muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3143, Karar No: 2007/3042, Tarih: 18.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3143 E.  ,  2007/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İcra Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'nin 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair, aynı Mahkemenin 08.12.2006 tarihli ve 2005/961 esas ve 2006/2142 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesindeki yaptırım, disiplin hapsi olarak belirlenmiş ise de, aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Kanun'la değişik 7.maddesi 1.fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür." şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7.maddesi nazara alındığında 5252 sayılı Kanun'un 7.maddesi 1.fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 30.5.2007 gün ve 28180 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 5.3.2007 gün ve K.Y.B.2007/119495 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; hakkında yürütülen icra takip dosyasında ödeme emrinin 11.02.2005 tarihinde bizzat borçlu sanığa tebliğ edilmesine karşın süresi içerisinde mal beyanında bulunmamak suretiyle atılı suçun 18.02.2005 tarihinde oluştuğu anlaşılmıştır. Mal beyanında bulunmamak eylemi 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinin 1.fıkrasında "müddeti içinde beyanda bulunmak üzere mazereti olmaksızın icra dairesine gelmeyen veya yazılı beyanda bulunmayan borçlular alacaklının şikayeti üzerine, icra mahkemesi tarafından on günden bir aya kadar hafif hapis cezasıyla cezalandırılırlar." şeklinde müeyyide altına alınmış iken, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa'nın 7.maddesiyle değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesinin 1. fıkrası "müddeti içinde beyanda bulunmak üzere mazereti olmaksızın icra dairesine gelmeyen veya yazılı beyanda bulunmayan borçlu, alacaklının şikayeti üzerine, on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılır." şeklinde yaptırım altına alınmıştır. Öte yandan 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Kanun'un 3.maddesi ile değişik 7.maddesinin 1.fıkrası ile "Kanunlarda

hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür......." Bu durumda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7.maddesi göz önünde tutulduğunda 5349 sayılı Yasa ile değişik 5252 sayılı Kanun'un 7.maddesi sanığın lehine olduğundan aynı maddenin 1.fıkra 1.cümlesi ve 5326 sayılı Kabahatlar Yasası'nın 24. ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3.maddelerine göre müeyyidenin İcra Mahkemesince idari para cezası olarak belirlenmesi gerekir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlendiği tebliğname yerinde görülmekle ve kanuna aykırılığın giderilmesinin de başkaca çözümünün bulunmadığı anlaşılmakla, uygulamada birliğin sağlanması amacıyla Kayseri 2. İcra Mahkemesinin 8.12.2006 gün ve 2005/961-2006/2142 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY'nun 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...'nin 5349 sayılı Yasa ile Değişik 5252 sayılı Yasa'nın 7., 5237 sayılı TCK'nun 52/2.maddeleri dikkate alınarak 10 gün karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20.00 YTL'den hesaplanarak sonuç olarak 200.00 YTL idari para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 18.9.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16973, Karar No: 2014/1923, Tarih: 11.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/16973 E.  ,  2014/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Kısmen Mahkumiyet, Kısmen Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... yönünden kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Eylemi beraberce gerçekleştirdikleri iddia edilen sanık ...'ın cezalandırılması halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1-c maddesinin uygulanması gerekse bile mahkemenin gerekçesi, verilen ceza miktarı ve karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına ” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

03.03.2006 tarihli fotoğraf teşhis tutanağında yakınanlar ... ile ...'in sanık ...'a yardım eden ve bıçak çekerek tehdit edip olay mahallinden kaçmalarını sağlayan kişinin sanık ... olduğunu söylemeleri, kendisine bıçak çekilen ve sanığı doğrudan gören yakınan ...'in 14.06.2006 tarihli duruşmadaki beyanında fotoğraf teşhis tutanağının doğru olduğunu belirtmesi, tanık ...in hazırlıktaki beyanında yakınan ...ye bıçak çeken şahsı görse tanıyabileceğini belirttiği ancak bu sanık yönünden teşhis yaptırılmadığı anlaşılmakla, sanık ... ile yakınan ... ve tanık ...'in yüzleştirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9430, Karar No: 2018/1639, Tarih: 22.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/9430 E.  ,  2018/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında, sanıkların suçlamaları kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi nedeniyle, suça konu 2006 ve 2007 yıllarına ait faturalardan kanaat oluşturacak kadarının asılları veya onaylı suretlerinin getirtilerek dosya içerisine konulması incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi; sanığın düzenlediği faturaları kullanan ve sanığın kullandığı faturaları düzenleyen şirketler hakkında sahte fatura kullanmak ve sahte fatura düzenlemek suçlarından vergi tekniği raporu düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi, bu kişilere yönelik dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak, faturaları düzenleyen kişiler ile sanık tarafından düzenlenen faturaları kullanan şirket yetkilisi ve sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, CMK’nın 67/3. maddesi gereğince hakim tarafından yapılması gerekli hukuki değerlendirmelerin bilirkişilerce yapılmasının istenilerek ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlenme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılının da birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin tek suçtan hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlenme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılının da birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin tek suçtan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17094, Karar No: 2011/3381, Tarih: 01.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17094 E.  ,  2011/3381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün ...’ca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vd. vekilleri ile davalı asil ... tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş davacı idare ve davalı ... vd. vekillerincede temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 01.03.2011 günü temyiz eden davacı idare vekili Av. ...'ın yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı ... vd. vekili ve davalı ... ile aleyhine temyiz olunan diğer davalıların yokluklarında duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve davalılardan ... vd. vekilleri ile davalı asil ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılardan ... vd. vekili ile davalı asil ...'ın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliği vermeyen ağaçlara, yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi gerektiği gözetilip raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden ağaçlar yönünden geçersiz olan rapora göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yonca ürünü ile ağaçlara ait enkazın davalılar tarafından alındığına ilişkin belge bulunmadığından enkaz bedelinin düşülmemesi gerekirken eksik inceleme sonucu davacı idarenin bu yöndeki beyanı dikkate alınarak karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. vekili ile davalı ...'ın temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, 01.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2991, Karar No: 2021/5374, Tarih: 15.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2991 E.  ,  2021/5374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2016/80-2020/4

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada davacı, davalı şirkette 25.08.2001-16.12.2013 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitini talep etmiştir. Mahkemece, davacının davalı işyerinde 01.09.2001-16.12.2013 tarihleri arasında 2414 gün çalıştığının tespitine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş ise de bozma gereği yerine getirilmemiştir. Uyuşmazlık dönemine ilişkin puantaj kayıtları eksiksiz getirtilerek ve bu yazılı belgelere davacının da itirazı olmadığı dikkate alınarak puantaj kayıtlarının olduğu dönemlerde ilgili kayıtlar esas alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı ... San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24732, Karar No: 2024/672, Tarih: 23.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/24732 E.  ,  2024/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1098 E., 2019/3180 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olarak yalnızca şüpheye dayalı mahkumiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık ... ile müşteki ...' ün suç tarihinde aynı birlik komutanlığında ... oldukları, müştekinin 30.03.2016 tarihinde 359 41 00 60 116 77 İMEİ nolu Casper Via9 marka cep telefonunun kışla içinde çalındığına dair şikâyet dilekçesi verdiği, sanık ...' nun ... adına kayıtlı 0541 340 94 36 nolu GSM hattını kullandığı, müştekinin cep telefonunun çalındığı tarihten sonra sanığın GSM hattının 31.03.2016 ve 01.04.2016 tarihlerinde söz konusu cep telefonuna takıldığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında arkadaşının bir şeyini çalmak suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 132 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmalarında; atılı suçlamayı kabul etmeyerek suçunu inkar ettiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın suça konu eyleminin sabit olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil olmaması sebebiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın müştekiye ait cep telefonunu, aynı birlikte görev yaptığı müştekinin parkasının cebinden rızası hilafına alarak kendi hakimiyet sahasına geçirdiği, ardından kendi GSM hattını söz konusu telefona takarak görüşmeler yaptığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin beraate yönelik hükmünün kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Kırkağaç 6. Jandarma Komando Eğitim Alay Komutanlığının 16.02.2018 tarihli yazı içeriğinde sanığın ve müştekinin aynı Birlikte ve eşit rütbede görev yaptıklarına dair yazı içeriği ve Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun 22.07.2019 tarihli iletişimin tespitine ilişkin yazı ve eklerinde sanığın GSM hattını müştekiye ait cep telefonuna takarak görüşmeler yapmış olduğunun tespit edilmiş olması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8126, Karar No: 2021/8955, Tarih: 15.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/8126 E.  ,  2021/8955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/2, TCK’nın 62, 52/2, 53. maddeleri

gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/1943 sayılı soruşturması kapsamında Nusaybin Sulh Ceza Mahkemesinden alınan 29/11/2013 gün ve 2013/1022 Değişik iş sayılı arama kararına istinaden sanık ...’in ikametgahında yapılan aramada, mutfak dolabındaki tabakların içinde şeffaf poşet içerisinde 26 adet kültür varlığının ele geçirildiği, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunda dava konusu tüm eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldıklarının tespit edildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında, eserleri Suriyeli bir şahıstan satın aldığını, hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...’ın eserlere bakmak için dükkanına geldiğini ve eserlerin resimlerini çektiğini beyan ettiği, sanık ...’un da savunmasında, bir arkadaşıyla birlikte sanık ...’da bulunan eserleri görmeye gittiklerini ve resimlerini çektiklerini, çevrelerinde bu işlerden anlayan tanıdıklarına tarihi eser olup olmadıklarını sorduklarını beyan ettiği, bu itibarla, sanık ...’ın, “kültür varlığı ticaretine aykırı hareket etme” suçunu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.