muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19293, Karar No: 2021/14428, Tarih: 08.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/19293 E.  ,  2021/14428 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'ün, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 91/1-1.cümle, 91/4 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 5.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair DÜZİÇİ Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2015 tarihli ve 2015/27 esas, 2015/333 sayılı sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01.03.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2021 tarihli ve KYB.2021/30425 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya aslının diğer sanıklar yönünden kararın temyiz incelemesi sonrasında bir kısım sanıklar yönünden bozulmasını müteakip mahkemesince yeni esasa kayıt yapılarak yargılamaya devam ediliyor olması nedeniyle onaylı suret üzerinden yapılan incelemede;

Diğer sanıkların Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin kararını temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 17/12/2019 tarihli ve 2019/33110 esas, 2019/15790 sayılı ilamında da "...Bilirkişi raporuna göre suça konu emvalin yakacak niteliğinde olması karşısında, 6831 sayılı Kanunun 91/1-2. cümlesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,...BOZULMASINA..." şeklinde belirtildiği üzere;

Dosya kapsamına göre, 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinin " 14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleri ile yasak edilen fiillerden dikiliden ağaç kesenler, kökünden sökenler veya hayatiyetini sona erdirecek şekilde boğanlar, ağaçlardan yalamuk, pedavra, hartama çıkaranlar üç aydan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır. Ancak suçun konusunun münhasıran yakacak nitelikte emval veren ağaç olması halinde, verilecek ceza yarı oranında indirilir." düzenlemesi karşısında, olay mahalinde yapılan keşif sonucu alınan 07/10/2015 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu ağaçların yakacak vasıfta olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezadan 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2.cümlesi gereği indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken temel cezanın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91/1-1.cümlesi gereğince 320 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun’un 91/4. maddesi gereğince 1 kat oranında arttırım yapılırak 640 gün adli para cezasından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi uyarınca yapılan indirim işlemi esnasında, 533 gün adlî para cezası yerine, 266 gün adlî para cezasına hükmedilmesini müteakip, anılan Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından çevrildiğinde 10.660,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 5.320,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayininde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden Düziçi Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.10.2015 tarihli ve 2015/27 Esas, 2015/333 Karar sayılı kararının CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 08.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16492, Karar No: 2015/5239, Tarih: 06.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16492 E.  ,  2015/5239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 373 ve 375 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 18.05.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (18.05.2012) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 373 ve 375 parsel sayılı taşınmazlar ile somut emsal alınan 349 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Somut emsal alınarak incelenen .... Köyü 349 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda esas alınan satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazlar ile somut emsal alınarak incelenen taşınmazların ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazlara ait kıymet takdir raporlarının, kamulaştırma krokilerinin ve kamulaştırma evrakının davacı idareden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/460, Karar No: 2013/21520, Tarih: 18.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/460 E.  ,  2013/21520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. Mahkemece, davacının işçi sicil kayıtlarına göre 1999,2001,2002 ve 2003 yıllarında meydanda geçen çalışmaların itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda gerçekleşmediği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 02.11.1998-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine

itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının çalıştığı iş yeri yaptığı işin 506 sayılı yasanın ek 5. maddesi kapsamında olduğu rafineri ve makinistlik bölümünde toplam 2056 gün prim ödeme gün sayısı bulunduğu anlaşıldığından 514 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 02.11.1998-01.10.2008 tarihleri arasında ham fabrika ve boruhane bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1610x0.25=403 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... A.Ş. Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8976, Karar No: 2022/7257, Tarih: 02.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8976 E.  ,  2022/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2018 tarih ve 2017/41 - 2018/45 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/ 1,2,3, 58/6, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında TCK’nın 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiş, olduğundan hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun CMK’nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün ilgili bendindeki “maddesi delaletiyle 58/6“ ibaresinin; hükümden çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3686, Karar No: 2013/5627, Tarih: 11.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3686 E.  ,  2013/5627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, önalım hakkı nedeniyle payın iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve satışın yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Önalım hakkının kullanılmasıyla bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Önalım bedeli tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir.

