muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15527, Karar No: 2023/6248, Tarih: 19.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/15527 E.  ,  2023/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1059 E., 2016/31 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Davanın reddi, mahkûmiyet,müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Şikâyetçi Orman İdaresi vekilinin temyizi yönünden, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, aynı KHK'nin 5 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adlî ve idarî davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere ... ve taşra birim amirlerine, aynı KHK'nin 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde, yetkisi bulunmayan işletme müdür yardımcısı ... ve temsilci orman mühendisi ... hakkında verilen katılma kararının müşteki Orman İdaresine katılan sıfatını kazandırmayacağı anlaşılmakla, katılan sıfatını kazanmayan Orman İdaresinin temyiz isteminin reddi gerektiği,

Sanıkların temyizi yönünden; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli ve 2014/1059 Esas, 2016/31 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca erteli 6 ... 20 gün hapis ve 660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar ..., ... hakkında ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davaların reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanıklar Metin, Hüseyin ve İmdat'ın temyiz istekleri; atılı suçlamayı kabul etmediklerine, ihtiyaçlarını karşılamak için devrilen kuru ağaçlardan odun yaptıklarına, haklarında hükmün açıklanmasını geri bırakılması ve beraat kararı verilmesi gerektiği nedenlerle usûl ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz isteği; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine, orman muhafaza memurlarına yardım amaçlı orman sahasını gezerken kesili ve devrik halde bulunan ağacı yakacak ihtiyacı için kestiğine, hakkında hükmün açıklanmasını geri bırakılması ve beraat kararı verilmesi gerektiği nedenlerle usûl ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

3. Orman İdaresi vekilinin temyiz isteği; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.09.10.2014 tarihinde, orman muhafaza memurları tarafından yapılan denetimlerde, suç tutanakları ve dosya kapsamına göre, 39 numaralı orman bölmesinde ağaç kesilmiş olduğunun görülmesi üzerine, Doğanalanı Mahallesinde yapılan araştırmalarda sanıkların gözle görülür şekilde bahçelerinde duvara dizilmiş halde parçalara ayrılmış odunların görüldüğü, usulüne uygun arama kararına istinaden bahse konu sanıklara ait ikamet ve eklentilerinde yapılan aramalarda dava konusu orman emvallerin ele geçirilerek sanıklar hakkında tutanak düzenlendiği anlaşılmıştır.

2.Sanıklar savunmalarında, devrik ve yıkık halde bulunan ağaçlardan emvalleri temin ettiklerini, dikiliden ağaç kesmediklerini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

3.Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu yerin kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığının, motorlu testere ile yapacak vasfında emval veren ağaçların

kesildiğini, ele geçen emvallerle dip köklerle uyumlu oldukları tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Şikâyetçi Orman İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

3.Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu yerin kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığının, motorlu testere ile yapacak vasfında emval veren ağaçların

kesildiğini, ele geçen emvallerle dip köklerle uyumlu oldukları tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Şikâyetçi Orman İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, aynı KHK'nin 5 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adlî ve idarî davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere ... ve taşra birim amirlerine, aynı KHK'nin 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde, yetkisi bulunmayan işletme müdür yardımcısı ... ve temsilci orman mühendisi ... hakkında verilen katılma kararının şikâyetçi Orman İdaresine katılan sıfatını kazandırmayacağı anlaşılmakla, katılan sıfatını kazanmayan Orman İdaresinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

B.Sanıklar ..., ..., ..., ...'nin Temyizi Yönünden

a. Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden

1. Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu ağaçların motorlu testere ile kesildiğinin ve yapacak vasfında emval veren ağaçlar olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında Tebliğname'nin (2) nolu bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

2. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP'...) yapılan incelemede, Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/570 Esas, 2020/164 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, Tebliğname'nin (3) nolu bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

b. Sanıkların Temyiz İtirazları Yönünden;

Sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinden cezalandırılmaları talebi ile dava açılmış olup, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanarak cezada bir kat artırım yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Şikâyetçi Orman İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2014/1059 Esas, 2016/31 Karar sayılı kararına yönelik şikâyetçi Orman İdaresi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanıklar ..., ..., ..., ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükümlerinin Temyizi Yönünden

V. KARAR

A.Şikâyetçi Orman İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2014/1059 Esas, 2016/31 Karar sayılı kararına yönelik şikâyetçi Orman İdaresi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanıklar ..., ..., ..., ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükümlerinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2014/1059 Esas, 2016/31 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ..., ..., ..., ...'nin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2878, Karar No: 2023/7136, Tarih: 16.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/2878 E.  ,  2023/7136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.03.2023

EK KARAR SAYISI : 2021/1555 E., 2021/1577 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak

kullanılması suretiyle dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.03.2023 tarihli ve 2021/1555 Esas, 2021/1577 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/67 Esas, 2021/449 Karar sayılı kararı ile bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 3 yıl 4 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2021/1555 Esas, 2021/1577 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2021/1555 Esas, 2021/1577 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2021/1555 Esas, 2021/1577 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2021/1555 Esas, 2021/1577 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8579, Karar No: 2024/5893, Tarih: 09.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8579 E.  ,  2024/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1118 E., 2016/678 K.

SUÇLAR : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkındaki Kanuna Muhalefet, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125/1-4 ve 106/2-a maddelerinde düzenlenen kamu görevlisine karşı hakaret ve silahla tehdit suçları ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 20.04.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Adli emanetin 2015/1211 sırasında kayıtlı (1) adet bıçağın 5237 sayılı Kanun’un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine, 09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7053, Karar No: 2012/13759, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7053 E.  ,  2012/13759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının çalıştığı ... Plastik San ve Tic AŞ ‘ye iletilmek üzere 16.03.2007 tarihinde l0.000 TL havale çıkarıldığını, davalının çalıştığı şirketin alt bayisi olduğunu havalenin mal gönderimi için yapıldığını, davalının aldığı parayı çalıştığı şirkete vermeyerek uhdesinde tuttuğunu, dava konusu takibe de haksız ve kötü niyetle itiraz ettiğini, bu nedenlerle ... İcra Müdürlüğü’nün 2009/4070 Esas sayılı dosyasında borçlunun haksız ve kötü niyetli itirazının iptaline, takibin devamına,% 40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... icra müdürlüğünün 2009/4070 sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı ... Plastik San ve Tic AŞ ‘ye iletilmek üzere davalı adına 16.03.2007 tarihinde l0.000 TL havale çıkarıldığını, davalınının parayı şirkete iletmediği gibi tarafınada iade etmediğini ileri sürerek alacağının tahsili için başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptali istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı taraf gönderilen paranın davacı ile davalı arasındaki iş ilişkisi nedeniyle gönderildiğini, şirket ile bir bağlantısı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacı alacaklı tarafından davalı borçluya l0.000 TL 'nin banka kanalı ile gönderildiği, davalı tarafın parayı aldığını kabul ettiği, ancak parayı hangi neden ile aldığını ispatlar delil ibraz etmediği gibi, kanunlarımız kapsamında itirazın iptali davasında ispat yükü davalıda olup, davalının l0.000,00 TL 'yi aldığını kabul etmesine rağmen hangi neden ile aldığını ispatlayamadığı dikkate alındığında davanın kabulü karar verilmiştir. Davacı, dava dışı şirkete davalı aracılığıyla para gönderdiğini yazılı delil ile ispatlamalıdır. Kural olarak, havale bir ödeme vasıtasıdır. Davaya konu havale belgesinde borç para verildiğine ilişkin bir açıklama bulunmamaktadır. Davacı, iddiasını yasal delillerle ispatlayamamıştır. Ne var ki, davacı, dava dilekçesinde ”her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Öyle olunca mahkemece davacıya şirkete iletilmek üzere davalıya para gönderdiği yönündeki iddiasını ispat açısından davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 594,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11066, Karar No: 2018/5570, Tarih: 19.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/11066 E.  ,  2018/5570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme ve sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I. Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükme yönelik sanığın ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Vergi Denetim Kurulu Başkanlığının, ...-Pa Gıda Temizlik ...Ltd. şirketine ait 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerin vergi incelemesi amacıyla ibrazına ilişkin 02.11.2011 tarihli yazısının, 04.11.2011 tarihinde, sanığın cezaevinde olduğunu beyan eden eşi Sultan Kotan imzasına tebliğ edildiğinin, Uyap kayıtlarına göre de sanığın, tebligatın yapıldığı tarihte Yozgat E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II.Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen karara karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II.Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan verilen karara karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiğinden, 2006 takvim yılına ilişkin fatura örnekleri dosya içerisinde bulunmakla birlikte, 2007 takvim yılına ait faturaların dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, 2007 takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın, ...-Pa Gıda Temizlik ...Ltd. şirketi adında bir şirkete ortak olmadığını, kendisini çaycı olarak işe alacaklarını söyleyen kişilerin istediği bir takım belgeleri bu kişilere verdiğini ama şirkete müdür tayin edildiğinden haberdar olmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, sanığın yazı ve imza örnekleri temin edilerek, hisse devri ve imza sirküleri ile Ankara 14. Noterliğinin 12.05.2006 tarihli, 06499 yevmiyesiyle onaylanan ortaklar kurulu kararının getirtilerek, sanığın hisse devrine ve müdür olarak tayin edilmesine ilişkin belgelerdeki ve suça konu faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, Ba-Bs form analizine göre ...-Pa Gıda Temizlik ...Ltd. Şti’den mal alındığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani suça konu faturaları kullanan mükellefler hakkında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Tekerrüre esas alınan Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/269 esas, 2009/45 sayılı ilamının, suç tarihlerinden sonra kesinleşmesi nedeniyle 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden tekerrüre esas alınamayacağının, sanığın adli sicil kaydında görülen diğer ilamların infaz tarihlerini gösterir onaylı suretleri dosya içerisine alınarak tekerrür şartlarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,