muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12274, Karar No: 2006/12664, Tarih: 07.11.2006

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1259, Karar No: 2018/4971, Tarih: 24.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1259 E.  ,  2018/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkındaki iş yeri dokunulmazlığını bozma ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkındaki hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun Kemer Devlet Hastanesindeki ofis bölümünden mağdura ait 10,00 TL parayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7423, Karar No: 2014/18442, Tarih: 25.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7423 E.  ,  2014/18442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.09.2013

NUMARASI :Esas no:2012/1037 Karar no:2013/1134

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.09.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/3609, Karar No: 2018/6737, Tarih: 19.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/3609 E.  ,  2018/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı malın iadesi davası hakkında ilk derece mahkemesinden verilen davanın kabulüne yönelik hükme karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından verilen davalı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 21/09/2016 gün, 2015/475 E.-2016/343 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın asıl alacak yönünden kabulüne yönelik kararın süresi içinde taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... 'ın ve davalı vekili Av. ...'ın gelmiş oldukları görülmekle duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalıdan satın alınan ve bedeli banka havalesi yolu ile ödenen deniz motorunun fiziken hasarlı olduğu ve motorun gerekli teknik koşulları taşımadığı, 18.06.2015 tarihinde yapılan tespitte motorun ağır derecede hasarlı olduğu, pek çok yerinde çizik, sürtünme ve darbe izlerinin ve kırıkların olduğu, motorun yana yatmış ve devrilmiş olabileceği, yetersiz bir ambalajlama ile taşınmış olduğunun tespit edildiği, müvekkilinin davalı aracılığıyla yönlendirildiği serviste 30.06.2015 tarihinde yeni bir yazılım yüklenmesine rağmen mevcut arızaların devam ettiği, motorun üretici firması tarafından gönderilen teknisyenlerin de 09.07.2015 tarihinde yaptıkları incelemede sonuç alamadıklarını ileri sürerek dava konusu motor bedeli olan 39.350-Avro'nun, motorun teslim tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı şirket olup taraflar tacir olduğundan Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğunu, yurt dışında kurulmuş bir şirket olan davacının HMK'nın 144. maddesi uyarınca teminat yatırmakla yükümlü olduğunu, motorun kesin bir şekilde çalıştırılamadığı iddiasının doğru olmadığını, tespit raporunda belirtilen ayıpların motorun çalışmasına etki edecek şekilde olmadığını, bu parçaların orjinalleri ile değiştirildiğini, motorun tamamen iadesini gerektirecek şekilde motorda bir ayıp bulunmadığını, sözleşmeden dönme talebinin hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davacının ihbar süresi içinde davalıya ayıbı bildirdiği, davalı tarafından birçok kez davaya konu motorun servise yönlendirildiği, ancak servis hizmetlerinden de olumlu bir yanıt alınamadığı, alınan bilirkişi raporu ile davadan önce alınan tespit raporunun benzer nitelikte olduğu, raporda malın ayıplı olduğunun ve bu hali ile seyir yapmasının emniyetli olmayacağının bildirildiği, bu durumda malın kendinden beklenen faydayı sağlamayacağı, motorun bu hali ile kabulünün mümkün olmadığı, katlanılacak nitelikte bir ayıp olmayıp ayıbın gizli ayıp niteliğinde olduğu, davacının seçimlik hakkını kullanmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle mal bedeli olarak davacı tarafça ödenen 39.350 Avronun davalının temerrüde düşürüldüğü ihtar tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, tevdi mahalli tayini ayrı bir usul ile talep edilmesi gerektiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm davalı vekilince istinaf kanun yoluna getirilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, ilk derece mahkemesince iş bu davada ayıplı mal davalı-satıcıya teslim edilmeden davacı gecikme faizine hak kazanamayacağı halde davalının temerrüde düştüğü tarihten itibaren davacı lehine hükmedilen mal bedeline faiz işletilmesine karar verilmesinin doğru olmadığı, davacının ayıplı malın davalıya iadesine yönelik talebinin tevdi mahalli tayini talebi olarak değerlendirilerek bu talebin reddi yönünde karar vermesi nin de isabetsiz olduğu, zira BK'nın 97. maddesinde düzenlenen birlikte ifa kuralı gereği mal bedelinin davacıya iadesine karar verilirken aynı zamanda ayıplı malın davalı-satıcıya iadesi yönünde de hüküm kurulması gerektiği, hüküm altına alınan faizin türü yönünden davacının ödediği ve iadesini talep ettiği mal bedelinin yabancı para birimi üzerinden ve davacının da talebinin bu yönde olduğu gözetildiğinde iadesine karar verilen mal bedeline 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken HMK'nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralı ihlal edilerek avans faizine hükmedilemeyeceği, her ne kadar mahkemenin gerekçeli kararında somut uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde değerlendirilmiş ve çözümlenmiş ise de yukarıda açıklandığı üzere tarafları tacir olan bu davada ticari satım akdinin varlığının kabulü ile olaya 6102 sayılı TTK'nın 23. maddesi ile bu maddede yapılan atıfla 6098 sayılı TTK'nın satım akdine ilişkin ilgili hükümlerinin uygulanması gerekirken kanunun olaya uygulanmasında yapılan hata ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereği gerekçesinin düzeltilmesine davalı vekilinin ayıplı malın iadesi ile işleyecek faiz ve HMK'nın 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralı gözetilerek faiz türü yönünden istinaf başvurusunun kabulüne, diğer istinaf sebeplerinin reddine, yerel Mahkemenin 21.09.2016 tarihli ve 2015/475 E.-2016/343 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın asıl alacağa konusu talep yönünden kabulüne,TBK'nın 97. maddesi düzenlenen birlikte ifa kuralı gereği dava konusu M250 C Model 1 adet motorun davalıya iadesine, bu mal bedeli olarak ödenen 39.350, Avro'nun davalıdan malın davalıya teslim tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair karar verilmiş , hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekiline 29/03/2017 tarihinde tebliğ edildiği 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 bendi ile aynı Kanun'un 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 1 aylık süre içinde kararı temyiz etmesi gerektiği ancak davacının bir aylık süre geçtikten sonra 08/05/2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz isteminin süreden reddi gerekmiştir.

