muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8972, Karar No: 2021/12978, Tarih: 10.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8972 E.  ,  2021/12978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalılardan ... vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile parsel numarası yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davalılardan ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi 146 parsel (yeni 102215 ada 1 parsel ile 102169 ada 1 parsel)sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- ... ilçesi, ... mahallesi 146 parsel(yeni 102215 ada 1 parsel ile 102169 ada 1 parsel) sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Aynı amaçla kamulaştırılan ve dava konusu taşınmaz ile yakın konumda bulunan 116 parsel sayılı taşınmaza ... Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/270 Esas 2017/165 K sayılı dosyasında aynı değerlendirme tarihi itibariyle 185,00 TL/m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedelin Dairemizin denetiminden geçerek 2017/36389 E.-2019/12131 K sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmaza 125,00-TL m² birim fiyatı belirleyen bilirkişi raporu inandırıcı görülmemiştir.

Aynı amaçla kamulaştırılan ve dava konusu taşınmaz ile yakın konumda bulunan 116 parsel sayılı taşınmaza ... Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/270 Esas 2017/165 K sayılı dosyasında aynı değerlendirme tarihi itibariyle 185,00 TL/m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedelin Dairemizin denetiminden geçerek 2017/36389 E.-2019/12131 K sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmaza 125,00-TL m² birim fiyatı belirleyen bilirkişi raporu inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere ve yukarıda sözü edilen taşınmaza göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ve yargılama sırasında payını idareye devreden davalılar yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ve payını idareye devreden davalıların adlarının gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi ve davalılardan ... yönünden kamulaştırma bedelinin ödenmesine hükmedildiği halde, gerekçeli karar başlığında ... adının yazılmaması,

4- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmdığı gibi;

4- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmdığı gibi;

5- Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin hükmünün açıklanan nedenlerle HMK’nın 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5940, Karar No: 2025/2785, Tarih: 18.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/5940 E.  ,  2025/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/490 E., 2024/630 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/1681 E., 2024/22 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından aleyhine hükmedilen tazminat ve nafakalar ile tazminatlara ilişkin faiz kararı verilmesi yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat miktarları, nafaka miktarı, asıl davanın reddi sebebiyle kadın lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi ve karşı davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmadığı gibi İlk Derece Mahkemesi kararını sınırlı olarak istinafa getiren tarafın açıkça istinaf etmediği konularda da temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesinin ilk hükmü davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarları yönünden istinaf edilmiştir. İstinaf edilmeyen yönler kesinleşmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırma kararı verilerek dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin son hükmü davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve kaldırılmasına karar verilmesi, tazminatların miktarları, asıl davanın reddi sebebiyle kadın lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin son kararına karşı davacı-davalı erkek aleyhine hükmedilen tazminat ve nafakalar ile tazminatlara ilişkin faiz kararı verilmesi yönünden, davalı-davacı kadın vekili; kusur belirlemesi, tazminat miktarları, nafaka miktarı, asıl davanın reddi sebebiyle kadın lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve karşı davanın kabulü yönünden temyiz yoluna başvurulmuştur. İlk Derece Mahkemesinin ilk kararına karşı tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden istinaf yoluna başvurmayan davacı-davalı erkeğin Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacı-davalı erkeğin tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekilinin tüm, davacı-davalı erkeğin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı kadın vekilinin tüm, davacı-davalı erkeğin temyiz dilekçesi ile reddedilen hükümler dışındaki hükümler; usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı-davalı erkeğin kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakasına yönelik temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyen yön temyiz edilemeyeceğinden REDDİNE,

2.Yukarıda belirtildiği üzere davalı-davacı kadın vekilinin tüm, davacı-davalı erkeğin sair yönlerden temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16413, Karar No: 2015/14781, Tarih: 20.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/16413 E.  ,  2015/14781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Çine Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2013/151-2014/511

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasa'nın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen kayıtlara göre 2010 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 40,00 TL, emsal alınan 506 ada 25 parselin değeri ise 120,00 TL'dir. Buna göre dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu, dolayısıyla en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu taşınmaz emsalden %60 daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değerlendirme yapan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı SA.
Yargıtay — Esas No: 2012/12505, Karar No: 2012/13974, Tarih: 30.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12505 E.  ,  2012/13974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.05.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 298 ada 1 parsel sayılı mera vasıflı taşınmaza kalıcı konut yapıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve kal, eski hale getirme ve ot bedeli talebinde bulunmuştur.

Davacılar cevaplarında davacı belediyenin dava açma hakkı bulunmadığını, söz konusu kalıcı konutu murislerinin yerine yaptıklarını, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların Mera Kanunundaki inşaat yasağına aykırı ev yapmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hukuki nitelikleri itibariyle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan meralar özel mülkiyete konu olamazlar. Bu nedenle de mülkiyeti devlete ait olan yerlere ilişkin davayı Hazine açabileceği gibi meraların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzelkişilikleri ve belediyelerin de dava açma hakları vardır.

