muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18782, Karar No: 2022/4368, Tarih: 06.04.2022

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde tespit edildiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın uyuşturucu madde sattığı yerin TCK'nın 188/4-b maddesinde belirtilen okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, asgari ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına mutad ulaşım yolları ile (yaya yürüme ya da araçla) iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi ve umuma açık yerlerden olup olmadığına yönelik mahallinde keşif yapılarak uyuşturucu maddenin satıldığı yerin belirtilen yerlere olan mesafesinin tespitinden sonra TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olup, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, BOZULMASINA,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine,

06.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1252, Karar No: 2011/2489, Tarih: 03.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1252 E.  ,  2011/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPUDA VASIF VE CİNS TASHİHİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 182 parsel sayılı taşınmazda kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca apart otel yapılacağını ancak tapuda cins ve vasıf değişikliği yapılması gerektiğini davalı paydaşların rıza göstermediğini ileri sürerek taşınmazın tarla olan cinsinin arsa olarak tashihi isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılara tebligat çıkarılmamıştır.

Mahkemece, tensiple davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1,25 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5852, Karar No: 2013/17780, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5852 E.  ,  2013/17780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık

İddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’nun vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 11/10/2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı,

nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21320, Karar No: 2014/41581, Tarih: 15.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/21320 E.  ,  2014/41581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/93926

MAHKEMESİ : Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2012/967 (E) ve 2012/1272 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK' nin 6/1- f maddesince silahtan sayılan tabak ile olay anında eşi olan katılanı yaralamak suretiyle birden fazla nitelikli hal ihlali yaparak üzerine atılı suçu işleyen sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek alt sınırdan ceza tayini ile eksik cezaya hükmedilmesi,

2) Katılanda meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisinin orta (3) derecede olması karşısında sanık hakkında hükmedilen cezada kırığın derecesi ile orantılı olarak artırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin 1/8 oranında artırım yapılmak suretiyle yazılı şekilde eksik ceza tayini,

3) Sanığın mahkemece alınan beyanında lehine olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiğini açıkça beyan etmesi karşısında 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinde belirtilen takdiri indirimin sanık hakkında uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinini gözetilmemesi,

4) Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesince mükerrilere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Daha önce kasıtlı suçtan dolayı 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesince ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi,

6) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

7) Katılana yönelik tek yaralama eyleminden cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken sanığın ayrı ayrı 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği belirtilmek suretiyle çelişkili hüküm tesisi,

8) Hapis cezası ertelenen sanık hakkında hükmedilen denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan hapis cezasından az olamayacağı gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesine aykırı davranılması,

9) 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nin 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen ek cümle uyarınca 14 TL olan yargılama giderinin 6183 sayılı Yasanın 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğundan Hazineye yüklenmesi gerektiği gözetilmeksizin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

9) 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nin 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen ek cümle uyarınca 14 TL olan yargılama giderinin 6183 sayılı Yasanın 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğundan Hazineye yüklenmesi gerektiği gözetilmeksizin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün  5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12527, Karar No: 2019/14390, Tarih: 26.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12527 E.  ,  2019/14390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Hizmet Yönetimi Temizlik ve Tic. A.Ş.'nin işçisi olarak diğer davalı asıl işveren ... Gıda Ve ... San. Ve Tic. A.Ş. işyerinde 03.04.2008-02.05.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, en son 1.079,72 TL brüt ücretle çalıştığını, yemek, servis, erzak ve diğer sosyal yardımlardan faydalandığını, iddia ederek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Gıda Ve Konsantre San. Ve Tic. A.Ş. vekili, yetki itirazında bulunduğunu, yetkili iş mahkemelerinin işin görüldüğü yer olan Karacabey İş Mahkemesi olduğunu, davacının ne müvekkili ne de diğer davalı ... tarafından işten çıkarılmadığını, davacının Iss Tesis Yönetim Hizmetleri A.Ş. bünyesinde ve aynı işyerinde iş akdinin feshedildiğini iddia ettiği 02.05.2013 tarihinden itibaren çalışmaya devam ettiğini, 05.06.2014 tarihinde ise sağlık nedenlerini gerekçe göstererek bu şirketten istifa ettiğini, davacının bu şekilde kendi isteği ile iş akdini feshettiğini, kıdem ve ihbar tazminatı talepli bu davasının reddi gerektiğini, son işverenin davaya dahil edilmesi gerektiğini, davacının ... isimli firmada çalıştığını müvekkili ile aralarında iş akdi bulunmadığını, iş akdinin feshi konusunda müvekkilinin bir etkisi bulunmadığını, bu şirketlerde çalışan işçiler nedeniyle müvekkilinin bir sorumluluğu bulunmadığını, kıdem tazminatı kesintilerinin bu şirketlere ödendiğini, müvekkilinin bu şekilde üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirdiğini savunarak, davanın husumet ve esas yönünden reddini talep etmiştir.

Davalı ... Hizmet Yönetimi Temizlik ve Tic. A.Ş. vekili, davacının taleplerinin haksız olup, müvekkili şirketten bir alacağı bulunmadığını, iddialarını ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Gıda Ve Konsantre San. Ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı ... Hizmet Yönetimi Temizlik ve Tic. A.Ş. vekili, davacının taleplerinin haksız olup, müvekkili şirketten bir alacağı bulunmadığını, iddialarını ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Gıda Ve Konsantre San. Ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı asıl işveren davalı ... Gıda Ve Konsantre San. Ve Tic. A.Ş.'nin alt işvereni... Hizmet Yönetimi Temizlik ve Tic. A.Ş.'de çalışırken, ... Hizmet Yönetimi Temizlik ve Tic. A.Ş.'nin alt işverenlik sözleşmesinin 02.05.2013 tarihinde sona ermesi üzerine aynı işine ara vermeksizin dava dışı yeni alt işveren Iss Tesis Yönetim Hizmetleri Anonim Şirketinde devam etmiş, ISS' deki çalışması devam ederken 05.06.2014 tarihinde verdiği haklı neden içermeyen istifa dilekçesi ile iş akdini kendisi sonlandırmıştır. Davacının davalı ... Hizmet Yönetimi Temizlik ve Tic. A.Ş.'de çalışırken dava dışı ISS Tesis Yönetim Hizmetleri A.Ş.'ye geçişi ... Hizmet Yönetimi Temizlik ve Tic. A.Ş.'deki iş akdinin sona ermesi sonrasında ISS Tesis Yönetim Hizmetleri A.Ş. ile yeni bir iş sözleşmesi imzalanması nedeniyle değil, işyeri devri nedeniyledir ve ... Hizmet Yönetimi Temizlik ve Tic. A.Ş.'de çalıştığı dönem için kıdem tazminatı talep edebilmesi ISS Tesis Yönetim Hizmetleri A.Ş.'deki çalışmasının kıdem tazminatını hakedecek şekilde sona ermesine bağlıdır. Davacı davalı ... Hizmet Yönetimi Temizlik ve Tic. A.Ş.'nde işyeri devri nedeniyle geçtiği dava dışı ISS Tesis Yönetim Hizmetleri A.Ş.'deki iş akdini kendi sonlandırdığı için ihbar tazminatı talep edemeyeceği gibi feshini haklı nedene dayandırmadığı için kıdem tazminatı da talep edemez. Açıklanan nedenle şartları bulunmayan kıdem ve ihbar tazminatının reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23181, Karar No: 2014/19166, Tarih: 17.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23181 E.  ,  2014/19166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanunan muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

...'nin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Kanun'un 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan ...'nin, temyiz isteğinin, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafıinin temyizine yönelik incelemede ise;

Davaya konu eşyanın cif değerine göre, ...’nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamını ifade eden ... vergilerinin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi gerekirken gümrüklenmiş değer kamu zararı olarak bildirilmiş ise de, sanığın adli sicil kaydında objektif koşullar yönünden engel teşkil eden kasıtlı suçtan sabıkasının bulunması nedeniyle, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12223, Karar No: 2012/16061, Tarih: 05.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12223 E.  ,  2012/16061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vdl. vekili Avukat ...

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/10/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacılar, davalının, destekleri ... 'a çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek eşi için 40.000,00 TL, çocukları için ise 20.000,00'er TL manevi tazminat istemişlerdir.

Yerel mahkeme eş için 15.000,00 TL, çocuklar için 10.000,00'er TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişim biçimi davalının kusur oranı ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararlarına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.