muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10801, Karar No: 2015/23455, Tarih: 13.04.2015

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 04/04/2005 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak sanığın eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek ... maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36777, Karar No: 2021/10686, Tarih: 24.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/36777 E.  ,  2021/10686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte Fatura Düzenleme, Sahte Fatura Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK’nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi veya farklı beyanname dönemlerinde sahte fatura kullanılması eylemlerinde her takvim yılı ve her suç bakımından zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği nazara alındığında; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2014 tarihli, 2014/464 Esas ve 2014/200 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılında hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmasına karşın, sanığın her iki eylemlerini de kapsayacak şekilde tek mahkûmiyet hükmü kurulması ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8263, Karar No: 2019/1209, Tarih: 25.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/8263 E.  ,  2019/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili, vekalet ücreti ile sınırlı olarak sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların katılana ait fabrikada müdür, şef, işçi, postabaşı ve benzeri değişik görevlerde çalıştıkları ve değişik zamanlarda fabrikadan irsaliyesiz ve faturasız mal çıkararak, menfaat temin ettikleri ve bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Dairemizin bozma ilamına göre; katılanın yetkilisi olduğu ... Tekstil'e ait envanter defterleri ve karar defteri, kapı giriş çıkış formları, sevk irsaliyeleri ile tahsilat makbuzları, ham iplik stok hareketleri ile mamül iplik satışları üzerinde gerçekleştirilen incelemelerle düzenlenen 14/03/2016 havale tarihli bilirkişi heyeti raporunda; 2000-2007 Haziran dönemine ilişkin katılan tarafın işyerinde 720.453,79 kg ham ipliğin kayıp olduğu, bu kayıp ipliğin maliyet bedelinin ise 2.911.440,82 TL tuttuğu, 06/10/2016 tarihli bilirkişi heyeti raporunda ise; sanıkların katılana ait işyerinden 2003 yılından 30.06.2007 tarihine kadar belgesiz olarak ürün çıkarmaları suretiyle 2.636.400 TL zararın verildiği yönünde görüş ve kanaatlerinin bildirilmiş olması, katılan işyerinin cevabi yazısı ve dinlenen tanık beyanlarına göre; ... Tekstil ve Kimya İşletmeleri San.ve Tic. Ltd. Şti.’nde çalışan ...’ın fabrika müdürü, sanık ...’ın boyahane şefi, sanık ...’ın planlama bölüm şefi, sanık ...’in işletme şefi, sanık ...’ın kalite kontrol servisinde sevkiyat şefi, sanık ...’in postabaşı, sanıklar ... ve ...’nın güvenlik görevlisi olduklarının anlaşılmasına ve Dairemizin bozma ilamında sanıkların işyerindeki görev ve sorumluluklarının usulüne uygun şekilde kesin olarak belirlenmesi hususunun yer almasına rağmen, ... Tekstil ve Kimya İşletmeleri San.ve Tic. Ltd. Şti.’nde şirket müdürü, planlama, işletme, boyahane, sevkiyat ve depo şefleri, postabaşı ile güvenlik görevlisi olarak çalışan sanıkların görev tanımları, fiili sorumluluk alanları, fabrikada yapılan iplik sevkiyatında rollerinin ne olduğu, hurda ve sağlam ipliklerin ne şekilde ve kim tarafından ayrıldıkları, irsaliyeli ürün çıkışını kimin yada kimlerin takip ettiği, sanıkların her birinin bu alanlarda sorumluluklarının bulunup bulunmadığının kesin ve net şekilde belirlenmemiş olması karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; karşısında; fabrika müdürü olan ...’ın fiili sorumluluk alanlarının neden ibaret olduğu, fabrikada yapılan iplik sevkiyatında görevlerinin bulunup bulunmadığı, boyahane şefi sanık ...’ın, planlama bölüm şefi sanık ...’ın, işletme şefi sanık ...’in, kalite kontrol servisinde sevkiyat şefi,sanık ...’ın, postabaşı sanık ...’in görev tanımları ve fiili sorumluluk alanlarının neden ibaret olduğu, fabrikada yapılan iplik sevkiyatında görevlerinin bulunup bulunmadığı, hurda ve sağlam ipliklerin ne şekilde ve kimler tarafından ayrıldıkları, fabrikadan ürün çıkışını kimin yada kimlerin takip ettiği, ürünün çıkışında irsayelerin olup olmadığını takip yetkisinin kimde olduğu, depo ve stok sayım yetki ve görevinin kimlerde olduğu, güvenlik görevlisi olarak çalışan sanıklar ... ve ...’nın fabrikadan sevkiyatı yapılan ürünlerin takibini yapma ve bu ürünlerin irsaliyelerini kontrol etme yetkilerinin bulunup bulunmadığı hususlarının tespiti bakımından, ayrıntılı olarak tanık beyanlarının alınması, bu konuda gerekli araştırmaların yapılması, böylece her bir sanık yönünden faaliyet alanlarının kesin ve net bir şekilde tespit edilmesi, gerek görüldüğü takdirde sanıkların somlulukların belirlenmesi ve fabrika zararına neden olup olmadıklarının saptanması bakımından ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilirkişi raporu alınması, bu şekilde delillerin toplanmasından sonra, sanıkların yetki, görev ve sorumlulukları tespit edilerek sonucuna göre; sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiğinin gözetilmeyerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükümlerin tesisi,

