muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32338, Karar No: 2016/14025, Tarih: 22.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/32338 E.  ,  2016/14025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin başkaca temyiz iddiaları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Tebligat gideri olarak yapılan toplam 18,00 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usülü Hakkındaki Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun anlaşılmasına karşın, Hazineye irat kaydına hükmedilmesi,

Kanunu aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak hükmün BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca temyiz edilen kararın açıklanan noktasının “6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4 maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri yükletilmesine yer olmadığına, yargılama giderinin devlet hazinesi üzerinde bırakılmasına” ifadesinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7671, Karar No: 2010/3739, Tarih: 31.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7671 E.  ,  2010/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Seb. Hay. Taş. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 01/09/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davalının olaydaki kusur durumu, ölenin davacılara olan yakınlığı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; yerel mahkemece benimsenen ve 25.09.2007 günlü oturumda tebliğ edilen bilirkişi raporunda, davacılardan ...'a sigorta şirketi tarafından 10.08.2005 günü ödenen 26.373,56 YTL tazminat, güncelleştirilmeden hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; yerel mahkemece benimsenen ve 25.09.2007 günlü oturumda tebliğ edilen bilirkişi raporunda, davacılardan ...'a sigorta şirketi tarafından 10.08.2005 günü ödenen 26.373,56 YTL tazminat, güncelleştirilmeden hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilmiştir.

Zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin, tazminat hesabının yapıldığı güne kadar geçen süreye ilişkin yasal faizi hesaplanıp güncelleştirilerek, sigorta şirketi tarafından yapılan ödeme ile birlikte hesaplanan maddi tazminattan indirilmemiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacılar yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 31/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/278, Karar No: 2016/139, Tarih: 12.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/278 E.  ,  2016/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanıklar), konut dokunulmazlığının ihlali (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatlerine, sanık ...'ın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkûmiyetine

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Temyiz ret, onama, bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Mağdurenin kovuşturma evresinde sanık ...'dan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, vekilin ... hakkındaki davalara katılma ve bu sanık hakkında kurulan hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vekilin ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... müdafiin temyizi ile katılan mağdure vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin dördüncü alt bendi ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu gözetilerek öncelikle uzlaştırma işlemi yapıldıktan sonra neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/553, Karar No: 2024/2078, Tarih: 29.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/553 E.  ,  2024/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1134 E., 2023/2458 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/300 E., 2023/92 K.

Taraflar arasındaki itibari hizmet süresi tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait....., Şeker Fabrikasında rafineri bölümünde çalıştığını, işveren tarafından diğer davalı Kuruma bildirilen hizmetlerine itibari hizmet süresi verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili, davacının bildirimlerinin tam ve zamanında yapıldığını, dava konusu talebin zamanaşımına uğradığını, iş yerinde ağır ve yıpratıcı çalışma koşullarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, işveren bildirimlerine göre hizmetlerin kayıt altına alındığını, davaya sebebiyet verilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının, davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. Van .....,Şeker Fabrikası nezdinde 02.10.1990 - 30.09.2008 tarihleri arasında 1.617 fiili çalışma günü bulunduğu dikkate alınarak 404,25 gün davacının hizmet süresine eklenecek fiili hizmet süresi zammı bulunduğunun tespitine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı işveren vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı işveren vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı işveren vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci ve 506 sayılı Kanun'un Ek 5.maddesi.

2. 506 sayılı yasanın Ek 5.maddesinde , "506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir." denildikten sonra, tablonun IV numaralı sırasında "fabrika, atölye, havuz ve depolarda trafo binalarında çalışanlar " ın " 1.Çelik, demir ve tunç, 2. Zehirli, boğucu, yakıcı öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde 3. Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4. Kaynak işlerinde çalışanlar" ın çalıştıkları her yıl için "90 gün" itibari hizmet süresi verilmesi gerektiğini,

"Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır." düzenlemesi ile de bu sürenin nasıl hesaplanacağı düzenlenmiştir.

İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle daha erken emekli olabilmeleri için kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

Anılan maddeye göre sigortalının itibari hizmetten yararlanabilmesi için, yapılan işin, tablonun ilgili bendinde belirtilen iş yerinde ve alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarından herhangi birisi ile birlikte yani iki koşulu beraber taşıması gerekir.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, davanın kabulüne ilişkin verilen karar temyiz edenin sıfatına göre yerinde olmakla birlikte, davacının talebi 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin 4 ü ncü bendi kapsamında itibari hizmet süresi olup, davacının yaptığı işin anılan 4 üncü bent kapsamında geçtiğine dair tespit yapıldıktan sonra işveren tarafından bildirilen sürelere "fiili hizmet süresi zammı" değil "itibari hizmet süresi" verilir. Bu nedenle Mahkemece hüküm fıkrasında ""fiili çalışma günü" ve "fiili hizmet süresi zammı " yazılması usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi hükmünde bulunan 1 inci bendin tamamen çıkarılarak yerine " Davanın kabulüne, davacının davalı Kurumda 9167 numarada tescilli iş yerinden 02.10.1990- 30.09.2008 tarihleri arasında bildirilen 1617 gün sigortalılık süresine 404,25 gün itibari hizmet süresi verilmesi gerektiğinin tespitine, bu sürenin salt sigortalılık süresi olarak hizmet süresine eklenmesine," yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3223, Karar No: 2011/6874, Tarih: 17.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3223 E.  ,  2011/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/20093

Çocuk yaştaki ...'i öldürmekten sanık ..., işbu suça azmettirmekten sanık ... ve yardımdan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (NEVŞEHİR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/06/2010 gün ve 174/167 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin kasten çocuk öldürme ve sanık ...’in kasten çocuk öldürme suçuna azmettirme suçları ile sanık ...’ın suçunun sübutu kabul, sanıklar ... ve ... yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve sanık ... yönünden yaş küçüklüğüne ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin tahrikin varlığına vesaireye, sanık ... müdafiinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, tahrikin varlığına ilişen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, müdahiller vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıklara verilen cezanın az olduğuna, sanık ...’ın yaşının küçük olmadığına, sanıkların mala zarar verme suçundan da cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1)Sanıklar ... ve ... yönünden kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi gereğince TCK.nun 53/1.fıkrasının (a,b,d,e) bentlerinde belirtilen haklarından mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c bendindeki haklarında ise koşullu salıvermeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının, “5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanıklar hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53.maddenin 3.fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu haricindekiler yönünden ise kısıtlamanın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olduğunun” hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN re’sen de temyize tabi bulunan sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2)Sanık ... yönünden ;

2)Sanık ... yönünden ;

Maktul kendisine küfretmediği halde sanık ...’in, oğulları ... ve ...’a maktulün kendisine küfrettiğini söylemesi üzerine sanık ...’nin kardeşi ...’a evden emaneti getir dediği, sanık ...’ın da evden olayda kullanılan bıçağı alarak geldiği, sanık ...’nin tanık ...’a maktulü bulunduğu cafeden çağırttığı, maktul ile sanıklar ... ve ...’ın konuştukları, maktulün tekrar cafeye girdiği, olay yerine gelen sanık ...’in maktulün çağırılmasını istediği ve küfürler ettiği, tanık ...’ın tekrar maktulü çağırdığı, bu kez sanıkların üçünün birden maktule saldırdıkları, ...’in maktule küfür etmeye devam ettiği, maktulün de sanık ... ile boğuşmaya başladığı, sanık ...’ın maktule arkasından vurduğu sırada sanık ...’nin de maktulü karın bölgesinden iki ayrı yerden bıçakla yaraladığı, maktulün olay yerinden kaçmaya başladığı, bu kez de sanıklar ... ve ...’ın birlikte maktulü kovaladıkları, sanık ...’in bu sırada “öldürmeden gelmeyin” diye bağırdığı, ... ve ...’ın maktulü bulamayarak olay yerine geri döndüklerinde ...’nin bıçağı yeniden ...’a verdiği, ...’in ne olduğunu sorduğu, ...’nin “hallettik baba tamam” demesi üzerine de ...’in “aferin, bunlar benim tohumlarım” dediği olayda, sanık ...’ın ağabeyi olan sanık ... ile fikir ve irade birliği içerisinde hareket ettiği, suçta kullanılan bıçağı evden alıp geldiği, sanık ...’nin maktülü bıçakladığı sırada maktüle arkasından vurarak suçun işlenmesini kolaylaştırdığı anlaşılmakla, eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 37.maddesi yollamasıyla TCK.nun 82/1-e, 31/3, 62. Maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafii ve müdahiller vekilinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle sanık ... hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanık ... ve müdafii ile sanık ...’in tahliye taleplerinin REDDİNE, 17/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5705, Karar No: 2018/772, Tarih: 06.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/5705 E.  ,  2018/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, yaralama

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanlar.....,..... vekilinin temyiz isteminin; sanık ... hakkında, katılan .... yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile katılan ...' ya yönelik yağma ve cinsel saldırı; sanık ... hakkında mağdur ..... yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, sanık ... hakkında katılan .... ya yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat kararları ile sanık ... hakkında katılan .... yönelik yağma suçundan açılan kamu davasının yürütülen yargılama sonucunda dönüşen yaralama ve sanıklar ... ve ... hakkında katılan .... yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan mahkumiyet kararı aleyhine; sanıklar savunmanlarının ise, sanıkların mahkumiyet kararları lehine temyiz isteminde bulundukları anlaşılmakla yapılan incelemede;

I-Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ....yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma ve cinsel saldırı suçlarından kurulan mahkumiyet kararlarına karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ..... yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma ve cinsel saldırı suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin infazda gözetilmesi olanaklı görülmüş;

Sanık ...'in adli sicil kayıtlarında yer alan, Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2007 gün 2007/1227 Esas ve 2007/838 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının ve katılan Lolahan Rasulova vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,