muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1644, Karar No: 2021/1017, Tarih: 16.09.2021

39. Borçlunun icra takibinden önce veya sonra menfi tespit davası açabilmesi için borçlu olmadığının tespitinde hukukî yararının bulunması şarttır. Buna rağmen borçlunun, alacaklının harekete geçmesini beklemeden borçlu olmadığının tespitinde korunmaya değer bir yararı bulunabilir. Bu tür bir yararının bulunması hâlinde de borçlu, borçlu olmadığının tespiti için dava açabilir.

40. Bunun dışında icra takibi taraflar arasındaki maddi ilişkiyi tespit edecek nitelikte olmadığından, alacaklının takibe girişmesinden sonra, hatta takip kesinleştikten sonra da borçlunun, borçlu olmadığının tespitini mahkemeden istemesi mümkündür. Borçlu belirtilen şekilde takipten önce veya sonra alacaklıya karşı bir menfi tespit davası açar; bu davayı kazanırsa, hakkındaki icra takibi dayanaksız kalır ve borcu ödemekten kurtulur.

41. İcra ve İflâs Kanunu’nun 72. maddesinin beşinci fıkrası gereğince borçlunun açmış olduğu menfi tespit davasında ihtiyati tedbir kararı almamış veya verilmiş olan ihtiyati tedbir kararının herhangi bir sebeple kaldırılmış olması nedeniyle dava konusu borcu alacaklıya ödemiş olursa açılmış olan menfi tespit davasına istirdat davası olarak devam edilir. Bu durumda borçlunun menfi tespit davasının istirdat davasına dönüştürülerek devam edilmesi için bir talepte bulunmasına gerek yoktur. Borcun ödenmiş olduğunu öğrenen mahkemenin yukarıda yazılı yasa hükmü gereğince davaya kendiliğinden istirdat davası olarak devam etmesi gerekir (Çavdar, S.: İtirazın İptali, Borçtan Kurtulma, Menfi Tespit ve İstirdat Davaları, Ankara, 2007, s. 803). Nitekim aynı ilkeler, Hukuk Genel Kurulunun 24.11.2020 tarihli ve 2017/(19)11-948 E., 2020/933 K.; 18.12.2018 tarihli ve 2017/3-1526 E., 2018/1948 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

42. Ayrıca ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamsız icra takibi ile ilgili "Ödeme emrine itiraz" başlıklı İİK'nın 150. maddesinde “…Borçlu veya üçüncü şahıs ödeme emrinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde itirazda bulunabilirler. Ancak rehin hakkı itiraz konusu yapılamaz. İpoteğin iptali hakkında dava açılması hâlinde İİK'nın 72. madde hükümleri kıyasen uygulanır.” şeklinde belirtilmektedir.

43. Borçlunun ipoteğin iptali için menfi tespit davası açabileceği bu hâlde, ipotekli taşınmazın malikinin üçüncü kişi olması hâlinde üçüncü kişi de ipoteğin iptali için menfi tespit davası açabilir. Bu hâlde asıl borçlu da gerek yalnız başına gerekse üçüncü kişi ile birlikte ipoteğin iptali için menfi tespit davası açabilir.

44. Taşınmaz rehninin bir çeşidi olan ipotek ise, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 881 ilâ 897. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Söz konusu maddelerde ipoteğin tanımı yapılmaksızın, ipoteğin amacı ve niteliği (m. 881), kurulması ve sona ermesi (m. 882- 887), hükümleri (m. 888- 891) ve kanuni ipotek hakları (m. 892- 897) ile ilgili hususlar ele alınmıştır.

44. Taşınmaz rehninin bir çeşidi olan ipotek ise, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 881 ilâ 897. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Söz konusu maddelerde ipoteğin tanımı yapılmaksızın, ipoteğin amacı ve niteliği (m. 881), kurulması ve sona ermesi (m. 882- 887), hükümleri (m. 888- 891) ve kanuni ipotek hakları (m. 892- 897) ile ilgili hususlar ele alınmıştır.

45. Doktrinde ipotek kavramı, kişisel bir alacağı güvence altına alma amacını güden, kıymetli evraka bağlı olmayan ve bir taşınmazın değerinden alacaklının alacağını elde etmesi olanağını sağlayan sınırlı ayni hak olarak tanımlanmaktadır (Akipek, J.G/Akıntürk,T.: Eşya Hukuku, 2009, s. 786; Gürsoy, K./Eren, F./Cansel, E.: Türk Eşya Hukuku, 1984, s. 1032).

