muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6424, Karar No: 2020/564, Tarih: 30.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/6424 E.  ,  2020/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar yararına hükmolunan iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesinin esastan ret kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 30.01.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/10868, Karar No: 2016/10816, Tarih: 19.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10868 E.  ,  2016/10816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 62/1, 50/1-a, 52 maddeleri gereğince 100 TL ve 3.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın yeğeni olduğu ve katılana ait araziye çok uzun yıllardır kendisinin baktığı, arazi içindeki beş adet kavak ağacının kesilmesi yönünde katılandan izin almaksızın tanık ...'a ağaçları kesip alabileceğini söylediği, tanığın bunun üzerine arazideki kavak ağaçlarını yakacak ihtiyacı için keserek aldığı anlaşıldığından, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 maddesinin 3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin metinden çıkartılmış olması ve sanığın üzerine atılı basit güveni kötüye kullanma suçunun bu kapsamda uzlaştırmaya tabi olması karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10533, Karar No: 2022/13932, Tarih: 01.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/10533 E.  ,  2022/13932 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2018 tarihli ve 2017/653 Esas, 2018/965 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen kararın davacı vekili ve davalı ... vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 21.04.2021 tarihli ve 2019/1065 Esas, 2021/1002 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda, ... yönünden davanın husumetten reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... Başkanlığının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla emekli olduğu ve işyerinde çalışması bulunmadığı anlaşılan işçinin açtığı somut davada; dava değeri ve temyize konu edilen toplam miktar davalı yönünden 7.950,86 TL olup bu miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3758, Karar No: 2008/8839, Tarih: 24.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/3758 E.  ,  2008/8839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile ... nolu parselle ilgili Kadastro Mahkemesinde mülkiyet uyuşmazlığına yönelik dava devam ederken aralarında 1.10.1977 tarihlı kira sözleşmesi düzenlediklerini, kira sözleşmesinde uyuşmazlık hazine aleyhine sonuçlanır ise ödenen kira bedeli ve fer'ilerinin iade edileceği hususunun kararlaştırıldığını, mahkeme kararı ile hazine adına olan tapu kaydının iptali ile adına tapuya kayıt ve tescil edildiğini ileri sürerek, toplam 7.700,00 YTL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 7.128,00 YTL’nin karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Sulh Hukuk Mahkemesinde açtığı davasında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 295.640 TL asıl 4.000.000.000 TL birikmiş faiz talebinde bulunmuştur. Sulh Hukuk Mahkemesinde yapılan bilirkişi incelemesinde ise davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğünün aksine ödediği kira bedeli 295,64 YTL yani 295.640.000 TL olarak esas alınmış ve 1.7.1977 tarihinden 29.3.2006 tarihli duruşma gününe kadar hesaplama yaparak sonuca gitmiştir. Bulunan miktar 7.128,61 YTL olduğundan Sulh Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiş, daha sonrada Asliye Hukuk Mahkemesinde 17.8.2006 tarihinde eldeki bu dava açılmıştır.

2008/3758-8839

Yani davacı davasına esas olarak Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan talebine ve bu dosyada alınan bilirkişi incelemesine dayanmıştır. Asliye Hukuk Mahkemesince başka bir inceleme yapılmaksızın Sulh Hukuk Mahkemesindeki rapora dayanarak karar verilmiştir. Her şeyden önce hükme dayanak yapılan Bilirkişi Raporunda davacının iddiasının tersine ödediği kira bedelinin 295,640 TL yani 0,29564 YTL olduğu halde davalı aleyhine bu miktar 295,64 YTL yani 295.640.000 TL olarak esas alınmış ve davacı 1986 tarihinden itibaren faiz istediği halde, talep aşılarak faiz başlangıcı da 1977 tarihinden itibaren hesaplanmıştır. Öyle olunca rapor hatalı olup bu rapora dayanak hüküm tesisi doğru değildir. Mahkemece, yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde yeniden konusunda uzman bilirkişi marifeti ile inceleme yapılarak mahkeme, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle ve yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 24.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14750, Karar No: 2012/22477, Tarih: 26.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/14750 E.  ,  2012/22477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Dosya kapsamından sanığın 2005 takvim yılında toplam 1.663.371,35 lira, 2006 Ocak ve Şubat döneminde ise toplam 184.343,65 lira KDV matrahı beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, davaya konu 2005 takvim yılı içerisinde kimlere fatura düzenlediğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulup tespit edilerek (Bs analizi), bu faturaların mal ve hizmet karşılığı düzenlenip düzenlenmedikleri usulüne uygun olarak araştırıldıktan sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11364, Karar No: 2009/12760, Tarih: 09.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11364 E.  ,  2009/12760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/04/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, davalılara ait taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp, tapunun iptaline ve üzerinde bulunan binanın kıyıda kalan kısmının yıkımına karar  verilmesini istemiştir.

Bir  kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan taşınmaza ait sicil kaydının kütükten terkini ve yıkım isteğine ilişkin olup, henüz kesin hüküm halini almamış davalara da uygulanacağı  öngörülen  14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/3.maddesine ilaveler getiren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle davanın reddine karar  verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davacı Hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Mahkemece, 28.11.1997 tarih, 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın tamamının 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde tarifi yapılan kıyıda kaldığı görülmektedir. O halde, bu belirlemeye göre davacı Hazinenin dava tarihi itibariyle davasında haklı olduğu sabittir. Ne varki, sonradan yürürlüğe giren yasa uyarınca davanın reddine karar verilmiş olması davalının harç ve yargılama giderleri ile bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulmamasını gerektirmez.

Hal böyle olunca, yargılama giderleri, harç  ve davada vekil ile temsil edilen davacı yararına avukatlık ücretinin takdir ve tayin edilerek davalıların sorumlu tutulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  09.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20325, Karar No: 2015/7480, Tarih: 14.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/20325 E.  ,  2015/7480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın sebep olduğu kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul olduğunu açıklayıp fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 500,00 TL tedavi masrafları için, 500,00 TL çalışma gücünde oluşan kayıp için, 500,00 TL bakım masrafları için olmak üzere toplam 1.500,00.TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile talebini 9.103,03 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı .... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 4.803,75 TL geçici işgöremezlik tazminatı, 5.299,28 TL bakıcı gideri tazminatının davalılardan, 3.500,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı...vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekili ve davalı.... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 464,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ve ...'den alınmasına 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6025, Karar No: 2018/6176, Tarih: 22.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6025 E.  ,  2018/6176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Alanya'ya tatil amacıyla gelen sanık ile olay günü tanıştığı mağdurenin Alanya Kalesine gittikleri surların üzerine geldiklerinde ağzını eliyle kapatarak "bağırma, yoksa arkadaşlarımı çağırırım, daha kötü olur, ya kendi rızanla ilişkiye girersin ya da ben zorla tecavüz ederim" deyip saldırdığı, mağdurenin, sanığın arkadaşlarının da kendisine tecavüz edeceğini düşünerek ... gösterip üzerindeki elbiseleri çıkardığı ve cinsel ilişki yaşadıklarının anlaşılması kapsamında; mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları ve bu beyanları destekler adli raporlar, sanığın hiçbir yan delille desteklenmeyen savunmaları, olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20758, Karar No: 2014/12324, Tarih: 21.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20758 E.  ,  2014/12324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü, sanığın papillion cinsi köpeğini cadde üzerinde gezdirirken daha önceden beslenmelerine yardımcı olduğu sokak köpeklerinin de etrafında toplandığı, sanığın yolda karşılaştığı kendisi ile aynı binada ikamet eden katılanla selamlaştığı sırada, sanığın etrafında bulunan sokak köpeklerinin katılanı ısırması sonucu, katılanın yaralandığı olay nedeni ile,

Yapılan yargılama sonunda, sokak köpeklerinin katılanı ısırmasından dolayı sanığın sorumlu tutulamayacağı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1079, Karar No: 2020/1413, Tarih: 03.03.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/1079 E.  ,  2020/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde 01.10.1991-01.12.1992 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının sunduğu 01/10/1991 işe giriş, 07/11/1991 varide tarihli işe giriş bildirgesinin 7046003202 işyeri sicil numaralı ... ünvanlı işyerinden verildiği, davalı kurumun davalı işverene ait tescil kaydına rastlanmadığını bildirdiği, aynı zamanda komşu işyeri çalışanı olduğunu belirten davacı tanıklarının dinlendiği, bozma ilamı sonrası davalı işverenin Küçükçekmece Vergi Dairesi cevabına göre kira geliri bulunduğu, Küçükçekmece Belediye cevabına göre ise davalı adına bildirilen adreste işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı bulunmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Hizmet akdinin oluşabilmesi için işyerinin varlığı öncelikli koşul olduğundan yapılacak iş; öncelikle davacının sunduğu işe giriş bildirgesi aslı ya da onaylı suretini davalı kurumdan istemek, işe giriş bildirgesinin verildiği işyeri tescil belgeleri ile varsa dönem bordrolarını istemek, bordro tanıklarını dinlemek, aksi halde davacıya işyerinin tam adresi sorularak davalı işyerinin ihtilaflı tüm dönemde faal ve kapsama alınabilecek nitelikte olup olmadığını vergi kaydı, davalı işyerine ait elektrik, su abonelikleri, kira sözleşmesi ve Belediye, zabıta aracılığıyla araştırmak, davalı işyerinin ihtilaflı dönemde faal olup olmadığını belirlemek, faal olduğunun belirlenmesi halinde ..., zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle yapılacak araştırma neticesi davalı işyerine komşu işyerleri belirlenerek bu işyerlerinin uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek davacının çalışmasının başlama ve bitme tarihlerini belirlemek, dinlenen komşu işyeri tanıklarının çalışma süresini tereddütsüz belirlemek amacıyla hizmet döküm cetvellerini, işverenler için işyeri vergi kayıtlarını getirtmek, tanık ...' nun vergi kayıtlarını istemek ve ihtilaflı dönemdeki işyeri adresini tespit etmek, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre Mahkemece bir karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4278, Karar No: 2015/771, Tarih: 22.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4278 E.  ,  2015/771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/138-2013/683

Davacı L.. U.. vekili Avukat Emre tarafından, davalı M.. T.. aleyhine 05/03/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazları yönünden:

Dava, haksız eyleme dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olay tarihi, olayın gelişimi ve yaralanma derecesi ile yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.