4342 sayılı Mera Kanununun “inşaat yasağı” başlıklı 20. maddesi gereğince; “Yaylak ve kışlaklarda, 442 sayılı Köy Kanununda öngörülen inşaatlar ile valiliklerden izin alınmak suretiyle imar mevzuatına göre yapılacak kullanma amacına uygun mandıra, suluk, sundurma ve süreklilik göstermeyen barınak ve ağıllar ile Turizm Bakanlığının talebi üzerine turizme açılması uygun görülen bölgelerde ahşap yapılar dışında, ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamaz”. Dosya içerisindeki 03.06.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre kali istenen binanın iki katlı, üzeri çinko çatı ile örtülü yığma olarak tuğladan yapılmış ve beton ile sıvanmış ayrıca yaz-kış oturulabilecek nitelikte mesken olduğu belirtilmektedir. Bu nitelikteki bir bina yukarıda belirtilen yasa hükmü gereğince kalıcı konut vasfında olup inşaat yasağına aykırılık teşkil eder. Bu nedenle mahkemece kal kararı verilmesi gerektiği halde diğer belde sakinlerinin de benzer nitelikte evler yaptıkları gerekçesiyle ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelinin tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir.

Ayrıca, kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelinin tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir.

Bu durumda mahkemece, elatmanın önlenmesi ve kal kararı ile birlikte tecavüze konu yer nedeniyle davacı belediyenin mahrum kaldığı ot bedeli üzerinden tazminat hesaplanarak bu hususun da hüküm altına alınması gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, belirtilen nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1749, Karar No: 2013/848, Tarih: 11.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/1749 E.  ,  2013/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62/1, 53/1-3 ve 63. Maddeleri gereğince 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'un, bıçak ile mağduru sol skapula ve bel bölgelerinden en az birisi toraksa nafiz olacak şekilde üç bıçak darbesiyle hemopnömotoraksa ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, hiç isabet olmaması durumunda uygulanması mümkün olan alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1645, Karar No: 2024/4440, Tarih: 27.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1645 E.  ,  2024/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1644 E., 2022/1718 K.

KARAR : Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/171 E., 2021/193 K.

1-İlk Derece Mahkemesince, kontrol teşkilatının sözleşmenin yürütülmesi sırasında yapacakları denetim ve tespitler için yükleniciye ulaşamama gibi bir durumun sözkonusu olmadığı buna göre kontrol teşkilatları tarafından tutulan tutanakların yüklenicinin ya da yüklenici vekilinin bilgisi olmadan tutulduğunun anlaşıldığı, belirtilen nedenlerle taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin 07.09.2018 tarihinde idare tarafından feshedilmesinin, ihalenin dokümanları içerisinde yer alan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi ve Sözleşme hükümlerine aykırılık teşkil ettiğinden 07.09.2018 tarihinde idare tarafından yapılan sözleşmenin feshi işleminin iptalinin gerektiği, davacı şirketin, fesih nedeniyle sözleşmenin kurulmasına bağlı olarak ödediği KİK payı ve teminat bedeli ile sözleşme nedeniyle mahrum kaldığı kar talep etmekle dava tarihi itibariyle davacı tarafın talep sonucunun bilirkişi asıl ve ek raporlarıyla tespit edildiğinden dava tarihi itibariyle meydana gelen zarar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince; davacı yüklenicilerin İhale Sözleşmesi ve eki niteliğindeki Hizmet İşleri Genel Şartnamesi ve Teknik Şartname gereğince, yükümlülüklerini yerine getirmedikleri, davalı kurum tarafından eksikliklerin giderilmesi için İhale Sözleşmesinin 16. maddesi gereğince davacı yükleniciye çıkartılan ihtarnameye rağmen süresi içerisinde eksikliklerin İhale Sözleşmesi ve eki niteliğindeki Hizmet İşleri Genel Şartnamesi ve Teknik Şartname hükümlerine göre giderilmemesi nedeniyle İhale Sözleşmesinin feshinin, İhale Sözleşmesi ve eki niteliğindeki Hizmet İşleri Genel Şartnamesi ve Teknik Şartnamesi Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu ve Kamu İhale Kanunu hükümlerine uygun olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, kararın kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3-Bu karara karşı süresinde davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; taraflar arasındaki sözleşmenin "Cezalar ve sözleşmenin feshi" başlıklı 16. maddesinin 16.1.1 maddesinde; yüklenicinin, ihale dokümanında belirtilen sayı, nitelik ve çalışma süresinde araçları ve şoförleri işin başında hazır bulundurmaması durumunda; İdare tarafından (10) gün süreli yazılı ihtar yapılarak gecikilen her takvim günü için sözleşme bedelinin % 0,5 (binde beş) oranında gecikme cezası uygulanacağı ve 16.3. maddesinde ise ihtarda belirtilen sürenin bitmesine rağmen aynı durumun devam etmesi halinde, ayrıca protesto çekmeye gerek kalmaksızın kesin teminat ve varsa ek kesin teminat gelir kaydedileceği ve sözleşme feshedilerek hesabı genel hükümlere göre tasfiye edileceği şeklinde düzenlenmiş olmasına rağmen, davalı idare tarafından tespit edilen eksikliklerin verilen sürede davacılar tarafından giderilmemiş olmasına göre, davacılar vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacılar vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcın ilgilisinden edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.