muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/134, Karar No: 2004/156, Tarih: 06.07.2004

Tüm bunlara göre, sanığın müvekkilleri ile görüşmek için gittiği cezaevine, çantasının içinde şarjı ve kontürü kalmamış cep telefonu bulunduğu halde girmek isterken X-Ray cihazı ile yapılan kontrol sonucu durumun fark edildiği, sanığın dosyadaki kanıtlarla uyumlu bulunan ve aksi kanıtlanamayan savunmasına göre olayın beşeri bir yanılgıdan ileri geldiği ve sanıkta cürmî kastın bulunmaması nedeniyle atılı görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun manevi unsurunun oluşmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, Özel Daire onama kararı isabetli bulunduğundan, Yar-gıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Kurul üyesi, sanığa atılı suçun maddi ve manevi öğelerinin oluştuğunu belirterek itirazın kabulü gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmış, üç Kurul üyesi ise; "failin eyleminin göreviyle ilgili olmasının suçun maddi unsuru olduğunu, cezaevine cep telefonu sokma fiilinin avukatlık görevi ile ilgisi bulunmadığını, dolayısıyla bu kabil eylemlerde atılı görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun maddi unsurunun da oluşmayacağını" belirterek gerekçe yönünden karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 06.07.2004 günü oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11707, Karar No: 2010/6678, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11707 E.  ,  2010/6678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi kurulu tarafından varlıkları saptanan ancak kıymet takdir komisyonu raporunda değerlendirilmemiş olan 6 adet ağaca bedel belirlenmesi isabetli ise de, kıymet takdir komisyonu raporunda yer alan 12 adet ağacın rayiç bedellerinin de belirlenmesi ve kamulaştırma bedeline eklenmesi gerektiğinin dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3591, Karar No: 2016/2915, Tarih: 28.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/3591 E.  ,  2016/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : .... Sulh Ceza

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olduğundan, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9759, Karar No: 2012/3188, Tarih: 02.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/9759 E.  ,  2012/3188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının yaka kartı takmadığı ve mesaisine geç gelmesi sebebi ile hakkında uygunsuzluk tespit formu düzenlendiği, geç geldiğine ilişkin tutulan tutanaktan bir gün önce sözlü olarak iş sözleşmesi sona erdirildiği için işe gitmememesi üzerine telefon edilerek işe başlaması söylendiğini ihtiyacı olması sebebi ile tekrar işe gittiğini ancak davalının amacının eksik kalan tutanakları tamamlamak olduğunu, işverenin feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili; sorunlu bir personel olan davacının sorumsuz davranışları nedeni ile davacının savunması alınarak uyarı cezaları verildiği en son 27.02.2010 ve 01.03.2010 tarihinde tutulan tutanaklardan sonra iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın redddini savunmuştur.

Mahkemece davacı işçi hakkında çalıştığı dönem boyunca iki kez tutanak düzenlendiği, kıdemine göre tutulan tutanakların iş sözleşmesinin feshini gerektirecek düzeyde olmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, davacının ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (h) alt bendinde, işçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi hali mevcuttur. İşverenin yönetim hakkı kapsamında verdiği talimatlara işçi uymak zorundadır. İşçinin talimatlara uymaması işverene duruma göre iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli nedenle fesih hakkı verir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayımızda temizlik görevlisi olan 05.02.2007 tarihinden fesih tarihine kadar davalı işyerinde çalışan davacının iş sözleşmesi hizmet sözleşmesinin 10. maddesinin a-b-c-d bentlerine aykırı davranışlarından dolayı 4857 sayılı Kanun'un 25/II-h maddesi gereğince feshedildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı ile ilgili 01.02.2010 tarihinde işe gelmediğine ilişkin tutanak tutulduğu, savunmasının istendiği davacının savunmasında bir gün önce baş hemşire tarafından işine sözlü olarak son verilmesi sebebi ile gelmediğini, akabinde telefon edilerek işe başlaması söylenmesi üzerine ihitiyacı olduğundan işe geldiğini beyan ettiği, 27.02.2010 tarihli tutanakta ise genel tuvaletlerde bulunan ve tuvaletler temizlendikten sonra doldurulması gereken temizlik çek listelerini davacının 3-4 gün öncesinden doldurduğunun tespit edildiği, 01.03.2010 tarihli tutanakta ise davacının mesai saatlerinde yaka kartsız çalıştığının tespit edildiği anlaşılmaktadır. Tanık beyanlarında ise davacının temizlik görevini aksatarak yaptığı, işini zamanında bitiremediği, yaka kartı takmadığı belirtilmiştir. Tutanaklar ve dinlenen tanık beyanlarına göre davacının tuvalet temizliğini yapmadığı halde temizlik çek listelerinin üç dört gün öncesinden doldurmasına ilişkin davranışı nedeni ile 4857 sayılı Kanun’un 25/II-h fıkrası uyarınca feshin haklı nedene dayandığı kabul edilmelidir. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 02.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32, Karar No: 2013/5320, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/32 E.  ,  2013/5320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı taraf veresiye fişleri ile müvekkilinden aldığı akaryakıt bedellerini ödemediği için girişilen icra takibine davalı yanca haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek Antalya 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/16664 sayılı icra dosyasına itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya 5.000 TL borcu olduğunu, bu borcunda Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/21152 sayılı dosyasına ödendiğini, takibin dayanağının olmadığını belirterek davanın reddi ile %40 kötüniyet tazminatının davcıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, taraf defterleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde davacının takip tarihi itibariyle akaryakıt satışından dolayı 24.054,78 TL alacağı bulunduğu, takipten sonra davadan önce yapılan 7.500 TL'lik ödemenin infazda nazara alınması gerektiği gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, davalı borçlunun Antalya 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/16664 sayılı dosyasına yönelik itirazının kısmen iptaline takibin 24.054,78 TL asıl alacak 168.71 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 24.223,49 TL üzerinden asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile devamına fazla istemin reddine, Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/21152 sayılı dosyasına yapılan ve davacının kabulünde olan 7.500,00 TL'lik ödemenin takip ve dava konusu alacak için yapıldığının tespitine ve 08.07.2010 tarihinde yapılan bu ödemenin infazda nazara alınmasına, 16.554.78 TL'nin %40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, davalı yanın kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davadan önce takip konusu borca yönelik olarak 7.500 TL ödeme yapılmış olduğu, davacı şirket yetkilisinin talimatla alınan yemin beyanından anlaşılmaktadır. Davadan önce yapılan bu ödeme yönünden uyuşmazlık kalmadığından bu kısım bakımından itirazın iptali davası açılmasında davacının hukuki yararı bulunmamaktadır.

Hukuki yarar dava şartlarından olduğundan mahkemece re'sen gözetilmesi gerekirken davacı şirket yetkilisinin kabulünde olan davadan önceki 7.500 TL'lik ödeme gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Hukuki yarar dava şartlarından olduğundan mahkemece re'sen gözetilmesi gerekirken davacı şirket yetkilisinin kabulünde olan davadan önceki 7.500 TL'lik ödeme gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.03.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY YAZISI-

Genel hükümlere göre açılan davalarda kural olarak haklılık durumu dava tarihine göre belirlenir. İtirazın iptali davasının amacı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaktır. Bu nedenle davada haklılık durumu takip tarihi itibariyle belirlenmelidir (HGK 16.10.1996,19-601/711). İtirazın iptali davasında takipten önce, takipten sonra ancak ödeme emrine itiraz süresi bitmeden yapılan ödemeler gözetilir. Ancak ödeme emrine itiraz süresinin geçmesinden sonra yapılan ödemeler ise dikkate alınmaz. Bu tür ödemeler kararın infazı sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınıp borçtan mahsup edilmelidir. Aksi halde ödeme tarihleri itibariyle takip konusu alacağa faiz yürütülüp, ödemenin öncelikle faize mahsup edilmesinden sonra kalan alacak saptanarak hüküm kurulmalıdır. Bu şekilde yapılacak işlem sonucu bulunan meblağ üzerinden hüküm kurulması infazda tereddüt yaratır. Davacının davadan önce yapılan ödemeler yönünden tüm borç ödenip, infaz edilmediği sürece dava açmakta hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde olup, hükmün onanması gerekir. Sayın çoğunluğun (2) nolu bentte belirtilen aksi yöndeki görüş ve gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/19851, Karar No: 2014/9609, Tarih: 14.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19851 E.  ,  2014/9609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret, tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Diyaliz hastası olan ve sürekli hastaneye giderek tedavi gören sanığın, 25.11.2008 tarihinde Mut Devlet Hastanesi'nde tedavisi yapılırken kolundaki kanamanın kontrol edilip kapatıldıktan sonra bandajı çıkartarak kolunu kanatıp hastane duvarına, koridora yerlere bulaştırdığı, 18.12.2008 tarihinde ise hastanede görevli hemşire olan katılanlar ... doktor olan katılan ... ve teknisyen olan katılan ...'ya “ben giderim, yanımda birkaç kişiyi de götürürüm, tayininizi yaptırın, hepiniz gidin” diyerek tehdit ettiği, 01.01.2009 tarihinde yine aynı hastanede tedavi olurken katılan ...'ya sinkaflı sözlerle küfrettiği, yine tedavi görmekte olduğu 10.02.2009 tarihinde katılan ...'ye “hepiniz yalancısınız, seninle dışarıda görüşürüz” dediği, katılan ...'nin polis çağırması üzerine sanığın çıkmak istediği, katılan ...'nın kapı girişinde beklemesi nedeniyle sanığın katılan ...'ya tekme atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı, 12.02.2009 tarihinde ise sanığın yaşanan bu olaylar nedeniyle yine katılan ...'yla tartıştığı ve öldüreceğini söyleyerek tehdit ettiği, sanığın katılan ...'yı yaralamak amacıyla tekme attığı ancak vuramadığı ve bu şekilde sanığın kamu malına zarar verme, tehdit, hakaret ve yaralama suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

1-Sanığın katılan ...'a yönelik yaralama, yaralamaya teşebbüs ve hakaret; katılan ...'ye yönelik hakaret; tüm katılanlara karşı zincirleme tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın katılanların hepsine yönelik 18.12.2008 tarihinde işlediği tehdit suçu nedeniyle hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş ise de, sanığın 10.02.2009 tarihinde doktor Fikriye'ye “seninle dışarıda görüşürüz” diyerek ayrı bir tehdit suçunu işlediği gözetilmeden tehdit suçunun bir bütün halinde zincirleme olarak işlediğinin kabulü ve hakaret suçlarının aleni yerlerden sayılan hasta tedavi odası ve hastane koridorlarında işlenmesi nedeniyle sanık hakkındaki cezada TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hükmolunan cezalarda alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün A,B,C,D,E fıkralarından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak, yerine “Sanığın, TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında poliklinik odasından dışarı çıktığında kolunun kanadığını fark ettiğini, bu sırada yere birkaç damla kan döküldüğünü beyan etmesi, sanığın kolunu kasıtlı olarak kanatıp etrafa kan sıçrattığını gören kimsenin olmaması ve mala zarar verme suçunun sadece kasıtlı olarak işlenebilen suçlardan olması karşısında, sanığın eylemini kasıtlı olarak işlediğine dair her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

b)TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.