muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13753, Karar No: 2024/9467, Tarih: 10.12.2024

14.07.2018 tarihinde saat 23.00 sıralarında polis ekiplerinin Kışla Mahallesi 47 Sokakta durumundan şüphelendikleri 07 \*\*\* 56 plakalı aracı durdurdukları, kimlik kontrolünde sürücüsünün sanık olduğunu tespit ettikleri, sanığı araçtan indirdikleri, araçtan indirildiğinde tedirgin hareketlerde bulunduğunu, aracın gölgelik kısmını kurcaladığını ve saklamaya çalıştığı bir cismin aracın ön paspas kısmına düştüğünü gördükleri, Antalya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2018/3488 Değişik İş nolu kararına istinaden araçta yapılan aramada maddenin düşürüldüğünü gördükleri ayak paspası üzerinde şeffaf kilitli poşet içerisinde peçeteye sarılı skunk olduğu öngörülen madde ile yine şeffaf kilitli poşet içerisinde farklı renk ve sembollerde uyuşturucu olduğu değerlendirilen hapı bularak el koydukları, sanığın eşine haber vermek için ısrarcı olduğu, olay yerine sanığın eşi ...'in geldiği, muhafaza altına alınan uyuşturucu olduğu değerlendirilen maddelerin kendisine ait olduğunu beyan ettiği, Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün Uzmanlık raporuna göre, tabletin MDMA etken maddesini içerdiğinin, yeşil renkli bitki parçalarının ise, esrar elde etmeye elverişli hint keneviri bitkisi parçaları olduğunun tespit edildiği, soruşturma aşamasında şüpheli sıfatıyla müdafi huzurunda ifadesi alınan ...'in uyuşturucuları Zeytinköy'den satın aldığını ve araçta sakladığını, kullanmak için bulundurduğunu ve eşinin olayla ilgisinin olmadığını anlattığı, sanık ...'in de müdafii huzurunda benzer şekilde savunma yaparak arabada uyuşturucu madde olduğunu bilmediğini, uyuşturucuların eşine ait olduğunu söylediği, yapılan soruşturma sonucunda, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kamu davası açıldığı, sanığın soruşturma aşamasına benzer savunmada bulunduğu, Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, ...'in beyanları ve ... hakkında yürütülen soruşturma ile mevcut delil durumuna göre, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği, bu karara karşı da Cumhuriyet Savcısı tarafından sanığın daha önce de uyuşturucu madde ticareti suçundan adli sicil kaydının bulunması gözetilerek bulunan uyuşturucuları ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi gerektiğinden bahisle istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Aksi sabit olmayan yakalama tutanağına göre, sanığın ele geçen ve uyuşturucu niteliği uzmanlık raporu ile saptanan uyuşturucuları aracın güneşlik kısmına saklamaya çalışırken yere düşürdüğü, yapılan aramada da bu uyuşturucuların ele geçirildiği sabit olduğu, her ne kadar sanığın eşi olay yerine gelerek uyuşturucuların kendisine ait olduğunu eşi olan sanığın uyuşturuculardan haberdar olmadığını beyan etmiş ise de, yakalama tutanağı karşısında bu beyana itibar edilmesi mümkün olmayıp sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu kabul edilmelidir

. Bu nedenle ele geçirilen uyuşturucuların sanığa ait olduğu yönünde kesin kanaat oluşmakla, ele geçirilen uyuşturucuların miktar itibari ile kişisel kullanım sınırları içerisinde bulunduğu açık olup sanığın bu uyuşturucuları kişisel kullanım amacı dışında bulundurduğuna, başkasına vereceğine, satışa arz ettiğine dair delil bulunmadığından şüphe dışında kanaat oluşturmayacak olan sanığın daha önceden yargılandığı suç tarihi 2 ay öncesine ait uyuşturucu madde ticareti eylemi ile birleştirilerek ele geçen uyuşturucuların da kişisel kullanım amacı dışında bulundurulduğunu kabul etmek mümkün olmadığına, bu nedenle sanığın daha önce 16.12.2017 tarihli kullanma amacıyla uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılanarak mahkum olması nedeniyle doğrudan dava açma koşulları da oluştuğundan Cumhuriyet Savcısının sanık aleyhine yaptığı istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesinin takdir hatasına dayalı beraat hükmünün ortadan kaldırılarak sanığın kullanma amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşme tarihine kadar aynı fail tarafından kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemler tek suç olarak kabul edilmekte ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında ... cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilmektedir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu ise, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında ihlal sebebi olarak sayılarak aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, bu ihlalden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçlarının soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenmeden aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği kabul edilmektedir.

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) kayıtlarında yapılan incelemede; sanığın 16.12.2017 tarihli eylemi nedeni ile 16.12.2017 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının verildiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Denetimli Serbestlik Müdürlüğü infaz dosyasının 29.08.2018 tarihinde kapatıldığı ve 05.09.2018 tarihli iddianame ile açılan kamu davasının Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/747 Esas, 2018/603 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet kararının 07.12.2018 tarihinde istinaf incelemesi ile kesinleştiği görülmüştür. Temyiz konusu 14.07.2018 tarihli eylemin 16.12.2017 tarihli eylemine ilişkin 05.09.2018 tarihli iddianame düzenlenmeden önce işlendiği anlaşılmakla; suç ve iddianame tarihleri dikkate alındığında söz konusu dosyanın aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulup, eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında ihlal ya da tek ya da müstakil suçlar olup olmadığının ya da 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde yer alan zincirleme suçu oluşturup oluşturmadıklarının tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli ve 2019/1391 Esas, 2020/1724 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15401, Karar No: 2021/3655, Tarih: 24.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/15401 E.  ,  2021/3655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bozma öncesi kovuşturma aşamasında alınan ifadelerinde, müdafii tayin talebinin olmadığını beyan ettiği gibi, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı, bozma sonrası yapılan yargılamada Av. ...’in dosyaya sanık müdafii olduğunu beyan ederek mazeret dilekçesi sunduğu, sanığın yokluğunda verilen kararın sanık müdafii olduğunu beyan eden Av. ...’e tebliğ edildiği ve karar bu müdafii tarafından süresinde temyiz edilmiş ise de, sanık müdafiinin dosya arasında vekaletnamesinin bulunmadığı, yargılama sırasında sanığın bu müdafii ile aynı anda hazır bulunmadığı ve bu nedenle müdafiilik ilişkisinin de kurulmadığı, dolayısıyla sanık hakkında verilen kararı temyize yetkisinin olmadığı anlaşıldığından; Av. ...’in sanık tarafından verilen vekaletnamesinin bulunup bulunmadığının araştırılması, adı geçen avukatın vekaletnamesi varsa dosyaya eklenmesi, vekaletnamenin bulunmaması halinde bu hususun tutanakla tespit edilmesi ve bu durumda sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile tebligat belgesi ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi de dosyasına eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2361, Karar No: 2010/2389, Tarih: 04.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/2361 E.  ,  2010/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup; hüküm 1.Hukuk Dairesinin 19.03.2009 gün 2009/701 Esas, 2009/3476 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda kurulduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 04.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8642, Karar No: 2014/9534, Tarih: 02.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8642 E.  ,  2014/9534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 29.04.2013 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan portakalın 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden getirtilip dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat danetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23633, Karar No: 2018/6514, Tarih: 05.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/23633 E.  ,  2018/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporuna göre yapılan emsal karşılaştırması sonucu dava konusu taşınmazın enfazla emsal ile eşdeğer olabileceği gibi, emsalin yerleşim yerlerine ve resmi kurumlara daha yakın olmasına rağmen yerinde olmayan gerekçe ile dava konusu taşınmazın daha değerli kabul edilmesi suretiyle bedel belirlendiğinden rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile

emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın yenileme çalışmaları sonucu 8.134,99 m2 olarak 169 ada 2 parsel sayısı ile tapuya tescil edildiğinden mahallinde keşif yapılarak fiilen elatmanın bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın yenileme çalışmaları sonucu 8.134,99 m2 olarak 169 ada 2 parsel sayısı ile tapuya tescil edildiğinden mahallinde keşif yapılarak fiilen elatmanın bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kamulaştırmasız el atmaya ilişkin uyuşmazlıklarda 2942 sayılı Yasanın 6487 sayılı Yasa ile değişik 6.maddesi uyarınca Kamulaştırma Kanunundaki usullere göre mahkemece re'sen araştırma ilkesine uygun şekilde tespit yapılacağı benimsenmiştir.

İlke olarak kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde taşınmazın, dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest koşullarda getirebileceği kira parası (emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, çevre özellikleri – konumu – kullanım şekli de nazara alınarak) rayice göre saptanıp, sonraki dönemler için ise, ilk dönem kira parasına ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak koşuluyla ecrimisil bedeli rayiç değerlere göre takdir edilmelidir.

Bunun için mahkemece; taşınmazın bulunduğu mevkideki diğer arsaların kiraya verilip verilmedikleri, veriliyor ise, mutad olarak nasıl ve ne şekilde kiraya verildiklerinin taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilmesi, varsa emsal kira sözleşmeleri ibraz ettirilerek benzer (boş arsa niteliğindeki) yerlerin kamulaştırmasız olarak el atılan haksız işgal dönemindeki kira paraları, mahallinde bilirkişi heyeti ile keşif yapılıp, ilk dönem ecrimisil miktarına sonraki dönemler için ÜFE artış oranı yansıtılarak hesaplanacak rapor doğrultusunda ecrimisil miktarına hükmedilmelidir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın bulunduğu mevkiiden çok farklı bir mevkiideki taşınmazın kira sözleşmesi dikkate alındığı gibi, yukardaki esaslara uygun şekilde inceleme ve araştırma da yapılmadan Türk Lirası yerine ecrimisil bedelini mutad olmayan Euro olarak belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

4-Davacılar dava konusu taşınmazda paydaş oldukları halde tam paya göre tazminat ve ecrimisil bedeline hükmedilmesi ile tescil kararı verilmesi doğru olmadığı gibi, dava dışı... ve ... tarafından açılan dava sonucunda kök muris Musa Bozkurt'un mirasçıları ve pay oranlarında değişiklik olduğu anlaşıldığından, dosyadaki belgelere göre kesinleşmiş olduğu anlaşılan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/682 Esas sayılı kararı gereği ... tapu kaydı oluşup oluşmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

5-Tazminat bedeline dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde müdahale tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

6-Davacılardan ... payı üzerindeki takyidatların hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

5-Tazminat bedeline dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde müdahale tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

6-Davacılardan ... payı üzerindeki takyidatların hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4174, Karar No: 2021/19020, Tarih: 14.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/4174 E.  ,  2021/19020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık 19.02.2014 tarihinde yüzüne okunan karara, bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığıyla 21.02.2014 tarihli İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesi yerine sehven İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesine hitaben yazdığı dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, dilekçenin İstanbul 4.Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği, İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin dilekçeyi incelemesi sonucu uyap sorgusunda sanığa ait mahkememiz dosyası bulunmadığı gerekçesi ve 26.02.2014 tarih ve 2012/353 dosya numaralı yazısı ile dilekçeyi iade ettiği, İstanbul 4.Asliye Ceza Mahkemesinin yazısı 27.02.2014 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, bunun üzerine sanık 28.02.2014 tarihli dilekçesi ile yeniden temyiz talebinde bulunması üzerine mahkemece yapılan değerlendirmede 7 günlük yasal süresini aştığından dolayı temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, talebin reddine ilişkin 12.03.2014 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre, sanığın olay günü hürriyetinden yoksun bıraktığı mağduru, katılanın kayıp başvurusunda bulunmasından sonra bıraktığı anlaşıldığından, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13110, Karar No: 2023/121, Tarih: 16.01.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/13110 E.  ,  2023/121 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1. Çocuk Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/356 Esas, 2015/666 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'ın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 143 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiş; yine aynı karar ile suça sürüklenen çocuk ...'un hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 143 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 6

.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.