muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2575, Karar No: 2012/5611, Tarih: 14.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2575 E.  ,  2012/5611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tortum Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 7.4.2011 gün ve 192-95 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Hüküm, temyiz eden davacı vekili Av....'e 07.06.2011 tarihinde usulüne uygun bir şekilde ve posta yoluyla tebliğ edilmiş, diğer davacı vekili Av.... 'e ise 24.06.2011 tarihinde kalemde ikinci kez tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi 30.06.2011 tarihinde verilmiştir.

Tebligat Kanununun 11/1.maddesi "vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır.Vekil birden çok ise, bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir.Tebligat birden fazla vekile yapılmış ise; bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl teblig tarihi sayılır." hükmünü içermektedir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenleme karşısında, karar ilk tebligat tarihine göre 15 günlük yasal süre geçtikten sonra temyiz edildiğinden, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 01.06.1990 gün, 1989/3 Esas, 1990/4 sayılı kararı ve HUMK.'nun 432/4.maddesi uyarınca yasal 15 günlük sürenin geçirildiği anlaşılmakla, süresi içinde yapılmayan temyiz isteklerinin REDDİNE, 14.05..2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2402, Karar No: 2018/22383, Tarih: 27.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/2402 E.  ,  2018/22383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının Karayolları Genel Müdürlüğü ve ... Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 18/12/2017 gün ve 2017/34938 Esas - 2017/29010 Karar sayılı ilama karşı davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 315,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 27/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1808, Karar No: 2022/609, Tarih: 25.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/1808 E.  ,  2022/609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davası sonunda, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 2020/514 Esas, 2021/208 Karar sayılı ve 11.02.2021 tarihli karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

I. DAVA

Davacı, maliki olduğu 17 parsel (yenileme ile 336 ada 22 parsel) sayılı taşınmaz üzerindeki evini butik otele dönüştürmek istediğini ancak bunun için yeterli ekonomik güce sahip olmadığını bilen dava dışı ...’nın yönlendirmesi ile davalı şirketin ortaklarından olan Özgür Kaya’dan 75.000 TL para aldığını, karşılığında dava konusu taşınmazı teminat amacıyla devrettiğini, bu işlemin dava dışı Birol’un yönlendirmesi, telkini, zorlaması ve algılama yeteneğindeki zayıflığından yararlanması suretiyle gerçekleştiğini ileri sürerek, çekişme konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı KYR Gayrimenkul Özel Kuyumculuk İnş. Tic. Ltd. Şirketini temsilen Özgür Kaya, devrin davacının bilgisi dahilinde yapıldığını, bedelin davacıya ödendiğini, iddiaların yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29/11/2019 tarihli ve 2010/529 Esas, 2019/542 Karar sayılı kararıyla; davacının temlik tarihinde ehliyetli olduğunun Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin 20.03.2019 tarihli raporu ile tespit edildiği, satış bedelinin tapuda düşük gösterilmesinin davanın ispatı için yeterli olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili, Mahkemece dava dilekçesinde ve sonrasında sunulan dilekçelerdeki deliller toplanılmadan, gösterilen tanıklar dinlenilmeden karar verildiğini, her ne kadar Adli Tıp Kurumu raporunda davacının fiil ehliyetini haiz olduğu bildirilmiş ise de, Akdeniz Üniversitesi Hastanesinden alınan raporda davacının telkinlere yatkın olduğu, şizoid kişilik özelliklerine sahip olduğunun belirtildiğini, davalı tarafça bu durumun bilindiğini, devrin davacının algılama yeteneğindeki zayıflığından yararlanılmak suretiyle gerçekleştiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11/02/2021 tarihli ve 2020/514 Esas, 2021/208 Karar sayılı kararıyla; taşınmazın devir tarihindeki değerinin keşfen 695.187,00 TL olarak belirlenmesi ile Ceza Mahkemesinde davacının, 400.000,00 TL belgeli ödemeyi ikrar etmesi, buna karşı bir itirazda bulunmamış olması gözönünde bulundurulduğunda, TBK. nın 74. maddesi gereğince kural olarak, ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk mahkemesini bağlayıcı değil ise de; Ceza Mahkemesi kararı ile bu tutardaki ödemeye ilişkin maddi olgu belirlenmiş olduğundan artık bu hususun hukuk yargılaması sırasında dışlanamayacağı ve aksinin benimsenemeyeceği, edimler arasında fahiş fark bulunmadığı gibi subjektif unsurların sübut bulmadığı, ikrah iddiasının ise soyut olduğu ve ispatlanamadığı, ayrıca davacının temlik tarihinde fiil ehliyetine sahip olduğunun Adlı Tıp Kurumu raporunda belirtildiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili, devir karşılığında davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı hususları üzerinde yeterince durulmadığını, davacıya Akdeniz Üniversitesi Hastanesinin raporu ile şizoid kişilik özellikleri ile telkine yatkın, olumlu ya da olumsuz yönde kolay yönlendirilebileceği teşhisi konulduğunu, buna karşın Mahkemece Adli Tıp Kurumunun raporu baz alınmak suretiyle karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, hükmün bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ehliyetsizlik, tehdit ve gabin hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Hemen belirtmek gerekir ki, TMK'nin 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından, karşı tarafın iyiniyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. Bu ilke 11.06.1941 tarih 4/21 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da aynen benimsenmiştir.

Hele ayırt etme gücünün nispi bir kavram olması kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Dairesinden rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen TMK'nin 409/2. maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

Hele ayırt etme gücünün nispi bir kavram olması kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Dairesinden rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen TMK'nin 409/2. maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

3.2.2. Bilindiği üzere, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun(TBK) 37. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun(BK) 29.) maddesine göre, bir kimse karşı tarafın veya üçüncü bir kişinin kendisi veya yakınlarının maddi veya manevi varlığına yönelik hukuka aykırı ve esaslı korkutması sonucu yaptığı sözleşme ile bağlı sayılamaz. TBK'nin 38. (BK'nin 30.) maddesinde belirtildiği gibi, korkutmadan(ikrah-tehdit) söz edilebilmesi için, korkutmanın sözleşmeyi yapan kimsenin veya yakınlarının kişilik haklarına veya mal varlıklarına yönelik olması, korkutmaya maruz kalanın subjektif durumuna göre ağır ve derhal meydana gelebilecek nitelik taşıması, haksız(hukuka aykırı) sayılması, illiyet bağının bulunması yani sözleşmenin korkunun yarattığı etki sonucu yapılması zorunludur. Bu koşulların varlığı halinde iradesi sakatlanan taraf, isterse iptal hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili(makable şamil) olarak ortadan kaldırılabilir.

İptal hakkının kullanılması hiçbir şekle bağlı değildir. Korkunun kalktığı tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde sözleşme karşı tarafa yöneltilecek tek taraflı sarih ve zımni bir irade açıklaması ile feshedilebileceği gibi def'i veya dava yoluyla da kullanılabilir(TBK'nın 39. md). Sözleşme iptal edilmekle yapıldığı andan itibaren ortadan kalkacağı için yerine getirilen edim, istihkak davası(tapulu taşınmazlarda iptal ve tescil davası), bunun mümkün olmadığı hallerde sebepsiz zenginleşme davası ile geri istenebilir.

Öte yandan, ceza davasında yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmişse de bu husus mutlak anlamda hukuk hakimini bağlamaz (6098 sayılı TBK'nın 74.mad).,

3.2.3. Bilindiği üzere; sözleşmenin gabin (aşırı yararlanma) nedeniyle illetli olduğunun kabulü için edim ve karşı edim arasındaki oransızlığın, taraflardan birinin, diğerinin şahsında mevcut özel bir durumu bilerek istismar etmesi, sömürmesi sonucu oluşması gerekir. Dar ve zor durumda kalmaları nedeniyle, sözleşme yapmaya, mallarını çok düşük bedel ile devretmeye sürüklenmiş kişileri korumak, zayıfı güçlüye ezdirmemek için hukukumuzda da düzenlemeler yapılmış 6098 s. Türk Borçlar Kanunu'nun 28. maddesi ile aynen; "Bir sözleşmede karşılıklı edimler arasında açık bir oransızlık varsa, bu oransızlık, zarar görenin zor durumda kalmasından veya düşüncesizliğinden ya da deneyimsizliğinden yararlanılmak suretiyle gerçekleştirildiği takdirde, zarar gören, durumun özelliğine göre ya sözleşme ile bağlı olmadığını diğer tarafa bildirerek ediminin geri verilmesini ya da sözleşmeye bağlı kalarak edimler arasındaki oransızlığın giderilmesini isteyebilir.

Zarar gören bu hakkını, düşüncesizlik veya deneyimsizliğini öğrendiği; zor durumda kalmada ise, bu durumun ortadan kalktığı tarihten başlayarak bir yıl ve her hâlde sözleşmenin kurulduğu tarihten başlayarak beş yıl içinde kullanabilir." hükmü getirilmiştir.

O halde, aşırı yararlanmadan (gabinden) söz edilebilmesi, objektif unsur olan edimler arasındaki aşırı oransızlık yanında, bir tarafın darda kalma, tecrübesizlik, düşüncesizlik (hafiflik) hallerinin bulunması, diğer yanın ise yararlanmak, sömürmek kastını taşıması biçiminde iki sübjektif unsurun dahi gerçekleşmesine bağlıdır. Gabinin varlığı zarar görene (sömürülene), sözleşme tarihinden itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde sözleşme ile bağlı olmadığını bildirerek iptal davası açıp iddiasını her türlü delille kanıtlama ve verdiğini geri isteme hakkı ya da sözleşmeye bağlı kalarak edimler arasındaki oransızlığın giderilmesini isteme hakkı verir.

Aşırı yararlanma davasında öncelikle edimler arasındaki, açık oransızlık üzerinde durulmalı, objektif unsur ispatlandığı takdirde zarar gördüğünü iddia edenin kişiliği, yaşı, sağlık durumu, toplumdaki yeri, ekonomik gücü, psikolojik yapısı gibi maddi, manevi yönler yani sübjektif unsur derinliğine araştırılıp incelenmelidir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının temlik tarihinde fiil ehliyetine sahip olduğuna ilişkin İstanbul Adli Tıp Kurulu 4. İhtisas Kurulunun raporuna göre Bölge Adliye Mahkemesince kararın (IV/3.) paragrafında yer verilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4492, Karar No: 2023/9521, Tarih: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4492 E.  ,  2023/9521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1405 Esas, 2022/3863 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/530 Esas, 2021/110 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili, baraj göl alanı olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 115 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj göl alanı olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ve göl sahası içinde kalması nedeniyle tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; karara esas teşkil eden raporu tanzim eden bilirkişi kurulu, arazinin toplam hesaplanan bedeline %40 gibi yüksek bir objektif değer artışı da ilave ederek kamulaştırma bedelini haksız ve hukuka aykırı olarak yüksek hesaplandığını, dava konusu taşınmaz için %5 olarak alınan kapitalizasyon faiz oranı uygulanmasında, taşınmazın değerini etkileyen unsurların tümünün değerlendirilmediğini, davaya konu parsel üzerindeki yapıların askı ilan tarihinden önce bulunmadığını, bilirkişilerce sonradan yapıldığı açık olan yapıların yıpranma oranı ve eksik imalat oranının düşük hesaplandığını, ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğu anlaşılmış olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza net gelir yöntemine göre değer biçilmesinde ve taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak gelir metoduna göre belirlenen m² birim fiyatına uygun objektif değer artış oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kısmen tarım arazisi, kısmen de kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 115 ada 18 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine uygun olarak üretim masraflarının değerlerlendirmeye alındığı anlaşılmıştır.

2. Kısmen tarım arazisi, kısmen de kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 115 ada 18 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine uygun olarak üretim masraflarının değerlerlendirmeye alındığı anlaşılmıştır.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/302, Karar No: 2019/16, Tarih: 23.05.2019

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2018/302 E.  ,  2019/16 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 2 ve 18. Ceza

Mahkemesi : ADANA 1. Çocuk

Sayısı : 439-781

Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Adana 1. Çocuk Mahkemesince 20.06.2013 tarih ve 439-781 sayı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

Hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 28.04.2016 tarih ve 27259-8224 sayı ile;

"Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafi atanması gerekli ise de, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 01.12.2012 tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurması nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının gerekli olmaması ve suça sürüklenen çocuğun da sorgusu esnasında müdafi istemediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlerin müdafinin yüzüne karşı verilmiş ise de hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi ve kendisi tarafından temyiz dilekçesi vermesi hâlinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafi atandığından haberinin olmadığı, yokluğunda verilen 20.06.2013 tarihli kararın atanan zorunlu müdafiye tefhim edildiği ve hükmün atanan müdafi tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakla, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi hâlinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine," karar verilmiştir.

Tevdi kararından sonra dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince 10.10.2016 tarih ve 10708-13557 sayı ile;

"İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna ve temyizin kapsamına göre suça sürüklenen çocuğa atılı 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyizi inceleme görevi Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 18. Ceza Dairesince de 19.11.2018 tarih ve 16953-15172 sayı ile;

"Tebliğname tarihine, temyizin kapsamına, 6572 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu'nun geçici 14. maddesi uyarınca oluşturulan Birinci Başkanlık Kurulu'nun hazırlamış olduğu iş bölümü kararına, Yargıtay 2. Ceza Dairesi Yüksek Başkanlığı'nın 28.04.2016 tarihli gönderme kararına göre işin incelenmesi Yüksek 2. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI