muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2942, Karar No: 2011/9950, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2942 E.  ,  2011/9950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 44.198,51 TL masrafın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan ve yükümlü ... tarafından harp okulunda eğitime başlarken verilmiş bulunan Kartal 11.Noterliğince 23.09.2008 tarihinde düzenlenmiş 24278 yevmiye numaralı yüklenme senedine göre; davalılardan ..., yükümlüye harp okulu döneminde yapılan masraflarla işlemiş faizinin 74.595,57 TL’sine kefil olmuştur. Bu durum karşısında mahkemece, davalılardan ...’nin yükümlüye harp okulu döneminde yapılan masraflarla işlemiş faizinden kefalet limitiyle sınırlı sorumlu tutulması gerekirken, adı geçen davalının velayeten yüklenme senedini imzaladığı ve bu sebeplede davacı idareye borcunun bulunmadığı düşüncesiyle hakkındaki davanın reddine karar verilmesi,

2-Davalıların borcu yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa hükümlerine göre yeniden belirlendiğine göre; taraflar vekili yararına hükmedilecek vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin dava tarihindeki haklılık miktarlarına göre belirlenmesi gerekir. Bu sebeple; mahkemece, yargılama sırasında yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun yürürlüğe girmemiş olsaydı davaya konu asıl alacağın red ve kabul edilecek miktarları bilirkişiye hesap

2011/2942-9950

ettirilip bu miktarlar üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14944, Karar No: 2015/3866, Tarih: 19.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14944 E.  ,  2015/3866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/06/2013 tarih ve 2011/137-2013/163 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17/03/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 04.07.2011 tarihinde davalı şirket ve yetkilisi ile sundukları protokol ile kayısı yaşı ve kurusu tedariki ve depolaması konusunda bir anlaşma yaptıklarını, müvekkilinin protokol gereği edimlerine yerine getirmesine rağmen davalıların edimlerini yerine getirmediklerini, depoya giren yaş ürünlerin çürümeye başladığını, müvekkilesi namına alınan tarlalardaki kayısıların yerlere düşerek çürütüldüğünü, sözleşmesinin 4. maddesinde açıkça işçilerin tedariki ve işiler ile kaynaklı her türlü olumsuzlukta kimin sorumlu olacağının net olarak belirlendiğini, getirtilen işçileri özel işlerinde kullanılıp parasının müvekkiline ödettirildiğini, işçilerin her türlü sorumluluğunun davalı şirket ve temsilcilerinde iken paralarının ödendiğini, zararının en az 30.000,00 TL civarında olduğunu, davalı şirketin elde edilen müvekkiline ait olan ürünleri, satabileceğini, ancak çekirdekleri müvekkilinin bilgisi dışında sattıklarını, sonuçta davalıların protokle aykırı eylem ve işlemleri ile davacıyı zarara uğratıklarını savunarak, şimdilik 101.000.,00-TL.nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davaya dayanak sözleşmenin tarafının müvekkili şirket olduğunu, diğer müvekkillerinin sözleşmenin tarafı olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu yerde keşif yapılmasına karar verilmesine karşın davacı vekilince dava konusu yerdeki müvekkiline yedi emin olarak teslim edilen kuru kayısıların satıldığını beyan edildiği ve keşif başvurusunda bulunulmadığı, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticari emtianın soğuk hava deposunda saklanamasını da içeren işleme ve depolama sözleşmesine dayalı tazminat ve alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticari emtianın soğuk hava deposunda saklanamasını da içeren işleme ve depolama sözleşmesine dayalı tazminat ve alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, davacı vekilince dava dilekçesinde üç ayrı kalem tazminat ve alacak isteminde bulunulmuş olup, davacı tarafça talep edilen hangi kalem alacağa veya tazminata ilişkin olarak mahkemece keşif deliline başvurulmak istendiği açıklıkla belli edilmediği gibi davacı tarafa keşif deliline başvurulmamasının sonuçları dahi usulünce hatırlatılmadan, üstelik davacı vekilinin keşfe ilişkin beyanları ve bu bağlamda istek kalemleri ayrı ayrı değerlendirilmeden soyut gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklama doğrultusunda, tespit dosyaları başta olmak üzere taraf kanıtları denetlemeye elverişli bir şekilde yeterince değerlendirilmek, iddia ve savunma doğrultusunda davalıların hukuki durumları tayin ve takdir edilmek ve sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11906, Karar No: 2023/11719, Tarih: 11.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/11906 E.  ,  2023/11719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/51 E., 2023/313 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 30. ... Mahkemesinin 14.04.2022 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.09.2022 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.11.2022 tarihli ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ncü madde kapsamında söz konusu olan ve Yüksek Hakem Kurulu kararıyla uygulanan toplu ... sözleşmesinin yürürlük süresinin 31.10.2020 tarihi itibarıyla sona erdiği, bu toplu ... sözleşmesinin art etkisinin bulunmadığı ve davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi olmadığından bu sözleşmede ocak ve temmuz aylarında beşer günlük yevmiye tutarında ödeneceği düzenlenen ikramiye ücretinin, toplu ... sözleşmesinin son bulduğu 31.10.2020 tarihinden sonrası için hesaplanmasının ve 2021 yılı Ocak ayı için hüküm altına alınmasının isabetsiz olduğu, davacının fark ikramiye alacağına taleple de bağlı kalınarak en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerekirken en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının yerinde olmadığı, ödeme için tereddüde yer vermeyecek şekilde belirli ya da kesin bir vade söz konusu olmadığından kendiliğinden temerrüdün gerçekleşmeyeceği, dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerektiği, dolayısıyla hüküm altına alınan fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği şeklindeki gerekçe ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda resen hesaplama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde, işçilerin kadroya geçirilmeden önceki ... ... sözleşmelerinin yanı sıra alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan süresi en son sona erecek toplu ... sözleşmesi hükümlerinin dikkate alındığını, davalı İdare tarafından bu düzenlemelere uygun bir şekilde ücretin belirlendiğini ve yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fark ikramiye alacağının hesap dönemi, faiz türü ve hüküm altına alınan alacakların faiz başlangıcı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 ve 34 üncü maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2306, Karar No: 2016/7293, Tarih: 02.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/2306 E.  ,  2016/7293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...’nın temyizine hasren yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunmayan bıçağı sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıdığına dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmaması karşısında, sanığın beraati yerine yazılı şekilde cezalandırıl- masına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin l. fıkrası gereği, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenme- sindeki özelliklere göre bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, “sanığa verilen cezanın süresi” denilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle TCK.nun 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazete'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK.nun 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

