muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15516, Karar No: 2017/633, Tarih: 31.01.2017

6831 sayılı Kanunun 1/G maddesi "orman sınırları dışında olup, yüzölçümü üç hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaççıklarla örtülü yerler orman sayılmaz." 1/F maddesi ise “ orman sınırları içinde veya bitişiğinde tapulu, orman sınırları dışında ise her türlü tasarruf belgeleriyle özel mülkiyette bulunan ve tarım arazisi olarak kullanılan dağınık veya yer yer küme ve sıra halindeki her nevi ağaç ve ağaççıkla örtülü yerler orman sayılmaz” hükmünü

içermekteyse de bu hükümlerin uygulanabilmesi için dayanılan tapu kaydının öncesi itibarıyla orman sayılmayan yerde oluşmuş olması ve miktarı ile taşınmaza uyması gerekir.

O halde; mahkemece önceki keşiflerde görev almamış serbest orman mühendisi, fen elemanı ve ziraat uzmanından oluşan bilirkişi heyeti ile yeniden yapılacak keşifte, yöreye ait 1959 tarihli memleket haritası ile bu haritanın yapımına esas alınan hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtilerek, kadastro paftası ile ölçekleri eşitlendikten sonra, bilgisayar ortamında birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle orman sayılan ve orman sayılmayan kesimler belirlenmeli, üzerindeki ağaçların cinsi, sayısı, kök yaşı, taşınmazdaki dağılımı, kapalılık oluşturup oluşturmadığı, hakim ağaç türünün ne olduğu konusunda ziraat uzmanından rapor alınmalı, öncesi orman sayılmayan ve sonradan ormanlaştığı belirlenen yerler varsa, ağaç yaşı ile memleket haritasının tarihi karşılaştırılarak uzman bilirkişi raporlarının doğruluğu denetlenmeli, yine öncesi orman sayılmayan yerlerdense, dayanılan tapu kaydı ilk oluşumundan itibaren tüm gittileriyle uygulanmalı, taşınmaza uyup uymadığı; uyuyor ise, değişir ve genişletilmeye elverişli sınırlar içerdiği gözetilerek tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20/C maddesi gereğince belirlenmeli, komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile davalı oldukları dosyalar getirtilerek incelenmeli, çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiği ve bilirkişi, tanık sözlerinin doğruluğu resmi belge niteliğindeki bu kayıtlarla denetlenmeli, resmi belgelere aykırı olan tanık sözleri dikkate alınmamalı, öncesi itibarıyla orman sayılmayan yerlerden olup, tapu kaydı da taşınmaza uyuyorsa 6831 sayılı Kanunun 1/F ve 1/G maddelerinin uygulama yeri olup olmadığı tartışılmalı, davacı tarafça vergi kayıtlarına da dayanılmışsa da; taşınmazda zilyedlik bulunmadığı açıklandığından ve vergi kaydı mülkiyet belgesi olmadığından, zilyedlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği düşünülmeli, öncesi orman sayılan yerlerden ise 4785 sayılı Kanun karşısında dayanılan tapu kaydının yasal değerini yitirmiş olacağı düşünülmeli bundan sonra elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde iadesine 31/01/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.

Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/1825, Karar No: 2016/2622, Tarih: 15.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1825 E.  ,  2016/2622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

BİRLEŞEN

DOSYA DAVACILARI : ..., ...

DAHİLİ DAVALI : HAZİNE

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ...Köyü çalışma alanında bulunan 183 ada 47 parsel sayılı 21.780,22 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kamu orta malı niteliğinde mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir. Davacı ... tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanışımı zilyetliğine, davacılar ... ve ... ise irsen intikal ve kazandırıcı zamanışımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın mera vasfıyla sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydına karar verilmiş; hüküm, davacılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacılardan ...'nin çekişmeli 183 ada 47 parsel sayılı taşınmazın, teknik bilirkişinin 02.05.2013 havale tarihli raporu ekinde (A), (E) ve (İ) harfleri ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Davacılardan ...'nin 183 ada 47 parsel sayılı taşınmazın, teknik bilirkişinin 02.05.2013 havale tarihli raporu ekinde (B) ve (F) harfleri ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden ...'den alınmasına,

3- Davacı ...'nin teknik bilirkişinin 02.05.2013 havale tarihli raporu ekinde (H) harfi ile davacı ...'nin aynı bilirkişi raporu ekinde (G) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (H) ve (G) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin, çekişmeli 183 ada 47 parsel sayılı taşınmazların içinde olmayıp taşınmazın kuzeyinde bulunan...Deresinin yatağı içinde bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 25. maddesi uyarınca, Kadastro Mahkemesinin görevi, hakkında tutanak düzenlenen taşınmazlarla sınırlı olup, kadastro tutanağı düzenlenmeyen yerler hakkında açılacak davalar genel mahkemelerin görevine girmektedir. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, re'sen göz önüne alınması gerekir. Hal böyle olunca; mahkemece, tespit harici bırakılan bu taşınmaz bölümleri yönünden Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA,

4- Davacılardan ...'in çekişmeli 183 ada 47 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişinin 13.12.2013 havale tarihli raporu ekinde (A), (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; Mahkemece davacı ...'in dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uymadığı ve meraların zilyetlikle edinilemeyeceği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Davacı ... irsen intikal, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve 14.04.1954 tarih 23 sıra numaralı tapu kaydına dayanmış olmasına rağmen tapu kaydı tesisinden itibaren bulunduğu yerden getirtilerek yöntemine uygun biçimde uygulanmamış, mahallinde yapılan keşifte yalnızca tapu kaydının sınırlarının okunmasıyla yetinilmiş, tapu kaydının sınırlarında okunan yönlerin zeminde bulunup bulunmadığı yerel bilirkişi sözleri ile denetlenmemiş, bu nedenle tapu kaydı uygulaması soyut nitelikle kalmıştır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayalı olarak karar verilemez. Sağlıklı sonuca ulaşılabilmesi için; davacı ...'in dayandığı 14.04.1954 tarih 23 sıra numaralı tapu kaydı tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve kadastro sırasında uygulanmış ise uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örnekleri ile birlikte bulundukları yerlerden getirtilerek dosya içine konulmalı, daha sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köy ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeoloji mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve üç kişilik ziraat mühendislerinden oluşacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında davacının dayandığı tapu kaydı uygulanıp kapsamı belirlenmeli, tapu kaydının sınırları yerel bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, tespite aykırı sonuca varılması halinde tespit bilirkişilerinin tanık sıfatıyla dinlenilmeleri gerektiği düşünülmeli, bu şekilde davacının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaz bölümlerini kapsayıp kapsamadığı kesin olarak belirlenmelidir

. Keşif sırasında davacının dayandığı tapu kaydı uygulanıp kapsamı belirlenmeli, tapu kaydının sınırları yerel bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, tespite aykırı sonuca varılması halinde tespit bilirkişilerinin tanık sıfatıyla dinlenilmeleri gerektiği düşünülmeli, bu şekilde davacının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaz bölümlerini kapsayıp kapsamadığı kesin olarak belirlenmelidir. Taşınmazın temyize konu bölümlerinin, kısmen ya da tamamen tapu kaydının kapsamı dışında kalması halinde, davacının zilyetliğe de dayanmış olması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıklardan komşu parsellerle birlikte geniş kapsamlı değerlendirme yapılmak suretiyle dava konusu yerin öncesinin geleneksel biçimde kullanılan kadim mera niteliğinde olup olmadığı, geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, zaman içinde sınırlarında genişleme olup olmadığı, çekişmeli taşınmaz bölümleri ile mera parseli arasında ayırıcı unsur bulunup bulunulmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, 3 kişilik uzman ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliğiyle ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, jeolog bilirkişisinden çekişmeli taşınmaz bölümlerinin heyelana açık olup olmadığı ve niteliği konusunda eski ziraat bilirkişi raporlarını da irdeler bilimsel verilere dayanan rapor alınmalı, rapora çekişmeli taşınmaz bölümlerinin her yönünden tüm özelliklerini gösterir şekilde çekilecek fotoğrafları eklenmeli, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacı ...'e iadesine, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10515, Karar No: 2023/11639, Tarih: 31.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/10515 E.  ,  2023/11639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 06.07.2023

SAYISI : 2023/193 E., 2023/637 K.

HÜKÜM/KARAR : Gönderme/ Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İskenderun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/42 E., 2022/219 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme gerekçesi ile HMK'nın 353/1-a-6 fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, kaldırma kararı doğrultusunda inceleme yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 06.07.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi 6. fıkrası uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerinin uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması yada talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmiş olması halinde İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, kaldırma kararı doğrultusunda inceleme yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararı 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Adana Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Adana Bölge Adliye Mahkemesince verilen 06.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8083, Karar No: 2013/21018, Tarih: 05.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/8083 E.  ,  2013/21018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda oluşan muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem bir muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun men'i talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, da

davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

SA
Yargıtay — Esas No: 2016/20695, Karar No: 2018/9493, Tarih: 17.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/20695 E.  ,  2018/9493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kulübün sözleşmeli sporcusu olduğunu, aralarında yapılan sözleşmede bir üst lige çıkılması halinde 7.500,00 TL prim ödeneceğine dair hüküm bulunduğunu, sezon sonunda Voleybol Federasyonu tarafından 1.lige davet edildiği halde, kulüp tarafından davete cevap verilmediği ve sonucunda l.lige çıkılmadığını, hak kazanılan prim alacağına yönelik başlatılan takibe davalı kulübün itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı kulüp vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... 2.İcra Müdürlüğü'nün 2015/4065 sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Deplasmanlı Lig Sporcuları Sözleşmesine konu prim alacağının tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir. Mahkemece, davalı voleybol takımının 1. lige katılma hakkı kazandığı, bunun oyuncular bakımından bir başarı olarak değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında imzalanan ve Türkiye Voleybol Federasyonu Başkanlığınca da onaylanan tip sözleşmenin 2. maddesi ile " Sporcuya Türkiye Voleybol Ligine çıkıldığı takdirde Yönetim Kurulu'nun öngördüğü miktar olan 7.500,00 TL ödenecektir." düzenlemesine yer verilmiş olup, sözleşmenin yapıdığı tarihteki Statü düzenlemesine göre, bir üst lige play-off müsabakaları sonucu ilk iki takım çıkabilmektedir. Davalı spor kulübünün 2013/2014 sezonu müsabakaları sonucu 3.sırada yer aldığı, statünün anılan bu kuralı gereğince bir üst lige çıkma hakkı elde edemediği anlaşılmaktadır. Prim, sporcuları teşvik etmek, verimlerini artırmak, sonuca daha kolay ve çabuk ulaşılmasını sağlamak için verilen ödüldür. Somut olayda, davalı tarafın, bir üst lige çıkma hakkını, müsabakalar sonucu gösterilen başarı ile değil, sezonun tamamlanmasını müteakip, üst ligden bir takımın çekilmesi üzerine, 04.07.2014 tarihli Federasyonun davet yazısı ile olmuş, kulüp tarafından bu teklif katılım bedeli yatırılmayarak reddedilmiştir. Davalı kulübün başarısızlık ve yetersizlik sayılacak durumda, ligden çekilen takım yerine, davet üzerine durum ve şartlar değerlendirilerek bir üst lige çıkmak istememesi hakkın kötüye kullanılması olarak yorumlanamaz. Hal böyle olunca, davacı sporcunun sözleşmedeki prim alacağına hak kazanamadığı sonucuna ulaşılmakta olup, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/10/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Taraflar arasında akdolunan ve Türkiye Voleybol Federasyonu Başkanlığı'nca da onaylanan Tip Sözleşme'nin 2. maddesinde "Sporcuya Türkiye Voleybol Ligine çıkıldığı taktirde Yönetim Kurulu'nun öngördüğü miktar olan 7.500 TL ödenecektir." hükmüne yer verilmiştir. Sözleşmeden açıkça anlaşılacağı gibi, prim ödeme şartı, sadece Voleybol 1. Ligine çıkılması sonucuna bağlanmış, bunun dışında, Kulübün sezonu birinci veya ikinci olarak bitirmesi suretiyle Voleybol Ligine çıkması vb. bir şart ya da başkaca herhangi bir şart Sözleşmede öngörülmemiştir. Yine Federasyon'un 26.01.2015 tarihli cevap yazısında, davalı Spor Kulübü'nün 2013-2014 sezonu play-off müsabakaları sonucu 3. sırayı aldığı, statü gereği ilk 2 takımın bir üst lige çıktığı, 2013-2014 sezonunda 1. Ligden çekilen takımlar olduğu, play-off müsabakalarını 3. sırada tamamlaması nedeniyle öncelikle (davalı) ... Dört Eylül Spor Kulübü'ne 1. Lige katılım hususunda teklifte bulunulduğu, (davalı) Kulüp tarafından zamanında cevap verilmemesi nedeniyle play-off müsabakalarını 4. sırada tamamlayan ...Belediye Spor Kulübü'nün 1. Lige davet edildiği belirtilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 1. Maddesi "Sözleşme, tarafların iradelerini karşılıklı ve birbirine uygun olarak açıklamalarıyla kurulur.", 26. Maddesi "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler." hükümlerini içermektedir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 1. Maddesi "Sözleşme, tarafların iradelerini karşılıklı ve birbirine uygun olarak açıklamalarıyla kurulur.", 26. Maddesi "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler." hükümlerini içermektedir.

Davalı Kulübün 1. Lige katılmaya hak kazanmasıyla, davacı sporcuya prim ödenmesi için, tarafların serbest iradeleri ile kurdukları ve içeriğini oluşturdukları yukarıda bahsolunan Sözleşme'nin 2. Maddesinde öngörülen sonuç ortaya çıkmıştır. Davalı Kulübün herhangi bir nedenle ya da saikle Federasyon'un 1. Lige çıkma teklifine cevap vermemiş olması, bu sonucu ortadan kaldırmaz. Aksine bir yorum, Sözleşme'nin bizatihi amacına aykırılık teşkil edecektir. Prim ödenebilmesi için Sözleşmede öngörülen sonuç ortaya çıktığına göre, davalı Kulübün davacıya prim ödeme borcu da doğmuştur. TBK'nun 646. Maddesi "Bu Kanun, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun Beşinci Kitabı olup, onun tamamlayıcısıdır." hükmüne amirdir. TMK'nun 2/2. Maddesi ise "Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz." şeklindedir. Davalı Kulüp, elde ettiği ve esasında Sözleşme'nin de amacını oluşturan 1. Lige çıkma hakkını, Federasyon'un teklifine süresinde cevap vermeyerek kullanmamıştır. Buna rağmen, cevap dilekçesinde ileri sürdüğü çeşitli gerekçelerle Sözleşme'nin kendisine yüklediği edimi ifadan kaçınması açık bir şekilde hakkın kötüye kullanılmasıdır. Böyle bir davranışın ise korunmaması gerekir. Davacının, 7.500,00 TL asıl alacağa ilişkin ilişkin talebinin de kabulüne karar verilmesi gerekir. Temyiz incelemesine konu mahkeme kararının bu nedenle onanması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.