muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1189, Karar No: 2023/5231, Tarih: 21.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1189 E.  ,  2023/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/275 Esas, 2021/1263 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/8 E., 2019/586 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait 2018/02902-12 nolu tasarımın, müvekkiline ait 2014/09150-26 ve 27 kod numaralı tasarımlarına benzediğini, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (6769 sayılı Kanun) gereği aranan kriterleri haiz olmadığını, davalı firmaya ait tasarım müracaatına konu tabakların, müvekkili firma adına 2014 senesinden beri tescilli tasarımlar ile birebir aynı formda olduğunu, bu bakımdan dava konusu 2018/02902-12 nolu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik taşımadığını, her iki tasarım incelendiğinde, müvekkiline ait ürünün diğerine nazaran daha koyu renkli olarak tasarlanmış olmasına rağmen zeminde yer alan damarlar ve çatlak görüntüsü veren yapısal özellikler nedeniyle itiraza konu tasarımla bütünsel benzerlik içerdiğini, her iki tasarımda da yüzeyde yaratılmış olan çatlak görüntü ve buna bağlı olarak oluşturulan gelişigüzel damarların dağılımı olduğunu, tüketicinin her iki ürünü yan yana alarak detaylı kıyaslama imkanına sahip olamayacağından sadece daha önce satın aldığı üründen dolayı hafızasında kalan genel görüntünün bir sonraki satın alma davranışını belirleyeceğini, tasarımların ayırt edilmesinin mümkün olmadığını, dava dışı Uşak seramik firmasının internet sitesinde yer alan ONICE isimli ürünler ile davalıya ait tasarımın da ayırt edilemeyecek derecede benzer/aynı olduğunu, Web Archive sitesinde yaptıkları incelemede söz konusu ürünün 28.07.2017 tarihli sayfada yer aldığının görüldüğünü ileri sürerek YİDK kararının iptali ile 2018/02902-12 sıra sayılı tasarım başvurusunun tescili halinde hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; tasarım hakkında bahsedilen iddiaların yerinde olmadığını, TPMK'nın da tasarımları genel izlenim itibariyle farklı bulduğunu, dava konusu tasarımlar arasında benzerlik olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; tasarım hakkında bahsedilen iddiaların yerinde olmadığını, TPMK'nın da tasarımları genel izlenim itibariyle farklı bulduğunu, dava konusu tasarımlar arasında benzerlik olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, davacı iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, 2018/02902-12 sıra numaralı yüzey deseni tasarımında birbirini farklı açılarla ve çapraz kesen ince damarlar mevcut iken, itiraza gerekçe gösterilen 2014/09150-26 ve 27 sıra numaralı yüzey deseni tasarımlarında birbirine nispeten paralel ve kıvrımlı kalın damarların mevcut olduğunu, itiraz ekinde sunulan kataloglarda yer alan ürünlerin de söz konusu tasarımlara ait olduğunu ve kıyaslanan tasarımların belirgin biçimde farklı görüldüğünü savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait 2018/02902-12 numaralı tasarımın, davacının 2017/09150-26 ve 27 nolu tasarımlar ve Opal isimli ürünler karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladığı, YİDK’nın 2018/T-951 sayılı kararının yerinde olduğu, YİDK kararının iptali şartlarının oluşmadığı, hükümsüzlük ile terkin koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişsiz olduğunu, davalı firmaya ait tasarım müracaatına konu desenlerin, müvekkili firma adına 2014 senesinden beri tescilli tasarımlar ile birebir aynı formda olduğunu, bu bakımdan dava konusu 2018/02902 - 12 kod – sıra numaralı tasarımların müracaat tarihi olan 26.04.2018 tarihi itibari ile yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını haiz olmadığını, her iki tasarım incelendiğinde müvekkile ait ürünün diğerine nazaran daha koyu renkli olarak tasarlanmış olmasına rağmen zeminde yer alan damarlar ve çatlak görüntüsü veren yapısal özellikler nedeniyle itiraza konu tasarımla bütünsel benzerlik içerdiğini, tasarım tescil dosyası kapsamında itiraza mesnet olarak sunulan müvekkilinin kataloğunda yer alan opal ismi verilen ürünler ile dava konusu tasarımın ayırt edilmesinin mümkün olmadığını, dava dışı Uşak Seramik firmasının internet sitesinden yer alan görseller incelendiğinde Onıce isimli ürünleri ile dava konusu tasarımın ayırt edilemeyecek derecede benzer/aynı olduğunu, yapılacak bir mukayese ile birlikte itiraza konu tasarımla çok yakın benzer olduğunu, bilirkişilerce bu delil bakımından herhangi bir inceleme gerçekleştirilmediğini, raporun eksik inceleme ile tanzim edilmiş olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişilerin, raporlarında, dava konusu tasarımların mermer görünümlerine yönelik olduğunu, doğal mermer desenlerinden alınan görüntülerin seramik plaka yüzeyine aktarılmasıyla elde edilmiş uygulamanın mevcut bulunduğunu, burada önemli olan unsurun tasarımcının bu deseni yaratmadığı sadece doğal desenin o bölümünü kullanmayı tercih ettiğini, davalıya ait tasarımın yenilik ve ayırt edicilik koşullarını sağladığını bildirdikleri, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve izlemeye elverişli bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Yidk kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8093, Karar No: 2022/20191, Tarih: 18.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8093 E.  ,  2022/20191 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/03/2021 tarihli ve 2021/11364 soruşturma, 2021/18657 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/05/2021 tarihli ve 2021/3146 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/04/2022 gün ve 2022/29869 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, şüpheli ...'ın ... hesabından yaptığı "Gün geçmiyor ki bir namussuz, şerefsiz, ahlaksız daha peyda olmasın. #Avukat...Tutuklansın!!!" paylaşımı sebebiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "şüphelinin adı ... olup ... ...da yaşamaktadır..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenilmesi, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda, müştekinin, açık kimliği belirli olmayan “...” isimli şahsın müştekiye ... isimli sosyal paylaşım sitesinde hakaret ettiğinden bahisle şikayetçi olduğu, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "şüphelinin adı ... olup ... ...da yaşamaktadır..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, şüphelinin tespitine yönelik olarak ilgili kurumlardan araştırma yapılması, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiğinden, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırıdır

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/05/2021 tarihli ve 2021/3146 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10459, Karar No: 2013/3609, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10459 E.  ,  2013/3609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4 madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, ... İlçesi, ...Köyü, 140 ada 25 parsel sayılı 2102,35 m² yüzölçümündeki taşınmaz 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, tutanağın beyanlar hanesine 2/B madde ve davalı gerçek kişi lehine kullanım şerhi verilerek Hazine adına zeytinlik niteliğiyle tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi vekili, çekişmeli taşınmazın eylemli orman niteliğinde olduğu, 2/B madde koşullarını taşımadığı halde Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı iddiasıyla, orman sınırları dışına çıkarma işleminin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili ve beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın Hazine adına orman rejimi dışına çıkarma işleminin kesinleştiği, 2010 yılında yapılan kadastro tesbitinde, kesinleşen 2/B madde alanında 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen Ek 4 maddesi uyarınca fiilî kullanım durumunun tesbitinin yapıldığı, orman sınırları dışına çıkarılan ve bu işlemin kesinleştiği yerlere ilişkin açılan davalarda kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli ve yetkili sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; davacı ... Yönetimi vekilinin hükmü temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.06.2011 tarih ve 2011/3973 - 7595 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Somut uyuşmazlıkta, çekişmeli taşınmaz hakkında 06.04.2010 tarihinde kadastro tesbit tutanağı düzenlenmiş olup, Orman Yönetimi tarafından 3402 sayılı Kanunun 12/1 ve 26/B maddelerinde belirtilen 30 günlük askı süresi içinde dava açıldığına göre, 3402 sayılı Kanunun 25/1. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin kadastro mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle, davanın esası hakkında karar verilmesi gerektiği”ne değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Karacaören Köyü, 140 ada 25 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmeksizin orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Karacaören Köyü, 140 ada 25 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmeksizin orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 5831 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4 madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1945 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1975 yılında 1744 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre 2002 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon, sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın eylemli orman olduğu gerekçesiyle Orman Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ise de, verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki, çekişmeli taşınmaz Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış yerlerden olup, bu niteliği itirazsız kesinleştiğine göre, taşınmaz üzerindeki aşılı zeytin ağaçları (delice niteliğinde olmayan zeytin ağaçları) taşınmaza eylemli orman vasfı kazandıramaz. Dava konusu taşınmaz üzerinde 60 adet kültür zeytini, 5 adet kızılçam, 6 adet pırnal meşesi, 1 adet ahlat ve 1 adet armut ağacı bulunduğu ve taşınmazın hakim ağaç türü itibariyle zeytinlik vasfında olduğu mahkemece mahallinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarıyla belirlenmiştir. Nitekim aynı nitelikteki komşu 140 ada 26 parsele yönelik Orman Yönetimi tarafından açılan dava, (mahkemenin 2011/124 E 2012/29 K sayılı, Dairenin 2012/10878 esas sayılı dosyası) mahkemece taşınmazın eylemli orman niteliğinde olmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Buna göre, yani mahkemece toplanan deliller, bilirkişi raporları ile keşif tutanağına yansıyan bilgilere göre, çekişmeli taşınmazın hakim ağaç türü itibariyle eylemli biçimde orman olmadığı anlaşılmaktadır. Tüm bu yönler gözetildiğinde, davacı ... Yönetiminin davasının reddi ile taşınmazın tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davacı ... Yönetiminin davasının kabulü yolunda hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 01/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.