muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8957, Karar No: 2019/24411, Tarih: 26.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8957 E.  ,  2019/24411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açılan davada İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş ve dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

Davacı asıl tarafından 24.10.2019 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiği bildirilmiştir.

06.08.2015 tarihli ve 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 215. maddesinde “Hükmün kesinleşmesinden önce davadan feragat, davayı kabul veya sulh halinde, hakim dosya üzerinden bu konuda ek karar verir. Taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi sırf bu nedenlerle dosya istinaf veya temyiz incelemesine gönderilmez.” düzenlemesi yer almaktadır.

Anılan sebeple, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelemesine usulen engel oluşturan davadan feragat beyanının İlk Derece Mahkemesince değerlendirilip karara bağlanması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, 26.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29655, Karar No: 2020/13068, Tarih: 17.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/29655 E.  ,  2020/13068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal, sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince,

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ın ve sanık ...’ın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 151/1 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık ve 8 yıllık zamanaşımlarının suça sürüklenen çocuğun ve sanığın sorgu tarihi olan 16/02/2007 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1029, Karar No: 2019/11717, Tarih: 27.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1029 E.  ,  2019/11717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin ve eyleminin gece gerçekleştirilmesi nedeniyle de aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olayın görgü tanığı ...’ın 23/01/2015 tarihli kolluktaki ifadesine göre, şikayetçinin ikametinin karşısında bulunan apartmanda çalışan tanığın şikayetçinin ikametinin bulunduğu cadde üzerinde bir erkek şahsı gördüğü ve ani hareketlerde bulunarak kaçan şahsı tanığın arkasından takip ettiği ancak yakalayamadığı, tekrar geri döndüğünde şikayetçinin tek katlı müstakil olan evinin balkonundan 3 erkek şahsın atladığını görerek kaçan şahısların arkasından koşarak suça sürüklenen çocuk ...’u yakaladığı ancak diğer şahısların kaçtığı ve ekiplerin gelmesiyle yakalanan suça sürüklenen çocuk ...’un yapılan üst aramasında şikayetçiye ait kol saatinin çıktığı olayda; sürüklenen çocuk ...’un kesintisiz bir takibin sonucunda yakalandığı ve üst aramasında suça konu saatin çıktığı ve şikayetçinin ikametinden başkada çalınan bir şey olmadığının anlaşılması karşısında; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilerek suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesinin uygulanması gerektiği halde yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2- Dosya kapsamına göre; tanık ...’ın kolluktaki ifadesinde 17.30 sıralarında kaçan şahısları gördüğünü belittiği; suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 17.26'da başladığının anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan cezada aynı Kanun’un 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde temel cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası öngörüldüğü halde, sanık hakkında teşdiden 5 yıl hapis cezası tayin edildiğinin belirtilmesi,

3-Suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde temel cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası öngörüldüğü halde, sanık hakkında teşdiden 5 yıl hapis cezası tayin edildiğinin belirtilmesi,

4-5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesine göre tayin olunan cezaların ertelenmesine yasal engel bulunmadığı belirlenen ve suç tarihi itibariyle sabıkasız olan suça sürüklenen çocuklar ... ile ... ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları bulunan ... ile ... hakkında hırsızlık suçlarından tayin olunan cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesinin (b) bendinde belirtilen suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşup oluşmaması hususunun değerlendirilmesi gerekirken, “cezaların niteliği ve miktarı nazara alınarak” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 51.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9157, Karar No: 2019/11520, Tarih: 12.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9157 E.  ,  2019/11520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 2010 yılında yaşanan don afeti nedeniyle kayısı ağaçlarının zarar gördüğünü belirterek 1202 nolu parsel için 3.000 TL destekleme ödemesi almasına rağmen, yapılan incelemede, bahçesinde kayısı ağacı olmadığının tespit edildiği; sanığın söz konusu taşınmazın kendisine ait olmadığı, 125 ada 7 nolu parselin kendisine ait olduğu ve bu taşınmaz için destekleme ödemesi aldığı, zaten kendisinin destekleme ödemesi alma talebinde bulunmadığı, ilçe tarım müdürlüğünden gelen yetkililerin incelemesinden sonra destekleme ödemesinin yatırıldığı savunmasında bulunduğu somut olayda;

Sanık savunması, katılan vekili beyanları ile dosya kapsamından mahkemece sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13742, Karar No: 2014/18292, Tarih: 29.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/13742 E.  ,  2014/18292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 6. İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 29/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17435, Karar No: 2023/419, Tarih: 06.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/17435 E.  ,  2023/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/197 Esas, 2016/976 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğa karşı cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.11.2020 tarihli ve 14-2016/316082 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz sebebi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde on altı yaşında olan mağdurenin okuldan çıktıktan sonra ikametinin bulunduğu ... Mahallesi 382 sokak üzerinde giderken sanık ile karşılaştığı, sanığın elini fermuarına götürerek cinsel organını mağdureye göstermek suretiyle çocuğa karşı cinsel taciz suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılan olayda;

Sanığın olay tarihinde elini fermuarına götürdüğü ve cinsel organını mağdureye gösterdiği iddia olunmuş ise de, sanığın tüm aşamalardaki istikrarlı savunmasının aksine mağdurenin soyut iddiası dışında sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmiştir.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller;

Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunması, mağdure ve müşteki beyanları, kolluk kuvvetleri tarafından tutulan teşhis tutanağı ile araştırma tutanağından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye aynı gerekçeyle iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye aynı gerekçeyle iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/197 Esas, 2016/976 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13776, Karar No: 2009/12529, Tarih: 08.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/13776 E.  ,  2009/12529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,emeklilik talebini rededen Kurum işleminin iptaline,yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dava, davacının sakatlık oranı %40 olduğundan ve 01.09.1988-21.04.2006 tarihleri arasında 17 yıl 7 ay 20 gün sigortalılık süresi ve 5533 gün prim ödeme gün sayısı nedeniyle 506 sayılı Yasa’nın 60/C-b maddesi gereğince yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulü ile,Kurum kararının iptaline,davacının işgücü kaybının %40 olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sakat olması nedeniyle vergi indiriminden yararlanmak için 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 31/2. maddesi uyarınca İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’na müracaatta bulunduğu, Haydarpaşa Numune Hastanesi’nin 30.11.1988 tarihli 6571/E-447 sayılı Sağlık Kurulu raporunda davacının çalışma gücünü %30 oranında kaybettiğini bildirmesi üzerine Maliye Bakanlığı Merkez Sağlık Kurulunca talep incelenerek %30 oranında çalışma gücünü kaybettiği gerekçesiyle talebin reddedildiği, ancak davacının aynı hastaneden alınmış 11.08.1993 tarihli 4654/B-221 sayılı Sağlık Kurulu raporunda davacının çalışma gücünü %40 oranında kaybettiğinin bildirildiği ve işverence düzenlenen aylık ücret bordrolarında sakatlık indiriminden yararlandırıldığı, ne var ki gerek İstanbul Vergi Dairesince gerekse Maliye ve Gümrük Bakanlığı Gelirler Genel Müdürlüğünce davacı nın dosyasında çalışma gücünü %40 oranında kaybettiğine ilişkin Haydarpaşa Numune Hastanesinin 11.08.1993 tarihli Sağlık Kurulu raporunun bulunmadığı gibi bu rapor dayanak alınarak Maliye Bakanlığı Merkez Sağlık Kurulunca alınmış yeni bir kararında bulunmadığının bildirildiği, davacının yaşlılık aylığı talebinin de davalı Kurumca bu nedenle reddedilmesi üzerine bu davanın açıldığı, mahkemece Haydarpaşa Numene Hastanesinden çelişkinin giderilmesi yönünde alınan 07.03.2008 tarihli Sağlık Kurulu raporunda davacının çalışma gücünü %40 oranında kaybettiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesi gereğince hakim talepten fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez.Mahkemece davacının aylık talebi olduğu göz önünde bulundurularak aylık şartlarının oluşup oluşmadığı araştırılmak suretiyle aylık talebi ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken, HUMK.’nun 74.maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle davacının işgücü kaybı oranının(sakatlık oranının) tesbitine karar verilmesi yerinde değildir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesi gereğince hakim talepten fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez.Mahkemece davacının aylık talebi olduğu göz önünde bulundurularak aylık şartlarının oluşup oluşmadığı araştırılmak suretiyle aylık talebi ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken, HUMK.’nun 74.maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle davacının işgücü kaybı oranının(sakatlık oranının) tesbitine karar verilmesi yerinde değildir.

Davanın yasal dayanağı 9.4.2003 tarih ve 4842 sayılı Kanunu’nun 3. maddesi ile değişik 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 31/2. maddesidir. Anılan maddede “Çalışma gücünün asgarî % 80'ini kaybetmiş bulunan hizmet erbabı birinci derece sakat, asgarî % 60'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabı ikinci derece sakat, asgarî % 40'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabının ise üçüncü derece sakat sayılacağı ve aşağıda sakatlık dereceleri itibariyle belirlenen aylık tutarların, hizmet erbabının ücretinden indirileceği, sakatlık indiriminin; - Birinci derece sakatlar için 440.000.000 lira (670.00 TL), - İkinci derece sakatlar için 220.000.000 lira (330.00 TL), - Üçüncü derece sakatlar için 110.000.000 lira (160.00 TL) olacağı, sakatlık derecelerinin tespit şekli ile uygulamaya ilişkin esas ve usullerin Maliye, Sağlık ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik bakanlıklarınca bu konuda müştereken hazırlanacak bir yönetmelik ile belirleneceği bildirilmiştir.Anılan madde ve sakatlık indiriminden yararlanacak Hizmet Erbabının Sakatlık Derecelerinin Tespit Şekli ve Uygulanması Hakkındaki Yönetmelik gereğince, sakatlık indiriminden yararlanmak isteyen hizmet erbabının sakatlık derecelerinin tespitinin Maliye Bakanlığınca yapılması gerektiği, Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmeliğin 15. Maddesinde 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu hükümlerine göre, sakatlık indirimine esas olmak üzere düzenlenen raporlarda, raporu düzenleyen sağlık kuruluşu tarafından işverenin bulunduğu yerdeki İl Defterdarlığına gönderilen Özürlü Sağlık Kurulu Raporu'nun esas alınacağı bildirilmiştir.

506 sayılı Yasa'nın 134. Maddesinde bu Kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıkların, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği bildirilmiştir. Somut olayda sakatlık oranına ilişkin uyuşmazlık Gelir Vergisi Kanunundan kaynaklanmaktadır.Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkındaki Kanun'un 6. maddesine göre, Maliye Bakanlığı'nın sakatlık derecesinin tespiti ile ilgili işlemlere karşı açılacak davalarda vergi mahkemeleri görevlidir. Sakatlık oranına ilişkin uyuşmazlık vergi mahkemesinde Maliye Bakanlığına karşı açılan dava ile çözümlenebilir.

Somut olayda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu hükümlerine göre sakatlık indirimine esas alınacak rapor işverenin bulunduğu yerdeki İl Defterdarlığına gönderilen Özürlü Sağlık Kurulu raporu olduğundan, İstanbul Vergi Dairesince de bu rapor davacının çalışma gücünü %30 oranında kaybettiğine ilişkin 30.11.1988 tarihli rapor olduğundan davacının 506 sayılı Yasa’nın 60/c-b maddesindeki düzenlemeden yararlanabilmesinin temel koşulu “sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmak” olup gerek İstanbul Vergi Dairesi ve gerekse Maliye ve Gümrük Bakanlığı’nın Gelirler Genel Müdürlüğü yazılarından bu koşulun oluşmadığı öncelikle bu konudaki uyuşmazlığın Maliye Bakanlığınca Vergi Mahkemelerinde açılabilecek bir dava ile çözümlenebileceği açık olup bu ihtilaf davacı ile Maliye Bakanlığı arasında çözümlenmeden mahkemece Maliye Bakanlığınca tespit edilip belirlenen sakatlık oranına itiraz hakkında karar verilmesi de kabul şekli bakımından hatalıdır.

Diğer yandan, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 60/C-b maddesinde, Sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılardan; ilgili mevzuatı uyarınca, I. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az onbeş yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak, II. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az onsekiz yıldan beri sigortalı olmak ve en az 4000 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak, III. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az yirmi yıldan beri sigortalı olmak ve en az 4400 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmaları şartıyla yaşlılık aylığından yararlanacakları bildirilmiştir. Somut olayda 3. derecede sakat olduğunu ileri süren davacının 01.09.1988-21.04.2006 tarihleri arasında 17 yıl 7 ay 20 gün sigortalılık süresi ve 5533 gün prim ödemesi bulunduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca,davacının iddia ettiği gibi çalışma gücünün asgari %40’ını kaybettiğinin ve III.derece sakatlığı olduğunun kabulü halinde dahi 4400 gün prim ödeme koşulunu yerine getirmiş olsa da gerek davalı Kurumca talebinin reddedildiği 25.04.2006 gerekse dava tarihi itibariyle en az yirmi yıldan beri sigortalı olmak koşulu gerçekleşmediğinden yaşlılık aylığından yararlanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Davalı işverenin temyiz itirazlarına gelince; davacının yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığına ilişkin uyuşmazlık davacı ile SGK Başkanlığı arasında olup bu uyuşmazlığın giderilmesi için açılan davada husumet işverene yöneltilemeyeceğinden davalı işveren şirkete yönelik davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken davalı işverenin yargılama giderleri, ve harç ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalı Sandoz İlaç San.Tic.Aş'ye iadesine 08.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.