muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6079, Karar No: 2015/272, Tarih: 28.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6079 E.  ,  2015/272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... mağdur .... yönelik eyleminin sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma kararına uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sanığın kastının bulunmadığına ve sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1)Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... ile mağdur .... arasında öldürmeye sebep olacak düzeyde husumet bulunmadığı, sanığın mağdura iki bıçak darbesi vurduktan sonra, devam etmesine herhangi bir engel olmadığı halde eylemine son verdiği, mağdurun sağ göğüs bölgesindeki yaranın pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, diğer yaranın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu olayda, eyleme bağlı kastın bıçakla kasten yaralamaya yönelik olduğu ve bu suçtan temel cezanın, TCK'nun 61. maddesi gözetilerek teşdiden belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığı halde, suç vasfında hataya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

2)Kabule göre ise; teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza tayini yerine, 10 yıl hapis cezası tayin edilerek eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 28/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23532, Karar No: 2015/5552, Tarih: 08.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/23532 E.  ,  2015/5552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamından, sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2012 tarih 2012/574 numaralı iddianamesi ile hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, müştekilerin şikayetçi olmamaları nedeniyle konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise 17.09.2012 tarih 2012/3544 soruşturma numarası üzerinden ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, devamında TCK'nın 142. maddesi uyarınca konut dokunulmazlığını ihlal suçunun hırsızlık suçu ile birlikte işlenmesi halinde şikayet şartının aranmadığı gerekçe kılınarak resen yeniden takibata başlanıp, konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından 27.9.2012 tarih 2012/718 numaralı iddianame ile kamu davası ikame edilmiş ise de, 5271 sayılı CMK'nın “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlığını taşıyan 172. maddesinde, Cumhuriyet savcısının, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar vereceğinin,bu kararın, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirileceğinin, kararda itiraz hakkı, süresi ve merciinin gösterileceğinin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağının hükme bağlandığının anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair 17.9.2012 tarihli karara ilişkin soruşturma evrakının sonradan, yeni bir delil ortaya çıkmaksızın, resen ele alınmak suretiyle sanık hakkında atılı suçtan kamu davası açılarak 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesine muhalafet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca dava şartı yokluğundan DÜŞMESİNE, 08.09.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/453, Karar No: 2022/11347, Tarih: 02.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/453 E.  ,  2022/11347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 02/06/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura kullanma eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 02/06/2022
Yargıtay — Esas No: 2019/1111, Karar No: 2019/2902, Tarih: 16.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/1111 E.  ,  2019/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine 08/11/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi ... Su ve Kanalizasyon İşleri (...) Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi tazminat ve ecrimisil bedeli istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, ... Su ve Kanalizasyon İşleri (...) Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalı ... Belediyesi tarafından yol ve alt yapı çalışması yapılması sırasında arazide bulunan fıstık ağaçlarının zayi edildiğini belirterek, fıstık ağaçlarına verilen maddi zarar ile ecrimisil bedelinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı idarenin hiçbir kamulaştırma işlemi yapmaksızın ve bedel ödemeksizin davacıya ait taşınmaz üzerindeki fıstık ağaçlarına zarar verdiği ve herhangi bir bedel ödemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir

Dosya kapsamından; davanın Şanlıurfa Belediye Başkanlığı aleyhine açıldığı, ön inceleme duruşmasında davalı vekilinin ... Su ve Kanalizasyon İşleri Genel Müdürlüğünün ayrı tüzel kişilik kazanması nedeni ile davaya dahil edilmesini talep ettiği, mahkemece adı geçenin dahili davalı sıfatı ile davaya dahil edildiği anlaşılmaktadır. Temyiz eden dahili davalı ... esasen “ihbar olunan” sıfatıyla davada yer almaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 61 vd. maddeleri gereğince ihbar olunan davada taraf olmadığından hakkında hüküm verilemez.

Mahkemece açıklanan bu yön gözetilmeden ihbar olunan “Şanlıurfa Su ve Kanalizasyon İşleri Genel Müdürlüğü” yönünden hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz edenden peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18193, Karar No: 2020/13580, Tarih: 27.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18193 E.  ,  2020/13580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacının 17/04/2004-31/12/2014 tarihleri arasında davalı şirkete ait otelde garson olarak çalıştığını, iş akdinin davacı tarafça haklı sebeple sonlandırıldığını, davalı işverenin fazla mesai ücretlerini ödememesi nedeni ile her departmandan pek çok işçinin ayrıldığını, müvekkilinin antraktlı uzun çalışmalar yaptığını, yaz-kış gece çalışması yaptırıldığını, tüm taleplerine rağmen gece çalışmaya devam ettirildiğini, müvekkilinin haftalık izinlerinin de rızası ve onayı dışında kaldırılmış olduğunu, fazla mesailerin ödenmemesi sebebiyle yapılan şikayet ve ihbarlar üzerine son yıllarda sekiz saatlik shiftler imzalatıldığını ileri sürerek alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davacı İsteminin Özeti:

Davacının kıdem, ihbar ve ücret alacağı taleplerinin belirlenebilir olduğunu, belirsiz alacak davası açamayacağını, ayrıca davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının fazla mesai yaptığı, ulusal bayram genel tatil alacaklarının ödenmediği yönündeki fesih sebeplerinin gerçeği yansıtmaması sebebiyle kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının 08:00-16:00, 16:00-24:00 ve 24:00-08:00 saatleri arasındaki 3 vardiyadan 08:00-16:00 vardiyasında 7,5 saat çalıştığını, haftanın 1 günü izin kullandığını, davacının fazla mesai yapmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma yapmış ise karşılığının ücret ya da izin olarak ödendiğini, yıllık izinlerinin eksiksiz ödendiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgeler, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı yapılmış ise işverence karşılığının ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgeler, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı yapılmış ise işverence karşılığının ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 92/son maddesinin davada irdelenmesi gerekmektedir. Anılan hüküm uyarınca iş müfettişleri tarafından tutulan tutanaklar aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir, diğer bir anlatımla; yetkili kişilerce düzenlenen ve tarafların ihtirazi kayıt koymaksızın imzaladığı tutanaklar aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olup, aksi ancak yazılı delille kanıtlanabilir. (Hukuk Genel Kurulu 14.11.1979 gün ve 1014 E., 1364 K.). Maddede ifade edilen tutanaklar; müfettiş tarafından belgelere dayalı olarak düzenlenmiş olanlar ile belgeye dayalı olmamakla birlikte düzenlenmesinde hazır bulunan işveren, işçi veya üçüncü kişi beyanları uyarınca düzenlenerek doğruluğu ilgili kişilerin imzaları ile tasdik edilen ve imza inkarına konu olmayan tutanaklardır. İş müfettişi tarafından yapılan incelemelere dayalı tutanakların değerlendirildiği ve varılan sonucun yazıya geçirildiği müfettiş raporlarının sadece müfettiş tarafından düzenlenmiş olmaları 4857 sayılı İş Kanununun 92/son maddesi kapsamında kabulleri için yeterli değildir. İş müfettişi raporlarının, rapora dayanak alınan tutanaklar ile birlikte değerlendirilmesi ve ekli tutanakların anılan Kanun kapsamında aksi sabit oluncaya kadar geçerli belge olduğunun kabulü, 4857 sayılı İş Kanununun 92/son maddesinin açık hükmü karşısında zorunludur. ( Hukuk Genel Kurulu 2009/9-2 Esas 2009/48 Karar sayılı 04.02.2009 tarihli kararı )

Dosyaya ibraz edilen iş müfettişi raporlarında davalı işyerinde çalışan işçilerin bazı zamanlardaki çalışmaları sebebiyle hak kazandığı fazla mesailerin olduğu, ancak kontrol teftişleri sırasında hak sahibi olan işçilere bu ücretlerin ödendiği tespit edilmiştir.

Dosyaya ibraz edilen iş müfettişi raporlarında davalı işyerinde çalışan işçilerin bazı zamanlardaki çalışmaları sebebiyle hak kazandığı fazla mesailerin olduğu, ancak kontrol teftişleri sırasında hak sahibi olan işçilere bu ücretlerin ödendiği tespit edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, 20.01.2011 tarihli raporda yer alan 2011 yılı temmuz, ağustos ve eylül aylarındaki 3,5 ‘ar saat fazla mesai yapıldığının tespit edildiği, bunlarında bordrolarda tahakkuk ettirildiğinin anlaşıldığı, 31.10.2013 ve 30.09.2014 tarihli raporlarda ise fazla mesai ücretlerin ödendiği tespit edilmiş ise de, dosyadaki bordrolarda davacı lehine tahakkuk eden fazla mesailere rastlanmadığı, yalnızca bu sebeple tanık beyanları ile sonuca gidileceği belirtilmiş ise de, dosya kapsamına göre bilirkişi raporundaki tespitin isabetli olmayıp kabule yeterli olmadığı görülmektedir. Nitekim davalı şirket hakkında işyeri çalışanlarının şikayeti üzerine iş müfettişi tarafından yapılan inceleme sırasında düzenlenen belgelerde, fazla mesai ücretlerinin ödendiğinin tespit edildiği görülmektedir. Davacı taraf iş müfettişi raporunun aksini yöntemince ispatlayamadığından İş müfettişinin işyerinde yapılan teftiş neticesi işin niteliğine uygun bulunan tespitlerine itibar edilmelidir. Bu durumda, davacının fazla mesai alacağının iş müfettişi raporunda yer alan 25.03.2010-23.08.2013 ile 01.12.2013-06.08.2014 tarihleri dışlanmak suretiyle hesaplanması gerekmektedir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur. Karar bu nedenlerle bozmayı gerektirmektedir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 27.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/751, Karar No: 2010/10123, Tarih: 07.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/751 E.  ,  2010/10123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 6.11.1998 tanzim tarihli bonoya dayanarak davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının herhangi bir belge sunmadan takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, takibe dayanak bononun, elektrik borcunun ödenmesi için işyerinin satılması ve satım sonucunda artan bir paranın iade edilmesi anlaşmasının teminatı olarak verildiğini, işyerinin satıldığı halde artan paranın iade edilmediğini, bono ve alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, takip dayanağı belgenin tanzim tarihinin 6.11.1998 olduğu, vade tarihi olmadığından görüldüğünde ödenmesi gereken bono olduğunu, TTK 689/2 maddesi uyarınca bononun keşide tarihinden 1 yıl içinde ödenmesi için ibrazı gerektiğinden yaklaşık 10 yıl sonra, 27.08.2008 tarihinde bononun icraya verildiği gerekçesiyle, zamanaşımı nedeni ile davanın reddine karar verilmiş hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Davacı, 6.11.1998 tanzim tarihli, vade tarihi olmayan belgeye dayanarak davalı aleyhine başlattığı takibe yönelik itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı, takibe dayanak bononun işyerinin satılarak borcunun ödenmesi ve arta kalan paranın tarafına iade edilmesi anlaşması karşılığında teminat amaçlı verildiğini, ancak davacının 2010/751-10123

anlaşmadaki edimini yerine getirmediğini ileri sürerek alacağın ve bononun zamanaşımına uğradığını savunmuştur. Mahkemece davalının savunması doğrultusunda davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir. Davacı 27.08.2008 tarihli icra takibinde dayanak olarak ödenmeyen bono gereği borç demek suretiyle karz hukuki ilişkisine dayanmıştır. Karz hukuki ilişkisine dayalı alacakların zamanaşımı süresinin BK. 125 maddesinde yazılı olduğu üzere 10 yıl olduğundan ve olayda henüz zamanaşımı süresi dolmadığından, takibin dayanağı bononun davalı aleyhine HUMK. 292 maddesi hükmüne uygun olarak yazılı delil başlangıcı niteliğinde kabul edilerek, davacıdan tanık dahil tüm delilleri, varsa davalının karşı delilleri istenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 15,60'şer TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 7.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.