muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1846, Karar No: 2025/1152, Tarih: 26.02.2025

1. Temyiz olunan kararda; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa 6098 sayılı Kanun hükümlerinin doğru şekilde uygulandığı, sözleşmede kiracı olarak davalı şirketin yer aldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, davacının cezai şart talebinin ise 6098 sayılı Kanun'un 179/1 maddesinde düzenlenen seçimlik cezai şart niteliği taşıdığı anlaşılmakla; davalı şirket vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. 6098 sayılı Kanun'un 327. maddesinde yer alan düzenlemeye göre; genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde kira sözleşmesinin başlangıcı ve süresi belli ise, kira sözleşmesi sürenin dolması ile kendiliğinden sona erer. Kiraya veren sözleşmenin bitim tarihinden itibaren bir ay içinde dava açarak süre bitimi nedeniyle tahliye talep edebilir. Belirli süreli kira sözleşmelerinde belirlenen sürenin dolması halinde, taraflar arasında açık bir anlaşma olmaksızın kira ilişkisi sürdürülürse, kira sözleşmesi belirsiz süreli sözleşmeye dönüşür. Genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde; belirli süreli kira sözleşmesinin süresiz hale gelmemesi için, kiraya veren kira süresi bitmeden veya dava açma süresi içinde kira sözleşmesini yenilemeyeceğine dair ihtarname tebliğ ettirirse, kira sözleşmesi yenilenmeyeceği gibi süresiz hale de gelmez. Bu durumda her zaman süre bitimi nedeniyle tahliye davası açılabilir. 6098 sayılı Kanun'un 328. maddesinde yer alan düzenlemeye göre ise; belirsiz süreli kira sözleşmelerinde taraflardan her biri, daha uzun bir fesih bildirim süresi veya başka bir fesih dönemi kararlaştırılmış olmadıkça, yasal fesih dönemlerine ve fesih bildirim sürelerine uyarak sözleşmeyi feshedebilir. Sözleşmede veya kanunda belirtilen fesih dönemine veya bildirim süresine uyulmamışsa, bildirim bir sonraki fesih dönemi için geçerli olur.

3. Somut olayda; taraflar arasındaki genel hükümlere tabi kira sözleşmesinin 01.01.2013 tarihinde sona erdiği, ancak 6098 sayılı Kanun'un 327. maddesi hükmü de dikkate alındığında taraflar arasında açık bir anlaşma olmaksızın kira ilişkisinin sürdürülmesi nedeni ile sözleşmenin belirsiz süreli hale geldiği, her ne kadar davalı şirket vekili süre bitimi ile kira ilişkisinin sona erdiğini savunmuş ise de şirketin süre bitimine rağmen kiralananı kullanmaya devam ettiğinin dosya kapsamından anlaşıldığı, fesih bildiriminin 6 aylık döneme nazaran 3 ay önceden keşide ve tebliğ edilmesi gerektiği, davalı tarafça fesih iradesinin bildirildiği 09.05.2013 keşide tarihli ihtarnamenin, 01.01.2013-01.01.2014 dönemi için, ilk altı aylık dönem içerisinde belirlenen ikinci üç aylık dönem içerisinde tebliğ edilmiş olmakla, ikinci altı aylık dönem sonu olan 01.01.2014 tarihinden itibaren hüküm ifade edeceği, vergi dairesine yapılan tek taraflı bildirimin tahliye olgusunu ispata yeterli olmadığı, kaldı ki kiralananın etrafının çevrili olduğu ve anahtarla girilebilen iş yeri niteliğinde bulunduğunun tespit edilmesi karşısında kiralananın tahliye edildiği hususunun davalı tarafça ispatlanması gerektiği anlaşılmakla, kiralananın tahliye edilerek kiraya verenin hakimiyetine geçtiği tarihe kadar kiracının kira bedelinden sorumlu olduğunun kabulü ile sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. Aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7325, Karar No: 2010/3408, Tarih: 06.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/7325 E.  ,  2010/3408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’un reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, sanık ...’ın reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyetlerine, sanıklar ...,...,...’ın ise üzerlerine atılı reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından beraetlerine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.03.2006 gün ve 2006/5 Esas 2006/85 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili ile sanık ... ve sanık ... müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan beraet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklara isnat edilen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu için kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanıkların ilk mahkümiyet tarihi 17.12.2004 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ...,... hakkında kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık ... hakkında uygulama maddesinin 416/son yerine 416/1 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Oluşa uygun kabule göre, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanıkların eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. bendindeki suça temas ettiği, bu suç şikayete tabi olup zarar gören şikayetçi olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, 5560 sayılı ..//..

-2-

Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, uzlaştırma işleminin sonuçsuz kalması halinde hükümlerden sonra 19.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 23 ve 08.02.2008 tarihli, 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında; koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/9695, Karar No: 2007/11897, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9695 E.  ,  2007/11897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için gerekli görülen;

1) Çekişmeli parsel ile birlikte aynı vergi kaydı uygulanan 2328, 2340, 2347 ila 2358, 2375 ve 2390 ve 2414 ila 2416 sayılı parselleri geniş çevresi ile bir arada gösteren kadastro paftası orijinalinden fotokopisinin ve bu parseller bir bütün olarak düşünüldüğünde etrafında bulunan kadastro parsellerinin kadastro tesbit tutanakları ile kadastro tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, kadastro tesbitleri kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kayıtlarının,

2) Çekişmeli taşınmazın batısındaki 276 ve 956 sayılı parsellerin varsa kadastro tesbit tutanakları, var ise kadastro tesbitine esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, kadastro tesbitleri itirazsız kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kayıtları, davalı yada hükmen kesinleşmişse dava dosyalarının,

getirtilerek dosyaya eklenmesi; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 04/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12059, Karar No: 2012/11415, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12059 E.  ,  2012/11415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak mahiyette ve zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2012 gün ve 2011/175 Esas, 2012/95 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak nitelikte ve zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak mahiyette ve zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre sanığın, mağdureye karşı aynı suç işleme kararı ile değişik yer ve zamanlarda birden fazla cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğu halde, mahkûmiyetine hükmedilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6069, Karar No: 2012/12751, Tarih: 28.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6069 E.  ,  2012/12751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1- Katılan vekilinin, 2003 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat hükmüne yönelen temyizinin incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son olarak işlendiğinin belirlendiği 29.12.2003 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Katılan vekilinin, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelen temyizinin incelenmesine gelince:

01.02.2007 gün ve VDENR-2007-1434/21 sayılı Vergi Tekniği Raporundan; sanığın, suça konu edilen 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia edilmesine karşın, hangi sayılı faturaların hangi tarihlerde ve kim adına düzenlendiklerinin belirlenmediği anlaşılmakla; sahte olduğu iddia olunan faturaların neler olduğu araştırılıp, adlarına fatura düzenlendiği belirlenen şirket veya gerçek kişiler hakkında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları saptanarak, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden satıcı ile alıcı arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve

tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı karşılaştırmalı inceleme yaptırılarak araştırılıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek suç tarihi de kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı karşılaştırmalı inceleme yaptırılarak araştırılıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek suç tarihi de kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10316, Karar No: 2016/14432, Tarih: 01.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10316 E.  ,  2016/14432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmadan sonra ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacının 01.02.1998-01.05.2005 tarihleri ... İlköğretim Okulunda temizlik görevlisi olarak hizmet akdine tabi olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin olup, Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının bildirilenden fazla çalışması olmadığı kanaati ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. “Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmada, kısacası, davanın sübutu ve verilen kararın infazı açısından, işverenin kim olduğunun bilinmesinde yasal zorunluluk vardır.

Somut olayda, davacı adına Kuruma farklı sicil numarası dernek işverenler tarafından yapılan bildirimler karşısında, davacının çalıştığı sürelerde işverenin veya işverenlerinin kim olduğu, okul idaresi mi yoksa dernek tarafından mı çalıştırıldığı usulünce yapılacak araştırma neticesi tam olarak saptanmalı, davalı işveren ile bildirimlerin yapıldığı işverenler arasındaki ilişki açıklanmalı, işverenin dernek/dernekler olduğu kanaatine varılması halinde dernek yöneticileri tespit edilerek taraf teşkili sağlanmalı, derneklerin kuruluş ve terkin tarihleri araştırılarak çalışma iddiası bu süreler yönünden incelenmeli, davacının çalışmasının devam etmesi iddiası karşısında derneğin fesih tarihinden sonra veya çalışma süresinin başlangıç tarihinden itibaren işverenin okul idaresi olduğu kanaatine varılması halinde ise esas itibariyle işyerinin Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı ve halen anılan Bakanlık bünyesinde faal olması nedeniyle Milli Eğitim Bakanlığı'na husumet yöneltilmesi konusu irdelenmeli, ayrıca Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi ışığında; davacının çalışma ve süresine ilişkin olarak, okulda talep konusu dönemde görev yapan öğretmenler, idareciler ve idari personel re'sen tespit edilerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılmalı ve nihayetinde davacının çalıştığı iddia edilen süreler tereddütsüz belirlenerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6072, Karar No: 2011/6424, Tarih: 31.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/6072 E.  ,  2011/6424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Recep İlçin'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ... 'i kasten yaralamaktan sanık ... 'in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/10/2010 gün ve 106/317 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığa yönelik, mağdurdan gelen ve haksız hareket teşkil eden bir söz ve davranış bulunmadığı halde, gerekçesi de gösterilmeden sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Sanık ... ... hakkında öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde yaralama suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, bozma ve eleştiri nedenleri dışında savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık ... ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Olay tarihinde sanık ... ...'ın alkollü şekilde yanında arkadaşları ile kahvehane önünde oturduğu sırada, aynı kahvehane bahçesinde oturan mağdur ...'in kendisine baktığını fark ederek "ne bakıyorsun" diyerek mağduru yanına

çağırdığı, aralarında bakışma nedeniyle çıkan tartışmanın, sanığın, mağduru elleriyle itip düşürmesi üzerine kavgaya dönüştüğü, ani çıkan kavga ortamında sanığın üzerinde taşıdığı bıçak ile mağduru biri batına nafiz olup hayati tehlikeye sebebiyet verecek şekilde diğerleri ise cilt ve cilt altı seyirli olacak şekilde üç bıçak darbesi ile yaraladığı olayda;

a)Sanığın ciddi bir engel durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi ve olay öncesine dayalı aralarında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması da dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, olayın oluşu ve yaranın niteliği de gözetilerek, kasten bıçakla yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

a)Sanığın ciddi bir engel durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi ve olay öncesine dayalı aralarında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması da dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, olayın oluşu ve yaranın niteliği de gözetilerek, kasten bıçakla yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sanığa yönelik, mağdurdan gelen ve haksız hareket teşkil eden bir söz ve davranış bulunmadığı halde, gerekçesi de gösterilmeden sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 31/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11359, Karar No: 2011/12844, Tarih: 15.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11359 E.  ,  2011/12844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... VD.

DAVALILAR : ... VD.

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden miras bırakanları ...'e ait 745 parsel sayılı taşınmazı, komşu parsel maliki olan davalıların haksız yere işgal ederek üzerindeki ağaçları kestiklerini ve ekip biçerek faydalandıklarını ileri sürerek, davalıların elatmalarının tespit edilerek önlenmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, iddiaların doğru olmadığını, yalnızca sınırda bulunan ve kime ait olduğu belli olmayan ağaçları kestiklerini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Mustafa'nın çekişme konusu taşınmazın maliki ve zilyedi olmadığı gerekçesi ile Mustafa yönünden husumet yokluğundan, diğer davalının da elatmasının bulunmadığı gerekçesi ile esastan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HUMK'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.