muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9980, Karar No: 2024/13088, Tarih: 03.10.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 07.12.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.02.2023 tarihli kararı ile; 01.11.2020-31.12.2020 dönemi yönünden hesaba esas ücretin hatalı belirlendiği ve arabuluculuk başvuru tarihindeki koşullar göz ardı edilerek 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark alacakların hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli toplu iş sözleşmesinin ilgili maddelerindeki düzenlemelerin dikkate alınmasının da hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesi ile önceki aşamalardaki itirazlarını tekrar ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hesaplamaya esas ücretin belirlenmesi ile buna göre dava konusu alacakların alacakların hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6, Karar No: 2013/21965, Tarih: 12.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6 E.  ,  2013/21965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda oluşan bu muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7807, Karar No: 2015/125, Tarih: 20.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/7807 E.  ,  2015/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 05.12.2011 tarihli dava dilekçesinde sınırları yazılı, ... Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı şartların davacı yararına gerçekleştiğini bildirerek, Medenî Kanunun 713. maddesine göre davacı adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, (B) harfi ile işaretli 5454 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tesciline, (A) harfi ile işaretli 10262 m2 bölüme ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Medenî Kanunun 713. maddesine göre açılan tescil istemine ilişkindir.

Yörede orman kadastrosu ve arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığına ilişkin bilgi dosyada bulunmamaktadır.

Mahkemece yazılı şekilde karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; 26/04/2013 günlü keşif sonunda hazırlanan uzman bilirkişi raporlarında taşınmazın (A) ve (B) harfi ile işaretli bölümleri 1957 tarihli memleket haritasında aynı konumda ve açık alanda yeralmasına rağmen; (B) bölümünün amenajman planında ziraat alanında kaldığı açıklanarak, amenajman planına göre karar verilmiş, hava fotoğrafları da incelenmemiş, bundan ayrı, idari tahkikat tutanağında, taşınmaz üzerinde 40 adet yabani armut ağacı olduğu açıklanmasına rağmen, ziraat bilirkişi raporunda hiçbir ağaç varlığından sözedilmemiş, yörede orman ve arazi kadastrosunun ne zaman yapıldığı araştırılmamış, yine komşu parseller ile ilgili herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek, hayvan otlatmak, ağaç kesmek imar ve ihya olarak kabul edilemez) ve imar - ihyanın tamamlandığı tarihten, tescil davasının açıldığı güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülen taşınmazların, Kadastro Kanununun 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ve ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile dava tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilen hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen orijinal renkli memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazların niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi zorunludur.

O halde mahkemece, öncelikle yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa kesinleşip kesinleşmediği, arazi kadastrosunun ne zaman yapılıp kesinleştiği araştırılmalı, daha önceki keşiflerde görev almamış üç orman bilirkişi, bir ziraat uzmanı ve bir fen elemanı marifetiyle yeniden yapılacak keşifte, kesinleşen orman kadastrosu varsa, buna ait harita yöntemince yerine uygulanmalı, yoksa ya da henüz kesinleşmemişse, daha önce incelendiği bildirilen 1957 tarihli memleket haritasının yapımına esas alınan hava fotoğrafları ve dava tarihinden 15-20 yıl önceki zamanlara ait memleket haritaları ile hava fotoğrafları stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliği, üzerindeki ağaçların sayısı, yaşı, dağılımı, baskın ağaç türünün ne olduğu konusunda bilimsel verilere dayalı, açıklamalı krokili rapor alınmalı, komşu 601, 955, 956, 945 ve 179 sayılı parsellere ait kadastro tespit tutanakları ve dayanağı kayıt ve belgeler getirtilip çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiği saptanmalı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığının belirlenmesi halinde davacı kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri ve zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, mahkemece kurulan hükmün davacı tarafından temyiz edilmemiş olması nedeniyle Hazine lehine oluşan usûli kazanılmış hak da dikkate alınacağı düşünülmeli; bu şekilde yapılan araştırma sonucunda orman sayılan yer olarak belirlenen bir yer varsa, ya da orman olmamakla birlikte zilyedlik koşullarının davacı yararına oluşmadığı yer varsa Hazinenin de tescil talebi bulunduğundan talebi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20/01/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12007, Karar No: 2015/8205, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12007 E.  ,  2015/8205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2015

NUMARASI : 2014/1211-2015/657

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Aksaray 1. Sulh Hukuk ve Yalova Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.11.2013 tarih ve 2013/472 Esas, 2013/702 Karar sayılı ilamı ile K.. A.. kısıtlanmış ve kendisine M.. A.. vasi olarak atanmıştır. İ.. A.., 31.03.2014 tarihli dilekçesi ile mevcut vasinin görevine son verilmesini ve kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının Yalova yargı çevresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yalova Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlının “Toprakkaya köyü, AKSARAY” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 22/1. maddesine göre, “Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir". 412/1 maddesine göre de, "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez."

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.11.2013 tarih ve 2013/472 Esas, 2013/702 Karar sayılı ilamı ile vesayet altına alındığı ve bu mahkemece takip edildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğiyle ilgili olarak vesayet makamınca verilmiş bir kararın bulunmadığı anlaşıldığından, vasi değişikliği ile ilgili uyuşmazlığın Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7328, Karar No: 2016/3257, Tarih: 25.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7328 E.  ,  2016/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak .... Mah. 40-41 parsel sayılı taşınmazların bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava (değerlendirme) tarihi olan 22.05.2014 gününden önce; dava konusu taşınmazların kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın 22.05.2014 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen..... mahallesi 306 ada 20 ve 77 ada 6 parsel sayılı taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan 30.05.2012 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... mahallesi 306 ada 20 ve 77 ada 6 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmazlar ile emsal alınan taşınmazların ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

5-Tapu maliki olan muris ....'ya ait veraset ilamının ilgililerden,

6-Dava konusu taşınmaza yol yapılmak suretiyle hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10795, Karar No: 2022/1962, Tarih: 15.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2019/10795 E.  ,  2022/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığa hükmedilen hapis cezasına ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile 5.4 metre genişliğinde olup park halindeki araçlar sebebiyle 3.8 metrelik kısmından trafik akışının sağlandığı sokak üzerinde 13 numarada bulunan ... yerine malzeme bıraktıktan sonra aracının yönünü dik iniş eğimli yol tarafına olacak şekilde park halindeyken, aracın içindeki yükten dolayı dik eğimli yolu kullanmamak için kazanın meydana geldiği 29 numaralı bina önünde yol içinde bulunan 2009 doğumlu ölene aracın sağ arka alt kısmında bulunan amartisör bağlantı parçası ile çarpması şeklinde meydana gelen olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin, katılan vekilinin sanık hakkında eksik cezaya hükmedildiğine ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/03/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25496, Karar No: 2013/10106, Tarih: 13.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/25496 E.  ,  2013/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. 30/12/1987-21/09/1988 tarihleri arasında küspe kurutma bölümündeki 60 günlük çalışmaların itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda gerçekleşmediği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, ayrıca, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi ile kazanılan hizmetler, işveren tarafından primi ödenmiş hizmetler üzerinden kazanılacağından ve mülga 506 sayılı Yasanın 77, 79 ve 85. maddeleri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde belirtilen şekilde ve yine 5510 sayılı Yasanın 3. maddesinin 5754 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 14 ve 15. alt bentlerinde belirtildiği şekilde ay 30 gün, yıl ise 360 gün olarak bildirilen süreyi ifade ettiğinden ve hesaplamanın bu şekilde bildirilen hizmet cetvelindeki primi ödenmiş 677 gün üzerinden yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması;

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra

numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 22/09/1988-01/10/2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3563x0,25=891 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının davasının KABULÜ ile; Küspe Kurutma bölümünde geçen; 30/12/1987-24/02/1988 arası 54 gün 15/09/1988-21/09/1988 arası 6 gün Rafineri bölümünde geçen; 22/09/1988-16/02/1989 arası 144 gün 07/09/1989-22/01/1990 arası 135 gün 02/09/1990-20/02/1991 arası 168 gün 20/05/1991-02/03/1992 arası 281 gün 04/09/1992-18/02/1993 arası 164 gün 01/09/1993-13/02/1994 arası 162 gün 12/09/1994-07/02/1995 arası 145 gün 04/09/1995-04/02/1996 arası 150 gün 02/09/1996-26/02/1997 arası 174 gün 01/09/1997-22/02/1998 arası 171 gün 04/09/1998-22/03/1999 arası 196 gün 27/08/1999-14/03/2000 arası 196 gün 02/09/2000-15/03/2001 arası 191 gün 14/09/2001-24/01/2002 arası 130 gün 16/09/2002-22/03/2003 arası 184 gün 17/09/2003-17/01/2004 arası 120 gün 04/09/2004-18/01/2005 arası 134 gün 01/09/2005-07/02/2006 arası 156 gün 04/09/2006-30/09/2006 arası 26 gün 01/10/2006-03/02/2007 arası 122 gün 19/03/2007-04/12/2007 arası 255 gün 03/04/2008-01/10/2008 arası 177 gün olmak üzere toplam 3641 günlük çalışmasının itibari hizmetten sayılması gerektiğinin TESPİTİNE” karar verilmesi;

4-Mahkemece bozmaya uyulması sonucu artık bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda“usulü kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamakta ise de, bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.