muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/32480, Karar No: 2018/9973, Tarih: 24.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/32480 E.  ,  2018/9973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ..., ....

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- Katılan ... T... a yönelik eylemi nedeniyle

beraat

2- TCK'nın 158/1-h, 62, 52/2, 53/1-2-3 ve 58/6-7.

maddeleri gereğince mahkumiyet (5 kez)

Gıyasettin Tabak, sanık müdafii

Sanığın katılan ...'a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatına ilişkin hüküm, katılan ... tarafından; diğer katılanlara yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler ise, katılanlar ... ve ... vekili ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanığın, katılan ...'a ai.... plakalı aracı 05/03/2012 tarihinde satın alarak bedelini hileli hareketlerle ödemediği ve bu suretle atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanığın satış tarihinde cezaevinde olduğu anlaşılmakla, atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında katılanlar ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında katılanlar ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ... suç tarihlerinde gezdiği oto pazarlarında araçlarını satmak isteyen kişilerle müşteri olarak alıcı pozisyonunda irtibat kurduğu, sanığın araçlarını satmak isteyen bu kişilere alıcı olduğunu söyleyip...... sayılı yerde galericilik yaptığını belirterek bu yere davet ettiği, ofisine gelen müdahiller ...'ın.... plakalı aracını 28/05/2012 tarihinde 28.750 TL'ye satın alıp, 100 TL kapora verdiği, 6.000 TL peşin verdiği ve kalan parayı EFT ile hesabına göndereceğim demesine rağmen ödemede bulunmadığı, müdahil ...'in.... plakalı aracını 28/05/2012 tarihinde 25.000 TL'ye satın alıp 100 TL kapora verdiği, notere gitmeden 5.000 TL nakit verdiği, kalan parayı noterde ödeyeceğim demesine rağmen ödemede bulunmadığı, katılan ...'un .... plakalı aracını 21/02/2012 tarihinde 26.250 TL'ye satın aldığı, 150 TL kapora verdiği, sonrada 6.850 TL daha verdiği ve kalan parayı EFT ile göndereceğim demesine rağmen ödemede bulunmadığı, müşteki .... n .... plakalı aracını 28/05/2012 tarihinde 16.600 TL'ye satın alıp 100 TL kapora verdiği, noter satışından sonra kalan parayı EFT ile göndereceğini söylemesine rağmen ödemede bulunmadığı, müdahil ...'in .... plakalı aracını 12/02/2012 tarihinde 19.000 TL'ye satın alıp, 3.000 TL peşin verdiği, geriye kalanını EFT ile göndereceğini söylemesine rağmen ödemede bulunmadığı, daha sonra katılanların baskısı üzerine kendilerine tahsil kabiliyeti bulunmayan senetler düzenleyerek verdiği, oto satış işlemi noterlikte yapılmadan önce de özel oto satış mukavelesi yaparak güven sağladığı, katılanlardan satın aldığı araçları kısa bir süre içinde satarak elden çıkardığı, sanığın bu şekilde hileli hareketlerle katılanları aldatmak suretiyle atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 158/1-h maddesinde yer alan suçun oluşabilmesi için, öncelikle bir şirketin olması, failin ise o şirketin yöneticisi veya şirket adına hareket etmeye yetkili temsilcisi, şirket müdürü olması ve suçun, şirketin faaliyeti sırasında ve yine bu faaliyetle ilgili olarak üçüncü kişilere karşı işlenmesinin gerektiğinden hareketle, herhangi bir şirketin yöneticisi veya yetkili temsilcisi olmayan sanığın eylemlerinin, TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen ve hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamına giren basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfının tayininde hataya düşülerek aynı kanunun 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 24/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5217, Karar No: 2012/727, Tarih: 27.01.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/5217 E.  ,  2012/727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2010

Davacı, sendikaya üye olma ve  sendikal faaliyete katılma  nedeniyle iş sözleşmesinin  feshedildiğinden sözederek   işe  iade  isteminde  bulunmuştur.

Davalı  şirket,  davacı  işçi ile yapılan iş sözleşmesinde ve ayrıca iş sözleşmesinin feshini müteakip 04.09.2009 tarihli “ibraname ve feragatname” de de özel  hakeme  gidileceği  konusunda  tahkim  şartı  kabul  edildiğini belirterek, görevsizlik  savunmasında  bulunmuştur.

Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinden önce iş sözleşmesi ile yapılan özel tahkime ilişkin anlaşmanın geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, tahkim şartının geçerliliği ve görev yönünde toplanmaktadır. Normatif  dayanağı  4857  sayılı Kanun'un  20. maddesidir.

İşçi  ve  işverenler  arasındaki uyuşmazlıkların çözüm  yeri 5521  sayılı  Kanun'un 1.   maddesi  gereğince  İş  Mahkemeleridir. Doğal  yargıcı  iş  yargıcıdır.  İşe   iade  davalarında  4857    sayılı  Kanun'un  20. maddesi  gereğince  ayrık  hüküm  getirilmiştir. "Taraflar  arasında   uyuşmazlık  aynı  sürede  özel   hakeme   götürülür.” tümcesi  yeni bir  yargı  yeri  getirmektedir. Başka  bir  anlatımla, Yasa  Koyucu "özel  hakem" kurumunu feshe bağlı  bir  sonuç olarak  görmüştür. Hükmün  sözünden de   bu  anlaşılmaktadır.

İşçinin  işveren  karşısında ekonomik açıdan  zayıf  olduğu  iş sözleşmesinin  kuruluşunda   ve  devamında   işverene   hukuken  bağımlı olduğu tartışmasızdır. İşçi,  işveren otoritesi altında  ve  onun  emir ve  talimatları  ile  iş görür.  Denetim altındadır.  İrade  serbestliği  yoktur. Ancak  fesihle bağımlılık ortadan  kalkar.

Gerek metodoloji, gerek  taraflar  arasındaki  hukuki  ilişkinin  niteliği,   işe  iade  davalarının    özel hakeme  götürülmesinin ancak  iş  sözleşmesinin  feshinden  sonra  anlaşma - sözleşme ile     mümkün olacağı sonucuna götürür. Aksi  halde, işçinin iradesi dışında  kendisinin yabancı  olduğu bir   yargılama  sürecine  zorlanması  söz  konusu  olur. Yasanın  amacı  dışında  bir  sonuç  doğar.  Hükmün  bu  fıkrasının  önceki  düzenlemesindeki   "Toplu  iş  sözleşmesinde hüküm  varsa  veya ...” tümcesinin Anayasa

Mahkemesi'nin  19.10.2005, 2003/66 E.,  2005/72  K. sayılı  kararı  ile  iptal  edilerek işçinin  iradesine  üstünlük  tanınması   yukarıdaki  gerekçeyi doğrulamaktadır.

Somut  olayda, 04.09.2009 tarih ve "ibraname ve feragatname" başlıklı her iki tarafında imzasını içeren belgede, sözleşmenin feshi ve işe iade istemi ile dava açılması halinde söz konusu uyuşmazlığın halli bakımından özel hakeme gidilmesi konusunda tahkim sözleşmesi yaptıkları ve sözleşmenin tarihinin fesih ve davacıya tebliğ tarihinden sonra olduğu anlaşılmaktadır.

Somut  olayda, 04.09.2009 tarih ve "ibraname ve feragatname" başlıklı her iki tarafında imzasını içeren belgede, sözleşmenin feshi ve işe iade istemi ile dava açılması halinde söz konusu uyuşmazlığın halli bakımından özel hakeme gidilmesi konusunda tahkim sözleşmesi yaptıkları ve sözleşmenin tarihinin fesih ve davacıya tebliğ tarihinden sonra olduğu anlaşılmaktadır.

Fesihten  sonra  yapılan özel  hakem  sözleşmesi  geçerlidir. Böyle olunca, özel hakem sözleşmesi uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14840, Karar No: 2015/9176, Tarih: 23.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14840 E.  ,  2015/9176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili olan kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı, 213 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğunun bulunduğu, bunları saklama sorumluluğunun ise mükellef sanığa ait olduğu, somut olayda da; 2006 takvim yılına ait varlığı noter kayıtları ve matbaa basım formları ile sabit olan defter ve belgelerin yazı ile istenildiği halde, geçerli bir mazeret ileri sürmeksizin yasal süresinde ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında; savunmanın, 213 sayılı VUK’nın 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmaması nedeniyle saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı cihetle; atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19718, Karar No: 2015/9966, Tarih: 08.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19718 E.  ,  2015/9966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARDAHAN KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazlara yakın komşu olan ve tapu kayıt uygulamasının denetimi için gerekli olan 116 ada 67, 49, 43, 59, 58, 56, 55, 50, 24 ve 25 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların,

2- Çekişmeli taşınmazlara komşu olan 116 ada 57, 46, 47, 32, 31, 30, 2, 3, 4, 5, 6, 22, 23 ve 1 parsel sayılı taşınmazlara ait tapu kayıt örnekleri ile adı geçen taşınmazlara yönelik verilen bir mahkeme kararı var ise dava dosyalarının mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulması, sonrasında inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2806, Karar No: 2024/3607, Tarih: 26.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2806 E.  ,  2024/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/425 E., 2023/646 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/305 E., 2019/145 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalıya ait Irak'ta bulunan ... Termal Elektrik Santrali inşaatında satınalma sorumlusu/müdürü olarak aylık 2.350,00 Amerikan doları (USD) ücretle çalıştığını, ücretine artış yapıldığını ve en son aylık 2.450,00 USD net ücret ve yılda 2 aylık ücret tutarı sadakat primi, barınma ve günde 3 öğün yemek karşılığında 29.01.2015-28.09.2017 tarihleri arasında toplam 2 yıl 8 ay çalıştığını, çalışılan bölgede yaşanan terör olaylarının ve yerel aşiretlerin çalışanlarda yarattığı huzursuzluk ve can güvenliği endişesi nedeniyle işverenin çalışanları işbaşında tutabilmek, personel kayıplarını önleyebilmek ve ayrılan işçilerin yerine Türkiye'den yeni işçi temin edebilmek için çözüm olarak "sadakat primi" adı altında, işçiler arasında "13. ve 14. Maaş" adı altında bir prim sistemini devreye sokup işletmeye başladığını, sadakat priminin iş sözleşmesinin bir maddesi hâline geldiğini, sonradan işe alınanlara da verildiğini, uygulamanın davalı Şirket üst yönetiminin değişinceye kadar uygulandığını ve işten ayrılanlara ödendiğini, müvekkilinin toplam 2 yıl 8 aylık çalışmasına karşılık gelen sadakat primlerinin ödenmediğini, şantiyede mevsim (yaz/kış) durumuna göre sabah 06.00 veya 07.00 saatlerinde işbaşı yapıldığını, öğlen yemek molasının bir saat olarak kullanıldığını, akşam 17.00 veya 18.00 saatlerine kadar günlük 10 saat olacak şekilde çalışıldığını, hafta sonları ulusal bayram ve genel tatil, resmî tatil günlerinde de çalıştığını, Ramazan bayramı ve Kurban bayramlarının birinci günlerinde tatil yaptığını, diğer günlerinde çalıştığını beyanla fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacağı ile sadakat primi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 29.01.2015-28.09.2017 tarihleri arasında ... Termik Santrali projesinde satınalma sorumlusu olarak çalıştığını, son ücretinin 1.600,00 USD olduğunu, müvekkili Şirkette sadakat primi şeklinde bir uygulamanın söz konusu olmadığını, zaman zaman işçilere ihtiyaçlarından kaynaklanan talepleri doğrultusunda şantiye yönetiminin onayı ile ileride alacaklarından mahsup edilmek üzere yahut performans primi niteliğinde ek ödeme verildiğini, davacıya da bordrolarda görülen performans primi niteliğinde ödemeler yapıldığını, böylece bu konuda bir alacağının mevcut olmadığını, davacının da 30.10.2017 tarihli ibranamede çalışma sürelerine, ücret ve sosyal haklarına yönelik bir itirazı olmadığını, çalıştığı şantiyenin bölgedeki olumsuz koşullar nedeniyle 4 kere tahliye edildiğini, tahliye süresinin davacının pasaport kayıtlarından görmenin mümkün olduğunu, bu nedenle şantiyede düzenli bir fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması karşılığının da bordrolarda tahakkuk edilerek ödendiğini, davacının alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.03.2020 tarihli ve 2018/690 Esas, 2020/227 Karar sayılı kararı ile; taraflar arasında davacının 29.01.2015-28.09.2017 tarihleri arasında 2 yıl 8 ay çalışma süresine ilişkin ihtilaf bulunmadığı, yapılan emsal ücret araştırmaları, banka kayıtları ve dinlenen tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının ücretinin aylık net 2.450,00 USD olduğu, davalı vekili tarafından sunulan dilekçe ekindeki kıdem ve ihbar tazminatı belgelerinden davacının davalı