muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12910, Karar No: 2006/13252, Tarih: 16.11.2006

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10376, Karar No: 2015/6714, Tarih: 16.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/10376 E.  ,  2015/6714 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesiyle, müvekkilinin 01.06.2008 tarihinden itibaren davalı şirkette güvenlik görevlisi olarak işe başladığını, 11.11.2009 tarihine kadar haftanın 6 günü günde 12 saat olmak üzere güvenlik işinde çalıştığını, son aldığı maaşın net 910 TL

olduğunu, yemek parasının hariç olduğunu, müvekkilinin hizmet akdine hiçbir gerekçe göstermeksizin davalı işverence son verildiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta sonu çalışma ücreti, dini ve milli bayram çalışma alacağı talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesiyle, davacının 01.06.2008 tarihinde müvekkili şirkette çalışmaya başladığını, davacı işçinin çalıştığı süre zarfında iş arkadaşlarına ve yöneticilerine karşı iş ahlakı ile bağdaşmayan söz ve davranışlarda bulunduğunu, en son 20/08/2009 tarihinde vardiya değişiminde saat 19.55 sularında güvenlik görevlisi ... ve bir polis memurunun yanında direktör yardımcısı hakkında hakaret içeren kelime kullandığının saptandığını, bu olayla ilgili disiplin soruşturması başlatıldığını, ihtar cezası ile cezalandırıldığını, müvekkil şirket haklı nedenle sözleşmeyi feshetme hakkına sahipken sözleşmenin 1.maddesine istinaden aynı koşul ve şartlarla ve önceki döneme ait tüm haklarını saklı tutarak 24/09/2009 tarihinden itibaren müvekkil şirketin hizmet verdiği bir diğer proje olan ... Projesine atadığını, yeni projede işbaşı yapmayan davacı işçinin iş akdinin 24/25/27.9.2009 tarihlerinde mazeretsiz olarak devamsızlık yaptığı için 27.09.2009 tarihinde İş Kanunu 25/II maddesi gereğince haklı olarak feshedildiğini, fesih yazısında iki gün içerisinde fesih sebebi olarak gösterilen devamsızlık fiilleri ile ilgili mazeret ve savunmasını belgeleri ile birlikte işverenliğe bildirmesi, mazeretinin kabul edilebilir sebeplere dayanması halinde hizmet akdini fesih işleminin iptali ile işe devamının sağlanacağı hususunun da davacıya bildirildiğini, ancak davacı işçinin herhangi bir başvurusunun olmadığını, davacının diğer taleplerinin de yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının, dava dilekçesinde faiz talebi olmamasına rağmen, mahkemece, ihbar tazminatı için dava ile istenen miktara da faiz uygulanarak talebin aşılması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, (2.) bendinde yeralan “ 884,09 TL ihbar tazminatının 200,00 TL’sinin dava tarihi olan 09/04/2010 tarihinden, bakiyesinin ıslah tarihi olan 25/03/2013 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiz oranıyla birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine;

"884,09 TL ihbar tazminatının 200,00 TL’sinin dava tarihi olan 09/04/2010 tarihinden itibaren faizsiz, bakiyesinin ise ıslah tarihi olan 25/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin

yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5957, Karar No: 2012/8432, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5957 E.  ,  2012/8432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince, emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla, dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2009 yılında dava konusu 144 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 71,88TL, emsal alınan 4861 ada 1 parselin ise 9,13TL dir. Emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan daha kıymetli olduğuna göre, en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazdan daha kıymetli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değerlendirme yapan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi,

2-Davacıların dava konusu taşınmazda 500/15539 paya sahip oldukları ve bu pay için kamulaştırma bedelinin 20.000 TL artırılmasını istedikleri gözetilmeden 250/15539 pay dikkate alınarak 12.149 TL kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10820, Karar No: 2011/13538, Tarih: 12.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10820 E.  ,  2011/13538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Baraj kamulaştırması nedeniyle taşınmazın bulunduğu bölgede yerleşme düzeninin bozulduğu, sosyal ve ekonomik yönden yararlanma olanaklarının ve ulaşım imkanlarının kısıtlandığı bu nedenle taşınmazda değer azalışı olacağı gözönünde bulundurularak, bilirkişi kurulundan değer kayıp oranı yönünden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile davanın reddedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33740, Karar No: 2015/9204, Tarih: 09.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/33740 E.  ,  2015/9204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte 23.500,00 TL asıl alacak, 2.711,00 TL işlemiş faiz, 1.175 TL tazminat, 70 TL komisyon olmak üzere toplam 27.457,32 TL alacağın, takip tarihinden itibaren işleyecek %27 faizi ile tahsilinin istendiği, talep edilen faizin cinsinin belirtilmediği, takibin bu haliyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.Takip talebinde istenen faiz oranının cinsinin belirtilmesi ya da istenen faiz oranının o tarihte uygulanan yasal veya ticari faiz oranlarından birine denk gelmesi durumunda, o cins faiz oranının istendiğinin kabulü gerekeceğinden, ödeme emrine yasal sürede itiraz edilmemiş olsa bile, faizin, istenen faiz türüne göre ve değişen oranlarda hesaplanması gerekir. Ancak, takipte talep edilen ve itiraz edilmeyerek kesinleşen işleyecek faizin türünün gösterilmemesi ve oranının yasal ya da ticari faiz oranlarından birine denk gelmemesi halinde aynı sonuca varılamaz. Bu durumda, itiraz edilmeyerek kesinleşen oran üzerinden faizin hesaplanması gerekir.

Somut olayda 28.07.2008 tarihli takip talebinde yürütülmesi istenen işleyecek %27 faiz oranının, avans faiz oranına denk geldiği, bu durumda talep edilen faiz oranı, belirtilen faiz oranlarına uygun olduğundan, alacaklının da, takipten sonrası için, avans faiz oranının uygulanmasını istediği sonucuna varılabilir. Dolayısıyla, takip tarihinden sonraki dönem için işlemiş faizin belirlenmesinde değişen oranlarda avans faiz oranlarına göre hesaplama yapılması gerekli olup, mahkemece bilirkişiden aldırılan rapor da bu yöndedir.

Ancak, icra müdürlüğünce borçluların yapmış olduğu fazla ödeme miktarı 4.904 TL. olarak hesaplanmış olmasına karşın, hükme esas alınan 20.03.2104 tarihli bilirkişi raporunda, 06.03.2014 tarihi itibariyle borçlu tarafından yapılan fazla ödeme miktarı 4.283,16 TL olarak tesbit edilmiş olmakla, mahkemece, alacaklının şikayetinin kısmen kabulü ile 06.03.2014 tarihi itibariyle icra dosyasında fazla ödeme miktarının 4.283,16 TL olarak tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1880, Karar No: 2018/7309, Tarih: 05.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1880 E.  ,  2018/7309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İşyerinin kişilerin devamlı veya geçici olarak ticari bir faaliyeti yürütmek amacını taşıyan yerler olduğu kabul edilmekte olup, müştekinin beyanına göre, iş yerinde tadilat işlemlerini yaptığı, henüz fiilen faaliyete geçirilmediğini beyan etmesi karşısında, suça konu yerin ne suretle iş yeri olarak kabul edildiği denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, 05/06/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13900, Karar No: 2020/5228, Tarih: 14.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13900 E.  ,  2020/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 21.05.2019

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-a-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Ölen ...'ın çene tümörü nedeni ile tedavsi kapsamında MR çekilmesine karar verildiği, ölenin panik atak nedeni ile çekimin anestezi altında yapılmasını istediği, bu nedenle 17.07.2010 tarihinde götürüldüğü özel tıp merkezinde anestezi uzmanı sanık .... ... nezaretinde sedasyon yapılması için hastanın hazırlandığı, anestezi uzmanı olan sanık ile anestezi teknisyeni tarafından hastaya anestezi uygulandığı, açılan damar yolundan 150 mg Propofol verildiği, çekim sırasında hastanın hareketlendiğinin görülmesi üzerine 4-5 dakikalık aralar ile 10 mg Propofol kullanıldığı, çekim için ayrıca radyoloji teknikeri...tarafından ilaçlı çekimin yapılabilmesi için Omniscan adlı ilacın açılan damar yolundan yapıldığı, çekim bittiği söylenmesine müteakip hastanın nefes almakta zorlandığı ve göğsünün yukarıya doğru kalkmadığı anlaşılınca CPR için önce entübe edildiği, oksijen verildiği, ambu yardımıyla solunuma başlandığı, yapılan değerlendirme sonrası kalp masajına başlandığı, çağrılan 112 ambulansı ile hastanın... Devlet Hastanesine götürüldüğü, müdahaleye cevap vermeyince aynı gün ölümün gerçekleştiği kabul edildiği olayda;

İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulu 26.12.2012 tarih ve 5066 karar sayılı raporunda: "Kişinin ölümünün propofol ilacına bağlı solunum depresyonuna bağlı meydana gelmiş olduğunun" belirtildiği; İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun 02.04.2014 tarih ve 1517 karar sayılı raporunda: "Hastanın MR uyumlu monitör ve ventilatör veya anestezi cihazı olmadan ve hastanın yanında da bulunmadan işlem yapılmış olduğu, çok acil vaka olmadığı için MR öncesi ayrıntılı anestezi muayenesinin yapılması gerektiği, kullanılan toplam 180 mg. Propofol’ün uygun dozda olduğu, doz uygun olsa dahi tekrarlayan dozlarda Propofol’ün solunum depresyonu yapabildiğinin bilindiği, dolayısıyla MR uyumlu anestezi cihazı altında uygulanması gerektiğinden; MR uyumlu anestezi cihazı olmaması ve hasta yanında sıkı takip yapılmaması nedeniyle işlemlerin tıp kurallarına uygun olmadığı, bu nedenle hastanın anestezisinden sorumlu anestezi uzmanı Dr. ...’in kusurlu olduğu" görüşlerinin belirtildiği; sanık müdafii tarafından 28.09.2016 tarihinde dosyaya sunulan ve...4. Asliye Hukuk Mahkemesine hitaben düzenlenen İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun 03.08.2016 tarih ve 3756 karar sayılı raporunda ise: "MR uyumlu anestezi cihazı olmaması ve hasta yanında sıkı takip yapılmaması nedeniyle işlemlerin tıp kurallarına uygun olmadığı, bu nedenle hastanın anestezisinden sorumlu anestezi uzmanı Dr. ...’in kusurlu olduğu, ölümün solunum depresyonuna bağlı olması nedeniyle erken müdahale edilmesi halinde de kişinin kurtulmasının kesin olmadığı, hekimin kusurlu eylemi ile ölüm arasında kesin bir illiyet bağı kurulamayacağı, sorulduğu üzere kişinin ölüm olayından Uz. Dr. ...'in kusur oranının 2/8 olduğu" görüşlerinin belirtildiği;

Dairemizin 26.04.2017 tarihli bozma kararı ile, sanık doktorun tıp kurallarına aykırı şekilde gerçekleştirdiği eylemi ile ölüm neticesi arasında nedensellik bağının bulunup bulunmadığı konusunda ortaya çıkan tereddütün giderilmesi ve taksirli eylem ile ölüm neticesi arasında nedensellik bağının bulunup bulunmadığının kesin bir biçimde belirlenmesi bakımından bir kez de Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan rapor alınmasının istendiği, Adli Tıp Genel Kurulu tarafından...4. Asliye Hukuk Mahkemesine hitaben düzenlenen 06.04.2017 tarihli ve 435 karar sayılı raporda; ''Adli ve tıbbi belgelere göre, her ne kadar Anestezioloji ve reanimasyon üyesi Prof....ve Radyoloji uzmanı Doç.Dr...imzalı bilirkişi raporunda; MR çekim odasının, sedasyon uygulanan bir hastada solunum ve dolaşımın takip edilmesi ve acil bir sorunda müdahale etmek için yeterli ekipmana sahip olduğu kanaatine varıldığı belirtilmiş ise de, bu raporun dayanağı olay yeri incelemesinin 21.10.2013 tarihinde yapıldığı ve bu tarihte kullanılan MRG cihazının değiştirilmiş olduğu; olay sonrası Anestezi Uzmanı Dr....’in beyanlarında, işlem esnasında anestezi altında monitorizasyon yapıldığını ve hastaya Sp02 ve kalp atışlarını gösteren Puls Oximetre takıldığını, Puls Oximetre bulunduğu ve EKG cihazı ile MR odasına girilmediği için EKG uygulanmadığını, hastanın solunumu MR cihazı içerisinde göz ile takip edildiğinden ve MR cihazında ayrıca bir solunum takip cihazı bulunmadığından solunum cihazı da takılmadığını belirttiği; her ne kadar Sp02 takibi yapıldığı belirtilmiş ise de MR uyumlu anestezi cihazı kullanılmadığı, hastanın MR uyumlu monitör ve ventilatör veya anestezi cihazı olmadan, hastanın yanında da bulunmadan işlem yapılmış olduğu, çok acil vaka olmadığı için MR öncesi ayrıntılı anestezi muayenesinin yapılması gerektiği, kullanılan toplam 180 mg. Propofol’ün uygun dozda olduğu, doz uygun olsa dahi tekrarlayan dozlarda Propofol’ün solunum depresyonu yapabildiğinin bilindiği dolayısıyla MR uyumlu anestezi cihazı altında uygulanması gerektiğinden; MR uyumlu anestezi cihazı olmaması ve hasta yanında sıkı takip yapılmaması nedeniyle işlemlerin tıp kurallarına uygun olmadığı, bu nedenle hastanın anestezisinden sorumlu anestezi uzmanı Dr. ...’in kusurlu olduğu, ölümün solunum depresyonuna bağlı olması nedeniyle erken müdahale edilmesi halinde de kişinin kurtulmasının kesin olmadığı, hekimin kusurlu eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı kurulamayacağı'' görüşünün belirtildiği anlaşılmakla;

Tüm dosya içeriğinden, MR uyumlu anestezi cihazı olmaması ve hasta yanında sıkı takip yapılmaması nedenleriyle sanığın uyguladığı tıbbi işlemin tıp kurallarına uygun olmadığı tespit edilmiş ise de; neticeli bir suç olan taksirle öldürme suçundan sanığın sorumlu tutulabilmesi için, sanığın tıp kurallarına aykırı davranışı ile ölüm neticesi arasında nedensellik bağının kesin ve net bir biçimde kurulması gerektiği, tıbbi uygulama hatası konulu somut olayda, ölüm neticesinin sanık doktorun tıp kurallarına aykırı eyleminin doğrudan sonucu olduğunun ve dolayısıyla ölüm neticesi ile sanığın tıp kurallarına aykırı davranışı arasında illiyet bağının kesin olarak tespit edilmesi halinde ancak sanığın taksirle öldürme suçundan sorumlu tutulabileceği, somut olayda Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu raporları ile Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporlarında benzer şekilde, ölüm neticesi ile sanığın tıp kurallarına aykırı davranışı arasında kesin bir illiyet bağının kurulamayacağının belirtilmesi karşısında, olaya uygun düşen bilirkişi raporlarındaki tespitlerin dosya içeriği ile uyumlu olduğu ve bu suretle taksirle öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığı; ayrıca kamu görevlisi olmayan sanığın olaya konu tıbbi girişimi özel bir tıp merkezinde gerçekleştirmesi karşısında, somut olayda TCK'nın 257. maddesinde tanımlanan ihmali davranışla gerçekleştirilen görevi kötüye kullanma suçunun oluştuğundan da söz edilemeyeceği anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanığın kusurlu olduğuna ve nedensellik ilişkisinin kurulabileceğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 14.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.