muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8787, Karar No: 2013/2812, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8787 E.  ,  2013/2812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez) mahkûmiyetine dair İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.10.2008 gün ve 2008/31 Esas, 2008/266 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii ve katılan mağdureler vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdureler hakkında ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatristi Anabilim Dalı Başkanlığından alınan raporlarda, mağdurelerin olaya bağlı olarak ruh sağlıklarının bozulmuş olduğunun tespit edilmesi, 16.06.2008 günlü içinde çocuk psikiyatri uzmanının bulunmadığı Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu raporunda ise mağdurelerin ruh sağlıklarının bozulmadığının bildirilmesi karşısında; raporlar arasındaki çelişki gözetilerek Adli Tıp Kurumu Kanununun 15. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan, mağdurelerin bu olay nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda nihai rapor alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdureler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9903, Karar No: 2022/17321, Tarih: 20.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9903 E.  ,  2022/17321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; 10/09/2016 tarihinde ... sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu yaya müvekkiline çarptığını, sigorta şirketine yapılan başvuruya rağmen ödeme yapılmadığını belirterek 100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 26/04/2018 tarihli talep artırım dilekçesi ile 50,00 TL olan geçici iş göremezlik tazminatını 2.839,91 TL arttırarak sonuç olarak 2.889,91 TL talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkmesince davacı vekilinin istinaf talebi esastan reddedilmiş, karara karşı davacı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarara dayalı iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, kazadaki yaralanmadan kaynaklanan geçici işgöremezlik zararının da giderilmesini talep etmiş; mahkeme tarafından geçici işgöremezlik zararının yeni ... Genel Şartları gereği teminat dışı olduğu kabul edilerek karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54. maddesinde, bedensel zarar kapsamına giren zarar türleri sayılmış olup kazanç kaybı da tazmini gereken zararlardandır (aynı yönde düzenleme, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde de benimsenmiştir). Anılan yasal düzenlemeyle, sadece çalışma gücündeki sürekli ve kalıcı kayıp halinde değil, belirli süreli kayıp halinde oluşan zararın da tazmininin gerektiği açıkça kabul edilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54. maddesinde, bedensel zarar kapsamına giren zarar türleri sayılmış olup kazanç kaybı da tazmini gereken zararlardandır (aynı yönde düzenleme, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde de benimsenmiştir). Anılan yasal düzenlemeyle, sadece çalışma gücündeki sürekli ve kalıcı kayıp halinde değil, belirli süreli kayıp halinde oluşan zararın da tazmininin gerektiği açıkça kabul edilmiştir.

Diğer yandan, 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren ... Genel Şartları'nın A.5-b maddesi gereği geçici işgöremezlik zararının, sağlık giderleri içinde yer aldığı ve ... teminatı kapsamında olmadığı kabul edilmişse de 6111 sayılı Kanun'un 59. maddesi ile değişik Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesinde Sosyal Güvenlik Kurumu'nca karşılanacak sağlık hizmeti bedellerinin neler olduğu açıklanıp sınırlandırılmıştır. KTK'nın 98. maddesi gereği SGK Başkanlığı'nın sorumlu olduğu sağlık giderleri, trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarında yapılan tıbbi tedaviye ilişkin sağlık hizmet bedellerinden ibarettir. SGK'nın hangi sağlık giderlerinden sorumlu olduğu kanunla belirlenmiş olup, normlar hiyerarşisinde daha altta olan genel şartlar ile kanun kapsamının değiştirilip genişletilemeyeceği aşikardır.

Açıklanan maddi ve hukuki vakıalar karşısında; Anayasa Mahkemesinin KTK 90/İ maddesinin iptali de göz önüne alınıp TBK'nın 54. maddesi ile KTK'nın 98. maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kazadaki yaralanmadan kaynaklanan geçici işgöremezlik zararından sorumluluk, zarara neden olanlar ile bu kişilerin sorumluluğunu poliçe ile üstlenen sigorta şirketine ait olduğundan, davacı için hesap edilen geçici işgöremezlik tazminatının karar altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11307, Karar No: 2024/12671, Tarih: 11.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/11307 E.  ,  2024/12671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/566 Değişik İş, 2022/600 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-28654

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/62046

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; sürücü olan müvekkili ile davalıya sigortalı araç sürücüsü arasında meydana gelen 21.08.2019 tarihli kaza neticesinde davacının yaralandığını, müvekkilinin ... İktisat Fakültesi Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri mezunu olup oto yedek parça pazarlama satın alma, ithalat ve pazarlama sorumlusu olarak çalıştığını, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında asgari ücret aldığı görülse de kaza tarihinde aylık 8.000,00-9.000,00 TL şimdi ise 11.000,00 TL ücret aldığını, belirsiz alacak davası olarak ikame edilen davada sürekli iş göremezlik tazminatı için şimdilik 41.000,00 TL'nin 03.03.2021 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini 389.631,23 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun kısmi dava olarak kabul edilmesi gerektiğini, başvuru yapılırken zorunlu evraklar sunulmadığından dava şartı yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini, maluliyet raporunun usule uygun olmadığını, tedavi evraklarının ibraz edilmemesi nedeni ile kaza ve arazlar arasında illiyet bağı olup olmadığının bilinemediğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz yönteminin kullanılması, müterafık kusur indirimi yapılması, gelirin ispatlanması ve vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 21.08.2019 tarihli kazada yaralanan davacının maddi tazminat talebinde bulunduğu, dosyaya eklenen 24.05.2021 tarihli .......... Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan ve illiyet bağı kurulan raporda Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre davacının %13 oranında maluliyetinin bulunduğu, kaza tespit tutanağına göre davalıya sigortalı sürücünün tam kusurlu olduğu, aktüer rapor ile iş gücü tazminatının 389.631,23 TL olarak belirlendiği, davacının talebini artırdığı gerekçesi ile başvurunun kabulüne, 389,631,23 TL tazminatın 01.03.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hesaplamanın yargıtay içtihatlarına uygun olduğu, kamu görevlisi tarafından tanzim edilen kaza tespit tutanağında davalıya sigortalı sürücünün yüksek oranda alkollü olduğunun belirtildiği, bu husus dikkate alındığında bilirkişi incelemesi yaptırılması yönündeki itirazın reddi gerektiği, davacı lehine 1/5 oranda vekalet ücreti verilmesinin yerinde olduğu gerekçeleri ile davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalıya usule uygun başvuru yapılmadığı, maluliyet raporunu kabul etmedikleri, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz yöntemi ile yapılması gerektiği, davacı ücretinin ispatlanamadığı, kusur oranlarını kabul etmedikleri, davacının müterafık kusuru bulunduğu ve tazminattan indirim yapılması gerektiği gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 21.08.2019 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın usul ve yasayla uygun olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmesine, 26.01.2021 tarihli dilekçe ile davalıya başvuru yapılmış olmasına, davacının eğitim durumu dikkate alınarak TÜİK verilerine göre belirlenen ücretin kabulünün ve kaza tespit tutanağında belirlenen kusur oranlarının esas alınmasının yerinde olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10203, Karar No: 2023/21236, Tarih: 19.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/10203 E.  ,  2023/21236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2021/6071 Değişik iş

SUÇ : Hakaret

KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15.10.2021 tarihli ve 2021/8013 soruşturma, 2021/4622 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Nevşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/6071 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.03.2022 gün ve 2022/19081 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, şüphelinin "Maşşallah her bokuda yemişşin abi" şeklinde yorum yapması üzerine, müşteki vekilinin şikayeti üzerine Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma neticesinde "şüphelinin üzerine atılı hakaret suçu bakımından yapılan incelemede, söz konusu yorumun hakaret suçunun yasal unsurlarını oluşturmadığı, yorumun kaba ve nezaket dışı hitap niteliğinde olduğu" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, mevcut yorumun onur kırıcı ve müştekinin saygınlığını rencide edebilecek nitelikte olduğu cihetle, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin Mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", aynı maddenin ikinci fıkrasında "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı bir iddianame düzenler. 172 nci maddesinin birinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak delil/ler bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak delil/ler bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasına göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkûmiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise; “Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” denilmek suretiyle etkin soruşturma yapılması zorunluluğu vurgulanmıştır.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; ... isimli sosyal paylaşım sitesinde "...'li eski belediye çalışanı ...'nin tüm foyasını ortaya çıkardı ve ateş püskürdü" başlığıyla Cumhuriyet Gazetesi tarafından paylaşılan şikâyetçiye ait videonun altına şüpheli tarafından "maşşallah her b...da yemişsin abi" şeklindeki yorumun ağır eleştiri ve rahatsız edici söz olduğu ve paylaşımda kimsenin isminin zikredilmediği mağduru ayırt etmeye yarar bir özellikten bahsedilmediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, soruşturmaya konu paylaşımın muhatabın onur şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte olduğu anlaşıldığından, şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapılması, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve bu karara yapılan itirazın reddedilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Nevşehir Sulh Ceza Hakimliğinin, 10.11.2021 tarihli ve 2021/6071 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12960, Karar No: 2019/15664, Tarih: 11.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12960 E.  ,  2019/15664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

YARGITAY KARARI

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında “İlk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.” düzenlemesi bulunduğu, ilk derece mahkemesi karar tarihinin 04.11.2015 olduğu, buna göre karar tarihinde yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin 3. fıkrası uyarınca temyiz süresinin gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 8 gün olduğu, ilk derece mahkemesi tarafından gerekçeli kararının davalı T.C. ... vekiline 04.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, ancak kararın davalı vekili tarafından 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 15.01.2016 tarihinde temyiz edildiği, buna göre temyizin süresinde yapılmadığı, ilk derece mahkemesi kararında, kararın gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 15 içinde temyiz edilebileceği açıklanmışsa da 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 90. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kanunda belirtilen istisnai durumlar dışında kanundaki süreleri hakimin artırıp eksiltemeyeceği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz isteminin süreden dolayı REDDİNE, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 11/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9781, Karar No: 2017/3124, Tarih: 22.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/9781 E.  ,  2017/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 22/09/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ... hakkında açılan davanın reddine, ... hakkında açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... aleyhine açılan davanın reddine, davalılardan ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ...’in ... Posta Gazetesi’nin 04.08.2014 tarihli nüshasında Bamteli adlı köşesinde “Paralel Ahlaksızlık” başlıklı yazısı ve 15.05.2014 tarihli nüshasında “Bir Yıl Önce Bugün” başlıklı yazısında kullanılan ifadelerin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini belirterek, uğranılan manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılardan ... davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacı hakkında 04.08.2014 tarihli yazıda yer alan ifadelerin düşünce ve fikir açıklaması kapsamında değerlendirilemeyeceği ve kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davalılardan ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, davalılardan ... aleyhine açılan davanın ise sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.