muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/236, Karar No: 2022/156, Tarih: 08.03.2022

Ceza muhakemesi yapılabilmesi için bir takım 'Olmazsa olmaz' (sine qua non) şartlar aranır. Bu bağlamda muhakeme yapılabilmesinin şartlarından birisi de 'Non bis in idem' olarak ifade edilen, aynı fiilden dolayı verilmiş bir hükmün veya açılmış bir davanın bulunmamasıdır.

Kanunlarda açıkça yazılı olmadan da uygulanan bir hukuk normu olarak doktrinde de kabul olunan ve muhakeme hukukunun ana ilkelerinden olan 'Non bis in idem' ilkesi 1412 sayılı CMUK'nın 253. maddesinin üçüncü fıkrasında; 'Aynı konuda, aynı sanık için evvelce verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava var ise davanın reddine karar verilir', 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 'Duruşmanın sona ermesi ve hüküm' başlıklı 223. maddesinin yedinci fıkrasında ise; 'Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.' şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerden anlaşılacağı üzere, aynı fiil nedeniyle, aynı sanık hakkında önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, sonradan açılmış olan davanın reddine karar verilecektir.

'Non bis in idem' ilkesine uluslararası sözleşmelerde de yer verilmiş olup, konu İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi’nin 7 numaralı Ek Protokolü’nün 'Aynı suçtan iki kez yargılanmama ve cezalandırılmama hakkı' başlıklı 4. maddesinin ilk fıkrasında; 'Hiç kimse bir devletin ceza yargılaması usulune ve yasaya uygun olarak kesin bir hükümle mahkum edildiği ya da beraat ettiği bir suçtan dolayı aynı devletin yargısal yetkisi altındaki yargılama usulleri çerçevesinde yeniden yargılanamaz veya mahkum edilemez.' şeklinde ifade edilmiştir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözülebilmesi için 'Zincirleme suç' hükümleri üzerinde de durulmalıdır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'na hakim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, 'Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza' söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus ... Komisyonu raporunda da; 'Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, 'Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır. Bu kuralın istisnalarına ise, TCK’nın 'Suçların içtimaı' bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

TCK'nın 43. maddesinin birinci fıkrasında; 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.' biçiminde zincirleme suç, ikinci fıkrasında; 'Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır.' denilmek suretiyle aynı neviden fikri içtima düzenlemesine yer verilmiş, üçüncü fıkrasında da zincirleme suç ve aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanmayacağı suçlar belirtilmiştir.

TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

TCK’nın 43/1. maddesinde bulunan, 'Değişik zamanlarda' ifadesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, suçların mutlaka değişik zamanlarda işlenmesi gereklidir ki, bunun sonucu olarak, aynı mağdura, aynı zamanda, aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda tek suçun oluşacağı kabul edilmiştir. Bu hâlde zincirleme suç hükümleri uygulanarak artırım yapılamayacak, ancak bu husus TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınabilecektir.

TCK'nın 43/1. maddesinin açıklığı karşısında öğretide de, zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için suçların farklı zamanlarda işlenmesi gerektiği konusunda görüş birliği bulunmaktadır.

Öte yandan, kanunumuz zaman konusunda olduğu gibi, suçların işlendikleri yer bakımından da bir sınır koymamıştır. Ancak, suçların aynı yerde işlenmeleri, suç işleme kararındaki birliğin bir işareti olarak kabul edilebilir.

Aynı suç işleme kararının varlığının, olaysal olarak suçun işlenmesindeki özellikler, suçun işleniş biçimi, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, mağdurların farklı olup olmadıkları, ihlal edilen değer ve yarar ile korunan değer ve yarar, olayların oluşum ve gelişimi ile tüm özellikleri değerlendirilerek belirlenmesi gerekmektedir.

Suç kastından daha geniş bir anlamı içeren suç işleme kararı, suç kastından daha önce gelen genel bir karar ve niyeti ifade etmektedir. Önce suç işleme kararı verilmekte ve bundan sonra bu genel kararın icrası farklı zamanlardaki suçlarla gerçekleştirilmektedir. Kararın gerçekleştirilmesi için gerekli suçların her birinde ayrı suç kastları, bir başka deyişle bir suç için gerekli olan maddi ve manevi unsurlar ayrı ayrı yer almaktadır.

