muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15211, Karar No: 2014/17410, Tarih: 18.09.2014

Somut olayda dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum dosya kapsamı ile de teyit edilmiştir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Davalı işverence temizlik işleri için işe alınan davacı yine temizlik işlerinde çalıştırıldığından davacı yönünden muvazaası söz konusu değildir. Davacı tarafça delil olarak sunulan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu davalı işyerinde çalışan tüm işçilerin tek tek çalışma şartları ve görevleri yönünden değildir. Temizlik elemanı adı altında alınan yüzlerce işçiden bir çoğu temizlik hariç teknik ve sağlık işlerlerinde çalıştırılsalar ve bunlar açısından muvazaanın kabulü söz konusu ise de davacı gibi temizlik için alınıp da temizlik işleri yaptırılanlar için muvazaadan bahsedilemez. Zira davacı ihale ve iş akdine uygun çalıştırılmıştır. Bu nedenle dosya kapsamına göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının davalı Üniversitenin işçisi sayılması mümkün olmadığından ve bu durumda davacının kamu işçisi sayılması mümkün olmadığından 6772 sayılı Kanunla kamu kurumu iş yerlerinde çalışan kamu kurumu işçilerine verilen ilave tediye ücreti alacağı talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 18.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17726, Karar No: 2018/12106, Tarih: 03.07.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17726 E.  ,  2018/12106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ve olay anında yanında olan arkadaşının, katılanın olay günü öğretmeni ... ile yaşadığı sorun hakkında konuşmak için okul müdürünün odasında gittiği ve olayı anlattığı esnada orada bulunan öğrenmen ... tarafından darp edildiğine dair aşamalardaki değişmeyen beyanları, sanığın katılanın öğretmeni olan ...'e siz kimsiniz demesine sinirlenerek katılanın üzerine yürüdüğü ancak okul müdürünün de araya girmesi ile katılana vurmadığına dair beyanı, ve yine katılan ve tanık beyanlarını doğrular nitelikte olan doktor raporu ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın katılanı darp ettiği sabit olduğu halde, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9845, Karar No: 2023/3784, Tarih: 13.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/9845 E.  ,  2023/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/918 E., 2015/1493 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli 2014/918 Esas, 2015/1493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 50 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü

maddesinin birinci fıkrası gereği kısa süreli hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL adlî para cezası ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi, suçun bilme unsurunun oluşmadığına ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde çakmak toptancılığı yapan sanığa ait Artı Ticaret isimli iş yerinde piyasaya sürülmek üzere kaçak çakmak depolandığı şeklindeki ihbar üzerine Cumhuriyet savcısından alınan arama kararına istinaden iş yerinde yapılan aramada ibraz edilen belgelerle eşleşmeyen 150 adet çakmak, 27.056 adet sigara kağıdı ve 2098 adet beşeri ilaç nevi eşya ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın aşamalarda toptan çakmak sattığını, dükkanında ele geçen malları ismini ... olarak bildiği, soyadını ve adresini bilmediği kişiden numune olarak aldığını, faturaları olmadığını beyan ettiği belirlenmiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve ele geçirilen sigara kağıdı ve çakmakların yabancı menşeili olduğu, ilaçların ise yabancı menşeili ve insan tüketimine uygun olmadığı yönünde düzenlenen bilirkişi raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Olay tutanağının sanığın iş yerinde ele geçirilen ve sanığın ibraz ettiği faturalarla eşleşmeyen eşyalar hakkında tutulduğunun anlaşılması karşısında yabancı menşeili çakmaklar hakkında aidiyet incelemesi yapılması gerektiği yönündeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tutanağının sanığın iş yerinde ele geçirilen ve sanığın ibraz ettiği faturalarla eşleşmeyen eşyalar hakkında tutulduğunun anlaşılması karşısında yabancı menşeili çakmaklar hakkında aidiyet incelemesi yapılması gerektiği yönündeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2014/918 Esas, 2015/1493 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığa ait iş yerinde ele geçirilen gümrük kaçağı eşyaların ticari miktar ve mahiyette olduğu anlaşılmakla, sanığın suça konu kaçak ürünleri ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkûmiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

1.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci

fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

3.Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrasının gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2014/918 Esas, 2015/1493 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, temyiz edenin sıfatına göre 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13502, Karar No: 2014/34375, Tarih: 28.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13502 E.  ,  2014/34375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/23439

MAHKEMESİ : Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2013/181 (E) ve 2013/101 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz telebinin, uyap ortamında süresinde yapıldığı görülmekle tebliğnamedeki temyiz talebinin süre yönünde redde ilşkin görüşe iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;

1) Mağdure ve tanıkların soruşturma aşamasında, olayın hemen sonrasında “...sanığın, mağdureye tabağı fırlatığı...” şeklindeki anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu halde oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraat hüküm kurulması

2) Mağdure ve tanıkların aşamalarda, sanığın sara hastası olduğunu bildirmelerine göre, sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2. maddeleri uyarınca "işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına" dair “Üniversite Hastaneleri, tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi veya Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas kurulundan” heyet raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun yeniden tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1500, Karar No: 2021/2339, Tarih: 26.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/1500 E.  ,  2021/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının davalıya ait işyerinde 12.02.2018-23.03.2016 tarihleri arasında genel müdür yardımcısı olarak çalıştığını, davalı işveren tarafından iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, çalışma süresince otelin açık olduğu sezonda 08:30-22:30 saatleri arasında çalıştığını, ancak, fazla mesai alacaklarının ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmayıp çalışmaya devam ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ödenmeyen ücret alacağı, fazla mesai ücreti alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davaya konu alacakların belirsiz alacak davasına yahut kısmi davaya konu edilemeyeceğini, zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, kendisine gönderilen ihtarname ile mazeretini bildirmesinin istendiğini, davacının mazeret bildirmediği gibi, işe de devam etmediğini, üst düzey yönetici olması sebebiyle fazla mesai ücreti talep edemeyeceğini, mevsimlik çalıştığını, kış döneminde fazla mesai yapmadığını, işten erken çıktığı yahut işe gelmediği günler bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai alacağının hesaplanması noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir. Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi, fazla mesai yaparak çalıştığını savunmuş ve iddiasını ispat için tanık deliline dayanmış, davacı ... ...’ın beyanlarına göre, davacının, 01.04.2011-11.07.2011 ve 23.04.2013-31.10.2013 tarihleri arasındaki çalışma döneminde 08:30-22:30 saatleri arasında çalışarak günlük 12,5 saatten, haftalık 30 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilip, fazla çalışma alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, adı geçen tanığın aynı davalıya karşı açmış olduğu ve ...İş Mahkemesinin 2018/374 esas sayılı dosyası ile yargılaması yapılan dava dosyasında, günlük 10,5 saat, haftalık ise 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve karar Dairemizin 03.02.2020 tarihli 2020/169 esas 2020/1141 karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Bu durumda, tanığın kesinleşmiş bir mahkeme ilamı ile sabit olan mesai saatlerini aşacak şekildeki farklı beyanına itibar edilerek karar verilmesi isabetli olmamıştır. Yapılması gereken iş, tanık ...’ın davacısı olduğu ..

...İş Mahkemesinin 2018/374 esas sayılı dosyası ile yargılaması yapılan dava dosyasında, günlük 10,5 saat, haftalık ise 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve karar Dairemizin 03.02.2020 tarihli 2020/169 esas 2020/1141 karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Bu durumda, tanığın kesinleşmiş bir mahkeme ilamı ile sabit olan mesai saatlerini aşacak şekildeki farklı beyanına itibar edilerek karar verilmesi isabetli olmamıştır. Yapılması gereken iş, tanık ...’ın davacısı olduğu ...İş Mahkemesinin 2018/374 esas sayılı dava dosyası getirtilip, bu dosyada kabul edilen fazla mesai saatleri gözetilerek; belirlenen fazla mesai süresi ile uyumlu olacak şekilde fazla mesai alacağına yönelik talebin yeniden değerlendirilmesidir.Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4229, Karar No: 2010/4766, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/4229 E.  ,  2010/4766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.02.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı Hazine, davalıya ait 76 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan 270,37 m2 kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkini isteminde bulunmuş, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü bir kısım davalılar vekili temyize getirmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 04.10.1967 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 25.02.2008 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı kanununun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasına ekleme yapılmıştır. Anılan hüküm, "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" şeklindedir.

Diğer taraftan 5841 sayılı kanununun 3. maddesi ile de 3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 10. madde eklenmiştir. Bu madde ise "bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükkmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" kuralını getirmiştir.

Anılan hükümler gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik 12. maddesinde sözü edilen on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hal böyle olunca, yukarıda belitilen yasal düzenlemeler gereğince davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 29.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20472, Karar No: 2016/4799, Tarih: 27.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/20472 E.  ,  2016/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... çalışma alanında bulunan 2776 ada 6 parsel sayılı 283.80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'in fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili, taşınmazla ilgili güncelleme çalışmaları yapılırken Belediye'nin haberdar edilmediği iddiasıyla taşınmazın beyanlar hanesine Belediye adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 27.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21509, Karar No: 2010/6622, Tarih: 12.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21509 E.  ,  2010/6622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, pilon yeri ve ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...