muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8196, Karar No: 2012/25687, Tarih: 10.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8196 E.  ,  2012/25687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu, iflas erteleme davasında verilen tedbir ara kararı nedeniyle takibin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, iflas erteleme davasında verilen tedbir kararı uyarınca davanın kabulü ile takibin iptaline karar vermiştir.

Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/916 Esas sayılı dosyasında,  borçlu tarafça iflasın ertelenmesi davası açıldığı, bu dosyada mahkemece 21/09/2010 tarihinde “....davacı şirketin borçlarına kefil olanlar yönünden devam eden takipler ile İİK'nun 179/b maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yazılı istisnalara ilişkin hükümler hariç olmak suretiyle 6183 sayılı kanun ile yapılan takiplerde dahil olmak üzere hangi nedene dayanırsa dayansın davacılar hakkında her türlü ihtiyati haciz, ihtiyati tedbir ve muhafaza işlemleri de dahil tüm takip işlemlerinin ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına” yönelik ihtiyati tedbir ara kararı verildiği, bu karardan sonra 14/09/2011 tarihinde takip yapıldığı görülmüştür.

Somut olayda, Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/916 Esas sayılı dosyasında ihtiyati tedbir kararı verildikten sonra, alacaklının borçlu hakkında 14/09/2011 tarihinde icra takibi başlatmış ise de; Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin ihtiyati tedbir kararında icra takiplerinin yapılmamasına veya yapılacak takiplerin iptaline şeklinde bir karar verilmemiş olup, icra takiplerinin durdurulması şeklinde karar verildiğinden mahkemece, ihtiyati tedbir kararına aykırı olarak takibin iptali kararı verilmesi doğru olmayıp mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 29.09.2012 tarih ve 2011/1035 E., 2011/1423 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 1 numaralı bendinde “iptaline” kelimesinin silinerek karar metninden çıkarılmasına, yerine “durdurulmasına” kelimesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26448, Karar No: 2013/20029, Tarih: 24.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/26448 E.  ,  2013/20029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü ve Belediye Başkanlığının 15.09.2010 tarihli yazısında, ruhsatsız binanın belediye mücavir alan sınırları içerisinde olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın, belediye mücavir alan sınırları içerisinde kalan arazisinde bina inşa etme eyleminin, imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturmayacağı ve binanın bulunduğu yer itibariyle TCK'nın 184/1. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2012/8854, Karar No: 2013/8144, Tarih: 06.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/8854 E.  ,  2013/8144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... vdl. aleyhine 29/12/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu desteklerinin ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olay tarihi, ölenin davacılar ile olan yakınlık derecesi, davalının kusur oranı, dava konusu kazanın meydana geliş şekli ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6856, Karar No: 2021/556, Tarih: 11.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/6856 E.  ,  2021/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 25/07/2019 tarihli ve 2019/9811 soruşturma, 2019/1229 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/09/2019 tarihli ve 2019/38408 soruşturma, 2019/4200 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu defa suç yeri itibarıyla dosyanın Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 23/09/2019 tarihli ve 2019/153855 soruşturma, 2019/26737 sayılı yetkisizlik kararını müteakip Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda şüpheli hakkında kamu davası açılmak üzere hazırlanan 06/12/2019 tarihli ve 2019/48100 soruşturma, 2019/2584 sayılı fezleke üzerine dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesini takiben, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/01/2020 tarihli ve 2019/212522 soruşturma, 2020/1128 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair merci Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2020 tarihli ve 2020/118 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 05/09/2019 tarihli yetkisizlik kararı ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasının, yargı çevresinde görev yaptığı Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının ikinci yetkisizlik kararından sonra verilen 23/09/2019 tarihli ve 10/01/2020 tarihli yetkisizlik kararlarının hukuken geçersiz olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde görev yaptığı Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan İstanbul Anadolu Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 07/10/2020 gün ve 94660652-105-03-4079-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Soruşturmanın terör örgütü propagandası yapma suçundan yürütüldüğü, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 21/4. maddesindeki "3713 sayılı Kanunun kapsamına giren suçlar sebebiyle açılan soruşturmalar suçun işlendiği yerin bağlı olduğu ilin adıyla anılan Cumhuriyet başsavcılığınca yürütülür." hükmü doğrultusunda Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/09/2019 tarihli ve 2019/38408 soruşturma, 2019/4200 ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/09/2019 tarihli ve 2019/153855 soruşturma, 2019/26737 sayılı Kararların yetkisizlik kararı mahiyetinde olmadığı, bu haliyle ikinci yetkisizlik kararının İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10/01/2020 tarihinde verilerek yetki ihtilafının çözümü için dosyanın Bakırköy Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, bu itibarla kanun yararına bozma istemine konu olan Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2020 tarihli ve 2020/118 Değişik iş sayılı Kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, anılan karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16139, Karar No: 2013/9862, Tarih: 09.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16139 E.  ,  2013/9862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 9.4.2013 günü temyiz eden davacı S... Ö.... vekili Av. A... A... ve karşı taraf davalı SHÇEK vekili Av. H... S... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı torunları olan B... ve M... hakkında, Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 2009/87 değişik iş sayılı dosyası ile 5395 sayılı Yasanın 5/1-c maddesi uyarınca alınan koruma kararının kaldırılmasını talep etmiştir. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesinin üçüncü fıkrasında, Çocuk mahkemeleri ile Çocuk Ağır Ceza mahkemelerinin ve gerektiğinde Çocuk hakiminin bu Kanunda yazılı koruyucu ve destekleyici tedbirlerle ilgili olarak da karar vermeye görevli olduğu belirtilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.11.2012 tarih ve 2012/2-654 esas, 2012/817 karar sayılı kararı da bu gerekliliği açıklamaktadır. Koruma kararı verebilecek mahkemenin, bunun kaldırılmasında da görevli olacağı hususunda bir duraksama olmaması gerekir. Bursa'da Çocuk mahkemesi bulunmaktadır. O halde küçüklerle ilgili, Bursa 2. Çocuk Mahkemesi tarafından verilen koruma kararının kaldırılmasına da Çocuk mahkemesince karar verilmesi gerekir. Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınır. Bu husus gözetilerek, Aile mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasıyla ilgili yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple koruma kararının kaldırılması yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan velayet ve kişisel ilişki yönünden ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2013 (salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/6841, Karar No: 2014/5965, Tarih: 17.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6841 E.  ,  2014/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ... poliçesi ile sigortalı, davalıya ait aracın, davalı yönetiminde iken karıştığı kazada 3.kişiye ait aracın pert olduğunu, 7.500 TL piyasa rayiç değeri, 3.750 TL sovtaj belirlendiğini, kaza tutanağında davalıya asli, dava dışı 3.sürücüye tali kusur verildiğini, davalının 1.99 promil alkollü olduğunu, zarar gören hak sahibine %75 kusur oranı baz alınarak 2.812 TL hasar bedelinin ödendiğini, ancak davalının olayda tamamen kusurlu olduğunu, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini belirterek şimdilik 2.812 TL'nın 13.1.2012 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili vekaletname ile mazeret dilekçesi ibraz etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 17.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18189, Karar No: 2012/7733, Tarih: 01.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/18189 E.  ,  2012/7733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağından, sanığın ... ... hakkında şikayet dilekçesi vermesi üzerine ...'in de sanıktan şikayetçi olduğunun anlaşılmasına, sanığın yargılamanın aşamalarında değişmeyen savunmalarında suça konu yerde açma yapmadığını, ancak ...'in açtığı bu yolu geçecek yeri olmadığından kullandığını beyan etmesine, her ne kadar keşifte dinlenilen mahalli bilirkişi yeri çoğunlukla sanığın kullanıp onun tasarrufu altında olduğunu, tanık ... ...'nın da yeri sanığın açtığını, ... yıllardır onun tasarrufunda olduğunu beyan etmişlerse de bilirkişi raporundan sahada toprak işlemesi yapılmayıp ölü örtünün de bozulmadığının, ağaçların kesim tarihinin de 2007 yılı 2.ayı olduğunun anlaşılması karşısında sanığın dava konusu yeri yol olarak kullanmasının ağaçların sanık tarafından kesilip açma yapıldığına delil olmayıp ...'in de kendisini şikayet etmesi üzerine sanıktan şikayetçi olması karşısında ifadesinin objektif olamayacağı da değerlendirilerek, mahkemenin gerekçesinde, kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemekle tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Müdahil idarenin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/495, Karar No: 2019/3169, Tarih: 18.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/495 E.  ,  2019/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 23.05.2018 gün ve 2018/İHK-3772 Esas sayılı karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili lehine davacı Şirket nezdinde 10.01.2011 ve 22.03.2013 başlangıç tarihli yeminli mali müşavir mesleki sorumluluk sigorta poliçeleri düzenlendiğini, 2013 yılı Temmuz ayı içinde Kavaklıdere Vergi Dairesi’nin mükellefi olan dava dışı Su-Yol Mühendislik Ltd. Şti. hakkında 2009 yılında müvekkili tarafından düzenlenen KDV iadesi tasdik raporu nedeniyle yapılan inceleme sonucunda müvekkilinden vergi tazminat ve cezası talep edildiğini, talebin davalıya 24.07.2013 tarihinde ihbar edildiğini, davalının ihbar üzerine müvekkiline cevaben vergi affına dair düzenlemeden yararlanılarak buna ilişkin bilgi ve belgelerin hasar dosyasına sunulmasını istediğini, müvekkilinin verilen talimatla vergi affından yararlanıp 339.750,32 TL tutarında ödeme yaptığını, daha sonra davalı Şirketin, zararın düzenlenen poliçeler kapsamında olmadığı ve davacının 20.03.2013 tarihli, “her iki poliçe dönemi arasındaki sürede hasara neden olabilecek herhangi bir durumdan haberdar olmadığı” yönünde gerçeğe aykırı beyanıyla bilgi verme yükümlülüğüne aykırı davrandığı gerekçesiyle müvekkilinin başvurusunu reddettiğini, taleplerinin asıl dayanağının 10.01.2011 tarihli poliçe olduğunu, mezkur poliçede sözleşme öncesi 5 yıl içinde gerçekleşen olayların sözleşme bitiminden itibaren 5 yıl süreyle talep edilebileceğinin düzenlediğini ileri sürerek, 169.875,00 TL’lik alacağın şimdilik 50.000,00 TL’lik kısmının tazminatın ödendiği 29.11.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının vergi müfettişi eliyle düzenlenen 16.06.2012 inceleme tarihli görüş ve öneri raporundan dava dışı Su-Yol Ltd. Şti.nin KDV iadesi tasdik raporundaki onayının sahte faturalara rağmen yapıldığının anlaşıldığını, bu raporda davacının olay hakkında 15.03.2013 tarihinde vergi müfettişi tarafından sorgulanmasını müteakip müvekkili Şirkete 20.03.2013 tarihinde “herhangi bir hasarının olmadığını ve hasara neden olabilecek herhangi bir durumdan haberdar da olmadığını” beyan ettiğini ve yine 22.03.2013 tarihli poliçe evvelinde davacının kendisi tarafından tarafından doldurulan formda “sigortalının, önceki veya şuan ki işleri ile ilgili hasar talebi oluşmasına sebep olabilecek herhangi bir durumu veya olayı var mıdır” sorusuna “hayır” şıkkının işaretlediğini, böylece doğru bilgi verme yükümlülüğünü ihlal ettiğini, düzenlenen poliçelerin claims made (talebe dayalı) poliçeler olup ancak üçüncü bir şahıs tarafından sigortalı aleyhine sözleşme döneminde ilk kez talepte bulunulması ve aynı sözleşme döneminde sigortacıya ihbar edilmesi halinde poliçenin geçerli olduğunu, yine davacının talebinin mesleki sorumluluk sigortası genel şartları gereğince de yerinde olmadığını savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, taraflar arasında düzenlenen poliçelerin talep esaslı olduğu, davacının 2009 tarihli işlem sebebiyle 15.03.2011 tarihinde vergi müfettişi tarafından sorguya çekilmesine rağmen davalıyı 20.03.2011 tarihli beyanında ve bizzat kendisi tarafından doldurulan formda gerçeğe aykırı olarak bilgilendirerek TTK’nın 1435 ve 1436/1 hükümleriyle birlikte poliçe özel ve genel şartlarından doğan bilgi verme yükümlülüğünü de gereği gibi yerine getirmediği, bu nedenle davalının tazminat sorumluluğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Karara, davacı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, uyuşmazlık hakem heyeti kararında belirtilen sebepleri tekrarla uyuşmazlık hakem heyeti kararının yerinde olduğu ayrıca, vergi indiriminden yararlananın mükellef olduğunun ve üzerinde davacının imzası bulunsa dahi salt ödeme evrakının ödemenin davacı tarafından yapıldığını göstermeyeceği gerekçesiyle itirazın ve başvuru sahibinin tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekilli temyiz etmiştir.