muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2421, Karar No: 2021/11977, Tarih: 24.11.2021

1)Davalı ...’nın 22/10/2008 tarihinde vefat ettiği, geriye mirasçı olarak eşi ..., çocukları ..., ... ve ...’nın kaldığı; mirasçılar tarafından süresinde açılan dava sonunda Ankara 12.Sulh Hukuk Mahkemesinin 25/02/2009 tarih ve 2008/1392 Esas -2009/217 Karar sayılı kararı ile mirası reddettiklerinin hüküm altına alındığı ve kararın 26/03/2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 612. maddesinde; “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceği, tasfiye sonunda arta kalan değerlerin ise mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceği" düzenlenmiştir. Yani murisin en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir.

Bu yasal düzenleme uyarınca, mirasın birinci derecedeki mirasçıların tamamı tarafından reddi halinde miras ikinci derecedeki mirasçılara geçmez. Tereke tasfiye olunur, borçlar ödendikten sonra geriye kalan kısım varsa red vaki olmamış gibi birinci derece mirasçılarına verilir. Türk Medeni Kanunu'nun 614. maddesinde mirasçıların sonra gelen mirasçılar yararına mirası reddedebilecekleri düzenlenmiş ise de, somut olayda bu maddeye göre yapılmış bir mirasın reddi talebi de bulunmamaktadır.

Dava konusu olayda, murisin mirasının en yakın mirasçıları tarafından reddedildiği açıktır. Mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesi için yasal prosedürün uygulanıp, sonuçlandırıldığı takdirde mirası reddedilen borçlu için atanacak ve yetkilendirilecek bir temsilci ile davaya devam edilmesi ve buna göre taraf teşekkülü sağlandıktan sonra karar verilmesi gerekir.

Taraf teşkili, yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınması gereken bir husustur. Yapılacak iş, davalı ...’nın mirasının iflas hükümlerine göre tasfiyesi için yasal prosedürün uygulanıp uygulanmadığı, davalı için atanacak ve yetkilendirilecek bir temsilci olup olmadığı araştırılarak, bu prosedürün uygulanması sağlandıktan sonra yasal temsilci ile davayı sonuçlandırmaktır. Mahkemece, bu yön gözetilmeksizin, ...’nın mirasçılarının mirası reddettiklerinden bahisle haklarındaki davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9167, Karar No: 2013/12173, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/9167 E.  ,  2013/12173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak,konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen ya da rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK. anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat); konuta bitişik ya da onun yakınında olan, konut veya benzerî yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor,

sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi,mevcut olanakları,sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Apartman giriş kapısından sonraki koridorların, merdiven ve merdiven boşluklarının, daire giriş kapısı ön kısımlarının, sahanlıkların apartmanda oturanlara ait ortak “eklenti” olduğunun kabulü gerekir. Apartman dış kapısının açık kalması, bu kısımların eklenti olma niteliğini etkilemeyeceği gibi eklenti sayılmamasına da neden olmaz. Dış kapının konması;bu yerlerin dış alemle ilgisinin kesildiğine ve yasa dışı bir amaçla içeri girilmesine izin verilmediğine ilişkin iradenin bir göstergesidir. Merdivenler ve sahanlık, konuta giriş çıkış için zaruri, konutun kullanış amacını tamamlayan ve sağlayan, konuta bağlı yerlerdendir. Her isteyenin bu yerlere girmesi ve yararlanması olanaksızdır. Sahanlık ve merdiven olmadan konut olamayacağı gibi, konut olmadan da merdiven ve sahanlık olamaz. Bu itibarla konut ve apartman merdiveni birbirinden ayrılmaz birer parça ve merdivenler konutun, eklentileridir.

Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Geçe vakti TCK. Md. 6 da tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Somut olayda; sanığın mülkiyeti Dalaman Belediyesi'ne ait olup Dabel isimli özel şirket tarafından işletilen kültür merkezinin camını kırarak geceleyin içeri girdiği ve şirkete ait bir adet 80 ekran televizyon, 1 adet akü, 5 adet salon tipi soba, 14 adet şişman mutfak tüpü,1 adet buz makinası, 4 adet kasa içinde ... tabağı servis tabakları kül tablası, 7 koli çeşitli markalarda meyve suyu ve 7 koli sarıkız marka sodayı kamyona yükleyerek ... iline götürdüğü anlaşılmakla; mala zarar verme, hırsızlık ve geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyetine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Kamuya ait bina içerisinden hırsızlık yapan sanığın TCK'nın 142/1-a maddesi yerine 142/1-b maddesinden cezalandırılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11121, Karar No: 2015/7922, Tarih: 15.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11121 E.  ,  2015/7922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 31/12/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ...görevli polis memuru olduğunu, davalıların kızları için pasaport çıkartmak için geldiklerini, görevi sırasında kendisine hakaret ettiklerini belirterek uğramış olduğu manevi zararın tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, her bir davalının eylemi nedeni ile ayrı ayrı 500,00 TL manevi tazminatın davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dosya kapsamından, olayın oluş şekli, olay tarihi, olayın davacının görevi sırasında gerçekleşmiş olması ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3697, Karar No: 2025/3342, Tarih: 17.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3697 E.  ,  2025/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/817 E., 2024/895 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/454 E., 2024/15 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; mülkiyeti müvekkiline ait olan iki adet taşınmaz hakkında davalı ... ile kadastro parsellerinin imara açılması için yürütülen müzakereler sonucu davalı ... Encümeninin 13.04.1995 tarih ve 898 sayılı kararı ile; talebin kabulüne ve ...- ... mahallesi 854 ada 209 ve 210 nolu parsellerin eksik kısımlarının ( E,C,D harfli yerlerin) ve 959 ada 2 nolu parsellerin tevhit ve ifrazından sonra (haritadaki C harfli yerle) eksik kısmının ilerde Belediye tarafından bedelsiz olarak tamamlanmasına ve Encümenin 04.04.1995 tarih ve 818 sayılı kararındaki diğer hususların aynen baki kalmasına ve gereği için ... Müdürlüğü Emlak Kamulaştırma Şefliğine tevdiine oybirliği ile karar verildiğini, ancak bu zamana kadar davalı tarafından bir çalışma yapılmadığını, müvekkili vakfa verilmesi gereken, imar çalışmasından önce ... ili, ... ilçesi, ... mevkii, 122 pafta, 854 ada, 104 parsel numaralı kadastro parseli olan yerin bilahare yapılan tevhit ve ifraz işlemi sonucu imar parseline dönüştürüldüğünü ve 854 ada, 1842 parsel numarasını aldığını, yüzölçümünün ise 3108,77 m2 olduğunu, bu parselin okul yeri olarak tapuya kaydedildiğini, söz konusu parselin bedelsiz olarak müvekkiline devri gerekirken üçüncü kişilere satıldığının ise kısa süre önce öğrenildiğini, davalı Belediyenin Encümen kararına aykırı bu davranışı nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek; şimdilik 1.000.000.00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 20.01.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 6.313.911,87 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, 898 sayılı Encümen kararının dayanağı ve yürürlükte olan 1492 Sayılı Encümen Kararının 1.maddesi gereği dava konusu edilen yerin öğretim yapma amacıyla şartlı olarak verildiğini, davacı tarafın kendi üzerine düşen edimi yerine getirmediği gibi 1994 tarihli dilekçesi ile müvekkil idareden diğer iki parsel için talepte bulunduğunu, ancak bugüne kadar 1842 parsel yönünden yazılı talepleri olmadığını, dava konusu edilen 1842 sayılı parselin imar planında ortaokul alanında kaldığını ve mülkiyetinin şahıs üzerinde olduğunu, ortaokul alanında kalan bir yerde müvekkil idarenin kamulaştırma yetkisi de bulunmadığını, idare aleyhine açılan kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davaları sonucunda 211 nolu parselin ifrazı ile yol ve park olarak el atılan kısımlar yönünden hisselerin müvekkil Belediye adına hükmen tescil edildiğini, dava konusu edilen 1842 parsele ilişkin de mahkemelerce herhangi bir hüküm kurulmadığını, davacının bu nedenle tazminat talep edemeyeceğini, kaldı ki Encümen Kararında herhangi bir süre de belirtilmediği savunarak, davanın reddini istemiş; sonrasında sunduğu dilekçe ile davacı ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı arasında yapılan 15.03.2017 tarihli protokol ile davacının 1842 parsele yönelik talebinden vazgeçtiğini, bu nedenle davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 23.05.2023 tarihli bilirkişi raporu ve sonrasında alınan fen raporlarının denetime olanaklı ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, 13.04.1995 tarih ve 898 sayılı Encümen kararına aykırı davranılması dolayısıyla davacı Vakfın uğradığı zararın taraflar arasında sonradan düzenlenen protokol hükümlerinde yer alan koşulların dava devam ederken 06.03.2019 tarihinde yerine getirilmesi ile giderildiği, davalı tarafın 13.04.1995 tarih ve 898 sayılı Encümen kararına aykırı davranarak dava açılmasına sebebiyet verdiği, bu nedenle yargılama giderlerinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; karara karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın devamı sırasında taraflar arasında düzenlenen protokoller kapsamında davalı tarafından davacının zararının giderildiği gerekçesiyle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın devamı sırasında taraflar arasında düzenlenen protokoller kapsamında davalı tarafından davacının zararının giderildiği gerekçesiyle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; akdin bir bütün olup tamamının yerine getirildiği belirlenmeden davanın konusuz kaldığından bahsedilemeyeceğini, hükme esas alınan raporda 13.05.2017 tarihli protokol ile ek protokolde yer alan tüm şartların tamamlanıp tamamlanmadığının tartışılmadığını, ortada şartları yerine getirilmiş bir protokol olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davanın reddi gerekirken karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin ve müvekkili aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... Encümenince alınan 13.04.1995 tarih, 898 sayılı kararın yerine getirilmemesi üzerine uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

1.15.03.2017 tarihli protokolün mükiyeti Vakfa ait olan ... İli ... İlçesi ... Mahallesinde bulunan; bir kısım parsellerde yapılacak imar uygulaması ile ilgili olarak dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi ile Vakıf arasında imzalandığı, Protokolün A-1 maddesinde diğer taşınmazlarla ilgili yapılacak işlemlerin kararlaştırıldığı, B-1 maddesinde ise dava konusu taşınmaz olduğu tespit edilen tapuda 8643,88 m2 büyüklükte olan imar parselinde TAKS=0,45, Emsal=1.75 olacak, A maddesinde belirtilen evsafta (planda M işareti konacak) bina yapılabilecek şekilde imar tadilatı yapılacağı, buna karşılık Vakfın 13.04.1995 tarih 898 numaralı encümen kararında Vakfa verilmesi taahhüt edilen 3.491,36 m2'lik kısmın Vakfa verilmesi talebinden vazgeçeceğinin kararlaştırıldığı, 06.11.2008 tarihli Ek 2 Protokol'ün 3.maddesinde; ''Ana protokolün B Maddesinde belirtilen plan tadilatı 1/5000 olarak yapılarak meclisten geçirilmiş olup 1/1000 planlar yapılırken 25.09.2017 tarihli ek protokolde yer alan “....bu asma katlar toplam KAKS'dan sayılmayacaktır" ibaresine karşılık imar yönetmeliği değişikliği nedeniyle 2,10 olarak planlanacak ve imar yönetmeliği gereği asma katlar KAKS'dan sayılacaktır.'' şeklinde protokolün revize edildiği anlaşılmıştır.

2. 15.03.2017 tarihli ana protokolün yalnızca B1 maddesinin dava konusu edilen taşınmaza ilişkin olduğu, diğer maddeler başka taşınmazlar hakkında olup, B1 maddesinde yer alan ve ek protokol ile revize edilen koşulların yerine getirildiği, buna karşılık davacının davasından vazgeçmesi gerekirken davaya devam ettiği, bu durumda protokol koşulları yerine getirilmekle davanın konusuz kaldığı, protokolün diğer hükümlerinde yer alan şartların yerine getirilip getirilmediğinin bu davada araştırılmasına gerek olmadığı, davalının dava açılmasına sebebiyet vermiş olması nedeniyle yargılama giderlerinden sorumlu olduğu anlaşılmakla; taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2231, Karar No: 2020/13520, Tarih: 05.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/2231 E.  ,  2020/13520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında beraaat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan TAPDK vekilinin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçuna hasren temyiz talebinde bulunduğu gözetilerek ;

I-Katılan TAPDK vekilinin sanıklar ... (...), ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan TAPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Katılan TAPDK vekilnin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim görevlilerince sanığa ait ... Tekel Büfe adlı işyerinde yapılan kontrollerde dava konusu 15 adet içkiden bir kısmının bandrollerin "kayıp bandrol"lerden olduğu, bir kısmının etiket bilgisindeki kontrol belgesi tarih ve sayısının kurum kayıtları ile eşleşmediği, bir kısmının ise; bandrol yılı ile kontrol belgesi yılının uyumlu olmadığı, ele geçen içkilerin sanığın işlettiği iş yeri tarafından alınışına ilişkin fatura, sevk irsaliyesi, yurtiçinde herhangi bir belge ile yurtdışı ithalat belge ve dökümanlarının bulunmadığı anlaşıldığından TAPDK bandrolü bulunmayan ticari miktar ve mahiyette kaçak içkileri satması eyleminden sanığın mahkumiyeti gerekirken yazılı şekilde beraatine dair hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3606, Karar No: 2015/18208, Tarih: 10.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3606 E.  ,  2015/18208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .. İli .. İlçesi ... Mahallesi 173 ada 38 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.