muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16625, Karar No: 2016/1511, Tarih: 10.02.2016

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 20.12.2011 gün ve ... sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyuyan bozma kararında özetle; “...arsa niteliğindeki taşınmazın emsalinin üstün ve eksik yönleri belirlenip karşılaştırma yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payının düşülerek üzerindeki muhdesat durumuna göre değerinin saptanması; taşınmazın tarım arazisi olması halinde net gelir üzerinden bilimsel yollarla değerinin belirlenmesi; her iki halde de yıpranma payının varsa değer kaybının düşülmesi, emsalin zorunluluk olmadıkça yakın ve benzer bölge ve yüzölçümlü olması, bu konuda taraflara emsal gösterme olanağının tanınması; bu yönden mahkemece de re'sen araştırma yapılması, bilirkişi kurullarının açıklanan hususları irdelemeye, saptamaya ve değerlendirmeye yetkin, sıfat ve yeteneğe sahip uzman bilirkişilerden oluşturulmasının icap ettiği, bu tespitler yapılırken çekişmeli taşınmazın niteliğinin diğer deyişle arsa veya arazi olduğunun 17.4.1998 tarih ve 1996/3 Esas ve 1998/1 sayılı İnançları Birleştirme Kararı içeriği ve sonucu ile birlikte gözetilmesi gerekeceği, diğer yandan, Bakanlar Kurulunun 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararında değinildiği gibi, Belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde olduğunun kabulü için uygulamalı (1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılan yerlerde bulunması; imar planında yer almayan taşınmazın arsa sayılabilmesi için ise, Belediye veya mücavir alan sınırları içinde ve Belediye hizmetlerinden yararlanan meskun yerler arasında yer alması zorunluluğu da dikkate alınmalı, bu tür bir davanın, davacının taşınmaz mülkiyetini yitirdiğinin kesinleştiği (iptal ve tescil davası kararının kesinleştiği) tarihten sonra açılabileceği; mülkiyetin kaybedildiği tarih itibariyle taşınmaz değerinin tespiti ve taşınmaz üzerinde bir bina var ise, kişinin yapılanmada iyiniyetli sayılıp sayılamayacağının tespiti bakımından bu binanın ne zaman ve hangi aşamada yapıldığının gözden uzak tutulmaması, doğru değildir...” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kısmen kabulü ile 90.000.-TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak iptal edilen payları oranında davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı tazminat davasıdır.

Mahkemece, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 20.12.2011 gün ve ... sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle yazılı şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuş ise yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı tazminat davasıdır.

Mahkemece, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 20.12.2011 gün ve ... sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle yazılı şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuş ise yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki; hükme esas alınan 30/11/2012 tarihli raporda arsa niteliğinde olduğu belirlenen taşınmazın tapusunun iptal edildiği tarihe en yakın satış olarak, satış tarihi 7.3.2008 olan 43579,02 m² yüzölçümündeki arsa niteliğindeki 2791 sayılı parselin satışının emsal alındığı belirtilmiş ise de; Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 17/11/2014 gün ... sayılı geri çevirme kararı üzerine, ... Tapu Müdürlüğünün 03/02/2015 tarihli yazısında ... mahallesi 2791 parsel sayılı taşınmazla ilgili 07/03/2008 tarihli herhangi bir satış işlemine rastlanılamadığının bildirildiği, bu durumda hükme esas alınan bilirkişi raporunun usulünce hazırlanıp hazırlanmadığı noktasında tereddüt oluşmuş olup, rapor tazminatın belirlenmesi noktasında kanaat verici nitelikte bulunmamaktadır.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı). Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise, tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup, bu tarih ise zararın meydana geldiği tarihtir. Zararın meydana geldiği tarihe göre, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise, net gelir metodu yöntemi ile, arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

Bu nedenle, mahkemece arsa niteliğinde bulunan dava konusu taşınmaza yönelik olarak, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinden, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve değerlendirme tarihi olan 15.10.2008 tarihinden önce ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için olanak tanınması, gerekli görülürse re'sen emsal getirtme yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak, denetlemeye olanak veren bilimsel verileri içeren, emsal ile dava konusu taşınmazların eksik ve üstün yönlerini karşılaştırıldığı rapor alınması ve davalı ... lehine usuli kazanılmış haklar gözönünde bulundurularak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuyla hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 10/02/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3786, Karar No: 2011/8521, Tarih: 20.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3786 E.  ,  2011/8521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya iadesi-alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesi veya bedellerinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından, davacı eşe ait olduğuna karar verilen ziynet ve çeyiz eşyaları yönünden temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının müvekkili ile boşanma davalarının devam ettiği, müvekkiline ait eşyalara ilişkin mahkemece delil tespiti yaptırdıklarını, tespit bilirkişisinin raporunda belirtilen, ortak malların ½ sinin, yine tespit bilirkişisi raporunda belirtilen çeyiz eşyalarından dava dilekçesi ekinde belirtilen eşyaların, düğünde takılan takıların, Müşterek çocuklarının doğum mevlidinde takılan ve listede sayılan takıların ve yine listede gösterilen 1000 € para alacağının ½ olan 500,00 €'nun aynen yok ise bedelleri olan toplam 54.751,50 TL sinin yasal faizi ile alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, Düğünde ve doğumda takılan takıların dava dilekçesinde bahsedilen kadar olmadığını, düğünde takılan, küçük, yarım ve tam cumhuriyet altınlarının davalı ile alınan ortak karar gereğince, her iki taraf misafirlerine verilen ortak düğün yemeğinin karşılanmasında kullanıldığını, diğer düğünde takılan altınlar ile doğum mevlitinde takılan altınların, davacı tarafından evi terk ederken yanında götürüldüğünü, cevap dilekçesi ekinde belirtilen listede gösterilen davalıya ait çeyiz eşyalarını vermeyi kabul ettiğini, ancak davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği, koltuk takımı, yatak odası takımı, mutfak masası ve sandalyelerinin çeyiz eşyası olmadığını, kabul edilmeyen eşyalar yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin doğumda takılan takılara ilişkin temyiz itirazlarına gelince; 40 adet çeyrek altın, 2 adet yarım 1 adet tam altın, 2 adet nazarlık, niteliği itibari ile çocuğa takılan takı niteliğinde olduğundan, davacı kadına ait ziynet eşyası olarak kabul edilemez. Tarafların halen evli olması, velayetin tek başına annede olmaması nedeni ile bu ziynet eşyaları yönünden davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır. Düğünde takılan ve niteliğine göre davacıya takıldığı anlaşılan, bir adet bilezik, 1 adet künye ve 1 adet 14 ayar altın takı setine ilişkin istem ile ilgili olarak ise;

Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını ispat yükü altındadır.

Olayda, davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya,ziynetlerin elinden alındığı götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3. Mahkemece davacıya ait olduğu kabul edilen diğer çeyiz eşyalarına ilişkin temyiz itirazı yönünden ise; Mahkemece, çeyiz eşyalarının değerlerine itiraz edilmesi nedeni ile itirazı haklı görerek yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp, rapor alınmış ise de tespit bilirkişisi ve mahkemece tayin edilen bilirkişi tarafından düzenlenen rapor arasında davalının aleyhine bariz nispetsizlik olmasına göre, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden ve gerekçesi belirtilmeden, davalı tarafından değer yönünden kabul edilmeyen tespit bilirkişisinin raporu doğrultusunda bedelin ödenmesine karar verilmesi, yine davalı vekilinin davacıya ait olmadığını iddia ettiği ve dosyaya ibraz ettiği fatura ve kredi kartı ekstereleri ile ispatladığı gerekçeli kararın 2 ve 3. sırasında belirtilen koltuk takımı (Yataş), Yatak odası takımı (Yataş), eşya listesinin 5. ve 6. sırasında yazılı Mutfak masası (istikbal), ve 4 adet Sandelye (İstikbal)'nin kişisel eşya sayılan çeyiz eşyası olmadığının anlaşılmasına rağmen, belirtilen eşyalarında davacıya ait çeyiz eşyası kabul edilerek aynen mümkün olmaması halinde bedelinin davacıya verilmesine, karar verilmesi hatalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2438, Karar No: 2016/1953, Tarih: 08.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/2438 E.  ,  2016/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7468, Karar No: 2010/4861, Tarih: 28.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/7468 E.  ,  2010/4861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 213 S.K. nun 359/b-1. 80. maddesi gereği 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.

2002-2003 yıllarında sahte fatura düzenlenmesi nedeniyle tanzim olunan vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporlarındaki tespitler ile fatura bedellerinin tahsiline ve kayıtlara işlendiğine ilişkin ticari teamüle ve yasalara uygun belgelerin sunulmaması karşısında; dosyada toplanan delilleri değerlendiren mahkemenin ulaştığı kanaate göre verdiği kararda bir isabetsizlik olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki soruşturmanın eksik yapıldığına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve aynı takvim yılında değişik vergi dönemlerinde çok sayıda sahte fatura düzenlenmesi zincirleme suçu oluşturacağından her takvim yılı için cezanın teselsül nedeniyle arttırılması ve faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231.maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5237 Sayılı TCK. nun 7. ve 5252 Sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca lehe yasaya göre hüküm kurulduğu anlaşılmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin soruşturmanın eksik yapıldığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/106, Karar No: 2011/3755, Tarih: 17.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/106 E.  ,  2011/3755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan ve zabıt mümziilerinin yeminli beyanlarıyla doğrulanan 29.9.2003 tarihli suç tutanağında, ağaçların 20-30 ... önce kesildiğinin tesbit edilmesine, yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda da ağaçların 2003 yılı Eylül ayı içinde kesildiğinin belirtilmesine, sanık hakkında orman emvalini kaçak olarak kömür yapmak için kesmek eyleminden dolayı 6831 Sayılı Kanunun 91/2-3 maddelerine muhalefetten dava açılmış bulunmasına, kesme eylemlerinde suç tarihinin kesim tarihi olarak kabulu gerekmesine göre,

Suç tarihi olan 9.9.2003 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 Sayılı TCK'nun 102/4.104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK'nun 322/1. ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, yediemine alınan kürek,tırmık ve baltaların sanığa iadesine, 17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21644, Karar No: 2012/3870, Tarih: 22.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2009/21644 E.  ,  2012/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62/1, 53/1, 63, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 302/1. maddesinde düzenlenen devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunun; faili, mağduru, izlediği süreci, ihlal ettiği hukuki yararı aynı olan ve daha hafif neticesi kendi neticesiyle birlikte aynı kasta bağlı harekete tek bir nedensellik bağı ile bağlı bulunan silahlı örgüte üye olma suçu bakımından geçitli bir suç olması, sanığın TCK’nın 302/1. maddesine dayanak olarak isnat edilen eylemin ispatlanamaması ve anılan maddede düzenlenen suçun işlenmesi sürecinde gerçekleşen silahlı örgüte üye olma suçundan bir karar verilmiş olması karşısında; sanık hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan açılan davaya ilişkin olarak ayrıca bir karar verilmemesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21470, Karar No: 2024/1522, Tarih: 05.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/21470 E.  ,  2024/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2020/175 E., 2023/762 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... sözleşmesini evlilik sebebiyle feshettiğini, fazla çalışma ve şua izni alacağının ödenmediğini belirterek fazla çalışma ve şua izni alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalıya ait hastanede röntgen teknisyeni olarak çalıştığını, davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığını davacının işten ayrıldığı tarihte ibraname ile hak ettiği alacaklarını tamamen aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 26.02.2013 tarihli ve 2010/578 Esas, 2013/164 Karar ... kararı ile; davacının davalı işyerinde radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, hesap bilirkişisi marifetiyle yapılan inceleme sonucu 12.11.2011 tarihli raporda, davacının haftada 5 gün 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı, bir saat ara dinlenmesi ile günlük çalışmanın 8 saat ve haftalık çalışmanın 40 saat olduğu, ....05.1939 tarihli ve 4201 ... Resmî Gazete'de yayımlanan Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamnamenin (Radyoloji Nizamnamesi) 21 inci maddesindeki düzenlemeye göre haftalık 27,5 saati aşan 12,5 saatlik çalışmanın fazla çalışma olduğu, ayrıca nöbet günlerindeki çalışmaların nöbet ücreti olarak ödendiği, davacının yılda 4 hafta tatili yapmasının mecburi olduğu gerekçesiyle bilirkişi hesap raporunda belirtilen miktarla sınırlı olarak fazla çalışma ücretinden takdiren 1/4 oranında indirim yapılarak fazla çalışma ücreti ve şua izni alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin ....05.2014 tarihli ve 2013/10441Esas, 2014/11631 Karar ... kararı ile; davacının fazla çalışmaları ve bunlara karşı yapılan ödemeler tarih belirtilerek gösterilmek ve tarafların itirazları da karşılanmak suretiyle hesaplama yapılması için bir başka bilirkişiden rapor alınması gerektiği ve kabule göre de; davacının dava dilekçesinde açıkça 30 saati aşan çalışması için fazla çalışma talebinde bulunduğu hâlde, 27,5 saat üzerinden fazla çalışma alacağı hesabı yapılmasının yerinde olmadığı gerekçeleriyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 25.12.2019 tarihli ve 2014/615 Esas, 2019/568 Karar ... kararı ile; bozma kararı doğrultusunda yapılan bilirkişi raporu tespitleri göz önünde tutularak dosyada bulunan ....05.2019 tarihli bilirkişi raporunun dosyanın içeriğine uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.