1-Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekiline 29/03/2017 tarihinde tebliğ edildiği 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 bendi ile aynı Kanun'un 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 1 aylık süre içinde kararı temyiz etmesi gerektiği ancak davacının bir aylık süre geçtikten sonra 08/05/2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz isteminin süreden reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, muhakeme hukukuna ve maddi hukuka herhangi bir aykırılık olmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesine, karardan bir örneğin ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı lehine takdir edilen 1.630,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden taraflardan alınmasına, 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16053, Karar No: 2012/6869, Tarih: 26.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16053 E.  ,  2012/6869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2010 tarih ve 2010/621-2010/764 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ......, ve .......,nş.ve Tic. Ltd. Şti. tarafından borçlu oldukları şahıs ve şirketlere verilmek üzere keşide edilen çeklerin lehdarlara dağıtılmak üzere daimi çalışan müvekkiline teslim edildiğini, müvekkilinin çeklerin bir bölümünü lehdarlara ulaştırdığını ancak toplam 50 adet çeki kaybederek lehdarlara ulaştıramadığını ileri sürerek, özellikleri dilekçede belirtilen 50 adet çekin kayıp nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, somut olayda dava konusu çekleri zayi ettiğini ileri süren davacının keşidecilerin çalışanı olup, senet üzerinde hak iddia eden meşru hamil konumunda bulunmadığı, bu nedenle aktif dava ehliyetinin olmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9213, Karar No: 2016/7506, Tarih: 07.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/9213 E.  ,  2016/7506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ...'in, müşteki ...'e ait olan 2 adet çeki müştekinin bilgisi ve rızası dışında ele geçirip çocuğunun okul ücretini ödemek maksadıyla ilgili kuruma vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasından ibaret olayda; sanığın tüm aşamalarda istikrarlı olarak, adına çek düzenlediği müştekiyi 10 yıldır tanıdığını ve ticaret yaptığını, bu şekilde kendisinden çok sayıda hatır çeki aldığını, bankadan bu durumun araştırılmasını istediğini, kendisinin de müştekiye yardım ettiğini, suça konu çekleri müştekinin rızası dahilinde verdiğini, suçlamayı kabul etmediğini ifade etmesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80-98 sayılı ve 19.04.2005 gün ve 221-38 sayılı kararlarında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere, belgede sahtecilik suçlarında mağdurun rızası hukuka uygunluk nedeni sayılmaz ise de failde belgede sahtecilik kastına etki yapabileceği cihetle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; sanıktan bu şekilde çek hesap sahibi ...'ten ticari ilişki sonucu daha önce alıp kullandığı çek bulunup bulunmadığı, çek karnesini veren bankadan bu yolla keşide edilen çeklerin daha öncesinde ödenip ödenmediği ve müştekinin ne zaman ödemeden men yasağı talebinde bulunduğu da araştırılarak, denetleme imkanı sağlamak açısından müşteki ve sanık aleyhine başlatılan icra takibine ilişkin dosyanın onaylı örneği de dosya içerisine alındıktan sonra, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanığın suç kastının olup olmadığı karar yerinde tartışıldıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5583, Karar No: 2014/11306, Tarih: 20.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5583 E.  ,  2014/11306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/151745