46. Taşınmaz rehninin temel ilkelerinden biri olan belirlilik ilkesi gereğince, ipoteğin kurulmasında, taşınmazın ne miktar alacak için güvence teşkil edeceği tapu kütüğünde açıkça gösterilmelidir. Bu husus, TMK’nın 851. maddesinde "Taşınmaz rehni, miktarı Türk parası ile gösterilen belli bir alacak için kurulabilir. Alacağın miktarının belli olmaması hâlinde, alacaklının bütün istemlerini karşılayacak şekilde taşınmazın güvence altına alacağı üst sınır taraflarca belirtilir." şeklinde ifade edilmiştir.

47. Türk Medeni Kanunu’nun 851. maddesindeki düzenlemeden de anlaşıldığı üzere ipotek, güvence altına alınması düşünülen alacağın miktarının belirli olup olmamasına göre iki şekilde kurulabilir. Buna göre, ipotekle güvence altına alınması düşünülen alacağın miktarı belirli ise anapara ipoteği, belirli değilse üst sınır ipoteği kurulur.

48. Türk Medeni Kanunu’nun 881/1 maddesinde ise, "Halen mevcut olan veya henüz doğmamış olmakla beraber doğması kesin veya olası bulunan herhangi bir alacağın ipotekle güvence altına alınabileceği...", Kanun’un 883. maddesinde de "Alacak sona erince ipotekli taşınmazın malikinin, alacaklıdan ipoteği terkin ettirmesini isteyebileceği" düzenlenmiştir.

49. Yasa’nın 881/1. maddesinde ifade edilen hâlen mevcut olan bir borç için tesis edilen ipotek bir anapara (kapital, kesin borç) ipoteği olmakla birlikte, ileride doğacak ve doğması muhtemel olacaklar için kurulacak ipotek ise üst sınır (azami meblağ-maximal) ipoteğidir.

50. Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dava dilekçesinde ipoteğin terkini talebinde bulunulduğu, bu talebin dayanağı olarak da borcun ödendiği vakıasına değil, baştan itibaren ipotek tesisinin geçersiz olduğu vakıasına dayanıldığı, bu bağlamda miras bırakanları ile davalı şirket arasında herhangi bir borç ilişkisinin bulunmadığı, ipotek tesisine dayanak vekâletnamede üçüncü bir kişinin borcu için ipotek tesisi yetkisi verilmediğinden ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla davacılar hakkında başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadıklarının tespiti istendiği görülmektedir.

51. Dayanılan bu vakıalar ile dava dilekçesinde ipoteğin terkini isteğinde bulunulduğu gözetildiğinde, davanın TMK’nın 883. maddesi uyarınca ipoteğin terkini davası olarak değil, İİK’nın 150. maddesi uyarınca borçlu bulunmadığının tespiti davası olarak nitelendirilmesi ve buna göre çözüme kavuşturulması gerekmektedir. Belirtmek gerekir ki, İİK’nın 150. maddesinin eldeki davaya uygulanması, HMK’da belirtilen tasarruf ilkesinin bir görünümü olan taleple bağlılık ilkesine aykırılık oluşturmaz.

52. Bu kapsamda dava konusu ipotek belgesi incelendiğinde, ipoteğin muris İsmail Koşucu ile davalı şirket arasındaki ticari ilişkinin teminatı olarak tesis edildiği görülmekte olup, mahkemece bu durumda murisin 12.01.2013 olan ölüm tarihi itibariyle davalı şirkete borcu olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmekte ise de, davalı vekilinin cevap dilekçesinde dava konusu ipoteğin dava dışı üçüncü bir kişinin borcu için tesis edildiğine ilişkin beyanı da gözden kaçırılmamalı, bu durumda ipotek tesisine ilişkin vekâletnamede vekile tanınan yetkiler de gözetilmek suretiyle varılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekir. Bu durumda mahkemece ipotek tesisinin hukuken geçerli olup olmadığı tartışıldıktan sonra, bu ipoteğe bağlı olarak yapılan icra takibi nedeniyle davacıların borçlu olup olmadıkları hakkında bir karar verileceği açıktır.

53. Öte yandan, mahkemece her ne kadar davacı ... hakkında verilen bozma kararına da direnilmiş olmasına rağmen, gerekçede taraf sıfatına haiz olmadığı belirtilerek yalnızca karar başlığından çıkarılması da hatalı olmuştur.

54. Zira mahkemece yapılacak iş, inceleme sonucu murisin ölüm tarihi itibariyle borçlu olduğu tespit edilir ise, davalı ... mirası reddetmiş olduğundan dolayı bu kısımla ilgili olarak taraf sıfatı bulunmadığından red kararı vermekten ibarettir.

55. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; davalı vekilinin cevap dilekçesinde dava dışı üçüncü bir kişinin borcu nedeniyle dava konusu ipoteğin kurulduğunu kabul etmesi karşısında bozma kararında belirtildiği gibi bir araştırma yapılmasına gerek olmadığı, davalı tarafça sunulan cari hesap ekstrelerine göre ipoteğin üçüncü bir kişinin borcu için tesis edildiği, ikrar kesin delil olduğundan davanın kabulünün gerektiği, böyle olunca direnme kararının belirtilen bu değişik gerekçe ile bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş yukarıda açıklanan bu durumun öncelikle mahkemece değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

56. Diğer taraftan her ne kadar dava tarihi 04.03.2013 olmasına rağmen direnmeye esas gerekçeli kararın karar başlığında 24.01.2014 olarak hatalı gösterilmiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğundan ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

57. Hâl böyle olunca direnme kararı açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerle bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

56. Diğer taraftan her ne kadar dava tarihi 04.03.2013 olmasına rağmen direnmeye esas gerekçeli kararın karar başlığında 24.01.2014 olarak hatalı gösterilmiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğundan ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

57. Hâl böyle olunca direnme kararı açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerle bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1) Davalı vekili tarafından yasal süre geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin REDDİNE oy birliğiyle (III-A),

2) Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, direnme kararının yukarıdaki değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA oy çokluğuyla (III- B),

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.09.2021 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dava konusu ipoteğin muris İsmail Koşucu ile davalı şirket arasında ticarî mal alışverişi karşılığı doğmuş ve doğacak borçlarına karşılık tesis edilmiş olması nazara alındığından murisin ölüm tarihi itibariyle davalı şirkete borcu olup olmadığının araştırılmasına gerek bulunup bulunmadığı ve davacı mirasçıların eldeki davada ipoteğin iptalini talep edip edemeyecekleri Özel Daire ile Mahkeme arasında uyuşmazlık konusudur.

Hukuk Genel Kurulunun İİK 150. maddesi uyarınca, İİK 72. madde hükümlerinin kıyas yoluyla uygulanacağı ve sonuçta ipoteğin iptalinin talep edilmiş olduğu konusundaki bozmasına aynen katılıyorum.

Ancak, davada 30.12.2010 tarih 15808 sayılı resmî senetle tesis edilen ipoteğin iptali talep edilmiş, davacı mirasçılar, murislerinin vekil ...’ya ipotek tesisi için vekil tayin etmesinin mümkün olmadığını, irade fesadı bulunduğunu, murisin davalı şirketle hiçbir ticari ilişkisi bulunmadığını, davalı şirketin de bunu ikrar ettiğini, vekâletnamede de temsil edilen muristen başka birinin borcu için ipotek tesis etme yetkisi de verilmediğini ileri sürmüşlerdir.

Davalı vekili, davaya konu ipoteğin davacılardan ...’ün gelini ...’ün sahibi olduğu Türkcan Gıda Firmasının davalı şirketten aldığı malların bedelini ödemede güçlüğe düşmesi üzerine, Türkcan Gıda Firmasından doğmuş ve doğacak alacakların teminatı için bu ipoteğin düzenlendiğini ve Türkcan Gıda Firması’nın davalı şirkete borcu olduğunu savunarak cari hesap ekstresini sunmuştur.

Davalı vekili, davaya konu ipoteğin davacılardan ...’ün gelini ...’ün sahibi olduğu Türkcan Gıda Firmasının davalı şirketten aldığı malların bedelini ödemede güçlüğe düşmesi üzerine, Türkcan Gıda Firmasından doğmuş ve doğacak alacakların teminatı için bu ipoteğin düzenlendiğini ve Türkcan Gıda Firması’nın davalı şirkete borcu olduğunu savunarak cari hesap ekstresini sunmuştur.

Murisin ...’ya verdiği vekâletname İnegöl 4. Noterliğinin 29.12.2010 tarihli düzenleme şeklinde vekâletname olup, vekâletnamede murisin ...’ya 10543/12 ada parsel nolu taşınmazı üzerinde ipotek tesis etmeye yetki verdiği, Türkcan Gıda Firması veya başka 3. kişilerin doğmuş doğacak borçları için ipotek tesisi konusunda yetki bulunmadığı görülmektedir. İpotek resmî senedinde de vekil ..., ...’nun davalı şirket lehine 200.000TL bedelle ticarî mal karşılığı doğmuş ve doğacak borçlarına karşılık ipotek vermiş, lehine ipotek tesis edilen davalı şirket temsilcisi de ipoteği bu şekilde kabul etmiştir.

Davalı vekili, ipoteğin 3. kişi Türkcan Firması’nın şirketten aldığı mal bedeli nedeniyle doğmuş ve doğacak borçları için düzenlendiğini beyan edip, aralarındaki ticarî ilişkiye dair cari hesap ekstresini sunmakla, ipoteğin murisin doğmuş doğacak borçları için değil, 3. kişi lehine 3. kişinin doğmuş doğacak borçları için kurulduğunu açıkça ikrar etmiştir. HMK 187 ve devamı maddelerinde düzenlenen ikrar kesin delildir. Lehine ipotek tesis edilen davalı, murisin borcu için değil 3. kişinin borcu için bu ipoteğin tesis edildiğini ikrar ettiğine ve ipotek senedi ise murisin davalı şirkete doğmuş ve doğacak borçlarının teminatı için düzenlendiğine ve davalı vekili murisin değil 3. kişinin davalı şirkete borcu olduğunu ikrar ettiğine göre, murisin ölüm tarihinde davalı şirkete borcu olup olmadığının araştırılmasına gerek olmadığı, ipoteğin iptali ve davanın kabulü gerektiğinden kesin bozma yapılması görüşünde olduğumdan bu konuda araştırma yapılmasına ilişkin bozmaya katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/6054, Karar No: 2016/2466, Tarih: 07.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6054 E.  ,  2016/2466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 157/1, 35, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 7.300 TL ve 4.000 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların iştirak halinde ve oluşturdukları mizansen doğrultusunda katılanı telefonla arayarak ... Valiliği Özel Kalem Müdürlüğünden aradıklarını ve .... Valisinin kendileri ile görüşmek istediğini söyledikleri telefonu alan diğer sanığın kendisini ... Valisi olarak tanıttığı ve ...'de rahatsız olan bir çocuğun tedavisi için 70.000,00 TL'ye ihtiyaç bulunduğunu, kampanya yaptıklarını ve kendisinden de yardım istediklerini söylediği, katılanın yardım etmeyi kabul etmesi üzerine sanık ...'a ait banka hesabı bilgilerini vererek 5.000,00 TL havale yaptırdıkları, ancak; sonradan yakınlarının dolandırılmış olabileceğini söylemesi üzerine katılanın konuyu kolluğa intikal ettirdiği ve banka hesabını bloke ettirdiği, sanıkların ertesi gün parayı çekmek isterken yakalandıkları anlaşıldığından dolandırıcılığa teşebbüs suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10108, Karar No: 2013/9263, Tarih: 21.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/10108 E.  ,  2013/9263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ ve diğerleri aleyhine 11/03/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Gazetesi 25.02.2011 tarihli nüshasında yayınlanan "Bu Nasıl Kafa" başlıklı haberde, Türkiye ... işçiler için çırpınırken kendisinin otellere gelen işçileri almayın diye tehdit eden ve böyle önemli bir zamanda görevinin başında değil de yurtdışında seyahat eden biri olarak gösterilmeye çalışıldığını, haberde sarfedilen sözlerin kişilik haklarına haksız saldırı teşkil ettiğini beyanla uğranılan zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, haberin eleştiri sınırları içerisinde kaldığını, o gün işçileri karşılamak için orada bulunanlar arasında konuşulanları aktardığını ayrıca belediye başkan vekilinin açıklamalarına da haber içeriğinde yer verildiğini beyanla, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haberin verilişinde nesnel ölçülere uyulmadığı gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durumda halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; haber metninde davcının yurt dışında olduğu dönemdeki belediye başkan vekilinin açıklamalarına da yer verildiği, ayrıca o gün olay yerinde konuşulanların aktarıldığı, yayın içeriğinin eleştiri sınırları dahilinde kaldığı da gözetilerek, davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığından istemin tümden reddedilmesi gerekirken, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmamış kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8982, Karar No: 2024/1703, Tarih: 06.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/8982 E.  ,  2024/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1097 E., 2022/1061 K.

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma ile suç duyurusunu içeren ihbar bildiriminden önce yapılan kovuşturma evraklarının dosya içerisinde bulunmadığı, aynı olayla ilgili olarak ...... ve... hakkında Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/900 Esas, 2014/165 Karar sayılı dosyasında soruşturma ve kovuşturma evraklarının aslının bulunduğu dikkate alınarak, tüm soruşturma ve kovuşturma evraklarını da içerir şekilde anılan dava dosyasının aslının veya okunaklı onaylı suretinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 06.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14808, Karar No: 2013/18326, Tarih: 19.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14808 E.  ,  2013/18326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliği tesisi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin elektrik aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, dava konusu binada İmar Kanunu'nun geçici ....maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik işlemini yapmadığını belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3194 sayılı İmar Kanununun 5784 Sayılı Yasanın 25.maddesiyle eklenen geçici ....madde hükmü uyarınca davacı adına geçici abonelik tesisi koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı Kullanma İzni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.