muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3646, Karar No: 2008/8033, Tarih: 03.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3646 E.  ,  2008/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Belediye Başkanlığının 14.06.2006 gün ve M.23.8.YAZ.0.11/108-274 sayılı yazısında dava konusu taşınmazın mücavir alanda kaldığı belirtilmesine karşın fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 14.07.2006 günlü kroki ve ekindeki raporda belediye sınırları içerisinde olduğu ve nazım imar planında bulunduğu açıklanmıştır.

Mevcut bu çelişkinin giderilmesi için taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22805, Karar No: 2013/24407, Tarih: 19.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/22805 E.  ,  2013/24407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 28/02/2006-04/04/2007 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve prim borçlarının 6111 sayılı Yasaya göre yeniden yapılandırılarak borç miktarının tespitine ve emekli aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının vergi kaydının bulunduğu 18/05/1981-29/04/1991 ve 20/10/1999- 28/02/2006 ve 28.2.2006 ile 4.4.2007 tarihleri arasında Esnaf Bağ-Kur sigortalılık hizmetlerinin tespiti, 6111 sayılı Yasadan yararlandırılmasının tespiti ve yaşlılık aylığı bağlanmasının istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 5539 gün Esnaf Bağ Kur sigortalı olduğuna, 6111 sayılı Yasa kapsamında ödemesi gereken prim borcunun 17.633,81 TL olduğuna ve yaşlılık aylığı bağlanmasının tespitine karar verilmişse de varılan sonuç doğru olmamıştır.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Bağ-Kur Kanununda 506 sayılı Yasanın 79/10.maddesine benzer şekilde geçmiş günlerin tespitine yönelik yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla Bağ-Kur Kanununda açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tespitine olanak yoktur. Öte yandan, 5510 sayılı Yasanın geçici 8.maddesinde, bu Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık

1479 sayılı Bağ-Kur Kanununda 506 sayılı Yasanın 79/10.maddesine benzer şekilde geçmiş günlerin tespitine yönelik yasal düzenleme mevcut değildir. Başka bir anlatımla Bağ-Kur Kanununda açık bir hüküm olmadığından geçmiş hizmetlerin tespitine olanak yoktur. Öte yandan, 5510 sayılı Yasanın geçici 8.maddesinde, bu Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık

niteliği taşıdıkları halde bu Kanunun yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescillerini yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülüğünün bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren başlayacağı, Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendine göre sigortalı sayılanların hak ve yükümlülüğünün ise 7 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre başlayacağı, ancak, bu Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) ve (3) numaralı alt bentlerine göre sigortalı sayılanlardan bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren sigortalılıkları başlatılanların, bu Kanunun yürürlük tarihi ile 4/10/2000 tarihi arasında geçen vergi mükellefiyet süreleri bulunmak kaydıyla, sigortalının bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren 6 ay içinde talepte bulunması halinde, vergi mükellefiyet sürelerinin tamamı için 80. maddenin ikinci fıkrasının (a) bendine göre talep tarihindeki prime esas kazancının % 32'si üzerinden borçlanma tutarının hesaplanacağı ve sigortalıya tebliğ edileceği, sigortalının kendisine tebliğ edilen borçlanma tutarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 6 ay içinde ödemesi halinde, bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği, sigortalıya tebliğ edilen borç tutarının bu süre içerisinde tam olarak ödenmemesi halinde bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirilmeyeceği ve ödenen tutarın bu Kanunun 89 uncu maddesine göre iade edileceği bildirilmiştir.

Somut olayda davacının 8.12.2006 tarihli giriş bildirgesine istinaden 4.10.200 tarihinden itibaren tescilinin yapıldığı ve vergi kaydının son bulduğu 28.2.2006 tarihinde terkinin verildiği anlaşılmaktadır. Davacının uyuşmazlık konusu 18.5.1981-29.4.1991 ve 20.10.1999-28.02.2006 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğu, 19.10.1999 ile 4.4.2007 tarihleri arasında oda kaydının bulunduğu ve 25.12.1984 ile 2.4.2007 tarihleri arasında sicil kaydının bulunduğu anlaşılmakta ise de 5510 sayılı Yasanın geçici 8. maddesindeki koşullar gerçekleşmediği gibi davacı 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesinden de yararlanmamıştır. Davacının 4.10.2000 tarihinden önce sigortalı olarak kabul edilmesi mümkün değildir. HGK’nun 03.11.2004 tarihli 2004/10-524 Esas, 2004/581 Karar nolu kararı da bu yöndedir.

Mahkemece davacının davalı Kurum'a 2.8.2003 tarihinden önce başvurusunun bulunmaması nedeniyle, sigorta başlangıç tarihinin 4.10.2000 olduğu, bu husus doğrultusunda 6111 sayılı yasadan faydalandırılması ve yaşlılık aylığının değerlendirilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1413, Karar No: 2011/5792, Tarih: 03.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1413 E.  ,  2011/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :3.11.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin ve taşınmaza yapılan iyileştirme giderlerinin sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda zenginleşen taraftan istenilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 3.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3341, Karar No: 2024/5290, Tarih: 24.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3341 E.  ,  2024/5290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYILARI : 2019/4242 Değişik İş, 2020/970 Değişik İş

SUÇLAR : Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık, tehdit

KARARLAR: Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara karşı yapılan itirazın reddi ve kabulü kararları

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararların kanun yararına bozulması

Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.11.2019 tarihli ve 2019/15161 Soruşturma, 2019/11461 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın kısmen kabulü ile şüpheli ... yönünden anılan kararın kaldırılmasına, şüpheli ... yönünden verilen karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Isparta 1. Sulh Ceza Hakimliğinin, 27.12.2019 tarihli ve 2019/4242 Değişik İş sayılı kararını müteakip, şüpheli ... hakkında yeniden yapılan soruşturma neticesinde Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.02.2020 tarihli ve 2020/3201 Soruşturma, 2020/2546 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Isparta 1. Sulh Ceza Hakimliğinin, 01.06.2020 tarihli ve 2020/970 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihleri olan 27.12.2019 ve 01.06.2020'de kesinleştikleri belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/31864 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57500 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57500 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Isparta 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/12/2019 tarihli ve 2019/4242 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57500 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Isparta 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/12/2019 tarihli ve 2019/4242 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Şüpheli ... yönünden; müşteki vekilinin şikâyetinde özetle, şüpheli ...'un müvekkiline ait petrol istasyonuna gelerek müştekiye hitâben "Niçin dava açtın, ... abin ile görüş uzlaş, yoksa sonuçları senin ve ailen için iyi olmaz." şeklinde söylemlerde bulunarak kendisini tehdit ettiğini iddia etmesi üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, müştekinin soyut iddiası dışında delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müşteki vekilinin 16/10/2019 tarihli şikâyet dilekçesinde olayı gören tanık olduğunu ve olay anını gösterir kamera görüntüleri olduğunu belirtmesi ve müştekinin 05/12/2019 tarihli dilekçe ekinde kamera görüntülerini içerir flash belleği dosyaya sunmuş olması karşısında, belirtilen tanığın ifadesinin alınması, dosya arasına alınan kamera görüntülerinin incelenmesi, bu işlemlere müteakip, şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde,

Şüpheli ... yönünden; Isparta 1. Sulh Ceza Hâkimliğince, Cumhuriyet Savcılığınca yerine getirilmesi gereken eksik soruşturma işlemleri sayıldıktan sonra etkin soruşturma yürütülmediği gerekçesiyle itirazın kabulü ile şüpheli ... hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına ve soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesinde,

2-Isparta 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/06/2020 tarihli ve 2020/970 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2-Isparta 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/06/2020 tarihli ve 2020/970 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Isparta 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/12/2019 tarihli ve 2019/4242 değişik iş sayılı kararının yukarıda anılan gerekçe dikkate alındığında soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği cihetle, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden yapılan soruşturma sonunda verilen 27/02/2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Cumhuriyet savcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği, kesin nitelikteki Isparta 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/12/2019 tarihli ve 2019/4242 değişik iş kararının olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yolu ile bozulmadan yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinin hukuka uygun olmadığı anlaşıldığından, anılan gerekçe ile itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde;

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde;

a. Isparta 1. Sulh Ceza Hakimliğinin, 27.12.2019 tarihli ve 2019/4242 Değişik İş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; şikâyetçi ile talep dışı ... ve şüpheli ... arasındaki uyuşmazlık nedeniyle şikâyetçinin iş yerine gelen şüpheli ...'un, "Niçin dava açtın, ... abin ile görüş uzlaş, yoksa sonuçları senin ve ailen için iyi olmaz." şeklindeki sözlerle şikâyetçiyi tehdit ettiğinin iddia olunması üzerine yürütülen soruşturma kapsamında; şikâyetçi tarafından dosyaya ibraz edilen kamera görüntülerinin incelenmesi, olay sırasında şikâyetçinin yanında bulunduğu belirtilen eşi Ayşe Yürekli'nin olayla ilgili bilgisine başvurulmasından sonra sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, "...şüpheli ...'un üzerine atılı tehdit suçu bakımından müştekinin soyut iddiası dışında somut delil bulunmadığı" şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi ile şüpheli ... hakkında Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.11.2019 tarihli ve 2019/15161 Soruşturma, 2019/11461 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itiraz üzerine, merci Isparta 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 27.12.2019 tarihli ve 2019/4242 Değişik İş sayılı kararı ile eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ve dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş ise de; esasen bu kararın soruşturmanın genişletilmesi anlamına geldiği, 5271 sayılı Kanun'un 173 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, "Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir..." şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hakimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi üzerine, kararda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra itiraz hakkında bir karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, itirazın kabulüne ve doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

b. Isparta 1. Sulh Ceza Hakimliğinin, 01.06.2020 tarihli ve 2020/970 Değişik İş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; Isparta 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 27.12.2019 tarihli ve 2019/4242 Değişik İş sayılı kararı ile şüpheli hakkındaki soruşturmanın genişletilmesine karar verildikten sonra, yeniden verilen Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.02.2020 tarihli ve 2020/3201 Soruşturma, 2020/2546 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itiraz üzerine, Isparta 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 01.06.2020 tarihli ve 2020/970 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği belirlenmiş ise de; 5271 sayılı Kanun'un 173 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından belirtilen eksiklikler giderildikten sonra, daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merci tarafından Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.11.2019 tarihli ve 2019/15161 Soruşturma, 2019/11461 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, usul ve yasaya aykırı olarak verilen Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.02.2020 tarihli ve 2020/3201 Soruşturma, 2020/2546 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik inceleme yapılarak itirazın reddine karar verilmesi,

Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebindeki düşünceler yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Isparta 1. Sulh Ceza Hakimliğinin, 27.12.2019 tarihli ve 2019/4242 Değişik İş sayılı ile Isparta 1. Sulh Ceza Hakimliğinin, 01.06.2020 tarihli ve 2020/970 Değişik İş sayılı kararlarının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.