muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6575, Karar No: 2013/9385, Tarih: 19.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6575 E.  ,  2013/9385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.02.2010 gününde verilen dilekçe ile bağıştan rücu nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 15 parsel sayılı arsa üzerindeki 20 no'lu mesken cinsli bağımsız bölümü 2005 yılında yüklenici ...'dan bedelini kendisi ödeyerek satın alıp davalı kızına bağışladığını ancak bilgisayar kayıtlarında davalının yaptığı konuşmalar, görüntülerden ve telefon konuşmalarından sonra davalının davacı babasına karşı şeref, onur ve haysiyetini ihlal edici ağır kusurlu davranışları nedeniyle, davalı kızına bağışlamış olduğu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı dava konusu taşınmazın 02.09.2005 tarihli resmi senet ile ... isimli şahıstan bizzat kendi birikimleri ve annesinin maddi katkılarıyla satın aldığını davacı babasının hiç katkısı olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının satış bedelini kendisi ödediğine dair bağış olgusunu ispata yeterli delil sunmadığı 02.09.2005 tarihli resmi senet ile dava dışı ... tarafından taşınmazın davalıya satılmış olduğu, resmi belgenin aksinin subut bulmadığı, bağıştan dönmeyi gerektiren sebeplerin varlığı-yokluğu noktasında devam eden araştırmaya geçilmesine gerek görülmediği nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava bağıştan rücu nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bedelinin davacı tarafından ödendiği ancak yazılı delil ile kanıtlanabilir.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil mevcut değilse iddianın ancak ikrar (HMK m.188) yemin (HMK m.225 vd) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacı taraf iddialarını yazılı delille kanıtlayamamıştır. Ancak, dava dilekçesinde ve sonradan bildirilen delil dilekçesinde her türlü delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılacağından davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılarak HMK’nın 225. ve devamı maddeleri gereğince işlem yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 19.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1296, Karar No: 2023/1064, Tarih: 10.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1296 E.  ,  2023/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/597 E., 2022/71 K.

DAVA TARİHİ : 11.11.2015

KARAR : Davanın reddine

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacılar vekili

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; dava konusu taşınmazın, salt orman ada ve çevre sakinlerinin okul gereksinimlerinin karşılanmasına yönelik olarak kiraya verildiğini, kiracının izin almadan kiralanan yerin kullanım şekli ve amacını kısmen dahi olsa değiştirmesi veya bu konudaki yükümlülüklerine aykırı davranmasının, sözleşmenin fesih nedeni olarak kararlaştırıldığını, kiraya verme amaçlarının sadece çevre sakinlerini kendilerine yakın bir okula kavuşturmak olduğunu, davalı kiracının ise kötüniyetli davrandığını, Bahçeköy’de bulunan kendi okullarına rakip olabilecek bir okul faaliyetini önlemek için dava konusu binayı boş tutarak, bloke amaçlı kiraladıklarının sonradan anlaşıldığını, mevcut sözleşmenin açık hükümlerine rağmen davalı kiracının okulu kapattığını bildirmesi üzerine davalıya Beyoğlu 48. Noterliğinden 30 gün süreli ihtar gönderdiklerini, fesih bildirimi ve tahliye talepli ihtarların sonuçsuz kaldığını, davalı tarafın okulu açma niyetlerinin olmadığını, bu nedenle kira sözleşmesinin feshi işleminin geçerliliğini, davalının kiralanandan tahliyesini ve taşınmazın tahliye edilmesi gereken 27.09.2015 tarihinden tahliye edileceği tarihe kadar kira sözleşmesinin 13. maddesi gereğince her ay aylık kira bedelinin %50 oranındaki cezai şart bedelinin de davalıdan tahsilini istemiş, 16.09.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile alacak talebini fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 108.750 USD olarak yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı; çevre sakinlerinin okul ihtiyacının sözleşmede düzenlenmediğini, faaliyette bulunmadan da kiralananı ellerinde tutabileceklerini, kira bedellerinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.06.2016 tarihli ve 2015/1277 E., 2016/563 K. sayılı kararıyla; sözleşmede kesintisiz olarak faaliyete devam edileceğine dair madde olmadığı, bu nedenle de akde aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.06.2016 tarihli ve 2015/1277 E., 2016/563 K. sayılı kararıyla; sözleşmede kesintisiz olarak faaliyete devam edileceğine dair madde olmadığı, bu nedenle de akde aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 07.12.2017 tarihli ve 2017/7373 E., 2017/17221 K. sayılı ilamıyla; kiralananın okul/kreş olarak eğitim amaçlı ve sürekli kullanılmak üzere kiralandığı, kiralananın dönemsel olarak kapalı tutulmasının ve bu hususta kiraya verenden izin alınmamasının kiralama amacına ve akde aykırı olduğu, davacı tarafından davalıya 30 gün süreli ihtarname gönderildiği ve akde aykırılığın düzeltilmediği belirtilerek Mahkemece, bu husus gözetilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 14.01.2020 tarihli ve 2018/175 E., 2020/65 K. sayılı karar ile; davanın kısmen kabulü ile, davacının tahliye talebi açısından dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davanın alacak talebi açısından kabulü ile 108.750 USD cezai şartın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; söz konusu karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

2. Dairenin 15.12.2020 tarihli ve 2020/10723 E., 2020/7822 K. sayılı ilamıyla; Mahkeme kararı ile tahliye ilamı alınmadığı sürece akdin sözleşmede belirlenen tarihten önce sona erdiğinden söz edilemeyeceği, dolayısıyla feshe dayalı olarak davalıdan cezai şart istenemeyeceği, bu nedenle Mahkemece davacının cezai şart isteminin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacının tahliye talebi açısından dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacının feshe dayalı cezai şarta ilişkin alacak talebinin Yargıtay İlamı doğrultusunda reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 20.10.2022 tarihli ve 2022/7011 E., 2022/8054 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 20.10.2022 tarihli ve 2022/7011 E., 2022/8054 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacılar vekili; Yargıtay onama kararının, önceki kararıyla tamamen çeliştiğini, taraflarınca yapılan feshin ve buna bağlı cezai şart talebinin haklı olduğunu, kiracının tacir olduğunu ve yasa maddelerinin yürürlük tarihi itibariyle uygulanmasına ilişkin itirazları ile sözleşme maddelerine ait temyiz nedenlerinin incelenmediğini, oluşan zararlarının ispatlanmış olmasına rağmen karara bağlanmadığını, davalının geçerliliğini iddia ettiği protokolün ise geçerlilik kazanmadığını ileri sürerek; onama kararının düzeltilerek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kiralananın tahliyesi ve feshe dayalı ceza şart alacağına ilişkin tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 316 ncı maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür. Kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranması durumunda sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliyesine karar verilebilmesi için kiraya verenin konut ve çatılı işyeri kirasında kiracıya en az otuz gün süre vererek aykırılığın giderilmesini, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceğini yazılı olarak bildirmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Diğer kira ilişkilerinde ise, kiraya veren, kiracıya önceden bir ihtarda bulunmaksızın, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir. Konut ve çatılı işyeri kirasında, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya veren, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

2. Kira akdinin sona erme sebepleri ve akdin feshinin biçim ve koşulları TBK’nın 327. vd. maddelerinde sınırlı sayıda ve emredici şekilde düzenlenmiştir. Akdin feshi için bu maddelerde yer alan koşulların bulunması tek başına yetmez. Ayrıca bu konuda tahliye talebinin ilama bağlanmış olması gerekir. Tahliye davası açma koşullarının bulunması durumunda bile mahkeme kararı ile tahliye ilamı alınmadığı sürece akdin sona erdiğinden söz edilemez. Ayrıca emredici hukuk kurallarına aykırı düzenlenmiş tahliye şartı geçersiz olduğu gibi, bu şarta bağlı olarak öngörülen cezai şartta geçersizdir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Mahkemece yukarıda açıklanan kanun hükümleri gözetilerek ve Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle karar verildiği, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmadığı anlaşılmakla davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezası ile bakiye harcın karar düzeltme isteyenlere yükletilmesine,

10/04/2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8443, Karar No: 2024/10998, Tarih: 04.07.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/8443 E.  ,  2024/10998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1861 E., 2017/1869 K.

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03.11.2022 tarihli ve 2021/19056 Esas, 2022/15146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından yapılan temyiz başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine, hırsızlık suçundan ise "TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması," sebebiyle bozma kararı verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/67823 Esas sayılı 29.11.2022 tarihli itiraz yazıları ile sanığın sunmuş olduğu 25.07.2017 tarihli dilekçesinde temyiz nedenlerinin bir sebep ihtiva etmemesi nedeniyle itiraz kanun yoluna başvurulmuş olduğu, itiraz üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19.01.2023 tarihli ve 2022/13916 Esas, 2023/108 Karar sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve dosyanın itirazı incelemeye yetkili Ceza Genel Kuruluna tevdii edildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.01.2024 tarihli ve 2023/6-149 Esas 2024/19 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03.11.2022 tarihli ve 2021/19056 Esas, 2022/15146 Karar sayılı bozma kararının kaldırıldığı, "Dosyanın, sanığa yapılacak meşruhatlı tebligatla CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren (7) günlük ek süre içerisinde kanuna uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edilmesi ve bunun sonucuna göre Özel Dairece esasa ilişkin temyiz incelemesi yapılıp yapılmayacağına karar verilmesi için Yargıtay 6. Ceza Dairesine" gönderildiği, Dairenin 2024/2537 Esas, 2024/6918 Karar sayılı ve 30.05.2024 tarihli kararı ile "nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyizi inceleme görevi Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesine ait olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Dairemize gönderildiği belirlenerek yapılan incelemede:

Anayasanın 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik olarak sunmuş olduğu 25.07.2017 tarihli temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep bulunmadığı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.07.2017 tarihli ve 2017/1861 E., 2017/1869 K. Sayılı kararının yasa yolu bildirimine ilişkin bölümünde, yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33121, Karar No: 2016/4854, Tarih: 07.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/33121 E.  ,  2016/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri ödenmediği için işten ayrılmak zorunda kaldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının izinlerini düzenli şekilde kullandığını, ihtiyacı olduğunda işveren tarafından kendisine ayrıca izin verildiğini, işçilik ücretlerinin düzenli şekilde ödendiği gibi çalıştığı iş günlerinin sigortasının da eksiksiz şekilde yatırıldığını, normal çalışmanın dışında fazla çalışma yaptığı durumlarda fazla çalışma ücretinin işveren tarafından ödendiğini, davacının haklı bir mazereti bulunmaksızın 24.03.2013-25.03.2013 ve 26.03.2013 tarihlerinde işe gelmediği için tutanaklar tutulduğunu, davacıya ihtarname gönderildiğini, gönderilen bu ihtarnameye davacının cevap vermediği gibi işe gelmediğini ve haklı bir mazeret bildirmediğini, bunun üzerine Babaeski Noterliğinin 29/04/2013 tarihli ihtarnamesi ile İş Kanunu'nun 25/II-g bendi gereğince haklı nedenle iş akdinin feshedildiğinin davacıya bildirildiğini, davacının işten ayrıldıktan bir gün sonra Büyük Mandıra Beldesinde bulunan başka bir fırın işletmesinde işe başladığını ve halen orada çalıştığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, fazla çalışma ücreti yanında hafta tatili ücreti de talep etmiştir. Mahkemece, fazla çalışma hesaplanırken hafta tatili dahil 7 gün üzerinden fazla çalışma belirlenmiş ve böylece hafta tatili çalışması, fazla çalışma içinde mükerrer olarak hüküm altına alınmıştır. Bu husus hatalı olup, hafta tatili çalışması olan 7,5 saatlik kısım mahsup edilerek haftalık 45 saati aşan çalışmanın fazla çalışma olarak hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken anılan şekildeki hatalı hesaba göre hüküm tesisi isabetsizdir.

3- Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri için takdiri indirim uygulanıp uygulanmayacağı noktasında da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Dairemizce son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, hafta tatili ulusal bayram genel tatil çalışmalarının taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda, böyle bir indirime gidilmemesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri taktiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına göre hesaplandığı halde makul oranda takdiri indirim uygulanmaması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2913, Karar No: 2011/6286, Tarih: 25.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2913 E.  ,  2011/6286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmaza ait 1983 yılında düzenlenen arazi kadastro tutanağı ile varsa dayanağı olan tapu kaydının bütün revizyonları ile getirtilerek,

2) Çekişmeli taşınmazı geniş çevresiyle gösteren pafta fotokopi örneğinin getirtilerek,

3) Taşınmaza en yakın komşu parseller paftasından tespit edilerek kesinleşme durumlarını gösterir son tapu kayıtlarının getirtilerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 25/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.