muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5256, Karar No: 2022/15938, Tarih: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5256 E.  ,  2022/15938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca zemini Hazine'ye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırarak yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; Hatay İli, Defne İlçesi, Ballıöz Mahallesinde bulunan ve fen bilirkişi raporunda TH11 olarak belirlenen 10.592,78 m² alan üzerindeki davalıya ait muhtesatlara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak ;

Bu nedenle 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 19. maddesine 5177 sayılı Yasa ile eklenen fıkrada yer alan "Başkası adına tapulu, sahipsiz veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgari levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir." hükmü gözetilerek yargılama sırasında davalı adına kayıtlı olmayan taşınmazlar üzerindeki ağaç ve yapıların davacı idare tarafından yürütülen Ballıöz Göleti ve Sulama Projesi kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

Somut davada, bilirkişi raporunda, ağaçlar yönünden yaş, cins ve sayılarına göre maktuen değer biçilmesi doğru ise de, taşınmaz üzerinde bulunan ve davacı adına tapunun beyanlar hanesinde kayıtlı binaların asgari levazım bedeli belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece, dava konusu edilen yapıların resmi birim fiyatları üzerinden bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2019/2417 Esas, 2022/414 Karar sayılı hükmünün BOZULMASINA, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/306, Karar No: 2020/338, Tarih: 07.02.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/306 E.  ,  2020/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Gıda Peyzaj Amb. Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28.05.2019 gün ve 2015/1840 E.-2019/275 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilamsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce ihtiyati haciz kararı aşamasında dosyanın Yargıtay temyiz incelemesinden geçtiği, bu bağlamda esasa ilişkin hükme yönelik kanun yolunun istinaf değil temyiz kanun yolu olduğundan bahisle mahalline geri çevrilmesi üzerine; dosya ilk derece mahkemesince Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 373/4. maddesinde Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir hükmü mevcuttur. Aynı Yasa'nın geçici 3/2 maddesi ise, bölge adliye mahkemelerinin görevi başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. maddesi hükümlerinin uygulanmasına devam olunur hükmünü içermektedir. Buna göre, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra ilk derece mahkemelerince verilen kararlara karşı ilk olarak başvurulacak kanun yolu istinaf kanun yoludur. Bu kuralın istisnaları HMK 373/4 maddesinde belirtildiği gibi Yargıtay bozması üzerine ilk derece mahkemesince nihai karar verilmiş olması, ve Yargıtay bozması olmamakla birlikte ek 3/2. maddede de belirtildiği gibi istinaf mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce nihai nitelikte bir karar verilmiş olmasıdır.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; ilk derece mahkemesinin nihai kararı 28.05.2019 tarihli olup, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonradır. Kanun yoluna başvurulan karar da daha önceden nihai karar verilerek temyizen bozulan ve ilk derece mahkemesince bozmadan sonra verilen bir karar değildir. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce temyiz kanun yoluna başvurulmuş olmasa dahi mahkemenin işten el çekmesini gerektiren bir nihai karar verilmiş olması hali de söz konusu değildir. Davanın açılmasından önce değişik iş dosyasında alınan ihtiyati haciz kararının temyizi üzerine Yargıtay'ca inceleme yapılmış olması, geçici hukuki tanıma tedbirleriyle ilgili olduğundan nihai bir kararın temyizen incelenmesi niteliğinde değildir.

Bu durumda, eldeki davada HMK'nın 373/4 ile geçici 3/2 maddesinin uygulaması mümkün olmayıp, Bölge Adliye Mahkemesi'nin faaliyete geçmesinden sonra verilen karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunu inceleme görevi Yargıtaya değil, ilgili Bölge Adliye Mahkemesi'nce ait olduğundan dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmek üzere, temyiz incelemesi yapılmaksızın ilk derece mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesi için ilk derece mahkemesine İADESİNE, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 07.02.2020 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1940, Karar No: 2018/4763, Tarih: 26.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/1940 E.  ,  2018/4763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının davalı şirkete ait ... – ...’da bulunan sigara fabrikasında 2003 – 2010 yılları arasında sanitasyon görevlisi olarak çalıştığını, davacının davalı fabrikanın içinde bulunan NTM ve Bin filing alanında sigara makinelerinin ve ürünlerin böcekten arındırılması ve sanitasyon işlemi işlerini davalı şirketin kendi çalışanları ile birlikte görmesine ve talimatları davalı şirketten almasına rağmen kayıtlarda muvazaalı bir şekilde taşeron firmaların çalışanı olarak gösterildiğini, çalışma süresince davacı üzerinde sürekli olarak baskı kurulduğunu, eşinin rahatsızlığı nedeniyle izin talebinde bulunduğunda izin verilmeyerek istifa etmeye zorlandığını beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, eşitlik ilkesine aykırılık tazminatı, sosyal yardım alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alt işverenlerle muvazaalı ilişkinin söz konusu olmadığını ve bir kısım alacakların zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan ilk yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ilgili karar, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi'nin 2015/3033 esas ve 2015/4266 karar sayılı ilamı ile davacınının muvazaa olgusuna dayandığı, bu sebeple mahallinde uzman bilirkişi marifetiyle davacının yaptığı iş ve alt işverenlik ilişkisinin niteliği ve tanıklar yerinde dinlenmek suretiyle davalı ile dava dışı alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığının tespiti ve elde edilecek sonuca göre davacının talepleri hakkında bir karar verilmesi gerektiği, eksik inceleme ile hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece, keşif yapılmak suretiyle toplanılan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, bozmadan sonra ıslah mümküm olmadığı kuralı da gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davalı şirket ile dava dışı şirket arasındaki alt işveren asıl işveren ilişkisinin muvazaaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece bozma ilamı sonrası yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacının alt işveren işçisi olarak, hizmet alım sözleşmesi kapsamında temizlik işçisi olarak işe alınmış ve hizmet süresi içinde alt işveren nezdinde ve onun işçisi konumunda çalıştırılmış ise de sigara üretim makinelerinin bulunduğu yerde ve makineler üzerinde yaptığı “sanitasyon ve fumigasyon” temizliği işi için önce özel bir eğitim verildiği, aldığı bu eğitim sonucu üretim makinelerinin asıl işverenin yetkili işçileri tarafından durdurulmasından sonra bunların sökülmesi, üzerinde bulunan tütün parçaları ile tütün tozlarının temizlenmesi, böceklerden arındırılması ve böceklenmemesi için gerekli bakımın yapılması işini, yine asıl işverenin işçileri ile birlikte ve onların gözetim ve emrinde yaptığı, buna göre de davacının işe girdiği tarihten itibaren davalı asıl işverenin alt işverene vermediği ve alt işverenin işçilerine yaptıramayacağı ve yaptıramadığı sigara üretim makinelerinin tütün parçaları ve tozlar ile böceklerden temizlenmesi işinde çalışması nedeniyle asıl işverenin işçisi olarak kabul edilmesinin gerekeceği, buna göre de davacının dava konusu yapılan taleplerinin asıl işverenin işçisi olarak, birlikte çalıştığı asıl işverenin işçilerinin aldığı ücret ve diğer haklarına göre belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle talep konusu işçilik hakları hüküm altına alınmıştır. Davalı işveren tarafından uyuşmazlık konusu işlerin niteliği itibarıyla yardımcı işler niteliğinde olduğu, alt işverene verilmesinde usul ve kanuna aykırı herhangi bir yönün bulunmadığı, alt işverene verilmesinin İş Kanunu ve Alt İşverenlik Yönetmeliğine uygun olduğu, asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanmadığı belirtilmiş ise de, işyerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporunda açıklandığı üzere, davacının çalıştığı filtre operasyonu bölümündeki sanitasyon temizliği işinin fabrikada yer alan üretim makineleri ile makineler dışında modül ekipmanlarını ve üretim alanında böcek riskini taşıyan diğer şeyler ile tütün böceği yoğunluğuna göre belirli bölgelerde acil önlem amaçlı yapılabilecek, böcek riskini içeren ve üretim alanına yeni girecek olan diğer ekipmanların temizliği ile marka değişiminde işlenen markadan kalan tütün ve tütün tozlarının temizliğini de içeren bir iş olduğu anlaşılmaktadır. Filtre operasyonu ve sanitasyon temizlik işinin yapılan işin niteliği de gözönünde tutularak hızlı ve seri üretimin yapılabilmesi ve tütün markaları arasındaki farkın korunabilmesi için vazgeçilmez bir çalışma yöntemi olduğu açıktır. Bu durumda söz konusu iş, asıl işin olmazsa olmazı olup asıl işten sayılan işlerden bulunduğu, dava dışı ... Hizmet ve İşletmecilik A.Ş.'nin sözkonusu sanitasyon işini üstlenen işçilerinin bu işleri yapmaması halinde davalının yapmakta olduğu asıl işin yapılması imkan dahilinde olmaktan çıkacağı anlaşılmaktadır

. Bu durumda söz konusu iş, asıl işin olmazsa olmazı olup asıl işten sayılan işlerden bulunduğu, dava dışı ... Hizmet ve İşletmecilik A.Ş.'nin sözkonusu sanitasyon işini üstlenen işçilerinin bu işleri yapmaması halinde davalının yapmakta olduğu asıl işin yapılması imkan dahilinde olmaktan çıkacağı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan sanitasyon temizlik işinin asıl işin içerisinde yer alan işlerden sayılması sebebiyle bu işlerde çalışan işçilerin de asıl işveren davalı şirketin başlangıçtan itibaren işçisi olduğu ve bu durumda sanitasyon temizliği işinde çalışan işçiler açısından muvazaa olgusunun bulunduğu kabul edilmelidir. Hal böyle olmakla birlikte, davalı şirketin çalışan elemanları üretim yapan makinelerin başında görev yapmakta olup, sanitasyon temizliğinin üretim makinelerinin durdrurulmasından sonra yapıldığı ve sanitasyon temizliğine ilişkin filtre operasyonu bölümünde sadece dava dışı ... Hizmet ve İşletmecilik A.Ş'nin işçilerinin görev yaptığı anlaşılmaktadır. Ayrıca keşif esnasında yapılan tespite göre, davacıyla aynı işi yaptığı belirtilen birkısım davalı ... şirketi işçilerinin de genel olarak üretim makinelerinin bulunduğu binanın genel temizliğini yaptıkları, özel olarak sanitasyon temizliği yapmadıkları anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda aynı işyerinde çalışan emsal işçilere yapılan ödemeler dikkate alınarak işçilik alacaklarının hesaplandığı belirtilmiş ise de, söz konusu işçilerin görev tanımı da üretim teknisyenliği, bakım teknisyenliği, depo vardiya koordinatörlüğü gibi davacının görev tanımından farklı olduğundan emsal işçi olarak kabul edilmeleri hatalıdır.

Bu bakımdan davalı ile dava dışı ... Hizmet ve İşletmecilik A.Ş. arasında muvazaalı asıl işveren-alt işverenlik ilişkisi kurulmasına rağmen, davacının geriye yönelik, bire bir yaptığı iş aynı olmayan davalı şirket işçilerinin aldığı ücretler üzerinden kendisine de ücret ve diğer haklar adı altında ödeme yapılması isteminin yerinde olmadığı, zira davacının bire bir işini yapan emsali davalı şirket işçisi bulunmaması sebebiyle davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulü yönünde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1357, Karar No: 2012/2878, Tarih: 06.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1357 E.  ,  2012/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... için; beraatine ilişkin.

a)213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

I-Sanık ... hakkındaki beraat ve sanık ... hakkında 2006 takvim yılında, sanık ... hakkında ise 2004 yılında sahte belge düzenlemek suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Sanık ... hakkında 2004 takvim yılı için kurulan hükümde takdiri indirimin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 59. maddesi yerine 5237 sayılı Yasanın 62. maddesi ile yapılması yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında yer alan “62” ibaresinin çıkarılıp yerine “59” ibaresi eklenmek suretiyle anılan sanık hakkındaki hükmün DÜZELTİLEREK, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar ... ve ... ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ... ve ... haklarındaki hükümlerin DOĞRUDAN ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan kurulan mahkûmiyet ve sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre ... ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-07.12.2005 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanan 01.02.2005 günlü ortaklar kurulu kararına göre, sanık ...’nın şirketteki hissesini sanık ...’e devrettiği ve bu tarihe kadar düzenlenen faturalardan sorumlu olduğu gözetilmeden 2005 yılındaki tüm faturaların sanık tarafından düzenlendiği kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 01.02.2005 tarihinde şirket hissesini devralan ve şirket müdürü olarak atanan sanık ...'in bu tarihten sonra sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği ve iddianamede 2005 takvim yılındaki eylemi için kamu davası açıldığı gözetilmeden bu suçtan mahkûmiyeti yerine, 2004 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı kabul edilerek, anılan yılda düzenlediği fatura bulunmadığından bahisle yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,

2- 01.02.2005 tarihinde şirket hissesini devralan ve şirket müdürü olarak atanan sanık ...'in bu tarihten sonra sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği ve iddianamede 2005 takvim yılındaki eylemi için kamu davası açıldığı gözetilmeden bu suçtan mahkûmiyeti yerine, 2004 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı kabul edilerek, anılan yılda düzenlediği fatura bulunmadığından bahisle yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11477, Karar No: 2012/13994, Tarih: 10.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/11477 E.  ,  2012/13994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM :Kısmen Beraat, Kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Oluş ve dosya kapsamına göre; Sanıkların her iki yakınanı da yağmaladıktan sonra bıçak tehdidiyle yakındaki bir otoparka götürdükleri, yakınanları burada bir süre alıkoyup darp ettikten sonra kendilerini şikayet etmemeleri konusunda tehdit edip bıraktıklarının anlaşılması karşısında; Eylemleri sübut bulan sanıkların yüklenen, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetleri yerine, yazılı gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

2-) Sanıkların bıçak tehdidiyle yakınan ...'tan iki adet Nokia marka cep telefonunu, yakınan ...'den ise Samsung marka cep telefonu ile 4,50 YTL'nı yağmaladıkları, yakınanların başvurusu üzerine kolluk görevlileri tarafından yakalandıklarında, yağmaladıkları Nokia ve Samsung marka iki adet cep telefonunu sattıkları yerleri göstererek, bu kişilerden alınıp yakınanlara iadesini sağladıkları ve kalan zararı da kovuşturma aşamasında giderdiklerinin anlaşılması karşısında; somut olayda yakınanların zararının sanıklar tarafından soruşturma aşamasında kısmen karşılanmış olması nedeniyle, her iki yakınana da kısmi iadeye onay verip vermedikleri sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiği gözetilmeksizin, zararın kovuşturma aşamasında giderildiğinden bahisle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanları ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4884, Karar No: 2014/9037, Tarih: 15.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4884 E.  ,  2014/9037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

İlçe genelinde 2011 yılı itibariyle ekilmesi mutad ürünlerin ve münavebe planlarının neler olduğu ve bu ürünlerle bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, tütün, arpa ve arpa samanının 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin ..., ... ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.