işveren tarafından işten çıkarıldığının kabul edildiği, davacının işyerindeki fiilî çalışma gün ve saatlerini gösterir puantaj cetvelleri veya fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini gösterir ücret bordroları gibi deliller bulunmadığı, Şirket içi e-posta çıktıları ve dinlenen tanık beyanlarına göre davacının haftada 18 saat fazla çalışması bulunduğu, tanık beyanlarına göre davacının hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazandığı, dinlenen tanık beyanlarında işyerinde yılda iki aylık ücret karşılığı sadakat primi uygulamasının olduğu, mübrez banka ekstrelerinde ve davalı vekili tarafından sunulan imzasız ücret bordrolarında davacı adına iki kez prim adı altında ödeme yapıldığı, bunun ilkinin 2016 yılında 2.350,00 USD, ikincisinin ise 2017 yılında 2.450,00 USD olduğu, tanık anlatımları ile belgeler birlikte değerlendirildiğinde davalı işverenlikte çalışanlara sadakat priminin ödendiği, bu kapsamda da davacıya çalışmış olduğu dönem göz önünde bulundurularak yıllık iki aylık ücret tutarında sadakat primi ödenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 10.03.2022 tarihli ve 2020/1734 Esas, 2022/580 Karar sayılı kararıyla; emsal işçilerin dava konusu alacaklara ilişkin taleplerinin kabulüne dair kararların Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, istinafa konu olayda yapılan işin niteliği, taraf tanıklarının beyanları, emsal dosyalar ve tüm dosya içeriği dikkate alındığında, davacının bilirkişi raporunda ayrıntılı olarak belirtildiği şekilde fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispatladığı, davacının Türkiye’de bulunduğu süreler dışlanarak yurt dışında çalıştığı dönemlerdeki alacaklarının hesaplandığı, hükme esas alınan ücretin banka ve puantaj kayıtları, tanık beyanları ile tüm dosya içeriği birlikte değerlendirilerek tespit edildiği, işçinin yaşı, kıdemi ve yaptığı işin niteliği ile uyumlu olduğu, istinaf konusu ibrânamede geçen alacakların miktarları açıkça gösterilmediğinden ibranameye itibar edilmemesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.09.2022 tarihli ve 2022/6385 Esas, 2022/10540 Karar sayılı kararı ile; tanık beyanına göre davacının ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı hususunun tam olarak ispatlanamadığı, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel alacaklarının hesabında davacının yurt içinde bulunduğu sürelerin dikkate alınmadığı, sadakat primi alacağının hesabına esas alınan ücretin hatalı olduğu gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 29.01.2015-28.09.2017 tarihleri arasında 2 yıl 8 ay çalıştığı, ücretinin aylık net 2.450,00 USD olduğu, davacının davalı işveren tarafından işten çıkarıldığının kabul edildiği, yargılama sırasında davacının vefat etmesi üzerine mirasçıların davaya dâhil edildiği, uyulmasına karar verilen bozma ilâmı yönünde hesaplama yapılması için alınan rapora tarafların itiraz etmeleri nedeniyle ek raporlar alındığı, üçüncü ek rapordaki hesaplamaların hükme esas alındığından bahisle dava konusu sadakat primi, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının kısmen kabulüne hafta tatili alacağının reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; uyuşmazlığa uygulanması gereken hukukun hatalı değerlendirildiğini, kabul edilen ücretin doğru olmadığını, işyerinde sadakat primi uygulaması bulunmadığını, ibranameler dikkate alınmaksızın karar verildiğini, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına dair hesaplamalarının ve hizmet süresinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hafta tatili çalışmasının ispatı, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma ücretinin hesaplanma yöntemi ve sadakat primine esas alınan ücret noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 26 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32, 41, 44, 46 ve 47 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.