muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1402, Karar No: 2021/3299, Tarih: 25.03.2021

Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda bilirkişilerden rapor alınmış, alınan raporlardan 29.09.2017 tarihli raporda garame hesabı sonucu davacıya ayrılacak payın 169.708,00 TL olduğu bildirilmiş, itirazlar üzerine alınan 11.06.2018 tarihli raporda garame hesabı sonucu davacının payına düşen sakatlanma ve ölüm teminatı kapsamında teminat limiti payının 163.829,90 TL olduğu bildirilmiş, yine garame hesabına ilişkin olarak alınan bir başka raporda ise davalının 200.000,00 TL ile sorumlu olduğu bildirilmiştir.

Davaya konu kaza, 21.12.2011 tarihinde, römork ve yolcu otobüsünün çarpışması sonucu gerçekleşmiş, kaza sonucunda çok sayıda ölüm ve yaralanma gerçekleşmiş, kaza sebebi ile davalı ... şirketince hak sahiplerine ödemeler yapılmıştır. Kaza tarihi itibari ile davalının, kaza başına teminat limiti 2.000.000,00 TL (iki milyon) olup kişi başına teminat limiti 200.000,00 TL’dir. KTK hükümlerine göre davalı ... şirketinin sorumluluğu teminat limitleri dahilindedir.

Dosya kapsamından, davaya konu kaza sebebi ile davalı ... şirketince kaza başına 2.000.000,00-TL ölüm ve sakatlık teminatı kapsamında ödemeler yapılarak anılan limitin tükendiği anlaşılmaktadır.

KTK'nin 96. maddesi hükmüne göre, garameten ödeme ilkesi; bir rizikonun gerçekleşmesi ile zarar görenlerin birden fazla olması ve tazminat alacaklarının da sigorta

sözleşmesinde öngörülen sigorta bedelinden fazla olduğu hallerde, zarar görenlerden her birinin sigortacıya karşı yöneltebileceği tazminat miktarı isteminden, sigorta bedelinin tazminat alacaklıları toplamına olan oranına göre indirim yapılmasını ifade etmektedir. Burada amaç, zarar görenlerin birden fazla olması halinde, sigortacının poliçede gösterilen limitle sorumlu olacağı da dikkate alınarak, zarar görenler arasında eşitliği sağlayıcı biçimde ve poliçe limitini de aşmayacak biçimde eşit paylaştırmanın sağlanmasıdır.

Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasında ise "başka tazminat taleplerinin bulunduğunu bilmeksizin zarar görenlerin birine veya birkaçına kendilerine düşecek olandan daha fazla ödemede bulunan iyiniyetli sigortacı, yaptığı ödeme çerçevesinde, diğer zarar görenlere karşı da borcundan kurtulmuş sayılır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasında ise "başka tazminat taleplerinin bulunduğunu bilmeksizin zarar görenlerin birine veya birkaçına kendilerine düşecek olandan daha fazla ödemede bulunan iyiniyetli sigortacı, yaptığı ödeme çerçevesinde, diğer zarar görenlere karşı da borcundan kurtulmuş sayılır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda ölenlerin sayısının 26, yaralananların sayısının 11 olduğu gözetildiğinde, ölenlerin hak sahipleri ve yaralananlar yönünden ödenecek tazminat miktarının her halükarda kaza başına limit olan 2.000.000,00 TL’yi aşacağı açık ve nettir. Buna göre davalının, garameten paylaştırmaya gitmeksizin kaza başına teminat limiti aşılacak şekilde ödeme yapması iyiniyetli sayılamayacağından davalının, kaza başına teminat limiti tükense dahi davacıya karşı sorumluluğunun devam ettiğinin kabulü gerekir. Ne var ki; yine yararlanan ve ölenlerin sayısının çokluğu gözetildiğinde, kaza başına limitin garame hesabı ile paylaştırılması gerektiği ve paylaştırma sonucunda da her bir hak sahibine de “kişi” başına teminat limiti tutarı olan 200.000,00 TL’nin düşmeyeceği de izahtan varestedir. Diğer bir anlatımla, davalı sigortacının kaza başına teminat limiti tükense dahi, yaptığı ödemelerde garame usulü gözetilmediğinden, limitin tükenmesi yönünden iyiniyetli olmayıp davacıya karşı sorumluluğunun devam ettiğinin ancak zarar görenlerin sayısının çokluğuna göre de 2.000.000,00 TL’lik limitin zarar görenler arasında paylaştırılması durumunda davacının payına da 200.000,00 TL’nin düşmeyeceğinin kabulü gereklidir.

