muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6539, Karar No: 2019/7887, Tarih: 22.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6539 E.  ,  2019/7887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Kovuşturma aşamasında, mağdurun zararının giderilmesini istemediğini beyan etmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2013/735 Esas ve 2016/55 Karar sayılı kararı ile, mağdur adına mahkeme veznesine mağdurun zararının suça sürüklenen çocuk tarafından depo edilmesi sağlanarak sonucuna göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik kovuşturma ile şartları oluşmadığı halde, aynı Yasa'nın 168/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan bozmanın lehe olması nedeniyle bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkarılarak yerine,

"Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası yapılan yargılama gideri düşüldükten sonra bozma öncesi yapılan toplam 45,00 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline" cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28785, Karar No: 2024/3178, Tarih: 25.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/28785 E.  ,  2024/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/900 E., 2020/1260 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Gümürk İdaresi vekilinin temyiz istemi; cezanın alt sınırdan tayin edildiğine, kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesinin hukuka aykırı olduğuna, nakil aracının müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi; hakkında, eksik inceleme sonucu, olay ve deliller yeterince irdelenmeden karar verildiğine ve re'sen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde saat 19.54 sıralarında İran ülkesinden Türkiye'ye

giriş yapmak üzere Gürbulak Gümrük sahasına gelen sanığın sevk ve idaresindeki tır aracının gümrük işlemlerinin bitmesine müteakip gümrük sahasından çıkmak için nizamiye kapı nöbet noktasına geldiği, kapı nöbet noktasında yapılan kontrollerde aracın dorsesinin altına yerleştirilmiş vaziyette 20'şer litrelik 6 bidonda 120 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında; tırın altındaki bidonlardan haberinin olmadığını, bidonları araca kendisinin yerleştirmediğini, olay sırasında 20 yaşlarındaki bir şahsın bidonların kendisine ait olduğunu söylemesine karşın bahse konu şahıs hakkında bir işlem yapılmadığını beyan etmiştir.

Sanığa suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 ve 72342 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci, onuncu ve yirmikinci fıkraları uyarınca ek savunma hakkı tanındığı anlaşılmıştır.

Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 22.09.2020 tarih ve 2019/8037 Esas, 2020/11185 Karar sayılı ilâmı ile suçta kullanılan nakil aracının iadesine ilişkin kararın onanmak suretiyle kesinleştiği anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin bu konuyla ilgili temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 22.09.2020 tarih ve 2019/8037 Esas, 2020/11185 Karar sayılı ilâmı ile suçta kullanılan nakil aracının iadesine ilişkin kararın onanmak suretiyle kesinleştiği anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin bu konuyla ilgili temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Dava konusu kaçak akaryakıtın nakliye işi yapan ticari mahiyetteki tırda ele geçmesi, şoförün haberi olmadan yurt dışından ülkeye giriş yapacak aracın alt kısmına akaryakıt dolu bidonların yüklenmesi hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi, bu mümkün olsa bile araç Türkiye'ye geçtikten sonra şoförün bilgisi olmadan bidonların bulundukları yerden alınabilmesi mümkün bulunmadığından, sanığın savunma içeriğinin suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın atılı kaçakçılık suçunu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan ... İdaresi vekili ile sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekili ile sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21262, Karar No: 2017/24132, Tarih: 06.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/21262 E.  ,  2017/24132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyede ayda 10 gün 24 saat çalıştığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışmasına devam ettiğini belirterek, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilmesine rağmen emeğinin karşılığı olarak kıdem tazminatı ödemesinin yapıldığını ve davacıya tüm alacaklarının ödendiğini beyanla, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak şartı ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Kanun'un 41. maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63. madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak şartı ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışılan günler yönünden günlük fiili çalışma süresi 14 saat kabul edildiğinden, bunun 11 saati aşan 3 saati fazla çalışmadır.

Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere davacı kış döneminde 24 saat çalışma, 48 saat dinlenme esasına göre çalışmış olup fazla çalışma ücreti belirlenirken yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda, sadece 24 saat çalıştığı günler için günde 3 saat fazla çalışma hesaplanması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının günlük 2 saat ara dinlenme tenzili ile günde 22 saat çalışma süresinin belirlenmesi ve bu suretle aylık ortalama 25 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile fazla çalışma ücreti hesabı yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25912, Karar No: 2015/30186, Tarih: 05.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/25912 E.  ,  2015/30186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2013/314-2014/416

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile bakiye ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde montaj ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini, işyerinde ücretlerin düzenli ödenmediğini, ödenmemiş ücretlerinin de bulunduğunu belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı ile ücret alacağı isteklerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının başka firmada işe başlamak üzere haksız şekilde işyerinden ayrıldığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işçinin çıkışının daha önce verildiği, sonradan düzenlenen devamsızlık tutanaklarının değerinin bulunmadğı gerekçesiyle ihbar ve kıdem tazminatı istekleri kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi hususunda ihtilaf mevcuttur. Davacı, işverence haklı nedene dayanılmaksızın işine son verildiğini iddia etmiş, davalı ise işçinin kendisinin başka firmada çalışmak üzere ayrıldığını savunarak devamsızlık tutanaklarına dayanmıştır. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı, işyerinde ücretlerin düzenli ödenmediğini, bunun için sürekli müdürle görüştüklerini, müdürün kendilerine "işinize geliyorsa çalışın, gelmiyorsa çekip gidin" dediğini, davacının bu şekilde işten ayrıldığını beyan etmiştir. Davalı taraf tutanakta imzası bulunan kişileri dinletmemiş, diğer davalı tanıkları ise davacının başka yerde iş bularak ayrıldığını söylemiştir. Davacının işyerinde ücretlerin düzenli ödenmediğinine dair iddiası mahkemece araştırılmamış olup, öncelikle ücretlerin yatırıldığı banka şubesi nezdinde gerekli araştırma yapılarak ücretlerin düzensiz ödenip ödenmediği kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli, işçinin işyerinden ayrıldıktan sonra başka işveren nezdinde ne zaman işe başladığı hususu da Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından araştırılarak fesih hususunda bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5454, Karar No: 2021/2532, Tarih: 11.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5454 E.  ,  2021/2532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE,

II- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinin gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, 11.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9622, Karar No: 2023/8969, Tarih: 28.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9622 E.  ,  2023/8969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'nde 25.08.2011-29.09.2011 tarihleri arasında çalıştığının tespiti ile yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline ve aylığın kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili kurumun denetmenlerinin 25.08.2017 tarih ve 2017/AÇ/072 sayılı raporu ile 1078465.20 sicil numaralı iş yerine ait çalışmaların iptal edilmesi nedeniyle davacının 5000 gün şartı yerine getirmediği tespit edildiğinden yaşlılık aylığının iptal edildiğini ve davacının 09.10.2017 tarihi itibari ile yeniden gün sayısı tamamlayarak kendisine 01.11.2017 tarihinden itibaren yeniden aylık bağlandığını, davacının davalı yanında çalışmalarının fiili olmadığının denetmen raporları ile sabit olduğunu belirterek; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin15.02.2022 tarihli ve 2019/421-2022/89 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli ve 2022/1976-2022/2227 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli ve 2022/1976-2022/2227 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "..Eldeki davada, davacının çalıştığını iddia ettiği işyerinde yapılan denetim tutanağında, denetim sırasında alınan imzalı beyanında, işyerini bilmediğini, kim tarafından sigortalı yaptırıldığını bilmediğini beyan ettiği, bu beyanı doğrular nitelikte denetim sırasında dinlenen kişilerin davacının işyeri çalışanı olarak ismini belirtmedikleri; davacının oğlunun da annesinin hangi tarihte çalıştığı hususunda bilgisinin olmadığı dikkate alınarak; yargılama sırasında alınan çelişkili tanık beyanlarına göre karar verilmesi hatalı olup; davanın reddine dair karar verilmelidir. . ..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, verilen kararın eksik incelemeye, çelişkili tanık anlatımlarına dayalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 nci maddesi uyarınca 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7444, Karar No: 2019/3200, Tarih: 21.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/7444 E.  ,  2019/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma (kasten yaralama suçundaki değişiklikle)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki ...'nın suç tarihinde gece saat 00.00 sıralarında işten çıkarak otobüs durağında beklediği esnada yanına sanık ... ile suç tarihi itibariyle 12 yaşını ikmal etmediğinden hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...'un geldikleri, sanık ...'ın müştekinin kulağında olan cep telefonunu çekmeye çalıştığı, müştekinin "Ne yapıyorsun" demesi üzerine sanığın telefonu ver diyerek belinden çıkarmış olduğu ele geçirilemeyen bıçağı müştekinin sağ koluna vurduğu, bunun üzerine müştekinin olay yerinden kaçarak yakındaki büfeye doğru gittiği, sanık ... ile yanında bulunan ...'ın da kendisini takip ettikleri ve sanık ...'ın elinde bulunan bıçakla müştekinin içinde nüfus cüzdanı ile 300 TL para olan çantasını alarak daha sonra kaçtıkları olayda; sanığın atılı yağma suçundan mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 21/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.