muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/24192, Karar No: 2018/3300, Tarih: 19.02.2018

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının ... Sendikasına üyelik başvurusunda bulunduğunu sendika yönetim kurulu kararı ile üye olduğunu, üyelik ile birlikte yürürlükteki ...’ten yararlanmaya başladığını, işçilerle kayıp kaçak kontrol işlerinde çalıştırılmak üzere İ... öncesi işe alınan tekniker ve teknisyenlere, ... ile ... Sendikası arasındaki 31.05.2004 tarihli Protokol m.2 uyarınca, 01.03.2003-28.02.2005 süreli 10. dönem İ...’in Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı olan unvan ile İ...’in uygulama esasları başlıklı 6.maddesinin c fıkrası uyarınca sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı yevmiyenin verilmesine, yine işbu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 25.06.2004 tarihinden geçerli olmak üzere yararlandırılmalarının kararlaştırıldığını, Protokolün bu hükmü ve ... Ek 2 cetvel uyarınca söz konusu tekniker ve teknisyenlerin ücretlerinin günlük 24,44 TL olarak uygulandığını, davacının taleplerinin taraflar arasındaki iş sözleşmesi m.6’daki, “İşçinin esaslı bir nedene dayalı fasılalı veya teselsül eden iş sözleşmesinden mütevellit bir hak iddia edemez” kuralına aykırı olduğunu, dava konusu olayın İş Kanunu m.22,62 ve 2821 sayılı K. m.31 ile bir ilgisinin olmadığını, sendikaya üye olmaya zorlandığı iddiasının ciddi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece ilk kararda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sendika üyesi olduktan sonra ... Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan protokol uyarınca İ... Ek-II cetvelinde 4. derecinin karşılığı olan ücretin ödendiğini, toplu iş sözleşmesi ile işçinin başka haklara da kavuştuğunu, yevmiyesinin indirilmesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,

Hükmün davacı tarafca temyizi üzerine Dairemizin 28/04/2014 tarih ve 2013/11918 E., 2014/13351 K. sayılı ilamı ile özetle; "...İşveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve ...'den yaralanmaya başlanması üzerine düşürülmesi 2822 sayılı ...GLK'nın 6. maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olup, kanuna aykırıdır. Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilmek suretiyle gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmelidir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya direnilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu kararı ile Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya direnilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu kararı ile Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada bozma sonrası davacı tarafça dosyaya sunulan 29/02/2016 tarihli ıslah dilekçesindeki talepler dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Açılan dava belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda külli tespit davası niteliğindendir. Belirsiz alacak davasının kısmi eda külli tespit davası olarak açılması halinde sonradan miktarın arttırılması “ıslah” niteliğindedir. Davacı bozmadan sonra bu şekilde 29/02/2016 tarihinde ıslah dilekçesi vermiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerini ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı“ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına göre bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilmemesi gerekir.

Bozma sonrası ıslah olmayacağından mahkemece anılan dilekçeye itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup, dava dilekçesinde talep edilenin tahsiline, karar verilerek kalan miktarın ise tespiti ile yetinilmesi gerekmektedir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1586, Karar No: 2014/3791, Tarih: 09.07.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1586 E.  ,  2014/3791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/106600

MAHKEMESİ : Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 12/02/2013, 2012/208 (E) ve 2013/21 (K)

SUÇ : Canavarca hisle eziyet çektirerek öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar İclal ve Selahattin'in maktül Ömer'e yönelik eylemlerinden kurulan hükümlerde;

1 ) O1ay mahallinde adli tıp uzmanı ile birlikte tatbiki ve temsili keşif yapılarak, sanık İclal'in fiziki durumu ile otopsi bulgulan dikkate alındığında, sanık İclal'in maktülü bıçakla vurmak suretiyle öldürdükten sonra, cesedini ikiye parçalayıp evine on metre mesafedeki çöp konteynırına atmasının mümkün olup olmadığının belirlenmesi,

2) Sanık İclal’e ait evde yapılan incelemede ele geçen ekmek bıçağı, çekiç, eşofman, bluz, iki adet poşet, yırtık ajanda parçası, sigara izmaritleri üzerinde sanıklar İclal ve Selahattin yönünden moleküler genetik inceleme yaptırılması,

3) Müsnet suçu tek başına işlediğini ifade eden 19.12.2012 günlü dilekçesiyle maktülü, sanık Selahattin'in öldürdüğünü beyan eden sanık İclal'e, olay günü sanık Selahattin ile yaptığı çok sayıdaki görüşmeler de sorularak ayrıntılı savunmasının alınması ve varsa bu husustaki delillerin toplanması,

Gerektiği gözetilerek, sayılan hususların araştırılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden, sanık İclal müdafii ile katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 09/07/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12982, Karar No: 2013/5660, Tarih: 08.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12982 E.  ,  2013/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kasten basit yaralama suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine ve diğer atılı suçtan ise beraatine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.06.2012 gün ve 2010/182 Esas, 2012/143 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin, sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan dolayı verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı olmadığından, bu hükme yönelik olan temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7318, Karar No: 2010/5768, Tarih: 13.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/7318 E.  ,  2010/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş)Mahkemesi

Davacı,15.1.1985-30.6.2003 tarihleri arası hizmetinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının temyizine gelince,

Dava, davacının 15.11.1985-30.06.2003 tarihleri arasında toplam 16 yıl 4 ay 20 gün zorunlu Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti ile hizmet süresini 7 yıl 8 ay 22 güne indiren aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının 15.11.1985 ile 30.06.2003 tarihleri arasında toplam yedi yıl sekiz ay yirmi iki gün zorunlu Bağ-Kur sigortalılığının bulunduğunun tespitine,fazlaya dair sigortalılık süresi tespit talebinin reddine karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 14.01.1987 tarihli bildirgeye göre 10.12.1986 tarihli vergi kaydı nedeniyle aynı tarih itibariyle tescil edildiği, 15.11.1985- 29.06.1986,10.12.1986- 0.04.1987, 03.02.1988 22.04.1988, 01.01.1997- 03.01.1999, 04.01.1999- 30.06.2003 tarihleri arasında vergi kaydının, 12.06.1998-30.06.2003 tarihleri arasında Esnaf ve Sanatkarlar Odası kaydının bulunduğu,davalı Kurumca 2003 yılına kadar sigortalı olarak kabul edildiği halde Esnaf ve Sanatkarlar Sicil Memurluğu kaydının bulunmadığı 30.07.2003 tarihinde sigortalılık süresinin vergide kayıtlı olduğu sürelere göre 15.11.1985- 29.06.1986, 10.12.1986 -30.04.1987, 03.02.1988-22.04.1988 ,01.01.1997-30.06.2003 olarak belirlendiği,ilk prim ödemesinin 17.07.1998 tarihi son ödemesinin 27.06.2003 tarihi olduğu,1. ve 2. tecil planının iptal edildiği anlaşılmaktadır.Somut olayda davacının 1479 sayılı Yasa gereği ilk tescili 1987 yılında yapılmış olmakla, 1987 yılında yürürlükte bulunan 1479 sayılı Yasa'nın 24.maddesi

gereğince vergi ve oda kaydının bulunduğu dönemlerde sigortalılık koşullarının oluştuğu ve Kurumun da buna uygun olarak davacıyı söz konusu dönemlerde sigortalı kabul ettiği ortadadır.Hal böyle olunca Kurum işlemi doğru olduğundan 29.6.1986-9.12.1986,30.4.1987- 2.2.1988,22.4.1988-31.12.1996 tarihine ilişkin istemin esastan,ve Kurumun kabul ettiği sürelerin tesbitinde davacının hukuki yararı bulunmadığından bu dönemlere ilişkin istemin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki;bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

"1-Davacının 29.6.1986 -9.12.1986, 30.4.1987- 2.2.1988, 22.4.1988-31.12.1996 tarihleri arasındaki döneme ilişkin isteminin esastan,Kurumca kabul edilen dönemlere ilişkin isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine,

2-Alınması gereken 15.60 TL ret harcından davacı tarafından yatırılan 12.20 TL harcın tenzili ile bakiye 3.40 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 575.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan tahsili ile davalı Kuruma verilmesine,

4-Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına"rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine 13.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6869, Karar No: 2022/14322, Tarih: 07.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/6869 E.  ,  2022/14322 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/01/2021 tarihli ve 2020/147994 soruşturma, 2021/722 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/07/2021 tarihli ve 2021/6919 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04/03/2022 tarih ve 2022/14964 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilmekle dosya incelendi.

İstem yazısında: "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, ... paylaşım sitesinde yer alan paylaşıma şüphelinin kendi hesabından "Sasirmadim yine Aralarindan en iyi soysuz iti secmişler..." şeklinde yaptığı yorum sebebiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Şüpheli hakkında yapılan soruşturma kapsamında çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar, dosyadaki emniyet müdürlüğü asayiş şube müdürlüğünün yazı ve eklerine göre şikayet konusu edilen ... profilinde görülen suç failinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitinin yapılamadığı, şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan IP numarasının ABD'de bulunan ... şirketinden temin edilmesi gerektiği, ancak ABD adli makamlarının bu konudaki talepleri karşılamadığı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/07/2021 tarihli ve 2021/6919 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3519, Karar No: 2024/3776, Tarih: 27.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3519 E.  ,  2024/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/189 Esas, 2024/123 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun’la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 06.02.2019 tarihli ve 2017/13307 Esas, 2019/1450 Karar sayılı ilamıyla Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekilince Anayasa Mahkemesine yapılan bireysel başvuru sonucu Anayasa Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ve 2019/11260 başvuru numaralı kararı ile hak ihlali başvurusunun kabulü ile ihlalin sonuçları ortadan kaldırılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, Hadim Asliye Hukuk Mahkemesince yeniden yargılama yapılmıştır.

Mahkemece Anayasa Mahkemesi kararı gereğince yapılan yargılama sonucunda; davacı idare lehine hükmedilen vekâlet ücretinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle;

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş olup, İlk Derece Mahkemesince önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasında “Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk Derece Mahkemesinin kararı, 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince verilen karar, temyiz yoluna tabi olmayıp istinaf yoluna tabidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Mahkemesine İADESİNE,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.