muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12285, Karar No: 2022/4728, Tarih: 31.03.2022

1.7.1999-31.12.1999 tarihleri arasında 180gün, günlük 3,79TL.

1.1.2000-31.3.2000 tarihleri arasında 90gün, günlük 4,00TL.

1.4.2000-31.7.2000 tarihleri arasında 120gün, günlük 5,00TL.

1.8.2000-31.3.2001 tarihleri arasında 240gün, günlük 5,00TL.

1.4.2001-31.12.2001 tarihleri arasında 270gün, günlük 7,00TL.

1.1.2002-31.3.2002 tarihleri arasında 90gün, günlük 7,40TL.

1.4.2002-30.6.2002 tarihleri arasında 90gün, günlük 9,26TL.

1.7.2002-31.3.2003 tarihleri arasında 270gün, günlük 10,91TL.

1.4.2003-7.5.2003 tarihleri arasında 37 gün, günlük 13,10TL.

2.12.2005-31.12.2005 tarihleri arasında 28 gün, günlük 16,29TL.

1.1.2006-14.3.2006 tarihleri arasında 74 gün, günlük 17,70 TL. ücretle davalı işveren ...İnş. ve Dış Tic. A.Ş.’ye ait işyerinde hizmet akdiyle çalıştığının tespitine" karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

"... Anadolu 9. İş Mahkemesinin 17/07/2018 tarihli, 2010/978 Esas- 2018/377 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı kurum vekili, verilen hükmün eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğunu beyanla, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Kural olarak sigortalılar, Türkiye’de yaşadıkları ve hizmet akdine göre çalıştıkları takdirde sosyal sigorta haklarından yararlanırlar. Bu kural, Kanunların mülkiliği ilkesinin doğal sonucudur. Türkiye ile yabancı bir ülke arasında sosyal güvenlik sözleşmesi akdedilmişse istisnaen mülkilik ilkesine değer verilmeyebilir. Ayrıca, 506 sayılı Kanunun 2 ve 3’üncü maddelerine göre sigortalı olmayanlar kapsamında olmak üzere, Türkiye ile sosyal güvenlik sözleşmesi olmayan bir ülkede hizmet akdiyle çalışan Türk vatandaşları da anılan Kanunun 86. maddesi gereği işverenleriyle yapılacak “İş kazalarıyla meslek hastalıkları”, “Hastalık”, “Analık”, “Malullük, yaşlılık ve Ölüm” sigortalarından birine, birkaçına veya hepsine toplu olarak tabi tutulmaları mümkündür. Başka bir anlatımla 506 sayılı Yasa'nın ülke dışında meydana gelen sigorta olaylarında uygulanabilmesi Sosyal Güvenlik Kurumuna yükümlülükler getiren sosyal güvenlik sözleşmesi veya kısa vadeli sigorta kollarını da kapsayan topluluk sigortaları bulunması halinde mümkün olabilir.

506 sayılı Yasa'nın 86’ıncı maddesine göre, Kurum 2’nci ve 3’üncü maddelere göre sigortalı durumunda bulunmayanların Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca onanacak genel şartlarla (İş kazalariyle meslek hastalıkları), (Hastalık), (Analık), (Malullük, yaşlılık ve Ölüm) sigortalarından birine, birkaçına veya hepsine toplu olarak tabi tutulmaları için, işverenlerle veya dernek, birlik, sendika ve başka teşekküllerle sözleşmeler yapabilir. (Ek fıkra: 29/07/2003 - 4958 S.K./40. md.) Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların malullük, yaşlılık ve ölüm sigortası primi, bu Kanunun 78’inci maddesine göre belirlenen prime esas kazanç alt ve üst sınırı arasında olmak şartıyla kendilerinin belirleyeceği miktarın % 30' udur.Ait olduğu ayı takip eden ayın sonuna kadar ödenmeyen primler için bu tarihten başlanarak 80’inci madde hükmüne göre gecikme zammı uygulanır.(Ek fıkra: 29/07/2003 - 4958 S.K./40’ıncı md.) Sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmayan ülkelerde iş üstlenen işverenlerin yurt dışındaki iş yerlerinde çalışmak üzere giden Türk işçilerine istekleri halinde 85’inci madde hükümleri uygulanır.

506 sayılı Yasa'nın 7.maddesi; ‘ İşveren tarafından geçici görevle yabancı ülkelere gönderilen sigortalıların bu kanunda yazılı hak ve yükümleri bu görevi yaptıkları sürece de devam eder.’ şeklinde düzenlenmiştir.

Öte yandan, 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5. maddesinin (g) bendinde, ülkemiz ile sosyal güvenlik sözleşmesi olmayan ülkelerde iş üstlenen işverenlerce yurt dışındaki işyerlerinde çalıştırılmak üzere götürülen Türk işçilerinin 4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılacakları ve bunlar hakkında kısa vadeli sigorta kolları ile genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulanacağı, bu sigortalıların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmak istemeleri durumunda, 50. maddenin 2. fıkrasındaki Türkiye’de yasal olarak ikamet etme şartı ile aynı fıkranın (a) bendinde belirtilen şartlar aranmaksızın haklarında isteğe bağlı sigorta hükümlerinin uygulanacağı, bu kapsamda, isteğe bağlı sigorta hükümlerinden yararlananlardan ayrıca genel sağlık sigortası primi alınmayacağı belirtilmiş, anılan bende 01.03.2011 günü yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanunun 24. maddesiyle “Bu bent kapsamında yurt dışındaki işyerlerinde çalışan sigortalıların, bu sürede ödedikleri isteğe bağlı sigorta primleri 4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalılık sayılır.” cümlesi eklenmiş, 10. maddesinde de 4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendinde sayılan sigortalıların işverenleri tarafından geçici görevle yurt dışına gönderilmeleri durumunda, bu görevleri yaptıkları sürece, sigortalıların ve işverenlerin sosyal sigortaya ilişkin hak ve yükümlülüklerinin devam edeceği hüküm altına alınmıştır.

Kanunun, “506 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici madde 6/sonda ise “Sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerde iş üstlenen işverenlerce çalıştırılmak üzere bu ülkelere götürülen Türk işçilerinden, bu Kanunun yürürlük tarihinden önce sadece malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi topluluk sigortasına devam edenler ile isteğe bağlı sigortalı olarak söz konusu ülkelere götürülmüş olan sigortalıların, bu Kanunun 5 inci maddesinin (g) bendi kapsamında sigortalılıkları bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren üç ay içerisinde işverenlerince sağlanır ve buna ilişkin yükümlülükler yerine getirilir” denilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 7. ve 5510 sayılı Kanunun 10. maddeleri kapsamında sigortalı sayılabilmek için, Türkiye Cumhuriyeti ile yabancı ülke arasında sosyal güvenlik sözleşmesi düzenlenmemiş olması, Türk işverenin iş merkezinin Türkiye’de bulunması, gerçek veya tüzel kişi Türk işverenin Türkiye’de iş yapmak koşulu aranmaksızın Türkiye’de tescil edilmiş ya da tescil edilebilir nitelikte işyerinin olması, Türk işveren ile Türk işçi arasında yabancı ülkede yerine getirilecek iş görme edimine ilişkin bireysel iş sözleşmesinin Türkiye’de yapılması, Türk işçinin işbu yazılı veya sözlü hizmet sözleşmesinin Türk işçiye yüklediği iş görme ediminin yerine getirilmesi gereği olarak yurt dışında yaşamasının sürekli olmayıp geçici nitelik taşıması gerekmektedir.

Maddede “geçici görev” kavramı bakımından herhangi bir süre sınırlaması öngörülmediğinden, görevin geçici mi yoksa sürekli mi olduğunun belirlenmesinde her somut olayın özelliği, bu yönde hizmet akdinin sigortalıya yüklediği iş görme ediminin niteliği, iş süresini belirlemeye ilişkin iş hayatının olağan akışı ve sosyal güvenlik hukuku ilkeleri gözetilecektir.

Ancak, işverenin baştan beri yurt dışında faaliyet göstermesi halinde, bu işveren yanında işe başlanması ve orada çalışılması, Türkiye’de tescilli işyerinde faaliyet yürütmekte olan işverenin yurt dışında ayrı işyeri açması ve sigortalının Türkiye’deki işyerinde herhangi bir çalışması, bu işyerinden görevlendirmesi söz konusu olmaksızın, doğrudan yurt dışındaki işyerinde çalışması, geçici görevle yurt dışına gönderilme niteliğinde değerlendirilemez. Diğer bir deyişle, geçici olarak götürülmeyip yurt dışında o ülkenin mevzuatına göre kurulmuş ve faaliyet gösteren, Türkiye' de işyeri bulunmayan işverenler yanında, doğrudan yurt dışındaki iş nedeniyle işe alınan Türk işçilerin o ülke mevzuatına tabi olacakları, 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı sayılamayacakları anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 07.05.2003-02.12.2005 ayları arasında davalı şirkete ait işyerinden sigorta bildirimlerinin bulunduğu, davacının yurtdışı giriş çıkış kayıtları incelendiğinde 08.05.1998 yurtdışına çıkış ve en son 14.03.2006 tarihinde yurda giriş olmak üzere yurtdışı giriş çıkışları olduğu, davacı tarafından Türkçe tercümeleri sunulan Rusya Federasyonu giriş vizeleri incelendiğinde, davacının ilk olarak 06.05.1998 tarihinde verilen ve 30.04.1999 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin ... Ltd olduğu, yine 14.05.1999 tarihinde verilen ve 26.04.2000 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin ... olduğu, 10.05.2000 tarihinde verilen ve Moskova'da 16.11.2000 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin Tutmas olduğu, 07.05.2002 tarihinde verilen ve 07.06.2002 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin... olduğu, 27.04.2001 tarihinde verilen ve 20.04.2002 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin yine... olduğu, 14.06.2002 tarihinde verilen ve 08.05.2003 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin Spetsontehnika AKS olduğu, 18.06.2003 tarihinde verilen ve 18.06.2004 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin Spetsontehnika MKS olduğu, 19.05.2005 tarihinde verilen ve 14.03.2006 tarihine kadar ikamet izni olduğu belirtilen belgede davet eden şirketin ... şirketi olduğu anlaşılmaktadır.

Eldeki dosyada; Mahkemece, davacının Türkiye'de maaşlarının kim tarafından ödendiği, davalı işveren ile yukarıda belirtilen vize kayıtlarında adı geçen şirketlerin davalı işveren ile aralarındaki ilişkinin ortaya konulmalı, ayrıca davacının anılan mevzuat hükümlerine göre 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olup olamayacağı, davalı şirketin yabancı ülkede üstlendiği işin niteliği ile görevdeki geçiciliğe ilişkin koşullar yukarıda anlatılan çerçevede yöntemince araştırılmalı, 506 sayılı Yasanın 7. maddesi kapsamında geçici görevle gönderilme olgusu, değinilen ilkeler kapsamında irdelenmeli ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 31.03.2022 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12671, Karar No: 2011/3460, Tarih: 22.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12671 E.  ,  2011/3460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Temyiz eden davacı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalı kiracı hakkında 2006 yılından 620.96 TL ve 2007 yılından 1.608 TL kira alacağının tahsili için icra takibi yapıldığını, davalının bu takibe 30.10.2006 tarihinden sonraki kira borcunu kabul etmediğini ileri sürerek haksız ve kötü niyetli şekilde itiraz ettiğini, kira borcunu ödediğine ilişkin beyanının gerçeği yansıtmadığını, davalının ... İcra Müdürlüğü’nün 2006 / 593 sayılı dosyasına yapmış olduğu ödemelerin takipten önceki döneme ait kira borçları olduğunu, davalının önceki borçlarını ödemekle sonraki aylar kirasını ödeme yükümlülüğünden kurtulamayacağını belirterek, itirazın iptalini ve davalının % 40’dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 1.11.2005-31.10.2006 tarihleri arasını kapsadığını, sözleşmenin 19. maddesine göre kira akdinin sonunda ihtara gerek kalmadan sözleşmenin kendiliğinden fesholunacağını ve taşınmazın yeniden ihaleye çıkarılacağını, bu özel düzenleme ile kiraların uzatılmasına ilişkin genel hükümlerin geçersiz hale geldiğini, sözleşmenin 31.10.2006 tarihinde sona erdiğini, söz konusu iş yeri zaten kiralayan belediye tarafından yıkılacağından ihaleye çıkarılmadığını, bu durumun davacının kendi kusurundan kaynaklandığını, ayrıca taşınmazın mülkiyetinin hazineye ait olduğu ortaya çıkınca 1.1.2007-31.12.2007 tarihleri arasında mal müdürlüğünce davalıdan haksız işgal tazminatı istendiğini ve tahakkuk ettirilen bedellerin maliyeye yatırıldığını, davalının davacıya kira borcunun bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.11.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 19. maddesinde kira akdinin sonunda ihtara gerek kalmadan akdin kendiliğinden fesih olacağı ve taşınmazın yeniden ihale edileceği kararlaştırılmıştır. Davacı kiralayan anılan kira sözleşmesine dayanarak ... İcra Müdürlüğü’nün 2009 / 791 sayılı dosyası ile 2006-2007 yılları ödenmeyen kira parası 2.228.96 TL ve işlemiş faizi 1.783.15 TL olmak üzere toplam 4.012.11 TL’nin tahsili için tahliye istekli icra takibi yapmış, takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı kiracı, davacıya kira borcunun olmadığını, kira sözleşmesinin 1.11.2005-31.10.2006 tarihleri arasını kapsadığını, bu dönemin kira parasını da ... İcra Müdürlüğü’nün 2006 / 593 sayılı dosyasına ödediğini, 31.10.2006 tarihinden itibaren kiralananda kiracı olmadığını belirtmiştir. Sözleşme gereğince kiralanan otobüs işletme yazıhanesi olarak davalıya kiralanmıştır. Kiralananın sözleşmede açıklanan niteliğine göre 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun’a tabi olduğu anlaşılmaktadır. Bu yasanın 11. maddesine göre kiracı kira süresinin bitmesinden en az onbeş gün önce kiralananı tahliye edeceğini yazı ile bildirmediği takdirde sözleşme aynı şartlarla bir yıl uzatılmış sayılır. Her ne kadar sözleşmenin özel 19. maddesinde sözleşmenin bir yıllık kira süresinin sonunda ihtara gerek kalmadan kendiliğinden feshedilmiş sayılacağı kararlaştırılmış ise de, süre sonunda davalının kiralananı tahliye ve teslim ettiğine dair herhangi bir belge sunulmamıştır. Kira sözleşmesi ancak ya tarafların karşılıklı rızası, ya bir yargı kararı ya da kiralananın yok olması ile sona erebilir. Kiralananın tahliye ve teslim edildiğine ilişkin bir yazılı delil ibraz edilemediğine göre kira süresinin sona ermesinden sonra da davalının kullanımında olduğunun kabulü gerekir. Bununla birlikte kiralananın sonradan yıkılmış olduğu duruşmada dinlenen davalı tanığının beyanından anlaşıldığı gibi tarafların da kabulündedir. Bu durumda mahkemece kiralananın hangi tarihte yıkıldığı ve kira sözleşmesinin sona erdiği tespit edilerek o tarihe kadar davalı tarafından varsa ödenmeyen kira paraları üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24471, Karar No: 2013/1398, Tarih: 24.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/24471 E.  ,  2013/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalılar ile aralarında 01.06.2009 tarihli satış sözleşmesi akdolunduğunu, bu sözleşmeye göre ... ilçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazda inşa edilecek toplu yapıda... Blok ... nolu daireyi 61.450 Euro’ya anahtar teslimli satın aldığını, kendilerinin ödemeleri sözleşmeye uygun şekil ve şartlarda gerçekleştirdiklerini, ancak davalıların üzerlerine düşen yükümlülükleri yapmadıklarını beyanla, eksik ifa oranında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 30.000,00 TL bedelin iadesine, 20.000,00 TL manevi tazminat takdirine, alınan borç paranın iadesiyle bu bağlamda şimdilik 1.000,00 TL nin tahsiline, taşınmazı geç teslimi sebebiyle ifa tarihinden itibaren aylık 250 Euro kira bedeli üzerinden hesaplanacak maddi tazminatın tahsiline, tüm alacaklara hakkın doğum tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi yürütülmesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların aşağıdaki 2. nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2012/24471-2013/1398

2- Davacılar dava dilekçesinde, dava açılmadan önce, dava konusu inşaatın durumu hakkında .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/123 D.iş sayılı dosyası ile tespit yaptırdığını belirtmiş ve delil olarak bu tespit dosyasına da dayanmışlardır.

Davacılar görülmekte olan davada tespit raporuna dayanmak suretiyle talepte bulunmuş, yargılama sırasında da mahallinde keşif yapılmaksızın tespit raporuna göre karar verilmesini istemişlerdir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, tespit dosyasının getirilip, raporun itiraza uğrayıp uğramadığı da dikkate alınmak suretiyle, dosyadaki diğer tüm deliller ile birlikte değerlendirilerek sonucu dairesinde bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu husus gözetilmeyerek eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7911, Karar No: 2010/17431, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7911 E.  ,  2010/17431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı idare, hastahanenin iki adet kurutmalı bulaşık makinesi ihalesini kazanan davalının makineleri 24.6.2006 tarihinde monte ettiğini ve hastane tarafından çalışır vaziyette teslim alındığını, ancak makinelerin kullanılmaya başlanması ile sorunların çıkmaya başladığını, bildirimde bulundukları servis tarafından çeşitli tarihlerde onarımlar yapılmasına rağmen arızaların devam ettiğini 10.4.2007 ve 4.3.2008 tarihli yazılarının sonuç vermediğini, davalının ... süresini de 2008 yılı sonuna kadar uzattığını, makinelerden yararlanamadıklarını ileri sürerek makinelerin aynı marka ve özellikteki yenileri ile değişimini, bunun mümkün olmaması halinde makinelerin bedeli olan 17.110.00 TL’nın tahsilini istemiştir.

Davalı, ... süresi uzattıklarını, imalat hatası olmayıp kullanım hatasının bulunduğunu, kullanma suyunun aşırı kireçli olması, besleme suyu basıncının düşük bulunması, kullanım alanının küçük olup, davlumbaz, aspiratör ve nem kanallarının olmaması nedeniyle arızaların oluştuğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ihale sözleşmesine uygun olarak imal edilen makinelerin davacıya çalışır vaziyette teslim edildiği, ayıp ihbarında bulunulmadığı, davacının tercihini ... süresinin uzatılması ve ücretsiz onarım yönünde kullandığı arızalarında kullanım hatasından kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2010/7911-17431