muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/229, Karar No: 2022/1631, Tarih: 28.02.2022

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır

6.2.2. 6100 sayılı HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.",

6.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." hükümlerine yer verilmiştir.

6.3. Değerlendirme

(IV/2.) numaralı paragrafında yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararlarında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; asıl ve birleştirilen davada davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40’ar TL bakiye onama harcının temyiz eden asıl ve birleştirilen dava davacılarından ayrı ayrı alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18097, Karar No: 2017/1544, Tarih: 28.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18097 E.  ,  2017/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-karşı davalı vekili tarafından, davalı-karşı davacılar aleyhine 22.06.2007 gününde verilen dilekçe ile ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, davalı-karşı davacılar vekili tarafından davacı-karşı davalı aleyhine 22.08.2007 gününde verilen dilekçe ile ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kısmen kabul, kısmen reddine, karşı davanın reddine dair verilen 20.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı, davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı-karşı davalı ... 1. Noterliği'nde 17.06.2005 tarihli 4475 yevmiye numarasıyla düzenlenen ölünceye kadar bakım sözleşmesi gereği bakım borcunu yerine getirdiklerini muris ...'ün 23.03.2007 tarihinde vefat ettiğini, muris adına kayıtlı ... Köyü 203 parsel, muris ...'e kendisinden önce ölen eşi ...'den miras olarak kalan ... köyü 137, 138, 139, 192, 246, 398, 422, 508, 904, 896, 634 parsel, ... ... köyü 38, 46, 134 parsel, ... ... köyü 569, 403, 491, 494, 476, 395, 385, 360, 583, 394 parsel sayılı taşınmazlardaki hissesinin tapu kayıtlarının iptaliyle adına tescilini, muris İbadullah Özgür adına kayıtlı ... plakalı traktör ve ekipmanlarından muris ...'e intikal eden hissenin de adına tescilini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı ... vekili sözleşmenin muvazaalı olaak düzenlendiğini, muirisin yaşı ve eğitimi gereği sözleşmenin niteliğini anlayabilecek durumda olmadığını iddia ederek ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptaline mümkün olmazsa davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Ölünceye kadar bakım sözleşmeleri taraflara hak ve borçlar yükleyen sözleşmelerden olup, bakım borcuna karşılık bir taşınmazın devri kararlaştırıldığında, bakım alacaklısının ölümünden sonra onun mirasçıları mülkiyeti geçirme borcu ile yükümlüdürler. Bu yükümlülüklerini yerine getirmemeleri halinde, sözleşmeye dayanılarak tapu iptali ve tescil istemi ile dava açılabilir.

Bakım borçlusunun bakıp gözetme yükümlülüğü aksi kararlaştırılmadığı sürece, bakım alacaklısını ailesi içerisine alıp konut temini, besleme-giydirme, hastalığında tedavi, manevi yönden de her türlü yardım ve desteği sağlama gibi ödevleri kapsar. Bu görevlerin yerine getirilmesi halinde ölünceye kadar bakım sözleşmeleri taraflarına kişisel hak sağladığı için tapu iptali ve tescil davasını, bakım borçlusu ya da onun külli halefleri bakım alacaklısının mirasçılarına karşı açabilirler.

Kuşkusuz, ölünceye kadar bakım sözleşmesinin muvazaalı olarak yapıldığı her zaman ileri sürülebilir.

Kuşkusuz, ölünceye kadar bakım sözleşmesinin muvazaalı olarak yapıldığı her zaman ileri sürülebilir.

Kısaca ifade etmek gerekirse, muvazaa irade ile beyan arasında kasten yaratılmış aykırılıktır. Böyle bir savunma ileri sürülmüşse, mahkemece dayanılan sözleşmedeki tarafların gerçek ve müşterek amaçlarının Borçlar Kanununun 19. maddesi hükmünden yararlanarak açıklığa kavuşturulması gerekir. Zira bu gibi durumlarda ölünceye kadar bakım sözleşmesinin ivazlı olarak (bakım karşılığı) değil de bağış amaçlı veya mirasçıların bazılarından mal kaçırmak amacı ile yapıldığı kabul edilmelidir.

O halde mahkemece öncelikle yapılması gereken iş, davalı-karşı davacının ehliyetsizlik savunması incelenmek olmalıdır. Hukuki ehliyetsizliğin kamu düzeni ile ilgili olduğu, ehliyetsizliğin saptanması halinde öteki nedenlerin incelenmesi gereğinin ortadan kalkacağı gözetilerek ehliyetsizlik iddiasının öncelikle incelenmeli, tarafların bu yönde bildirecekleri tüm delillerin toplanmalı, sözleşme tarihinde alınan rapor ve varsa murise ait sağlık kurulu raporları, hasta müşahade kayıtları, reçeteler vs. istenmesi, tüm dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmeli, (2659 Sayılı Yasanın 7 ve 16.maddesi gereğince) sözleşme tarihinde murisin ehliyetli olup olmadığı yönünde rapor alınmalı, murisin ehliyetli olduğunun saptanması halinde, muris muvazaası yönünden değerlendirme yapılmalı, gerekirken bu savunmalar ve toplanan deliller değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13710, Karar No: 2011/21207, Tarih: 21.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/13710 E.  ,  2011/21207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6.500 TL, ıslahla 13.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar, murisleriyle davalının 2454 ada 89 parselde kat irtifakı kurulu taşınmazın 14 nolu bağımsız bölümünün ½ oranında birlikte maliki olduğunu, davalının 15 yıldır dava konusu yeri kiraya vererek davacıların hissesini vermediğinden dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık kira bedeli olan 6.500,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı ise, davacıların murisi ile kardeş olduklarını ve hayatta iken tapu harici taşınmazı sattığından ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/136 tapu iptal tescil davası açtığını, davacılarında 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/187 esas sayılı dava ile izaleyi şuyu davası açtıklarını, dairenin kiraya verilmediğini, intifadan men edilmediğinden davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tanık beyanları ve dosyaya toplanan delillere göre davalının taşınmazı kiraya vererek gelir elde ettiği murisin ölüm tarihi olan 01.03.2007 ile dava tarihi 25.02.2008 tarihleri arasındaki ecrimisil bedelinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Kanun aksini emretmedikçe iki taraftan her biri iddiasını ispat ile yükümlüdür. (MK 6.madde)

Davacı 14.05.2008 tarihli dilekçesinde her türlü yasal delile dayanmıştır. 20.05.2010 tarihli dilekçe ile de davalının kiracısı ... ... ile yaptığı 01.....2007 kira başlangıç tarihli kira sözleşmesini temin edip dosyaya ibraz etmiştir. Davalı bu delilin süresinde ibraz edilmemesi nedeniyle kabul etmemiş ise de davacı her türlü delil ile taşınmazın kiraya verildiğini ispatlayacağı gibi mahkeme tarafından da taşınmaza ait kira sözleşmesi ve emsal kiralar resen toplanması gereken delillerdendir.

Davalı müşterek daireyi 01.....2007 tarihinde kiraya verdiğine göre bu tarihten dava tarihine kadar ecrimisil bedelinin hesap edilerek hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile murisin ölüm tarihi olan 01.03.2007 tarihinden itibaren ecrimisil hesabının yapılmış olması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3265, Karar No: 2014/11586, Tarih: 28.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/3265 E.  ,  2014/11586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 3. İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar Sağlık Bakanlığı ve ... Yemekçilik Temizlik Bilgisayar Özel Sağlık Hizmetleri Temizlik Taahhüt Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi (... Temizlik Yem. Güvenlik. Atç.İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.) vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar Sağlık Bakanlığı ve ... Yemekçilik Temizlik Bilgisayar Özel Sağlık Hizmetleri Temizlik Taahhüt Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi (... Temizlik Yem. Güvenlik. Atç.İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.) vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Yemekçilik Temizlik Bilgisayar Özel Sağlık Hizmetleri Temizlik Taahhüt Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi (... Temizlik Yem. Güvenlik. Atç.İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.)'ne yükletilmesine, 28.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24306, Karar No: 2021/2096, Tarih: 26.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/24306 E.  ,  2021/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/10/2019 tarihli ve 2019/164405 soruşturma, 2019/87041 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/11/2018 tarihli ve 2019/4943 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Her ne kadar İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca iddiaların soyut nitelikte kaldığı, şüpheli şahsa ait herhangi bir paylaşımın dosyada olmadığından bahisle müşteki vekilinin dilekçesi üzerine herhangi bir soruşturma işlemi yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de; somut olayda, müşteki vekilinin sosyal medya hesaplarından müvekkiline hakaret edildiğine yönelik şikayeti karşısında söz konusu paylaşımların resen dosyaya alınması veya müşteki vekilinden de istenilmesi, müştekinin ve şüphelinin beyanlarına başvurulması suretiyle şikayet konusunda her türlü delil araştırıldıktan sonra şüphelinin hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak delil/ler bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak delil/ler bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen somut olayda; müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde, şüphelinin müştekiye sosyal medya hesapları üzerinden ve aramak suretiyle hakaret ettiğini iddia etmesi karşısında; müştekinin ve tanıklarının olaya ilişkin beyanları alınmadan, HTS kayıtları getirtilip incelenerek, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinin deliller kısmında belirttiği telefon numaralarının kime ait olduğu ve müştekinin bu numaralardan aranıp aranmadığı araştırılmadan, şüpheliye ait olduğu iddia edilen sosyal medya hesaplarından şüphelinin kimliğinin tespitine çalışılmadan eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve bu karara yapılan itirazın reddedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) İstanbul 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/11/2018 tarihli ve 2019/4943 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 26/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12940, Karar No: 2006/13245, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12940 E.  ,  2006/13245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27222, Karar No: 2014/18265, Tarih: 04.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/27222 E.  ,  2014/18265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/239721

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2012

NUMARASI : 2008/341 (E) ve 2012/829 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin mahallinde 2002-2003-2004-2005 ve 2006 yılları olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında 2002, 2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle; her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği ve buna göre zamanaşımı hususu da gözetilerek; sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine, yazılı şekilde tek suçtan ceza tayini,

2- Sanığın savunmalarında, şirketin tüm işleriyle muhasebecisi olan Halil Kurt' un ilgilendiğini ve bu kişinin iş yerinin sahte fatura sebebi ile basıldığını bildirmesi karşısında, bu kişinin kimlik bilgilerinin tespiti ile olay hakkında tanık olarak beyanı alınmadan, sanık müdafinin 22.04.2009 tarihli celsede, sanığın suça konu şirket tarafından düzenlenen çekle ilgili olarak İstanbul Ağır Ceza Mahkemesi' nin 2008/367 Esas sayılı dosyasından yargılandığını bildirmesi karşısında bu dosya incelenip ilgili evraklarının onaylı örnekleri temin edilmeden yine sanığın yetkilisi olduğu Armada medikal isimli şirket tarafından düzenlenen faturalar araştırılıp dosyasına getirtilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3- Hükümde uygulama maddesinin 213 sayılı Yasanın 359/b-1 yerine, 359/b-2 olarak yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.