Açıklanan nedenlerle kaza başına limit olan 2.000.000,00 TL’lik teminat limitinden davacıya ayrılacak payın belirlenmesi yönünden bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilerek hasıl olacak sonuca göre karar vermek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı ... vekilinin tüm, davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle

davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 3.050,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...Ş.'ye verilmesine, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı ...'ndan harç alınmamasına, aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş.'ye geri verilmesine, 25/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9771, Karar No: 2013/26012, Tarih: 22.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/9771 E.  ,  2013/26012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın 02.02.2009 tarihli Cumhuriyet Savcısınca alınan ifadesinde, cebindeki tükenmez kalemi çıkartıp, eşi ...'nın boynuna dayayarak bağırmamasını söylediğini kabul etmesi ve katılanın aşamalardaki, sanığın tornavidaya benzer bir aletle "seni öldürürüm" diyerek tehdit ettiğine ilişkin beyanı ile sanığın, tornavidaya benzer bir şeyi kız kardeşi ...'nin boynuna dayayarak onu korkuttuğu yönündeki tanık ...'ın beyanları karşısında, sanığın ikrarı ile katılan ve tanık beyanları yöntemince irdelenip tartışılmadan, “katılanın soyut beyanları dışında delil elde edilemediği” şeklindeki kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/370, Karar No: 2019/1278, Tarih: 11.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/370 E.  ,  2019/1278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın ... yönünden husumetten reddine, tescil ve men'i müdahale ve yıkım davasının kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı .. vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, etrafı 245, 249, 250, 471 parsellerle çevrili tescil harici 9788 m2'lik taşınmazın ... adına tescili ile taşınmaza davalılar ... Finansal Kiralama A.Ş. ve TEDAŞ tarafından yapılan müdahalenin men’ini, taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçları, dikenli tel örgü ve direklerin ve... tarafından dikilen ve dikilmesine müsaade edilen eektrik direklerinin Kal’ini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, şirketin kullanımında olan yerlerin tapulu taşınmazı olduğunu ve kiraya verildiğini, dolayısıyla şirketin fiili kullanımının söz konusu olmadığını, davalının tapulu taşınmazına yönelik tescil davasının koşullarının oluşmadığını, tapusuz kısma ilişkin ise tescil davasının davalıya yöneltilemeyeceğini davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; elektrik dağıtımının başka bir şirket tarafından yapıldığını, husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımına da riayet edilmediğinden davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediyesi ve Tarsus Belediyesi; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacı Hazinenin davalılardan ..'a karşı açtığı davanın, davalının görülmekte olan davada taraf sıfatının bulunmaması sebebiyle davanın husumet yokluğundan reddine, davacı Hazinenin tescil davasının kabulü ile 245, 246 ,249, 250 parsel sayılı taşınmazlar ile çevrili olan 13/05/2015 tarihli kadastro bilirkişi raporunda sınırları kırmızı olarak A harfi ile gösterilmiş olan 8.508,82 m² yüzölçümlü tescil harici yerin tarım arazisi vasfı ile davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davacı Hazinenin men'i müdahale davasının kabulü ile, davalı ...Ş'nin davaya konu olan Hazine adına tesciline karar verilen 245, 246, 249, 250 parsel sayılı taşınmazlar ile çevrili olan 13/05/2015 tarihli kadastro bilirkişi raporunda sınırları kırmızı olarak A harfi ile gösterilmiş olan 8.508,82 m² yüz ölçümlü yere vaki müdahalesinin men'ine, kadastro bilirkişisi tarafından düzenlenen 13/05/2015 tarihli rapor ve krokide "A" harfi ile gösterilen 8.508,82 m² lik alanda bulunan ağaçların ve tel örgünün kal'i ne karar verilmiştir. Hüküm davacı Hazine vekili ve davalı ...Ş. tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava; tescil, müdahalenin men’i ve kal talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre Davacı vekilinin tüm, Davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava; tescil, müdahalenin men’i ve kal talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre Davacı vekilinin tüm, Davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 08.05.2015 tarihinde yapılan keşif sonrası alınan 13.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda krokide A harfi ile gösterilen 8508,82m2'lik kısımda zeytin ekili olup tel örgü ile çevrili bu kısım içerisinde bulunan ve keşif esnasında gösterilen 1.70 m2'lik elektrik direğinin bu taşlık alanda kaldığı belirtilmiştir. 31.06.2015 tarihli ... ve mülk bilirkişileri raporunda ise davanın kabulüne karar verilen A harfli alan içerisinde 10 yaşlarında 460 adet zeytin ağacı olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilen A harfli bu alan içerisinde kalan zeytin ağaçlarının kal’ine karar verilmişse de bilindiği üzere, “3573 Sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun”un özellikle 23.1.2008 tarih ve 5728 Sayılı Yasa'nın 99.maddesi hükmü ile değişik 20.maddesi hükmü çerçevesinde bir değerlendirme yapılması ve ondan sonra kal isteği hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilmek suretiyle zeytin ağaçlarının kal’ine hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin tüm davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte açıklanan sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılardan ... Finansal Kiralama A.Ş'ye iadesine, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16299, Karar No: 2018/2275, Tarih: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16299 E.  ,  2018/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin Nazmiye Demirel Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1084, Karar No: 2017/7024, Tarih: 04.12.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/1084 E.  ,  2017/7024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen menfi tespit davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, menfi tespit isteğine ilişkindir.

Davacılar, 488 ada 15 parsel sayılı taşınmazdaki dükkanı tahliye etmelerine rağmen davalıların ecrimisil alacağı için yaptıkları icra takibinin kesinleştiğini ileri sürerek icra takibine konu ecrimisil için borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, çekişmeli taşınmazın davacı tarafından 3.kişilere kiraya verilmek suretiyle kullanılmaya devam edildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taraflar arasında daha önce görülen ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/314 E-2004/209 K. sayılı ecrimisil ilamına ve bilirkişi raporuna göre takibe konulan ecrimisil bedeli ve faizi ile ilgili miktarda fazlalık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Yargıtay 3.Hukuk Dairesince " ... davacıların haksız işgalci oldukları ihtilaflı bulunduğuna göre, mahkemece; taraflardan delilleri sorularak gerekirse mahallinde keşif yapılmak suretiyle dava konusu taşınmazın, icra takibine konu edilen 2001-2005 yıllarında davacıların işgalinde olup olmadığı araştırılarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir ... " gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacıların 01.01.2001 ile 01.01.2002 tarihleri arasında ecrimisilden sorumlu olmalarına rağmen icra takibine konu borcun ödenmiş olduğu gerekçesiyle 9,637 TL'nin 22.10.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan hisseleri oranında tahsiline karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; hangi yargılama usulü uygulanırsa uygulansın tarafların yargılamada sözlü olarak görüş ve değerlendirmelerini ifade etmeleri özel bir önem taşımaktadır. Yazılı Yargılama usulünde de tarafların hükümden önce son kez mahkeme huzurunda sözlü değerlendirme yapıp, açıklamada bulunmaları, doğru bir karar verilmesi bakımından önemlidir.

Bu ilkeler, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 376 ve 377. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 184. ve 186. maddelerinde yapılan düzenlemelerle hüküm altına alınmıştır.

Bu ilkeler, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 376 ve 377. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 184. ve 186. maddelerinde yapılan düzenlemelerle hüküm altına alınmıştır.

HMK'nin 184/2. maddesinde açıkça; mahkemenin tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini, taraflara tefhim edeceği, yine aynı Kanunun 186. maddesi hükmü ile de; mahkemenin tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği, taraflara çıkartılacak davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkeme de hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunu bildireceği, mahkemenin sözlü yargılamada tarafların son sözlerini sorarak hükmünü vereceği düzenlenmiş olup, anılan düzenlemeler emredici niteliktedir.

Yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda somut olay değerlendirildiğinde; davalılar vekilinin bir başka mahkemede duruşmasının bulunduğunu gerekçe göstererek son oturuma 26.03.2014 tarihli mazeret dilekçesi gönderdiği halde, mahkemece mazereti hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği gibi, HMK'nin 186/1. maddesi hükmü gereğince de işlem yapılmadan sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; taraf vekillerinin sunmuş oldukları 22.10.2010 tarihli protokol gereği ve bu protokole karşı irade fesadına ilişkin iddiaların da öncelikle değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu hüküm kurulmuş olması da isabetli değildir.

Davalıların bu yönlere değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/114, Karar No: 2015/5451, Tarih: 08.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/114 E.  ,  2015/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit,özel hayatın gizliliğini ihlal, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafiin kanuni süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, özel hayatın gizliğini ihlal ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün tamyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun istikrar kazanmış uygulamasına göre TCK.nın 102/5. maddesi kapsamında reşit mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için olay tarihinden itibaren en az bir yıllık sürenin geçmesi koşulunun arandığı, buna karşılık suç tarihinden 6 ay 10 gün sonra ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından ''Şahsın olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu" şeklinde rapor verildiğinin anlaşılması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinden, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27462, Karar No: 2020/3034, Tarih: 20.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/27462 E.  ,  2020/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 10.08.2007 tarihinde davalıya ait işletmede saha montaj teknisyeni olarak daimi işçi statüsüyle işe başladığını, 30.01.2014 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını öne sürerek fark kıdem tazminatı ve diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında, davanın türü buna bağlı olarak ıslah dilekçesine karşı ileri sürülen zamanaşımı savunmasının dikkate alınıp alınamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 371/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.