Olayımıza gelince; davacı bedelde muvaaza iddiasında bulunarak önalım hakkı nedeniyle payın iptali ve adına tescilini talep etmiştir. Bedelde muvaaza iddiası satım sözleşmesinin tarafı olmayan davacı tarafından her türlü delille kanıtlanabilir. Davacı delil olarak tanık ve bilirkişi raporlarına dayanmıştır. Davalıya pay satan ... tanık olarak dinlenmiş, taşınmazı 30.000TL’ye sattığını beyan etmiş ve alıcı ile arasında düzenlenen 15.10.2011

tarihli protokol olduğunu bildirmiştir. Davacı tarafından da bu belgenin fotokopisi dosyaya ibraz edilmiştir. Mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporu ile de dava konusu payın değerinin 25.000 TL olduğu belirlenmiştir. Tüm bu deliller ile davacı bedelde muvaaza iddiasını kanıtlamıştır. Mahkemece 30.000 TL üzerinden önalım hakkının tanınması ve bu bedel ile ödenmesi zorunlu harç ve masrafların toplamından ibaret olan önalım bedelinin 20.6.1951 gün ve 13/5 sayılı ... gereğince hükümden önce mahkemece belirlenecek uygun bir zaman içinde depo edilmesi için davacıya önel verilmesi gerekirken, davacı tarafından davalıya yemin teklifinde bulunulmadığı ve davacı vekilinin bedelde muvazaa iddiasının çelişkili olduğu gerekçesiyle davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6606, Karar No: 2015/8903, Tarih: 08.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6606 E.  ,  2015/8903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, miras bırakanın ikamet ettiği evin mühürünün kaldırılması ve içindeki eşyaların ölen ...'in mirasçılarına bırakılmasına yönelik isteme ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, murisin vefatından önceki son ikametgah adresinin "... Mah., ... okul arkası ... Sk. No: ... ..." olduğu 4721 sayılı TMK'nın 576 ve 589/4. maddeleri uyarınca tereke ile ilgili davalarda yetkili mahkemenin ölenin son yerleşim yeri mahkemesi olduğu, bu yetkinin kesin yetki olduğu ve söz konusu yetki kuralının kamu düzeni ile ilgili bulunduğu ve mahkemenin her aşamasında yetkisizlik kararı verilmesi mümkün bulunduğundan yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise; murisin MERNİS adresinin "... Mahallesi, ... Emiri .... Sk, No: .../.../Blok İç Kapı No: ... .../..." olduğu anlaşılmıştır. TMK'nın 589/4. maddesinde miras bırakanın yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş olması halinde o yerin sulh hukuk hâkiminin ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak ilgili dosyayı yerleşim yeri sulh hukuk hâkimine göndereceği hükmüne değinilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4721 sayılı TMK'nın 589/4. maddesinde "Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hakimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hakimine gönderir." hükmü yer almaktadır. Bu durumda miras bırakanın ikamet ettiği evin mühürünün kaldırılması ve içindeki eşyaların ölen ...'in mirasçılarına bırakılmasına yönelik istemin ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2024, Karar No: 2018/915, Tarih: 22.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/2024 E.  ,  2018/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... Satış ve Dağıtım A.Ş. vek. Av. ... ile davalılar 1-... 2-...vek.Av.... 3-... Seyahat Nakliyat A.Ş. vek. Av. ... aralarındaki alacak davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19/06/2014 gün ve 2012/391-2014/220 E.K. sayılı hükmün davalı vekillerince ayrı ayrı duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalılardan ... Seyahat A.Ş. vek. Av. ... gelmiş, başka gelen olmadığından, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Dairemizce 17/12/2015 günlü geri çevirme yapıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davacı ile davalılar arasında 22/02/2006 tarihinde Bayilik Bölgesi Direkt Satış Noktası Sözleşmesi imzalandığını, Rekabet Kurulu'nun 10/09/2007 tarihli kararı ile kolalı ve gazlı içeceklerin münhasırlık kapsamından çıkarılması üzerine taraflar arasında 12/06/2008 tarihinde Rekabet Kurulu kararına uygun olarak yeni bir sözleşme imzalandığını, bu sözleşmede münhasırlık şartının sadece gazsız içecekler yönünden kararlaştırıldığını, davalıların sözleşmeye uymayarak farklı markalara ait gazsız içecek sattığının tespit edilmesi üzerine davalılara ihtarname keşide edilerek sözleşmeye uyulması hususunun bildirildiğini ancak netice alınamayarak sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, davalılara pazarlama faaliyetlerine katkıda bulunmak amacıyla ödenen 233.736,61 USD ile 50.000 TL cezai şartın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunmuştur, ayrıca davalı sözleşmeye taraf olmayıp sadece tesis isim hakkı sahibi olduğundan, bu davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, öte yandan, 12/06/2008 tarihli sözleşme yeni bir sözleşme olmayıp 22/02/2006 tarihli sözleşmeyi Rekabet Kurulu kararına uyumlu hale getiren ek sözleşme mahiyetinde olduğunu, 5 yıllık münhasırlık şartının 22/06/2006 tarihinden başlayıp 22/02/2011 tarihinde dolduğunu, sözleşmeye aykırılık söz konusu olmadığından davacının tüm taleplerinde haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, 12/06/2008 tarihli sözleşme, 22/02/2006 tarihli sözleşmenin eki mahiyetinde olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmenin sürenin bitmesiyle sona erdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, 12/06/2008 tarihli sözleşme, 22/02/2006 tarihli sözleşmenin eki mahiyetinde olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmenin sürenin bitmesiyle sona erdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava, taraflar arasında düzenlenen münhasırlık sözleşmelerine aykırılık nedeniyle davacının ödediği katkı payının ve cezai şartın davalılardan tahsiline ilişkin olup, Mahkemenin 2011/38 D.İş sayılı tespit dosyası incelendiğinde davalıların sözleşmeye aykırı şekilde farklı markalara ait ürün sattığının anlaşıldığı, davalılar her ne kadar 12/06/2008 tarihli sözleşmenin 22/02/2006 tarihli sözleşmenin eki mahiyetinde olduğunu ileri sürmüş ise de, 12/06/2008 tarihli sözleşmede açıkça önceden imzalanmış olan sözleşmelerin geçersiz hale geldiği kararlaştırılmış olduğundan bu savunmaya itibar edilmediği, sözleşmeye aykırılık dosya kapsamına göre sabit olduğundan feshin haklı olduğu, bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen rapordaki cezai şart ve iade bedeli hesaplamasının dosya kapsamına uygun, denetime elverişli olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne; KDV dahil 233.736,61 USD'nin ve 50.000 TL cezai şartın, davalı ... Turizm ve Otelcilik Ltd. Şti. ve davalı ... yönünden 04/01/2012 tarihinden, ... Seyahat Nakliyat A.Ş. yönünden 06/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte T.C. Merkez Bankasınca belirlenmiş döviz satış kuru üzerinden tahvil olunacak TL olarak davalılardan müştereken ve müsetelsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacının sözleşmenin ihlalini tespit ettiği iddiasını dayandırdığı ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/38 D.İş sayılı delil tespiti dosyasında yaptırdığı tespitten sonra ... 7.Noterliği'nden gönderdiği 23/09/2011 tarihli ve 0984 yevmiye no'lu ihtarname ile tespitten bahsedilerek ihlalin sona erdirilmesi talep talep edilmiş ancak sözleşme feshedilmemiştir. Davacı da ihtarnameden sonra davalının başka bir ihlalini ispat edememiştir. Bu nedenle davacının sözleşmeyi feshi haksız olup yaptığı ödemeyi geri istemesi mümkün olmadığından davanın reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır. Kabule göre de, ihlal gerçekleşmiş olsa bile davacının ihlalin gerçekleştiği ... Tesisleri için yaptığı ödeme 175.000 USD olup diğer 75.000 USD ödeme başka bir işletmeye aittir. Bu durumda davanın 250.000 USD için kabulü de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına duruşma tarihi itibariyle takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin harcın istek halinde davalılara iadesine, 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.