muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6044, Karar No: 2010/4614, Tarih: 21.04.2010

Davacının 17.11.1974-15.6.1985 -15.08.2000 tarihleri arasında ev kadını olarak Almanya’da bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık yurt dışına çıkmadan önce Türkiye’de sigortalı çalışması bulunmayan ve 3201 sayılı Yasa'nın mülga 3/b maddesi gereğince ev kadını olarak yurt dışında bulunduğu süreleri borçlanan davacının Türkiye’deki sigortalılığının hangi tarihten başlatılması gerektiğine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 3201 sayılı Yasa'nın 5/3 maddesinde sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi hizmeti bulunmayan istek sahiplerinin sigortalılıklarının başlangıç tarihinin, borçlarını tamamen ödedikleri tarihten borçlanılan gün sayısı kadar geriye götürülmek suretiyle bulunacağı, Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan sosyal güvenlik sözleşmesinin 29/4 maddesinde ise “Bir kimsenin Türk sigortasına girişinden önce bir Alman rant sigortasına girmiş bulunması halinde, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türk sigortasına giriş tarihi olarak kabul edileceği düzenlenmiştir. Diğer bir deyişle Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan sosyal güvenlik sözleşmesinde de 3201 sayılı Yasa'nın 5/3 maddesindeki düzenlemenin aksine ev kadınları bakımından yurt dışında oturma tarihinin Türk sigortasına giriş tarihi olarak kabul edileceğinin kabulüne elverişli bir düzenleme yoktur. Mahkemece Türkiye Cumhuriyeti ile Danimarka Krallığı arasında Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 33 maddesinin 4.bendinde yer alan “Bir Danimarka yada Türk vatandaşı yada geride kalan hak sahiplerinin özellikle Türk mevzuatına göre tamamlanan prim ve sigorta süreleri dikkate alndığında bir aylığa hak kazanma koşullarını yerine getirmediği taktirde ilgili kimsenin Danimarka mevzuatına göre tamamladığı ikamet sürelerini gerekli miktarı Türk mevzuatına göre geçirilmiş prim ve sigorta süreleri gibi dikkate alınır,ancak söz konusu prim ve sigorta süreleri ile anılan ikamet süreleri çakışmamalıdır” yolundaki hükmün kıyasen Almanyada ev hanımı olarak ikamet eden ve bu süreleri 3201 sayılı yasa uyarınca borçlanılan sigortalılar yönünden uygulama olanağı yoktur.

Hal böyle olunca Türkiye’deki sigortalı çalışmanın başladığı tarihten itibaren borçlanılan 1201 gün geriye gidilmek suretiyle sigorta başlangıcının tespiti gerekirken yurt dışında oturmaya başlanılan tarihin sigorta başlangıcı olarak kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ...’ un temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6720, Karar No: 2012/11165, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6720 E.  ,  2012/11165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı ...Yapı Malzemeleri Ltd.Şti arasında imzalanan genel kredi sözleşmesinde davalının müşterek borçlu müteselsil kefil olarak yer aldığını, kredi geri ödemelerinin aksaması sonucu hesabın kat edilerek borçlulara noter kanalı ile ihtarname keşide edildiğini, aynı zamanda dava dışı borçlu ve rehin veren aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibine girişildiğini, davalı kefil aleyhine de ipotek miktarı ile tahsilde tekerrür teşkil etmemek kaydıyla alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin imzaya ve borca itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın % 40 ı oranındaki icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı asıl borçlu şirketin yetkili kişilerinin sözleşmenin her sayfasında imzasının bulunmadığını, ayrıca sözleşmedeki imzanın müvekkiline ait olmadığını, akti faizin % 25 olarak kabul edildiğini oysa, temerrüt faizi ile ilgili bir oranın belirlenmediğini, bankanın uyguladığı faiz oranının sözleşmeye aykırı olduğunu belirterek davanın reddine, icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu genel kredi sözleşmesindeki imzanın davalının eli mahsülü olduğu, davacı yanca uygulanan ve takipte talep edilen faiz oranlarının sözleşmeye uygun ve yasal olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, tahsilde tekerrür olmamak üzere davalının takibe vaki itirazının 77.236,97 TL üzerinden iptali ile takibin asıl alacak 70.568,27 TL ye yıllık % 72 oranında temerrüt faizi ve faizin % 5 i BSMV uygulanmak suretiyle devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklı alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalının müşterek borçlu müteselsil kefil olarak yer aldığı genel kredi sözleşmesinin 2. maddesinde akdi faiz oranı %25 olarak belirlenmiştir. Bu durumda mahkemece sözleşmede belirlenen akdi faiz oranı dikkate alınarak davacı bankanın takip tarihi itibari ile ulaştığı alacağının tespiti için yeni bir bilirkişiden rapor temin edilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davalının harçtan muaf olmadığı halde harçtan muaf tutulması da doğru görülmemiştir.

3-Öte yandan davalının takipten sonra ancak davadan önce dava konusu borca yönelik olarak kısmi ödemeler yaptığı dosyaya sunulan ödeme dekontlarından anlaşılmaktadır. Davadan önce yapılan ödemeler yönünden dava açılmasında hukuki yarar bulunmamaktadır. Davadan sonra yapılan ödemeler ise infazda nazara alınır. Mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.07.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Genel hükümlere göre açılan davalarda kural olarak haklılık durumu dava tarihine göre belirlenir. İtirazın iptali davasının amacı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaktır. Bu nedenle davada haklılık durumu takip tarihi itibariyle belirlenmelidir (HGK 16.10.1996,19-601/711). İtirazın iptali davasında takipten önce, takipten sonra ancak ödeme emrine itiraz süresi bitmeden yapılan ödemeler gözetilir. Ancak ödeme emrine itiraz süresinin geçmesinden sonra yapılan ödemeler ise dikkate alınmaz. Bu tür ödemeler kararın infazı sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınıp borçtan mahsup edilmelidir. Aksi halde ödeme tarihleri itibariyle takip konusu alacağa faiz yürütülüp, ödemenin öncelikle faize mahsup edilmesinden sonra kalan alacak saptanarak hüküm kurulmalıdır. Bu şekilde yapılacak işlem sonucu bulunan meblağ üzerinden hüküm kurulması infazda tereddüt yaratır. Davacının davadan önce yapılan ödemeler yönünden tüm borç ödenip, infaz edilmediği sürece hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde olup, bozma kararının (3) nolu bendindeki aksi yöndeki görüş ve gerekçeye katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/11067, Karar No: 2013/17141, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/11067 E.  ,  2013/17141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye-Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar Dairemizin 02/05/2013 gün ve 2013/5225-2013/7723 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalılar tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahali mahkemece verilen karar davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş, duruşma istemi alacak miktarına göre red edilmiş ise de, yıllık kira tutarı ve alacak miktarı yönünden duruşmaya tabi olduğu bu defaki incelemeden anlaşılmakla davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne onama ilamının kaldırılmasına, duruşmalı olarak yeniden temyiz incelemesi yapılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.05.2013 gün ve 13/5225-7723 sayılı onama ilamının kaldırılarak davalı temyiz isteminin duruşmalı olarak yapılmasına, yeniden duruşma günü verilmesine taraf vekillerine duruşma gününün tebliği için dosyanın kaleme iadesine karar vermek gerekmiştir. 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1867, Karar No: 2016/5088, Tarih: 11.10.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/1867 E.  ,  2016/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi, sanık ...'in ise temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle tüm sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılmıştır.

A) Sanık .... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin inceglenmesinde:

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildikten sonra, sanığın gönderdiği 25/01/2016 tarihli dilekçesindeki “... Heyetinizin vermiş olduğu karara itiraz etmiyeceğim.Bu nedenle hakkımda verilen kararın kesinleştirilmesini ve müddetnamenin hazırlığı için ilgili savcılığa gönderilmesini istiyorum.” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

11.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14891, Karar No: 2012/21319, Tarih: 20.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14891 E.  ,  2012/21319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.03.2011 tarih ve 2007/148-2011/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili ile davalı ... Metal San. ve Hurd. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...’na ait araçta yolcu olarak bulunmakta iken diğer davalı ... Metal San. ve Hurd. Tic. Ltd. Şti’nin malik, davalı ...’ün sürücü olduğu araçla çarpışması neticesi yaralandığını, davalı ... şirketlerinin davalı araçların ZMMS sigortacısı oldukları, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücülerin kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 3.000,00 TL tedavi gideri, 3.000,00 TL iş gücü kaybına yönelik olmak üzere 6.000 TL maddi tazminatın ve 44.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında tedavi giderlerine yönelik talebini atiye bırakmış, ıslahla toplam 117.745,00 TL maluliyet tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, müvekkilinin kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Metal San. ve Hurd. Tic. Ltd. Şti. vekili, davalı ...’ün kusursuz olduğunu, talep edilen tazminatlarının fahiş olduğunu savunmuştur.

Diğer davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, müvekkilinin kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Metal San. ve Hurd. Tic. Ltd. Şti. vekili, davalı ...’ün kusursuz olduğunu, talep edilen tazminatlarının fahiş olduğunu savunmuştur.

Diğer davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının meydana gelen kazada %48,2 oranında iş gücü kaybı olacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde davalıların kusurlu bulunduğu, davalı vekillerince kusura itiraz edilmiş ise de olayın meydana gelişinde davacının kusurunun bulunmadığı, araç içerisinde yolcu olarak bulunduğu, kusur konusunun davaların kendi aralarındaki iç Sorun olduğu, davacının nihai ve gerçek maddi zararının 117.745,78 TL olduğu, davacı manevi üzüntü yaşadığından 7.500,00 TL manevi tazminata hükmetmek gerektiği kanaatiyle tedavi giderlerine yönelik maddi tazminat davasının atiye bırakılmasına, davacının davalılar aleyhine açmış bulunduğu işgücü kaybına yönelik maddi tazminat davasının kabulü ile 117.745,00 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ... şirketlerinin sorumluluğunun poliçe limiti dahilinde tutulmasına, davacının davalılar ..., ... ve ... Metal San. ve Hurd. Tic. Ltd. Şti aleyhine açtığı manevi tazminat davasının Kısmen kabulü ile 7.500,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte anılan davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Metal San. ve Hurd. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Mahkemece verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, bu temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içerisinde rastlanmamıştır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK’nun 434'ncü maddesinde açıklanmıştır. Buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının da yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz isteminde bulunan davacı vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekili ve davalı ... Metal San. ve Hurd. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekili ve davalı ... Metal San. ve Hurd. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve davalı ... Metal San. ve Hurd. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.579,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Metal San. ve Hurd. Tic. Ltd. Şti'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 5.579,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15109, Karar No: 2014/18724, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15109 E.  ,  2014/18724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 30/10/2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam edip ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.