muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6880, Karar No: 2022/12525, Tarih: 17.05.2022

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Şüpheli hakkında yapılan soruşturma kapsamında çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar ABD'nin hakaret suçlarına ilişkin istinabe taleplerine yanıt vermediğinden IP adresinin ve şüphelinin tespit edilemediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında hiç bir soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/04/2021 tarihli ve 2021/4301 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/41049, Karar No: 2014/10231, Tarih: 02.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/41049 E.  ,  2014/10231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A)Tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ...'ün temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B)Yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, şikayetçilerin hırsızlık yapacakları yönünde kuşku duyması ve katılan ...'in cebine bir şeyler koyduğunu düşünerek yaralama eylemini gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanığın suçta kullandığı kabul edilen silahın, yargılama aşamasında 22.06.2009 tarihinde ikametinden çalınması ve bu olay nedeniyle sanığın kusurunun bulunduğuna dair dosya kapsamında herhangi bir delilin de bulunmaması karşısında, silahın kayıp olmasının "suçta kullanılan eşyanın, ortadan kaldırma, elden çıkarma veya tüketme ya da müsaderenin başka surette sanık tarafından imkansız kılınması" olarak nitelenemeyeceği gözetilmeden, TCK'nın 54/2. maddesi gereğince tabancanın bedeli kadar paranın müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafii, katılan ..., O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2077, Karar No: 2012/5019, Tarih: 02.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2077 E.  ,  2012/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Salihli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.04.2011 gün ve 2011/97 Esas, 2011/102 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay süre geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, 27.10.2009 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca söz konusu süreden önce 06.11.2009 ve 05.01.2010 tarihli yapılan muayenelere istinaden 31.05.2010 tarihinde düzenlenen raporun esas alınarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3822, Karar No: 2023/10180, Tarih: 19.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3822 E.  ,  2023/10180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2736 E., 2023/1067 K.

SUÇ : Yalan tanıklık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 20.12.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında yalan tanıklık

suçundan dava açılmıştır.

2. Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Katılan vekili ve sanığın istinaf talebi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 16.03.2023 tarihli kararı ile mahkumiyet kararı kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluştuğuna ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği ise, vekalet ücretine ilişkin olup, beraat eden sanık lehine 5.550,00 TL hükmedilen vekalet ücretinin, 9.200,00 TL olarak düzeltilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, kasten öldürme suçuna ilişkin başlatılan soruşturma kapsamında, kollukta bilgi sahibi sıfatıyla alınan beyanında, maktül Bahri'nin kanlar içinde yerde yattığını gördükten hemen sonra olay şüphelisi Mehmet Kaçtı'nın, elinde ekmek bıçağı ile batı istikametine doğru yaya olarak gittiğini gördüğünü beyan ettiği, Nazilli Ağır Ceza Mahkemesi'nde yapılan yargılamada, 22.09.2017 tarihli duruşmada olay sanığı Mehmet'in elinde bıçak görmediğini beyan ettiği, mahkeme heyetinin çelişkiyi sorması üzerine olay sanığı Mehmet'in elinde bıçak gördüğünü beyan ettiği, 25.10.2017 tarihli duruşmada ise, olay sanığı Mehmet'in elinde bıçak görmediğini beyan etmesi suretiyle yalan tanıklıkta bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2. Nazilli Ağır Ceza Mahkemesi'nde kasten öldürme suçundan açılan davada, olay sanığı Mehmet Kaçtı hakkında verilen mahkumiyet kararı, 18.06.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Nazilli Ağır Ceza Mahkemesi'nde kasten öldürme suçundan açılan davada, olay sanığı Mehmet Kaçtı hakkında verilen mahkumiyet kararı, 18.06.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, kasten öldürme davasının sanığı Mehmet'in elinde bıçak görmediğini beyan ettiği, yargılama sonucunda sanık Mehmet'in silah ile kasten öldürme suçundan cezalandırıldığı ve kararın istinaf incelemesinden geçerek 18.06.2019 tarihinde kesinleştiği, sanığın yeminli tanık sıfatıyla mahkeme huzurunda gerçeğe aykırı olarak tanıklık yaptığı gerekçesiyle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

5271 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasında, taraflar huzuru olmaksızın tanığın dinlenmesinin, örgüt kapsamında işlendiği iddiası ile açılan kamu davalarında sözkonusu olacağı, mahkemenin söz konusu maddeye aykırı şekilde, sanığı ikinci kez dinlemesinin, atılı suçun oluşması açısından unsurları taşımayacağı ve bu aykırılığın giderilmesi de yeniden duruşma yapılmasını gerektiren nitelikte olmadığından sanığın mahkumiyetine dair hükmün kaldırılarak beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik Mahkemenin kabulü karşısında; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Ancak, kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık yararına, Hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ondördüncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2023 yılı maktu vekalet ücreti tutarı olan 9.200,00 TL yerine 5.550,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükmün altıncı fıkrasındaki "5.550,00 TL" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "9.200,00 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dosyanın Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/220, Karar No: 2020/3654, Tarih: 02.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/220 E.  ,  2020/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Hükmedilen toplam bedele ilk dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, ıslah edilen bedele ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

2-İlk davada verilen vekalet ücretinin ek davada mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 nolu bendindeki (bedelinden 100.000,00 TL'sinin ilk dava tarihi olan 18/04/2013 tarihinden itibaren, bakiye kalan 172.792,30 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 22/01/2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (bedelinin ilk dava tarihi olan 18/04/2013) ibaresinin yazılmasına,

b)6 nolu bendindeki (22.317,54) rakamının çıkartılmasına, yerine (20.817,54) rakamının yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8521, Karar No: 2021/14103, Tarih: 11.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8521 E.  ,  2021/14103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili özetle, müvekkillerinin Mart 2007 - 28.05.2014 tarihleri arasında satış elemanı olarak çalıştığını, mesainin kışın 09:00 - 19:00, yazın 09:00 - 20:00 saatleri arasında olduğunu, haftanın 7 günü çalıştığını, son 1 yıl öncesine kadar 15 günde 1 hafta tatili yaptığını, dini bayramların 2. günü hariç tüm genel tatillerde çalıştığını; en son aylık net 1.250,00.- TL ücret aldığını, yemek ve servisin işyeri tarafından karşılandığını, yıllık izinlerinin 10 gün kullandırılıp 14 gün kullandırılmış gibi imzalatıldığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, yalnızca kısmi bir ödeme yapıldığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-Karşı Davacı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili özetle, davacının 01.11.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, fazla çalışma olduğunda bordrolara yansıtıldığını, davacının hafta içi 08:30-18:00 ve Cumartesi 08:30 - 13:00 saatleri arasında çalıştığını, toplam 1,5 saat ara dinlenmesi olduğunu, görevi gereği esnek çalışma saatleri olduğunu, resmi - dini bayramlarda çalışmadığını, çalışıldığı takdirde ücretinin ödendiğini, ücretin resmi kayıtlara gereği gibi yansıtıldığını, yıllık izinlerin kullandırıldığını; davacının 27.01.2014 tarihinde istifa ederek iş akdini sonlandırdığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Davalı vekili karşı dava dilekçesinde ise, davacının iş akdini bildirimsiz olarak feshetmesi nedeniyle 500,00-TL ihbar tazminatının faiziyle birlikte davacıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine dair verilen kararın davalı-karşı davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar, Dairemizce özetle ve sonuç olarak;

“1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ve genel tatil ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

“1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ve genel tatil ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde fazla çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda dosya içeriğine uygun bir indirim yapılmalıdır.

Fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta; talep edilen fazla mesai ve genel tatil ücretleri tanık deliline dayalı olarak hesaplandığı halde, yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda hakkın özünü etkilemeyecek oranda uygun bir indirim yapılmadan hüküm kurulması, hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/2. maddesinde ifade edildiği üzere dava sonunda hükmedilecek vekalet ücreti kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceğinden, karşı davanın reddi nedeniyle davacı-karşı davalı lehine 500,00 TL yerine 1.800,00 TL vekalet ücreti takdir edilmesi isabetsizdir.“ gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut uyuşmazlıkta; karşı davanın reddi nedeniyle kendisini vekille temsil ettiren davacı-karşı davalı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve 29.06.2015 olan talep artırım tarihinin, gerekçeli karar başlığına 25.05.2016 olarak yazılması hatalı olup bozma sebebi ise de; belirtilen yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, ihbar tazminatı, fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacakları ile davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine dair bentlerinin çıkartılarak yerlerine;