muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/56, Karar No: 2018/3336, Tarih: 10.07.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/56 E.  ,  2018/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, bu suça yardım etme, yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

TCK'nun 37/1. maddesi delaletiyle, 81, 62, 53/1. ve 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,

2-... hakkında;

TCK'nun 81/1, 39/2-c, 62, 53/1. ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

3-Sanık ... hakkında;

A)Maktul ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62, 53/1. ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası,

B)Katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62, 53/1. ve 63. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’i kasten öldürme, sanık ...’in bu suça yardım, sanık ...’ın...’u kasten yaralama suçlarının ve sanık ...’ın ...’e yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’ın maktul ...’e yönelik eylemi dışındaki suçların niteliği tayin, sanık ... için yardımın, tüm sanıklar için takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ...’ın ceza miktarına, müdafiinin sübuta, sanık ... müdafiinin kararın yasaya aykırı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında, maktul ...’i kasten öldürme, sanık ... hakkında bu suça yardım ve sanık ... hakkında Ufuk’u kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve hükmolunan ceza miktarı itibariyle sanık ... hakkında öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında, ...’i kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

B) Sanık ... hakkında, ...’i kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

1-Oluş ve kabule göre; Yaşanan tartışmanın ardından sanık ...’ın üzerinde taşıdığı bıçağı cebinden çıkartarak, sanık ...’ın da sanık ...’den aldığı bıçakla maktul ...’i aralarına aldıkları, aynı anda, silahsız olduğu ve geri çekilmeye çalıştığı anlaşılan maktule ellerindeki iki ayrı bıçakla vurdukları ve birden çok bıçak darbelerinden bir tanesinin maktulun kalbine isabet etmesi neticesi hayatını kaybettiği olayda; TCK'nun 37/1. maddesi kapsamında fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek eylem üzerinde ortak hakimiyet kurdukları anlaşılan sanıklardan ...’ın da diğer sanık ... gibi kasten öldürme suçundan TCK'nun 81/1. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, delillerin değerlendirilmesinde ve suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında TCK'nun 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün, 1412 sayılı CMUK'nun Kanunun 321. maddesi uyarınca, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/07/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14725, Karar No: 2013/4976, Tarih: 11.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14725 E.  ,  2013/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 1997 Ocak ayında çalışmaya başladığını, son üç yıl civar olarak çalıştığını, sulama dönemi olan Nisan ayından 15 Ekim'e kadar ki dönemde su çalışmaları nedeniyle sabah 08:00'den gece 02:00'ye kadar aralıksız çalıştığını, civar olarak çalıştığı dönemlerden önce devriye olarak görev yaptığını, bu dönemde günde oniki saat çalıştığını belirterek fazla mesai alacağı, hafta tatili alacağı ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yaptığı civar ve devriye görevlerinin mevsimlik iş olduğunu, davacının belirttiği saatlerde çalışmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında bozma içeriğine göre davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı devriye olarak çalıştığı dönemde kışın 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını,yazın sulama dönemi olan Nisan ayından 15 Ekim'e kadar 1. vardiyada 08:30-20:30 2. vardiyada 20:30-08:30 saatleri arasında çalıştığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sulama dönemi olarak Nisan ayından 15 Ekim'e kadar kabul etmiş ve buna göre fazla mesai ve hafta tatili alacağını hesaplamıştır. Emsal dosyalarda bulunan davalı ... Birliğine 2001-2010 tarihleri arasında sulama suyunun veriliş tarihlerine göre sulama dönemlerinin her yıl değişkenlik arz ettiğini anlaşıldığından fazla mesai ve hafta tatili alacağının buna göre hesaplanması gerekmektedir.

3-Davacı dava dilekçesinde bulunan tüm alacaklar için en yüksek mevduat faizi talebinde bulunmuştur. Mahkemece tüm alacaklara kanuni faize hükmedilmiştir. Fazla çalışma ve hafta tatili ücreti geniş anlamda ücret niteliğinde olup, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34. maddesi gereğince, gününde ödenmemesi halinde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Bu nedenle fazla mesai ve hafta tatili alacaklarına bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerekirken bu alacaklara kanuni faize hükmedilmesi hatalıdır.

4-Kabule göre reddedilen miktar yönünden davalı lehine hükmedilen vekalet ücreti hatalı olmuştur. Fazla çalışma ücreti alacağından yapılacak hakkaniyet indirimi sebebiyle reddedilecek miktar, davalı lehine hükmedilecek vekalet ücreti tespitinde nazara alınmamalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/133, Karar No: 2023/758, Tarih: 26.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/133 E.  ,  2023/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1344 E., 2022/1911 K.

FER'Î MÜDAHİL : Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 26.04.2018

HÜKÜM/KARAR :Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/214 E., 2020/226 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 05.09.2016 tarihinden itibaren davalı işverene ait kreş ve anaokulunda okul öncesi öğretmeni olarak fiilen çalışmaya başladığını, bu çalışmasının 14.03.2018 tarihine kadar devam ettiğini, ilk hizmet başlangıcının geç olarak 22.12.2016 tarihinde SGK Başkanlığına bildirilerek bu tarih itibariyle hizmetinin başlatıldığını, çalıştığı dönem boyunca hizmetlerinin eksik bildirildiğini, davalı işyerinde yaz tatili veya şubat ayında ara olmadığını,davacının işyerinde sadece okul öncesi öğretmeni olarak çalışmadığını,ayrıca mutfakta yemekleri yaptığını,çocukların okula gidip geldikleri serviste çocuklara gözetmenlik yaptığını, çocukların bez değişimi gibi kişisel ihtiyaçları ile ilgilendiğini belirterek davacının 05.09.2016 - 14.03.2018 tarihleri arasındaki eksik bildirilen sigortalı hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı işyerinin Milli Eğitim Bakanlığına bağlı bir kreş ve anaokulu olduğunu, eğitim ve idari kadrosunun sürekli bir şekilde Milli Eğitim Müdürlüğü denetim ve gözetiminde olduğunu, iş yerinde oluşturulan kadronun eş zamanlı olarak İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bildirildiğini, davacının 22.12.2016 tarihinde işe başladığını, 26.12.2016 tarihinden itibaren derslere gireceğinin İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bildirildiğini, çalıştığı süre kadar hizmetin SGK Başkanlığına bildirildiğini, davacının eksik bildirilen hizmeti olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i Müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; çalışma olgusunun yazılı belge ile ispatı gerektiğini, davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren tarafından verilip verilmediği ya da kurumca çalıştıklarının tespit edilip edilmediğinin araştırılması gerektiğini, tanık sözlerine itibar edilemeyeceği, Yargıtay’ın yerleşmiş görüşü olduğunu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve yerleşmiş Yargıtay kararları doğrultusunda, davacının tespitini istediği sürelerle ilgili olarak, davalıya ait işyerinden bildirgeler ve bordrolar celbedilerek, davacının imzası olanlar saptanmalı, imzasını içeren bordrolarda geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili istemin reddine, imzalı olmayan bordrolardaki süreler yönünden, işverenin bordrolarında kayıtlı tanıklar tespit edilerek, bu tanıkların bilgilerine başvurulmalı ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğini, kurum kayıtlarının resmi belge vasfında olduğunu,aksinin ancak yazılı deliller, ücret bordroları ve sair nitelikteki belgeler ile ispat edilebileceğini,çalışma iddiasının soyut nitelikte olduğunu,dava konusu istemin sadece tanık ile ispatlanmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ...,... sigorta sicil no'lu ...ın Davalı işveren ...'e ait 1080718.45.01 sayılı işyerinde 22.12.2016 - 14.03.2018 tarihleri arasında toplam 444 gün çalıştığı ve bu çalışmaların 304 günlük kısmının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği, 140 gün daha asgari ücretle çalıştığı ve bu çalışmalarının 140 günlük kısmının sosyal güvenlik kurumuna bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil SGK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkiline ait işyerinin Milli Eğitim Bakanlığına bağlı bir kreş ve anaokulu olduğunu, eğitim ve idari kadrosunun sürekli Milli Eğitim Müdürlüğü denetim ve gözetiminde olduğunu, iş yerinde oluşturulan kadronun eş zamanlı olarak İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bildirildiğini, davacının 22.12.2016 tarihinde işe başladığını, 26.12.2016 tarihinden itibaren derslere gireceğinin İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bildirildiğini, çalıştığı süre kadar hizmetin SGK Başkanlığına bildirildiğini, davacının eksik bildirilen hizmeti olmadığını, davacının iddialarını kabul etmediklerini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde; davacının hizmet cetvelinde belirlenen gün kadar çalışması olduğunu, Kurum kayıtları yazılı delil niteliğinde olup aksinin aynı nitelikte yazılı delillerle hiçbir duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ispat edilmesi gerektiğini, eksik inceleme ile hukuka aykırı olarak karar verildiğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının Kurum aleyhine olan kısmının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davasının kabulüne dair bölümlerde isabetsizlik bulunmamakla birlikte davanın kısmen kabul edilmesine karşın tam kabul kararı verilmiş gibi yargılama giderinin hüküm altına alınması 6100 sayılı HMK'nun 326/2 hükmüne aykırılık teşkil etmekle istinaf başvurusunun bu açıdan kabulü gerektiği belirtilerek, "Fer'i müdahil Kurum vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile; Turgutlu 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 18.02.2020 tarih, 2018/214 E., ve 2020/226 K., sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 hükmü gereğince kaldırılmasına,

1.Davacının davasının kısmen kabulü ile, Davacı... kimlik ve ... sigorta sicil nolu, ..., davalı işveren ...'e ait, 1080718.45.01 sayılı işyerinde, 22.12.2016 - 14.03.2018 tarihleri arasında toplam 444 gün çalıştığı ve bu çalışmaların 304 günlük kısmının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği, 140 gün daha dönemin asgari ücreti ile çalıştığı ve bu çalışmalarının 140 günlük kısmının Kuruma bildirilmediğinin tespitine,

2.Fazlaya ilişkin talebin reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve fer'i müdahil SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; davanın tam kabulüne karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkil yönünden aleyhe yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; “ Davacının çalışmaların SGK' ya eksik bir şekilde bildirildiğine dair iddiaların da kabulünün mümkün olmadığı, eksik gün bildirimlerinin yapıldığı dönemlerin yaz tatili ve yeni kayıt dönemleri olup öğrenci sayısındaki azalma nedeniyle sınıfların birleştirildiği ve çalışan sayısında dönüşüme gidildiği, davacı tarafından, iş akdini haksız bir şekilde tek taraflı olarak sonlandırıldığı ve afaki taleplerde bulunulduğu, talepleri kabul edilmeyince kötü niyetli bir şekilde eldeki davanın ikame edildiği belirtilerek kararın bozulması talep edilmiştir.

3.Fer'i Müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

3.Fer'i Müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86/9. maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı, davalı ve fer'i müdahil SGK vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/18373, Karar No: 2007/6778, Tarih: 25.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18373 E.  ,  2007/6778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Denizli 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ        : 27.07.2006
Yargıtay — Esas No: 2016/4818, Karar No: 2018/8936, Tarih: 08.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4818 E.  ,  2018/8936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırı Davranmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için sanık ... hakkında, düzenlenen vergi raporuna dayanak teşkil eden 02.04.2009 tarih ve VDENY-2009-1561/30 sayılı defter ve belge isteme yazısı ile sanık ... hakkında, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme/kullanma suçundan verilmiş dava şartı olan mütalaanın dosya içerisinde bulunmadığı görüldüğünden, dosyanın eksiklikler giderildikten sonra Dairemize gönderilmek üzere incelenmeksizin mahalline iadesi için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13240, Karar No: 2012/170, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13240 E.  ,  2012/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 1031 parsel numarası ile fundalıklı tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14634, Karar No: 2013/23523, Tarih: 10.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/14634 E.  ,  2013/23523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, ihbar olunan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece kısa kararda “Maddi tazminat yönünden; davacı eş ... için 38.548,19 TL., davacı çocuk ... için 2.951,22 TL., davacı çocuk ... için 3.272,24 TL., davacı çocuk ... için 2.552,77 TL. Maddi tazminatın davalılardan, sigorta şirketi yönünden poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere, müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 14/10/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle alınarak davacılara verilmesine. Fazlaya dair hakların saklı tutulmasına.

2-Manevi tazminat yönünden; Davacı eş ... için 15.000 TL, davacı çocuk ... için 7.500 TL, davacı çocuk ... için 7.500 TL., davacı çocuk ... için 7.500 TL.olmak üzere toplam 37.500 TL..manevi tazminatın davalılardan, sigorta şirketi yönünden poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere, müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 14/10/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle alınarak davacılara verilmesine. ”, denilmek suretiyle hüküm tesis edilirken gerekçede her ne kadar sigorta şirketi yönünden de kısa kararda hüküm kurulmuş ise de sigorta şirketinin davalı konumunda olmayıp, ihbar edilen konumunda olduğundan onun hakkında sehven hüküm kurulduğu belirtilmiş ve 24.04.2013 tarihli tavzih kararıyla "1- İhbar Olunan ... Sigorta A.Ş.(Eski Ünvan Fiba SigortaA.Ş., Bir önceki ünvan ... Sigorta A.Ş.) vekilinin Mahkememizin 2005/495 E.2013/329 K.sayılı hükmün tavzihine yönelik talebinin kabulü ile, Davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile, 1- Maddi tazminat yönünden; davacı eş ... için 38.548,19 TL., davacı çocuk ... için 2.951,22 TL., davacı çocuk ... için 3.272,24 TL., davacı çocuk ... için 2.552,77 TL. Maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 14/10/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle alınarak davacılara verilmesine, Fazlaya dair hakların saklı tutulmasına, 2- Manevi tazminat yönünden; Davacı eş ... için 15.000 TL, davacı çocuk ... için 7.500 TL, davacı çocuk ... için 7.500 TL., davacı çocuk ... için 7.500 TL.olmak üzere toplam 37.500 TL..manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 14/10/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle alınarak davacılara verilmesine" denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı görülmektedir.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysaki, 22.11.2011 günlü oturumda tefhim edilen kısa karar ile, tavzih edilen gerekçeli kararın çelişkili olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Bu durumda, konuyla ilgili 10.4.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, ihbar olunan ... Sig. A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.