muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11665, Karar No: 2023/7551, Tarih: 06.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11665 E.  ,  2023/7551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2020 tarihli 2019/64 Esas 2020/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.03.2021 tarihli 2020/1462 Esas 2021/841 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesi gerektiğinden bahisle suç vasfına, eksik incelemeye ve kararın gerekçesiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesi gerektiğinden bahisle suç vasfına, eksik incelemeye ve kararın gerekçesiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü saat 19:00 sıralarında katılan ... ile arkadaşları tanıklar ... ..., ..., ... ve ...'ın buluşarak birlikte maç izledikleri, daha sonra maç galibiyetini kutlamak için 2-3 arabayla konvoy halinde gezdikleri, mahallelerine döndükten sonra parkta oturmaya karar verdikleri, araçlarını park edip parkın içine gittikleri sırada karşıdan kalabalık bir grubun geldiğini gördükleri, grubun içinde sanık ... ile birlikte tanıklar ..., ..., ..., ... ve kimliği tespit edilemeyen bir kaç kişinin de bulunduğu, olaydan bir gün önce tanıklar... arasında yaşanan tartışmanın etkisiyle ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belli olmayacak şekilde taraflar arasında kavga başladığı, her iki tarafın da birbirine doğru koşmaya ve kavga etmeye başladığı, ani gelişen bu olayda en arkada kalan katılan ...'i sanık ...'in yakaladığı, sanık ...'in katılan ...'in sırt kısmına elinde bulunan bıçağı salladığı, katılan ...'in saldırıyı defetmek amacıyla bıçağa eli ile vurması sonucunda bıçağın katılan ...'in sol böbrek bölgesine geldiği, katılan ...'in "sol flank subkostal bölgede posterior midklavikuler hat ile kesişim noktasında yaklaşık 5 cm lik düzgün sınırlı kesi ve aktif kanama mevcut olacak " şekilde yaralandığı, katılan ...'in bıçaklandıktan sonra kaçarak olay yerinden uzaklaştığı ve arkadaşı tanık ...'ın katılan ...'i hastaneye götürerek tedavi altına aldırdığı, katılan ile sanık arasında öldürmeye neden olabilecek önceye dayalı husumet bulunmaması, sanığın katılana yönelik kesici delici aletle gerçekleştirdiği darbe sayısının tek olması, her ne kadar olay sebebiyle katılanın yaşamsal tehlike geçirdiği ve olaya bağlı sol böbreğin ameliyatla alınmasının organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu sabit ise de; bıçak darbesinin katılan ...'in saldırıyı defetmek amacıyla müdahalesi sonucu böbreğine geldiği, sanığın eylemine devam ederek elindeki

bıçakla katılanı öldürme imkanı varken eylemine kendiliğinden son verdiği hep birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu, anlaşılmıştır.

2. İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 11/05/2018 tarih ve 4302 sayılı raporuna göre; ''katılanda meydana gelen ve sol nefrektomiye neden olduğu tanımlanan kesici delici alet yaralanmasının;

1- Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLDUĞU,

2- Kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI,

3- Dava konusu olaya bağlı sol böbreğin ameliyatla alınmasının organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde OLDUĞU,'' belirtilmiştir.

1- Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLDUĞU,

2- Kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI,

3- Dava konusu olaya bağlı sol böbreğin ameliyatla alınmasının organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde OLDUĞU,'' belirtilmiştir.

3. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, olay yeri basit krokisi, görgü tespit tutanağı, CD izleme tutanağı, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.10.2017 tarih ve 2017/21787-21792 sayılı raporu, İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 11.05.2018 tarih ve 4302 sayılı raporu, 25.12.2017 tarihli bilirkişi raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, ani gelişen kavga ortamında sanığın katılana bıçakla bir kez vurduğu, engel bir durum bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son verdiği anlaşıldığından suç vasfının kasten yaralama olarak tespitinde isabetsizlik bulunmadığı, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.03.2021 tarihli 2020/1462 Esas 2021/841 Karar sayılı kararı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2716, Karar No: 2012/4150, Tarih: 20.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/2716 E.  ,  2012/4150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... mahallesi 2422 ada 1 parsel sayılı 701,97 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı, Haziran 1935 tarih 16 numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece, davalının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmazı da içine alan çok geniş bir alanı kapsadığı, geometrik bir şekil oluşturmadığından davalı taşınmaza ait olduğunun kabul edilemeyeceği, taşınmazın içinde bulunduğu 2421 ve 2422 adaların dört tarafının eylemli orman ile çevrili olduğundan bir bütün olarak orman içi açıklık niteliğinde bulunduğu ve orman içi açıklıkların zilyetlik yolu ile kazanılamayacağı, orman kadastrosunun kesinleşme tarihi ile genel arazi kadastrosu tarihi arasında kazandırıcı zamanaşımı süresinin davalı yararına oluşmadığı gerekçeleriyle davanın KABULÜNE ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 20 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 26.12.1989 tarihinde yapılan ve 08.06.1990 – 08.12.1990 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 13 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 4999 Sayılı Yasaya göre yüzölçümü ve fenni hataların düzeltilmesi çalışması 29.01.2010 tarihinde yapılmış ve 02.02.2010 – 02.03.2010 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; davacı Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla açılan davada, davalı gerçek kişi Haziran 1935 tarih 16 sıra nolu tapu kaydına dayanmış olup; tapu kaydının kapsamı tam olarak belirlenmemiş, kadastro sırasında tedavül görüp görmediği ve tedavül görmemiş ise; neden tedavül görmediği araştırılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; davacı Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla açılan davada, davalı gerçek kişi Haziran 1935 tarih 16 sıra nolu tapu kaydına dayanmış olup; tapu kaydının kapsamı tam olarak belirlenmemiş, kadastro sırasında tedavül görüp görmediği ve tedavül görmemiş ise; neden tedavül görmediği araştırılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

O halde, davalının dayandığı tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve varsa krokileri, dayanak tapu kaydının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, revizyon görmemiş ise neden revizyon görmediği, tapu malikleri ile davalı arasındaki akdî veya irsî ilişkiyi gösteren belgeler, komşu parsel tutanak ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisi veya olmadığı takdirde bir tapu fen elemanından oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte,

çekişmeli taşınmaza ve çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yer üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; orman kadastrosu kesinleştiğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; dayanak tapu kaydı aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve ayrı adalarda bulunan parsellere yönelik açılan davalarda da (Mahkemenin 2010/519, 2010/513, 2010/632, 2010/531, 2010/643, 2010/491, 2010/629, 2010/600 esas sayılı dosyalar) bulunduğu nazara alınarak birlikte yapılacak keşifte, tapu kaydının sabit sınır oluşturan şimalen ve garben belirtilen sınırlarından başlayarak yöntemince zemine uygulanıp, 3402 sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; tüm deliller birlikte değerlendirip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan yönteme göre yapılacak araştırma sonunda, dava konusu taşınmazın tapu kaydı kapsamında bulunmadığı tespit edildiği takdirde, 2421 ve 2422 sayılı adalar bir bütün halinde 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde oldukları, gerek 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse, 25.06.1970 günlü Resmî Gazetede yayımlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmî Gazete’de yayımlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesine göre orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince devlet ormanı olarak sınırlandırılması gerektiği için zilyetlik yolu ile kazanılamayacakları ve özel mülk olarak tescil edilemeyeceklerinden yazılı şekilde olduğu gibi davanın kabulü yönünde hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 20/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15487, Karar No: 2012/25266, Tarih: 10.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15487 E.  ,  2012/25266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 47.310,34 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın 24.563,25 TL lik bölümünün kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde taraflar ve vekilleri gelmediler. Evrak üzerinde inceleme yapılarak işin karara bağlanması için belirlenen güne dosyanın bırakılması uygun görüldü.

Belirli gün ve saatte dosyadaki bütün kâğıtlar okunarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin 25 yıl öncesinde davalılara borç para verdiğini, bir süre sonra iflas eden ve borçlarını ödeyemeyen davalıların bu nedenle ... Köyündeki 531 parsel sayılı taşınmazı vermeyi teklif ettiklerini, bu teklifi kabul eden müvekkilinin taşınmazda ev ve bahçe yaptırdığını, su getirdiğini ve ayrıca kuyu açtırdığını, ancak davalıların taşınmazı devretmeyeceklerine dair dedikodu üzerine müvekkilince açılan tapu iptali ve tescil davasının reddedildiğini, akabinde davalılar tarafından açılan müdahalenin meni davası ile müvekkilinin tahliyesine karar verildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, müvekkili tarafından taşınmaza dikilen ağaçların değeri olan 29.543,08 TL ile ev, kuyu ve suyolunun değeri olan 17.767,26 TL olmak üzere toplam 47.310,34 TL nin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.Davalılar vekili, müvekkillerinin iddia edildiği gibi davacıdan borç para almadıklarını, aksine haksız olarak taşınmazı işgal eden davacının bina yaptırıp ağaç diktirdiğini ve kuyu açtırdığını, ancak taraflar arasında görülen davalar ile davacının iyiniyetli olmadığının ispatlandığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar; davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 29.04.2010 gün ve 2009/14647 E 2010/5867 K sayılı ilamı ile; “…Davacı tarafından açılan ve Yargıtay aşamasından geçerek kesinleşen tapu iptali ve tescil davasında davacının iyiniyetli olmadığı hususu da kesinleşmiştir. Hal böyle olunca, davacı 763 sayılı Medeni Kanunun 649/2 ve 655. maddeleri (yeni MK. madde 995) gereğince yaptığı muhdesat ve diktiği ağaçların asgari levazım bedelini isteyebilir. Gerek öğreti gerekse sapma göstermeyen uygulama ile asgari levazım değerinin, yapı eklenti ve dikilenlerinin yapımında kullanılan tüm malzemenin işçilik ve yapımcı kârı gibi unsurlar gözetilmeksizin piyasadaki değerlerinden, yapım yılı ve yılarına göre yıpranma düşüldükten sonra elde edilecek miktar şeklinde hesaplanacağı da benimsenmiş bulunmaktadır. Mahkemece, davacının kötüniyetli zilyet olduğu gözardı edilerek iyiniyetli zilyedin talep edebileceği tazminat miktarına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.” gerekçesi ile bozulmuştur.Bozmaya uyan mahkemece yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları ile; davacı tarafından yapılan muhdesatların toplam değerinin 24.563,25 TL, dikilen ağaç ve bağın toplam değerinin ise 14.538,33 TL olduğu belirlenmiş, mahkemece muhdesatların değerini belirleyen bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir

.538,33 TL olduğu belirlenmiş, mahkemece muhdesatların değerini belirleyen bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Bu maddeye göre, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.Buna göre mahkemece; davacı tarafından dikilen ağaçlar hakkındaki tazminat istemi hakkında olumlu veya olumsuz yönde hüküm kurulmaması, usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan, hükmüne uyulan bozma ilamında, uyuşmazlığın niteliği vurgulanmak suretiyle izlenmesi gereken yol açıkça belli edilmesine ve bozma ilamına uyulmuş olmakla karşı taraf lehine kazanılmış hak oluşmasına rağmen, mahkemece, bu temel usul kuralı gözardı edilerek; muhdesatların değerini, inşaat genel giderleri ile yüklenici kârı dahil edilerek belirlenen birim fiyatlarını içeren tebliği esas almak suretiyle hesaplayan bilirkişi raporuna itibar edilmesi doğru görülmemiştir.Bundan ayrı, dava dilekçesi ile muhdesatlar için 17.767,26 TL tazminat talep edilmiş olup usulünce yapılmış bir ıslah da mevcut değildir. Buna rağmen mahkemece, muhdesatlar için 24.563,25 TL tazminata hükmedilerek talepten fazlaya karar verilmesi ve böylelikle HMK. nun 26. maddesinin ihlal edilmesi de doğru değildir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5857, Karar No: 2012/3158, Tarih: 20.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/5857 E.  ,  2012/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.12.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu sair hususların ise 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2012 (Pzt.)