muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1498, Karar No: 2024/2664, Tarih: 13.03.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...İşbu davaya konu borcun, 7440 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılarak ödendiği sabit olduğundan davanın konusuz kaldığı, konusuz kalan davanın esası hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, bu yönüyle ilk derece mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, kaldı ki davacı tarafın bu konuda bir istinafının da bulunmadığı, diğer yandan 7440 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinin 13-a-ç ve aynı Kanun'un 10/11 inci maddeleri gereğince taraflar lehine yargılama giderine, avukatlık ücretine ve fer'ilerine hükmedilmemesi gerektiği anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesince 7440 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinin 13-a-ç ve aynı Kanun'un 10/11 inci maddelerindeki düzenlemeler dikkate alınarak tarafların leh ve aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmeyerek ve ayrıca tarafların yaptıkları yargılama giderlerinin kendi üzerlerinde bırakılacak şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir..." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili özetle; lehe vekalet ücreti verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)331 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7440 sayılı Kanun.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7345, Karar No: 2023/7799, Tarih: 05.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/7345 E.  ,  2023/7799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2021/322 E., 2021/1131 K.

SUÇ :6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hükümde temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmiş olması sebebiyle sanığın yasa yolunda yanıltıldığı, bu itibarla sanığın temyiz isteğinin süresinde kabul edildiği ve 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 09.12.2011 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 11.01.2012 tarihinde kesinleştiği, akabinde sanığın 03.10.2012 tarihinde işlediği suç nedeniyle sanık hakkında verilen önceki hükmün açıklanmasına karar

verilerek temyize konu Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2015 tarihli 2015/510 Esas, 2015/903 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları gereği 5 ... hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Anılan kararına, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli ve 2021/322 Esas, 2021/1131 Karar sayılı ilâmıyla, hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle gerekçesiz hüküm kurulması, 18 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2021 tarihli ve 2021/322 Esas, 2021/1131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları gereği 5 ... hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, delillerin takdirinde ve maddi hükümlerin uygulanmasında eksik tahkikat ve uygulama yapıldığına, kasıtlı suç işlemediğine ve resen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde koruma kontrolü esnasında sanığın Göksu köyü Yayla mevkiinde 757 numaralı bölme içerisinde ... ormanından 12 adet kayın ağacını motorlu testere ile kestiği tespit ediliyor.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, delillerin takdirinde ve maddi hükümlerin uygulanmasında eksik tahkikat ve uygulama yapıldığına, kasıtlı suç işlemediğine ve resen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde koruma kontrolü esnasında sanığın Göksu köyü Yayla mevkiinde 757 numaralı bölme içerisinde ... ormanından 12 adet kayın ağacını motorlu testere ile kestiği tespit ediliyor.

2.Sanık tüm aşamalarda ağaç kesmediğini beyan etmiş ise de; 13.11.2015 havale tarihli temyiz dilekçesi ile bahse konu ağaçları yakacak yapmak için kestiğine ilişkin beyanlarını dava dosyası içine sunduğu anlaşılmıştır.

3.Orman ve fen bilirkişileri raporlarında; 12 adet yapacak nitelikte emval veren kayın ağacının orman içinden motorlu testereyle kesildiği belirtilmiştir.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV.GEREKÇE

Sanığın 13.11.2015 havale tarihli temyiz dilekçesi ile bahse konu ağaçları yakacak yapmak için kestiğine ilişkin beyanlarını dava dosyası içine sunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2021 tarihli ve 2021/322 Esas, 2021/1131 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11477, Karar No: 2010/4097, Tarih: 31.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11477 E.  ,  2010/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve alıkoyma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.05.2005 gün ve 2004/177 Esas, 2005/250 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçların yasa maddesinde öngörülen cezasının tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını kesen mahkümiyet hükmü tarihi olan 18.05.2005 tarihiyle inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2. Maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/11862, Karar No: 2018/16750, Tarih: 03.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11862 E.  ,  2018/16750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkileri ile davalıların ...'ın mirasçıları olup davalı ... Kızılırmak'ın ise .........ı'nın eşi ve dava konusu taşınmazların hissedarı olduğunu, ...... oğlu ...'ın mirasçıları ile .........ı Kızılırmak'ın ortak oldukları taşınmazları 28 Ocak 1996 tarihinde noter huzurunda yaptıkları taksim mukavelesi ile paylaştıklarını, herkesin kendisine düşen taşınmaza o tarihten bu yana sahiplik ve zilyet ettiğini, halende her hissedarın noter huzurunda yapılan taksimde kendilerine düşen taşınmazları kullandığını, bazılarının kendilerine düşen taşınmazları haricen sattıklarını ve satın alan şahısların zilyetlik etmekte olduğunu, akabinde ............ Kızılırmak'ın kendilerine düşen taşınmazları tekrar aralarında 2 Eylül 1966 tarihli noter senedi ile rızaen taksim ettiklerini, tapu kayıtları yazılı taşınmazların noter huzurunda yapılan rızai taksim sonucu müvekkillerine intikal ettiği halde taksim senedi tapuya işlenmediğinden tapuda halen ............ Kızılırmak eşi ......'nin payları gözüktüğünü belirterek tapu kaydı yazılı taşınmazların davalıların miras bırakanları adına olan hisselerinin ve davalılar adına olan hisselerinin iptali ile müvekkilleri adına eşit olarak tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davacıların talep ettiği hakların zamanaşımına uğradığını, taksim sözleşmesinde belirtilen taşınmazlar dışında kalan taşınmazların da dava konusu edildiğini, davacının dayandığı noterde yapılan sözleşmenin geçersiz ve zamanaşımına uğradığı için kabul edilemeyeceğini, davacıların gerek sözleşmeli ve gerekse fiili taksim iddialarının doğru olmadığını, davacıların daha öncede aynı konuda ...... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/82 Esas sayılı dava dosyası üzerinden açtıkları davada lehlerine karar verilmediğinden kesin hüküm nedeniyle yeniden dava açılamayacağını, dava konusu taşınmazların bir kısmının baraj altında kalacak olup kamulaştırılacağını, davanın iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ...... Şeken, davanın kamulaştırma bedeli nedeniyle ve hukuki dayanaktan yoksun olarak açıldığını, davanın zamanaşımına uğradığını, tapulama tespit işlemlerinin kesinleşme tarihini müteakip 10 yıl sonunda dava açılamayacağını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dahili davalılar ...... Çetin, ... ve ..., duruşmadaki beyanlarında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...... Şeken, davanın kamulaştırma bedeli nedeniyle ve hukuki dayanaktan yoksun olarak açıldığını, davanın zamanaşımına uğradığını, tapulama tespit işlemlerinin kesinleşme tarihini müteakip 10 yıl sonunda dava açılamayacağını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dahili davalılar ...... Çetin, ... ve ..., duruşmadaki beyanlarında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dahili davalılar ..., ..., ..., ..., ...... Pekmezci, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...... Helvacı, ..., ... ... ve ... duruşmadaki beyanlarında dava konusu edilen taşınmazlarda haklarını almak istediklerini belirtmişlerdir.

Mahkemece, “ Davacı taraf kadastro tespitinden önceki taksim sözleşmesine dayanmışlardır. Dava tarihi 02/01/2006 olup, taşınmazların kadastrosunun kesinleşme tarihi 1968 ve 1974 yıllarıdır. Taksim ise 1966 yılında yapılmıştır. Bu sebeple kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılarak açılan davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar vermek gerekeceği kanaati hasıl olmuştur.

Dava dilekçesinde zilyetliğe dayanılmakla, kadastrodan sonraki zilyetliğe de dayanıldığı kabul edilerek bu hususun incelenmesi uygun görülmüştür. HUMK'un 76. maddesi gereğince maddi olgunun nitelendirilmesini yapmak, uygulanacak kanun maddesini bulmak ve uygulamak hakimin doğrudan görevidir. Bu sebeple TMK'nin 713. maddesi hükümlerinin şartlarının oluşup oluşmadığı da incelenmelidir. Taşınmazlar tapulu taşınmazlar olup, üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz Kural bu olmakla birlikte, kanunun açıkca izin verdiği ve düzenlediği ayrık durumlarda tapulu yerin kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkündür. Bu husus TMK'nin 713/2. maddesinde düzenlenmekte olup, aynı koşullar altında, maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan veya 20 yıl önce ölmüş, yada hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamı veya bir kısmının zilyedi ise, mülkiyet hakkının tescilini talep edebilir. Davacılar yönünden dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının incelenmesinde TMK'nin 713. maddesindeki şartlarının oluşmadığı...” gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesine göre, dava; miras taksim sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; 180, 290, 349, 450, 451, 515, 586, 608, 618, 625, 626, 629, 631, 634 ve 322 nolu parsellere ilişkin kadastro tutanak örnekleri getirilmiştir. İncelenmelerinde, taşınmazların kadastro tespitlerinin 1964 yılında yapıldığı, 1968 ve 1974 yılları arasında da kadastro tespitlerinin kesinleştikleri anlaşılmaktadır.

Davacılar ...... 1. Noterliğinin 29.01.1966 tarih ve 757 Yevmiye Numaralı Taksim Mukavelesi ile ...... 1. Noterliğinin 02.09.1966 tarih ve 6156 yevmiye numaralı Tereke Taksim ve Mukavelenamesine dayanmışlardır.

Davacılar ...... 1. Noterliğinin 29.01.1966 tarih ve 757 Yevmiye Numaralı Taksim Mukavelesi ile ...... 1. Noterliğinin 02.09.1966 tarih ve 6156 yevmiye numaralı Tereke Taksim ve Mukavelenamesine dayanmışlardır.

Hemen belirtmek gerekir ki, Taksim sözleşmeleri kadastro tespitinin yapılmasından sonra, ancak kesinleşmesinden öncedir. Eş anlatımla miras taksim sözleşmeleri 29.01.1966 ve 02.09.1966 tarihlerinde yapılmıştır. Bu durumda davacıların iddiası tespit öncesi sebebe değil, tespit sonrası nedene dayalıdır. Tespit sonrası nedenler için hak düşürücü süreden bahsetmekte olanaklı değildir. Yerel Mahkeme hakiminin buna ilişkin görüşü yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına, kanunun metnine ve ruhuna aykırıdır.

Hal böyle olunca Mahkemece yapılacak iş; taraflara süre verilerek çekişmeli taşınmazın başında yetkili birimler aracılığıyla belirlenecek yaşlı ve tarafsız mali bilirkişiler huzuruyla ve taraf tanıkları da hazır edilerek keşif yapılması, dosya kapsamında belirtilen ...... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/82 Esas sayılı dava dosyasının mahkemesinden istenilerek dava konusu taşınmazlar ile ilgisinin araştırılması, miras taksim sözleşmelerinin hukuken geçerli sözleşmeler olup olmadıklarının belirlenmesi, nizalı taşınmazlardan dayanak kayıtları olanların dayanak kayıtlarının da (Tapu, Mahkeme kararı vb) mercinden getirtilerek yöntemine uygun olarak uygulanması, taksim sözleşmelerinin dava konusu taşınmazları kapsayıp kapsamadıklarının tespit edilmesi, taraf tanıkları ve mahalli bilirkişilerden zilyetlik konusunda kapsamlı bilgiler alınması, tüm bu uygulamaların keşfi izlemeye, infazı sağlamaya elverişli tapu fen memuru yetki ve yeteneğine haiz uzman bilirkişiye düzenlettirilecek ölçekli kroki ve rapora yansıttırılması, bu suretle iddia ve savunma çerçevesinde toplanmış ve toplanacak delillere göre uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi davalı ... Kızılırmak’ın da karar başlığında gösterilmesi gerekirken, gösterilmemesi de doğru değildir.

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 03.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21948, Karar No: 2013/22278, Tarih: 25.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/21948 E.  ,  2013/22278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. Mahkemece, davacının şeker ambarı, malzeme ambarı ve inşaatta geçen çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda gerçekleşmediği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 06.10.1988-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının davalı ... Fabrikası A.Ş(... Fabrikası bünyesinde) 06/10/1988 - 01/10/2008 tarihleri

arasında çalışılan, sigorta primi ödenmiş 2715 günlük sürenin x0,25 formülü ile tespit edilen 679 günlük sürenin davacının emekliliğinde yasada öngörülen 3600 günlük sigortalı çalışma koşulu nazara alınmak suretiyle itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” karar verilmesi,

arasında çalışılan, sigorta primi ödenmiş 2715 günlük sürenin x0,25 formülü ile tespit edilen 679 günlük sürenin davacının emekliliğinde yasada öngörülen 3600 günlük sigortalı çalışma koşulu nazara alınmak suretiyle itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” karar verilmesi,

4- Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılıp, 5510 sayılı Yasanın 40. maddesindeki düzenlemeyle davacının çalıştığı iş kolunun kapsamdan çıkarılmış olması ve 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesinin “17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun ek 5 inci maddesinde sayılan itibari hizmet süresi kapsamında yer alıp bu Kanunun 40 ıncı maddesinde sayılmayan işlerde bu Kanunun yürürlük tarihinden önce geçen çalışma sürelerinin bu maddenin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesinde 3600 gün prim ödeme şartı aranmaz.” hükmü karşısında, hak edilen itibari hizmet sürelerinin “3600 gün prim ödeme şartı” aranmaksızın değerlendirilmesi olanağının öngörüldüğü yönü gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. paragrafının silinerek, yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 27.08.1991-01.10.2008 tarihleri arasında ham fabrika ve rafineri bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1578 gün x 25 =395 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12472, Karar No: 2014/10741, Tarih: 01.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/12472 E.  ,  2014/10741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapusunun iptali, elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.