muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/25981, Karar No: 2019/22860, Tarih: 10.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25981 E.  ,  2019/22860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde muhasebe servisinde personel olarak Ekim 2012 - 23/06/2015 tarihleri arası çalıştığını, iş akdini SGK primlerin gerçek ücret üzerinden yatırılmaması gibi haklı gerekçelere dayalı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davalının iddialarının yerinde olmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının fazla çalışma ücret alacağına hak kazanıp kazanamadığı hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının fazla çalışma ücret alacağına hak kazanıp kazanamadığı hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Somut olayda, davacı vekili, davacının davalı işyerinde muhasebe servisinde hafta içi beş gün 08:00-18:30 saatleri arasında ve son bir yıldır cumartesileri günleri saat 13:00’a kadar çalıştığını, ancak daha öncesinde cumartesi günleri de hafta içinde olduğu gibi tam gün çalışıldığınıve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür. Davalı vekilince; davacının Mahkemenin 2015/334 esas sayılı dosyasında başka bir işçinin işçilik alacakları için davalı şirket aleyhine açmış olduğu davada tanık olarak verdiği ifadesinde mesaiye kalmadığı yönünde beyanı olduğu, bunun Mahkeme dışı ikrar niteliğinde bulunduğu ve fazla çalışma ücret alacaklarının reddi gerektiğini savunulmuş olup, Mahkeme tarafından bu hususa itibar edilerek fazla mesai ücret alacağı talebi reddedilmiştir. Ne var ki; davacının Mahkemenin 2015/334 esas sayılı dosyasında verdiği ifadesi; ‘’Sabah saat 08:00-18:30 saatleri arasında çalışıyorduk. İşe girdiğimden beri yaz kış bu şekilde çalışıyorduk....Bu tarih itibariyle yaklaşık 1 sene öncesinden itibaren cumartesi günleri 13:00’den sonra çalışmıyorduk. Fazla mesai ücreti ödenmiyordu. Ben ön muhasebeye bakıyordum mesaiye kalmıyordum. Davacı mesaiye kalırdı. Bazı dönemler iş yoğunlaştığında haftada ortalama 2-3 gün mesaiye kalırdı. Saat 18:30’a kadar olan mesai için ücret ödenmez, 18:30 sonrası için ise ödeme yapılırdı....’’ şeklinde olup, bu beyanlara göre davacının fazla çalışma yapmadığını ikrar ettiği anlamının çıkartılması yanılgılı olmuştur.Zira davacının normal çalışma süresi olarak belirttiği saat 08:00-18:30 saatleri arasında geçen çalışmaları bakımından da haftalık 45 saatin üzerinde çalışma yaptığı açık olup, davacının mesaiye kalmadığı yönündeki ifadesinden kastının saat 18:30 ‘dan sonra ilave çalışma yapmadığı biçiminde olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre; dosyaya sunulan bilirkişi raporunda tespit edildiği şekilde, davacının son bir yıla dek 08:00 -18:30 saatleri arası 10,5 saat, 1 saat ara dinlenme ile günlük 9,5, haftada altı gün 57 saat çalışarak 12 saat, son bir yılda ise; cumartesi günleri saat 13:00’e dek çalışıldığından haftalık 7,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek davacının fazla çalışma ücretlerinin hesaplanmak suretiyle alacağına hükmedilmesi gerekirken, yazılı biçimde reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6045, Karar No: 2022/6677, Tarih: 30.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/6045 E.  ,  2022/6677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tespit-alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş, bu kararın da davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma sonrası Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiş, uyulan bozma sonrası bu kez Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına ait... Komutanlığı/... işyerinde çalıştığını, ... Sendikası üyesi olduğunu, toplu iş sözleşmesinin 59 uncu maddesi gereğince C grubu idareci primi almakta iken fiilen aynı göreve devam etmesine rağmen 14.09.2015 tarihinden itibaren meslek kodunun değiştirilmesi sebebiyle kullandığı mührün kendisinden alınarak priminin de kesildiğini, fiilen aynı işi yapmaya devam ettiği için prime hak kazandığını ileri sürere, durumun tespiti ile 14.09.2015 tarihinden itibaren ödenmeyen C grubu idareci primin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının meslek kodunun değiştirilmesinin prim almasını önleme amacı taşımadığını, üstelik davacının prim almaya hak kazanacak şekilde gerekli mührü de kullanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişitir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli ve 2016/1710 Esas, 2018/51 Karar sayılı kararıyla davacının kadrosuna göre davaya konu primi alırken kadro ismi değiştirilerek aynı işi yapmasına rağmen primin ödenmediğin fiilen yapılan işin aynı olması nedeniyle eşitlik ilkesi gereği idarecilik primine hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 13.11.2018 tarihli ve 2018/3198 Esas, 2018/3029 Karar sayılı kararıyla davacı işçinin davalı işyerinde çalıştığı ve sendika üyesi olduğu, işyerinde kalite kontrol görevi yaptığı ve dolayısıyla işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 59 uncu maddesinin (d) bendinde yazılı prime hak kazandığı, kadro isminin değiştirilerek aynı işi yapmasına rağmen idarecilik primi ödenmediği, fiilen yapılan işin aynı iş olduğu, bu nedenle davacının idarecilik primi alacağına ilişkin talebinin dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 21.02.2019 tarihli ve 2019/1425 Esas, 2019/3894 karar sayılı kararı ile davacının fiilen yaptığı işe yönelik araştırma ve inceleme yapılarak alacağı olup olmadığının tespiti gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 18.06.2020 tarihli ve 2019/152 Esas Esas, 2020/189 Karar sayılı kararı ile uyulan bozma kararı sonrası yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.12.2020 tarihli ve 2020/8432 Esas, 2020/20349 Karar sayılı kararıyla davacının kadro değişikliği sonrasında da fiilen aynı işi yaptığının ispatlanamadığı ve davanın reddi gerektiğine yönelik gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

İlk Derece Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/223 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 29.09.2021 tarihli ve 2021/9374 Esas, 2021/13242 Karar sayılı ilâmı ile bir önceki bozma kararının maddi hataya dayandığı ve maddi hata nedeniyle taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşmayacağı, yöntemince ispatlanan dava konusu alacakların hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

2. Dairemizin 29.09.2021 tarihli ve 2021/9374 Esas, 2021/13242 Karar sayılı ilâmı ile bir önceki bozma kararının maddi hataya dayandığı ve maddi hata nedeniyle taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşmayacağı, yöntemince ispatlanan dava konusu alacakların hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı işyerinde form sicil kontrolörü kadro isminin form ve sicil inceleme teknisyeni olarak değiştirildiği, fiilen form kontrolörlüğü görevini yaptığı, yararlandığı toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinin (d) bendinin (3) üncü alt bendi gereği %6 oranında idarecilik primi alması gerektiği, evvelinde kadrosuna göre bu primi alırken kadro isminin değiştirilerek aynı işi yapmasına rağmen idarecilik primi ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; zamanaşımı def'in dikkate alınmadığını, davacının davaya konu prime hak kazanmadığını, ödemelerinin mevzuata uygun yapıldığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının davalı işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesine göre C grubu idareci primi almaya hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Bozmaya uyma veya direnme" kenar başlıklı 373 üncü maddesinin altıncı fıkrası şöyledir:

"Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi, her hâlde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır."

2. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 10 uncu ve 55 inci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5 inci maddesi ile 32 nci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun toplu iş sözleşmesine ilişkin 33 üncü ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

2. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 10 uncu ve 55 inci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5 inci maddesi ile 32 nci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun toplu iş sözleşmesine ilişkin 33 üncü ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlık bakımından, davanın esastan reddine karar verilmesi gerektiğini belirten bozmaya uyularak verilen 15.06.2021 tarihli karar, Dairemizin 29.09.2021 tarihli ve 2021/9374 Esas, 2021/13242 Karar sayılı ilâmı ile tekrar bozulmuş ve bozmada önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde bu defa davanın kabul edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Temyiz olunan karar, Dairemizin önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden verdiği bozma kararına uyularak verilen karar olup bu karara yönelik temyiz incelemesi Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılmalıdır. Bu durumda, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

30.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2910, Karar No: 2014/4946, Tarih: 22.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2910 E.  ,  2014/4946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

...İlçesi,... Köyü, 229 ada 8 parsel sayılı 12748,58 m² yüzölçümlü taşınmaz, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek - 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında tarla niteliğiyle, beyanlar hanesinde "Halil İbrahim oğlu, ...'in kullanımında olduğu, üzerindeki fındık ağaçlarının kendisine ait olduğu" belirtilerek, Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın eylemli orman olduğu iddiasıyla, tesbitinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini talep etmiştir

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ...l Köyü 229 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tesbitinin iptali ile kadastro bilirkişisi tarafından düzenlenen 24.10.2013 havale tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 4280,47 m2'lik bölümün taşınmazdan tefriki ile 229 ada son parsel numarası ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 8468,11 m2'lik bölümün tesbit tutanağının beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış olup ... oğlu ... tarafından 1987 yılından beri fındık bahçesi olarak kullanılmaktadır. Üzerindeki fındık ağaçları da ... oğlu ...'e aittir." şerhinin yazılması sureti ile 229 ada 8 parsel numarası ile tesbit gibi tarla vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından (B) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Orman Yönetimi tarafından eylemli orman iddiasıyla açılan kadastro tesbitine itiraz davasıdır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılıp kesinleşen alanda kalan taşınmazın temyize konu (B) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde 30-40 yaşlarında fındık ve meyve ağaçları bulunduğu ve eylemli orman olmadığı belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 22/04/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17630, Karar No: 2020/5978, Tarih: 18.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/17630 E.  ,  2020/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Gerekçeli karar başlığında davalı şirket unvanının "... Temizlik Malzemeleri ve Gıda Tur. İnş. ve ... Sağlık Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti." yerine "... Temizlik Lmt. Şirketi" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ... Temizlik Malzemeleri ve Gıda Tur. İnş. ve ... Sağlık Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti.ye yükletilmesine, 18/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2726, Karar No: 2025/4057, Tarih: 21.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/2726 E.  ,  2025/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/336 E., 2025/196 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/94 E., 2021/706 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından fer'îlerin miktarı yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilerek İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili kısımları kaldırılıp yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince başvurunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bölge adliye mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddedilmesi halinde başvurusu reddedilen tarafın ve kararın kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle, istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı kadın tarafından fer'îlerin miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve İlk Derece Mahkemesince erkeğe yüklenen kusurlar kesinleşmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince istinafa konu edilmeyerek kesinleşen kusur belirlemesi yönünden davalı erkek aleyhine yeniden esas hakkında hüküm kurulmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen erkeğin kesinleşen kusur belirlemesi yönünden temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle, davalı erkek vekilinin kusur belirlemesine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı erkek vekilinin tazminatlar ve yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2.Davalı erkek vekilinin tazminatlar ve yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkek vekilinin kusur belirlemesine yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davalı erkek vekilinin tazminatlar ve yoksulluk nafakasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/149, Karar No: 2022/542, Tarih: 17.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/149 E.  ,  2022/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; Kartal 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2011 tarihli, 2008/1108 Esas, 2011/245 Karar sayılı ilamı ile 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkumiyetine, 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davasının ortadan kaldırılmasına, yine .... Ltd. şirketi yönünden ise 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatine karar verildiği, katılan vekilinin beraat ve ortadan kaldırma hükümlerini, hakkında mahkumiyet hükmü kurulan diğer sanıkların da mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği, sanığın mahkumiyet hükümlerine yönelik bir temyiz istemi bulunmadığı ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 05.10.2016 tarhli, 2016/9050 Esas, 2016/6747 Karar sayılı ilamında başlık kısmında mahkumiyet hükümleri de yazılı olduğu halde sanık hakkındaki mahkumiyet hükümleri ile ilgili bir inceleme yapılmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

7201 Sayılı Tebligat Kanun'un 10/2.maddesine göre, sanığa bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise adresin araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği halde sanığın yokluğunda verilen hükmün, duruşmada beyan ettiği adrese Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre 25.08.2011 tarihinde usulsüz tebligat yapıldıktan sonra 04.12.2014 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirildiği; ancak dosya kapsamında sanığa daha önce yapılmış bir tebligat işleminin bulunmaması ve adreste ulaşılamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiğinden yapılan tebligatların usulsüz olduğu ve sanığın müddetnamenin kendisine tebliğ edildiği 28.06.2018 tarihinde haberdar olduğu hükmü yasal süresinde 03.07.2018 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla;