muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27358, Karar No: 2013/6775, Tarih: 09.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27358 E.  ,  2013/6775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki dava ve birleştirilen davalar kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, davalı ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla duruşma için belirlenen 09.04.2013 günü temyiz eden davacılar vekili ve davalı ... vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı ... Belediye Başkanlığı vekili Av....'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen davalar kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ... vekilinin temyizine gelince;

Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7/i maddesi uyarınca imar planında ağaçlandırılacak alanlardan Büyükşehir Belediye Başkanlığı sorumlu olduğundan, dava konusu taşınmazın imar planında ağaçlandırılacak alan olarak ayrılan bölümü belirlenip, bu kısmın bedelinin ..... Büyükşehir Belediye Başkanlığından tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, tamamının bedelinin davalı ... Başkanlığından tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan.... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacılardan peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 990,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/4729, Karar No: 2014/7586, Tarih: 10.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4729 E.  ,  2014/7586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2008/170-2012/479

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil ve manevi tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan F. Y. 6935 ada 9 parsel sayılı taşınmazdaki 9 nolu bağımsız bölümünü 06.12.1994 tarihinde davalı Mihriban'a, Mihriban'ın da 27.01.1995 tarihinde murisin gelini olan davalı A. A. 28.11.1996 tarihinde eşi olan davalı Y. Y. de yargılama sırasında 22.01.2009 tarihinde dahili davalı H.satış suretiyle temlik ettiği, nüfus kayıtlarından murisin 15.10.2006 tarihinde ölümüyle gereye mirasçı olarak davacı kızları ile dava dışı kızı S.ile davalı oğlu M.kaldıkları anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürüp tapunun iptali ile tüm mirasçılar adlarına tescil ve tazminat isteği ile eldeki davayı açmışlardır.

Hemen belirtmek gerekir ki; elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

4721 s. Türk Medeni Kanununun (TMK) 701 ila 703 maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin (ortaklığın) tüzel kişiliği olmadığı gibi eşya üzerinde ortaklardan her birinin doğrudan doğruya bir hakkı da yoktur. Mülkiyet bir bütün olarak ortaklardan tümüne aittir. Başka bir anlatımla ortaklık tasfiye oluncaya kadar ortaklardan birinin ayrı mal veya hak sahipliği bulunmayıp, hak sahibi ortaklıktır. Değinilen mülkiyet türünde malikler mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu kural, Türk Medeni Kanunu'nun 701. maddesinde (...Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir. Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır.) biçiminde açıklanmıştır. Elbirliği (İştirak) halinde mülkiyetin bu özelliği itibariyle ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Şayet yasa veya elbirliği (iştirak) halinde mülkiyeti oluşturan anlaşmada ortaklık adına hareket etme yetkisinin kime ait olacağı belirtilmemişse, ortaklığın tasfiyesini isteme hakkı dışındaki tüm işlemlerde ortakların (iştirakçilerin) oybirliğiyle karar almaları ve birlikte hareket etmeleri zorunluluğu vardır.

Türk Medeni Kanunu'nun 702/2 maddesi bu yönde açık hüküm getirmiştir. Ancak, açıklanan kural yargısal uygulamada kısmen yumuşatılmış bir ortağın tek başına dava açabileceği, ne var ki, davaya devam edebilmesi için öteki ortakların olurlarının (onaylarının) alınması veya miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği kabul edilmiştir. (11.10.1982 tarih 1982/3-2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Nitekim bu görüş bilimsel alanda da aynen benimsenmiştir.

Öte yandan bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, davanın tereke adına açıldığı ve dava dışı Süheyla isimli mirasçı bulunduğu halde, dava dışı mirasçının olurun alınmadığı, ya da miras şirketine temsilci atanmadığı görülmektedir.

Somut olaya gelince, davanın tereke adına açıldığı ve dava dışı Süheyla isimli mirasçı bulunduğu halde, dava dışı mirasçının olurun alınmadığı, ya da miras şirketine temsilci atanmadığı görülmektedir.

Hâl böyle olunca öncelikle, davada yer almayan mirasçının olurunun alınması ya da miras şirketine Türk Medeni Kanunu'nun 640. maddesi uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile yargılamanın sürdürülmesi sağlanıp davanın görülebilirlik koşulunun yerine getirilmesi, ondan sonra; yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılması, temlikin muvazaalı olduğunun saptanması halinde ara malik aracılığıyla yapılan temliklerde; temellük eden davalıların iyiniyetli olup olmadığının her bir temlik yönünden ve temlik alan kişi açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi ve özellikle son kayıt maliki dahili davalı H.. A..’nın iktisabının iyiniyetli olup olmadığı ve TMK’nın 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanıp yararlanamayacağının saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1514, Karar No: 2010/5345, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/1514 E.  ,  2010/5345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 3.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11320, Karar No: 2019/9344, Tarih: 22.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/11320 E.  ,  2019/9344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin depo sorumlusu olarak çalıştığını, yoğun olmayan kış döneminde 08.00-17.00 arasında, diğer zamanlarda ise 08.00-18.30 arası çalıştığını, sevkiyat olduğunda gece 21.00-22.00'ye kadar çalışmanın devam ettiğini, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı iddia ve taleplerinin yerinde bulunmadığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davada talep edilen izin alacağının ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir.

Somut olayda Mahkemece davalı işyerinde üçlü vardiya sisteminde çalışıldığı gerekçesi ile davacının fazla çalışma ücreti alacağının reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır. Davalı işyerinde vardiyalı sistemde çalışma yapıldığına ilişkin her hangi bir belge dosyaya sunulmamıştır. Dosya kapsamında dinlenen tanıkların vardiyalı çalışmaya ilişkin beyanları bulunmamaktadır. Davacının depo sorumlusu olarak görev yaptığı, işin niteliği dikkate alındığında, davacı tanık beyanları uyarınca vardiyalı sistemde çalışmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının tanık beyanlarına göre bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağının uygun bir takdiri indirim ile kabulü gerekirken yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında ıslaha karşı zamanaşımı defi'nin dikkate alınıp alınamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 371/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı def'inde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı def'i geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı def'ine davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.Somut olayda, dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre kısmi dava olarak açılmış ve sonuçlandırılmıştır. Davacı 23.12.2015 tarihinde bilirkişi raporu doğrultusunda davasını ıslah etmiştir. Islah dilekçesi davalı vekiline 29.12.2015 tarihinde tebliğ edilmiş ve ıslaha karşı davalı tarafından 31.12.2015 tarihli dilekçe ile süresinde zamanaşımı def'i ileri sürülmüştür. Mahkemece, davacının hak kazandığı işçilik alacaklarının yöntemine uygun biçimde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilerek belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.04.2019gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27002, Karar No: 2015/26720, Tarih: 09.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/27002 E.  ,  2015/26720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisine ait olduğu düşüncesiyle sonradan davalı adına tescil görmüş taşınmaz üzerine ev inşaa edip ağaç diktiğini ileri sürerek ev için 23.577,41 TL ile ağaçlar için 27.240,73 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iyiniyetli olmadığını, yapının kaçak olduğunu, sebepsiz zengileşme olgusunun da mevcut bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece Dairemizin 24.9.2012 tarihli, 2012/13691 esas-20825 karar sayılı bozma ilamına uyularak ev ve çit bedeli olarak 7.265,41 TL ile ağaç bedeli 5.122,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, malik olunmayan taşınmaz üzerine yapılmış harcamaların tahsili istemine ilişkin olup, Dairemizin bozma ilamı ile yol gösterildiği üzere davacının ancak levazım bedelini isteyebileceği ilkesi üzerinden verilen bilirkişi raporunda bu bedel tespit edilirken 2002 yılı değerleri esas alınmış olup, dava dilekçesinde bahsi geçen masrafların 1999 yılında yapıldığının belirtilmesi karşısında, 1999 yılı verileri dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır. Bu doğrultuda mahkemece ek rapor alınarak, davacının temyiz konusu etmediği kararla ilgili davalının kazanılmış hakları da gözetilip, neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9734, Karar No: 2023/5152, Tarih: 12.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/9734 E.  ,  2023/5152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/389 E., 2019/34 K.

KARAR : Davanın reddine, birleşen dosya davacısı Orman İdaresinin davası hakkında İlk Derece Mahkemesinin görevsizliğine

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine, birleşen dosya davacısı Orman İdaresinin davası hakkında İlk Derece Mahkemesinin görevsizliğine karar verilmiş olup; hükmün, davacılar ... ile ... ve birleşen dosya davacısı Orman İdaresi tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkemesinin verdiği karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle; "asıl dosya davacısı ... ve birleşen dosya davacısı Burhan Kösenin çekişmeli taşınmazları kullanmadıkları anlaşıldığından temyiz itirazlarının reddine karar verilmesine, birleşen dosya davacısı Orman İdaresi ve davalı ... Belediyesinin temyiz itirazları incelendiğinde ise Hazine tarafından taşınmazların kullanım kadastro çalışmasına itiraza yönelik herhangi bir dava açılmadığından Orman İdaresinin davası da tescil istemine yönelik olduğundan mahkemece Orman İdaresinin talebi yönünden görevsizlik kararı verilmesi ve taşınmazların kullanım kadastrosundaki tespitleri gibi tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; Orman İdaresinin talebi yönünden genel mahkemeler görevli olduğundan İlk Derece Mahkemesinin görevsizliğine, davacıların davasının reddine ve ... ilçesi ...Mahallesi 27922 ada 1 ve 27923 ada 1 parsel ... taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ile ... ve birleşen dosya davacısı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup, davacılar ... ile ... ve birleşen dosya davacısı Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 ... Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 215,45 TL'nin temyiz eden davacı ... ve ...'den alınmasına,

Taraflarca 1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.