muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/29281, Karar No: 2024/9331, Tarih: 05.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/29281 E.  ,  2024/9331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2023 tarihli ve KYB-2023/116657 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre;11/12/2019 tarihinde sanığın inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ... ve... ile birlikte gündüz vakti müşteki ... ve ... ile katılanlar ... ve ...'ın ikamet ettikleri aynı binaya girip her bir müştekinin ikamet ettiği dairenin bulunduğu farklı katlardaki ortak kullanıma açık bölümler olduğu anlaşılan yangın merdiveni boşluğuna bırakılan bisikletleri çaldıkları biçimindeki olayda,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10/11/2021 tarihli ve 2021/2685 esas, 2021/17592 karar sayılı ilâmında yer alan "... Somut olayda aynı apartmanda 4.kattaki mağdur ...’in daire kapısı önündeki ayakkabıyı ve 2.kattaki mağdur ...’un daire kapısı önündeki bebek arabasının çalınması eyleminde bir fiil ile aynı suçun birden fazla mağdura karşı işlenmesi halinde aynı neviden fikri içtima oluşturması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 43/2 maddesi gereğince ceza verilip bu cezanın arttırılması gerekirken mağdur sayısınca iki kez mahkumiyet kararı verilmesi, bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA" şeklindeki,

Yine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19/01/2021 tarihli ve 2020/4088 esas, 2021/139 karar sayılı ilâmında yer alan "... suça konu kömürlüklerin bulunduğu yerin apartman sakinlerinin ortak kullanımına açık bölüm olması sebebiyle sanığın suça konu eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bilse dahi ortak hakimiyet ve müşterek zilyetlik kuralı gereğince sanık hakkında (müşteki ... Sorkunlu ve müşteki ... ile aynı binada ikamet eden diğer müştekilere yönelik olarak) tek bir hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulması gerektiği de gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş" şeklindeki açıklamaları nazara alındığında,

1-Sanığın inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte her bir müştekinin dairelerinin bulunduğu farklı katlardaki yangın merdiveni boşluğuna bırakılan bisikletleri çalma eylemine ilişkin, bir fiil ile aynı suçun birden fazla mağdura karşı işlenmesi halinde aynı neviden fikri içtima oluşturması nedeniyle, sanık hakkında tek bir hırsızlık suçundan ceza verilip 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/2. maddesi gereğince bu cezanın arttırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde,

1-Sanığın inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte her bir müştekinin dairelerinin bulunduğu farklı katlardaki yangın merdiveni boşluğuna bırakılan bisikletleri çalma eylemine ilişkin, bir fiil ile aynı suçun birden fazla mağdura karşı işlenmesi halinde aynı neviden fikri içtima oluşturması nedeniyle, sanık hakkında tek bir hırsızlık suçundan ceza verilip 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/2. maddesi gereğince bu cezanın arttırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Sanığın inceleme dışı suça sürüklenen çocuklarla birlikte hareket ederek müştekiler ile katılanların ikamet ettikleri aynı apartmanın ortak kullanıma açık bölümler olduğu anlaşılan, her bir müşteki ve katılanın dairelerinin bulunduğu katlardaki yangın merdiveni boşluklarından hırsızlık eylemleri sebebiyle bir kez konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkûmiyeti gerektiği halde sanık hakkında müşteki ve katılan sayısınca dört ayrı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulması,

3-Dosya kapsamına göre, sanık ...’ın babasının suça konu bisikletlerden müşteki ...’e ait ... marka bisikleti rızası ile soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine teslim ettiği, bu şekilde müştekinin suça konu bisikletinin iade edilmesinin sağlandığı dikkate alındığında, sanık hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulmasında,

4-İnceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...’nin, suça konu bisikletlerden müşteki ...’na ait ... marka bisikleti rızası ile soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine teslim ettiği, sanık ...’ın bu iadeye karşı duruşunun bulunmaması da nazara alınarak sanık hakkında müşteki ...’na yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulmasında, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Hükümlünün inceleme dışı diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte şikâyetçilerin ve katılanların ikamet ettikleri binadan, şikâyetçi ...’in 5. katta bulunan ... marka bisikletini, katılan ...’ın 6. katta bulunan ... marka bisikletini, katılan ...’ın 7. katta bulunan Bianchi marka bisikletinin ön ve arka tekerleklerini ve son olarak da şikâyetçi ...’nun 8. katta bulunan ... marka bisikletini çaldıkları olayda aynı binanın farklı katlarından suça konu eşyaları çalması nedeniyle şikayetçi ve katılan sayısınca hırsızlık suçunun oluştuğunun anlaşılması karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (1) numaralı kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

3.Hükümlünün inceleme dışı suça sürüklenen çocuklarla birlikte hareket ederek şikâyetçiler ile katılanların ikamet ettikleri aynı apartmanın ortak kullanıma açık bölümler olduğu anlaşılan, her bir şikâyetçi ve katılanın dairelerinin bulunduğu katlardaki yangın merdiveni boşluklarından hırsızlık eylemleri sebebiyle bir kez konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkumiyeti gerektiği hâlde hükümlü hakkında şikâyetçi ve katılan sayısınca dört ayrı konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulması,

4.Dosya kapsamına göre, hükümlünün babasının suça konu bisikletlerden şikâyetçi ...’e ait ... marka bisikleti rızası ile soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine teslim ettiği, bu şekilde şikâyetçinin suça konu bisikletinin iade edilmesinin sağlandığı dikkate alındığında, hükümlü hakkında şikâyetçi ...’e yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

5.İnceleme dışı suça sürüklenen çocuk...’nin, 19.12.2019 tarihli teslim tesellüm tutanağına göre suça konu bisikletlerden şikâyetçi ...’na ait ... marka bisikleti rızası ile soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine teslim ettiği, hükümlü ...’ın bu iadeye karşı duruşunun bulunmaması da nazara alınarak hükümlü hakkında şikâyetçi ...’na yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan (1) numaralı KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2), (3) ve (4) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Trabzon 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2020/82 Esas, 2021/91 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“ Hükümlünün tüm şikâyetçi ve katılanlara yönelik eyleminin tek bir konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c ve 62, maddeleri uyarınca sadece bir kez 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

“ Hükümlünün tüm şikâyetçi ve katılanlara yönelik eyleminin tek bir konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c ve 62, maddeleri uyarınca sadece bir kez 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

“ Hükümlünün şikâyetçiler ... ve ...'na yönelik hırsızlık suçundan ayrı ayrı iki kez 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl olarak belirlenen hapis cezasından aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12873, Karar No: 2015/802, Tarih: 20.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12873 E.  ,  2015/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, Hatay İli Narlıca 3050 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ...6521 parsel sayılı taşınmazın, dava konusu taşınmaz ile karşılaştırılması sonucunda, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan 2,3 kat kat daha değerli olduğu kabul edilmiş ise de, 2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerektiğinden, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyadaki kayıtlara göre, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 20,00 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 40,00 TL'dir. Emlak vergi değerleri, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 2,3 kat daha fazla değerde olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Taşınmazın değeri tespit edilirken emsal olarak incelenen parselin imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek

oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır. Hükme esas alınan raporda emsal olarak incelenen 6521 sayılı parselin imar parseli olup olmadığı tespit edilmediği gibi bilirkişi raporunda da bu yönde bir değerlendirme yapılmaksızın bedel tespit edilmesi,

3-Taşınmazın 1.394,71 m²’lik kısmının kamulaştırıldığı ve buna göre bedel tespit edildiği halde 1.614,02 m² olarak tamamı üzerinden tesciline karar verilmesi,

4-Dava dilekçesinde kamulaştırma yapan idarece taşınmazın idare adına tescili talep edilmesine rağmen Hazine lehine tescil kararı verilmesi,

3-Taşınmazın 1.394,71 m²’lik kısmının kamulaştırıldığı ve buna göre bedel tespit edildiği halde 1.614,02 m² olarak tamamı üzerinden tesciline karar verilmesi,

4-Dava dilekçesinde kamulaştırma yapan idarece taşınmazın idare adına tescili talep edilmesine rağmen Hazine lehine tescil kararı verilmesi,

5-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde ve dava açılırken peşin harç alınmamasına rağmen “Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3418, Karar No: 2010/9749, Tarih: 23.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/3418 E.  ,  2010/9749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :23.9.2009

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, çeyiz ve ziynet eşyalarının bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından ziynet eşyalarına hasren temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, tarafların boşandıklarını, davacının yanına hiçbir eşya almadan müşterek haneden ayrıldığını 7 adet burma bilezik ve bir adet set takımının davalı tarafça alıkonularak verilmediğinden bahisle bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, takıların davacı tarafından alınıp götürüldüğünü savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

Olayda, davacı kadın evi terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyalarının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların beyanları ile kanıtlayamamıştır. Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde “her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 23.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5099, Karar No: 2019/8753, Tarih: 23.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/5099 E.  ,  2019/8753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 100 parsel sayılı 2.819,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., vergi kaydı, irsen intikal, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tapu kaydının iptali ve kendi adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından esas yönünden, davacı vekili tarafından yargılama gideri, harç ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermek için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın önceki niteliğinin ne olduğu tam olarak belirlenmemiş, toprak tevzi haritası ile belirtmelik tutanağının ilgili kısımları dosya arasına getirtilmemiş, davalı Hazine tarafından dayanılan 11.12.1961 tarih 244 ve 245 sıra numaralı tapu kayıtları usulüne uygun şekilde uygulanmamış, tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığı belirlenmemiş, kaydın dayanağı haritanın olup olmadığı hususunda araştırma yapılmamış ve Hazine tapusunun sınırlarında mera olarak gösterilen yerin orman olup olmadığı üzerinde durulmamış, yerel bilirkişi ve tanıkların soyut ve denetime elverişli olmayan beyanlarına dayanılarak karar verilmiştir. Bu şekilde eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, bölgeye ilişkin toprak tevzi haritası ile belirtmelik tutanağının ilgili kısımları ve varsa belirtmelikte uygulanan kayıt ve belgeler tüm tedavülleriyle birlikte dosya arasına konulmalı bundan sonra teknik fen memuru, ziraat mühendisi ve orman mühendisi bilirkişisinden oluşturulan bilirkişi heyeti ile çekişmeli taşınmazın öncesini iyi bilen, olabildiğince yaşlı mahalli bilirkişiler ve taraf tanıkları hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca Hazinenin dayandığı tapu kaydının dayanağı harita mevcut ise, yerel bilirkişi yardımı ve uzman fen bilirkişi eliyle yöntemince yerine uygulanmalı, uygulama yapılırken haritası bulunan kayıtlarının kapsamlarının öncelikle haritasına göre belirleneceği gözetilmeli, haritası bulunmayan kayıtlardaki sınırların tespiti bakımından mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına başvurulmalı, fen bilirkişisine tüm kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri haritada işaret ettirilmeli, çekişmeli taşınmaza dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içerikleri ve varsa dayanağı olan kayıtların ilgili yerlerden temini ile dosya arasına alınmalı, uygulamaya ilişkin mahalli bilirkişi ve tanık sözleri, çekişmeli taşınmaza dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içerikleri ve varsa dayanağı olan kayıtlarla denetlenmeli, dosya arasına gönderilen belirtmelik tutanaklarında; tek tek taşınmazları gösteren belirtmelik bulunmadığı ve dosya arasındaki belgelerde taşınmazların bir kısmının kayıp ve yitik kişilerden kaldığı bir kısmının ise mera olduğu gerekçesiyle Hazine adına kaydedildiği belirtilmekle, çekişmeli taşınmazın öncesinin kayıp ve yitik kişilerden kalan yerlerden mi, yoksa mera mı olduğu belirlenmeli; ayrıca Hazinenin dayandığı tapu kayıtlarının sınırlarında mera olarak gösterilen yerlerin orman olup olmadığı araştırılmalı, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin 11.10.2017 tarih 2016/1623 Esas, 2017/7628 Karar sayılı bozma ilamına ve 2016/1621 Esas, 2017/7631 Karar sayılı bozma ilamına konu çekişmeli taşınmaza komşu 102 ada 105 ve 110 parsel sayılı taşınmazlarının niteliği de göz önünde bulundurulmalı; taşınmazın niteliği itibariyle zilyetlikle kazanılacak yerlerden olduğunun anlaşılması halinde, Hazine tapusunun oluştuğu tarihe kadar, Kadastro Kanunu'nun 14 ve 46/1. maddelerinde sözü edilen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme koşullarının davacı taraf lehine gerçekleşip gerçekleşmediği yerel bilirkişi ve tanıklara sorularak saptanmalı; çekişmeli taşınmaza revizyon gören 11.12.1961 tarih 244 sıra numaralı tapu kaydının, çekişmeli taşınmaza komşu 102 ada 105 parsel sayılı taşınmaza da revizyon gördüğü dikkate alındığında, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin 11.10

. maddelerinde sözü edilen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme koşullarının davacı taraf lehine gerçekleşip gerçekleşmediği yerel bilirkişi ve tanıklara sorularak saptanmalı; çekişmeli taşınmaza revizyon gören 11.12.1961 tarih 244 sıra numaralı tapu kaydının, çekişmeli taşınmaza komşu 102 ada 105 parsel sayılı taşınmaza da revizyon gördüğü dikkate alındığında, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin 11.10.2017 tarih 2016/1623 Esas, 2017/7628 Karar sayılı bozma ilamı sonrası Mutki Kadastro Mahkemesi’nin 2018/15 Esasına kaydedilen davanın bekletici mesele yapılıp yapılmayacağı da tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.