muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10489, Karar No: 2019/13296, Tarih: 30.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10489 E.  ,  2019/13296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezaların miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ...’un temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılmasında, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan meydana gelen tehlikenin ağırlığı gerekçe gösterilerek, TCK’nun 35/2. maddesinde belirtilen 1/4-3/4 indirim oranları arasında kalan ½ indirim oranının belirlenmesi suretiyle uygulama yapılması hakimin yeterli ve yasal gerekçe ile takdir hakkını kullandığı kabul edildiğinden aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 30.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9242, Karar No: 2022/2313, Tarih: 14.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9242 E.  ,  2022/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; 06.04.2018 tarihinde tek taraflı trafik kazasında içinde yolcu olarak bulunduğu aracın yoldan çıkması sonucu oluşan trafik kazası neticesi müvekkilinin yaralandığını, malul kaldığını, sigorta şirketine yapılan başvuruya olumlu cevap verilmediğini, maluliyet nedeniyle oluşan ve ödenmeyen bakiye zararlarının tazmini için fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Uyuşmalık Hakem Heyeti tarafından, talebin kabulü ile 88.883,50 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 7.500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, olmak üzere toplam 96.383,50 TL’ nin 31.10.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte, sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine verilmesine karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalı itirazının reddine dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Gerçek zarar miktarı; hak sahibi olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Somut olayda, davacı tarafça meydana gelen kaza neticesinde yaralanmasına ilişkin maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan 05.02.2019 tarihli aktüer raporunda; TRH-2010 Yaşam Tablosu'na göre ve %1,8 teknik faiz uygulanarak 96.383,50 TL maddi tazminat hesaplanmış; anılan rapor Uyuşmazlık Hakem Heyetince benimsenerek başvurunun kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı aktüer raporda hesaplanan zararın fahiş olduğu itirazında bulunulmuş, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar tazminat hesabında bakiye ömürlerin tespitinde Daire'miz içtihatları uyarınca TRH 2010 tablosu ve progresif rant yöntemi uygulanması gerekir ise de temyiz edenin sıfatına göre aleyhe bozma yapılamayacağı dikkate alınarak % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesaplanması bozma nedeni yapılmamış olmakla birlikte hesaplamada bilinen dönem ve bilinmeyen döneme ilişkin cetvel mevcut ise de ayrıntılı tablo ve cetvellerin yer almaması ve davacının bakiye ömrününde raporda belirtilmemesi nedeniyle rapor denetlenememektedir. Buna göre İtiraz Hakem Heyetince, davacının zararının hesaplanmasında, bakiye ömür belirlendikten sonra, bilinen ve bilinmeyen (aktif-pasif dönem) döneme ilişkin ayrıntılı tablo ve cetvellerin yer aldığı, davalı vekilinin itirazlarını da karşılayan usulüne uygun, denetime elverişli, açık ve anlaşılır hesap raporu alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme yazılı olduğu şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre, Sigortacılık Kanunu 30/17 maddesi ile 19.01.2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazetede yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13. maddesinde "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir. Heyetçe verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu vekalet ücretinin altında kalması halinde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7419, Karar No: 2012/9915, Tarih: 06.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7419 E.  ,  2012/9915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat H.....tarafından, davalı ... aleyhine 24/02/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalının, davacı ...'e yönelik temyiz itirazı yönünden; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, “Denizciler, suikast ve fuhuş” başlıklı 25/07/2009 tarihli davalıya ait köşe yazısı ve 29/01/2010 tarihinde Haber Türk Televizyonunda yayınlanan "Basın Kulübü" isimli programında davalı tarafından yapılan açıklamaların, hem davacı ...'nin hem de dernek başkanı olan diğer davacı ...'in kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemişlerdir.

Davalı yan ise, davacılardan ... yönünden davanın aktif husumet yokluğu nedeni ile usulden, davacı dernek yönünden ise; gerek köşe yazısında gerekse TV programında yapılan açıklamaların gündemde yer alan konular ile ilgili görüş ve değerlendirmeler içerdiğini belirterek esastan reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkeme, köşe yazısında kullanılan ifadelerle; davacı derneğin burslu kız öğrencilerini Deniz Eğitim Komutanlığı öğrencileri ile fuhuşa yönlendirdiğine yönelik görüşlerin açıklandığı, Basın Kulübü isimli programda da benzer iddiaların tekrarlandığı, kamuoyunda son yıllarda yapılan yayınlar nedeni ile davacı derneğin adının başkanıyla özdeşleştiği,derneğe yöneltilen isnatların davacı ...'in de kişilik haklarını ilgilendirdiği ve her iki davacı yönünden de kişik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesi ile istemi kısmen kabul etmiştir.

Davalı tarafından kaleme alınan 25/07/2009 tarihli köşe yazısında ve 29/01/2010 tarihinde yapılan açıklamalarda, davacı ...'in ismine yer verilmediği gibi, davacıya yönelik bir nitelemede de bulunulmamıştır. Davacı ... yönünden davanın, davacı sıfatı bulunmadığından reddi gerekirken aksi yöndeki gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2- Davacı ...'ne yönelik temyiz itirazına gelince;

Davalı tarafından kaleme alınan 25/07/2009 tarihli köşe yazısında ve 29/01/2010 tarihinde yapılan açıklamalarda, davacı ...'in ismine yer verilmediği gibi, davacıya yönelik bir nitelemede de bulunulmamıştır. Davacı ... yönünden davanın, davacı sıfatı bulunmadığından reddi gerekirken aksi yöndeki gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2- Davacı ...'ne yönelik temyiz itirazına gelince;

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; kamuoyunda Ergenekon davası olarak bilinen davaya ait iddianamade; ...' nin Kadıköy şubesinde yapılan aramada ele geçen dokümanlara yer verildiği ve köşe yazısı ile programda yapılan açıklamaların ise bu iddianameye dayanılarak yapıldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca davalı aleyhine başlatılan soruşturma neticesinde; hakaret ile halkı kin ve düşmanlığa sevk etmek ve suç işlemeye tahrik suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş, gizliliği ihlal nedeni ile açılan kamu davası da suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı ile sonuçlanmıştır. Bu itibarla köşe yazısı ve açıklamalar görünür gerçekliğe uygun olduğu gibi öz ile biçim arasındaki düşünsel bağlılık da korunduğundan hukuka uygun olup davacı derneğin kişilik haklarına saldırı oluşturmaz.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı dernek yönünden de istemin tümden reddedilmesi gerekirken, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) ve (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1150, Karar No: 2015/1290, Tarih: 06.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1150 E.  ,  2015/1290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ........ Sulh Hukuk ve ....... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayı ile eşi arasınsında görülen ve ........ Aile Mahkemesince verilen 14.10.2014 tarihli 6284 sayılı Kanun Gereğince Kolluk Amiri Kararının onaylanması kararında kısıtlı adayının vesâyet altına alınmasını gerektiren bir durum olup olmadığı konusunda aile mahkemesince yapılan ihbar neticesinde vasi tayini istemine ilişkindir.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 41. maddesinde “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye'de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.” hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre ise “vesâyet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Aynı Kanunun 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, Türk vatandaşı olan kısıtlı adayının Avusturya’da ikamet ettiği, Türkiyedeki adresinin ise ...'nce verilen 14.10.2014 tarihli karar ile "..................." olduğu, ancak, 18.12.2014 tarihli zabıta araştırmasına göre söz konusu adreste ikamet etmediği belirtilmiş olup, kısıtlı adayının yurtdışında yaşadığı anlaşılmakta ise de, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk Ve Usûl Hukuku Hakkında Kanun’un 41. maddesine göre, kolluk gücü ile ilgilinin Türkiye'deki sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse son yerleşim yeri adresinin araştırılmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, kısıtlı adayının Avusturya'ya gitmeden önce veya Türkiyeye geldiğinde Türkiye'deki sâkin olduğu yer, Türkiye'de sâkin değilse son yerleşim yeri adresinin kolluk gücü ile araştırılarak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 06.03.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15188, Karar No: 2023/23272, Tarih: 30.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15188 E.  ,  2023/23272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/130 E., 2016/94 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında;

1. Şikâyetçi ... Ç.'ye karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Şikâyetçi ... A.'a karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Şikâyetçiler ... Ç. ve ... A.'ya karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

4. Şikâyetçi ... Ö.'ye karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

5. Şikâyetçi ... O.'ya karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

6. Şikâyetçi ... O.'ya karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

6. Şikâyetçi ... O.'ya karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği, atılı suçları işlemediğine, işlediğine dair hiç bir delil olmadığına, kendisinin mağdur olduğuna, vesaire ilişkindir.

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın 19.01.2015 ve 20.01.2015 tarihlerinde şikâyetçi ve mağdur infaz koruma görevlilerine karşı gerçekleştirdiği eylemlerin birbirinin devamı olduğu, olayın kül olarak görevli memurlara görevinden dolayı hakaret, direnme şeklinde gerçekleştiği, tehdit ve basit tehdit eylemlerinin direnme suçunun unsurlarının olduğu, ayrıca bu suçlardan mahkumiyet kararı verilemeyeceği, yine yukarıda belirtilen şikâyetçiler ve mağdurlara karşı hakaret eyleminin de aynı olayın devamı şeklinde gerçekleşen olayda mağdur ve şikâyetçilere karşı gerçekleştirilmiş olup tek eylemin kabulünün gerektiği, sanığın sabıkalı geçmişi cezaevindeyken gerçekleştirdiği eylemler göz önüne alındığında alt sınırdan uzaklaşılarak mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yukarıda belirtilen şekilde hakaret suçundan 3 kez cezalandırılmasına karar verilmesi, yine tehdit ve basit tehdit eyleminin görevliye direnme suçunun unsuru olup, bu suçlardan ayrıca mahkumiyet kararı verilemeyeceği gözetilmeden mahkumiyet kararlarının verilmesi, görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verildiği göz önüne alındığında yine yukarıda yapılan açıklamalar ışığında sanığın aynı zamanda mağdur ...'e karşı tehdit ve ...'ya karşı tehdit eylemleri de iddia olunması karşısında alt sınırdan uzaklaşılarak mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken alt sınırdan mahkumiyet kararı verilmesi ve kabule göre de sanığın birden fazla mağdur ve şikâyetçiye karşı direnme eylemini gerçekleştirdiğinin kabulü halinde cezasının 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince arttırılması gerekirken arttırılmayarak eksik ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu C Blok 4 numaralı odada kalmakta olan sanığın 19.01.2015 tarihinde, odalarında sıcak su akmadığı gerekçesi ile kurum idare memuru ile görüştükten sonra teknisyen vasıtası ile odada gerekli kontrollerin yapıldığı, suyun akmaya başladığının söylenmesi üzerine sanığın banyoya girdiği, bir müddet sonra suyun tekrar soğuması üzerine sanığın duştan çıkarak kapıyı çaldığı, gelen infaz koruma memuru ... Ç.'ye işi halledemiyor ise yetkili birisine haber vermesini söylediği, sorunun devam etmesi neticesinde ... Ç.'nin durumu amirlerine bildirdiği, sanığın ... Ç.'ye "Kapıyı yüzümüze herif gibi çarpıyorsun, sonra karı gibi şikâyet ediyorsun." dediği, sarf edilen söz sebebi ile diğer infaz koruma memurlarına haber verildiği, sanığın odadan çağrıldığı, sanığın gelen memura "Jandarma gelse beni çıkartamaz." dediği, infaz koruma başmemuru ... A.'nın bu kez infaz koruma memuru ... K.'yi, ... Ç. ile birlikte gönderdiği, sanığın odadan ayrılırken ... Ç. için yine "Avrat gibi şikâyet ediyor." sözünü sarf ettiği, ana maltada infaz koruma baş memuru ... A.'nın hakaret olayını sorduğunda sanığın "Karı gibi şikâyet ediyor." sözünü kullandığını, ancak hakaret içeren bir söz sarfetmediğini söylemesi üzerine infaz koruma başmemuru ... A'nın odada bulunanlarla bu hususu görüşmek üzere C Blok ... numaralı odaya gittiğinde sanığın arkasından "Beni diğer tutuklularla karıştırmayın, ben cinayetten geldim, elimden ... gibiler çok geldi geçti. Ben çok ... kestim." dediği,