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10.03.2014

NUMARASI : 2013/148 Esas, 2014/82 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.03.2010 gün ve 2010/118 Esas, 2010/310 Karar sayılı ilamı ile kısıtlanarak anne ve babasının velâyeti altına alınmasına karar verildiğinden mağdurenin vesayet alınması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.03.2010 gün ve 2010/118 Esas, 2010/310 Karar sayılı ilamı ile kısıtlanarak anne ve babasının velâyeti altına alınmasına karar verildiğinden mağdurenin vesayet alınması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 22.06.2012 günlü raporuna göre, mağduru bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve mukavemet etmesine mani olacak mahiyet ve derecede (orta derecede) zeka geriliği bulunduğu tespit edilen mağdure ile sanığın 2009 yılı Mart ayında 2-3 ay süre ile birlikte yaşayarak birden fazla kez cinsel ilişkiye girdikleri, daha sonra ayrıldıkları ve yaklaşık 2 yıl süre ile görüşmedikleri, 30.05.2011 günü yine buluşarak 3 gün süre ile sanığın halasının evinde kaldıkları ve birden fazla cinsel ilişkiye girdikleri, sanığın Mart 2009 ve Mayıs 2011 tarihlerinde gerçekleştirdiği eylemleri arasında yaklaşık 2 yıl süre olması, aradan geçen sürenin uzunluğu da nazara alındığında sanığın son eyleminde kastının yenilendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemlerinin farklı suç oluşturup 18 yaşını ikmal ettiği döneme kadarki eylemlerinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı, 18 yaşını ikmal ettikten sonraki eylemlerinin ise nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemlerin zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi ve mağdure ile ilgili olarak İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 22.06.2012 günlü raporda mağdurede mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış duygu durum bozukluğu, konversiyon bozukluğu, anksiyete belirtileri tespit edildiği, ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan bu psikiyatrik bozukluğun iddia edildiği gibi bir cinsel saldırıya bağlı olarak gelişebileceği gibi, cinsel saldırı olmaksızın başka olay veya olaylara bağlı olarak gelişen psikososyal stres ve çatışmalar sonucu da ortaya çıkabileceği, cinsel saldırının gerçekleştiğinin sübutu ve tespiti halinde ruh sağlığındaki mevcut bozulmanın cinsel saldırıya bağlı gerçekleştiğinin kabulünün uygun olacağının belirtildiği, ancak anılan raporda 2009 yılında gerçekleşen ilk eylemler ve 2011 yılındaki ikinci eylemlerin irdelenmediği, mağdurenin hangi eylemden dolayı ruh sağlığının bozulduğu veya her bir eylem sebebiyle ayrı ayrı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında raporda açıklık bulunmadığından, mağdurenin ruh sağlığının 2009 yılındaki ilk suça bağlı olarak mı yoksa 2011 yılındaki ikinci suça bağlı olarak mı bozulduğu veya anılan her iki suçtan dolayı mağdurenin ruh sağlığının ayrı ayrı mı bozulup bozulmadığı hususlarında açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekili, sanık ve müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3960, Karar No: 2008/9933, Tarih: 15.07.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/3960 E.  ,  2008/9933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dışı Türkiye Denizcilik işletmeleri A.Ş. ile aralarında en son 14.3.2003 tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesinin düzenlendiğini, o zamandan beri kiracı lığının sürdüğünü, davalı belediyenin 2005 yılında ihtarname göndererek dava dışı Türkiye Denizcilik İşletmeleri ile yapılan protokol ve özelleştirme nedeniyle taşınmazın tüm haklarının kendisine devredildiğini bildirerek taşınmazdan tahliyesini istediğini, oysa mecurun 6570 sayılı kanuna tabi olduğunu, mahkeme kararı olmaksızın tahliye edilemeyeceğini ileri sürerek müdahalenin ve muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, dava dışı TDİ. AŞ den özelleştirme kapsamında TDİ AŞ ye ait taşınmazların tüm haklarının 15.3.2005 tarihli protokolle devralındığını , davacının dayanak yaptığı kira sözleşmesinin 19. maddesi gereği tahliye isteme hakkının olduğunu, mecurun 6570 sayılı yasa kapsamında kalmadığı gibi, 5393 sayılı Belediye Kanununun 15. maddesi ve 2886 sayılı yasanın 75. maddesi gereğince tahliyesinin istendiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ile dava dışı TDİ. AŞ arasında yapılan kira sözleşmesi özel şartlar 19. maddesi ve davalının ihtarname göndererek sözleşmenin yenilemeyeceğini bildirmiş olmasına dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının dayandığı kira sözleşmesi 14.3.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Dava konusu kiralanan alanın bulunduğu iskele tümü ile ilk maliki olan T. Denizcilik 2008/3960-9933