muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7555, Karar No: 2023/11566, Tarih: 21.11.2023

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun ... nci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından, tahkikat evrakları arasındaki 19.04.2012 tarihli sözleşmede ...& ... şirketinin sözleşmenin “birinci tarafı”, dava dışı ... Con Ltd. şirketinin ise sözleşmenin “ikinci tarafı” olarak nitelendirildiği, sözleşmenin ilk 7 maddesinde şirketler arasındaki hukuki ilişkinin açıklandığı, dava dışı ... şirketinin davalı ... İnşaat şirketine iş gücü temin ettiği, sigortalılık bildirimleri ... şirketi üzerinden yapılıyor ve işçilerin ücretleri ... şirketi tarafından ödeniyor ise de ... şirketinin işçilerinin ... şirketinin yürütmekte olduğu işte çalıştıkları, ... şirketinin sözleşme süresi boyunca işçinin konaklamasından ve bir defaya mahsus ülkelerine gidiş-geliş biletinden sorumlu olduğu, bu iş karşılığında ... şirketinin ... şirketine iş gücü bedeli üzerinden %2 oranında kâr verdiği anlaşılmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesine göre bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir.

İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin 7 nci fıkrasına göre bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

5510 sayılı Kanun'un 12/6 ncı maddesi ile de asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile sorumlu tutulmuştur.

4857 sayılı Kanun'un 2/7 nci maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları, 5510 sayılı Kanun'un 12/6 ncı maddesi ile de Kurumun alacakları ve işçinin sosyal güvenlik hakkı daha geniş koruma-güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 veya 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kaçmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün olurdu.

Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin 6 ncı fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Alt işverenden söz edebilmek ve asıl işvereni, aracının borçlarından sorumlu tutabilmek için bir takım zorunlu unsurlar bulunmaktadır.

a) İşyerinde işçi çalıştıran bir asıl işveren bulunmalıdır. Sigortalı çalıştırmayan “işveren” sıfatını kazanamayacağı için, bu durumdaki kişilerden iş alanlar da aracı sayılmayacak ve anılan madde kapsamında dayanışmalı sorumluluk doğmayacaktır.

b) Bir başka işveren, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde iş almalı ve sigortalı çalıştırmalıdır.

c) İşverenlik sıfatını, alınan işte ve o iş nedeniyle sigortalı çalıştırılması sonucunda kazanmış olması aranacaktır. Bu kişinin diğer bir takım işyerlerinde çalıştırdığı sigortalılar nedeniyle kazandığı işverenlik sıfatının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

d) İşverenden alınan iş, işverenin sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir işyeri olarak değerlendirilebilecek nitelikte olmamalıdır, aksi halde iş alan kimse aracı değil, bağımsız işveren niteliğinde bulunacaktır.

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendi iştigal konusu olmayan bir işi kendisi sigortalı çalıştırmaksızın bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

f) Alt işverenin aldığı iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi yada yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İş yerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

Somut olayda; Dairemizin 31.05.2022 tarih, 2021/13097 Esas, 2022/8242 Karar sayılı bozma kararı ile 19.04.2012 tarihli sözleşmenin Türkçe'ye çevirisinin yapılarak irdelenmesi ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin belirlenmesi gerektiğinin belirtildiği, İlk Derece Mahkemesince sözleşmenin Türkçe'ye çevirisinin yaptırıldığı, ne var ki temyiz incelemesine konu son kararda davalı ile dava dışı ... şirketi arasında organik bağ bulunduğu kabulünden hareketle sonuca gidildiği, bu haliyle uyulmasına karar verilen bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediği, sözleşmenin gereği gibi irdelenmediği, sözleşme hükümlerine göre dava dışı ... şirketinin işçi temin eden şirket olduğu, açıklanan sebeplerle davalı şirket ile dava dışı ... şirketi arasında asıl işveren / alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı noktasında bir değerlendirme yapılması gerekirken bu yönde bir irdeleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, 19.04.2012 tarihli sözleşme hükümleri kapsamında dava dışı ... şirketinin işçi temin eden şirket olduğunu göz önünde bulundurmak suretiyle davalı şirket ile dava dışı ... şirketi arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı noktasında irdeleme yapmak, yeniden kusur raporu alınmasının gerekmesi halinde elektrik mühendisi iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetine somut olayı inceleterek kusurun oran ve aidiyetini belirlemek, yeniden hesap raporu alınması halinde hükme esas bilirkişi hesap raporundaki bilinen/iskontosuz, bilinmeyen/iskontolu dönem başlangıç ve bitiş tarihlerininin değiştirilmemesi gerektiğini dikkate almak, usuli kazanılmış hakları da gözeterek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4807, Karar No: 2019/2935, Tarih: 14.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/4807 E.  ,  2019/2935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

12.02.2019 günü UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 18.03.2017 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, bu durumun mahkemesince araştırılarak TCK'nin 64/1. maddesi gereğince, kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılan ...'ın soruşturma aşamasındaki ifadesinde, sanığın sol arka bel kısmından, sol kolunun arkasından ve şahsa doğru döndüğünde göbek kısmından bıçakladığını beyan ettiği, tanık ...'ın soruşturma aşamasında ve kovuşturma aşamasında Asliye Ceza Mahkemesindeki ifadelerinde sanığın, katılanın sırtına bıçakla vurduğunu, akabinde ön sağ karın boşluğuna bıçakla vurduğunu beyan ettiği, yine katılanın Ağır Ceza Mahkemesinde, sanık tarafından sırt ve göbek bölgesinden üç bıçak darbesi ile yaralandığı şeklindeki beyanı ile bu beyanları doğrular nitelikteki ... Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 27/02/2014 tarihli kesin rapora göre, batın sol alt kadrandan 1 adet, sol spakular superiorundan 2 adet olmak üzere toplam 3 adet girişi deliğinin mevcut olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, katılana ait tüm tıbbi evrakın ve adli raporların temini ile Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan katılandaki mevcut yaralanmaların her birinin ayrı ayrı niteliği ve hayati tehlike oluşturup oluşturmadığı hususunda 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerindeki ölçütlerine uygun olarak rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığın katılana yönelik eyleminin nitelikli yaralama suçu olduğunun kabulü halinde ise; katılan hakkında düzenlenen... Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 27/02/2014 tarihli kesin raporu ve dosya kapsamına göre, katılanın üç adet bıçak darbesi ile yaralandığı, mevcut yaralanmaların niteliği, sayısı da dikkate alınarak 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza tayini sırasında TCK'nin 61. maddesi ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesine uygun olarak alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, asgari hadden ceza verilmesi suretiyle yazılı şekilde eksik ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2461, Karar No: 2016/1976, Tarih: 08.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/2461 E.  ,  2016/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/990, Karar No: 2013/5519, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/990 E.  ,  2013/5519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye esas alınan alfonso cinsi üzüm bağının sulu-kuru ayırımı yapılması suretiyle 2011 yılına ait ortalama üretim miktarı, toptan satış fiyatı ve üretim giderlerinin (tüm harcama kalemlerini gösterir) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5145, Karar No: 2019/5311, Tarih: 18.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5145 E.  ,  2019/5311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya içinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığı anlaşılmakla, ...'nın 06.01.2012 tarihli ve 47 sayılı üst yazısında bahsi geçen 08.12.2011 tarihli ve RDK-I/995 sayılı Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının incelenmek üzere dosya içine getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15355, Karar No: 2013/252, Tarih: 09.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15355 E.  ,  2013/252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/05/2011 tarih ve 2010/232-2011/411 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı sigorta şirketi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait marketin merkez ve şubesinin iki ayrı işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortalı olduğu dönemde meydana gelen sel felaketi sonucu işyerlerinin zarara uğradığını, davalının düşük tazminat ödeme teklifini kabul etmediklerini ileri sürerek, şimdilik 7.000.00 YTL, ıslah dilekçesi ile toplam 35.014.99 YTL tazminatın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gerçek zararın kanıtlanması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin, davanın kabulüne ilişkin kararı Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre,bozma öncesi bilirkişi raporunda hasar tutarının 35.014,99 TL olarak hesaplandığı, davacı tarafın bozma sonrasında başkaca ticari defter ve belgelerinin bulunmadığını belirtilerek Borçlar Kanunu'nun 42 ve 43. maddelerine göre karar verilmesini istediği, 31.10.2006 - 01.11.2006 tarihlerinde meydana gelen sel felaketinde davalının işyerlerinde hasar meydana geldiğinin sabit olduğu gerekçesiyle, Borçlar Kanunu'nun 42.maddesi gereğince somut olayın özellikleri de dikkate alınarak takdiren 30.000 TL hasar tazminatının 06.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı sigorta şirketi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı sigorta şirketi vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı sigorta şirketi vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.603.80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14751, Karar No: 2013/16378, Tarih: 20.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14751 E.  ,  2013/16378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kıyı kanununa dayalı tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16529, Karar No: 2010/20121, Tarih: 02.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/16529 E.  ,  2010/20121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, davacı kocanın gelir durumuna ve ekonomik koşullarda dikkate alındığında davacı kadın yararına hüküm altına alınan yoksulluk nafakası çoktur. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkeside dikkate alınarak, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenle gerekçeli kararın hüküm bölümünün 3 nolu bendindeki "davacı kadın için takdir edilen 300 TL.yoksulluk nafakası" cümlesinden "300 TL."rakamının hükümden çıkarılmasına, yerine "150 TL."rakamının yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1.bentte belirtilen nedenle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.12.2010 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/3573, Karar No: 2023/10748, Tarih: 26.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3573 E.  ,  2023/10748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/774 E., 2023/297 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Katılan Bakanlık vekili ve sanığın temyiz istemleri üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.09.2022 tarihli bozma ilamı ile özetle ''şartları oluşmadığı halde etkin pişmanlık indirimi uygulanarak sanık hakkında eksik ceza tayini ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi'' gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2023 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; mağdurun suç tarihinde bakım tedbiri kapsamında kaldığı yurttan kaçtığı ve sanığın evinde kaldığı, sanığın yetkili makamları haberdar etmeksizin yurttan kaçan mağduru evinde barındırdığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası içeriği, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, tanık Y.Ş.'nin beyanı, Dairemiz bozma ilamı içeriği birlikte değerlendirildiğinde, çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair kabulde isabetsizlik bulunmamış ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR