muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16181, Karar No: 2011/541, Tarih: 19.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16181 E.  ,  2011/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, pilon yeri ve irtifak hakkı karşılığı ile kesilmesi gereken ağaç bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12631, Karar No: 2014/7942, Tarih: 15.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12631 E.  ,  2014/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2011/237-2013/83

Davacı İ.. S.. vekili Avukat ... tarafından, davalılar N.. A.. vd. aleyhine 21/04/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı N.. A.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kasten yaralama eylemi nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı N.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın gelişimi, tarafların öğrenci oluşu, ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4669, Karar No: 2011/5365, Tarih: 05.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4669 E.  ,  2011/5365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait 1143 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiş olmasının doğru olduğu, ancak davacı lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle bu yöne hasren bozulmuş, mahkemece bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve sicilin kütükten terkini isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Ne var ki, temyiz aşamasında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 36. maddesi (36/A md.) hükmüne ilave edilen 16. maddesi hükmünde kadastroya dayalı işlemlerden dolayı açılacak davalar neticesinde davalı taraf davayı kaybetse dahi yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı hükmü öngörülmüş, 17. maddesi ile de anılan hükmün uygulanma zamanı infaz aşamasına kadar uzatılmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki; yürürlüğe giren Yasa hükmünün geçmişe şamil olarak uygulanması öngörüldüğünde anılan bu husus kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eder. Nitekim anılan 6099 Sayılı Yasanın eldeki davalara da uygulaması gerektiği gözetildiğinde somut olayda hazine yararına usulen kazanılmış bir haktan söz etme olanağı da yoktur.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında yargılama giderleri ve avukatlık ücreti konusunda 6099 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14569, Karar No: 2013/7549, Tarih: 09.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14569 E.  ,  2013/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirkete ait işyerinde demir ustası olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 1.200,00 USD olduğunu, işveren tarafından ücretsiz izne çıkarıldığını ve izin süresinin bitmesine rağmen işe başlatılmayarak iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının müvekkiline bağlı çalışma süresinin kesintili gerçekleştiğini ve işyerinde ücretlerin saatlik olarak belirlendiğini, davacının saatlik ücretinin 3,50 USD olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının kayıtlarda belirtilen ücretinin saatlik 3,50 USD olması sebebi ile hesaplamaya esas ücret 3,50 USD olarak belirlenmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler gözönünde tutularak belirlenir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler gözönünde tutularak belirlenir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davalı şirketin yurtdışı şantiyelerinde demir ustası olarak çalışan davacı, yirmibeş yılın üzerinde mesleki kıdeme sahip olup, son olarak aylık net 1.200,00 USD ücret aldığını ileri sürmektedir. Davalı işveren ise işyerinde saatlik ücret uygulaması bulunduğu ve davacının saatlik ücretinin 3,50 USD olduğunu savunmuştur

Mahkemece, imzasız ücret bordrolarında davacının saatlik ücretinin 3,50 USD olarak gösterildiği gerekçesi ile hesaplamaya esas alınan ücret miktarı davalının savunması doğrultusunda belirlenmiştir. Ancak, emsal ücret araştırması sonucu ve davacı şahitlerinin beyanları davacının ücrete ilişkin iddiasını doğrulamaktadır. Davacının yaptığı işin niteliği, kıdemi ve yurtdışı inşaat işinde çalıştırıldığı dikkate alındığında, davalı tarafça ileri sürülen ve mahkemece hesaplamaya esas alınan ücretin düşük olduğu açıkça görülmektedir. Davacının hesaplamaya esas ücreti, davacı tanık beyanları ve emsal ücret araştırması sonucu dikkate alınarak belirlenmelidir. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi isabetsiz olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.04.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7997, Karar No: 2021/12976, Tarih: 10.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7997 E.  ,  2021/12976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Dava konusu ... Mahallesi 1265 ve 1268 parsel sayılı taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2012 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

Dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan aynı kamulaştırma kapsamındaki ... Mahallesi 66 parsel sayılı taşınmaza aynı değerlendirme tarihi itibariyle Fethiye 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/243 Esas-2020/269 Karar sayılı ilamı ile 38,37-TL m2 birim bedeli belirlendiği ve kararın Dairemiz denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşıldığından, hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli ve inandırıcı bulunmamıştır

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

Davacı idare tarafından fazla yatırılan ve idareye iade edilmesi gereken miktarın hüküm fıkrasında açıkça gösterilmemesi sonucu infazda tereddüte yol açılması,

3- Davalılar ... ve ... kendilerini vekille temsil ettirdikleri halde adı geçen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5- Bozma öncesi tespit edilen 43.956,67-TL’nin faiziyle birlikte toplam 50.008,26-TL olarak davalılar ile dava dışı ...adına depo edildiği anlaşıldığından, dava dışı...’ya ödeme yapılıp yapılmadığı hususu araştırılıp sonuca göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24363, Karar No: 2020/8622, Tarih: 22.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/24363 E.  ,  2020/8622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait emisyon ... ve robot ... plakalı araçlarında 04/09/2012-25/07/2014 tarihleri arasında aralıksız şoför olarak çalıştığını, son aylık ücretinin 1.600,00 TL olduğunu, 1.000,00 TL’sinin banka yolu ile, 500,00 TL’sinin elden ödendiğini, ayrıca yol ve yemek yardımından yararlandığını, Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin alınan gerçek ücret üzerinden yatırılmadığını, yıllarca asgari ücret üzerinden bildirildiğini, davacının şehir içinde muhtelif yerlerde asfalt dökümünde şoför olarak çalıştığını, haftanın 7 günü saat 08.00’dan en erken saat 20.00’a kadar çalıştığını, mesaisinin haftanın ortalama 4 günü gece saat 23.00-24.00’a kadar devam ettiğini, asfalt döküm işinin uzaması nedeniyle çalışma saatlerinin gece yarılarını geçtiğini ve 01.00-02.00 saatlerine kadar da sürdüğünü, birçok defa asfalt dökümünün tamamlanması için 24 saati dahi bulduğunu, bu çalışmalarının celbi istenecek olan sevk irsaliyelerinden ve tanık anlatımlarıyla da net olarak anlaşılacağını, bu yoğun çalışma temposunda Pazar günü hafta tatili yapamadığını, bayram ve genel tatillerde çalıştığını, ancak dini bayramlar olan ramazan ve kurban bayramlarında çalışmadığını, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, 2014 yılı ramazan bayramına 2 gün kala memleketine gitmek için bayramdan sonrası içinde izin aldığını ve memleketine gittiğini, bayramdan sonra işe döndüğünde çıkışının verildiğini ve işten çıkarıldığını öğrendiğini, davalının hiçbir neden göstermeden davacıyı işten çıkarttığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işi sebepsiz yere bıraktığını ve kendi başına işten ayrıldığından, kıdem ve İhbar tazminatı hakkının olmadığını, davalının bildirimsiz işe gelmeyen davacı tarafından zor durumda bırakıldığını, davacının haftanın 7 günü çalıştığı iddiasının doğnı olmadığını, bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, 7/24 saat çalıştığını iddia ederken, şirketin yağışlı havalarda, kış aylarında ve ihalelerden ... alınmadığı zamanlarda çalışmadığını hiç dikkate almadığını, bundan bahis bile etmediğini, şirketin Pazar günleri çalışmadığını, davalının ...’... malzeme alarak çalışması nedeniyle işçilerin ne kadar çalıştığının da resmi kayıtlar ile sabit olduğunu, işyerinin Pazar günleri kapalı olduğunu, ... olduğu zamanlarda hafta içi boş bırakılmak kaydı ile nadiren işçilerin hafta sonu çalışmasının söz konusu olduğunu, ... yerinde asgari ücret tarifesinin uygulandığını, yönetici hariç diğer çalışanların hepsinin asgari ücret ile çalıştıklarını, elden verilen bir ücretin söz konusu olmadığını, davacının şirkette 1 yıldan biraz fazla çalışması olduğunu, çalıştığı süreler ve maaş hesabı ile zaten bu durumun sabit olduğunu, davacının hesap dökümlerine ilişkin maaş ödemelerinin bankada mevcut olduğunu, işyerinde elden alınan ekstra bir ücretin söz konusu olmadığını, davacının bayramlarda çalıştığını iddia ettiğini, ...’... malzeme alarak çalışan şirketin ...’ın kapalı olduğu halde nasıl çalıştığı konusunda bir açıklama getirmediğini, bayramlarda bir çalışma olmadığını, davacının uzun yol tır şoförü olmadığını, normal yol şoförü ehliyeti olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile ... cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

ç) hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 esas, 2007/611 karar, dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 esas, 2008/7142 karar sayılı ilamı).

Somut olayda mahkemece fazla mesai, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücretlerinin hangi gerekçe ile redddedildiği açıklanmamış ve bu alacak kalemlerine ilişkin iddia ve savunmalara gerekçede yer verilmemiştir.

Mahkemenin gerekçeli kararı yukarıda içeriği belirtilen HMK'nun 297. maddesine uygun değildir.

Sonuç olarak mahkemenin gerekçeli kararının Anayasa’nın 141. maddesinin amacına ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesine uygun olmadığı anlaşıldığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.