muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6835, Karar No: 2016/7802, Tarih: 28.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/6835 E.  ,  2016/7802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.01.2015 gün ve 501/68 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı .. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı... vekili, tapu sicilinde davalı adına kayıtlı 1361 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptaliyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 1361 parsel sayılı taşınmazın tamamının tescil harici bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Tapu iptali ve terkin davalarında iptal kararı verilmeden doğrudan ''taşınmazın tescil harici bırakılmasına'' karar verilmesi çifte tapuya neden olabileceğinden bundan kaçınılması gerekmekte olup Mahkemece, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı değerlendirilen taşınmaz için iptal kararı verilmeksizin doğrudan tescil harici bırakılmasına karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte açıklanan sebeple hüküm fıkrasının 1.bendinden "taşınmazın tamamının tescil harici bırakılmasına" sözcüklerinin çıkartılarak yerine "taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına" tümcesinin eklenmesine sair temyiz itirazlarının (1.) bentte açıklanan nedenlerle reddine, kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA; taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10838, Karar No: 2014/5727, Tarih: 03.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/10838 E.  ,  2014/5727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaynarca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2011/244-2013/16

Davacı M.. K.. tarafından, davalı A.. H.. aleyhine 19/09/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayda; olayın gelişim şekli, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7394, Karar No: 2017/4542, Tarih: 20.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7394 E.  ,  2017/4542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2015 tarih ve 2014/738-2015/361 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirket nezdinde Elektronik Cihaz Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan 2003 model Gentlelase epilasyon cihazının 10/01/2011 tarihinde ani ve beklenmedik olarak yüksek voltaja maruz kalmak suretiyle hasarlandığını, alınan eksper raporu sonucu 10.804,55 TL olarak tespit edilen hasar bedelinin 03/06/2011 tarihinde sigortalıya ödendiğini, yüksek voltaj sebebiyle cihazın hasarlanmasına sebebiyet veren davalının %100 oranında kusurlu olduğunu, hasar bedeli ödenmekle davacının sigortalının haklarına halef olduğunu, TTK 1301 maddesi uyarınca başlattıkları icra takibine davalının haksız itirazda bulunduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; hasarın gerçekleştiği bildirilen tarihlerde elektrik kesintisi veya voltaj dalgalanması meydana gelmediğini, herhangi bir arıza bildirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 10.01.2011 tarihinde meydana gelen olayda sigortalı davaya konu Gentlelase Epilasyon Cihazının bağlandığı davalı şebekesini besleyen hatta herhangi bir voltaj ve kesinti olayı meydana gelmediği, dolayısıyla cihazın arızalanmasından dolayı davalı kuruma izafe edilebilecek atfı kabil bir kusurun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10962, Karar No: 2015/14053, Tarih: 03.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/10962 E.  ,  2015/14053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil veya tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar, mirasbırakan ... ...'ın mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 4637 parsel sayılı taşınmazı kayın biraderi davalı ...'e, onun da, tanıdığı davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiğini, murisin satışa ve paraya ihtiyacı olmadığını, gerçek satış yapılmadığını, taşınmazı baştan beri murisin ikinci eşi ... ...'ın kullandığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı taktirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., murisin kanser tedavisi gördüğünü, ağır sağlık harcamaları nedeniyle kendisine borçlandığını ve borcuna karşılık dava konusu taşınmazı devrettiğini, murise tedavi sürecinde maddi ve manevi destek olduğunu, taşınmazda murisin ikinci eşi olan ablası ve yeğeninin oturduğunu, paraya ihtiyaç duyduğundan taşınmazı diğer davalıya devrettiğini, davalı ..., dava konusu taşınmazı tapu kaydına güvenerek iyi niyetle satın aldığını, davalı ... ile özel bir yakınlığının olmadığını, taşınmazın kirasını düzenli aldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazı murisin borcuna karşılık akrabası davalı ...'e, ondan da davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiği, murisin hastalığı ve ilk eşine nafaka borcu nedeniyle paraya ihtiyacı olduğu, mal kaçırma amacı bulunmadığı, davalı ...'in halen kayıt maliki olmadığı, kendisine husumet yöneltilemeyeceği, davalı ...'in iyi niyetli üçüncü kişi olduğu, tenkis isteğinin 1 yıllık hak düşürücü sürede ileri sürülmediği gibi murisin saklı pay kurallarını ihlal kastıyla da hareket etmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mirasbırakan ... ...'ın çekişme konusu 4637 parsel sayılı taşınmazı 11.11.2005 tarihli akitle ikinci eşi ...'nın kardeşi olan davalı ...'e temlik ettiği, onun da 05.01.2006 tarihli akitle diğer davalıya satış suretiyle devrettiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; muris ... ...'ın ilk eşi ...'den 08.05.1996 tarihinde boşandığı, davacıların ilk eşten olma çocukları olduğu, murisin dava dışı ... ... ile 01.11.1999 tarihinde evlendiği, davalı ...'in murisin ikinci eşi ...'nın kardeşi, diğer davalı ...'in ise tanıdıkları olduğu, son bir yılını kanser tedavisi görerek geçiren murisin ölümünden kısa bir süre önce evinde yapılan resmi işlemle çekişme konusu taşınmazı davalı ...'e, onun da murisin ölümünden 14 gün sonra davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiği, satış bedeli ile gerçek bedeller arasında fahiş fark olduğu, davalıların ödeme savunmalarının dosya kapsamı ile uyumlu olmadığı, Almanya ve Türkiye'den emekli olan murisin paraya da ihtiyacının olmadığı, davalıların taşınmazı satın almalarına rağmen murisin ikinci eşi ... tarafından kullandığı, öte yandan, muris aleyhine dava konusu temliklerden önce davalı ...'in senede dayalı ve dava dışı murisin ilk eşinin ise nafaka alacaklarına ilişkin olarak icra takipleri yaptıkları, dava konusu taşınmaza bu nedenle haciz konulduğu, murisin evinde 11.05.2005 tarihinde menkullerin haczinin yapılarak yediemin olarak murisin ikinci eşi ...'nın tayin edildiği, ardından borçlu murisin ölümü sonrasında 20.01.2006'da nafaka borcunu murisin ikinci eşin ...'nın alacaklıya ödediği anlaşılmaktadır.

Değinilen bu somut olgular, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğine mirasbırakan ... ...'ın dava konusu olan taşınmazı ikinci eşinin kardeşi olan davalı ...'e temlikindeki gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olduğu, dolayısı ile temlikin de muvazaa amaçlı yapıldığı, davalı ...'in murisin borçlarını ödediğine dair savunmasının sabit olmadığı, dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanlarına göre davalı ...'in de davalı ...'i önceden tanıyan kişi olup dava konusu taşınmazın davalı ...'e temlikinin muvazaalı olduğunu bilen ve bilmesi gereken kişi konumunda bulunduğu, başka bir deyişle Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanamayacağı sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi aracılığıyla) 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17002, Karar No: 2013/23226, Tarih: 09.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/17002 E.  ,  2013/23226 K.**

* İŞ KAZASI SONUCU UĞRANILAN ZARARIN HESABI YÖNÜNDEN YURTİÇİ VE YURTDIŞINDA ALINAN ÜCRET

* İŞ KAZASINDAN KAYNAKLANAN MADDİ ZARARIN TESPİTİ

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan D.. Ş.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere,temyiz edenin sıfatına ve temyizin kapsamına göre davalı D.. Y.. İnş.Teks.San.ve Tic.Ltd.Şti vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı sigortalının 01.11.2009 tarihinde maruz kaldığı iş kazası nedeniyle doğan maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, taleple bağlı olarak 1.000,00TL maddi, 8.000,00TL manevi tazminatın davalı D..Y.. İnş.Teks.San.ve Tic.Ltd.Şti'den tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 01.11.2009 tarihindeki zararlandırıcı olayın iş kazası olduğu, sigortalının iş kazası nedeniyle %45,2 oranında sürekli iş güçü kaybının doğduğu, kazanın oluşumunda %80 oranında davalı işveren şirket D.. Y..İnş.Teks.San.veTic.Ltd.Şti'nin, %20 oranında ise kazalının kusurunun bulunduğu, hükme esas alınan hesap raporunda davacının yurt dışında çalıştığı süre içerisinde aldığı ve asgari ücretin yaklaşık 2,8 katı olan ücret esas alınarak neticeye varıldığı anlaşılmaktadır.

İş kazalarından kaynaklanan maddi tazminat davalarında davacıların zararı sigortalının gerçek net ücreti üzerinden yapılacak bilirkişi hesabı ile belirlenir.Maddi tazminat davalarına doğrudan etkisi dikkate alındığında ücretin belirlenmesi bir ön sorundur.İşverenin ödediği ücrete dair usulünce düzenlenmiş ücret bordroları var ve bu bordrolardan işçinin yaptığı işin niteliğine, tecrübesine göre uygun bir ücretin kendisine ödendiği anlaşılıyor ise bu bordroya dayalı olarak hesaplama yapmak gerekir.

Bir işçinin yurt içinde aynı işi yapması halinde yurt dışındaki aynı işi yaparken aldığı ücret ile aynı ücret alabileceğinin kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır. Somut olayda kazalı işçinin yurt dışında aldığı ücret belirlidir. Yurda dönüp de aynı işi yapması halinde ise yine aynı ücreti alacağının varsayılması doğru değildir. Bu nedenle davacının yurt içi ve yurt dışı ücretlerinin aynı olduğu kabulüne göre hesaplamanın yapıldığı bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olmuştur.

Bir işçinin yurt içinde aynı işi yapması halinde yurt dışındaki aynı işi yaparken aldığı ücret ile aynı ücret alabileceğinin kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır. Somut olayda kazalı işçinin yurt dışında aldığı ücret belirlidir. Yurda dönüp de aynı işi yapması halinde ise yine aynı ücreti alacağının varsayılması doğru değildir. Bu nedenle davacının yurt içi ve yurt dışı ücretlerinin aynı olduğu kabulüne göre hesaplamanın yapıldığı bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacı sigortalının yurt dışında çalıştığı dönem bakımından kazalandığı işin muhtemel bitme süresi de gözetilerek yurt dışında aldığı ücretine göre, sonrası dönem yani yurt dışındaki işinin bitip yurda döndükten sonraki dönem bakımından ise ilgili meslek odalarından öğrenilecek olan yurt içerisindeki emsallerinin aldığı ücrete göre hesaplamanın yapıldığı yeni bir rapor almak ve tüm delilleri bir arada değerlendirip neticesine göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı şirket D..Y..İnş.Teks.San.ve Tic.Ltd.Şti vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan D.. Ş..'ne iadesine, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16025, Karar No: 2012/21554, Tarih: 06.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16025 E.  ,  2012/21554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın Belediye Başkanlığı yazısı ile bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre, Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesi uyarınca gelir metoduna göre tespit edilen metrekare birim fiyatına % 100 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilave edilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden eksik bedele hükmedilmesi,

2)Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, niteliği ve aynı bölgeden dairemize intikal eden dava dosyaları da dikkate alındığında, kapitalizasyon faiz oranının % 4 kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, % 3 alınması suretiyle fazlaya karar verilmesi,

3)Takdiri kıymet raporundan taşınmaz üzerinde davalılara ait 5 yaşında 46 adet kavak ağacının bulunduğu anlaşılmaktadır. Kavak ağaçları henüz kesim çağına gelmediğinden, İlçe Tarım Müdürlüğünden 5 yaşındaki kavak ağaçlarının birim fiyatı sorularak yaş ve sayısına göre maktuen değerleri belirlenerek hüküm altına alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan ... vekillerince temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ...'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3787, Karar No: 2016/19872, Tarih: 01.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/3787 E.  ,  2016/19872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1) Beyanı hükme esas alınan tanık ...'nın, araba park meselesinden dolayı sanığın, mağdur ...'ın kardeşi olan... ile tartıştığını, sanığın bıçağı ...'a savurduğunu ancak mağdurunda bıçak kardeşine gelmesin diye bacağını salladığında bacağından yaralandığını ifade etmesi karşısında, mağdurun kardeşi olan ...'ın tespit edilerek tanık olarak dinlendikten sonra, sanık hakkında olası kast veya tahrik altında kasten yaralama hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.