muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1706, Karar No: 2013/16646, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1706 E.  ,  2013/16646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...’ün, 14.12.2004 günü vefat eden babasının maaşını alabilmek için eşi ...’den 09.11.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, hukuken geçerli bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanık hakkında verilen beraat kararında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13286, Karar No: 2015/12791, Tarih: 09.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/13286 E.  ,  2015/12791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Asıl ve birleşen dosyada şikayetçi borçlular vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; alacaklı tarafça müvekkilleri aleyhine başlatılan ilamlı icra takibinde, alacaklı yanın 04.02.2014 tarihinde İcra Müdürlüğü'ne talep açarak dosyanın güncel hesabının çıkarılarak banka teminat mektuplarının paraya çevrilmesi için ilgili bankalara müzekkere yazılmasını talep etmesi üzerine, İcra Müdürlüğü'nce teminat mektuplarının paraya çevrilmesine karar verilerek, ilgili bankalara 04.02.2014 tarihli müzekkereler yazıldığını ve teminatın icra takibine konu alacak için olduğu belirtilerek teminat miktarının dosyaya gönderilmesinin talep edildiğini, bunun usul ve yasaya aykırı olduğunu zira, teminat mektuplarının icra dosyalarına münhasıran verilmediğini, bunların üzerine haciz konulamayacağını; ayrıca, takip dayanağı mahkeme ilamında alacağın teminat mektuplarından tahsil edileceğine ilişkin hüküm bulunmadığını belirterek İcra Müdürlüğü'nün şikayete konu işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen dosyada yapılan şikayetlerin kabulüne, takip dosyasında İcra Müdürlüğü'nün 04/02/2014 tarihli banka teminat mektuplarının paraya çevrilmesine dair kararının ve buna ilişkin yapılan tüm işlemlerin iptaline karar verilmişt, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak ilamda, asıl dava davacıları olan borçluların alacaklı MEB aleyhine açtıkları davada; MEB ile 8 yıllık ilköğretim okulu inşaatı yapımı konusunda 7 paket sözleşme imzalandığını, işlerin %50 seviyesinin üzerinde tamamlanmasından sonra yaşanan ekonomik kriz nedeniyle tasfiye talebinde bulunduklarını, Bakanlıkça tasfiye istemlerinin kabul edildiğini, Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinde, tasfiye halinde yapılan işin %50 seviyesinin üzerinde bulunması halinde kesin teminat mektuplarının %50'sinin müteahhide iade edileceği belirtildiği halde, teminat mektuplarının davacılara iade edilmediğini açıklayarak, davalı kurum nezdinde bulunan avans ve kesin teminat mektuplarının iadesini talep etmiş; alacaklı MEB ise borçlulara karşı ayrı ayrı açtığı birleşen davalarda, tasfiyesi

gerçekleşen okul inşaatları nedeniyle sözleşmede belirlenen yükümlülükleri yerine getirmeyen davalıların kendilerine borçlu olduğunu belirterek alacak talebinde bulunmuş; Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde; yüklenicilerin her okul açısından davalı idareye olan borçları tek tek belirtilmiş, teminat mektuplarının bu borçları aşan kısımlarının yükleniciye iade edilmesi gerektiği mütalaa edilmiş ve Mahkemece iş bu bilirkişi raporu esas alınarak asıl davada; avans ve kesin teminat mektuplarının yüklenicilerin her okul açısından yapılan işler sebebiyle çıkartılan kesin hesaba göre borçlu oldukları belirlenen miktarları aşan kısımlarının davalı MEB tarafından davacılara iadesine karar verilmiş; birleşen davalarda ise yüklenicilerin her okul açısından yapılan işler sebebiyle çıkartılan kesin hesaba göre borçlu oldukları belirlenen miktarların davalı yüklenicilerden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Bu halde, asıl davada, avans ve kesin teminat mektuplarının yüklenicilerin borçlu oldukları belirlenen miktarları aşan kısımlarının iadesine karar verilirken; birleşen davalarda, yüklenicilerin borçlu oldukları belirlenen kısımların davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hal böyle olunca, şikayete konu kesin teminat mektuplarının, birleşen davalarda ayrı ayrı hüküm altına alınan alacak miktarları ile sınırlı olarak haczedilip paraya çevrilmesi mümkündür.

Mahkemece, birleşen davalarda ayrı ayrı hüküm altına alınan alacak miktarlarını aşan miktarlarla sınırlı olarak İcra Müdürlüğü işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken; şikayete konu kararın ve buna ilişkin yapılan tüm işlemlerin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararın yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8240, Karar No: 2024/1868, Tarih: 20.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8240 E.  ,  2024/1868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/592 Esas, 2023/23 Karar

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen voli yeri bedeli ile ecrimisil istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; dava ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından voli yeri bedeli talebi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili asıl ve birleştirilen dava dilekçelerinde özetle; İstanbul ili, Sarıyer ilçesi, ... Mahallesi 999 ada 1 parsel sayılı taşınmazda voli hakkı verilerek, Hazine adına tescil edildiğini, voli hakkının kullandırılmaması nedeniyle, bu hakka ilişkin el atma bedelinin ve ecrimisilin davalı idarelerden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; ehliyet ve husumet yokluğundan, davanın öncelikle reddi gerektiğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu, talebin haklı olmadığını, zararın söz konusu olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davacının taraf ehliyetinin bulunmadığını, voli hakkı kurulmasının mümkün olmadığını, dalyan hakkının bedelsiz tapudan terkini gerektiğini, ecrimisil talebinin de yerinde olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi 11.02.2020 tarihli ve 2017/60 Esas, 2020/92 Karar sayılı kararı ile davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleştirilen davanın davalısı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2021 tarihli ve 2020/838 Esas, 2021/2281 Karar sayılı kararı istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2021 tarihli ve 2020/838 Esas, 2021/2281 Karar sayılı kararı istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.09.2022 tarihli ve 2022/3031 Esas, 2022/12794 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı kaldırılarak, voli yeri niteliğindeki Sarıyer ilçesi, ... Mahallesi, 999 ada 1 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş; ancak 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu'nun (1380 sayılı Kanun) 12 nci maddesi uyarınca, voli yerleri sahipleri tarafından bizzat veya kiraya verilmek suretiyle devamlı olarak 5 yıl işletilmediği veya terk edildiği takdirde voli yerlerinin kamulaştırılacağı düzenlenmiş olup, davacıların voli yerini 5 yıldan fazla kullanmadığından bedelini talep ettiği ve Mahkemece de talebin kabul edildiği gözetildiğinde, davacıların voli yerini iradi olarak terk ettikleri kabul edilerek ecrimisil talebinin şartlar oluşmadığından reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, kabulüne ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulduğundan bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda, asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma kararının sadece ecrimisile yönelik olduğunu, voli bedeline ilişkin bozmanın bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, voli yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 1380 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi,

3.2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihaî kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, voli yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 1380 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi,

3.2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihaî kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ilk kararının sadece ecrimisil bedeline ilişkin olarak Dairemizce bozulduğu, voli hakkına ilişkin olarak kurulan hükme yönelik bozma yapılmadığı, İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulduğuna göre, birleştirilen dava yönünden ecrimisil talebi ile ilgili olarak davanın reddine, voli hakkı bedeline ilişkin taleple ilgili olarak ise kabul kararı verilmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı yanlış yorumlanmak suretiyle zuhulen birleştirilen dava yönünden voli hakkına ilişkin taleple ilgili olarak da davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün BOZULMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17955, Karar No: 2012/19981, Tarih: 16.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17955 E.  ,  2012/19981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş ise de dava değeri 17.220,00-TL'yi aşmadığından duruşma istemini reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve cinsine göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2) 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan binalar ve ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel Kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden tahsil edilen harçların iadesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6861, Karar No: 2023/1138, Tarih: 01.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/6861 E.  ,  2023/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2012/245 Esas, 2015/96 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, mahkumiyet kararının bozulmasına yönelik süre tutum talebine ilişkindir. Gerekçeli karar tebliğ edildiği halde gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'nin yetkilisi olduğu CE-KA isimli yerinde 02.06.2012 tarihinde hırsızlık olayı meydana geldiği ve ... yerinin ... Bankasından almış olduğu çek koçanının çalındığı, söz konusu çalınan çeklerden 0447333 seri numaralı çeki 19.800,00 TL bedelli şekilde doldurarak temyiz dışı sanık ...'a verdiği, akabinde çekin bankaya tahsil etmek amacıyla ibraz edildiği ve sahte olduğu anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesinin 18.11.2014 tarihli 7006 nolu raporunda "inceleme konusu çekin keşide tarihi dışında her iki yüzünde yer alan mürekkepli kalem yazı ve rakamları ile ...'ın mukayese yazı ve rakamları arasında; tersim biçimi, işleklik derecesi, istif, eğim, doğrultu, hız, seyir, alışkanlıklar ve kalem baskı derecesi bakımından uygunluk ve benzerlikler saptandığından, söz konusu yazı ve rakamların ...'ın eli ürünü olduğu" belirlenmiştir.

3. Mahkemece sanık savunması, katılan beyanı, ATK raporu ve tüm dosya kapsamı itibariyle sübut bulan resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR