muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4971, Karar No: 2019/2040, Tarih: 03.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4971 E.  ,  2019/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1)Sanık ... hakkında;

-Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi kasten öldürme suçundan beraat,

2)Sanık ... hakkında;

-Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi kasten öldürme suçundan, TCK.nin 82/1-e, 53. maddeleri uyarınca, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nin 52, 53. maddeleri uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 1.800 TL. adli para cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan beraat, sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten

yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri de katılan ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmasına rağmen bu temyiz istemi ile ilgili olarak tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla; belirtilen temyiz istemine ilişkin görüş içeren ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30573, Karar No: 2014/32324, Tarih: 18.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/30573 E.  ,  2014/32324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/264219

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuk G.. A..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 168/1, 116/1, 31/3(iki kez) ve 62.(iki kez) maddeleri uyarınca 6 ay 2 gün(iki kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-b maddesi uyarınca eğitim tedbiri uygulanmasına dair Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2010 tarihli ve 2009/185 esas, 2010/358 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinin 15/06/2010 tarihli ve 2010/1614 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 04/07/2014 tarih ve 2014/13689/46037 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/07/2014 tarih ve 2014/264219 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/03/2013 tarihli ve 2012/1468 esas, 2013/101 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada on iki yaşını bitirmiş on beş yaşım doldurmamış çocuklar ile on beş yaşını doldurmuş ancak onsekiz yaşını doldurmamış sağır ve dilsizlerin işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamamaları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olması halinde mahkemece suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklarla korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbire hükmolunabileceği gözetilmeden ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesi gereğince tedbire hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü hırsızlık ve konut donulmazlığını bozma suçlarından sanık G.. A.. hakkında Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 15.06.2010 tarih ve 2010/1614 Değişik İş sayılı kararın CMK'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, diğer işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11965, Karar No: 2014/7315, Tarih: 07.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11965 E.  ,  2014/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/179-2013/199

Davacı A.. Ç.. vdl vekili Avukat H.. Ş..tarafından, davalı İ.. K.. aleyhine 23/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, hakaret fiili nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın tarihi, yanlar arasında akrabalık ilişkisinin bulunması, dava konusu sözlerin daha önce aralarında görülmekte olan davanın keşfi sırasında söylenmesi, söylenen sözlerin niteliği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına ayrı ayrı takdir olunan 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11841, Karar No: 2011/4178, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/11841 E.  ,  2011/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili; iş sözleşmesinin sadece müvekkili şirketin iradesi ile sona ermediğini tarafların karşılıklı özgür iradeleri yaptıkları anlaşma ile sona erdirildiğini İkale (bozma) sözleşmesini bulunduğu durumlarda işçinin işe iade davası açma hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacıya bir kısım ödemenin yapıldığı ancak bu ödemelerin miktarının davacının kıdem, ihbar, izin ücreti, maaş ücreti ve prim alacaklarına dolayısıyla işçilik alacaklarına karşılık geldiğini bozma sözleşmesindeki bedelin davacının ikale sözleşmesini yapmasını gerektirecek fazladan bir ödeme olmadığını davacı tanığı anlatımlarına göre fesih protokolünün davacının gerçek iradesini yansıtmadığı işçilik alacaklarını alamam korkusuyla bu sözleşmeyi imzaladığı iş sözleşmesinin geçerli bir neden olmadan davalı işverence feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki iş ilişkinin bozma sözleşmesi yoluyla sona erip ermediği hususu temel uyuşmazlığı oluşturmaktadır.

İş sözleşmesinin ikale ile sona erip ermediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunun 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan iş güvencesi hükümleri işçiyi işverenin feshine karşı koruma amacını taşımaktadır. Sözleşmenin işverenin feshi dışındaki bir nedenle sona ermesi halinde iş güvencesi hükümleri uygulanamaz. Bu bağlamda sözleşme ikale (bozma sözleşmesi) ile sona ermişse işçi iş güvencesi hükümlerine dayanarak feshin geçersizliğine karar verilmesini talep edemeyecektir.

İkale, sözleşmenin tarafların ortak iradeleriyle sona erdirilmesidir. Niteliği itibariyle bir sözleşme olması nedeniyle ikale tarafların serbest iradelerine dayanmalıdır. Ayrıca ikale icabı işverenden gelmişse yasal tazminatlarına ilaveten işçiye ek bir menfaatın sağlanması (makul yarar) gerekir. Aksi halde iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğinden söz edilemez.

İkale, sözleşmenin tarafların ortak iradeleriyle sona erdirilmesidir. Niteliği itibariyle bir sözleşme olması nedeniyle ikale tarafların serbest iradelerine dayanmalıdır. Ayrıca ikale icabı işverenden gelmişse yasal tazminatlarına ilaveten işçiye ek bir menfaatın sağlanması (makul yarar) gerekir. Aksi halde iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğinden söz edilemez.

Somut olayda davacı işçi ile davalı işveren arasında düzenlenen “ fesih protokolü “adlı belge ile aralarında daha önce düzenlemiş oldukları iş sözleşmelerini taahhüt, beyan ve mutabakatları ile feshetmeyi amaçladıkları ve gerçekleştirilen fesih uyarınca işverenin davacıya belli bir tutarda ödeme yapmayı taahhüt ettiği, ödenen bu bedelin davacının görev yaptığı döneme ilişkin, 4857 Sayılı İş Kanunu uyarınca almaya hak kazandığı tüm hak ve alacaklarının, ücretlerinin, hafta ve genel tatili ücretinin, fazla çalışmaya ilişkin ücretlerinin, yıllık izin ücretlerinin, ihbar ve kıdem tazminatı, her türlü prim ve ikramiye alacağının tamamının fesih protokolü ekinde yer alan ibraname ile davacıya ödendiği ve davacının

işvereni bu konuda ibra ederek iş sözleşmesinin sonlandırıldığının belirtildiği anlaşılmaktadır. Davacı sözü edilen dilekçenin baskı altında alındığını sözleşmenin sona erdirilmesinde makul bir yararının bulunmadığını belirtmiş ise de; bunu yeterli ve inandırıcı delillerle kanıtlamış değildir. Aksine davacı ve davalı tanıklarının beyanlarına göre davacının ve bir kısım çalışanın şirketten ayrılan ve yeni iş kuran genel müdür ...ile çalışmaya başlamak istemeleri nedeniyle işten ayrıldıkları, hazırlanan fesih protokolünün ...tarafından davacıya imzalatıldığı imzalı bir şekilde şirkete sunulduğu, nitekim bu şahıs tarafından kurulan bazı şirketlerde bir kısım davacıların ortak yada çalışan olduğu görülmüştür. Dolayısıyla mevcut delil durumuna göre davacının işten ayrılışının bir uzlaşı ile gerçekleştiği, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin ikale ile sona erdiği sabit olmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Alınması gereken 17.15 TL karar ve ilam harcından başlangıçta peşin alınan 15.60 TL harcın mahsubu ile kalan 1.55.TL harcın davacıdan alınmasına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 14.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8203, Karar No: 2016/4269, Tarih: 27.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/8203 E.  ,  2016/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinden, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3705, Karar No: 2018/6561, Tarih: 01.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/3705 E.  ,  2018/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince düzenlenen ve olay yerinin okula olan mesafesini 110 metre olarak gösteren krokide tereddüt görülmediğinden, sanık ve müdafiinin de gerek duruşma sırasında, gerekse temyiz dilekçesinde olayın gerçekleştiği yerin okula mesafesi hususunda bir itirazı bulunmadığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/897, Karar No: 2012/7731, Tarih: 14.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/897 E.  ,  2012/7731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/11/2010 tarih ve 2006/439-2010/2353 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ..., müvekkili şirketin davalı ile hava yolu nakliye anlaşması yaptığını ve bu anlaşma uyarınca da İngiltere'deki firmadan malzemeleri sipariş ettiğini, davalı şirket tarafından malzemelerin 10.12.2005 tarihinde İstanbul'a geleceğinin bildirilmesine rağmen ancak 18.12.2005 günü İstanbul'da olabileceğinin bildirildiğini, maliyetler göze alındığında karayolu nakliyesinin, havayolu nakliye fiyatlarının yaklaşık 1/3'üne yapıldığını, malzemelerin hızlı gelmesini isteyen firmaların da üç kat daha fazla para ödeyip hava yolu nakliyesini tercih ettiklerini, bu nedenle müvekkilinin havayolu nakliyesi ile karayolu nakliyesi arasındaki bedel farkı kadar maddi zarara uğraması nedeniyle şimdilik 1.250 TL'nın fatura tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., dava konusu uyuşmazlığa konu taşıma işinde müvekkili şirketin acente sıfatı ile hareket ettiğini, taşıma işini Lufthansa Kargo firmasının yaptığını, müvekkilinin IATA acentesi olduğunu, bu nedenle davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davanın uluslararası hava yoluyla eşya taşıma ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olduğu, davalı şirketin IATA acentesi olup, IATA acentelerinin kendilerine yetki vermiş hava yolu işletmelerini temsilen hareket etmesi nedeniyle bu taşıma nedeniyle davalıya doğrudan dava açılamayacağı, gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı ... temyiz etmiştir.

Dava, havayolu taşımasından kaynaklandığı iddia olunan tazminatın tahsiline ilişkin olarak açılmıştır. Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı, davalının üst taşıyıcı olduğunu ileri sürerek navlun faturası ve diğer delillere dayanmış, davalı ise üst taşıyıcı olmadığını, dava dışı Lufthansa Kargo A.Ş.'nin acentesi olduğunu savunmuştur. Bu durumda ve dosya içerisindeki navlun faturasının davalı tarafından düzenlenmesi karşısında, mahkemece hava taşıması alanında uzman bir bilirkişiden rapor alınarak neticesine göre bir karar vermek gerekirken, hava taşıması alanında ne şekilde uzman olduğu anlaşılamayan, serbest muhasebeci mali müşavir bilirkişiden alınan rapora göre, davalının acente olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3156, Karar No: 2018/1260, Tarih: 22.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/3156 E.  ,  2018/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma, mağdure ile annesi müştekinin çelişkili ifadeleri, dosyada mevcut Aile Mahkemesi dosyaları, mağdurenin ruh sağlığına ilişkin rapor içeriği, tanıkların mağdurenin beyanları ile örtüşmeyen beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üvey kızı mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17365, Karar No: 2023/14266, Tarih: 12.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17365 E.  ,  2023/14266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/69 E., 2023/245 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen fark ücret, ilave tediye ve ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı gereğince yürürlüğe giren toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli kararı ile; davacı ve davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesinin 30.....2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı