muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7793, Karar No: 2022/3019, Tarih: 26.05.2022

..., ... ve ... ...'in birlikte nizamiye önündeki kalabalığı yatıştırmak üzere kalabalığın bulunduğu yere gittikleri, buradaki vatandaşlar ile aralarında münakaşa yaşandığı, vatandaşların baskısı sonucu sanıklar ve diğer askerlerin kışla içerisine çekilmek zorunda kaldıkları,

06.00 - 07.30 sıralarında Tugay Komutanı ...'in çağrısı üzerine sanıklar ..., ..., ..., ... ... ve ... ...'nın birkaç kez daha bir araya gelerek görüştükleri, bu görüşmelerde sanık ...'in sanıklara: “Kars zor durumda, yardım talep ediyor, 57. komando taburunu Kars'a göndermeliyiz” dediği, ... ve ... ...'in bu fikre karşı çıktığı, ...'in sanıklar ..., ..., ... ve kendisi hakkında yakalama emri olduğunu, bu aşamadan sonra üç ayrı hareket tarzlarının olabileceğini, birincisinin "birlikte Kars'a kadar giderek vali, kaymakam, hakim - savcı, emniyet mensubu kim varsa almak" olduğunu, ikincisinin kendilerini makamında gözaltına almalarının beklemek olduğunu, üçüncüsünün ise kendisinin giderek teslim olması olduğunu söylediği, sanıklar ... ve ...'ün tugay komutanına "ben sizinleyim komutanım" diyerek darbe girişimi sürdürmek konusunda destek verdikleri, ... ...'in "bu iş artık bitti" diyerek birinci hareket tarzının yanlış olacağını, sonunda yine yakalanacağını, ortalığı kana bulamaması gerektiğini söyleyerek tugay komutanından teslim olmasını istedikleri, bunun üzerine ...'in teslim olmaya karar verdiği, ..., ..., ... ve ...'ün 16 Temmuz 2016 günü sabah 10.00 sonrasında tugaya ait minibüs ile Emniyet Müdürlüğüne giderek teslim oldukları, anlaşılmıştır.

HUKUKİ AÇIKLAMALAR VE SOMUT OLAY ÇERÇEVESİNDE HÜKÜMLERİN İNCELENMESİ;

Sanıklara müsnet suçların unsurları ve özel görünüm şekilleri, savunmalarında ileri sürülen hukuki kurumlar ile ilgili olarak yapılan açıklamalar, 15 Temmuz 2016 günü ülke genelinde yaşanan olaylar, bölge adliye ve ilk derece mahkemelerince sübutu kabul edilen somut olay çerçevesinde sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesine gelince;

Derece mahkemelerince sübutu kabul edilen olayın, Devletin Anayasal düzenini cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek amacıyla, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarınca, işgal ettikleri kamu görevinin verdiği yetkiye istinaden tasarruf etme imkânını haiz bulundukları devlete ait silah ve mühimmatı kullanarak gerçekleştirilen bir silahlı darbe teşebbüsü olduğunda ve bu kalkışmaya iştirak edenlerin eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 309, 311 ve 312. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağında kuşku yoktur. Ancak aynı hukuki değerleri koruyan ve kapsamı itibariyle eylemlerin haksızlık muhtevasını tamamen ortadan kaldıran Anayasayı ihlal suçunun (TCK'nın 309. md.) tüm unsurlarıyla gerçekleştiği somut olayda sanıkların ayrıca, Türk Ceza Kanununun 311. ve 312. maddelerinde düzenlenen suçlardan ve keza aralarında geçitli /müterakki suç ilişkisi nedeniyle aynı Kanunun 314. maddesinde yer alan silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan cezalandırılmaları imkânı bulunmadığından;

A) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ‘’anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma’’, sanık ... hakkında ‘’kişiyi hürriyetinden yoksun kılma’’, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (... oğlu) ve ... hakkında ‘’anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme’’, sanık ... hakkında ‘’anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüse yardım etme’’ suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanıklar ... (... oğlu), ... ve ... hakkında ‘’anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve Türkiye Cumhuriyeti Hükümetni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme’’ suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılama ve dosya içeriğine göre, oluş ve mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından sanıklar ... (... oğlu), ... ve ... hakkında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan mahkumiyet kararı verilen sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (... oğlu) ve ...’un; anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüse yardım suçundan mahkumiyet kararı verilen sanık ...’in; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilen sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ün; eylemlerinin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uygun yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirmek suretleriyle uygulandığı, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı; anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından beraat kararı verilen sanıklar ... (... oğlu), ... ve ... hakkındaki eylemlerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması gerekçe gösterilerek verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Sanık ... ve ... ile müdafiileri, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (... oğlu) ve ... müdafiileri ile katılanlar ... ve Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmeyerek CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraat ve mahkumiyete ilişkin hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüse yardım suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan verilen beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında yapılan incelemede;

B) Sanık ... hakkında anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüse yardım suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan verilen beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında yapılan incelemede;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; Askeri Gazino komutanı olarak Yarbay rütbesi ile görev yapan sanığın olay gecesi kendisine gelen telefon üzerine haberleri izlemesi ve ardından Yarbay ...'ü arayarak durumla ilgili bilgi almak istediğinde ...'ün kendisine "biz toplantı yaptık seni aramayı unuttuk, silah başı alarmı verildi, herkes mesaiye geldi sende gelsen iyi olur" demesi üzerine hazırlanarak kışlaya intikal etmesi, bu sırada emri altındaki astsubay personeli arayarak kışlaya gelmeleri yönünde emir vermesi, kışlaya intikali sonrasında kurmay başkanı yarbay ...'in odasına giderek sıkıyönetim emrini görmesi, HTS kaydına göre gece boyu telefonundan dosya kapsamında sanık olarak bulunan kişilerle görüşme yaparak koordinasyon içinde bulunması, kışla içinde alıkonulan Hakim ve Savcıları görmesi ile 16 Temmuz 2016 günü 02.30 - 03.00 sıralarında tugay komutanı ...'in emri üzerine tugay harekat merkezinde gerçekleştirilen toplantıya katılması şeklindeki eylemlerinin neticenin/somut zarar tehlikesinin gerçekleşmesini sağlayacak biçimde faillerle birlikte fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmasını temin edecek fonksiyonel bir mahiyet taşımadığı, bu kapsamda müsnet suç yönünden TCK'nın 37. maddesi kapsamında fail olarak sorumlu tutulmasını gerektirmeyeceği, ancak zaman, nitelik ve yakın zarar tehlikesine yaptığı katkı itibariyle bütün olarak değerlendirildiğinde darbenin icrasını kolaylaştırmaya yönelik olduğu, bu nedenlerle sübutu kabul edilen eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 309/1 ve 39/2-c maddeleri kapsamında anayasayı ihlale teşebbüs suçuna yardım etmek suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; Uzman Çavuş rütbesi ile Tugay Komutanı ...’in şoförü olarak görev yapan sanığın; olay gecesi Tugay Komutanının kendisini çağırdığını öğrenmesi üzerine karargaha gittiği, emir üzerine aracı hazırladığı ve Tugay Komutanı ...’i Emniyet Müdürlüğüne götürdüğü, sanığın Emniyet Müdürlüğü binası önünde iken darbe girişiminden haberdar olması sonrasında ...’in tekrar araca bindiği, aracı sürerken heyacanlanarak çukura düşürdüğü, ...’in ‘’iyimisin?’’ diye sorması üzerine sanığın ...’e ‘’darbe olup olmadığını’’ sorduğunu, ...’in cevaben ‘’emir verilir yapılır’’ dediği, sanığın Tugay Komutanlığına döndükten sonra Tugay Komutanının Emir Astsubayı olan ...’e hasta olduğunu söyleyerek izin istediği ve yerine başka bir sürücü ayarladığı, bu sırada ilçe halkının darbe girişimini engellemek amacıyla Tugay Nizamiyesine doğru yürüdüğü, Tugay Komutanı ...’in binadan çıktığı ve sanığı görerek ‘’halkı sakinleştirmeye gidiyoruz, iyileştiysen sen de gel’’ şeklinde emir vermesi üzerine sanığın; Tugay Komutanı ve komutasındaki askerler ile birlikte nizamiyeden çıkış yaptığı anlaşılmakla; Darbenin planlama, organizasyon ve icrasını gerçekleştiren FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne mensubiyeti ve örgütsel faaliyet kapsamında işlenen anayasayı ihlal suçuna ilişkin planlama, hazırlık ve icra organizasyonundan önceden haberdar olduğu kanıtlanamayan sanığın, darbeyi sevk ve idare eden amirleri tarafından verilen emirleri/görevleri kabullenerek verilen emir doğrultusunda cebir ve şiddet içermeyecek eylemlerde bulunmaktan ibaret, zarar tehlikesi bakımından illi bir değer taşıdığında kuşku bulunmayan eylemlerinin, zarar tehlikesi açısından ortaya koyduğu katkı-önem derecesine göre, ”yardım etmek” olarak TCK'nın 39/2-c maddesi delaletiyle 309

. maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçunu oluşturacağı gözetilip ayrıca askeri hiyerarşinin en altında yer alan uzman erbaşlar ve erler ile rütbeli personelin “ast” kavramına bağlanan hukuki sonuçlar bakımından aynı değerlendirmelere tabi tutulamayacağı da nazara alınmak suretiyle; uzman çavuş rütbesinde şoför olarak görevli sanığın, ilgili birimlerden FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklarının ve bağlantılarının olup olmadığı araştırıldıktan ve sanığın işlediği fiilerin haksızlık teşkil ettiğini bilmesine rağmen esasen hukuk düzeninde kabul edilmeyen “konusu suç teşkil eden emrin ifası” nın, askeri hiyerarşi içinde mutlak itaat ve emrin muhtevasını sorgulayamama ilkelerinin sonucu olarak bağlayıcı olduğu hususunda kaçınılmaz bir yanılgıya düşüp düşmediği, bilgi düzeyi, gördüğü eğitim, yaşı, rütbe ve görevleri, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel çevre koşulları gibi kriterler muvacehesinde suç tarihi itibariyle yaşanan kalkışmanın olağanüstü şartları da dikkate alınarak değerlendirilmesi, mevcut irade ve bilgilerinin, eylemin haksızlığını algılama, davranışlarını bu algılama doğrultusunda yönlendirme ve böylece haksızlığı tercih etmeme bakımından kendisinden beklenebilen tercih ve tutum noktasında kullanıp kullanmadığını tespite çalışılıp, hukuka uygunluk nedenlerinin varlığında kaçınılmaz bir yanılgıya düşüp düşmediği değerlendirilip, yanılgıya düştüğünün saptanması halinde, kaçınılmaz izin yanılgısı kusuru tamamen ortadan kaldıracağından TCK'nın 30/4 maddesi delaletiyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/3-d maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, katılanlar ... ve Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı vekilleri ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükümlerin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3989, Karar No: 2019/1436, Tarih: 05.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/3989 E.  ,  2019/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu söğüt ağaçlarının 147 ada 3 parsel sayılı taşınmazın sınırlarında kalması, katılan ve diğer mirasçılar adına elbirliği mülkiyeti hükümlerine göre tapuda kayıtlı olması, tapuda kayıtlı taşınmazların resmi şekilde devrinin mümkün olması ve sanığın hissedarlardan haricen satın aldığını beyan ettiği taşınmazdaki katılanın hissesine yönelik olarak katılanın geçerli olmayan satış işleminden vazgeçmesi nedeniyle satış bedelini kendisine iade ederek kendi hissesini talep ettiğini belirtmesi,suça konu söğüt ağaçlarının ise bu tarihten sonraki bir tarihte kesildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın tapuda hisseli şekilde kayıtlı olduğunu ve tüm hissedarlardan muvafakat alamadığını bildiği taşınmazda malik olduğu düşüncesiyle iyiniyetli hareket ettiğinin kabulü mümkün olmadığından ve atılı suçun yasal unsurları oluştuğundan tebliğnamedeki beraat yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suç kastı bulunmadığına ve sübuta yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18376, Karar No: 2023/889, Tarih: 18.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18376 E.  ,  2023/889 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3823 E., 2022/3171 K.

DAVA TARİHİ : 18.02.2022

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 11. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/31 E., 2022/486 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davacının davalıya ait işyerlerinde davalıdan ihale ile ... alan alt işverenler nezdinde işletme mesul teknisyeni olarak çalıştığını, davacının ilgili işçi sendikasına Yüksek Hakem Kurulunca bağıtlanan toplu ... sözleşmesinin karar tarihinden önce üye olduğunu, davacının üyesi bulunduğu işçi sendikası ile ilgili alt işverenler arasında yürütülen toplu ... sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 51 inci maddesi gereğince konunun Yüksek Hakem Kuruluna intikal ettirildiğini, Yüksek Hakem Kurulunca ilgili alt işverenlerin taraf olduğu toplu ... sözleşmeleri bağıtlandığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ve davacıya ödenmeyen fark ücret, ikramiye, yakacak yardımı ve bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı yönünden reddini talep ettiklerini, davalı Kurumun ihale makamı olduğunu, ihalelerin anahtar teslim mahiyetinde olduğunu, davalının asıl işveren olduğundan söz etmenin mümkün olmadığını, davacı ihbar olunan Şirket ve kişilerin işçisi olduğundan davanın husumet yokluğundan reddini talep ettiklerini, davalı Kuruluş ile davacı arasında hizmet ilişkisi olmadığını, davalı Kurumun bahsi geçen toplu ... sözleşmelerinin tarafı olmadığını, davacı ile davalı Kurum arasında hukuki bir bağlantı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene verilen hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı ...'a ait trafo merkezinde dava dışı alt işverenler yanında çalışmaya devam ettiği, davalı ... tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığınca bağıtlanan toplu ... sözleşmesinin karar tarihinden önce ilgili işçi sendikasına üye olduğu, davacının söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlandırılmadığı, anılan toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarının ödenmediği, davalı ile davalıdan ihale ile ... alan yüklenici firmalar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, asıl işveren olan davalının, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına göre toplu ... sözleşmesi uyarınca davacıya ödenmesi gereken işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin yerinde olduğu, hesaplamalarda hata bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 6356 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava dışı ... En. İlet. Ür. Dağ. Elk. Mak. ve Tes. Mlz. Tic. Paz. Ltd. Şti. ile ... Sendikası arasında Yüksek Hakem Kurulunun kararıyla uygulanan toplu ... sözleşmesine göre hesaplama yapılmış olup davacının alacakları bu rapor doğrultusunda hüküm altına alınmıştır. Buna rağmen İlk Derece Mahkemesince, ... Elk.İnş.Taah.Tic.ve San. Ltd. Şti. ile ... Sendikası arasında Yüksek Hakem Kurulunun kararıyla uygulanan toplu ... sözleşmesinden söz edilmesi, dosyaların seri dosyalar olduğu gözetildiğinde, sonuca etkili olmayan maddi hata niteliğinde kabul edilmiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz gideninin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8425, Karar No: 2024/21183, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/8425 E.  ,  2024/21183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 1998/450 E., 1998/1134 K.

ŞİKÂYETÇİ : Süleyman Çatal

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Eyüp 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.1998 tarihli ve 1998/450 Esas, 1998/1134 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2010 gün 274-300; 06.12.2008 gün 144-234, 23.09.1974 gün 224-408 ve 16.04.1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hâle getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir. Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış bulunduğundan, Yargıtay’a ait olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Hükümlünün 21.02.2023 tarihli dilekçesiyle temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde bulunduğu, mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde; 23.12.1998 tarihli kararın hükümlünün yokluğunda verildiği ve sonra usulüne uygun olarak 09.04.1999 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın süresinde olmayan 21.02.2023 tarihli temyiz ve yerinde görülmeyen eski hâle getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.