muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15010, Karar No: 2013/5929, Tarih: 11.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15010 E.  ,  2013/5929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hükümler : 1- Sanık ... yönünden; Beraat ,

2- Katılan sanık ... ve sanık... yönlerinden; Ceza verilmesine Yer Olmadığına

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in beraatine, katılan sanık ... ve sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde 02.02.2000 doğumlu olan yaşı küçük mağdura 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca atanan vekilin 08.05.2008 tarihli dilekçe ile yazılı ve aynı günlü celsede sözlü olarak sanıklardan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini bildirmesine rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen mağdurun 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan doğrudan zarar gördüğü ve mağdur vekilinin de hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyması nedeniyle mağdur ...'ın 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince davaya katılmasına, vekili Av. ...'in da katılan vekili olarak kabulüne karar verilmekle, her ne kadar katılan vekilinin temyiz dilekçesinde üç sanığın adı da yazılmış ise de;dilekçe içeriğine göre temyizin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, karar vermeye elverişli olmayan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak ve mesleki mazereti konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7464, Karar No: 2015/2528, Tarih: 16.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/7464 E.  ,  2015/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2012

NUMARASI : 2010/382-2012/625

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının iadesi amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin mahkeme kararıyla 30/04/2007 tarihinde kiralanan dükkandan tahliye edildiğini müvekkilinin 15/11/2006-14/11/2007 dönemine ait kira parası ile stopaj vergisini toplam 3.173,49 TL olarak ödediğini, kira sözleşmesine göre taşınmazı kullanamadığı 6 ay 15 gün için kira parasının kendisine iade edilmesi gerekirken iade edilmediğini ve bu nedenle icra takibi başlatıldığını, davalının haksız olarak ödeme emrine itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, davalı borçlunun %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir. Davalı vekili davacı kiracının kendi kusuruyla tahliyeye neden olduğunu bu nedenle muaccel hale gelen kira alacağından da sorumlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini bildirmiştir. Mahkemece davacı-kiracının kendi kusurundan dolayı sözleşmenin feshine neden olması halinde, yerine getirmediği edimleri dayanak yaparak sebepsiz zenginleşme kuralları gereğince iade isteminde bulunmasının hukuken mümkün olmadığını, davacı kiracının kendi kusuruyla ve temerrüt nedeniyle kiralananı süresinden önce tahliye etmesi halinde kiralananın yeniden kiraya verilmesine kadar geçecek olan sürede kiraya verenin zararının olacağını, ancak davacı-kiracı tarafın, kiralananın tahliye edilmesinden sonra ve fakat kendi kira dönemi bitmeden önce kiraya verildiğini ve davalı-kiraya verenin bu bağlamda zararı olmadığını ispat etmesi gerektiği,kaldı ki davacı-kiracı tarafın böyle bir iddiasının dahi bulunmadığı; dolayısıyla davacı-kiracının icra takibine konu ettiği alacak ve fer' ilerinin varlığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 15/11/1995 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiraya veren 08/01/2007 tarihinde davacı kiracı aleyhine başlattığı icra takibi ile 3.079,00 TL kira alacağının tahsilini talep

Taraflar arasında 15/11/1995 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiraya veren 08/01/2007 tarihinde davacı kiracı aleyhine başlattığı icra takibi ile 3.079,00 TL kira alacağının tahsilini talep

etmiş itiraz üzerine açılan itirazın kaldırılması ve tahliye davasında mahkemece 19/04/2007 tarihinde itirazın kaldırılması talebinin reddine, tahliye talebinin kabulüne karar verilmiştir. Kiralanan taşınmazın 30/04/2007 tarihinde karardan sonra tahliye edildiği tarafların kabulündedir. Konut ve çatılı işyeri kiralarında kira sözleşmelerinde belirlenen sürenin sona ermesine rağmen kiracının kiralananı kullanmaya devam etmesi halinde sözleşme kendiliğinden aynı şartlarda birer yıl uzar. Kiracı kiralananı kullanımında bulundurduğu süre için kira parasından sorumludur.Anahtar teslim tarihinden sonraki süreçte ise davalının sorumluluğu taşınmazın olağan şartlarda yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar olan süre ile sınırlıdır. Konu 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK.’nun 325.maddesinde düzenlenmiş olup buna göre kiracı sözleşme süresine veya fesih dönemine uymaksızın kiralananı geri verdiği takdirde, kira sözleşmesinden doğan borçları, kiralananın benzer koşullarla kiraya verilebileceği makul bir süre için devam eder.

Davacı alacaklı 15/11/2006-15/11/2007 dönemi kira parasını stopaj dahil toplam 3.173,49 TL ödediğini, tahliye tarihi itibariyle kullanılmayan dönem için 1.667.80 TL asıl alacak kira ve 450,20 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 2.118.00 TL alacağın tahsili için takip başlatmış, davalı borçlu borcu olmadığını belirterek borca itiraz etmiştir. Kiraya veren kiralananın yeniden kiraya verilmesi için çaba sarfetmeli dava konusu kiralanan kira süresi sona ermeden 30/04/2007 tarihinde tahliye edildiğine göre mahkemece dava konusu iş yerinin aynı şartlarda yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği makul süre kira parası belirlenerek sonucuna göre kiralanan taşınmazın kullanılmayan dönemi için iade edilmesi gereken kira parasına hükmedilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9112, Karar No: 2011/10890, Tarih: 20.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9112 E.  ,  2011/10890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ..., vekili Avukat ... vekili Avukat ... tarafından, davalı aleyhine 18/11/2009 tarihinde açılan davayla tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; kısmen kabulüne dair verilen 27/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki bilgi ve belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ile reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazasında yaralanan davacının manevi tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu trafik kazası, davalı sürücünün hemzemin geçitten geçmekte iken yolun sağ kısmına doğru manevra yapması sonrası, idaresindeki motorsiklet ile aynı istikamette seyir halinde olan davacının motorsikletine çarpması sonucu meydana gelmiştir. Kaza sonucu, hemzemin geçitte hızını azaltmadan, kask takmadan motorsiklet süren ve davalının aracını trafik kurallarına aykırı olarak geçmeye (sollamaya) çalışan davacı sürücü ağır şekilde yaralanmıştır. Davacı sürücünün trafik kazasının meydana gelmesinde kusuru olmadığı kabul edilse bile kask takmamış olmasının zararın artmasına doğrudan etkisi olduğu anlaşılmıştır.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olayın meydana geliş şekli, motorsiklet sürücüsü davacının zararın artmasına etkisi ve yukarıda gösterilen prensipler birlikte değerlendirildiğinde davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı çok fahiştir. Temyiz edilen kararın davalı yararına daha az miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı lehine BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5494, Karar No: 2013/12861, Tarih: 24.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5494 E.  ,  2013/12861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununa muhalefet suçuna ilişkin soruşturma kapsamında el konulup aynen muhafaza edip istenildiğinde iade etmek üzere yediemin olarak teslim edilen 189 bidon madeni yağın 2,5 bidonunu satmak suretiyle tasarrufta bulunduğu 04.01.2012 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamından anlaşılan sanığın, üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu; suçun konusunu oluşturan eşyanın kovuşturma başlamadan önce geri verilmesi veya bedelinin ödenmesi hususunun sabit olması halinde ise; TCK'nın 289/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükmü uyarınca cezadan indirim sebebi olacağı gözetilmeden, yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14817, Karar No: 2012/985, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14817 E.  ,  2012/985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 450 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5584, Karar No: 2015/621, Tarih: 22.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/5584 E.  ,  2015/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalvaç Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2008/326-2013/428