4- Kabul ve uygulamaya göre de; Bir adet tabanca ile bir adet bıçak

taşıyan sanığın 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası ile alt hadden uzaklaşılarak cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca aynı yasanın 15/son. madde ve fıkrası ile de hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gere- ğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9807, Karar No: 2015/14495, Tarih: 28.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9807 E.  ,  2015/14495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2012/240-2013/1091

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının elektrik akımına kapılarak ağır derecede yaralandığını, daha önce açılan maddi ve manevi tazminat davasında davalıların 3/8 er oranda kusurlu olduklarının belirlendiğini, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulunun 19/11/2008 tarihli raporuna göre çalışma gücünün % 44 kaybolduğunu, anılan hükmün bu oranlara göre kurulduğunu ve çalışma gücündeki kaybın artmasından doğacak taleplerinin saklı tutulduğunu; 22/09/2011 tarihli olan ve Darıca Farabi Devlet Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu raporuna göre vücut fonksiyon kaybının % 56 ya yükseldiğini, fazlaya ilişkin haklarının saklı olduğunu ileri sürerek, 20.000.00.-TL maddi, 30.000.00.-TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Sedaş vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesi ile; davanın idari yargının görev alanında kaldığını, mahkemenin görevsiz olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece; Adli Tıp Kurumu raporu esas alınarak, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davacının davalılar aleyhine ayın olay nedeni ile daha önce açtığı maddi ve manevi tazminat davasında davacının çalışma gücünün %44 kaybolduğunu belirten Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 19/11/2008 tarihli raporunun hükme dayanak alındığı, davacının eldeki davada ise Darıca Farabi Devlet Hastanesinin 22/09/2011 tarihli sağlık kurulu raporuna göre vücut fonksiyon kaybının % 56'ya yükseldiği iddiası ile maddi ve manevi tazminat talep ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının belirlenmesi için alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas kurulunun 15.04.2013 tarihli raporunda; "... Darıca Farabi Devlet Hastanesi Sağlık Kurulunun 22/09/2011 tarihli raporunun özürlüler yönetmeliğine göre düzenlendiği, kurulda ise Sosyal Sigortalar Sağlık İş Güvenliği Tüzüğüne göre meslekte kazanma gücü kayıp oranının belirlendiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 19/11/2008 tarihli raporuna ekleyecek bir konunun olmadığı..." belirtilmiş, davacı vekili bu rapora Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınması gerektiğini belirterek itiraz etmiştir. Mahkemece bu talep reddedileerek yazılı şekilde karar verilmişitr.

2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f.maddesinde; Adli Tıp Genel Kurulunun görevleri arasında; Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla incelemek ve kesin karara bağlamak sayılmıştır.

Somut olayda; Darıca Farabi Devlet Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu raporu (22/09/2011 tarihli ) ile Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu (15/04/2013 tarihli) arasında çelişki doğduğu ve davacı vekilinin itirazı da olduğu halde, Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmadan, diğer deyiş ile çelişki giderilmeden hüküm oluşturulması doğru bulunmamıştır.

Ayrıca, davalılardan G.. B..nın olaydaki sorumluluk nedeni, ruhsatsız yapıyı denetlememesidir. Denetim yapma, belediyelere kamu yasaları uyarınca verilmiş bir görevdir. Bu görevin eksik veya hiç yapılmamış olması bir hizmet kusurudur. Hizmet kusurundan zarar görenlerin idare aleyhine açacakları davalarda görevli mahkemeler idari yargı mahkemeleridir. Somut olayda, mahkemece; 01/03/2013 tarihli duruşmada verilen ara kararı ile; "Davalı G.. B..nın yargı yolu itirazının kabulü ile bu konunun ayrıca nihai kararda gerekçe olarak yazılmasına", karar verildiği halde, yargılama sonunda davanın her iki davalı yönünden de esastan reddedilmiş olması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14454, Karar No: 2023/12027, Tarih: 14.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14454 E.  ,  2023/12027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/363 E., 2023/234 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında, davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye ile ... bayram ve genel tatil ücreti fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçişlerin yapıldığını, davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, ücret ödemelerinde bir eksiklik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.11.2021 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 02.03.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, bu düzenlemenin her asgari ücret artış dönemi için işvereni bağlayacağı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı