muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18128, Karar No: 2016/390, Tarih: 28.01.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/18128 E.  ,  2016/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarıda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi katılan davacılar ... ve paydaşları tarafından, duruşmalı olarak karar düzeltme yolu ile incelenmesi ise davacı-davalı... mirasçıları ... ve paydaşları tarafından istenilmekle; tashihi karar isteminin duruşmalı olarak yapılmasına yasal olanak bulunmadığından duruşma isteminin reddiyle inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkeme kararı davacı-davalı... mirasçıları ... ve paydaşları vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ve duruşma gününün taraflara tebliği için gerekli olan posta pulunun dosyada bulunmadığı 7. Hukuk Dairesinin 12.3.2013 tarihli kalem tutanağı ile saptanmış olup, bu hususun Dairemizin onama kararında gösterilmesinin maddi yanılgı sonucu unutulmuş olmasına, dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı-davalı... mirasçıları vekili ile katılan davacılar ... ve paydaşlarının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 264.60 TL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye red karar düzeltme harcının düzeltme isteminde bulunanlardan alınmasına, 28.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4795, Karar No: 2023/5048, Tarih: 06.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4795 E.  ,  2023/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 12.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 12.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Mahkemece verilen karar, davalı vekiline 24.11.2022 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 20.12.2022 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 12.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

....04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2177, Karar No: 2013/5799, Tarih: 18.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/2177 E.  ,  2013/5799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 6183 sayılı Yasadan kaynaklanan itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... Teks.San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borcundan ötürü haciz bildirisi tebliğ edilen ...Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından süresi içerisinde itiraz edilmiş ise de yapılan itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Teks.San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davalı ...Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin davalı ... borçlusu şirkete olan borcunu haciz bildiriminin kendisine tebliğ edildiği tarihten önce ödediği, bu tarih itibariyle borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 Sayılı Yasanın “üçüncü şahıslardaki menkul malların, alacak ve hakların haczi” başlıklı 79. maddesi uyarınca davalıya tebliğ edilen haciz bildirisine süresi içerisinde itiraz üzerine, 79/VI. fıkrası gereğince itirazın yerinde olmadığının kabulü istemine ilişkindir.

Amme borçlusunun 3. kişilerdeki menkul malları, alacak ve haklarına yönelik olarak alacaklı idarenin yapmış olduğu haciz işlemi 6183 sayılı Yasa'nın 79. maddesi uyarınca gerçek-

leştirilmektedir. Buna göre amme borçlusunun 3. kişilerdeki alacak, hak ve mallarının haczi için 79. madde gereğince bir haciz ihbarnamesi düzenlenerek tebliğ edilir, bu tebliğe 3. kişi “borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haczin tebliğinden önce borcun ödendiği veya malın tüketildiği ya da kusuru olmaksızın telef olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu” iddialarıyla 7 gün içerisinde itiraz edebileceği gibi, bu sürenin geçirilmesi halinde haciz bildirisinin tebliğinden itibaren bir yıl içinde genel mahkemelerde menfi tespit davası da açabilir. Bununla birlikte üçüncü şahıs, haciz bildirisi üzerine yedi gün içinde alacaklı tahsil dairesine itiraz ettiği takdirde, alacaklı amme idaresi bir yıl içinde, üçüncü şahsın yaptığı itirazın aksini genel mahkemelerde açacağı davada ispat edebilir.

