muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3862, Karar No: 2023/5339, Tarih: 06.11.2023

Mahkemenin 18.01.2017 tarihli ve 2012/170 Esas, 2017/43 sayılı Kararıyla, davacılara ait taşınmazın haksız olarak davalı tarafça pazar yeri olarak kullandığı ... olduğundan, 01/10/2001 – 14/09/2006 tarihine kadar toplam 35.550,42 TL ecrimisilin ve 01/10/2001 – 14/09/2006 tarihine kadar işlemiş olan toplam 16.372,91 TL ecrimisil faizinin davalı idareden tahsiline, yargılamanın devamı sırasında 04/08/2008 tarihi itibariyle davalının müdahalesinin sona erdiği anlaşıldığından, el atmanın önlenmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 12.11.2019 tarihli ve 2018/7572 Esas, 2019/10185 sayılı Kararıyla; mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin yerine getirilmediği, dava konusu taşınmazda 2001 yılı için ecrimisil miktarı tespit edilerek sonraki dönemlere ÜFE endeksi uygulanmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken bozma ilamına aykırı olacak şekilde 2006 yılından geriye doğru hesapla ecrimisilin belirlenmesinin isabetsiz olduğu, davacı tarafın faiz isteğine yönelik temyizi yönünden ise, Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre, tahakkuk tarihlerinden itibaren faiz istemi bulunduğu takdirde kabul edilen her yıl sonu (31 Aralık) tarihi itibariyle o yıla ilişkin hesaplanan ecrimisile faiz uygulanması gerektiği, mahkemece 01.10.2001 – 14.09.2006 tarihleri arasındaki dönemde işlemiş olan 16.372,91 TL faiz karar altına alınmasına rağmen, karar verilen (faiz hariç) ecrimisil miktarına faiz uygulanmadığı, karar altına alınan (işlemiş faiz hariç) ecrimisil miktarının da dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına, tarafların sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 14.12.2022 ve 14.02.2023 havale tarihli bilirkişi raporlarının hükme esas alınabilecek nitelikte olduğu belirtilerek, 01/10/2001 – 14/09/2006 tarihine kadar işlemiş olan toplam 8.809,79 TL ecrimisil alacağının davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin talebinin reddine, 01/10/2001 – 14/09/2006 tarihine kadar işlemiş olan toplam 5.763,35 TL ecrimisil faizinin, davalıdan alınarak davacılara verilmesine, el atmanın önlenmesine dair karar bozma konusu yapılmadığı için kesinleştiğinden; davacıların el atmanın önlenmesi talebi hususunda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyizinde, dava konusu taşınmazın kullanımından dolayı, davalı ... tarafından dava tarihinden önce 26.04.2004 tarihli encümen kararı ile aylık 100.000.000 TL, 12.08.2005 tarihli encümen kararı ile ise aylık 400,00 TL pazar yeri kirası ödenmesine karar verildiği, müvekkillerinin bu rakamı düşük bulduğu için eldeki davayı açtıklarını, davalının önceki tarihte zaten ödemeyi kabul ettiği rakamların altında ecrimisil tespitinin hatalı olduğunu, ayrıca önceki bozmada hükmedilen ecrimisile dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği belirtildiği halde bozma gereğinin yerine getirilmediğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyizinde, dava konusu yerde haftanın sadece Salı günleri pazar kurulduğunu, bu nedenle müvekkili idarenin dava konusu yeri sürekli kullanmakta olduğu kabul edilerek ecrimisil belirlenmesinin hatalı olduğunu, davacıların haftanın diğer 6 günü taşınmazı kullanabilecekleri halde kiraya vermediklerini ve kendilerinin de kullanmadığını, ilçede ... geçen kış mevsiminde pazar kurulmadığı için taşınmazın kış aylarında müvekkili idare tarafından kullanılmadığını, bu mevsime denk gelen tarihlerde işgal olmadığı için ecrimisil hesaplanmaması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı tarafça dava dilekçesinde işleyecek yasal faizi ile birlikte ecrimisil talep edilmiş olduğu anlaşılmakla, mahkemece hükmedilen 8.809,79 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken bu hususta hüküm kurulmamış olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davacılar vekilinin 2 nci bentte belirtilen temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer ... “8.809,79 TL ecrimisil alacağının,” ibaresinden sonra gelmek üzere, "dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10790, Karar No: 2012/13228, Tarih: 20.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10790 E.  ,  2012/13228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat .... tarafından, davalı .....ve diğeri aleyhine 29/04/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeni ile ölümden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar; davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalının kusuru ile neden olduğu trafik kazasında desteklerinin yaşamını yitirmesinden dolayı uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar ise kusur ve sorumlulukları olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Yerel mahkemece, davalı sürücünün tam kusuru ile neden olduğu trafik kazasında davacılar desteğinin hayatını kaybettiği benimsenerek davacı eş yararına hesaplanan destek tazminatı ile her bir davacı yararına 2.500,00erTL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli

...

olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

...

olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince, kazanın meydana geliş biçimi, kusur durumu, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir olunan manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2199, Karar No: 2010/665, Tarih: 10.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/2199 E.  ,  2010/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1. md. 18 ay hapis cezası.

Sanıkların yetkilisi ve ortağı oldukları iki ayrı şirket adına 2001 ve 2002 takvim yıllarında mal ve hizmet alım satımı olmaksızın birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklinde kabul ve iddia olunan eylemlerin şirket sayısınca ve her takvim yılı için ayrı ayrı zincirleme suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini sanıklara karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafii ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1318, Karar No: 2021/2433, Tarih: 21.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1318 E.  ,  2021/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davacıların istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi gereğince esastan reddine dair verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'ın 2641, 2394 , 1293, 3434 ve 2330 parsel sayılı taşınmazları mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak davalıya devrettiğini ileri sürerek taşınmazların tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişler, aşamada 1293, 2641 ve 2330 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davadan feragat etmişlerdir.

Davalı, mirasbırakanın ekonomik sıkıntıları nedeniyle 3434 parseli devrettiğini, mirasbırakanın tüm bakımı ile kendisi ve eşinin ilgilendiğini, mirasbırakanın amacının mirasını paylaştırmak olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın paylaştırma kastı ile hareket ettiği gerekçesiyle ve 3 parça taşınmaz yönünden feragat nedeniyle davanın reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine,.. Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davacıların istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'ın 02.11.2007 tarihinde öldüğü, geride davacı kızları ..., .., dava dışı kızları ...ve ... davalı oğlu ... ile dava dışı eşi ...'nın mirasçı olarak kaldığı, mirasbırakanın 3434 parsel sayılı taşınmazını 18.06.2002 tarihinde davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiği, 2394 parsel sayılı taşınmazın dava dışı kişiler adına kadastro tespiti ile tescil edildiği, davalı ...'in taşınmazın 5/8 payını anılan paydaşlardan devraldığı, tapu kaydının şerhler bölümünde taşınmazın mirasbırakanın işgalinde olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İBK'nın mirasbırakanın tapulu taşınmazları bakımından uygulanabilir nitelikte olduğu, dava konusu 2394 parsel sayılı taşınmazın ise mirasbırakan tarafından davalıya devredilmediği dikkate alındığında bu taşınmaz yönünden 01/04/1974 tarih, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı gözetilerek tapu iptal tescil isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

Davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince;

Davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, mirasbırakanın, sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmış olması durumunda, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı kuşkusuzdur.

Öte yandan, mirasbırakanın, sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmış olması durumunda, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; davalı, mirasbırakanın sağlığında tüm mirasçılar arasında paylaştırma yapıldığını savunmuş olup, mirasbırakanın dava dışı 1506 ve 1507 parsel sayılı taşınmazlarını dava dışı Berrin'in eşine temlik ettiği kayden sabittir. Dinlenen tanıklar anılan taşınmazların davacı ... ile dava dışı mirasçılar Berrin ve Bahar'a verileceğini ancak davacı... ve ...in taşınmazlardaki paylarını haricen Bahar'ın eşine sattıklarını, bu nedenle dava dışı 1506 ve 1507 parsel sayılı taşınmazların Bahar'ın eşine devredildiğini, mirasbırakanın ...'e borçları nedeniyle bir miktar nakit para verdiğini ifade etmiş iseler de, mirasçılar arasında bir paylaştırmadan bahsedilebilmek için bütün mirasçılara az veya çok, hak dengesini gözetir bir şeylerin verilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Aksi halde paylaştırmadan bahsedilemeyecek olup, paylaştırma yapıldığının ileri sürüldüğü tarihte mirasbırakan tarafından eşi Fatma'ya bir şey verilmediği açıktır. Bu nedenle tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, muvazaa bakımından hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı da yoktur.

Hal böyle olunca, mirasbırakanın mal kaçırmasını gerektirir bir husus olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, mirasbırakanın başka mal varlığı bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve yukarıdaki ilkeler uyarınca mirasbırakanın gerçek iradesinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların açıklanan nedenden ötürü yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun′un 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9062, Karar No: 2013/11169, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/9062 E.  ,  2013/11169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı ...’in dava açıldığı tarihte ölü olduğu anlaşılmış, ancak dosya içerisinde aile nüfus kayıt tablosu bulunmadığı için mirasçılarına tebligat yapılıp yapılmadığı denetlenememiştir. Bu nedenle adı geçenin verasete esas olacak şekilde aile nüfus kayıt tablosunun getirtilerek mirasçılarının tespit edilmesi ve gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Davacı ... ’ün murisi, aynı zamanda Hazine tarafından açılan davada davalı olan ...’ün dosya içerisinde mevcut 07.03.1978 tarihli veraset ilamında gösterilen mirasçılarından bir çoğunun ölü olduğu, ancak dosya içerisinde aile nüfus kayıt tablolarının bulunmadığı, bu nedenle tüm mirasçılara tebligat yapılıp yapılmadığının denetlenemediği anlaşıldığından adı geçenin mirasçılarına ait verasete esas olacak şekilde aile nüfus kayıt tablolarının getirtilerek gerekçeli karar tebliğ edilmeyen mirasçıları varsa tespit edilip gerekçeli karar usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3- Davalılar ... ve ... mirasçıları ... ve ...’nun tüm mirasçılarını gösterecek (verasete esas olacak ve kapalı kayıt olmayacak) şekilde nüfus aile kayıt tablolarının getirtilerek gerekçeli karar tebliğ edilmeyen mirasçıları varsa tespit edilip gerekçeli karar usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25057, Karar No: 2014/9669, Tarih: 20.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25057 E.  ,  2014/9669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak

HÜKÜM : 1- Asıl karar; mahkumiyet

2- Ek karar; temyiz talebinin reddine,

Eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, CMK'nun 42. maddesine göre inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, sanık tarafından verilen 31.03.2013 tarihli dilekçesiyle vaki temyiz ve eski hale getirme talebinin reddine dair Yeşilyurt Sulh Ceza Mahkemesinin 08.04.2011 gün ve 2010/55 Esas, 2011/21 sayılı ek kararı hukuken geçersiz olduğundan kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın duruşmada yüzüne karşı verilen kararı yasal süresinden 1 gün sonra temyiz ettiği ancak yasal temyiz süresinin son gününü içine alacak şekilde 30.03.2011-01.04.2011 tarihleri arasında yatak istirahatini gerektirecek şekilde rahatsızlığına ilişkin diş hekimi raporunu dosyaya sunduğu, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; belgeli sağlık mazereti nedeniyle hükmü süresinde temyiz edemeyen sanığın, yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü gerekeceği cihetle, yerinde görülen eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz isteminin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.