muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4381, Karar No: 2016/12948, Tarih: 13.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4381 E.  ,  2016/12948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim giderlerinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ...'ın Deniz Harp Okulunda öğrenim gördüğü sırada 26.04.2011 tarihinde okul ile ilişiğinin kesildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eğitim süresince yapılan 54.023,65 TL’nin 36.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini istemiş; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda; 09.11.2016 tarihinde kabul edilerek 24.11.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 6756 Sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Ve Milli Savunma Üniversitesi Kurulması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin (669 Sayılı KHK) Değiştirilerek Kabul Edilmesi Hakkında Kanun'un 105/2. maddesi gereği, "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmaz, çıkarılmış borçlar tahsil edilmez ve başlatılmış işlemler durdurulur.

Bunlardan bu amaçla yapılmış olan tahsilatlar iade edilmez. Açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmaz, hükmolunanlar tahsil edilmez." yönünde düzenleme getirildiği yapılan incelemeden anlaşıldığından karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6756 Sayılı Kanun'nun 105/2. maddesindeki düzenleme somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7315, Karar No: 2015/14282, Tarih: 16.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7315 E.  ,  2015/14282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2013/1697-2014/1178

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin 100028871 nolu tarımsal sulama abonesi olduğunu, aboneliğinin sulama sezonu bittiği için kapatılması amacıyla davalı şirkete başvurduğunu ve elektrik borcunu kapattığını, ancak enerjinin, abonenin aydınlatma ihtiyacı olduğundan bahisle bir tutanakla kesilmediğini, tutanağın müvekkilinin tanımadığı bir isim ve yakınlık derecesi belirtilmek suretiyle imzalandığını, herhangi bir borcu olmamasına rağmen davalı şirketin müvekkiline yeni bir borç çıkarttığını, söz konusu faturada trafo kaybından bahsedildiğini iddia ederek müvekkilinin tahakkuk ettirilen elektrik borcundan sorumlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesi ile; davacı abonenin, aydınlatma ihtiyacı olduğundan dolayı elektriğinin kesilmediğini, bu nedenle de fatura tahakkuk ettirildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 7.100,20 TL borçlu olmadığının, 1.521,47 TL borçlu bulunduğunun tespitine dair verilen kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 31.10.2013 tarih, 2013/11925 E-14981 K sayılı ilamı ile; ''Somut olayda, mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, 01.10.2006 ila 01.10.2007 arasındaki süre için hesaplama yapılmış, mahkemece bu rapor doğrultusunda karar verilmiştir. Dava konusu olan 01.10.2006 ila 08.06.2011 tarihleri arasındaki dönem için elektrik kullanımı esas alınarak hesaplama yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece, davalının tahakkukunda belirtilen ve dava konusu olan tahakkuk dönemleri esas alınarak hesaplama yapılması için yeniden başka bir bilirkişiden rapor alınması, davalının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarının bu şekilde yeniden hesaplatılması, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.'' gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonunda; davalı kurum tarafından davacının endeks okumalarının sezonluk olarak yapıldığı, davacının aboneliğinin kapatılması için başvuruda bulunmasına karşılık ilişik kesme belgesi almadığından kapatma işleminin tamamlanmadığı, bununla birlikte davalı kurumun endeks okumalarını yönetmeliğe uygun olarak yapmadığı, bu nedenle davacının aboneliğinin devam ettiğini geç fark ettiği, davalı kurum okumaları usulüne uygun olarak yapmış olsaydı fatura bedelinin daha düşük olacağı, trafo kayıpları bedelinin yüksek çıkmasının sebebinin davalı kurumun kusurundan kaynaklandığı, davacının davalı kurum tarafından endeks okuma işi süresinde yapılmış olsa idi meydana gelecek tüketim miktarından sorumlu tutulması gerektiği, bu süreye göre ise davacının sorumlu olduğu tüketim miktarının 1.521,47 TL. olduğu ve bu miktar dışındaki trafo kayıplarından sorumlu tutulmaması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 100028871 nolu tarımsal sulama aboneliğine ilişkin fatura bedelinden 5.578,73 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmiş ise de, bozmaya uygun karar verilmemiştir. Şöyle ki;

Dairemizin 31.10.2013 tarih, 2013/11925 E-14981 K sayılı ilamı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 01.10.2006 ila 01.10.2007 arasındaki süre için hesaplama yapıldığı, oysa dava konusu olan 01.10.2006 ila 08.06.2011 tarihleri arasındaki dönem için elektrik kullanımı esas alınarak hesaplama yapılması gerektiği vurgulanmış, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra alınan bilirkişi raporunda bozma doğrultusunda 01.10.2006 ila 08.06.2011 arası davacının 6.072,50TL borçlu olduğu, yani 1.027,70TL borçlu olmadığı tespit edilmiştir. Mahkeme ise bozmaya uygun hazırlanan bilirkişi raporuna itibar etmeyerek yine davacının 5.578,73 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

O halde; yerel mahkemece bozmaya uyma kararı verilmiş ise de, gereği gibi karar verilmediğinden, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15393, Karar No: 2013/14420, Tarih: 17.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15393 E.  ,  2013/14420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/06/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılar ... ve ... yönünden açılan maddi ve manevi tazminat davasının reddine, diğer davacılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 31/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ile davacılardan ... ve ...'ın tüm, davacılar ... ve ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılar ... ve ...'nın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olayın gelişimi, ölenin davacılara olan yakınlığı, olay tarihi ve yukarıda açıklanan ilkeler dikkate alındığında davacılardan ... ve ... için hükmedilen manevi tazminat azdır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, anılan davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

....

Dava konusu olayda; olayın gelişimi, ölenin davacılara olan yakınlığı, olay tarihi ve yukarıda açıklanan ilkeler dikkate alındığında davacılardan ... ve ... için hükmedilen manevi tazminat azdır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, anılan davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

....

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, davacılar ... ve ... ile davalının tüm, davacılar ... ve ...'nın diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılar ... ve ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1922, Karar No: 2021/7029, Tarih: 22.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1922 E.  ,  2021/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL- TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun, 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.2 maddesi uyarınca kabulüne, kararın kaldırılması ile muvazaa olgusunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan kardeşi ...'in adına kayıtlı 17 parseldeki 4 nolu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetini davalı eşine satış suretiyle temlik ettiğini, bunun dışında Tuzla'da bulunan 3718 parsel sayılı taşınmazını da davalıya temlik ettiğini, bu taşınmazın tapu kaydının iptali için ayrı dava açtığını, ayrıca mirasbırakanın Gaziantep ilinde bulunan taşınmazlarını da Milli Eğitim Vakfına bağışladığını, dava konusu 17 parseldeki 4 nolu bağımsız bölüme ilişkin temlikin, mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında davacının ölümü üzerine mirasçıları davayı sürdürmüştür.

Davalı, dava konusu taşınmaz satın alınırken babasından kalan nakdin bir kısmının kullanıldığını, mirasbırakan eşinin hastalanıp çalışamadığını, bu dönemde kendisinin nakit harcamalar yaptığını, eşinin de dava konusu taşınmazı kendisine devrettiğini, işlemin bağış değil bedel ödenmek suretiyle gerçekleştirildiğini, gerek kendisinin gerek mirasbırakan eşinin bir çok hayır işi yaptığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı, tenkis isteminin de hak düşürücü süreden reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun, 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.2 maddesi uyarınca kabulüne, kararın kaldırılması ile mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı, davalının bedel ödediğini kanıtlayamadığı, mirasbırakanın Tuzla'daki taşınmazı da davalı eşine devrettiği, dava konusu taşınmazın mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak temlik edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1939 doğumlu mirasbırakan ...’nın 04.02.1989 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı kardeşi ..., davalı eşi ... ve dava dışı yeğenlerinin kaldığı, mirasbırakanın maliki olduğu 408 ada 17 parseldeki 4 nolu bağımsız bölümü 23.11.1988 tarihinde davalı eşi ...’a satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1939 doğumlu mirasbırakan ...’nın 04.02.1989 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı kardeşi ..., davalı eşi ... ve dava dışı yeğenlerinin kaldığı, mirasbırakanın maliki olduğu 408 ada 17 parseldeki 4 nolu bağımsız bölümü 23.11.1988 tarihinde davalı eşi ...’a satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris muvazaası iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK’nın 190. maddesi ve TMK’nın 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile mirasbırakan tarafından yapılan temlikin mal kaçırmak amacıyla yapıldığının ispat yükü davacıdadır.

Öte yandan, muris muvazaası iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK’nın 190. maddesi ve TMK’nın 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile mirasbırakan tarafından yapılan temlikin mal kaçırmak amacıyla yapıldığının ispat yükü davacıdadır.

Somut olaya gelince;mirasbırakanın dava konusu taşınmazın temlikinden önce Gaziantep’te adına kayıtlı 32 adet taşınmazını Milli Eğitim Vakfına bağışladığı, davacının Tuzla’daki taşınmaz için açtığı muris muvazaası hukuki nedenine dayalı iptal-tescil olmazsa tenkis davasının muvazaa olgusu ispatlanamadığı gerekçesiyle reddedildiği, verilen kararın İstinaf ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, mirasbırakanın terekesinde paylı malik olduğu 22 adet aktif taşınmazı bulunduğu, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davalıya temlik edilen dava konusu 17 parseldeki 4 nolu bağımsız bölümün temlikinin mal kaçırma amacı ile yapıldığı iddiasının kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca; temlikin mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı yapıldığı iddiasının davacı tarafından HMK'nın.190. ve TMK'nın 6. maddeleri uyarınca usulünce kanıtlanamadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK'nin 371/1-a maddesi gereğince İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22/11/2021 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8652, Karar No: 2022/9633, Tarih: 19.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8652 E.  ,  2022/9633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı asılın 29.09.2003-15.02.2013 tarihleri arasında davalıya bağlı olarak Rusya' da inşaat sektöründe idari işler kısım müdürü sıfatıyla çalıştığını, son aylık net ücretinin 3.150,00 USD olduğunu, ... sözleşmesine haklı bir sebep olmaksızın son verildiğini ve ödenmeyen işçilik alacakları bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı Şirkette çalışmasının bulunmadığını, kaldı ki dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını ve ödenmeyen bir alacağın da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.03.2019 tarihli ve 2016/413 Esas, 2019/222 Karar sayılı kararı ile davacının ... sözleşmesine haklı bir sebep olmaksızın son verildiği, davacının talep konusu alacaklara hak kazanmasına karşın karşılığının ödenmediği, 02.10.2018 tarihli bilirkişi raporunun usul ve kanuna uygun olması sebebiyle hükme esas alınabilir olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 05.10.2021 tarihli ve 2020/1351 Esas, 2021/1908 Karar sayılı kararı ile tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 13.12.2021 tarihli ve 2021/12295 Esas, 2021/16409 Karar sayılı kararı ile tarafların sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek İlk Derece Mahkemesince, davacının ... ile uluslararası sosyal güvenlik sözleşmesi bulunmayan bir ülkede çalıştığı dikkate alınarak ücreti brütleştirilirken yalnızca tespit edilen net ücretine %5 genel sağlık primi eklenmek sureti ile sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Dairenin 2021/12295 Esas, 2021/16409 Karar sayılı bozma kararına uygun olarak hazırlanan 17.02.2022 tarihli bilirkişi ek raporundaki hesaplamaların hükme esas alınabilir nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Tarafın Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; yasal süresinde olmayan bu nedenle hükümsüz olan zamanaşımı def'inin geçerli olarak kabul edilmesinin doğru olmadığını, bu nedenle fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden hatalı karar verildiğini, fazla çalışma ve tatil ücretleri hesabında, işyeri iç yazışmalarının hukuki dayanağı bulunmaksızın dikkate alınmadığını; ayrıca fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacak kalemlerinden indirim yapılmaması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın tam kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı Tarafın Temyiz Sebepleri