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhütnamesinde belirtilen tarihte kiralananın tahliye edilmemesi sebebiyle haksız işgal tazminatı, yakıt ve çevre temizlik vergisi bedeli ile su tüketim bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde 25/09/2004 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli sözleşme ile kiracı olan davalının 12/10/2004 tarihli tahliye taahhütnamesinde kiralananı 24/09/2006 tarihinden tahliye edeceğini taahhüt etmesine rağmen bu tarihte kiralananın tahliye edilmediğini ve kiralananı kullanmaya devam ettiğini ve hakkında yapılan icra takibi üzerine gönderilen tahliye emrine itirazı üzerine açılan itirazın iptali ve tahliye davası sonucunda kiralananın tahliyesine karar verildiğini ve kiralananın 03/06/2008 tarihinde teslim edildiğini, tahliye taahhüdünde belirtilen tahliye tarihi ile kiralananın tahliye edildiği tarihe kadar olan 1 yıl 9 aylık sürede davalının fuzuli işgalde bulunduğunu belirterek 24/09/2006-03/06/2008 dönemi için 6000 TL ecrimisil, bu süreye ait yakıt bedeli 520 TL, çevre temizlik vergisi 114,20 TL ile su tüketim bedeli 34,20 TL olmak üzere toplam 6668,40 TL nin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili, kiralananın 23/05/2008 tarihinde tahliye edildiğini, kira sözleşmesinde ikinci yıl kira bedelinin 2500 TL olarak kararlaştırılmış olup, artış şartı bulunmadığından davacıya dava konusu dönem için son yılın kira bedeli olan 2500 TL üzerinden kira borcu bulunduğunu, 2006-2007 kış dönemi yakıt borcunu kabul ettiğini, çevre temizlik vergisi ile su tüketim bedelinin davalı tarafından ödendiğini savunmuştur. Mahkemece, kiralananın 23/05/2008 tahliye edildiği kabul edilerek bilirkişinin rayiç kira bedelleri üzerinden belirlediği kira bedeli ve davalının kabulünde olan yakıt bedeli (260 TL) olmak üzere 12.380 TL alacağın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 25/09/2004 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesinde birinci yıl kira bedeli 2000 TL, ikinci yıl kira bedeli ise 2500 TL olarak kararlaştırılmış olup, sözleşmede artış şartı bulunmamaktadır. 12/10/2004 tanzim tarihli tahliye taahhütnamesi ile 24/09/2006 olarak taahhüt edilen tahliye tarihinde taraflar arasındaki kira ilişkisi kendiliğinden sona ermez ve kiracı bu tarihten itibaren fuzuli şagil haline gelmez. Kira sözleşmesi tarafların ortak iradesi ile feshedilmedikçe, mahkeme kararı ile ortadan kaldırılmadığı ya da kiralananın tahliye edilip anahtarı usulünce teslim edilmediği sürece geçerliliğini korur. Davacı dava dilekçesinde 24/09/2006 tarihinden itibaren taşınmazın davalının işgalinde olduğunu belirterek ecrimisil talep etmiş ise de, kiralananın tahliye edildiği (davacının da kararı temyiz etmeyerek kabul ettiği) 23/05/2008 tarihine kadar kira ilişkisi varlığını korumaktadır. Kira ilişkisi sona ermediğine göre uyuşmazlığın kira sözleşmesi hükümleri çerçevesinde çözüme kavuşturulması gerekir. Mahkemece sözleşmede son dönem kira bedeli olarak belirlenen 2500 TL üzerinden hesaplanacak kira alacağının tahsiline karar verilmesi gerekirken bilirkişi tarafından belirlenen kira bedeli esas alınarak karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3222, Karar No: 2018/10812, Tarih: 15.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/3222 E.  ,  2018/10812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın idaresindeki damperli kamyon ile gidiş gelişli cadde üzerinde seyrine göre ters yönde ve yolun solunda durup, durduğu ters yöne doğru hareket ettiği ve kendi şeridi olan sağ şeride girmek istediği sırada, yolu ayıran 1 metrelik orta kısımdan karşıya geçmek isteyen ve sanığın seyrine göre sağda bulunan ölene çarpıp 16 metre ileride durması şeklinde meydana gelen olayda; sanığın kendisinin de ikrar ettiği ve tanık beyanı ile de sabit olduğu üzere, kamyonunu ters yönde durdurması akabinde yine durduğu ters yöne doğru hareket ettiği sırada meydana gelen kazada, bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun ve sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 15.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24648, Karar No: 2014/21269, Tarih: 17.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24648 E.  ,  2014/21269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; müştekiler ..., ..., ..., ... ile ...'e karşı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma, yine müştekiler ..., ..., ... ve ...'a karşı işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümler ile

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;..., ..., .., ..., ..., ... ve ...'a karşı hırsızlık suçu ile müşteki ...'a karşı ayrıca mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının birlikte incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ..., ... ve ...'e karşı hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 143 ve 31/2.maddeleri gereğince tayin olunan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması ile 11 ay 3 gün yerine 10 ay 25 güne hükmedilerek sonuç cezanın "10 ay 25 gün süre ile internet kafelere gitmekten yasaklanmasına" şeklinde eksik tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; müşteki ...'a karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma, müşteki ...'a karşı mala zarar verme, müştekiler ..., ..., ... ve ...'a karşı hırsızlık suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında; müştekiler ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ... ve ...'a karşı işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümler ve müştekiler ... ile ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ... ve ...'e karşı hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 143 ve 31/2. maddeleri gereğince tayin olunan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması ile 11 ay 3 gün yerine 10 ay 25 güne hükmedilerek sonuç cezanın "10 ay 25 gün süre ile internet kafelere gitmekten yasaklanmasına" şeklinde eksik tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuklar ... ve...'ın, müşteki ...'a yönelik eylemleri ile ilgili olarak;

Müşteki ...'a iş yerinin kapısını açarak girmeye çalıştıkları ancak işyerine giremedikleri eylemlerinde, kapının zorlandığı, kilidin açılmadığı ve herhangi bir zarar da meydana gelmediğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların ikrarı, suç kastı ve mevcut delil durumu itibariyle eylemlerinin hem hırsızlık suçuna teşebbüs, hem de iş yeri dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs niteliğinde olduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Müşteki ...'a iş yerinin kapısını açarak girmeye çalıştıkları ancak işyerine giremedikleri eylemlerinde, kapının zorlandığı, kilidin açılmadığı ve herhangi bir zarar da meydana gelmediğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların ikrarı, suç kastı ve mevcut delil durumu itibariyle eylemlerinin hem hırsızlık suçuna teşebbüs, hem de iş yeri dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs niteliğinde olduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de; suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dava açılmadığı, hırsızlık suçuna teşebbüs suçundan açılan davanın da iş yeri dokunulmalığını bozma suçuna dönüşmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk ...'in müştekiler ..., ..., ... ve ...'a karşı hırsızlık suçu ile ilgili olarak;

Daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'in suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış bulunması nedeniyle hakkında müştekiler ..., ..., ... ve ...'a karşı hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3.maddesi gereğince, aynı maddenin 1.fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine, yine müşteki ...'a karşı mala zarar verme suçunda ise seçenekli cezalardan hapis cezası tercih edilerek kısa süreli hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle 50.maddenin 1.fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan adli para cezası dışındaki birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocuk ...'nin müştekiler ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ... ve ...'a karşı işyeri dokunulmazlığını bozma suçu ile ilgili olarak;

Suç tarihinde 15 yaşından küçük olan ...'nin, TCKnın 31/2.maddesi gereğince müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a karşı işyeri dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle işlediği fiillerin anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin uzman hekimden rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yalnızca "hırsızlık suçuna" ilişkin soruşturma aşamasında alınan ilk rapor ile yargılama aşamasında ... Devlet Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanınca düzenlenen “işlediği iddia edilen fiiller açısından TCK'nın 31/2.maddesi kapsamında farik ve mümeyyiz olduğu” şeklinde genel bir ifade içeren, hangi tarihteki ve hangi suça ilişkin olduğu talep yazısında da belirtilmeyen doktor raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Suça sürüklenen çocuk ...'nin müşteki ...'ye karşı hırsızlık ile ilgili olarak;