muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3487, Karar No: 2021/14079, Tarih: 12.11.2021

TÜRK MİLLETİ ADINA

Somut olayda 7 yıl 9 ay hapis cezasının infazı sırasında 07.03.2014 tarihinde koşullu salıverilen hükümlünün, infaza konu cezalarından 4 yıl 9 ay hapis cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/2. maddesine, 3 yıl hapis cezasının ise 647 sayılı Kanun'un 19 ve ek 2. maddesine göre infaz edildiği ve 647 sayılı Kanun'a göre infaz edilen mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/6. maddesine göre denetim süresi belirlenmesinin mümkün olmadığı ve hükümlünün 29.08.2016 olarak belirlenen bihakkın tahliye tarihinden önce denetim süresi içinde 01.02.2016 tarihinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşılmakla, daha önce hakkında verilen koşullu salıverilme kararının geri alınmasına ve ikinci suçu işlediği 01.02.2016 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 29.08.2016 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden bu karara karşı yapılan itirazın reddi yerine kabulüne dair itiraz mercii tarafından verilen karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yukarıda açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/11/2018 tarihli ve 2018/903 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3858, Karar No: 2018/4543, Tarih: 15.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3858 E.  ,  2018/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek, Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanığın her iki suçtan mahkumiyetine

I. Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Defter ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, yapılan tebligatta varlığı anlaşılan 1038/109 sayılı defter ve belge isteme yazısı temin edilip defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre; de;

a- 5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, defter ve belge gizlemek suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı cihetle, suç tarihinden önce sabıkası bulunmayan ve hakkında takdiri indirim maddesi uygulanarak, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık nedeniyle tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluştuğundan cezası ertelenen sanık hakkında "kamusal zararı gidermediği" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

II. Sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.03.2010 tarih, 2010/888 sayılı iddianame ile sanık hakkında, “2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak “sahte fatura kullanmak” suçundan karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a- Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini, yasaya aykırı

b- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 15.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3482, Karar No: 2014/9945, Tarih: 05.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3482 E.  ,  2014/9945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan bağın 2012 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18690, Karar No: 2010/737, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18690 E.  ,  2010/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : ... VE ARK.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 2007/15741-15801 sayılı bozma ilamında; “Mahkemece bu bölüm eski tarihli resmi belgelerde kısmen yeşil renkle gösterilen alanda kalmaktaysa da, taşınmazın palamut meşeliği niteliğinde olduğu, Haziran 1949 tarih 19 ve 20 numaralı tapu kayıtlarının taşınmaza uyduğu ve güneydeki ... ile arada % 80 kot farkı bulunması nedeniyle tapunun değişmez sınırlı olduğu gerekçesinden hareketle bu bölümün davalılar adına tesciline karar verilmiştir. Tesbit dayanağı tapu kayıtları Nisan 1324 tarih 154 numaralı sicilden gelmekte olup, Haziran 1949 tarih 19 numaralı kaydın yüzölçümü 18.380 m2, 20 numaralı kaydın yüzölçümü 13.785 m2 olup, tapuların cinsi tarladır. Kaydın Doğusu; sahibi senet, B: ... ... ..., K: ... ..., G: ... okumaktadır. ... ile çekişmeli taşınmazın arasında 101 ve 102 numaralı orman parseli vardır. Bozma öncesi ve sonrası taşınmaz başında yapılan keşiflerde tapu sınırları teker teker zeminde bulunup tesbit edilmemiş, ancak ... elemanları tapunun çekişmeli taşınmaza ait olduğu şeklinde rapor vermişlerdir. Tapunun cinsi tarladır. Uzman bilirkişiler ise, taşınmaz üzerinde 80 yaşlarında palamut ağaçları bulunduğundan sözetmişlerdir. Bu durumda, 6831 Sayılı Yasanın 1/H maddesine göre taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğundan sözedilemez. Dayanılan tapu kaydı taşınmaza uysa bile 4785 Sayılı Yasa karşısında yasal dayanağı bulunmamaktadır. Bu nedenlerle, (B) bölümü hakkındaki davanın da kabulüne karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kabulü ile dava konusu 133 ada 79 sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 26/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15760, Karar No: 2021/10495, Tarih: 19.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/15760 E.  ,  2021/10495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir. Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 02.07.2021 tarihli ve 211 sayılı kararı ile hazırlanan, 09.07.2021 tarihli ve 31536 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5316, Karar No: 2015/12439, Tarih: 24.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5316 E.  ,  2015/12439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ (KAPATILAN) 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2012/177-2014/34

Taraflar arasında görülen davada Kayseri (Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.03.2014 tarih ve 2012/177-2014/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ... Cihaz Sigorta Poliçesi ile sigortalı emtiada 10.01.2011 ve 22.01.2011 tarihlerinde arıza meydana geldiğini, hasarın şebeke dahilinde meydana gelen tolerans dışı voltaj dalgalanmasından kaynaklandığını, davalının dağıtıcı şirket olarak sorumlu olduğunu, 34.250,00 TL hasar tazminatının sigortalıya ödendiğini, TTK m. 1301. madde hükmüne göre müvekkilinin sigortalısının hakkına halef olduğunu ileri sürerek, 34.250,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 03.10.2011 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sorumluluğunun Kayseri Park AVM'nin orta gerilim ölçü hücresine kadar olduğunu, orta gerilim hücresinden sonra bulunan orta gerilimi alçak gerilime dönüştüren trafonun Kayseri Park AVM'nin sorumluluğunda olduğunu, arızalanan cihazların alçak gerilimde çalıştığını, arıza tarihlerinde bölgede orta gerilim şebekesinde elektrik dalgalanmasının meydana gelmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının rucaen tazminat talep ettiği hasarın oluşumunda davalı şirkete atfı kabil bir kusur tespit edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17384, Karar No: 2012/667, Tarih: 31.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17384 E.  ,  2012/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 160 ada 33 parsel sayılı 748,08 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı gerçek kişiler adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte mütegayip eşhastan kalan yani kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasıyla kadastro mahkemesinde tespite itiraz davası açmıştır. Askı ilan süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle Kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya sulh hukuk mahkemesine intikal ettirilmiştir. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 31/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9, Karar No: 2015/20354, Tarih: 15.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9 E.  ,  2015/20354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın savunmasında olay tarihinde eşi olan mağdurun çocuğuna vurduğunu, çocuğuna vurması üzerine eşini iteklediğini, ayrıca eşinin tabak atmak suretiyle kendisini yaraladığını belirtmesi ve mağdurun da sanığın savunmasını doğrulaması karşısında sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23956, Karar No: 2014/7328, Tarih: 16.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/23956 E.  ,  2014/7328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Cengiz (İşgören)'in vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 07.01.2008 tarihinde muvazaalı olarak sanık ... ile boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1344, Karar No: 2015/114, Tarih: 13.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/1344 E.  ,  2015/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çay Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/271-2013/479

Davacı S.. Ç.. vekili Avukat Selim tarafından, davalı G.. K.. aleyhine 26/01/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/01/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; yaralama nedeniyle uğranılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olayın oluş biçimi, davacının yaralanma derecesi ve olay tarihi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan Dairemiz çoğunluğunun onama kararına katılmıyorum. 13/01/2015