muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7097, Karar No: 2014/10766, Tarih: 17.06.2014

2-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmaz üzerinde kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir.

Hükme esas alınan 28.08.2013 tarihli bilikişi raporunda "dava konusu taşınmazın kapama armut bahçesi olarak görüldüğü, henüz verim çağında olmaması nedeniyle ÇKS kaydına göre kamulaşırma tarihinde verimde şeftali bahçesi olarak kayıtlı olması sebebiyle şeftali bahçesi olarak kabul edilerek dava tarihi itibariyle yıllık getireceği net gelir hesabı yapıldığı" belirtilmiştir. Mahkemece dava tarihi itibariyle taşınmaz üzerinde kaç adet ne tür ağaç olduğu, verim çağında olup olmadığı, ekonomik ömrünü tamamlayıp tamamlamadığı saptanıp, verim çağındaki meyve ağaçlarının sayısına göre kaplayacağı alan belirlenerek tamamına kapama bahçe niteliği vermiyorsa kısmen kapama bahçe kısmen tarım arazisi ağaçların verim çağında olmaması durumunda taşınmazın zemininin açık tarım arazisi olarak değerlendirilip üzerindeki ağaçların da yaş ve cinslerine göre gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilecek rayiç değerleri esas alınarak bulunacak değere eklenmek suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi gerekirken, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmeyerek kapama şeftali bahçesi olarak değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi

3-Davacı dava dilekçesinde 663,39 m² lik irtifak hakkı ve 21, 86 m² lik direk yeri için bedel tespit ve tescil talebinde bulunduğu, ancak mahkemece, belirlenen 663,39 m² lik irtifak hakkı ve 21, 86 m² lik direk yeri kamulaştırması bedeli toplamı 5.053,37 TL nin, gerekçeli kararda 663,39 m² lik irtifak hakkı bedeli olarak tespitine karar verilmiş olması ve 21,86 m² lik direk yeri hakkında kamulaştırma bedeli ve tescil kararı hakkında hüküm kurulmamış olması,

4-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan ipotek şerhinin bedele yansıtılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4521, Karar No: 2012/22948, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4521 E.  ,  2012/22948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, 01/01/2009-22/10/2009 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğunun tespitiyle 01/05/2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Davalı Kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, prim ödemekle isteğe bağlı sigortalı olarak sigortalılığının devamını sağlamış ve 9000 gün prim ödeme şartını 31.12.2010 tarihinde yerine getirdiğinden bu tarihi izleyen ay başı olan 01.01.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazanmaktadır. Bu nedenle mahkemece davacının 06.04.2010 tarihini takip eden ay başı olan 01.05.2010 tarihinden itibaren aylık almaya hak kazandığına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün 1.paragrafındaki “06.04.2010 tarihli talebi ile takip eden ay başı olan 01.05.2010” yazı ve tarihleri tamamen silinerek yerine “yaşlılık aylığı şartlarını taşıdığı 31.12.2010 tarihini takip eden ay başı olan 01.01.2011” tarihlerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 11/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14005, Karar No: 2008/105, Tarih: 14.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14005 E.  ,  2008/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve müdahil Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek 308 ile 314 ve aradaki tüm kadastro parselleri özellikle 667 ila 674 nolu parseller görünecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/01/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15329, Karar No: 2020/6516, Tarih: 05.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/15329 E.  ,  2020/6516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

A-Sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen defter ve belge gizleme suçunun, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 09.09.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve sanıklar ... ve ...’nın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

1-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, sanıkların suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediklerini beyan etmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanıkların 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna iştiraki ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a)Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2008 takvim yılına ait faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve suça konu mükellefiyetin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b)Suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

b)Suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanıklar ... ve ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7081, Karar No: 2018/20448, Tarih: 13.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/7081 E.  ,  2018/20448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacının davalı şirket ile...'ta 28/03/2012-31/08/2012 tarihleri arasında çalışma yapmak üzere sözleşme imzaladığını,toplam 144 gün çalışma yaptığını, günlük saati 6 USD (Amerikan Doları) karşılığı çalıştığını, davalı tarafın vergiyi az ödemek için bu miktarın sözleşmede net 1.100 TL olarak gösterildiğini, eksik ücret ödendiğini ileri sürerek,fazla mesai ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile imzalanan 28/03/2012 başlangıç tarihli iş sözleşmesi gereğince aylık 1.100 TL net ücret ödeneceğini, iş akdinin de 31/08/2012 tarihinde sona ereceğinin kararlaştırıldığını, davacının bu sürenin bitmesini beklemeden 15/08/2012 tarihinde sözleşmeyi tek taraflı feshederek Türkiye'ye döndüğünü, sözleşmenin süresinden önce fesih edilmesinden dolayı yol gideri v.d giderlerin davacının alacağı ücretten düşülerek diğer tüm alacaklarının kendisine banka vasıtasıyla ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece karar gerekçesinde davacının davalı işyerinde 28.03.2012-15.08.2012 tarihleri arasında çalıştığı, davacının aylık net ücretinin 1.100 TL olduğu kabul edildiğinin açıklanmasına karşın, seçenekli olarak ücretin 1.100 TL ve saati 6 USD (Dolar) üzerinden hesaplama yapılan bilirkişi raporundaki belirtilen saati 6 USD (Dolar) üzerinden yapılan hesaplamanın esas alınarak talep konusu ödenmeyen ücret ve fazla mesai ücret alacağının hüküm altına alınması suretiyle gerekçe-hüküm çelişkisine neden olunmuştur.

Sonuç olarak, hüküm ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK’nun 298/2. maddesine aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

3-Kabule göre de, bilirkişi raporunda ücretin saati 6 USD (Dolar) olarak belirlenen hesaplamada ödenmeyen ücretin net 8.807,51 TL, fazla mesai ücret alacağının net 3.425,23 TL olarak belirlenmesine rağmen bilirkişi raporunun sonuç kısmında hatalı olarak fazla mesai ücret alacağının ücret kısmına, ücret alacağının da fazla mesai ücret alacağı kısmına yazılması karşısında mahkemece de aynı doğrultuda fazla mesai ücret alacağının ücret alacağı olarak kabul edilerek ücret alacağı olarak, ücret alacağının da %30 takdiri indirim yapılarak fazla mesai ücret alacağı olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10829, Karar No: 2011/13543, Tarih: 12.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10829 E.  ,  2011/13543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Baraj kamulaştırması nedeniyle taşınmazın bulunduğu bölgede yerleşme düzeninin bozulduğu, sosyal ve ekonomik yönden yararlanma olanaklarının ve ulaşım imkanlarının kısıtlandığı bu nedenle taşınmazda değer azalışı olacağı gözönünde bulundurularak, bilirkişi kurulundan değer kayıp oranı yönünden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile davanın reddedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4389, Karar No: 2015/4830, Tarih: 30.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4389 E.  ,  2015/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/276547

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2012

NUMARASI : 2012/3 (E) ve 2012/859 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın 2009-2010 takvim yılları içerisinde farklı tarihlerde birden çok sahte fatura düzenlediği ve bu nedenle hakkında TCK'nın 43.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda sanıktan mal ve hizmet alan mükelleflerin Ba formlarının VEDOP sisteminden yapılan sorgulamaya göre belirlendiği, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların aslı veya onaylı örneklerinin dosya içinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; faturaların asılları veya onaylı suretleri getirtilerek Kanunda öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, faturaları kullananlar belirlenip sanıktan alınıp alınmadığı hususunda ifadelerine başvurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1459, Karar No: 2020/2925, Tarih: 10.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/1459 E.  ,  2020/2925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmolunan nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 10.06.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/8162, Karar No: 2020/848, Tarih: 21.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8162 E.  ,  2020/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/08/2003 tarihinde fiili olarak işe başladığını, sigorta bildiriminin 01/10/2003 tarihinde yapıldığını, son ücretinin sosyal yardımlar dahil 2.300,00 TL olduğunu ancak kuruma asgari ücret üzerinden bildirim yapıldığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, davacıya kıdem tazminatı olarak 12.000 TL ödendiğini ancak fazla çalışma ücretleri ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, bakiye kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi rızası ile işi bıraktığını ve anlaşma yoluyla 12.000 TL kıdem tazminatı ödendiğini, yazlık site olan işyerinin yılın 4 ayı faal olduğunu, 8 ayı ise işlerin düştüğünü, bu nedenle eksik mesai yapıldığını, davacının boş kaldığı sürelerde inşaat onarım işiyle uğraştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 19.02.2019 tarih, 2015/30640 Esas, 2019/4114 Karar sayılı kararı ile özet olarak;

“...Davalı vekili 28/11/2014 tarihli dilekçesiyle dört tanık ismi bildirmiş, Mahkeme bu tanıklardan sadece ikisini dinlemiştir. Davalı tarafından ismi bildirilen diğer iki tanık yönünden ise hiçbir işlem yapılmamıştır. HMK'nın 241. maddesi Mahkemeye ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede kanaat edindiği takdirde geri kalan tanıkları dinlememe yönünde takdir hakkı vermiş ise de, Mahkemece bu yönde alınmış bir ara karar da bulunmamaktadır.

Sonuç itibariyle, Mahkemenin davalının gösterdiği dört tanıktan sadece ikisini dinleyip, herhangi bir gerekçe göstermeden diğer iki tanığı dinlemeden davayı karara bağlaması, davalının savunma hakkının ihlali niteliğinde olup, kararın sırf bu nedenle bozulması gerekmiştir.” gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak, ancak " dosyadaki delil durumuna göre yeterli derecede bilgi edinildiği nazara alınarak diğer iki tanığın dinlenmesine gerek olmadığına" şeklinde ara kararı oluşturularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe: