muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6821, Karar No: 2022/8933, Tarih: 12.12.2022

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının reddine (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 4.551,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13150, Karar No: 2013/16180, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13150 E.  ,  2013/16180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece asıl dava yönünden kabulüne, birleşen dava yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmaz 7.475,92 m² olup tamamı kamulaştırılmıştır. Taşınmaz üzerinde verim çağında 12 yaşında 45 adet asma, 17 yaşında 60 adet asma, 22 yaşında 10 adet asma, 7 yaşında 20 adet kavak, 12 yaşında 50 adet kavak, 17 yaşında 34 adet kavak, 17 yaşında 20 adet elma, 22 yaşında 20 adet elma, 12 yaşında 2 adet erik, 22 yaşında 12 adet incir, 17 yaşında 15 adet kiraz, 17 yaşında 36 adet nar, 12 yaşında 110 adet şeftali ve 27 yaşında 4 adet zeytin ağacı olmak üzere toplam 438 adet meyve ağacının bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, 4000 m²'sinin kapama ceviz bahçesi, kalan 3.475,92 m²'lik kısmın tarım arazisi yapılması ve meyve ağaçlarına da ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12961, Karar No: 2021/1744, Tarih: 09.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12961 E.  ,  2021/1744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamından, suça sürüklenen çocuğun müştekinin iş yerine pencere camını kırarak girdiği, müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanına göre de bu nedenle 200 TL zararın oluştuğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması olanaklı görülmüştür.

Nüfus kaydına göre 10/06/1996 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğun, hükmün açıklanması sırasında 02/02/2016 tarihli duruşmada savunmasını müdafii ile birlikte yapmak istediğini belirttiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafii, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 02/02/2016 tarihli oturumda hazır bulundurulmadan hüküm kurularak aynı Kanun'un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9400, Karar No: 2010/4358, Tarih: 06.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/9400 E.  ,  2010/4358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı (alacaklı) ... ile takip borçlusu davalı ...'un evlenme tarihleri olan 21.7.1999 tarihinden itibaren, boşandıkları 24.9.2002 tarihine kadar ikamet ettikleri adresin ve ayrıca; evli oldukları dönemde davalı 3.kişi (Turgut'un babası) ... ile ...'ndaki aynı evde birlikte oturup oturmadıklarının” ya da birlikte oturdukları dönemlerin zabıta marifeti ile sorulup araştırılarak, konu ile ilgili belgenin evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 6.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21256, Karar No: 2015/10375, Tarih: 28.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/21256 E.  ,  2015/10375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı Üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla üniversite hastanelerinde işçi olarak çalıştığını ve Bölge Çalışma Müdürlüğünün yaptığı muvazaa tespiti nedeniyle kendisine ödenmeyen yasal ilave tediye alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kurumun işçisi olmadığı için ilave tediye alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,

3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1. maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de Kanun kapsamına alınmıştır.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Dosya içinde bulunan 07/08/2009 tarih ve 61 MO sayılı iş müfettişi raporuna göre ... ... Tıp Fakültesi'nde 993 memur ve 562 akademik personel çalıştığı, kamu işçişi çalıştırılmadığı, ... ile 01/01/2008-31/12/2010 tarih aralığını kapsayan sözleşme ile 1000 işçi ile .... Hastanesi ve tamamlayıcı unsurlarının ve çevresinin temizliği, hijyene ait materyallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi, hasta evrakının kayıt altına alınması, çamaşırhanede çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin yerine getirimesi işinin verildiği, bu ihale kapsamında çalıştırılan işçilerin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılmadığı, yasaya uygun olmayan çalıştırma olmadığı, ...'ye 150 işçi ile malzemesiz yemek hazırlama ve dağıtım işinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, ....'ye 200 işçi ile 01/01/2009-31/12/2010 arasında yapılmak üzere .... Hastanesi Biomedikal Aletlerinin Bakım ve Temizliği Hizmetlerinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, sağlıkla ilgili birimlerde biomedikal aygıtların bakım ve temizlik işlerinin yapıldığı, 4857 sayılı Yasanın 3/2, Yönetmeliğin 12 ve 13.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde 29/06/2006 tarihinde tespit edilen muvazaa raporunun taraflara tebliğ edilmiş olmasına rağmen gereğinin yapılmadığı, asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine malzemeli temizliğe ek olarak hasta ve hastaya ait metaryallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri ile çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamın genişletildiği, davalı iş yerinde çalışan 1000 işçiden sadece 300 tanesinin temizlik işinde çalıştığı, geri kalan 700 işçinin hastanede asıl işverenin yapması gereken sağlıkla ilgili işleri, işe giriş tarihlerinden itibaren yapmış oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı, davalının itiraz etmediği için kesinleşen ve mahkemenin de gerekçesinde dayandığı sözü edilen bu ... Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda; öncelikle davacının yukarıda değinilen muvazaa tespiti yapılan dönemde muvazaa tespitinde adı geçen şirketlerde çalışması bulunduğu anlaşılmaktadır ki; bu dönemle ilgili olarak davacı tarafça açılan davada mahkemece muvazaa tespiti yapılmakla ilave tediye alacağına hükmedilmiş ve söz konusu karar Yargıtay 7. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmiştir. Bu tarihten sonra da davacı davalıya ait işyerinde benzer şekilde çalışmasını sürdürmüştür. Davacı tarafça anılan mahkeme kararında sonraki çalışma dönemine dair ilave tediye alacağı talep edilmektedir. Kesinleşmiş yargı kararı ile muvazaa olgusu ortaya konmuş ve davacı benzer şartlarda çalışmasına devam ediyor olmakla muvazaa tespitine dair karar mahkemeyi bağlar. Davacının ne tutarda ilave tediyeye hak kazandığı belirlenerek hüküm altına alınmalı iken yazılı gerekçeyle davanın reddi hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19637, Karar No: 2009/495, Tarih: 22.01.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/19637 E.  ,  2009/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ 10.07.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak davacı yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.01.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/11084, Karar No: 2014/16242, Tarih: 23.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11084 E.  ,  2014/16242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/09/2013 gün ve 2012/96-2013/417 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/03/2014 gün ve 2013/17441-2014/5350 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ayva bahçelerinin "don" rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2007 yılı Nisan ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle ayva ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 12.400 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, don olayının meydana geldiği tarihte ağaçlardaki çiçeklenmenin devam ettiğini, meyve oluşumunun başlamadığını, bu nedenle hasarın teminat kapsamı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait ayva ağaçlarında meyve oluşumu döneminde nisan ayında meydana gelen don olayı nedeniyle hasar oluştuğu, rizikonun teminat kapsamı içinde kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 12.400 TL'nin 30/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek ticare avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19/03/2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 23/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4626, Karar No: 2012/1579, Tarih: 08.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/4626 E.  ,  2012/1579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Gökçebey Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.04.2011 gün ve 317/132 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı; kadastro çalışmaları sonucunda 1527 parsel olarak tapuya tescil edilen taşınmazın giriş katında bulunan 430 cmX460 cm ebadındaki dükkanın Satılmış Yalçınkaya ve Ali Yalçınkaya tarafından 20.06.1976 tarihinde ... ve Feride Kirenli'den satın alındığını, Gökçebey Noterliğinin 20.06.1976 gün ve 21 yevmiye nolu satış vaadi sözleşmesi ile aynı taşınmazı kendisinin bu alıcılardan satın aldığını, satım sözleşmesine dayanarak müdahil olduğu taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde görülen davada genel mahkemede dava açmakta muhtariyetine karar verildiğini açıklayarak davalılar üzerindeki kaydın iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir. Davacı yargılamanın devamı sırasında Feride Kirenli adına kayıtlı bulunan ½ payın Feride mirasçıları tarafından Abdurrahman Yılmaz'a devredilmesi üzerine seçimlik hakkını yeni malike karşı davanın devamından yana kullanmıştır.

Davalı ..., Yunus Tabak ve dahili davalı ...; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Dava konusu yerden ½ payı tapudaki satışla yargılama sırasında devralan Abdurrahman Yılmaz; taşınmazın çocukları tarafından kendisi adına satın alındığını bildirmiş, diğer davalılar usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermedikleri gibi yargılama oturumlarına da katılmamışlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu dükkanın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir. Hüküm, dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu dükkanın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir. Hüküm, dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 1527 parsel sayılı taşınmazın ½ payının 02.05.2008 tarihinde hibe nedeniyle dahili davalı ... adına ve Feride Kirenli adına kayıtlı ½ payın ise yargılamanın devamı sırasında 19.08.2009 tarihinde Abdurrahman Yılmaz adına tapuya tescil edildiği saptanmıştır. Kural olarak tapu iptali ve tescil davaları kayıt maliklerine, kayıt malikinin davanın açılmasından önce ölü olması halinde mirasçılarına karşı açılır. Somut olayda, davaya konu taşınmazda ½ oranında pay sahibi olan ... dava tarihi olan 20.10.2008 tarihinden önce tapu kayıt maliki olmasına rağmen davada davalı sıfatı ile yer almamış, yargılamanın devamında 24.07.2009 tarihli dilekçe ile dahili davalı sıfatıyla davaya katılımı sağlanmıştır. Haklarında usulüne uygun dava açılan Feride Kirenli mirasçıları ile dahili davalı ½ kayıt maliki ... arasında mecburi dava arkadaşlığı olmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı söz konusu olduğundan yöntemine uygun bir biçimde harç yatırmak suretiyle açılmış bir dava ve istek bulunmadan Zülbiye'nin davaya dahil edilmesi yoluyla, taraf sıfatı kazandırılarak yazılı olduğu üzere hüküm kurulması mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle her ne kadar hukukumuzda dahili dava müessesesi olmadığı için dahili davalının kararı temyiz etme hakkı olmasa da, hakkında hüküm kurulmuş olması nedeniyle kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunduğundan dahili davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18766, Karar No: 2013/10539, Tarih: 16.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/18766 E.  ,  2013/10539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de