muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18653, Karar No: 2020/6461, Tarih: 25.06.2020

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin herhangi bir baskı ya da zorlama olmadan kendi hür iradeleri ile evleneceğini gerekçe göstererek sona erdirdiğini, evlilik için istifa etme isteğinin müvekkili şirket tarafından saygıyla karşılandığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işyerinde sosyal işler sorumlusu olarak çalıştığı, işyeri kuralları gereği şirket içerisinde evli çiftlerin istihdam edilmediği, davacının fesih bildiriminden önce o tarihlerde davalı şirkette alışan ... ile sözlendiği ve fesihten sonra 18/09/2013 tarihinde evlendiği hususlarında bir ihtilaf bulunmadığı, ihtilafın davacının evlilik öncesinde iş akdinin feshine işveren tarafından zorlanıp zorlanmadığı noktasında toplandığı, 09/05/2013 tarihli fesih bildiriminde, davacının şirket içi evlilik nedeniyle işten ayrılacağını belirterek gereğinin yapılmasını talep ettiği, gereğinin yapılması yönünde ayrıca bir talepte bulunması ve şirket içi evlilik nedeniyle işten ayrılacağını belirtmiş olmasının, davacının dilekçesinin evlenene kadar işleme konulmayacağı sözü üzerine yerine işçi bulunabilmesi amacıyla dilekçe verdiği iddiasını desteklediği, fesih bildiriminin verildiği 09/05/2013 tarihinde, davacının sözlenmiş olduğu ...’ın şirketin işçisi olduğu, her ne kadar ... ’ın iş sözleşmesinin, 29/05/2013 tarihinde şirketin servis ihalesi kapsamında bir firma tarafından verilen teklifi başka bir firmaya ilettiği iddiasıyla feshedilmiş ise de bu feshe ilişkin açılan işe iade davasında verilen Gebze 1. İş Mahkemesinin 2013/469 E. 2015/424 K. sayılı gerekçeli kararında, söz konusu eylemin, davalı şirketçe 27/05/2013 tarihinde öğrenilmiş olduğu, buna göre davacı ...'ın, fesih bildirimini yaptığı tarihteki şartlara göre şirket içi evlilik nedeniyle evlilik tarihinde işten ayrılıp kıdem tazminatı alma imkanı varken, evlilik nedeniyle ayrıldığını belirterek 4 ay öncesinde işten ayrılacağını beyan etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davacının evlendiği ...'ın gizli kalması gereken teklifi davacı ...'dan öğrendiği belirtilmiş ise de davalı şirket tarafından bu konuda davacı hakkında herhangi bir araştırma yapıldığı ya da anılan eylemden sorumlu olduğu hususunda bir iddiada bulunulmadığı, aksine fesihten sonra, davalı işveren yetkililerinin, davacı hakkında iş bulması için olumlu görüş bildiren e-posta yazışmalarında bulunduğu, davacının amiri konumundaki ... baskısı üzerine fesih bildiriminde bulunmak zorunda kaldığı, bu nedenle fesih bildiriminin geçerli olmadığı ve sözleşmenin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatını hak edip hak etmediği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatını hak edip hak etmediği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde “kurum içi evlilik nedeniyle istifa ediyorum” ibaresinin içeren dilekçe vermek zorunda bırakılarak işten çıkartıldığını iddia etmiş, davalı ise cevap dilekçesinde davacının evleneceğini bildirerek 03.06.2013 tarihinde uygulanması talebiyle 09.05.2013 tarihli istifa dilekçesi sunduğunu savunmuştur.

Davacının 18.09.2013 tarihinde evlendiğine dair taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır.

Dosyada, bulunan davacı tarafından İnsan Kaynakları Müdürlüğü’ne hitaben yazılan 09.05.2013 tarihli istifa dilekçesinde “07.05.2009 tarihi itibarıyla çalışmakta olduğum sosyal işler sorumlusu görevinden kuruluş içi evlilik nedeniyle 03.06.2013 itibarıyla istifamın kabulünü ve gereğinin yapılmasını arz ederim” belirtildiği, dilekçenin aynı tarihte davacının amiri konumundaki ... tarafından “uygundur’ şeklinde onaylandığı anlaşılmaktadır.

