muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8649, Karar No: 2015/17978, Tarih: 08.12.2015

./..

2015/8649-17978 -2-

2-Hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz üzerinde davalı ...'a ait bulunan 4-5 yaşlarında 2 adet zeytin, 3 adet nar, 1 adet ayva ağacının ve davalı ...'a ait 4-5 yaş 1 adet yeni dünya, 1 adet zeytin,1 adet şeftali ağacının 19.07.2003 tarihinden sonra dikildiği gerekçesi ile 4706 sayılı Kanunun 19.07.2003 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 4916 sayılı Kanunun 4.maddesi ile değişik 5/son fıkrasındaki "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Hazineye ait taşınmazlar üzerinde yapılan her türlü yapı ve tesisler, başka bir işleme gerek kalmaksızın Hazineye intikal eder. Yapı ve tesisleri yapanlar herhangi bir hak ve tazminat talep edemezler" hükmü gereğince bu ağaçlara bedel belirlenmemiş ise de, 4706 sayılı Yasanın 4916 sayılı Yasa ile değişik 5.maddesinin son fıkrası hükmünün 2.cümlesi 12.12.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 03.07.2014 gün ve 2014/9 Esas-2014/121 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden, 5177 sayılı Yasanın 35.maddesi ile değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 19.maddesine eklenen fıkranın son cümlesi dikkate alındığında sözü edilen ağaçların bedelinin de hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinslerine göre 2011 yılı itibariyle rayiç fiyatlarını gösterir listenin gıda tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7451, Karar No: 2022/6205, Tarih: 17.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/7451 E.  ,  2022/6205 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2017 tarih ve 2016/281 - 2017/217 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-)Sanığın örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katıldığına ilişkin maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tespiti bakımından; sanık ile ilgili olarak hükümden sonra gelen ve sanığın ByLock listesinde ekli olduğuna dair anlatımda bulunan ...’un tanık olarak usulüne uygun biçimde dinlenmesi, ...’un ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı üzerinde gerekli incelemelerin yapılarak hakkında ByLock tespiti bulunan sanğıın ByLock ID tespiti ile ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının ilgili kurumlardan istenmesi, örgütlü suçlar soruşturma bürosu bilgi havuzundan sanık hakkında bilgi veya ifade olup olmadığı da araştırılmak suretiyle tüm bu delillerin CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-)Kabule göre de;

Sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermesinin ve yine eşinin ve annesinin Bank ...’da hesaplarının bulunmasının örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

#########
Yargıtay — Esas No: 2015/22384, Karar No: 2016/5625, Tarih: 11.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/22384 E.  ,  2016/5625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın savunmasında suça konu evin kendisine ait olduğunu, suç tarihinde kiraya verdiğini ve sayaca müdahale edenlerin kiracılar olduğunu, bunu öğrenmesinden sonra kiracıları evinden çıkarttığını beyan etmesi karşısında; sanığın belirtmiş olduğu kiracıları tespit edilip ifadeleri alınarak ve haklarında kovuşturma yapılıp yapılmadığı belirlenip haklarında kamu davası açalıp açılmadığı araştırılarak ve kamu davası açılmış ise kovuşturmaya konu olan bu dosya ile birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2243, Karar No: 2022/891, Tarih: 09.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2243 E.  ,  2022/891 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

...

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14/02/2018 tarihinde verilen dilekçeyle önalım talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/02/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

1.DAVA

1.1. Dava, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8/İ maddesi uyarınca sınırdaş tarım arazisi maliki tarafından açılan önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2.CEVAP

2.1. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

3. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.1. İlk derece mahkemesi davanın kabulüne karar vermiştir.

4. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

4.1. Hükmün istinaf yolu ile incelenmesi davalı vekilince talep edilmiştir.

4.2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık tespit edilmediği belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

5. TEMYİZ

5.1. Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

5.2 Temyiz Nedenleri

5.2.1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde, dava konusu taşınmaz ile davacının taşınmazı arasında müşterek sınır bulunmadığını, bilirkişi raporlarında taşınmazların tarımsal bütünlüğü yönünden inceleme yapılmadığını, mahkeme kararının ve gerekçesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

6.YARGITAY KARARI

6.1.Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve satışın yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Önalım hakkının kullanılmasıyla bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Önalım bedeli tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir.

Önalım hakkının kullanılmasıyla bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Önalım bedeli tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir.

6.2. 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununa 6537 sayılı Kanunla eklenen 8/i maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasında, "Tarımsal arazilerin satılması hâlinde sınırdaş tarımsal arazi malikleri de önalım hakkına sahiptir. Tarımsal arazi, sınırdaş maliklerden birine satıldığı takdirde, diğer sınırdaş malikler önalım haklarını kullanamaz. Önalım hakkına sahip birden fazla sınırdaş tarımsal arazi malikinin bulunması hâlinde hâkim, tarımsal bütünlük arz eden sınırdaş arazi malikine önalıma konu tarımsal arazinin mülkiyetinin devrine karar verir." hükmü yer almaktadır.

6.3. Aynı maddenin üçüncü fıkrasında önalım hakkının kullanılmasında Türk Medenî Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

6.4. Somut olaya gelince; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli değildir.

6.5. Davalı taraf savunmasında davacının dava konusu taşınmaza sınırdaş taşınmazının bulunmadığını, sınırdaş olduğu belirtilen 65, 77, 80 parsel sayılı taşınmazlara 23/3/2016 ve 64 parsel sayılı taşınmaza 11/4/2017 tarihi itibariyle malik olduğunu, 159 parsel sayılı taşınmazın ise dava konusu 66 parsel sayılı taşınmaz ile sınırdaş olmadığını beyan etmiştir.

6.6. Dosyada mevcut bilirkişi rapor ve krokinin incelenmesinde, davacıya ait 159 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu 66 numaralı parselin tek noktadan temasının bulunduğu, mevcut hali ile bütünmüş gibi kullanılmadığı ve tarımsal bütünlüğü sağlamadığı anlaşılmaktadır.

6.7. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi ve bölge adliye mahkemesince davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 15.10.2020 tarihli 2019/1269 Esas, 2020/1456 sayılı Kararının KALDIRILMASINA, Uzunköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli 2018/37 Esas, 2019/63 sayılı Kararının BOZULMASINA, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 09/02/2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Dairemiz 09.02.2022 tarihli kararında; davacıya ait 159 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu 66 No'lu parselin tek noktadan temasının bulunduğu tarımsal bütünlüğü sağlamadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

(Muhalif)

KARŞI OY

Dairemiz 09.02.2022 tarihli kararında; davacıya ait 159 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu 66 No'lu parselin tek noktadan temasının bulunduğu tarımsal bütünlüğü sağlamadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece görevlendirilen kadastro teknisyeni Hasbi Kaftar’ın 06.08.2018 tarihli raporunda davacıya ait 159 No'lu parsel ile önalım hakkına konu 66 No'lu parselin köşe noktasından sınırdaş arazi olduğu tespit edilmiştir.

Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarım Reformu Genel Müdürlüğü 03.11.2017 tarih ve Esas 2768754 sayılı Tarım Arazilerinde Mülkiyet Devrine İlişkin Uygulama Talimatının b maddesinde belirtildiği üzere en az bir noktada birbirleriyle ortak sınırı bulunan tarım arazileri sınırdaş olarak değerlendirilmektedir.

6537 sayılı Kanunun getirdiği önemli değişikliklerden biri “ekonomik bütünlük” kavramıdır. TKAKK’ya, 6537 sayılı Kanunla eklenen 8/A maddesinde, yeterli gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin hesaplanmasında aynı kişiye ait ve Bakanlıkça aralarında ekonomik bütünlük bulunduğu tespit edilen tarım arazilerinin birlikte değerlendirileceği ve ekonomik bütünlüğe sahip olmayan kısımların Bakanlığın izni ile satılabileceği hükme bağlanmıştır. Bu durum karşısında ekonomik bütünlük kavramından ne anlaşılması gerektiğinin aydınlatılması önem arz eder. Tarımsal Arazilerin Mülkiyetinin Devrine İlişkin Yönetmelik’in "Tanımlar" başlıklı dördüncü maddesi uyarınca ekonomik bütünlük, mülkiyeti aynı kişiye ait birden fazla tarımsal arazinin tarımsal üretim faaliyetine ekonomik bir değer katacak şekilde birbirine bağımlı olmasıdır.

Sayın çoğunluğun, yasanın metninden anlaşılmayan ve sadece birden fazla sınırdaş tarımsal arazi malikinin önalım hakkını kullanması halinde izlenecek yöntemin genişletici yorum ile önalım hakkını kullanan arazi malikinin birden fazla olmadığı durumlarda da, davacıya ait taşınmazın davaya konu edilen taşınmaz ile tarımsal bütünlük oluşturması gerektiği şeklindeki bozma gerekçesine katılmamaktayım. Önalım hakkının kullanılmasında bir an için, ekonomik bütünlüğün sağlanması gerektiği söylenecek olursa da, yukarıda yapılan açıklamalar nedeniyle ekonomik bütünlüğün oluştuğunun da kabul edilmesi gerekir. Hükmün onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edememekteyim.
Yargıtay — Esas No: 2012/10961, Karar No: 2012/18646, Tarih: 06.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/10961 E.  ,  2012/18646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 07/10/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava trafik kazasında davacının çocukları ...'un ölümü, ...'ın yaralanması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edimemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın meydana geliş şekli, davacının ölen kızı ...'un araçta yolcu olması, davacının ölene yakınlığı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına ...'un ölümü nedeniyle takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1698, Karar No: 2014/4662, Tarih: 08.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1698 E.  ,  2014/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan re'sen de temyize tâbi hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, eşi ve çocukları ile birlikte salonda oturan 17 yaş içerisindeki mağdureyi “sana birşey söyleyeceğim” diyerek kolundan tutup çekmek suretiyle mutfağa götürerek kapıyı kapatıp konuşurken, birden bire öpmek için mağdurenin üzerine abandığı, mağdurenin sanığı geriye doğru itmesi ve sanığın eşi...'in bu sırada mutfağa girmesi nedeniyle eyleminin tamamlayamadığı olayda, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden sanığın mağdurenin kolundan tutarak vücuduna temas ettiği gerekçesiyle basit cinsel istismar suçunun tamamlandığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yukarıda kabul edilen şekilde meydana gelen olayla ilgili olarak mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 28.10.2011 günlü raporda, “mağduresi bulunduğu olay ve diğer sosyal faktörlerden kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan "Travma Sonrası Stres Bozukluğu" denilen psikiyatrik bozuklukluğun tespit edildiği, bu duruma göre, mağduresi bulunduğu olay ve diğer sosyal faktörler nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu” belirtilmiş ve bu rapor esas alınarak sanığın cezası TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan objektif sorumluluğun kaldırılarak subjektif sorumluluğun kabul edildiği, 5237 sayılı TCK.nın 23. maddesi uyarınca failin, gerçekleşen fakat kastetmediği bir neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, sanık tarafından işlenen ani nitelikteki, devamı bulunmayan, kesik biçimde gerçekleştirilen öpmeye teşebbüs etme şeklindeki bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiğinin iddia olunduğu, sanığın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, mesleki tecrübesi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkacak mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmayacağı gözetilmeden, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanığın basit cinsel istismara teşebbüs eyleminden mi, yoksa olayın ortaya çıkması ve mahallede çok konuşulması gibi, suç tarihi sonrası gelişen olaylar ile diğer sosyal faktörlerden mi kaynaklandığı hususunun da tam olarak açıklanmadığı mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair 28.10.2011 günlü rapora dayanılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/256, Karar No: 2012/5521, Tarih: 05.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/256 E.  ,  2012/5521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 7117 ada 99 parsel sayılı 2255,52 m² yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek ham toprak niteliğiyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve bağışlamaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 7117 ada 99 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, davacının taşınmaz üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...'in sair itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi hükmünde de taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiği açıklanmıştır. Dosya içeriğinden hakkında açılan davanın reddine karar verilen 7117 ada 99 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününden önce davacı tarafından meydana getirilmiş muhdesat niteliğindeki muhtelif meyve ağaçları ile bağın mevcut olduğu dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile ziraat bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır. Açıklanan bu olgular gözetildiğinde dava ve temyize konu taşınmaz üzerinde davacı tarafından kadastro tespitinden önce emekle meydana getirilen meyve ağaçları ile bağların 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi gereği tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesi gerekirken bu konuda bir karar verilmemesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş ; dava ve temyize konu taşınmaz üzerinde bulunan ve davacı tarafından meydana getirilen meyve ağaçları ile bağların konumu, yaşı cinsi ve adedi tereddüte yer vermeyecek şekilde açık ve kesin olarak belirlenerek belirlenen bu muhdesatların 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi gereği tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar vermekten ibarettir.

Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş ; dava ve temyize konu taşınmaz üzerinde bulunan ve davacı tarafından meydana getirilen meyve ağaçları ile bağların konumu, yaşı cinsi ve adedi tereddüte yer vermeyecek şekilde açık ve kesin olarak belirlenerek belirlenen bu muhdesatların 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi gereği tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu olgu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 05.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.