödeme yapacakları yazılı olduğundan 1.000 TL'lik tutarları ödeyeceklerini ancak; davacının GSM hatlarının tam çekim gücüne sahip olduğunu söylemelerine rağmen kullanım süresince sinyal sorunu yaşandığını, bunun davacıya bildirilmesi üzerine davacı tarafından sinyal yükseltici alınmasının söylendiğini, bu sinyal yükselticinin alınmasına rağmen davacı taraftan bir ödeme yapılmadığını, bunun yanında iletişim ile ilgili sorunların da giderilmediğini, davacı tarafa ile bu sorunlar nedeniyle GSM şirketinin değiştirildiğini, 4.636,16 TL'lik faturanın ise GSM şirketinin değiştirilmesi nedeniyle taahhütname iptal cezası olduğunu oysa şirketin değiştirilmesinin davacının kusuru olduğunu, bu nedenle bu faturayı kabul etmediklerini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı vekilinin her ne kadar telefonları kullanmakta sinyal sorunu nedeniyle zorluk çektiklerini bu nedenle davacı tarafından iletişim hizmetinin yerine getirilemediğini, bu nedenle kusurlu bulunduğunu iddia ederek sözleşmenin sona erme nedeni olarak da yeterince iletişim yapamadığını savunmakta ise de, mobil telefonların kapsama alanının yurt çapında çok geniş alanlara yayıldığı herkes tarafından bilinen bir husus olup, son 2 aylık fatura bedellerini de ödemeyen davalının bu savunması yerinde bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından, davacı şirketin kusurunun araştırılmaması ve icra-inkar tazminatına hükmedilmesi yönlerinden temyiz edilmiştir.

Somut olayda, dava dosyasına bakıldığında; 23.01.2012 son ödeme tarihli faturanın davalının taahhüt süresi bitmeden GSM operatörünü değiştirmesi nedeniyle, taahhüdü iptal cezasına yönelik olduğu, her iki tarafın da kabulünde bulunduğundan ihtilaf konusu değildir.