muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2610, Karar No: 2014/1181, Tarih: 27.01.2014

günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan "Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular" hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca, davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9660, Karar No: 2020/5239, Tarih: 30.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/9660 E.  ,  2020/5239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun Kanun’daki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II- 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip " 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nin 53. Maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdani kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükümlerin ONANMASINA,

III- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükme sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin kovuşturma neticesinde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

III- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükme sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin kovuşturma neticesinde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1-2008 yılında sahte olarak düzenlendiği iddia edilen 14 adet faturadan 12 tanesinin Mart 2008 döneminde ... isimli firmaya düzenlendiğinin dosya arasında bulunan karşıt inceleme raporundan anlaşılması ancak kalan iki adet faturanın hangi tarihte düzenlendiğinin dosya kapsamından tespit edilememesi karşısında; sahte fatura düzenleme suçlarında son düzenlenen fatura tarihinin suç tarihi olacağı gözetilerek son fatura tarihinin tespit edilerek zamanaşımı yönünden değerlendirme yapılması,

2- Mart 2008 yılında fatura düzenlendiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. Maddesiyle değişik 213 sayılı VUK'nin 359/b maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 18 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

30/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28027, Karar No: 2016/2085, Tarih: 09.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/28027 E.  ,  2016/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2309, Karar No: 2020/3487, Tarih: 30.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2309 E.  ,  2020/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı erkek tarafından açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı dava ile davalı-davacı kadın tarafından açılan aynı hukuki nedene dayalı birleşen boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince, tarafların eşit kusurlu olduğundan bahisle, her iki davanın kabulüne karar verilerek feriler yönünden hüküm kurulmuştur. Hükme karşı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri ve erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesi davalı-davacı kadının, davacı-davalı erkeğin davasının kabulüne, kusur belirlemesine ve reddedilen tazminat taleplerine yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar vererek davacı-davalı erkeğin davasının reddine, erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğuna ve kadın yararına tazminatlara hükmetmiştir. Bölge adliye mahkemesi, davacı-davalı erkeğin kendi açtığı davada delile dayanmadığından bahisle erkeğin davasının reddine karar vermiştir.

Davacı-davalı erkek, kadın tarafından açılan birleşen boşanma davasına süresi içinde sunduğu cevap dilekçesinde vakıalarını bildirmiş ve tanık delili ile diğer delillere dayanmıştır. Yapılan yargılamada tarafların delilleri toplanarak tanıkları dinlenmiş ve bölge

adliye mahkemesince erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğuna hükmedilmiştir. Evlilik birliği sona erinceye kadar herhangi bir sebeple açılmış bulunan boşanma davalarında taraflara yüklenen tüm kusurlar, birlikte değerlendirilip, tarafların kusur oranlarının bir kez belirlenmesi ve belirlenen bu orana göre boşanma ve varsa boşanmanın fer'i niteliğindeki talepler yönünden hüküm kurulması gerekir. O halde, bölge adliye mahkemesince de kabul edilen ve gerçekleşen olaylara göre, kadının "Eşine hakaret ettiği, hastalığında yeterince ilgilenmediği ve eşini cezaevindeki ağabeyi ile tehdit ettiği" anlaşılmıştır. Dosyaya yansıyan olaylar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olup, Yasanın 166/1 maddesinde yer alan boşanma koşullarının oluştuğu dikkate alınarak davacı-davalı erkeğin de davasının kabulü gerekirken reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre erkeğin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 30.06.2020(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/408, Karar No: 2013/7807, Tarih: 17.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/408 E.  ,  2013/7807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça azmettirme, kasten yaralama

HÜKÜM : 1- ..., a) Müşteki ...'ı basit yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 62, 52/2 maddelerince 2.000 TL adli para cezası,

b) Müşteki ...'ı sopa ile yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62, 52/2 maddelerince 3.000 TL adli para cezası,

c) Mağdur ...'ı sopa ile yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62, 52/2 maddelerince 3.000 TL adli para cezası,

2- ..., müşteki ...'yi kasten yaralama suçundan basit yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 62, 52/2 maddelerince 2.000 TL adli para cezası,

b) Müşteki ...'yi kasten öldürmeye kalkışmak suçuna sanık ...'ı azmettirmek suçundan TCK'nun 38/1. madde yollamasıyla 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1-2-3 maddelerince 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası,

3- ..., müşteki ...'yi kasten öldürmeye kalkışmak suçundan suçundan madde yollamasıyla 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1-2-3 maddelerince 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası,

4- ..., müşteki ...'yi sopa

ile yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 62, 52/2 maddelerince 3.000 TL adli para cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

l-a) Sanık ...’nin mağdur ...’e yönelik iki kez “kasten yaralama”, mağdur ...’e yönelik “kasten yaralama", sanık ...'in mağdur ...’ye yönelik “ kasten yaralama” suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

6217 sayılı Yasa ile değişik CMUK’nun 305. maddesi gereğince hükmolunan adli para cezaları karar tarihi ve miktarları itibariyle kesin nitelikte olduğundan sanıklar vekillerinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b) Sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin yasal süresinden sonra katılan vekili sıfatıyle yaptıkları temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’ye yönelik eylemlerinden dolayı kurulan hükümler ile sanık ...'in mağdur ...'ye yönelik eyleminden dolayı kurulan hükmün katılan ... vekilinin suç vasfına yönelik temyizi dikkate alınarak yapılan incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’ye yönelik” kasten öldürmeye teşebbüs”, sanık ...'in mağdur ...'ye yönelik "kasten yaralama" suçları ile sanık ...’in mağdur ...’ye yönelik eyleminin sübutu kabul, bozma nedeni dikkate alınarak oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan ... müdafiinin suç vasfına, haksız tahrikin bulunmadığına, sanıklar ... ve ... müdafiinin suç vasfına, yasal savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

a) Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile sanık ... hakkında mağdur ...’ye yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (ONANMASINA)

b) Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik eyleminden dolayı

kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; suç tarihinde Kadınhanı ilçe merkezinde müşteki sanık ... ile müşteki sanık ...'nin park yeri meselesi yüzünden tartıştıkları, birbirlerine küfür ederek yumruklaşmak suretiyle kavga ettikleri, bu kavganın etrafta bulunan kişilerce ayrıldığı, daha sonra müşteki sanık ...'in olayın etkisi ile oğulları olan sanıklar ... ve ...'i yanma alarak sanık ... ile ... ellerinde sopalarla, ...'in ise bıçakla olay yerine tekrar geldikleri, sanık ...'in bıçakla kovalaması üzerine sanık ...'nin kaçarak kahvehaneye girdiği, ...'in de peşinden kahvehaneye girdiği, ... ...'le boğuşması esnasında elindeki bıçağı alarak yere attığı ve ... kahvehaneden kaçtığı sırada ... ve ... kahvehanenin önünde bekledikleri, ... eline geçirdiği sopa ile ...'e vurduğu, ...'in de önceden aralarında meydana gelmiş olan kavganın husumeti ile "öldür a.k. çocuğunu" diyerek ...'e talimat verdiği, ...'in bu sırada babasının talimatı ile yere düşen bıçağı alarak Selami'ye birden fazla darbe vurarak hemotoraks ve minimal pnömotoraks oluşturup hayati tehlike yaratacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, olayın çevreden gelenler tarafından ayrılarak sonlandırıldığı anlaşılmakla; sanık ...’in olay yerine kendisiyle birlikte elinde bıçakla gelen oğlu sanık ...'te var olan suç işleme kararını kuvvetlendirmek amacıyla "öldür a.k. çocuğunu" dediği anlaşılmakla, iştirakin derecesi konusunda yanılgıya düşülerek TCK'nun 39.maddesi delaletiyle TCK'nun 81, 35, 29 maddeleri gereğince hüküm kurulması yerine yazılı şekilde TCK'nun 38.maddesi delaletiyle TCK'nun 81, 35, 29 maddeleri gereğince hüküm kurularak sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 17/12/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/397, Karar No: 2013/17373, Tarih: 11.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/397 E.  ,  2013/17373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/03/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu trafik kazasının meydana geliş biçimi, davacıların ölene yakınlıklarının derecesi ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda,davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat miktarları azdır. Mahkemece, daha üst düzeyde takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5231, Karar No: 2023/6810, Tarih: 10.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5231 E.  ,  2023/6810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2004 yılının Şubat ayı ile 2015 yılının Ocak ayı arasında davalı Kurum bünyesinde çalıştığını, aynı işveren nezdinde farklı şirketler tarafından işe giriş çıkışı yapıldığını, 2015 yılı başında ... sözleşmesi sona erdirilip yeniden işe alınmadığını, davacının tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... ... ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işçilik alacaklarının belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını, davanın açıldığı tarihte tüm alacak kalemlerinin davacı tarafından hesaplanabilir olduğunu, davacının müvekkili Kurumun çalışanı olmayıp her yıl hizmet alımı yapılan muhtelif şirketlerin elemanı olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatlarından sorumluluğu bulunmadığını, davanın ismi geçen şirketlere ihbar edilmesi gerektiğini, davalı resmî kurum olmakla genel tatil günlerinde çalışma olmadığını, davacı mevsimlik işçi olarak çalıştığından yıllık izin alacağı olmadığını, fazla çalışma ve hafta sonu tatil çalışmalarının da olmadığını, zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 04.03.2016 tarihli ve 2015/406 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararı ile; davacının temizlik ve yemek servisi hatta kış aylarında kaloriferin ısıtılması işlerine baktığı, çalıştığı okulların yatılı okul oluşu göz önüne alındığında tanıkla desteklenen davacı beyanlarına itibar edilerek fazla çalışma ücretine hak kazandığı ve ücretinin ödenmediğinin anlaşıldığı, davacının hafta tatili ile ... ... ve genel tatil günlerinde de çalışma yaptığı hususunun tanık beyanı ile ... olduğu, hak edilen ücretin ödendiğine ilişkin kayıt sunulmadığı, zamanaşımına uğrayan kısımlar dışlanarak davacının alacaklarına hükmetmek geretiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.