muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5100, Karar No: 2012/8776, Tarih: 24.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/5100 E.  ,  2012/8776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Aliağa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2009 gün ve 2005/404-2009/228 sayılı kararı onayan Daire’nin 21.12.2011 gün ve 2010/6409-2011/17382 sayılı kararı aleyhinde feri müdahil vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 21.12.2011 günlü, 2010/6409 Esas-2011/17382 Karar sayılı ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunan Karahüseyinoğlu Gemi Söküm Demir Çelik Nak...Ltd.Şti.’nin davanın tarafı olmayıp, davalı taraf yanında davaya katılarak feri müdahil sıfatını almış ve lehine katıldığı tarafın mahkemece verilen kararı temyiz etmesi nedeniyle kendisi de katıldığı tarafla birlikte hükmü temyiz etme hakkını kullanmış ancak bu kez tek başına karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davanın tarafı olmayan, bu nedenle taraflara tanınmış hakları tek başına kullanma yetkisi bulunmayıp, ancak lehine katıldığı tarafla birlikte hareket etme yetkisine sahip olan feri müdahilin lehine katıldığı davalı tarafın karar düzeltme yoluna başvurmaması karşısında tek başına karar düzeltme yoluna başvurma hakkı bulunmamaktadır.Bu durumda tek başına karar düzeltme yoluna başvuru hakkı olmayan feri müdahilin karar düzeltme isteminin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle feri müdahil Karahüseyinoğlu Gemi Söküm Demir Çelik Nak...Ltd.Şti. vekili tarafından yapılan karar düzeltme isteminin REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19092, Karar No: 2018/8518, Tarih: 06.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/19092 E.  ,  2018/8518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesi gereğince verilen cezadan en fazla 2/3 oranında indirim yapılabileceği gözetilmeden 3/4 oranında indirim uygulanarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ... ve sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklara 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocukları savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, soruşturma ve kovuşturma evresinde atanan zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,

2-Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16. maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocukların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderlerinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuk ...’e yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Sanık ... hakkında, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık ... hakkında, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ve yargılama giderlerine ilişkin “soruşturma ve kovuşturma sırasında görevlendirilen müdafii ücreti toplam 508,00 TL ve bilirkişi ücreti 30,00 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline” ilişkin kısım çıkartılarak yerine ''zorunlu müdafii ücreti 508,00 TL ve sosyal inceleme raporu giderlerinin CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine”, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1-Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tanımlandığı birinci fıkranın gerekçesinde; "Konut dokunulmazlığının ihlali, kişinin kendisine özgü barış ve sükûnunu ve yuvasındaki yaşamın sulh ve selametle cereyanı için var olması gerekli güvenlik duygusunun sarsılmasını ifade etmektedir. Bireylere karşı işlenen ve aynı zamanda onların muhtaç oldukları güvenlik ve sükûnu ihlal eyleyen bu fiillerin, hürriyete karşı işlenen suçlar arasında bir suç olarak tanımlanması uygun görülmüştür."

Madde gerekçesinde özenle vurgulandığı üzere, konut dokunulmazlığının ihlali ile mülkiyet ve zilyetlik hakkı değil kişi hürriyeti korunmaktadır. Kanunda mülkiyet ve zilyetliği koruyan başka hükümler bulunmakta olup, konut dokunulmazlığının ihlali suçu ile kişilerin huzur ve sükûnlarının yanında, işyeri ya da konutlarındaki güvenlik duygularının korunması amaçlanmaktadır. Konut ya da işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının maddi konusunu ise "konut ve eklentileri" ile "açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri" oluşturmaktadır. Ancak gerek kanun, gerekse gerekçesinde suçun maddi konusunu oluşturan "konut, işyeri ve eklenti" kavramlarının tanımı yapılmamış, bu kavramlardan ne anlaşılması gerektiği öğreti ve uygulamaya bırakılmıştır.

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun işlendiği “... Balık Market” isimli iş yerinin, olayın gerçekleştiği saat olan 16.36 itibarıyla açık olduğu ve müştekinin iş yeri kapısını açık bırakarak iş yerinin dışında bulunduğu esnada suça sürüklenen çocuk ...’in işyerine girerek hırsızlık olayını gerçekleştirdiği, iş yerinin bu hali ile açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerlerden olup, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de ;

2-Sanık ... hakkında, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Suça sürüklenen çocuk ...’in savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiye ödenen ücretin suça sürüklenen çocuğa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

4-Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16. maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocukların  özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderlerinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1328, Karar No: 2023/1032, Tarih: 15.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1328 E.  ,  2023/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanan kadının kocasının soyadını kullanmasının kaldırılması davasında davanın reddine dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların ... 5. Aile Mahkemesinin 2017/212 Esas, 2017/314 Karar sayılı 05.06.2017 tarihinde kesinleşen kararla boşandıklarını, boşanma sonrasında ... Anadolu 16. Aile Mahkemesinin 2017/461 Esas sayılı dosyasında davalının müvekkilinin soyadını kullanmasına izin verilmesine karar verildiğini, müvekkilinin müşterek çocuğun annesi olduğunu düşünerek ve beraber yaşayacaklarından soyadının kullanılmasına muvafakat verdiğini, boşanma sonrasında bir müddet Bulgaristan'da birlikte yaşadıklarını, ancak daha sonra kesin olarak ayrıldıklarını, bundan sonra ki süreçte Türkiye ve Bulgaristan'da karşılıklı davalar açıldığını, taraflar arasında menfaat çatışması bulunduğunu, davalının sürmekte olduğu yaşam tarzı sebebiyle müvekkilinin itibarının sarsıldığını, şeref ve haysiyet değerlerinin zedelendiğini, davalı kadının başkasından hamile olduğunu ve yakın zamanda çocuğu dünyaya getireceğini, gelinen aşamada müvekkilinin soyadını dahi değiştirmeyi düşündüğünü belirterek davalının müvekkilinin soyadını kullanmasına ilişkin iznin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların haksız olduğunu, kendisi ile de evlendiğinde hamile olduğunu, birlikte iken olağan karşıladığı yaşamın şimdi ahlaksız yaşam tarzı olduğunu iddia etmenin çelişki oluşturduğunu, yeni doğan diğer bebeğinin zaten davacının soyadını taşımadığını, ortak çocukla Bulgaristan'da yaşadığını, ortak çocukla soyadlarının aynı olması gerektiğini bunun çocuğun menfaatine olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların haksız olduğunu, kendisi ile de evlendiğinde hamile olduğunu, birlikte iken olağan karşıladığı yaşamın şimdi ahlaksız yaşam tarzı olduğunu iddia etmenin çelişki oluşturduğunu, yeni doğan diğer bebeğinin zaten davacının soyadını taşımadığını, ortak çocukla Bulgaristan'da yaşadığını, ortak çocukla soyadlarının aynı olması gerektiğini bunun çocuğun menfaatine olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli ve 2020/307 Esas ve 2021/790 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasında açılan davalarda davaların açılmasında davalının kendini haklı görerek dava açması sebebiyle menfaati bulunduğunu, bu davalar soyadının kullanılmasına verilen iznin kaldırılması sebebi olarak kabul edilmediğini, davalının soyadının değişmesi halinde Türkiye'deki resmi makamlardaki kayıtlarının değişmesinin gerekeceği, davalının başka biri ile imam nikahlı olarak birlikte yaşadığı, tarafların da boşanmadan sonra yaklaşık iki yıl süre ile gayri resmi birliktelik yaşadıkları, davalının Bulgaristan'da halen evli olduğuna dair yeterli kanaat oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili hükmün tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.07.2022 tarihli ve 2021/2724 Esas, 2022/1146 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasındaki mevcut davaların kadının ve erkeğin yasal hakkını aramasına ilişkin olması, erkeğin boşandıktan sonra kadınla fiilen evlilik dışı yaşamaya devam ettiğine dair beyanı, davalı kadının evlilik dışı doğurduğu çocuğunu babasının tanıyarak nüfusuna alması ve dolayısıyla kendi soyadını vermesi ile tarafların müşterek çocuğunun da menfaati düşünülerek mahkemenin gerekçesinde açıkladığı üzere davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili hükmün tümü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 04.10.2022 tarihli ve 2022/8087 Esas, 2022/7712 Karar sayılı kararı ile; davalı kadının, başka bir erkek ile fiilen birlikte yaşadığı ve o kişiden çocuk sahibi olduğu gözetildiğinde davacı erkeğin soyadını kullanmasında menfaati olduğundan söz edilemeyeceği gibi, davacı erkeğin de iznin kaldırılmasını talep etmekte haklı olduğu, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; uyulmasına karar verilen bozma ilamı da gözönüne alınarak davalı kadının başka bir erkek ile fiilen birlikte yaşadığı, o kişiden çocuk sahibi olduğu gözetildiğinde davacı erkeğin soy adını kullanmasında menfaati olduğundan söz edilemeyeceği bu nedenle davacı erkeğin de iş bu davayı açmakta haklı olması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; imam nikahlı eşi ile aynı çatı altında yaşamadığını, kendisinin Bulgaristan'da yaşadığını, hiç kimsenin kendi muvazaasından faydalanamayacağı, yeniden çocuk sahibi olmasının bu davada gerekçe gösterilemeyeceğini, bunun özel yaşantısını ihlal niteliği taşıdığını, ortak çocuğun yaşadığı çevre okula başlayacak olması yaşayabileceği sorunlar dikkate alındığında davacının soyadını kullanmaya devam etmek istediğini kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; hükmün tümü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 173 üncü maddesinde düzenlenen boşanan kadının eşinin soyadını kullanmasına izin koşullarının değişip değişmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı kanunun 173 üncü maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı kadın vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13389, Karar No: 2016/7622, Tarih: 29.09.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13389 E.  ,  2016/7622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01/06/2015 tarih ve 2015/180-2015/399 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27.09.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalı ... vekili Av. ... ile TMSF vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Yurtbank ... Şubesi'ne giderek 22.10.1999 tarihinde hesap açtırmak istediğini söylediğini, ancak banka çalışanlarının yanlış ve kasıtlı yönlendirmeleri ile evrak üzerinde parasını Off Shore Bankası'na gönderdiğini ve bunu bankaya el konulmasından sonra öğrendiğini, bankanın fona devrinden sonra parasını almak için bankaya giden müvekkiline paranın Yurt Security Off Shore Bankası'nda bulunan mevduat gibi işlem gördüğünden çekilemeyeceğinin ve devlet güvencesi altında da bulunmadığının bildirilmesi üzerine müvekkilinin ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2003/314 Esas Sayılı dosyası üzerinden dava açtığını, ancak davanın reddedildiğini, müvekkilinin baştan beri parasını Yurtbank'da olduğunu düşünerek ve bu inançla yatırdığını, havale ve hesap açma talimatlarının usulüne uygun olmadığını, müvekkilince açılan ilk davanın reddinden sonra ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 204/102 Esas Sayılı dosyasında görülen ceza yargılamasının bittiğini ve kararın kesinleştiğini, ayrıca Yurt Security Off Shore Bankası'na Kıbrıs'da açılan dava sonucu alınan kararın icraya konulduğunu ve tahsil kabiliyeti olmadığının tutanağa bağlandığını, daha önce açılan davada paranın müvekkilinin gerçekte verdiği havale talimatına aykırı olarak ve bankacılık işlemlerine uygun olmayan biçimde Off Shore Bankası'na gönderilmediğinin ileri sürüldüğünü, işbu davada ise bu sebeplerin yanı sıra Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararına, ... Mahkemeleri ve yetkili organlarınca verilen kararlar ile diğer maddi vakıalara dayanıldığını ileri sürerek, 27.465,00 TL'nin 22.10.1999 tarihinden 22.12.1999 tarihine kadar %87 faizi ile, bu tarihten itibaren ise dönemsel olarak işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili tarafından gerçekleştirilen işlemin havale işlemi olup, davacının müvekkili nezdinde herhangi bir hak ve alacağı veya mevduatının bulunmadığını, davacının kendi özgür iradesi ile parasını tamamen farklı bir tüzelkişiliği olan Off Shore Bankası'na yatırdığını, davacının dolandırılmasının söz konusu olmadığını, ceza mahkemesi kararının kesin delil niteliğinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; davanın kabulüne, 27.465,00 TL'nin 22/10/1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece, davalı ...nin harçtan muaf olduğu bildirilerek harç tahsiline yer olmadığına karar verilmiş olmasına rağmen, davacı tarafından yatırılan yargılama giderleri içerisinde gösterilen, temyiz yoluna başvuru harcının davalı bankadan tahsiline karar verilmiştir. Davalı ...ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan Yurtbank A.Ş.nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın Yurt Security Off Shore Bankınaa gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Yurtbank A.Ş.nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son ...ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ...ye devredilen Yurtbank A.Ş.nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan ...nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde temyiz yoluna başvuru harcından sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 4 numaralı bendinde yer alan “119,00 TL temyiz yoluna başvuru harcı” ibarelerinin çıkartılmasına, “1.079,15 TL” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “531,70 TL” ibaresinin eklenmesine, kararın DÜZELTİLMİŞ BU HALİYLE ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 29/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.