muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11773, Karar No: 2018/6435, Tarih: 27.06.2018

Dava Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53) gereğince destekten yoksun kalma tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Öğretide hatır taşıması konusunda bir kavram birliği olmadığı gözlemlenmekte, ancak "hatır için ücretsiz taşıma" ve "aracı hatır için ücretsiz kullandırma" tamlamalarının benimsendiği görülmektedir. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı BK'nın 43. maddesi (6098 sayılı TBK md. 51) uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay içtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hatır taşımasından ya da kullanmadan sözedebilmek için yaralanan ya da ölen karşılıksız taşınmış olmalıdır. Taşınan veya kullananın yararının sözkonusu olduğu durumda hatır taşıması ilişkisi gündeme geleceğinden işletenin sorumluluğu genel hükümlere göre değerlendirilecek ve tazminattan indirim yapılacaktır.

Mahkemece, desteğin kazaya karışan araçta hatır yolcusu olarak bulunduğu hatır taşımasında yolcunun yararı söz konusu olduğu ve sürücünün de karşılıksız taşımayı gereçekleştirdiğinin kabulü ile takdiren %10 oranında hatır taşıması indirimi uygulanmıştır.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir. Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirelerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir.

Somut olayda, davalı taraf vefat eden davacıların desteği ...’ın emniyet kemeri takmadan seyahat ettiğini ileri sürerek müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği

savunmasında bulunmuştur. Sigortalı araçta yolcu olarak bulunan ... ... vefat etmiştir. Yapılan soruşturma sırasında alınan ifadelerden ve ölüm şekline göre desteğin emniyet kemeri takmadığının anlaşılması karşısında mahkemece, bu savunma üzerinde durularak, vefat edenin BK’nın 44. maddesi uyarınca, tazminattan indirim yapılması gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklanan ilkeler doğrultusunda, Daire’nin uygulamalarına göre hatır indirimi %20, müterafık kusur indirimi %20 olarak uygulanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2831, Karar No: 2022/14065, Tarih: 05.07.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2831 E.  ,  2022/14065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1)Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile 2012 yılında defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı, sahte fatura düzenleme suçunun ise işlenmediğinin sabit olduğu Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma”suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “ 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı,

4)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19639, Karar No: 2012/23394, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19639 E.  ,  2012/23394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi...

SUÇ : Taklit anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Önceden verdikleri karar doğrultusunda hükümlünün suça doğrudan katıldığının anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1 maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, aynı yasanın 39/1 maddesinin uygulanması,

2-5237 sayılı TCK'nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden yasal şartlar oluşmadığı halde cezadan indirim yapılması,

3-Hükümlü hakkında mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 08.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7461, Karar No: 2017/1605, Tarih: 13.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/7461 E.  ,  2017/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı-karşı davalı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ücreti ve ücret alacaklarının, davalı-karşı davacı ise; ihbar tazminatı ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı - karşı davalı işçi vekili; müvekkilinin 01/04/2004 - 19/01/2011 tarihleri arasında davalı karşı davacı işyerinde çalıştığını, en son ücretinin 2.000,00 TL olduğunu, 80,65 TL asgari geçim indirimi aldığını, iş sözleşmesinin işverence sebepsiz olarak feshedildiğini, çalışma saatlerinin hafta içi 09:30 - 20:30 arasında olduğunu, Cumartesi günleri ise 09:00-16:00 saatleri arasında çalıştığını, hafta içi çıkış saatlerinin 21:00'i geçtiğini, haftada en az bir kez gece 00:00 ile 02:00 arasında mutlaka işyerinde olduğunu, davalı şirketten 39 iş günü izin alacağının olduğunu, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ve asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının davalı karşı davacı işverenden tahsilini talep etmiş, karşı davanın reddini savunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı - karşı davalı işveren vekili; davacı karşı davalının 01/04/2004 tarihinde işe başladığını, 20/01/2011 tarihli dilekçesinde yer aldığı üzere kendisinin ayrıldığını, işyerinde çalışma saatlerinin hafta içi 09:00 - 18:00 olduğunu, Cumartesi günleri ise 09:00-13:00 saatleri arasında çalışıldığını, ücretinin net 1.006,00 TL ve brüt ücretinin de 1.400,00 TL olduğunu, Ocak 2011 ücretinin hesabına yatırıldığını, mali müşavirlik hazırlık kurslarına katılması nedeniyle davacı karşı davalının 2009-2010 yıllarında Cumartesi günlerinde çalışmadığını, hafta tatilleri olan Pazar günleri çalışmadığını, genel tatil çalışması olmadığını, fazla mesai çalışması olmadığını savunarak, asıl davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, karşı davasında; iş akdinin haksız ve gerekçesiz feshedilmesi nedeniyle ihbar tazminatının davacı karşı davalı işçiden alınmasına karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsiline, karşı davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsiline, karşı davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı - karşı davalı işçinin tüm, davalı - karşı davacı işverenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş akdinin kim tarafından feshedildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi işten haksız çıkarıldığını ileri sürmüş, işveren, işçinin, sunduğu 20/01/2011 tarihindeki dilekçeden de anlaşılacağı üzere kendi isteğiyle ayrıldığını savunmuştur.

Mahkemece, davacı - karşı davalı işçinin iş akdinin davalı - karşı davacı işverenlik tarafından haklı veya geçerli neden olmaksızın feshedildiği, kıdemli ve nitelikli bir personelin sebepsiz yere hak ve alacaklarını almadan işten istifa etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olacağı, kaldı ki davacı - karşı davalı işçi tanıklarının beyanı dikkate alındığında davacı - karşı davalının yerine bir başka personel alımı planlandığı ve davacı karşı - davalıya bunun bildirildiği ve istifa dilekçesinin alacaklarının ödeneceği vaadi ile alındığı, bu sebeple davacıya ait olduğu belirtilen 20/01/2011 tarihli istifa dilekçesinin davacı - karşı davalının özgür irade mahsulu olmadığından davacı - karşı davalının istifa ettiğinden söz edilemeyeceği gerekçeleriyle, davacı işçinin kıdem tazminatı istemi kabul edilmiş ise de, varılan sonuç eksik incelemeye dayanmaktadır.

Dosyada davacının eli ürünü olduğu anlaşılan ve davacıya atfen imza bulunan 20/01/2011 tarihli dilekçeden dava dilekçesinde bahsedilmediği gibi, bu dilekçe işveren tarafından dosyaya sunulduktan sonra da bu husus davacıdan sorulup açıklatılmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, sözkonusu dilekçeyi davacı asile gösterip beyanını tespit ettikten sonra bu dilekçeye değer verilip verilmeyeceğini değerlendirmekten ibarettir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1407, Karar No: 2021/23921, Tarih: 11.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/1407 E.  ,  2021/23921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Şikayet ile kamu davasına katılma, birbiriyle ilişkili, ancak farklı kavramlardır. Şikayet TCK’nın 73. maddesinden yola çıkıldığında, kamu adına takibi mümkün olmayan suçlar bakımından bir soruşturma ve kovuşturma şartı olup, fiile ilişkin ve kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardandır. Takibi şikayete bağlı suçlar yönüyle, eksikliği soruşturmaya (bu nedenle de olası bir kovuşturmaya) engeldir. Katılma ise (CMK 237 vd), suçtan (doğrudan doğruya) zarar gören, mağdur veya malen sorumlunun ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikayetçi olduklarını bildirmeleri suretiyle, Cumhuriyet Savcısı'nın yanında ancak ondan bağımsız olarak bireysel iddia makamını işgal etmelerini ifade eder.

Yukarıdaki açıklamalar karşısında, takibi şikayete bağlı olmayan sanık üzerine atılı tehdit suçu nedeniyle soruşturma aşamasında şikayetçi olmayan müşteki ...’ın, kovuşturma aşamasında 06/01/2015 tarihinde alınan ifadesinde şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmesi nedeniyle, Mahkemece verilen katılma kararının kaldırılmasına dair kararın kaldırılmasına ve CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki ...’ın davaya katılmasına karar verilerek, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14182, Karar No: 2015/7202, Tarih: 02.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14182 E.  ,  2015/7202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/09/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/07/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/06/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ... ile karşı taraftan davacı asil ... ve vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldın nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para. zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinnıemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6655, Karar No: 2018/1413, Tarih: 06.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/6655 E.  ,  2018/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Haksız tahrik oluşturan eylemin, mağdurun, sanığa cep telefonu konuşmasında sarfettiği hakaret içerikli sözlerden ibaret olmasına göre; 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesine göre yapılan indirimin alt sınırdan yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde (2/4) oranında uygulama yapılarak sanığa eksik ceza tayini,

2) Sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri gereğince kamu davasının açıldığı; ancak yapılan yargılama sonunda, TCK'nin 87/1-c-son maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanığın esas mahkemede 05.06.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde bizzat savunması alındıktan sonra, Havza Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.11.2014 tarihli talimat duruşmasında, TCK'nin 87/1-c maddelerinin uygulanması ihtimaline binaen, CMK'nin 226. maddesi gereğince sanığa ek savunma hakkı verildiği anlaşılmış ise de; sanığa isnat edilen suç için öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, hakkında hüküm kurulan maddeler gereğince ek savunmasının da yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek talimatla alınması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

3) Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin uyarınca 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, artırım sonucu gösterilmeksizin sanığın doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

4) Suçta kullanılan ve sanığın çalıştığı ''elsa'' isimli şirkete ait olan yemek tabldot tabağının sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

5)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile isteme aykırı BOZULMASINA, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1163, Karar No: 2011/4521, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1163 E.  ,  2011/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, şeker pancarı, ayçiçeği ve patatesin 2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, dekar başına üretim gideri ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden,

2-Mülkiyet ihtilafına ilişkin Kayseri 4.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/48 Esas sayılı dava dosyasının mahkemesinden,

Getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.