muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12361, Karar No: 2011/3634, Tarih: 22.03.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/12361 E.  ,  2011/3634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCY'nin 3/1.maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki "orantılılık" ilkesi gözetilmeyerek sanık hakkındaki cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve artırımın üst sınıra yakın saptanması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5040, Karar No: 2016/6097, Tarih: 22.12.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/5040 E.  ,  2016/6097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33241, Karar No: 2021/5811, Tarih: 17.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/33241 E.  ,  2021/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar ... ve ... haklarında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, gerekçeli karar başlığında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun konut dokunulmazlığını bozma olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

1- Sanıklar ... ve ... müdafiinin katılma yolu ile temyiz istemine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar müdafiinin 03.11.2015 tarihinde yüze karşı verilen hükümleri, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11.11.2015 tarihinde temyiz ettikten sonra mahkemece 09.12.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, ancak Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin tebliği üzerine kararı katılma yolu ile temyiz ettiği anlaşılmakta ise de sanıklar müdafiinin süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti Cumhuriyet İmam Hatip Ortaokulunun sınıf camını ve kapısını kırması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 152/1-a, 31/3. maddesinde belirtilen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç ,için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 03.11.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Sanıklar ... ve ... haklarında iş yeri dokunulmazlığını bozma ile kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

4- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3- Sanıklar ... ve ... haklarında iş yeri dokunulmazlığını bozma ile kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

4- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 53/4. maddesi gereğince aynı Kanun'un 53. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

5- Sanıklar ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun, Cumhuriyet İmam Hatip Ortaokulu kantinindeki parayı çalmaları şeklindeki eylemlerinin suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

b- 16.04.2015 tarihli CD Çözüm ve Tespit Tutanağına göre, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerini saat 23.52 ile 23.56 arasında gerçekleştirdiklerinin ve yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 19.47 'de başladığının anlaşılması karşısında; sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk haklarında hırsızlık suçundan hükmolunan cezalarda TCK'nın 143.maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 53/4. maddesi gereğince aynı Kanun'un 53. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 17.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8934, Karar No: 2012/9696, Tarih: 04.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8934 E.  ,  2012/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat E.... tarafından, davalı ..... Oto. Yedek Parça San. Ve Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 24/12/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ile davalı ..... Oto. Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti. vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) a-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazası sebebiyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalı şirket tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olayın oluş biçimi, davalı araç sürücüsünün tam kusurlu olması, davacıların ölene yakınlığı, davacılardan ...’in de aynı zamanda hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayda; olayın oluş biçimi, davalı araç sürücüsünün tam kusurlu olması, davacıların ölene yakınlığı, davacılardan ...’in de aynı zamanda hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b-Davacılar dava dilekçesinde, maddi ve manevi tazminat taleplerini olay tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile istemiştir. Mahkemece hükmedilen manevi tazminatlar yönünden talep olduğu halde yasal faize karar verilmemiş olması taleple bağlılık kuralını düzenleyen HUMK'nun 74 ve HMK'nun 26. maddesine aykırıdır. Bu nedenle de kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2-a,b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalının tüm davacıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14648, Karar No: 2012/758, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14648 E.  ,  2012/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 331 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1 maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3529, Karar No: 2014/14350, Tarih: 25.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3529 E.  ,  2014/14350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :5.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/100 Karar no:2013/1032

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca her üç dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı kadının delil listesinde bildirdiği tanıklarından S.. Y.. usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen gelmemiş; diğer davacı-davalı tanıkları Ceyda ., Neriman .ve Aslan ..'a ise davetiye dahi çıkarılmamıştır. Davalı-davacı tanığı Ö.. T.. ise, kendisine yapılan tebligat üzerine duruşmaya katılmayacağına dair mazeret bildirmiş; bu tanık hakkında zorla getirme emri ( HMK. md. 245) düzenlenmiş fakat kolluk tarafından zorla getirme müzekkeresine herhangi bir cevap verilmeden, mahkeme bu tanığın dinlenilmesine dair talebi reddetmiştir. Taraflar, bu tanıklarının dinlenmesinden vazgeçmedikleri gibi Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşullarının da gerçekleşmediği anlaşılmıştır. O halde, mahkemece, kendilerine usulüne uygun olarak tebligat yapılan davacı-davalı tanığı S.. Y.. ve davalı-davacı tanığı Ö.. T..'un ihzar edilmeleri (HMK. md. 243, 245), diğer davacı-davalı tanıkları Ceyda ., Neriman. ve Aslan .'ın ise, usulüne uygun şekilde duruşmaya davet edilmeleri, tüm tanıklar dinlenip sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre ise, tarafların boşanma davaları ve ziynet alacağına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.06.2014 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2018/2856, Karar No: 2019/282, Tarih: 21.01.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/2856 E.  ,  2019/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

... için 30.08.2016

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 314/2,

62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri

uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf

başvurusunun esastan reddi,

2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 314/2, 53,

58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca

mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun

esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanık ...'ın örgüt tarafından çıkarılan gazeteye abone olmasının ve çocuklarını örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Sanıkları temsilen görev yapan müdafilerin vekaletnameli oldukları gözetilmeden "müdafi ücreti ve yol gideri 810,80 TL"nin yargılama gideri olarak sanıklardan tahsili ile hazineye gelir kaydedilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün üçüncü fıkrasının a ve b bentlerindeki "müdafi ücreti ve yol gideri 810,80 TL" ibarelerinin çıkartılması, bu nedenle yeniden hesap yapılması gerektiğinden aynı bentlerdeki "1.076,80 TL" ve "1.074,80 TL" ibareleri çıkarılıp yerlerine sırasıyla "266,00 TL" ve "264,00 TL" ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13557, Karar No: 2019/14995, Tarih: 02.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/13557 E.  ,  2019/14995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, izinsiz bıçak kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- İzinsiz bıçak kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükmedilen adli para cezalarından ''3.000 TL''nin 20 eşit taksitle ödenmesine karar verildikten sonra ''adli para cezalarının miktarı, sanığın ödeme gücü, şahsi halleri'' şeklindeki nedenlerle taksitlendirmeye yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hükümde çelişki oluşturması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/315, Karar No: 2014/10, Tarih: 15.01.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/315 E.  ,  2014/10 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2012/307 E-2012/620 K.

Taraflar arasındaki “sözleşmenin feshi, tapu iptali ve tescil ile tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce asıl davanın kabulüne, birleşen 2002/589 esas sayılı davanın reddine, 2002/589 esas sayılı karşı davanın açılmamış sayılmasına, birleşen 2004/245 esas sayılı davanın reddine dair verilen 15.04.2010 gün ve 2004/924 E., 2010/206 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 28.03.2011 gün ve 2010/6065 E., 2011/1878 K. sayılı ilamı ile;

(...Arsa sahibi tarafından açılan asıl davada kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, birleşen 2002/589 E. sayılı davada müspet ve menfi zarar talep edilmiş, davalı yüklenici, birleşen davaya karşı açmış olduğu karşı davada maddi tazminat talep etmiş, yine yüklenici tarafından açılan ve birleştirilen 2004/245 E. sayılı davada ise muvazaalı olarak devredilen tapuların iptâli ile arsa sahibi adına tescili, ayrıca maddi ve manevi tazminatın da hüküm altına alınması talep edilmiştir.

Mahkemece Dairemizin 14.01.2004 günlü bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda asıl dava yönünden davanın kabulü ile sözleşmenin ileriye dönük olarak feshine, arsa sahibi tarafından açılan 2002/589 E. sayılı davanın reddi ile bu davaya karşı açılan karşı davanın açılmamış sayılmasına ve yüklenici tarafından açılan 2004/245 E. sayılı davanın da reddine karar verilmiş, karar davacı ve karşı davalı arsa sahipleriyle davalı ve karşı davacı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına ve özellikle yanlar arasındaki 21.05.2001 günlü düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafların ortak kusuru ile feshedildiğinin ve ileriye etkili fesih kararı arsa sahibi tarafından temyiz edilmediğinden davalı bakımından usuli kazanılmış hak oluştuğunun anlaşılmış olmasına göre davacı ve karşı davalı arsa sahiplerinin tüm, davalı ve karşı davacı yüklenicinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.