muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8123, Karar No: 2022/16639, Tarih: 20.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/8123 E.  ,  2022/16639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

...

Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğu ve sanık müdafisinin talebine ilişkin olarak mahallinde merciince değerlendirme yapılarak itirazın kabul edilip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmış, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2014 tarih ve 2014/4736 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında aynı zamanda sahte fatura kullanma suçundan da kamu davası açıldığı gözetilerek mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan" verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II- Sanık ... hakkında "2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafilerinin temyizinin incelenmesine gelince:

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 2008 ve 2009 yılına ilişkin kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden Başkan Vekili ...’ın kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiğine yönelik karşı oyu ve oy çokluğuyla, diğer hükümler yönünden 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 20.10.2022 tarihli, ilamındaki II nolu bendinde belirtilen hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2008, 2009 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1. maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6. maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4. maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1. maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4. maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1. maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir.

Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (sanık ... hakkında 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan) kamu davalarının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 20.10.2022

...

11. Ceza Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2016/20142, Karar No: 2017/17750, Tarih: 06.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20142 E.  ,  2017/17750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Mahkemece verilen ilk karar, dava konusu ... köyü 333 parsel sayılı taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmazın kısmen kapama fıstık bahçesi kısmen de kapama bağ niteliğinde olduğu anlaşıldığından, taşınmazın fıstıklık ve bağ olarak kullanılan bölümlerinin yüzölçümleri fen bilirkişisi marifetiyle ayrı ayrı tespit ettirilip, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerektiği halde, tamamına kapama fıstıklık olarak değer biçip üzerindeki fıstık ağaçları ve üzüm omcalarına ayrıca maktuen değer belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmediğinden bahisle bozulduğu halde, bozma sonrası alınan ve yine taşınmazın tamamına kapama fıstık bahçesi olarak değer belirleyip üzerindeki fıstık ağaçları ile üzüm omcalarına ayrıca maktuen değer biçen ek bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda karar verilmesi,

2)Bozma öncesi mahkemece, dava konusu taşınmaza 16,835-TL metrekare birim fiyatı takdir eden bilirkişi kurulu raporu uyarınca hüküm kurulmuş, davalı idare vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu durumda, mahkemece, bozma öncesi hükme esas alınan 16,835-TL'lik metrekare birim fiyatının davalı idare lehine usuli kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası alınan ve dava konusu taşınmaza 33,051-TL metrekare birim fiyatı takdir ederek hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6188, Karar No: 2024/6531, Tarih: 26.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6188 E.  ,  2024/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/601 E., 2024/1348 K.

KARAR : Bozma ilamına uyularak, yeniden esas hakkında hüküm kurulması

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının tazminatların miktarı yönünden bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; tazminatlara karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının, erkeğin ailesine soğuk ve uzak davrandığını, onlara hakaret ettiğini,erkeğin abla ve çocuğunu evden kovduğunu, sürekli rencide ettiğini, hakaret ettiğini, evin kendisine ait olduğunu beyan ettiğini, eşinden habersiz evi satılığa çıkarttığını, sözlü şiddet uyguladığını, beddua ettiğini, hırsızlıkla suçladığı, kadının kendi babasıyla yaptığı kavgaya eşini dahil etmeye çalıştığını, boş ol deme konusunda eşine baskı yaptığını, eşinin elbiselerini çöp poşetiyle kap önüne koyduğunu, sürekli evden kovduğunu, cinci hocaların dediğine inanıp suçlamada bulunduğunu, aşırı kıskançlık yatığını, asılsız suçlamalarda bulunduğunu, sürekli fiziksel şiddet uyguladığını, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, birden fazla evi terk ettiğini, eşini sevmediğini belirttiğini, telefonu yere atarak kırdığını, cinsel ilişkiden kaçındığını, lüks harcamalar yaptığını, habersiz tatile gittiğini, iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine, çocuk yararına nafaka verilmesine, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin sürekli fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, çocuğa da sürekli şiddet uyguladığını, eşini kısıtladığını, sürekli eş ve ailesine hakaret ettiğini, saygı duymadığını, aşağıladığını, küçük düşürdüğünü, eşine beddua ettiğini, eşiyle dalga geçtiğini, sürekli ölümle tehdit ettiğini, işten çıkarırım, boşarım diye tehdit ettiğini, sürekli eşini istemediğini, boşanmak istediğini belirttiğini, boş ol dediğini, cinsel ilişkiden kaçındığını, porno film izlediğini, küstüğünü, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, eş ve çocuğuyla ilgilenmediğini, eşinin hastalıklarıyla ilgilenmediğini, sürekli telefon ve sosyal medyayla ilgilendiğini, eve geç geldiğini, sohbet etmediğini, ayrıldıktan sonra arayıp sormadığını, eş ve çocuğun ihtiyaçlarıyla ilgilenmediğini, eşine harçlık az harçlık verdiğini, birlik yükümlülüklerini yapmadığını, evde erkeğin yapması gereken işleri yapmadığını, maaş ve kredi kartını elinden aldığını, kadının ailesine ilgisiz davrandığını, onlar geldiğinde dışarı çıktığını, soğuk davrandığını, kardeşini evden kovduğunu, ailesinin ortak haneye gelmelerini istemediğini, sinirli ve kavgacı davrandığını, kadının ailesini kadına karşı doldurduğunu, bu ev benim diyerek sürekli evden kovduğunu, erkeğin ailesinin de tarafları boşandırmaya çalıştığını, evliliğin devam etmesi için şartlar koştuğunu, aşırı kıskançlık gösterdiğini, arkadaşlarıyla çıkmasına, kıyafetlerine karıştığını, kapıyı üzerine kilitlediğini, sürekli yalan söylediğini, çocuk ... için rızasını almadan SMA hastalığından dolayı boyundan delik açılmasına onay verdiğini, habersiz kredi çektiğini, araç aldığını, il dışına çıktığını, eşyalara zarar verdiğini, emrivaki davrandığını, müsrif davrandığını ileri sürerek 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince asıl davanın reddine, davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 3.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, ÜFE oranında arttırılmasına, kadın yararına faiziyle birlikte 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.10.2021 tarihli kararı ile erkeğin hamilelik döneminde eşi ile ilgilenmediği, eşi ve çocuğunu yalnız bıraktığı, eşine ilgi ve sevgi göstermediği, soğuk davrandığı, elinden telefonu düşürmediği, eve geç saatte geldiği, fiziki şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, eşini sevmediğini istemediğini söylediği, eşinin ailesinin evlerine gelmesini istemediği, eşinin ailesine sevgi ve saygı göstermediği, aşırı kıskanç olduğu, evin tamirat işleriyle ilgilenmediği, seni öldürürüm dediği; kadının ise erkeğe tabakla vurduğu, çok kıskanç olduğu, ortak konuttan kovduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına, çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, kişisel ilişki tesisine, çocuk için aylık 800,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına faizi ile birlikte 45.000,00 TL maddî ve 45.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı- davalı erkek vekili kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, velâyet ve iştirak nafakası ile kişisel ilişki süresi yönünden, davalı- davacı kadın vekili erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.01.2023 tarihli kararıyla; Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen erkeğin kusurlarının yanında erkeğin kadına karşı sürekli agresif davrandığının ispatlandığı; Mahkemece kadına kusur olarak yüklenen eşine tabak vurma olayının tanık Şenay'ın beyanı ile 6 yıl önce olduğu, tarafların bu olaydan sonra evliliklerinin devam etmesi nedeniyle af kapsamında kaldığı, yine tanık Ş.'ın beyanı ile kadının erkeği evden kovması soyut ve duyuma dayalı olduğu, duyuma dayalı ve soyut beyanların kusur olarak yüklenilmeyeceği; Mahkemece belirlenen diğer kusurların gerçekleştiği, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin yine de ağır kusurlu olduğu; evlilik birliğinin devamında taraflar açısından her hangi bir yarar kalmadığı bu nedenle davaların kabulüne karar verilmesinin isabetli olduğu; ayrı yaşanılan dönemde çocuğun anneyle yaşaması, sosyal inceleme raporlarında velâyetin anneye verilmesinin belirtilmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak velâyetin anneye verilmesinin doğru olduğu; Mahkemece yaz döneminde kişisel ilişki kurulamamasının hatalı olduğu; çocuk yararına tedbir nafakası takdirinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı, takdir edilen miktarın ise günün ekonomik şartlarına, tarafların ekonomik sosyal durumlarına ve hakkaniyete uygun olduğu; tarafların ekonomik ve sosyal durumları, çocuğun ihtiyaçları ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak çocuk için iştirak nafakasına karar verilmesinin doğru ve yerinde olduğu, miktarının az olduğu, ayrıca ÜFE oranında artırım talebi olduğu halde bu hususta karar verilmemesinin hatalı olduğu; kusur dereceleri, paranın alım gücü, boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitireceği, kusurların karşı tarafın kişilik haklarını zedelemesi hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına maddî ve manevî tazminat verilmesinin yerinde takdir edilen miktarının ölçülülük ilkesine uygun olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince kadın vekilinin kusur belirlemesine ve iştirak nafakasına, erkek vekilinin kişisel ilişkiye yönelik istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle çocuk yararına aylık 2.000,00 TL iştirak nafakasına, her yıl nafakanın ÜFE oranında artışına, baba ile çocuk arasında her ayın ilk ve üçüncü Cumartesi günleri saat 09.00’dan Pazar günü saat 17.00’a kadar, dini bayramların ikincisi günü saat 09.00’dan üçüncü günü saat 17.00’a kadar, sömestr tatilinin birinci haftası pazartesi günü saat 09.00 dan takip eden ilk pazar günü saat 17.00'a kadar, 1 Temmuz saat 09.00'dan 20 Temmuz saat 17.00'a kadar olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına; taraf vekillerinin diğer itirazlarına konu istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı vekili kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, tazminat ve nafaka yönünden, davalı- davacı kadın vekili katılma yoluyla erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarı yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 24.01.2024 tarihli kararı ile erkeğe kusur olarak yüklenen kadının hamileliğinde ilgilenmeme vakıası üzerinden uzun zaman geçtiğinin, aşırı kıskançlık ile tehdit vakıalarının ise ispatlanmadığının, belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlara göre erkeğin yinede ağır kusurlu olduğunun anlaşıldığı, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat az olduğundan bahisle hükmün bozulmasına sair yönlerden hükmün onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Yargıtay bozma ilamı dikkate alınarak, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminatın boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı erkek vekili; kusur belirlemesi ve tazminatların miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında tazminat şartları ile miktarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 182 nci maddesi, 330 uncu maddesi 336 ncı maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 182 nci maddesi, 330 uncu maddesi 336 ncı maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının tarafından bozmaya uygun inceleme ve araştırma yapılmış olduğu kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı-davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Tuncay'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.