muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5008, Karar No: 2013/12055, Tarih: 27.06.2013

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez.

İşçinin haklı nedenle derhal fesih nedenleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu durumda işçinin haklı olarak sözleşmeyi feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

Somut olayda davacı çocuğunun bakıcısının rahatsızlanması nedeni ile 3 günlük izin talep ettiğini, ancak iznin verilmediğini ve daha sonra tüm haklarının verilmesi koşuluyla istifasının kabulünü içeren bir dilekçe verdiğini bunun işveren tarafından doğrudan istifa dilekçesi olarak kabul edilip işleme konulduğunu, ancak bunun istifa olmadığını belirtmiştir. Davalı ise davacının özgün iradesi ile gerçekleşen bir istifa olayının olduğunu savunmuştur. Mahkemece davacının istifasının haklı nedene dayandığı belirtilerek kıdem tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

Davacı 26.09.2011 tarihli dilekçesini verdikten sonra da aynı gün şirket yöneticisine yaşanan olayları anlattığı bir mail göndermiştir. Davacının şirket yönetimine kendi el yazısı ile yazıp sunduğu dilekçesinde kendisine 3 gün izin verilmesi durumunda , yerine eleman alınana kadar çalışmayı taahhüt ettiği, akabinde tüm haklarının verilerek , istifasının kabulünü istediği anlaşılmaktadır. Davacı bu dilekçesini özgür iradesi ile yazmış ve dosya kapsamında iradesinin fesada uğratıldığı konusun da herhangi bir delil bulunmamaktadır. Ayrıca dilekçe matbu bir dilekçe olmayıp davacının yaşadığı olayları anlattığı ve iradesini kesin olarak açıkladığı bir dilekçedir. Bu nedenle davada işçinin geçerli bir istifasının olduğunun kabulü ile kıdem tazminatı talebinin red edilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 27.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6236, Karar No: 2015/9688, Tarih: 22.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6236 E.  ,  2015/9688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürlüğünce düzenlenen 15.12.2009 günlü raporda mağdur ...'ın ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği, 23 Mart 2011 tarihli Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu raporunda ise ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmesine karşılık rapora çocuk ve ergen psikiyatri uzmanının ruh sağlığının bozulduğuna dair muhalefet şerhi koyması kaşısında, Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/1-b maddesi hükmü uyarınca, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan yeniden rapor aldırılması gerekmekte ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5728, Karar No: 2023/1792, Tarih: 27.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5728 E.  ,  2023/1792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Ret

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların muris ...'ın ilk eşinden çocukları olduğunu, muris ...'ın davacılardan mal kaçırma kastıyla Malatya ili, Hekimhan ilçesi, Boyalık mevkiinde bulunan 193 ada 4 ve 12 parsel sayılı taşınmazını ikinci eşi ... ...'a devrettiğini, ...'in ölümünden sonra ...'nin dava konusu yerleri taşınmazların bakımını da yapan ... ...'a devrettiğini, ...'in 04.05.2012 tarihinde dava konusu taşınmazları ... ... isimli kişiye devrettiğini, ...'in de 20.12.2012 tarihinde dava konusu taşınmazları ...'in eşi ...'a satış suretiyle devrettiğini, tüm devirlerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı olduğunu, devirlerin çok düşük bedelle yapıldığını ileri sürerek, davalı adına tapu kaydının iptali ile davacıların miras payı oranında tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı asil cevap dilekçesinde; davacıların babasını, annesini tanımadığını, dava konusu taşınmazı önce eşinin satın aldığını, paraya ihtiyacı olması nedeniyle ...'e sattığını, kendi biriktirdiği paralarla...'ten burayı satın aldığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.02.2016 tarihli ve 2014/16 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 15.10.2020 tarihli ve 2020/2705 Esas, 2020/5163 Karar sayılı ilamında; somut olayda, dinlenen davacı tanıkları mirasbırakanın taşınmazları satmak istediğini ve sonradan taşınmazların ...’a satıldığını duyduklarını, ... tarafından taşınmaz temlik alındıktan sonra kaysı ağaçları dikilip, sondaj kuyusu ve havuz yapıldığını bildirmişler, tanık ... ... mirasbırakanın kendisine taşınmazı satmayı teklif ettiğini beyan ettiği, ara malik ...’in kayıt maliki ve taraflarla tanışıklığı ya da akrabalığının olduğu ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Karar Düzeltme

Davacılar vekilinin karar düzeltme talebi Yargıtay 1. Hukuk Dairesince 27.10.2021 tarihinde reddedilmiştir.

C. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Karar Düzeltme

Davacılar vekilinin karar düzeltme talebi Yargıtay 1. Hukuk Dairesince 27.10.2021 tarihinde reddedilmiştir.

C. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma kararı öncesi verilen kabul kararının hukuka uygun olduğunu, bu kararda kök muristen sonraki beş devire de ayrıntılı yer verildiğini, murisin ilk satış yaptığı ikinci eşinin mali ve sosyal durumunun ve dava konusu taşınmazları nasıl ödediğini araştırılmadığını, aynı şekilde ara maliklerden ...'in taşınmazları nasıl aldığının, neden yarısının alındığının, ne şekilde tasarruf edildiğinin araştırılmadığını, sonraki malik ...'in taşınmazı nasıl aldığının, ödemeleri ne şekilde yaptığının, ... ve ... ile akrabalık ilişkisinin bulunup bulunmadığının araştırılmadığını, yapılan devirlerde satış bedelinin çok düşük olduğunu, ölümünden hemen önce muris ...'in eşi ...'ye satmaya ihtiyacı yokken dava konusu taşınmazları satış suretiyle devretmesinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras ... çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

2.Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, ... ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/2 maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı HUMK uygulanacağı davalar yönünden HUMK'nın 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 99,20 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11693, Karar No: 2024/11093, Tarih: 14.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11693 E.  ,  2024/11093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/155 E., 2024/288 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, yapılan Kurum işlemlerinin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.04.2021 tarihli ve 2020/166 E., 2021/94 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli ve 2021/913 E., 2022/1874 K. sayılı kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz bozma ilamında, "...talep tarihi itibariyle geçerli bir yurt dışı borçlanmasının bulunmadığı gözetilerek, davacının da talep etmesi halinde, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile dava tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında, davacının 4/1-b sigortalılık ve 30.06.2020 tarihinde geçerli ve yine davacı tarafından seçilecek asgari ya da azami prime esas günlük kazanç miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespitine..." dair bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ile esas ve karar numarası belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davaya Kurumun sebebiyet vermediğini, Kurum lehine yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğini, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davaya Kurumun sebebiyet vermediğini, Kurum lehine yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğini, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3316, Karar No: 2011/10995, Tarih: 04.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/3316 E.  ,  2011/10995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; Davalının, annesinden intikal eden mal varlığını ve mirasçılık sıfatına dayalı olarak vergi dairesi tarafından uygulanan hacizler ile gelir Kontrolürlüğü tarafından başlatılan inceleme vergi usul kanunu vs bir dizi işlem ve sorunların hali için danışmanlık hizmeti verilmesi ile tüm resmi kurumlar nezdinde kendi adına takibi için yeminli mali müşavir olan kendisine başvurduğunu, taraflar arasında varılan şifahi mütabakabat üzerine Kasım 2006 tarihinde çalışmalara başladığını, 30.01.2007 tarihinde görevinin sona erdiğini, dava dilekçesinde belirtilen hizmetler nedeniyle fazlaya ilişkin doğmuş ve doğacak her türlü alacak faiz, tazminat hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL' nin ihtarname tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Davacının hizmet vermediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davanın kısmen kabulüne, 7.882 TL'nin temerrüt tarihi 02/10/2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıya mali müşavirlik hizmeti verildiğini belirterek fazlaya ilişkin haklı saklı kalmak kaydı ile 10.000 TL nin davalıdan tahsili için eldeki davayı

açmıştır. Davalı davacının hizmet vermediğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Medeni Kanun 6 maddesi gereğince davacı verdiği hizmeti yasal deliller ile kanıtlamak durumundadır. Uyuşmazlığın niteliği ve miktarı nazara alındığında davalının açık muvafakatı olmaksızın tanık dinlenmesi mümkün bulunmayıp, dinlenen tanık beyanlarına göre de hüküm verilemez. Davacı ibraz ettiği deliller ile davalıya hizmet verdiğini kanıtlayamamıştır. Davacı sunmuş olduğu dava dilekçesinde “yemin” deliline dayanmış olup, davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmak suretiyle sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenler ile davalı tarafından temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan neden ile davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1.25 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 168.00 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 4.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/279, Karar No: 2020/7420, Tarih: 23.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/279 E.  ,  2020/7420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait olup davalı tarafından sigortalı konutlarda, 2012 yılı kışının ağır şartları (yoğun kar ve fırtına) nedeniyle hasar oluştuğunu, Gölbaşı AHM'nin 2012/234 D.İş sayılı dosyasında alınan rapor ile hasar bedelinin 358.350,00 TL olarak hesaplandığını, davalının 82.053,00 TL'lik hasar bedeli ödediğini ve yapılan ödemenin yetersiz olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 276.297,00 TL'nin hasar tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, poliçe teminatında kalan ve eksper raporuyla hesaplanan hasar bedellerini davacıya ödediklerini, sorumluluklarının son bulduğunu, tespit raporundaki bedeli kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 36.670,02 TL'nin 01.08.2012 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; 106 adet sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin davanın tek dosya üzerinden yürütülmesinin, usul ekonomisine uygunluğu da dikkate alındığında, bu yöne ilişkin davalı temyizinin yerinde görülmemesine; davalının temerrüt tarihi doğru biçimde saptandığından, faiz başlangıç tarihi yönünden kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davanın tarafları

tacir olduğu ve uyuşmazlık TTK'da düzenlenen sigorta sözleşmesinden kaynaklandığı için, temerrüt faizi olarak avans faizine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemesine; davacı başvurusu ile yapılan delil tespitinde alınan 12.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda, hasar gören konutlardan her birindeki hasarın nitelik ve niceliği farklı olduğu halde, tüm konutlar için belirlenen toplam metrajlara göre hesap yapıldığından, anılan raporun yetersiz olmasına ve davalı yanın itirazına uğrayan bu rapordaki hasar bedeline hükmedilmeyişinde bir usulsüzlük bulunmamasına; davalının görevlendirdiği eksper tarafından düzenlenen rapordaki hesaplamalarda, yapılacak onarım işlemleri için eksik belirleme yapılan kısımlar da dikkate alınarak, karşılanmayan hasar bedelini belirleyen, konusunda uzman bilirkişi heyeti raporuyla zararın belirlenmiş ve bu raporun hükme esas alınmış olmasına; hükme esas alınan raporda, detaylı biçimde irdelemesi yapılan ve poliçedeki ek teminatlardan hiçbirine uymayan hasarlı unsurlar için hesaplama yapılmayışının yerinde olmasına göre; davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 1.877,92 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.