muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28866, Karar No: 2019/2294, Tarih: 24.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/28866 E.  ,  2019/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait işyerinde 01.03.2004 - 22.03.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini, en son net 950,00 TL maaş ve ayrıca 170,00 TL yol ücreti ve yemek yardımı aldığını, işyerinde haftanın iki gününde 08.00 - 20.00 arasında, diğer iki günde 20.00 08.00 arasında çakıştığını, Mart ayı maaşının ve sair bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkete ait işyerinde 01.03,2004 - 13 04.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin devamsızlık sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının iş akdi devam ederken görülen lüzum üzerine görev yaptığı ... Projesinden aynı şartlarla ... Projesine atandığını, davacının 22,03.2013 tarihli ihtarnamesiyle sürekli çalışma yaptığından bahsettiği kendisine 27.03.2013 tarihinde gönderilen cevabi ihtarnamede fazla çalışma ücretlerinin davacıya ödendiği bildirildiğini ve işe davet edildiği 26.03.2013 tarihinden itibaren devamsızlık yaptığını, mazeretini bildirecek belgenin ibrazının istendiğini, davacının mazeret bildirmediğini ve bu nedenle hizmet akdinin 13.04.2013 tarihi itibariyle 4857 Sayılı İş Kanun'nun 25/Il-g maddesi uyarınca devamsızlık sebebiyle feshedildiğini, bu nedenle davacının ihbar ve kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, davacının maaş alacağı talebinin de reddinin gerektiği ve davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı işyerinde 01.03.2004-22.03.2013 tarihleri arasında çalıştığı, iş akdinin davacı tarafından 22.03.2014 tarihinde gönderdiği fesih bildirimi uyarınca hak kazandığı fazla çalışma ücretlerinin ödenmemiş olması sebebiyle haklı olarak feshedildiği, bu şekilde davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, yine davacı tarafça ispatlanan ve ödenmeyen fazla mesai ve ücreti alacakları yönünden davanın kısmen kabulü ile aşağıdaki şekilde karar vermek gerektiği, her ne kadar davacı tarafından ihbar tazminatı talep edilmiş ise de iş akdinin davacı tarafından feshedildiği anlaşıldığından davacının ihbar tazminatına hak kazanamayacağı bu sebeple ihbar tazminatı talebinin reddi gerektiği gerekçesi ile ihbar tazminatı haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ücret alacağının ödendiğini ispat yükü işverene düşer.

Somut uyuşmazlıkta, ücret alacağı bakımından, davalı vekili bankaya tüm ücretlerin yatırıldığını savunmuştur. Davalı vekilinin hangi banka olduğu hakkında beyanı bulunmamakla birlikte dava dilekçesinde banka adı, şubesi bildirilmiştir.

Mahkeme tarafından yapılacak iş taraf vekillerinden banka adı, şubesi, hesap numarası bilgilerini temin ederek davacının işçilik alacaklarının yatırıldığı hesap ekstreleri celbedilerek ücret alacağının ödenip ödenmediğini tespit ederek sonuca gitmektir.

3-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 24/01/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27559, Karar No: 2013/20343, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27559 E.  ,  2013/20343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07.04.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11319, Karar No: 2014/1500, Tarih: 27.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11319 E.  ,  2014/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal etme

Hüküm : TCK'nın 134/1-2. cümle, 53/1-3, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, para karşılığında birliktelik yaşadığı müşteki ile girdikleri cinsel ilişkiyi, adli emanetin 2010/149 sırasında kayıtlı bulunan kalem kamera ile kayda alan sanığın, mağdurenin çıplaklık gibi fiziksel mahremiyetine ilişkin görüntülerini onun rızası dışında kaydettiği, bu itibarla atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, delillerin değerlendirilmesinde hata yapıldığına, sanığın görüntüleri müştekinin rızası dahilinde çektiğine ve kimseye ifşa etmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında takdiri indirim, tecil ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8892, Karar No: 2017/10883, Tarih: 30.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/8892 E.  ,  2017/10883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Müştekinin motosikletinin çalınmasından yaklaşık bir hafta sonra sanığın mahalleden arkadaşı olan tanık ...'ın devriye sırasındaki kolluk görevlilerine bir ihbarda bulunacağını bildirerek verdiği adresin bodrum katında sanığın çalıntı bir motosiklet sakladığını söylemesi üzerine yapılan araştırmada söz konusu adrese gidildiğinde tanık tanık ...'nin, ikametin bodrum katında bir motosiklet olduğunu ve bunu, sanığın arkadaşı olan tanık ...'ın kaza yaptığını ve ertesi gün geri alacağını söyleyerek koyduğunu ancak almaya gelmediğini söylemesi ve kovuşturma aşamasında beyanına başvurulmaması, yine ikametin sahibi ve tanık ...'in annesi tanık ...'nin de soruşturma aşamasındaki ifadesinde, depodaki motosikletin, tanık .... tarafından bırakıldığını kızından öğrendiğini söylemesi ve kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise sanığın bodruma kendi motosikletini alıp koyduğunu gördüğünü ama suça konu motosikletin depoya nasıl geldiğini bilmediğini söylemesi ile sadece soruşturma aşamasında beyanına başvurulan tanık ...'ın, sanığın mahalleden arkadaşı olup sanıktan söz konusu motosikleti mahalleden çaldığını ve parçalarını kendi motoruna taktığını öğrendiğini ve sonrasında polise ihbarda bulunduğunu söylemesi ve sanığın ise savunmasında, tanık ... ile daha önce karıştıkları başka bir olay nedeniyle aralarında husumet bulunduğunu ve tanık ...'ın kendi motosikletini alıp depoya çalıntı motosikleti koyduğunu bildirerek suçu kabul etmemesi karşısında, tanık ...'nin kovuşturma ifadesi yanlış yorumlanarak sanığın suça konu motosikleti depoya koyduğunu gördüğünü söylememesine rağmen gördüğünü söylemiş gibi kabul edilerek ve sanığın savunması karşısında tanıklar ... ve ...'in kovuşturma aşamasında beyanlarına başvurulmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

Müştekinin evinin yan tarafındaki açık alana park ettiği motosikletinin çalınması şeklindeki eylemin, TCK'nın 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19863, Karar No: 2013/17357, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/19863 E.  ,  2013/17357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kullandığı motosiklete, davalılardan ...’in sevk ve idaresindeki, ... Sigorta A.Ş’nin zorunlu mali mesuliyet sigortalısı aracın çarpması sonucu, müvekkilinin yaralandığını ve çeşitli operasyonlar geçirdiğini belirtip çalışma gücünde sürekli ya da geçici kayıp yaşamasının muhtemel olduğunu bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 30.000,00 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihinden işleyecek yasal faiziyle her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen, 50.000,00 TL manevi tazminatın da davalı ... ...’den haksız fiil tarihinden işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ..., kusur ve tazminat miktarına itiraz ederek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalılarının kusuru ile sınırlı olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davanın ticari dava niteliğinde olduğu belirtilerek, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

sına göre davalı ... Sigorta AŞ vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL onama harcının temyiz peşin harcına mahsubuna 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11593, Karar No: 2008/12361, Tarih: 08.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11593 E.  ,  2008/12361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1953 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 107 ve 180 parsel sayılı sırasıyla 231.100 m2 - 54.400 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, ... 1950 tarih 278 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak tarla niteliği ile ... Başoğlu ve ortakları adlarına tesbit ve tescil edilmiştir. Daha sonra 107 ve 180 parsel sayılı taşınmazların birleştirilmesi ile 394 parsel oluşmuştur, 394 parselde 395 ve 429 parsellere gitmiştir. 395 parselde 1823 ve 1824 parsellere ifraz edilmiştir. 1823 ve 1824 parsel sayılı sırasıyla 8.105,36 m2 - 1.193,18 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tarla niteliği ile ... ... ve ortakları adlarına tapuda kayıtlıdır. Davacı Hazine; çekişmeli 1823 ve 1824 parsel sayılı taşınmazların Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldıkları iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazların 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi içinde iken 30.06.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 6831 sayılı yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. maddesi uyarınca orman rejimi dışına çıkarıldıkları, davalı kişilerin dayanağı ... 1950 tarih 278 sıra nolu tapu kaydının geldisi olan Mart 1938 tarih 14 sıra nolu tapu kaydının cinsinin orman olduğu, bu sebeple 1942 tahdidi itibariyle taşınmazların tapulu arazi niteliğinde olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptal edilerek Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1942 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 30.06.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamı ve uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı, daha sonra 1744 Sayılı Yasanın 2/1 maddesi uyarınca orman rejimi dışına çıkarıldığı anlaşıldığına, kaldı ki dayanak tapu kaydının cinsinin orman olduğuna, orman olan yer için oluşturulduğuna, 4785 Sayılı Yasa karşısında hukuki geçerliliği bulunmadığına, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi uygulamasında bu tapu kaydına değer verilemeyeceğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 08.10.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16271, Karar No: 2018/2267, Tarih: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16271 E.  ,  2018/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ...Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.