muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4124, Karar No: 2017/9215, Tarih: 21.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4124 E.  ,  2017/9215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanığın duruşmada, keşideci ... San. Müh. İnş. Tic. Ltd. Şirketinde iki hafta kadar pazarlamacı olarak çalıştığını, bu dönem içerisinde .. Kimya isimli şirketten birisinin geldiğini, suça konu çeki gösterdiğini, çekin ön yüzündeki yazı ve rakamların imza da dahil olmak üzere tamamen doldurulmuş olduğunu, arkasındaki iki cirantanın mevcut olduğunu, çeki getiren kişinin kendisinden, diğer sanık .. şirkette olmadığı için çeki aval olarak imzalamasını istediğini, kendisinin de aval olarak imzaladığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu çek ile ilgili olarak keşideci tarafından kayıp ya da çalıntı başvurusunda bulunup bulunmadığı, çekin ne şekilde elinden çıktığı, sanığın keşideci şirkette çalışıp çalışmadığı, suça konu çekin kimden alındığının katılan şirket yetkilisi dinlenerek sorulması, alışverişe ilişkin ise fatura ve belgelerin istenilmesi; çekin arkasında 2. sırada cirosu bulunan... Kozmetik Şirketi yetkilisinin açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek olayla ilgili beyanının alınması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik, araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4401, Karar No: 2016/5760, Tarih: 09.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4401 E.  ,  2016/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ... iki kez), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ... üç kez)

HÜKÜM : Sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'un zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30941, Karar No: 2017/3332, Tarih: 18.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/30941 E.  ,  2017/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... İdaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ... davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, ... vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II -Katılan ... ... ... vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği nazara alındığında, suçtan doğrudan zarar görenin ... ... ... olduğu, bu nedenle kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı yasa yoluna başvurma hakkının ... ... Düzenleme Kurumuna ait bulunduğu gözetilmeden bu suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı yasa yollarına başvuru hakkı olmayan ... adına vekilinin sanık ... hakkında Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 07/12/2011 tarih ve 2011/6599 soruşturma nolu kovuşturmaya yer olmadığı kararına yönelik itirazının, Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesince 03/09/2012 tarih ve 2012/668 değişik iş sayılı kararı ile kabul edilerek kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırıldığı ve bu karara istinaden Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame üzerine incelemeye konu davada yargılama yapılarak sanık ... hakkında beraat kararı verilmiş ise de suçtan zarar görme ihtimali ve dolayısıyla kovuşturmaya yer olmadığı kararına yönelik itiraz hakkı bulunmayan ... itirazı üzerine açılan komu davasına devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/04/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22669, Karar No: 2018/2217, Tarih: 19.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/22669 E.  ,  2018/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 5510 sayılı Yasa’nın 81-ı maddesi kapsamında alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın kabulü ile; 34.463,00 TL primlerin Kuruma yatırıldığı tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin saklı tutulmasına, karar verilmiştir.Mahkemece, davanın kabulü ile; 34.463,00 TL primlerin ödemeyi takip eden ay başı ile iadenin yapıldığı ayın başına kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin saklı tutulmasına karar verilmesi gerekirken mevcut şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Hükmün 1'nci bendinin tamamen silinerek yerine;

"Davanın kabulü ile; 34.463,00 TL primlerin ödemeyi takip eden ay başı ile iadenin yapıldığı ayın başına kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin saklı tutulmasına" yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22587, Karar No: 2013/18689, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22587 E.  ,  2013/18689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve

özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Yağan'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 04.12.1995 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen

kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7705, Karar No: 2017/10469, Tarih: 08.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7705 E.  ,  2017/10469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı iş akdine haksız ve bildirimsiz olarak son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davacının işi kendisinin bir başka işte çalışmak için bıraktığını ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, iş akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde son bulduğunu ispatla yükümlü işverenin ispat yükümünü yerine getiremediği, yaklaşık 5 yıldır davalı işverene ait iş yerinde çalışan işçinin tüm kazanımlarını yok sayarak iş yerini terk etmesi ve hemen sonra dava açmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının fazla çalışma alacağı talebinin reddine diğer taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının iş akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde son bulup bulmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının iş akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde son bulup bulmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı, davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak 29.12.2013 tarihinde iş akdine son verildiğini öne sürmüştür. Davalı işveren, davacının bir başka işyerinde çalışmak için işi bıraktığını, puantaj kayıtları incelendiğinde davacının 29-30-31.12.2013 tarihlerinde işe geldiğinin görüleceğini, davacının Ocak ayından itibaren gelmediğini, bir başka iş bulduğu için ayrılmak istediğini sözlü olarak bildirdiğini ve tazminatlarını istediğini talebi kabul görmeyince de işe gelmediğini savunmuştur. Davalı işveren, davacının 02-03-04.01.2014 tarihlerinde işe gelmemesi nedeniyle 06.01.2014 tarihinde mazeret bildirmesi için ihtar göndermiş ve mazeret bildirmemesi nedeniyle 14.01.2014 tarihli ihtar ile 02.01.2014 tarihinde iş akdine son verildiğini bildirmiştir. Dosya içerisinde bulunan puantaj kayıtlarına göre, davacı 30.12.2013 Pazartesi günü 8.03-19.46 arası, 31.12.2013 Salı günü ise 08.00-20.26 arası çalışmış gözükmektedir. Mahkemece davalı işverence sunulan puantaj kayıtlarına itibar edilerek işçilik alacaklarının hesaplattırıldığı ve davacının bu hesaplama yöntemine ve puantaj kayıtlarına itiraz etmediği ve davalının 29.12.2013 tarihinde sonra 30-31.12.2013 tarihlerinde çalışmasına devam ettiği savunmasına karşı beyanda bulunmadığı görülmektedir. Dosya içerisinde bulunan sigortalı hizmet döküm cetveline göre, davacı 01.01.2014 tarihi itibariyle 1038123 nolu işyerinde çalışmaya başlamıştır. Davalı tanıkları da davacının başka bir işte çalışmak için kendi isteği ile işten çıktığını doğrulamışlardır. Hal böyle olunca, davacının bir başka işte çalışmak için iş akdine son verdiği yönündeki davalı savunmasına itibar edilmelidir. İş akdine kendi son veren tarafın ihbar tazminatı talep etme hakkı bulunmamaktadır. Davacının iş akdine işveren tarafından son verildiğini öne sürdüğü ve işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle kendisince iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığı iddiasında bulunmadığı da dikkate alındığında, davacının kıdem tazminatı hakkı da bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle kıdem ve ihbar tazminatlarına yönelik taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile taleplerin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21307, Karar No: 2018/8182, Tarih: 10.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21307 E.  ,  2018/8182 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait taşınmaz üzerine bina, kameriye,bahçe duvarı, bahçe düzenlemesi yaptığını, ağaç ve süs bitkileri ektiğini, davalının bu duruma onbir yıldır izin verdiğini, davalının sebepsiz zenginleştiğini, parkın elinden alındığını, zarar tespiti yaptırdığını ileri sürerek 251.000.00.- TL yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı, binanın ve muhtesatın ruhsatsız olduğunu, tespite de itiraz edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir .

Mahkemece, Davanın KISMEN KABUL - KISMEN REDDİ ile;

201.108,67 TL tazminatın dava tarihi olan 08/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 722/1.maddesi gereğince; “Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin ya da bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur. 2.fıkra hükmüne göre; ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesi aşırı zarara yol açmayacaksa, malzeme sahibi, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebilir. 3.fıkra hükmüne göre de; Aynı koşullar altında arazinin maliki de, rızası olmaksızın yapılan yapıda kullanılan malzemenin, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere sökülüp kaldırılmasını isteyebilir."

Aynı Kanunun 723.maddesi gereğince ise; “Malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Yapıyı yaptıran arazi maliki iyiniyetli değilse hakim, malzeme sahibinin uğradığı zararın tamamının tazmin edilmesine karar verebilir. Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyiniyetli değilse, hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir.”

.....

Bu bağlamda davacının talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesinde, 14.02.1951 tarih ve 1949/17-1951/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca davacının iyi niyetli olup olmadığının mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Dosyadaki belgelerden yerin park olduğundan tapu kaydına tescil edilmediği, davacının on yıldır burayı çay bahçesi olarak işlettiği, bina ve muhtesatlar yaptırıp ağaç diktiği, davalının davacıya yeri 01/01/2013 ile 31/12/2013 tarihleri arasında çay bahçesi olarak kiraladığı, davalının 17/09/2013 tarihli Encümen Kararı ile tadilat yapılacağı gerekçesi ile kira sözleşmesini iptal ettiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki belgelerden yerin park olduğundan tapu kaydına tescil edilmediği, davacının on yıldır burayı çay bahçesi olarak işlettiği, bina ve muhtesatlar yaptırıp ağaç diktiği, davalının davacıya yeri 01/01/2013 ile 31/12/2013 tarihleri arasında çay bahçesi olarak kiraladığı, davalının 17/09/2013 tarihli Encümen Kararı ile tadilat yapılacağı gerekçesi ile kira sözleşmesini iptal ettiği anlaşılmaktadır.

Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; davacının kendisine ait olmayan taşınmaz üzerine bina ve muhtesatlar inşa ettiği, ağaçlar diktiği için iyiniyetli olmadığı, buna göre de sadece TMK'nın 723/3.maddesi gereğince asgari levazım bedelini davalıdan talep edebileceği açıktır.

Gerek öğreti ile gerekse sapma göstermeyen uygulama ile asgari levazım değerinin yapı ve eklentilerinin yapımında kullanılan tüm malzemelerin işçilik ve yapımcı kârı gibi unsurlar gözetilmeksizin piyasadaki en düşük değerlerinden, yapım yılı veya yıllarına göre yıpranma payı düşüldükten sonra elde edilecek miktar şeklinde benimsenmiş bulunmaktadır. Dikilen ağaçlar yönünden de işçilik ve bakım giderleri gözetilmeksizin, piyasadaki en düşük değerlerinden, dikim yılı veya yıllarına göre yıpranma payı düşüldükten sonra elde edilecek miktar şeklinde hesaplanacağı benimsenmiş bulunmakla, ağaç değerine göre değil odun değerine göre teknik inceleme yapılmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler gözönünde bulundurularak, konusunda uzman bilirkişilere rapor hazırlatılarak, hesaplanacak asgari levazım bedeli üzerinden davanın kabulü gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu konu bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

....