Kabule göre de;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 25/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1296, Karar No: 2012/2460, Tarih: 03.04.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1296 E.  ,  2012/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 133 ada 534 parsel sayılı 4513668,35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek hali arazi niteliği ile davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında vergi kaydı ve tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece; dava konusu 133 ada 534 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 31.01.2009 tarihli ek rapor ve haritada (B) harfi ile gösterilen ve mavi renk ile taralı bölümün ifrazı ile aynı adanın son parsel numarası verilerek davacı ... adına tapuya tesciline, taşınmaz başka dosyalarda da davalı olduğundan tescil hükmü oluşturulmasına yer olmadığına, 133 ada 500 ve 334 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, 42 parsel sayılı taşınmaz açısından tefrik kararı verildiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 133 ada 534 parsel sayılı taşınmaz hakkında Kadastro Mahkemesinin 2006/146 esas sayılı dava dosyası olmak üzere birden fazla dava dosyalarında davaların açıldığı, dava konusu taşınmazın tutanak aslının dahi başka dava dosyaları içinde bulunduğu mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ve duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğer davanın ya da davaların sonucunu etkileyeceğinin anlaşılması halinde

2012/1296-2012/2460 S.2

davalar arasında fiili ve hukuki irtibatın varlığının kabulü gerekir. Hal böyle olunca; davaların birlikte çözümlenmesi zorunludur. Bu olgu sağlıklı bir sonuca varmanın, dava ekonomisine uymanın temel koşullarındandır. O halde mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle uyuşmazlığın saptanan niteliği de dikkate alınarak aynı taşınmaz hakkında açılan dava dosyaları HUMK.’nun 45 ve onu izleyen maddeleri uyarınca yöntemine uygun şekilde birleştirilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 03.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

3
Yargıtay — Esas No: 2023/5753, Karar No: 2023/7163, Tarih: 07.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/5753 E.  ,  2023/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/246 Esas

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince ara karar ile ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ara kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince asıl dava dosyasında 20.01.2016 tarihinde verilen ilk kararın Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin incelemesinden geçtiği için yukarıda belirtilen yasa hükümleri ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 373 üncü maddesinin 4 üncü maddesi gereğince ancak temyiz yoluna başvurulabileceği, istinaf başvurusuna konu kararı inceleme görevinin Bölge Adliye Mahkemesine ait olmadığı gerekçesiyle, istinaf dilekçesinin görev yönünden reddine, temyize ilişkin hükümler gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş, İlk derece Mahkemesi tarafından dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.

Yargıtay İçtihadları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 2013/1 E., 2014/1 K. sayılı kararı gereği ihtiyati tedbire ilişkin kararlara karşı temyiz yolu kapalı olup dosyanın İlk Derece Mahkemesine tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne TETKİKSİZ İADESİNE,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17181, Karar No: 2016/661, Tarih: 03.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/17181 E.  ,  2016/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca kadastro dışı bırakılan alanların tespiti amacıyla yapılan kadastro sırasında, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan, 108 ada 3 parsel sayılı 1.523,16 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz üzerinde bulunan evin ..., ... ve ...'na ait olduğu beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ..., ... ve ... irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın davacılar ..., ... ve ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi sonucunda onanmasına karar verilmiş, davalı ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın emek ve masraf sarf edilerek tarım arazisi haline getirildiği ve davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazı gösterir hava fotoğrafları ile fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar getirtilerek uzman jeodezi veya fotogrametri bilirkişi eliyle incelenmemiş, taşınmazın öncesinde ki niteliği tam olarak belirlenmediği gibi dosya kapsamına getirtilen pafta örneğinde taşınmazın bulunduğu yerin çalılık ve fundalık olarak gösterilmesine rağmen taşınmazın ne şekilde imar ve ihya edildiği ile imar-ihyanın tamamlanma tarihi somut ve maddi olaylara dayalı olarak belirlenmemiştir. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini en iyi belirleme yönteminin hava fotoğrafları olduğu gözetilerek tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik çift hava fotoğrafları ...

. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini en iyi belirleme yönteminin hava fotoğrafları olduğu gözetilerek tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik çift hava fotoğrafları .... ndan, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar ile kadastro tespit tarihine yakın tarihte çekilmiş uydu fotoğrafları İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, taşınmazın öncesinde tescil harici bırakılmasının açık nedeni Kadastro Müdürlüğünden sorulup dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, tüm tespit bilirkişileri, taraf tanıkları, fen bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp, ne zaman bitirildiği, taşınmazın tarımsal amaçlı olarak kullanılıp kullanılmadığı, varsa taşınmaz üzerinde zilyetliğin hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsel dayanağı kayıt ve belgeler yerel bilirkişi ve tanıklar eliyle uygulanarak çekişmeli taşınmaz yönünü ne ve kimin yeri olarak okuduğu belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin tutanaktaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildiren, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde toprak yapısı, eğimi, bitki desenini açıklayan, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş ve sınırları işaretlenen fotoğrafları ile desteklenmiş ve önceki bilirkişinin raporunu irdeleyen ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılarak; çekişme konusu taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu konusunda rapor düzenlettirilmeli, temin edilebilen gerek en eski gerekse kadastro tespit tarihine yakın tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, HMK'nın 290/2

. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulmalı, bundan sonra tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... vekilinin karar düzeltme istemleri belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 11.05.2015 tarih 2014/17087, 2015/6087 Esas ve Karar sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15909, Karar No: 2013/14817, Tarih: 24.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15909 E.  ,  2013/14817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl aleyhine 03/06/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılar ... ve ..... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir Yerel mahkemece, davanın davalılardan ... yönünden husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar ...ve.... yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durumda halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan

....