Davacı asil 26.06.2015 tarihli duruşmada istifa dilekçesi hakkında, “Bana göstermiş olduğunuz 09/05/2013 tarihli istifa dilekçesindeki yazılan ve imza bana aittir. Bu dilekçeyi insan kaynakları müdürümüz olan ...'a aynı işyerinde teknisyen olarak çalışan Şendoğan Erdoğan ile sözlendiğimizi ve evleneceğimizi söyleyince Şendoğan ile evlendiğim takdirde aynı işyerinde birlikte çalışamayacağımızı, evlenince istifa etmem gerektiğini, ama sen evlenene kadar yerine eleman alabilmemiz için istifa dilekçeme ihtiyacı olduğunu, bunu şirket merkezine gönderip personel talebinde bulunacağını ifade etmesi üzerine sen istifa dilekçesine bir tarih yaz ama bu tarihi evlendiğin tarihe kadar değiştiririz, sorun olmaz, evlilik gerçekleşene kadar çalışmana devam edebilirsin demesi üzerine ben bu dilekçeyi yazıp kendisine verdim. Bu arada ben bu dilekçeyi verdikten sonra evlendikten sonra kendime yeni bir iş bulmak için iş arıyordum. Şirkette de çalışmaya aynı zamanda devam ediyorum. İstifa dilekçemde belirttiğim 03/06/2013 tarihi sabahı müdürümüz ... beni çağırmış, yanına gittiğimde benim tüm çıkış işlemlerim davalı şirket tarafından gerçekleştirilmiş, bu şekilde iş akdim son buldu. Ben Fatma Hanım'a iş akdimin son bulduğu bildirilince yasal haklarımı vermiş olduğu söz üzerine istedim fakat müdürümüz ... ... ile henüz evlenmedin bu nedenle sana yasal haklarını ödeyemeyiz. Eğer bu şekilde tazminatsız iş akdimin sona erdileceğini bilseydim ben yönetmelik uyarınca evlenene kadar çalışmaya devam eder, evlilik gerçekleşince de tüm tazminatlarımı alırdım. Benimle aynı pozisyonda olan kişilere ise farklı işlem yapılmıştır.” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Davacı tanıklarının beyanlarının duyuma dayalı olduğu, davalı tanığı ... duruşmada “... insan kaynakları müdürüyüm, davacı insan kaynakları bölümünde sosyal işlerde çalıştı, .... davacı istifa etti, davacı 2 ay öncesinde başka bir iş arayışı içinde olduğunu bana söylemişti, iş akdinin feshinden 1 hafta önce de şirket içinden birisi ile arkadaş olduğunu ve evlenebileceklerini bu yüzden işten ayrılmak istediğini söyledi, istifa dilekçesi verdi ancak o tarihte henüz evli değildi.” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı istifa dilekçesinin insan kaynakları müdürü ...’ın yönlendirmesiyle yazılıp imzalandığı iddiasında bulunmuş ise de irade fesadı açısından ispat külfeti iddiayı dile getiren davacı işçide olup, istifa dilekçesinin irade fesadı ile verildiğinin ya da davacının haklı fesihte bulunduğunun ispatlanamadığı, davacının beyanlarının soyut olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece haklı neden içermeyen istifaya değer verilerek, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kısmen kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1659, Karar No: 2018/5965, Tarih: 08.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/1659 E.  ,  2018/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Tabak vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/12/2011 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi ve karşı davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından davalı ... Tabak aleyhine 02/01/2012 gününde verilen dilekçe ile hakaret nedeniyle manevi tazminat üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Asıl davaya ilişkin temyiz eden tarafın sıfatı da gözetilerek dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/132, Karar No: 2012/5362, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/132 E.  ,  2012/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ...'un yapılan yargılaması sonunda; sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ve üzerine atılı diğer suçtan mahkûmiyetine, sanıklar.... ve...'un atılı suçlardan beraatlerine dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.09.2011 gün ve 2010/78 Esas, 2011/167 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii, mağdure ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafınan istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule, mahkemenin gerekçesine ve dosyadaki bilgi ve belgelere göre, sanıklar ... ve...'un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine ilişkin soyut şüpheden başka kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından tebliğnamedeki bu sanıklar yönünden verilen beraat kararlarının bozulmasına ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet ve sanıklar... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri ile delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ... müdafiin, mağdure vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri ile delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ... müdafiin, mağdure vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Mağdurenin ruh sağlığına ilişkin Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 11.03.2010 tarihli raporunda, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu, bu bozulmanın geçici olabileceği, 6 ay sonra yeniden kontrolünün gerektiğinin bildirildiği, 05.07.2010 havale tarihli sosyolog raporunda mağdurenin yaşadığı olay nedeniyle beden ve ruh sağlığının etkilenmediği ancak sonraki süreçte sanık ... ile yaşadıkları duygusal birlikteliğin son bulmasının doğal sonucu olarak psikolojik olarak etkilenme ihtimalinin olabileceği düşünüldüğünün bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 6. Ihtisas Kurulunun 22.12.2010 tarihli raporunda yukarıda belirtilen raporlar irdelenmeden mağdurenin eylemlerde rızasının bulunması karşısında ruh sağlığındaki bozulmanın maruz kaldığı eylem nedeniyle mi yoksa olay sonrasında mağdurenin sanık ...'la arkadaşlığının sona ermesi nedeniyle mi oluştuğu ya da cinsel istismar ile ruh sağlığının bozulması arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı tartışılmadan eksik incelemeyle ve sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin tatbikiyle mahkûmiyet kararı verilmesi,Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2013/12441, Karar No: 2014/1356, Tarih: 28.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/12441 E.  ,  2014/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet ... ile müdafileri

2- Sanıklar ..., ... ve ... müdafileri

3- Sanık ...

Temyiz incelemesi; yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen sanık ... müdafileri duruşmaya gelmediğinden, sanık ... müdafiinin ise...'da iki değişik mahkemedeki duruşmalarda hazır bulunması gerektiğine ilişkin mazeretinin Yargıtay'daki duruşmaların öncelik taşıması nedeniyle reddine karar verilerek tüm sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıkların olaydaki konumlarına göre temel cezanın alt sınır aşılarak ve farklı olarak saptanması yerinde ise de; suç konusu 11239,8 gram eroin ile 24464 gram esrarın miktarına bağlı olarak önemi ve değeri dikkate alınarak, TCK'nın 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ile 61. maddesindeki ölçütlere göre temel cezaların alt sınır daha fazla aşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, hükmedilen ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süreye göre sanık ... hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 28.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19471, Karar No: 2009/10045, Tarih: 29.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/19471 E.  ,  2009/10045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik duruma gelen davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maluliyet oranının %19 oranında olduğunun tespiti ile maddi tazminat isteminin aynen, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava, nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle, bu tür uyuşmazlıklarda, öncelikle sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı ve bu orana göre, Kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin, hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez.

Öte yandan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir. 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere maluliyet oranının tesbitine ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadıkça davalı Kurumca sigortalıya gelir bağlanmayacağından ve maluliyet oranının tespiti ile ilgili İhtilaf Sosyal Güvenlik Kurumunun hak alanını da ilgilendirdiğinden davalı Kurum tazminat istemli bu davada taraf olmadığından maluliyet oranının tesbiti istemli dava ile tazminat davasının bir arada görülüp sonuçlandırılması fiilen mümkün değildir. Hukuk Genel kurulunun 07.02.2007 tarihli 2007/21-69 Esas, 2007-55 Karar nolu kararı da bu yöndedir.

Somut olayda Sosyal Güvenlik Kurumunca sigortalının sürekli iş göremezlik oranı % 6,3 olarak belirlenmiş ve sigortalıya gelir bağlanmamış, davalının sürekli iş göremezlik oranına itiraza etmesi sebebiyle mahkemece Erciyes Üniversitesi Tıp Fak. Gös hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 06.07.2007 tarihli raporda davacının % 19 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği bildirilmiş, mahkemece bu rapor esas alınarak ve davalının % 50 kusur oranı gözetilerek davacının maddi zararı bilirkişiye hesaplattırılarak peşin sermaye değeri düşülmeksizin 31.139,43YTL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Yapılacak iş; Sosyal Güvenlik Kurumunca belirlenen sürekli iş göremezlik oranına davalı tarafça itiraz olunduğu gözetilerek 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesi çerçevesinde Adli Tıp Kurumundan rapor almak raporlar arasında çelişki bulunması halinde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınarak davacının sürekli iş göremezlik oranını kesin olarak belirlemek, belirlenen bu oran Kurumca belirlenen orandan farlı ise davalıya tespit edilen oran esas alınarak davacıya gelir bağlanmasını Kurumdan talep etmek, Kurumun bu istemi kabul etmemesi halinde giderek Sosyal Güvenlik Kurumu ile davacıyı hasım göstermek suretiyle maluliyet oranının tespiti davası açması için önel vermek çıkacak sonuca göre Sosyal Güvenlik Kurumuna olayda işverenin % 50 oranında kusurlu bulunduğu bildirilerek hüküm tarihine en yakın tarihteki peşin sermaye değerini sorarak bulunan gerçek zarardan düşülmek ve kararı davacının temyiz etmediği de gözetilerek bir karar vermektir.