muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11537, Karar No: 2022/2283, Tarih: 21.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/11537 E.  ,  2022/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2017/562-2021/305

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Yasanın 79/10 ve 5510 sayılı Kanununun 86. maddesidir. 506 sayılı Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez”. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada; davacının davalı işyerinde 2001 - 25.07.2010 tarihleri arasında çalıştığı iddiası ile dava açtığı, davalı işverenin cevap dilekçesinde davacının 29.09.2005 tarihinde işe başladığının, yapılan işin tuğla üretim işi olduğu ve mevsimlik bir iş olduğu, davacının aralıklı olarak çalıştığının iddia edildiği, davalı işveren tarafından davacı adına düzenlenmiş 29.09.2005, 20.04.2006, 15.03.2008, 01.09.2009 tarihli işe giriş bildirgelerinin bulunduğu, 2007/Ocak-2009/Aralık dönemine ilişkin ücret bordrolarının bulunduğu, bazı ücret bordrolarının imzalı olduğu anlaşılmaktadır. Diğer yandan, tanık anlatımlarından davalı iş yeri tuğla fabrikasının yılın en çok 9 ayında çalıştığı, diğer tuğla fabrikalarına göre daha uzun çalışma süresinin olduğu, kış aylarında bazı işçilere iş verildiği, davacının mevsimlik çalıştığı yönünde beyanda bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Somut dosyada davanın kabulüne dair ilk karar Dairemizce davacıya ait ücret bordrolarında imzalı olanlar dikkate alınarak çalışmanın hangi dönemlerde geçtiğinin araştırılması gerektiği yönünden bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gereğince inceleme yapılmadan karar verildiği görülmektedir.

Bu itibarla dosyada bulunan imzalı ücret bordrolarından imzası inkar edilmeyenler ve imza aidiyeti belirlenenlerde bu süreler gözetilerek ve diğer bilgi ve belgeler değerlendirilmek suretiyle elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla dosyada bulunan imzalı ücret bordrolarından imzası inkar edilmeyenler ve imza aidiyeti belirlenenlerde bu süreler gözetilerek ve diğer bilgi ve belgeler değerlendirilmek suretiyle elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, 21.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5256, Karar No: 2018/7975, Tarih: 15.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5256 E.  ,  2018/7975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Yılmaz Akaryakıt Turizm Nak. San. Tic. Ltd. Şti. isimli şirketin yetkilisi sıfatıyla “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma“ suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, kendisinin evrak üzerinde şirket ortağı ve yetkilisi olduğunu, şirket işleri ile fiilen Evren Güler ve Erkan Tülgen isimli kişilerin ilgilendiklerini, şirketin 2007 ve 2008 yıllarında iflas ettiği için faaliyet göstermediğini, düzenlenen sahte faturalardan haberdar olmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, suçun yasal unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması, sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından düzenlenen 2008 takvim yılına ait herhangi bir faturanın dosya içerisinde mevcut bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2008 takvim yılında düzenlediği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun‘un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediklerinin tespit edilmesi, faturaları kullanan şirketler ve mükellefler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak haklarında düzenlenen vergi inceleme raporlarının onaylı suretlerinin getirtilmesi, bu şirket yetkilileri hakkında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde ayrıntılı özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, sanığın savunmasında isimleri geçen Evren Güler ve Erkan Tülgen ile faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükelleflerin duruşmaya celpleri sonrası CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılmak suretiyle sanığın savunmasında belirttiği hususlar doğrultusunda tanık olarak beyanlarına başvurulması, faturaları kullanan mükelleflere özellikle suça konu faturaları kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa veya Evren Güler ve Erkan Tülgen isimli kişilere aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

a)Sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Mersin Vergi Dairesi Başkanlığını‘nın 18.11.2009 tarih ve 1019 sayılı mütalaasında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma“ suçlarından mütalaa verildiği belirtilmekle birlikte, mütalaanın dayanağı olan 28.10.2009 tarih ve VDENR-2009-2173/56 sayılı vergi suçu raporunda sanığın “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunu işlediğine ilişkin anlatımın yer aldığı, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 03.12.2009 tarih ve 2009/41150 Soruşturma-2009/16425 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mütalaaya uygun olarak “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma“ suçlarından dava açıldığı, dosya kapsamında sahte fatura kullanmak suçu yönünden herhangi bir tespit bulunmadığı gibi, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden; kararın gerekçesinde “sanığın 2007-2008 yıllarında düzenlediği faturaların da mal ve hizmet teslimi olmaksızın komisyon karşılığı düzenlenmiş sahte faturalar olduğunun“ belirtilmesi, hüküm fıkrasında ise, ''sanığın sabit görülen 2008 yılında düzenlediği sahte belge kullanma eylemine uyan'' şeklinde niteleme yapılmasının yanı sıra, zincirleme suça ilişkin uygulamanın yapıldığı bölümde de “...Sanığın aynı suç döneminde birden fazla sahte belgeyi kullandığı“ denilmesi suretiyle sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarına ilişkin olarak dosya kapsamında elde edeilen deliller doğrultusunda, her bir eylem yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması yerine, hangi eylemden hüküm kurulduğu anlaşılamayacak şekilde, gerekçe ve hüküm arasında da çelişkiye neden olacak biçimde hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16836, Karar No: 2016/11902, Tarih: 17.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/16836 E.  ,  2016/11902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresi belirlenmesine dair ... 2. Çocuk Mahkemesinin 04/09/2014 tarihli ve 2013/276 Esas, 2014/771 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2014 tarihli ve 2014/373 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE:

Dosya kapsamına göre, merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, suça sürüklenen çocuklar hakkında CMK'nın 231/6-c maddesine uygun şekilde zararın giderilmemesine rağmen kanuna aykırı olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyceği, şikayetçinin açıkça zararının giderilmediğini bildirdiği gerekçesiyle itiraz kabul edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de, müştekinin işyerinden çalınan suça konu 6 koli çayın 04/10/2012 tarihli takdiri kıymet ve teslim tutanağı ile müştekiye aynen iade edildiğinin ve dosya içerisinde hırsızlık suçundan kaynaklanan başka zararın olmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar yönünden karşılanması gereken bir zarar bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3 ve 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca H.A.G.B. ve 3 yıl denetim süresi belirlenmesine dair ... 2. Çocuk Mahkemesi'nin 04/09/2014 tarih ve 2013/276 Esas, 2014/771 Karar sayılı kararına yapılan itiraz üzerine, ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahekemesinin 31/10/2014 tarih ve 2014/373 Değişik İş sayılı kararı ile ''Hırsızlık suçundan tesis edilen ve H.A.G.B. kararı ile sonuçlanan kararda sanıklar hakkında CMK'nın 231/6-c maddesine uygun şekilde zararın giderilmemesine rağmen kanuna aykırı olarak H.A.G.B. kararı verilemeyeceği, şikayetçinin açıkça zararının giderilmediğini bildirdiği gerekçesi ile; ... 2. Çocuk Mahkemesinin hırsızlık suçundan verilen H.A.G.B.'ye ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildiği çocukların gidereceği bir zarar bulunmaması nedeniyle ..2. Çocuk Ağır Ceza Mahkememesinin kararının kaldırılması görüşüyle dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Kanun Yararına Bozma talebi ile dosya dairemize gönderilmiştir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanına göre işyerinden 420,00 TL değerinde 6 koli çayın çalındığı suça sürüklenen çocukların olayın görülmesi üzerine 6 koli çayı atarak kaçtıkları alınan bu çayların ise müştekiye tam ve eksiksiz olarak teslim edildiği, dolayısı ile müştekinin hırsızlık suçuna ilişkin olarak herhangi bir zararının bulunmadığı, dolayısıyla ... 2. Çocuk Mahkemesinin H.A.G.B. uyulamasında yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşıldığından ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31/10/2014 tarih ve 2014/373 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/3. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 17.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11400, Karar No: 2006/12672, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11400 E.  ,  2006/12672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1555, Karar No: 2014/3116, Tarih: 11.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1555 E.  ,  2014/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/17691

MAHKEMESİ : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19.12.2012

NUMARASI : 2009/396 Esas, 2012/445 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık Mustafa hakkında tayin olunan cezanın miktarı ve yasal süresinden sonra yapılması nazara alınarak sanık Mustafa müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar Mustafa ve Ergin haklarında hükümler kurulurken uygulama maddelerinin TCK.nın 103/2 yerine, sehven 103/2-a olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.10.2011 tarihli raporunda, olaydan dolayı mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de, raporun sonuç bölümünde, hangi sanığın ya da sanıkların eylemleri sonucu ruh sağlığının bozulduğunun açıklanmadığının anlaşılması karşısında, her bir sanığın eylemleri mağdurenin ruh sağlığının bozulmasına etkileri açısından incelenip değerlendirmek suretiyle, sanıkların eylemlerinin ayrı ayrı mağdurenin ruh sağlığının bozulmasına neden olup olmadığı hususunda aynı İhtisas Kurulundan açıklamalı yeni bir rapor alınarak sonucuna göre sanıklar haklarında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve sanık Tuncay'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/352, Karar No: 2025/5715, Tarih: 20.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/352 E.  ,  2025/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1500 E., 2021/1486 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : 1. İstinaf başvurularının esastan reddi (sanık ... hakkında)

2. Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi (sanık

... hakkında)

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi (her iki sanık hakkında)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : 1. Temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın onanması (sanık ...

yönünden)

2. Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması (sanık

... yönünden)

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

D. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen ek kararları ile sanıkların temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'nin ek karar yönelik temyiz sebepleri özetle; temyiz talebinin kabul edilerek inceleme yapılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir

III. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında verilen ek karar yönünden;

Sanık ... ve müdafiinin yokluğunda Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesince verilen ve ayrıca sanığa tebliğ edilmeyen yukarıda belirtilen kararın, yargılamada görev alan sanık müdafiine tebliğ edilmesine rağmen temyiz talebinde bulunulmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal temyiz süresinden sonra sanık ... tarafından 14.01.2022 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince ek karar ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın da yasal süresi içinde sanık tarafından temyiz edildiği,