muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9978, Karar No: 2016/12683, Tarih: 28.09.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/9978 E.  ,  2016/12683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan .... parsel sayılı ve 672 m2'lik taşınmazın, 180,43 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, bu kısmın tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasını istemiştir.

Davalı, davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece; davalının kabulü nedeniyle davanın kabulüne ve davalı adına kayıtlı olan ... parselde kayıtlı taşınmazın, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 180,43 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile bu kısmın tescil harici bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Talep; 672 m2 yüzölçümüne sahip ... parsel sayılı taşınmazın 180,43 m2'lik kısmına ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nun 297/2 maddesine göre; hükmün açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak nitelikte olması zorunludur. Her ne kadar mahkemece, doğru olarak, davalının kabulü nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, iptal ve terkin edilecek kısmın kroki üzerinde gösterilmeden kurulan hüküm infaza elverişli değildir. Mahkemece hakkında kabul kararı verilen ... parsel sayılı taşınmazın davalının göstereceği 180,43 m2'lik bölümünün kroki üzerinde gösterilerek hükmün buna göre kurulması gerekirken iptal ve terkinine karar verilen bölüm krokide işaretlenmeden infazı mümkün olmayacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2018/1476, Karar No: 2018/12982, Tarih: 19.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/1476 E.  ,  2018/12982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı-Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/26219, Karar No: 2013/30726, Tarih: 16.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/26219 E.  ,  2013/30726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazların reddine ancak,

Duruşmada da tekrar ve teyit ettiği soruşturma aşamasındaki ifadesinde mağdurun, ailevi sorunlarını kendi yakınlarına aktarmasını eleştiren sanık eşine elindeki tabağı vurmak üzere fırlattığını ancak değmediğini, sanık eşinin de bunu üzerine kendisini yumrukla yaraladığını söylemesi karşısında sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulunmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/13580, Karar No: 2021/5565, Tarih: 14.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/13580 E.  ,  2021/5565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeniyle yerinde korunamayan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması nedeniyle yerinde korunamayan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın husumet yokluğundan reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusu sonucunda Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu taşınmazdaki yapı ve ağaçların, mahkemesince yapılan keşif sonucunda alınan rapora göre zeminde mevcut ve kullanılabilir durumda olduklarının tespit edildiği, davalı idarece fiilen el atılmadığı, bu itibarla 3194 sayılı İmar Kanununun 18/10 maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken husumet nedeniyle reddi doğru olmadığından bahisle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca davanın reddine ilişkin yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3355, Karar No: 2008/6481, Tarih: 28.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3355 E.  ,  2008/6481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 126 ada 202 parsel sayılı 27987,70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesiz olarak davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, kadastro paftasında "N" rumuzu ile gösterilen taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin orman bilirkişi krokisinde yeşil renkle boyalı kırmızı ile taralı 22974,89 m2 yüzölçümündeki alanın orman vasfı ile Hazine adına, 5012,81 m2'lik alanın tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1992 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı şirketin dayandığı 1999-2000 yıllarında tescil davası sonucu oluşturulan tapu kayıtlarının dava dışı başka parsellere revizyon görüp kesinleştiği, aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Köyü 126 ada 1, 7, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 48, 49, 135, 148 ve 202 numaralı parsellerin belgesizden zilyetliğe dayalı davalı şirket adına tespitlerinin yapıldığı, davalı şirket eski tarihli sicilden gelen bir takım tapu kayıtlarına dayanmış ise de bu tapu kayıtlarının yukarıda numaraları yazılı parsellerin hangisine ait olduğunu bildirmediği, eski tarihli resmi belgelere dayanılarak yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişmeli parsel bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği gibi 1953 tarihli hava fotoğraflarından bütünlemesi yapılan 1957 tarihli memleket haritasında 8 - 10 mt. boyunda iğne ve geniş yapraklı karışık orman ağaçları ile kaplı olduğu görüldüğü, bu tür taşınmazlara tapuda kayıtlı olsa dahi 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa karşısında tapu kayıtlarının yasal değerini kaybettiği gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı şirketin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12668, Karar No: 2005/13330, Tarih: 14.12.2005

**1. Hukuk Dairesi         2005/12668 E.  ,  2005/13330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi,

TARİHİ : 24/06/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,davalıların paydaşı oldukları 1122 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürüp,tapusunun iptali ile davalıların bu kısma elatmalarının önlenmesine ve yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar,yargılamaya katılmamış,cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptali,elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı Hazine, anılan taşınmazın 3621 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını iddia ederek tapunun iptali ile davalıların elatmasının önlenmesine ve yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden,1122 parsel sayılı taşınmazda davalılar dışında başkaca paydaşların bulunduğu kayden sabittir.

Kural olarak tapu iptali ve tescil davaları ile yıkım istekli davaların kayıt malikleri aleyhine açılması ve tüm malik veya paydaşların davada yer almaları zorunludur.Oysa,davada diğer isteklerin yanında tapu iptali ve yıkımda bulunduğuna göre kayden paydaş oldukları sabit olan dava dışı kişiler davada yer almaksızın mahkemece işin esası hakkında ve tapunun iptali ile yıkım konusunda hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, davacı Hazineye önel verilmek suretiyle çekişmeli taşınmazda paydaş olan dava dışı paydaşlar aleyhine de dava açmasının sağlanması,açıldığı takdirde H.U.M.K.'nun 45. maddesi uyarınca eldeki dava ile birleştirilmesi,ondan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken,değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4222, Karar No: 2017/9348, Tarih: 17.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/4222 E.  ,  2017/9348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan ... vekili ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın İstanbul Barosu avukatlarından olduğu, katılan ... ile tanık ...'ın da, sanığa ait avukatlık bürosunda avukat olarak çalıştıkları, katılan ...'ın ise, ticari bir dava nedeniyle sanığı vekili olarak görevlendirdiği, sanığın, bu vekaletnameye istinaden Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde iflasın ertelenmesi davası açtığı, ayrıca, sanık ile katılan ... arasında avukatlık ücret sözleşmesi yapıldığı, bu ücretler için katılan ...'ın 300.000 TL ve 150.000 TL bedelli iki adet senedi sanığa verdiği, 19/03/2009 tarihli vekaletname ile sanığın katılan ...'i vekili olarak tayin ettiği, 14/05/2012 tarihinde katılan ...'in ...'ın vekilliğinden istifa ettiği, 15/05/2012 tarihli yetki belgesi ile katılan ...'in sanığın vekilliği ile ilgili olarak tanık Av. ...'a yetki belgesi verdiği, katılan ... tarafından verilen iki adet senedin tahsiline yönelik olarak 16/05/2012 havale tarihli ihtiyati haciz talepli dilekçesinin katılan ...'in ismi ile Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne verildiği, 16/05/2012 tarihinde katılan ...'in ismi ile Bakırköy 10.İcra Müdürlüğüne takip talebi verildiği, 19/07/2012 tarihinde sanığın, katılan ...'i vekillikten azlettiği, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi’nin 05/11/2014 tarihli raporuna göre; 15/05/2012 tarihli yetki belgesindeki ...'e atfen atılı imzanın ... eli ürünü olduğu; 15/05/2012 tarihli ihtiyati haciz talebi ile 16/05/2012 tarihli takip talebindeki ...'e atfen atılı imzaların, sanık, katılan ... ve ...'ın eli ürünü olup olmadığının tespit edilmediği,buna göre, sanığın, katılan ... adına sahte imza atarak ihtiyati haciz talebinde bulunmak suretiyle senetleri icraya koyduğu, ayrıca katılan ... ile vekalet ilişkisinin bitmesine ve sanığın, katılan adına Avukatlık hizmetini tam olarak yapmamasına rağmen katılanın borçlu olduğu senetlerin hukuka aykırı olarak icraya konulması suretiyle katılanlara yönelik nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanıkla katılan ...’in birlikte çalıştıkları, söz konusu belgelerin sanık tarafından sahte olarak imzalandığının ispatlanamadığı, buna göre; bahse konu ihtiyati haciz ve icra takip taleplerinin katılan ...’in bilgisi dahilinde yapıldığının kabul edilmesi gerektiği, ayrıca icra takip talebi sonucu tahsil edilecek olan icra vekalet ücretinin katılan ...’a ait olacağı da gözetilerek sanığın, bu eylem sonucu menfaat elde etmesinin söz konusu olamayacağı, katılan ...’in bir zararının bulunmadığı, katılan ...’ın, yaptığı iş karşılığında sanığa senet verdiği, sanığın da bu senetleri icraya koyduğu, ortada sahte olarak düzenlenen bir belge bulunmadığı gibi bir hukuksal ilişkiye dayalı olarak hazırlanan senetlerin icraya konulması eyleminde nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekili ve katılan ...’in, beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6397, Karar No: 2022/14247, Tarih: 12.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/6397 E.  ,  2022/14247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanığa yüklenen 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 11.03.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve bu nedenle düşme hükmünün sonucu itibarıyla doğru olduğu anlaşılmakla; sanığa yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 12.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12441, Karar No: 2013/1158, Tarih: 28.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/12441 E.  ,  2013/1158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, kavun, ayçiçeği ve nohut ürünlerinin 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3656, Karar No: 2019/1298, Tarih: 15.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3656 E.  ,  2019/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Basit yaralama ve hakaret suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 08/09/2016 tarihli ve 2016/25660 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edildiğinden bahisle anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması talebinin reddine ilişkin Konya 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 13/04/2017 tarihli ve 2017/2697 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 16/05/2018 gün ve 41300 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 172/2. maddesinde “(2) (Değişik: 2/1/2017-KHK-680/10 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta Sulh Ceza Hâkimliği'nce bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz” şeklindeki düzenleme karşısında,

Somut olayda şüpheli ... hakkında üzerine atılı kasten yaralama suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, yeni delil elde edildiğinden bahisle yeniden soruşturma işlemlerine başlanıldığı, şüpheli hakkında aynı olaya ilişkin ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinden yukarıda anılan kanun maddesi uyarınca kamu davası açılması için Sulh Ceza Hâkimliği'nden karar alınması gerektiği göz önüne alındığında, Konya 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nce şüpheli hakkında yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edildiğinden bahisle talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na 6752 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen Geçici 14. madde uyarınca oluşturulan Birinci Başkanlık Kurulu'nca hazırlanan ve 21/02/2018 tarih ve 30339 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 09/02/2018 tarih ve 2018/1 sayılı iş bölümü kararına, şüpheli hakkında yeni delil elde edildiği iddia edilen hususun yaralama suçuna ilişkin olmasına, kanun yararına bozma talebinin mahiyetinin yaralama suçuna ilişkin talebi içermesine ve tebliğname tarihine göre, işin incelenmesi Yüksek 3. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7519, Karar No: 2012/13669, Tarih: 27.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7519 E.  ,  2012/13669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/08/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Avukat Selçuk Güven tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı, davalının kendisine hakaret etmesi ve yaralaması nedeniyle 12.000,00 TL manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkeme 7.500,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişim biçimi, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.