Suç kastından daha geniş bir anlamı içeren suç işleme kararı, suç kastından daha önce gelen genel bir karar ve niyeti ifade etmektedir. Önce suç işleme kararı verilmekte ve bundan sonra bu genel kararın icrası farklı zamanlardaki suçlarla gerçekleştirilmektedir. Kararın gerçekleştirilmesi için gerekli suçların her birinde ayrı suç kastları, bir başka deyişle bir suç için gerekli olan maddi ve manevi unsurlar ayrı ayrı yer almaktadır.

Suç işleme kararının yenilenip yenilenmediği, birden çok suçun aynı karara dayanıp dayanmadığı, aynı zamanda suçlar arasındaki süre ile de ilgilidir. İşlenen suçların arasında kısa zaman aralıklarının olması suç işleme kararında birlik olduğuna; uzun zaman aralıklarının olması ise suç işleme kararında birlik olmadığına karine teşkil edebilecektir. Yine de suçlar arasında az veya çok uzun zaman aralığının var olması, bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlendiğini ya da işlenmediğini her zaman göstermeyecektir. Diğer bir anlatımla, sürenin uzunluğu kararın yenilendiğini düşündürebileceği gibi, kısalığı da her zaman kararın yürürlükte olduğunu göstermeyebilecektir. Diğer taraftan, hukuki veya fiili kesintiler olduğunda farklı değerlendirmeler yapılması mümkündür. Ancak bu değerlendirme her olayda ayrı ayrı ve diğer şartlar da dikkate alınarak yapılmalıdır. Bu nedenle, başlangıçta belirli bir süre geçince suç işleme kararı yenilenmiş ya da değişmiş olur demek, soyut ve delillerden kopuk bir değerlendirme olacaktır. Failin iç dünyasını ilgilendiren bu kararın varlığının her olayın özelliğine göre suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluşum ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler değerlendirilerek belirlenmesi gerekecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkeme gerekçeli karar başlığında suç tarihini '25/04/2010' yerine '09/03/2010' olarak yanlış yazmış ise de bu durumun mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Mahkeme gerekçesinde 'sanık' ibaresi yerine 'suça sürüklenen çocuk' ibaresini kullanmış ise de, bu hususun da mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Yine 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Mahkeme gerekçesinde 'sanık' ibaresi yerine 'suça sürüklenen çocuk' ibaresini kullanmış ise de, bu hususun da mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Yine 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Öte yandan ikinci davanın reddine karar verilmesi, aynı fiil ve konuya ilişkin tüm delillerin muhakemesi devam eden davada değerlendirilmesine engel teşkil etmeyecektir. Bu deliller devam eden davada değerlendirilip dikkate alınabilir. Mahkeme somut olayda her iki iddianame ile dava konusu yapılan toplam 60 adet sahte faturayı mahkumiyet hükmüne esas almış ve sanık hakkında ayrıca TCK'nun 43. maddesini de uygulamıştır. Kararın gerekçe kısmında mahkumiyet kararı 12 adet sahte fatura ile sınırlandırılmamış, aksine gerekçede de belirtildiği üzere 60 adet sahte fatura hükme esas alınmıştır. Ayrıca sanığın aynı takvim yılında zincirleme suç içinde kalan sahte fatura kullanma eyleminde, dava konusu olan tüm faturaları mahkumiyet hükmüne esas almasında da bir engel bulunmamaktadır. Tüm bu nedenlerle mahkemenin gerekçesinde çelişki bulunmadığı değerlendirilmektedir.

Yüksek Dairenin TCK'nun 43. Maddesi koşullarının bulunmadığı hususuna ilişkin bozma kararı da yerinde değildir. Şöyleki, davaya konu faturaların tarihleri 09/03, 18/03, 20/03, 23/03, 24/03, 25/03, 26/03, 27/03, 29/03, 30/03, 31/03/2010 olup, miktar ve tarihleri farklıdır. Bu faturaların bir aylık KDV beyannamesinde kullanılması durumunda, TCK'nun 43/1 maddesinin uygulanması yerindedir. Zira 12 adet tarih ve miktarları farklı sahte faturayı tek bir dönemde KDV beyannamesinde indirim konusu yapmak suretiyle aynı suçun aynı mağdura karşı birden fazla işlenmesi durumu vardır. Nitekim Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05/03/2002 gün ve 2002/11-28 Esas, 2002/179 Karar sayılı ilamı da aynı yöndedir. Yüksek Yargıtay 11. Ceza Dairesinin uygulamaları da bu yöndedir.

Tüm bu nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2014 gün ve 2011/152 Esas, 2014/352 Karar sayılı ilamının onanması gerektiği..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 08.06.2020 tarih, 1006-2804 sayı ve oy çokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Yerel Mahkeme hükmünün yasal ve yeterli gerekçeyi içerip içermediği,

2- Mevcut gerekçenin de hüküm(sonuç) kısmı ile çelişkili olup olmadığı,

Hususlarının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Yerel Mahkeme hükmünün yasal ve yeterli gerekçeyi içerip içermediği,

2- Mevcut gerekçenin de hüküm(sonuç) kısmı ile çelişkili olup olmadığı,

Hususlarının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

... Mal Müdürlüğü mükellefi ...Akaryakıt Nak. Petr. Teçh. İnş. Müh. Hiz. San. Tic. Şti.nin yetkilisi olan sanık ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.08.2011 tarih ve 278-139 sayı ile; “Yukarıda açık kimliği yazılı şüphelinin ... Mal Müdürlüğü'nün 383 040 1377 vergi numaralı mükellefi olduğu, İlçede ...Akaryakıt Nak. Petrol Teçhizatları İnş. Mühendisliği Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.ni işlettiği, mükellef kurumun 2010 takvim yılı beyan ve işlemlerinin vergi kanunları yönünden sınırlı olarak incelenmesi neticesinde düzenlenen ... Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü'nün 09.05.2011 tarihli raporunda; şüphelinin sahte fatura kullanmak suretiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/2-b maddesine aykırı davranıldığının belirtildiği, rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasının da aynı yönde olduğu, şüphelinin savunmasında; şirkete ait faturaları kesilmiş malları gerçekten satın aldığını ve karşı firmadan buna ilişkin fatura aldıklarını ancak faturaların vergi denetimi sırasında sahte çıktığını, vergi dairesi ile anlaşıp kesilen para cezasını ödeyeceklerini belirterek üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, şüphelinin atılı suçu işlediği, vergi suçu raporu, defterdarlık mütalaası ve tüm soruşturma evrakı kapsamından anlaşılmakla şüphelinin eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/2-b ve TCK 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi” istemiyle kamu davası açıldığı,

İddianamede bahsedilen ... Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün 09.05.2011 tarihli vergi inceleme raporunda; sanığın, sahte fatura düzenlediği bir başka vergi raporuyla tespit edilen Ulus Vergi Dairesi mükellefi ... (Yıldız İnşaat Elektrik Organizasyon Tekstil ve ... Elbiseleri Akaryakıt Ekipmanları ve Yedek Parça Ticaret Hizmetleri) tarafından sanık adına düzenlenen 09.03.2010, 18.03.2010, 20.03.2010, 22.03.2010, 23.03.2010, 24.03.2010, 25.03.2010, 26.03.2010, 27.03.2010, 29.03.2010, 30.03.2010 ve 31.03.2010 tarihli 12 adet faturayı KDV beyannamesinde indirim konusu yaptığı hususlarına yer verildiği,

Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24.08.2011 tarihli ve 278-139 sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasının ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/152 esas sayılı dosyasında kovuşturmasına başlandıktan sonra, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2013 tarihli ve 62-23 sayılı iddianamesiyle 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan yeni bir kamu davasının açıldığı,

Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24.08.2011 tarihli ve 278-139 sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasının ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/152 esas sayılı dosyasında kovuşturmasına başlandıktan sonra, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2013 tarihli ve 62-23 sayılı iddianamesiyle 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan yeni bir kamu davasının açıldığı,

... Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2013 tarihli ve 62-23 sayılı iddianame içeriğinin; “Yukarıda açık kimliği yazılı şüphelinin ... Mal Müdürlüğünün 3830401377 vergi numaralı mükellefi olan ...Akaryakıt Nak. Petrol Teçhizatları İnş. Müh. San. Tic. Ltd. Şti.nin müdürü olarak görev yaptığı, ... Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı tarafından şüphelinin müdür olarak görev yaptığı ...Akaryakıt Nak. Petrol Teçhizatları İnş. Müh. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen 20.12.2012 tarih ve 2012-A-3007/46 sayılı Vergi İnceleme Raporunda mükellef şirketin vergi tekniği raporları ile sahte olduğu tespit edilen 48 adet faturayı 2010 yılı defter ve kayıtlarına intikal ettirdiği ve bu sahte faturalarda yer alan KDV tutarlarını ilgili dönem KDV beyannamesinde indirim konusu yaptığının belirtildiği,

... Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen 2012-A-3007/48 sayılı Vergi Suçu raporunda mükellef ...Akaryakıt Nak. Petrol Teçhizatları İnş. Müh. San. Tic. Ltd. Şti.nin sahte olduğu vergi incelemesi ile tespit edilen katma değer vergisi hariç toplam 1.756.163,70 TL tutarındaki sahte faturayı 2010 yılı defterlerine kaydederek dönem kazancının tespitinde maliyet/gider unsuru olarak dikkate alarak faturalarda yer alan KDV tutarlarını ilgili dönemlerde indirim konusu yaptığı ve mükellef kurumda müdür olarak görev yapan şüphelinin 306 sıra nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde öngörülen şekilde bilerek sahte belge kullanmak suretiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesindeki suçu işlediği yönünde kanaate varıldığı,

... Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı II nolu Rapor Değerlendirme Komisyonu tarafından 27.12.2012 tarih ve RDK-II/2012/186 sayılı mütalaasıyla şüphelinin 2010 yılında bilerek sahte belge kullanmak suretiyle 213 sayılı VUK'nın 359/b maddesine aykırı davrandığı yönünde mütalaa verdiği,

Yapılan soruşturma neticesinde VUK ek 11. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaşmanın 359. maddedeki eylemler hariç uygulanması nedeniyle dava açmaya engel bir durum bulunmadığı ve şüphelinin üzerine atılı suçun işlediği yukarıda yazılı olan deliller ile tüm soruşturma evrakı kapsamından anlaşılmakla;

Yapılan soruşturma neticesinde VUK ek 11. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaşmanın 359. maddedeki eylemler hariç uygulanması nedeniyle dava açmaya engel bir durum bulunmadığı ve şüphelinin üzerine atılı suçun işlediği yukarıda yazılı olan deliller ile tüm soruşturma evrakı kapsamından anlaşılmakla;

Şüphelinin yargılamasının mahkemenizde yapılarak delillerin takdiri mahkemenize ait olmak üzere ilgili sevk maddeleri gereğince cezalandırılmasına, işlemiş olduğu kasti suç nedeniyle TCK 53/1 gereğince belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, tüm yargılama giderlerinin CMK 325/1 uyarınca şüpheliden tahsiline karar verilmesi kamu adına talep ve iddia olunur.” şeklinde olduğu,

Bu iddianamede bahsedilen ... Vergi Denetim Kurulu ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 20.12.2012 tarihli vergi inceleme raporunda; sanığın, sahte fatura düzenledikleri başka vergi raporlarıyla tespit edilen, Ulus Vergi Dairesi mükellefi 3 ... İnşaat Elk. Metal. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından sanık adına düzenlenen 16 adet fatura ile yine aynı Vergi Dairesi mükellefi Esedullah Ayık tarafından sanık adına düzenlenen 32 adet faturayı KDV beyannamesinde indirim konusu yaptığı hususlarına yer verildiği,

... Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2013 tarihli ve 62-23 sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasının ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/47 esasına kaydedildikten sonra Mahkemece 01.03.2013 tarih ve 47-105 sayı ile bu davanın ilk iddianame ile açılan kamu davası olan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/152 esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesine karar verildiği,

Birleştirme kararı sonrasında yapılan yargılama sonucunda Yerel Mahkemece 16.12.2014 tarih ve 152-352 sayı ile “İddia, suça sürüklenen çocuğun savunması, nüfus ve adli sicil kayıtları, yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; şüphelinin ... Mal Müdürlüğü'nün 383 040 1377 vergi numaralı mükellefi olduğu, ...Akaryaktı Nak. Petrol Teçhizatları İnş. Mühendisliği Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.ni işlettiği, mükellef kurumun 2010 takvim yılı beyan ve işlemlerinin vergi kanunları yönünden sınırlı olarak incelenmesi neticesinde sanığın bir vergi dönemi içerisinde yaklaşık 60 adet sahte faturayı kullanmak suretiyle üzeri atılı suçu işlediği anlaşılmakla eyleminin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-2. maddesinin kapsamında kaldığı kabul edilmiştir.

Birleşen mahkememizin 2013/47 esas sayılı dosyasındaki eylem ile eldeki dosyaya konu eylemlerin aynı olduğu, farklı yerlerde yapılan soruşturmalar neticesinde iki farklı dava ikame edildiği anlaşılmakla CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca birleşen mahkememizin 2013/47 esas sayılı dosyasındaki davanın reddine ilişkin aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.” gerekçesine yer verildikten sonra, sanık hakkında, Mahkemenin birleşen 2013/47 esas sayılı dosyasındaki eylem ile eldeki dosyaya konu eylemlerin aynı olduğu, farklı yerlerde yapılan soruşturmalar neticesinde iki farklı dava ikame edildiği belirtilerek CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca Mahkemenin birleşen 2013/47 esas sayılı dosyasındaki davanın reddine karar verildiği, akabinde ise hüküm kısmının “B-1-” kısmında “Eldeki dosyada” ibaresine yer verildikten sonra sanık hakkında 213 sayılı Kanun’un 359/b-2, TCK’nın 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin hükmün kurulduğu,

Mahkûmiyet hükmünün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince hükmün bozulmasına oy çokluğuyla karar verildiği, bu karar yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz kanun yoluna başvurulduğu, Özel Dairece yapılan değerlendirme sonucunda dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderildiği,

Anlaşılmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması" başlıklı 141. maddesinin üçüncü fıkrası; "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Kararların gerekçeli olması" başlığını taşıyan 34. maddesinin birinci fıkrasında; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dâhil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230. madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir." ,

"Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar" başlıklı 230. maddesinde;

"1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir:

a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler.

b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.

c) Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi; bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak, Türk Ceza Kanununun 61 ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi; yine aynı Kanunun 53 ve devamı maddelerine göre, cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi.

d) Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar.

d) Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar.

2) Beraat hükmünün gerekçesinde, 223. maddenin ikinci fıkrasında belirtilen hâllerden hangisine dayanıldığının gösterilmesi gerekir.

3) Ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın gerekçesinde, 223. maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarında belirtilen hâllerden hangisine dayanıldığının gösterilmesi gerekir.

4) Yukarıdaki fıkralarda belirtilen hükümlerin dışında başka bir karar veya hükmün verilmesi hâlinde bunun nedenleri gerekçede gösterilir.",

"Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar" başlıklı 232. maddesinde ise;

"1) Hükmün başına 'Türk Milleti adına' verildiği yazılır.

2) Hükmün başında;

a) Hükmü veren mahkemenin adı,

b) Hükmü veren mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet savcısının ve zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, vekilinin, kanunî temsilcisinin ve müdafiin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği,

c) Beraat kararı dışında, suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi,

d) Sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve süre ile halen tutuklu olup olmadığı,

Yazılır.

3) Hükmün gerekçesi, tümüyle tutanağa geçirilmemişse açıklanmasından itibaren en geç onbeş gün içinde dava dosyasına konulur.

4) Karar ve hükümler bunlara katılan hâkimler tarafından imzalanır.

5) Hâkimlerden biri hükmü imza edemeyecek hâle gelirse, bunun nedeni mahkeme başkanı veya hükümde bulunan hâkimlerin en kıdemlisi tarafından hükmün altına yazılır.

6) Hüküm fıkrasında, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

7) Hükümlerin nüshaları ve özetleri mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır ve mühürlenir."

Hükümlerine yer verilmiştir.