Somut olaya bakıldığında davalı ... Teks.San. ve Tic. Ltd. Şti. vergi borçlusu, davalı ...Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. ise vergi borçlusuna olan borcu nedeniyle haciz bildirimi tebliğ edilen 3. kişi olup, 14.11.2006 keşide tarihli çekten önce 13.11.2006 tarihinde haciz bildiriminin tebliğine karşın vergi borçlusuna ödeme yapılması nedeniyle davacı idare tarafından davalı ...Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin 76/VI. maddesi gereğince itirazının haksızlığının kabulü talep edilmektedir. Buna karşın 3. kişi ...Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından Gaziantep Asliye 4. Hukuk Mahkemesi'nin 04.10.2007 tarih, 2006/515 esas, 2007/422 karar sayılı dosyasında 6183 sayılı Yasa'nın 76/IV. maddesi gereğince menfi tespit davası açılmış olup, bu davanın konusu da 13.11.2006 tarihinde haciz bildiriminin tebliğine karşın 14.11.2006 keşide tarihli çekin daha önce vergi borçlusuna ödendiğinin ve haciz bildiriminin tebliği tarihinde vergi borçlusuna davalı 3. kişi şirketin her hangi bir borcunun bulunmadığının tespitine yöneliktir. Gaziantep Asliye 4. Hukuk Mahkemesi'nde görülen bu dava Yüksek Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 25.04.2008 tarih, 2007/7562 esas, 2008/2780 karar sayılı ilamı ile onanmış, yine 28.06.2010 tarih, 2010/996 esas, 2010/3684 karar sayılı ilamı ile de karar düzeltme istemi reddedilmiştir.

Bu bakımdan davalı 3. kişi ...Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından vergi borçlusuna haciz bildiriminin tebliği tarihinde borcu olmadığının tespitine yönelik açılan menfi tespit davasının reddine ilişkin kesin hüküm niteliğinde karar bulunduğu dikkate alınarak davacı tarafından 6183 sayılı Yasanın 79/VI. maddesi gereğince açılan

davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21714, Karar No: 2012/24383, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21714 E.  ,  2012/24383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bina dahilinde hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanı, iddianame içeriği ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde, müştekinin mağaza müdürü olarak görev yaptığı iş yerine giderek, marketten 2 adet kangal sucuk ve 2 adet nescafeyi alıp pantolonunun içerisine sokarak, parasını ödemeden mağazadan çıkacağı sırada, durumu farkeden müştekinin sanığa aldıklarını geri bırakmasını söylemesi üzerine, sanığın üzerinde bulunan bıçağı çıkarıp müştekiye doğrultarak, "ben bir şey çalmadım, üzerime gelmeyin" şeklinde bağırdığı, mağaza güvenlik görevlilerince sanığın etkisiz hale getirilip elindeki bıçak alınarak, yapılan kontrolde sanığın üzerinde çaldığı 2 adet kangal sucuk ve 2 adet nescafenin bulunarak elinden alındığı anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin sübutu halinde, 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a, 35/2. maddeleri kapsamındaki yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olacağı gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hırsızlık suçundan karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 326/son maddesinin gözetilmesine 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7946, Karar No: 2012/7937, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/7946 E.  ,  2012/7937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.03.2012 gün ve 2011/359 Esas, 2012/109 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın 18 yaşını bitirdikten sonra 26.03.2012 havale tarihli dilekçesiyle cezasının tasdik ettirmek istediğini beyan ettiği, bu isteminin temyizden feragat mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, temyiz incelemesinin katılan vekilinin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Aşamalarda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin herhangi bir beyan ve iddiada bulunulmaması, Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesinin 24.01.2012 tarihli Çocuk Ruh Sağlığı Uzmanı tarafından düzenlenen raporda da mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığının bildirilmesi ve mahkemece 5237 sayılı Kanunun 103/6. maddesinin uygulanmamış olması karşısında, tebliğnamedeki mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda usulünce oluşturulmuş heyetten rapor aldırılması gerektiği şeklindeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4177, Karar No: 2008/8844, Tarih: 15.07.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4177 E.  ,  2008/8844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanın 1248 ada 20 parsel sayılı taşınmazda mevcut 4 daireleri binasından 1 nolu bağımsız bölümü davalı kızı M.'ye, 2 nolu bağımsız bölümü ise davalı oğlu H.. satış suretiyle temlik ettiğini, ancak yapılan işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürüp, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, miras bırakanın çekişme konusu taşınmazda bulunan 4 adet dairesini mirasçıları olan çocukları arasında taksim ettiğini, mal kaçırma amacı olmayıp denkleştirme yaptığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, miras bırakanın sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve mirasçıların tümünü kapsar bir paylaştırma yapmadığı, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.7.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. vekili Avukat D. T. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi S.T.tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların ortak miras bırakanı M.D.'in çekişme konusu 1248 ada 20 parsel sayılı ve kat mülkiyeti tesis edilmiş taşınmazın zemin kat 1 nolu bağımsız bölüm niteliğindeki meskenini davalı kızı M.'ye, 1.kat 2 nolu bağımsız bölüm özelliğini taşıyan meskenini ise davalı oğlu H.e 25.11.2002 tarihinde ve satış suretiyle temlik ettiğini, davalı M.'nin de 1 nolu bağımsız bölümü 29.8.2003 tarihinde üçüncü kişiye devretmiş olduğu anlaşılmaktadır. Davacı, miras bırakanın yapmış olduğu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmış; buna karşı davalılar, miras bırakanın sağlığında diğer mirasçılara da taşınmazlar temlik ettiğini ve mirasçıları arasında paylaştırma amacı güttüğünü savunmuşlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olaya gelince; gerek davalıların savunmaları gerekse tanıkların “miras bırakanın çekişme konusu taşınmazın komşu parselinde inşaa edilen binadaki dairelerini de mirasçıları arasında paylaştırdığı” şeklindeki beyanları yukarıda değinilen ilkelerle birlikte gözetildiğinde miras bırakanın iradesinin ne olduğunun ortaya konulması açısından mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve soruşturmanın hüküm kurmaya elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Miras bırakanın tüm mirasçılarını kapsar nitelikte temliklerde bulunup bulunmadığı yeterince araştırılmamıştır.

O halde, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, miras bırakanın temlikteki amacının ne olduğunun duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi, dava konusu 1 nolu bağımsız bölümün dava tarihinden önce üçüncü kişiye temlik edildiği gözetilmeksizin bu taşınmaz hakkında da kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 15.7.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9120, Karar No: 2015/11784, Tarih: 16.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/9120 E.  ,  2015/11784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuklar ..... ve .... haklarında yapılan yargılama sırasında, 25.02.2015 tarihi itibariyle ... 1 ve 2. Çocuk Mahkemelerinin faaliyete geçmesi sebebiyle yargılamanın Çocuk Mahkemesince yapılması gerektiğinden bahisle,... Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.03.2015 tarihli ve 2014/80 Esas, 2015/113 sayılı görevsizlik Kararını müteakip, .... Çocuk Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli ve 2015/460 Esas, 2015/319 sayılı Kararıyla görevsizlik kararı verilmesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği .. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince,... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair verilen 05.06.2015 tarihli ve 2015/504 Değişik iş sayılı Kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde,

Dosya kapsamına göre, 5395 sayılı Kanunun geçici 1/3. maddesinde "Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır." şeklindeki düzenleme ile 5395 sayılı Kanunun 3 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3 ve 5. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği tarihte onsekiz yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar haklarında açılan davaya bakma görevinin Çocuk Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, .... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.10.2015 gün ve 94660652-105-34-10154-2015-Esas, 20994/67080 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine konu uyuşmazlık görevli yargı yerinin belirlenmesine ilişkin olup, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 günlü, 2015/8 sayılı Kararına göre bu hususta inceleme yapma görevi Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye tevdiine, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1042, Karar No: 2015/3547, Tarih: 09.07.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1042 E.  ,  2015/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet sanık, ...

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak 5271 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesi uyarınca sanığa savunmasını yapmak üzere görevlendirilen zorunlu müdafiiye ödenen müdafilik ücretinin, yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasının yargılama gideri ile ilgili bölümünden, zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasıyla ilgili kısmın çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme; sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ve sanığın, katılanın ikametinde buldukları anahtarla çelik kasayı açarak içerisindeki bir kısım eşyayı çaldıkları anlaşılmakla, eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun katılan ... tarafından şüphe üzerine yakalandıktan sonra suçu işlediğini kabul ederek çalınan eşyalardan cep telefonunu sattığı yeri göstererek katılana iadesini sağladığı, ayrıca yine soruşturma aşamasında katılanların ikametinden çalınan tapu senetlerinin katılanlar tarafından ikametin bahçesine bırakılmış şekilde bulunduğu anlaşılmakla; katılanlardan soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızaları olup olmadığı sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,