muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1912, Karar No: 2013/13590, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1912 E.  ,  2013/13590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.01.2010 gün ve 2009/7 Esas, 2010/7 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur ve sanığın sosyal hizmetler il müdürlüğüne bağlı yurtta kaldıkları, olay tarihinde sanığın yanına çağırdığı mağdurun eşofmanının altını indirerek kucağına oturtup sürtünmek suretiyle işlediği cinsel istismar eylemi nedeniyle mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun düzenlediği raporda orta düzeyde zekâ geriliği bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği, muayene kaydında mağdurun sanıktan ayrı olarak İsmail adlı kişininde bu eylemleri yaptığından bahsetmesi, eylemin süreklilik göstermemesi ve nitelikli olmaması karşısında ruh sağlığındaki bozulma ve etkilenmeye neden olup olmayacağı, neden olacak ise mağdurun raporundaki öykü ve anlatımların da sanıktan başka İsmail adlı kişiden de bahsetmesi karşısında ruh sağlığındaki bozulmanın sanığın eylemi nedeniyle olduğunun kesin olarak belirlenip belirlenemeyeceği, bunun etkileme mi bozulma mı olduğu, yine sanığın eyleminden mi yoksa olayın çevreden duyulmasından mı kaynaklandığı hususunda yeniden ayrıntılı rapor aldırılması, bu ayrım yapılamıyor ise şüphe sanık lehine değerlendirilerek, TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmaması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13187, Karar No: 2013/13443, Tarih: 26.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13187 E.  ,  2013/13443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ziynet alacağı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davacıya düğünde takılan ziynet eşyalarının ve davacıya..... tarafından verilen çeyiz parasının davalı tarafından alındığı belirtilerek, fazlası saklı kalmak kaydıyla ziynet eşyalarının aynen iadesini mümkün olmadığı takdirde bedeli olan 6000 TL ile çeyiz parasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının dinlettiği tanıkların tutarsız beyanda bulundukları bu nedenle ziynet alacağı yönünden davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine, çeyiz parasının iadesine ilişkin talebin ise tefrikine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise ziynet eşyalarının davacı tarafından götürüldüğü yönünde bir savunmada bulunmadığı gibi dosyaya delil de sunmamıştır. Davacı ise ziynet eşyalarının evden ayrılırken davalıda kaldığı iddiasını ispat için tanık deliline dayanmıştır. Dinlenen tanıklardan ..... davalının davacıyı evden kovması nedeniyle davacıyı müşterek konuttan almaya giden amcası ve yengesidir, bu tanıklar davacının evden ayrılırken birkaç kılık kıyafet dışında başka eşya almadığını, ziynet eşyasının da üzerinde bulunmadığını açıkça beyan etmişlerdir. Davacının dinlettiği tanıkların beyanları somut ve görgüye dayalıdır. Davacıdan aktarılmış değildir. Bu nedenle, davacının müşterek konuttan ayrılırken ziynet eşyalarını yanında getirmediğini tanık beyanları ile ispatladığını kabul etmek gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3147, Karar No: 2012/6533, Tarih: 03.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/3147 E.  ,  2012/6533 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına ...arasındaki dava hakkında... verilen 27.12.2011 günlü ve ... sayılı hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Davaya konu yapılan 2900,00 Euro’ya ilişkin fatura veya bu faturaya ilişkin ödeme belgeleri davacıdan celbedilip dosya içine konulduktan;

2-Davaya konu faturaların düzenlendiği 10.12.2004, 20.01.2005 tarihleri ile, davanın açıldığı 01.12.2006 tarihi ve talebin ıslah edildiği 27.12.2011 tarihlerinde Euro cinsi dövizin alış ve satış fiyatları ilgili Kurum’dan sorulup, cevabi yazı dosya içine konulduktan;

3-Hükmün tefhimi yetersiz olup; gerekçeli kararın, davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4264, Karar No: 2022/4633, Tarih: 08.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4264 E.  ,  2022/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına mahkumiyet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın kavga ortamında birden fazla bıçak darbesi ile mağdura saldırarak, sırtında ve koltuk altında toplam 4 bıçak darbesi olacak şekilde yaraladığı, sol lomber bölgede tanımlanan kesinin toraksa nafiz olup hemopnömotoraks nedeniyle hayati tehlikeye neden olduğu, mağdurun acil ameliyata alınarak kurtarıldığı olayda, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, yaraların yeri ve niteliği de dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üzerine atılı suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, suç vasfına, teşdit miktarına, meşru müdafaa ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26285, Karar No: 2013/19453, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26285 E.  ,  2013/19453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz.

(Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 29.11.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak

amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5648, Karar No: 2023/8635, Tarih: 12.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/5648 E.  ,  2023/8635 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri ve sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi

Sanık ... yönünden; sanık müdafii, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, hükmen tutuklu sanığın, bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığı ile gönderdiği 18.07.2023 ve 03.08.2023 tarihli dilekçelerinde yer alan "...Cezamın onanmasını saygılarımla arz ederim. Dosyamın onaylanarak gönderilmesini talep ederim." şeklindeki beyanıyla temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği;

Sanık ... yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/64 Esas, 2021/169 Karar sayılı kararı ile sanık ...'nün uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/2250 Esas, 2022/118 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usule ve kanuna uygun hükümlere yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Eylemin sabit olmadığına,

2. Arama kararının ve aramanın hukuka aykırı olduğuna,

3. Eksik araştırma ile karar verildiğine,

4. Takdiri indirim uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Eylemin sabit olmadığına,

2. Arama kararının ve aramanın hukuka aykırı olduğuna,

3. Eksik araştırma ile karar verildiğine,

4. Takdiri indirim uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosya kapsamında yer alan istihbari bilginin, fiziki takip, olay, arama ve el koyma tutanaklarının, teşhis tutanaklarının, uyuşturucu maddelerin sarılı olduğu materyallerin karşılaştırılmasına ilişkin değerlendirme tutanağının, uzmanlık raporlarının ve uyuşturucu madde kullanım analizlerinin içerikleri ile temyiz isteminden vazgeçen sanık ...'ın aşamalardaki savunmaları, tanık Mehmet ile hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yürütülen tanık Methi'nin Cumhuriyet savcısı huzurundaki yeminli beyanları birlikte dikkate alındığında, sanık ...'nün ikametinde uyuşturucu sattığı bilgisi alınması üzerine yapılan fiziki takipte, ikamete girip kısa süre sonra çıkan tanık Methi'nin, durdurulduğunda, bir paket halinde 0,2 gram eroini arama yapılmaksızın teslim ettiği; soruşturma aşamasındaki beyan ve teşhisinde, ele geçen eroini, uyuşturucu madde sattığını bildiği sanık ...'nün evine giderek, Zülfü evde bulunmadığından, fotoğraflardan teşhis ettiği Tunahan'dan 20,00 TL karşılığında satın aldığını beyan ettiği; bunun üzerine usulüne uygun yazılı arama emrine istinaden sanık ...'ye ait ikamete gidildiğinde, ikametin önündeki sanık ... ve tanık Mehmet'in ikametin bahçesine doğru kaçtıkları ve Tunahan'ın içinde 55 paket halinde 19,76 gram eroin bulunan iki adet poşeti bahçede bulunan tuvaletin giderine attığı görülerek el konulduğu, Zülfü'ye ait ikamette usulüne uygun şekilde yapılan aramada 38 adet suboxone tablet ve 55,35 gram tütün ile karışık sentetik kannabinoidin ele geçtiği, sanık ...'nün 05.02.2021 tarihinde yakalandığı olayda; sanık ...'nün, diğer sanık ... ile iştirak halinde "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu işlediğinin sabit olduğu, sanık ... hakkında, ele geçen uyuşturucu madde miktarına ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütlere göre alt sınırdan temel cezanın belirlendiği, suç konusunun niteliği gereği aynı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca arttırım yapıldığı, sanığın mükerrir oluşu, yargılama sürecindeki davranışları ve cezanın geleceği üzerindeki olası etkilerine göre takdiri indirim uygulanmadığı ve ikinci kez tekerrüre esas kaydı bulunduğundan, aynı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı gerekçesiyle sanık ...'nün mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... hakkındaki hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olarak, ödenmeyen adli para cezasının, hapse çevrileceği ihtarının yapılmaması

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... hakkındaki hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olarak, ödenmeyen adli para cezasının, hapse çevrileceği ihtarının yapılmaması

nedeniyle buna ilişkin hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde:

Sanık müdafii, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, hükmen tutuklu sanığın, bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığı ile gönderdiği 18.07.2023 ve 03.08.2023 tarihli dilekçelerinde yer alan "...Cezamın onanmasını saygılarımla arz ederim. Dosyamın onaylanarak gönderilmesini talep ederim." şeklindeki beyanıyla temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, suçun sübutu ve vasfının tespiti yönünden dosyada yeterli delil bulunduğundan, başkaca delil araçlarına başvurulmasına gerek olmadığı, yazılı arama emri, sanığın ikamet adresine ilişkin olup, arama işlemi, sanığın ikametinde gerçekleştirildiğinden, arama kararında ve arama işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/2250 Esas, 2022/118 Karar sayılı kararında sanık müdafii

tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,