muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4130, Karar No: 2012/11734, Tarih: 03.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4130 E.  ,  2012/11734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/09/2010 tarih ve 2006/603-2010/516 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket nezdinde sağlık sigortası yaptırmış bulunan müvekkilinin 25.06.2006 tarihinde meydana gelen trafik kazasında yaralandığını, kendisine ihbarda bulunulmasına rağmen davalı şirketin sağlık harcamalarını ilgili sağlık kuruluşuna ödemediğini, bu masrafların müvekkili tarafından ödendiğini, sigorta poliçesi teminatında bulunan ve müvekkili tarafından ödenen bedelin davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davacının motorsiklet ehliyeti olmaksızın motorsiklet kullandığı sırada söz konusu kazanın meydana geldiğini, sağlık sigortası genel şartlarının 2/c maddesindeki düzenleme ile sigortalının kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bırakacak hareketlerde bulunması halinin teminat dışında bırakıldığını, somut olayda da bu halin gerçekleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen rizikonun, taraflar arasındaki poliçe hükümleri uyarınca sigorta teminatı altında bulunduğu, alacağın likit olmadığı gerekçesiyle davalının itirazının iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.917,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11536, Karar No: 2006/12406, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11536 E.  ,  2006/12406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa, seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4586, Karar No: 2012/10417, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4586 E.  ,  2012/10417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve CMK’nun 223/8 maddesi uyarınca bu faturalar yönünden zama aşımı nedeniyle düşmesine,

Mahkumiyet, Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Gerekçeli karar başlığına ''26.04.2003-26.11.2003'' şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, sahte faturaların en son Aralık 2003 tarihli KDV beyannamesine konu edilmesi nedeniyle 26.01.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

17.10.2008 tarihli iddianame ile sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kamu davası açılmış olup, aynı takvim yılında değişik tarihlerde sahte fatura kullanmak suçunun zincirleme tek suçu oluşturduğu gözetilmeden anılan yıla ilişkin eylemlerin bölünerek yazılı şekilde iki ayrı hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ''2003 takvim yıllında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/825, Karar No: 2009/2819, Tarih: 23.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/825 E.  ,  2009/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 30.10.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \* davacı Berna yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyize konu diğer yönlerin yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.02.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/6215, Karar No: 2018/23, Tarih: 16.01.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/6215 E.  ,  2018/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... ve diğerleri ile ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 168 ada 26 parsel sayılı 37.39 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 2613 sayılı Yasa’nın 22/E maddesi gereğince kargir dükkan vasfıyla ... Belediyesi adına tespit ve 10.02.1982 tarihinde kesinleşerek tapuya tescil edilmiş, satış işlemi ile 21.08.1997 tarihinde payları oranında davalılar ... ve ...’a intikal etmiştir. Davacı ... vekili, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak, taşınmazın tapu kaydının iptali ile paftasında dere olarak gösterilmesi, dereye vaki müdahalenin men'i ve derenin üzerini kapatan beton yapı ile binanın kal’i, kal'e ilişkin masrafın davalıdan tahsili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... davalı yanında fer'i müdahil sıfatıyla davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 168 ada 26 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın tespit dışı bırakılmasına, paftasında Tabaklar Deresi olarak gösterilmesine, davalının çekişmeli taşınmaza vaki müdahalesinin önlenmesine, taşınmaz üzerindeki iki katlı kargir dükkan vasfındaki binanın ve taşınmazın bulunduğu alandaki Tabaklar Deresinin üzerini kapatan beton zeminin kal’ine, infaz aşamasında dosyaya sunulan inşaat bilirkişi raporu ile fen bilirkişi rapor ve krokisinin esas alınmasına, yıkım masrafının tazmini talebi infaz aşamasını ilgilendiren bir husus olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili ile fer'i müdahil ... vekili ve katılma yoluyla vekalet ücretine yönelik olarak davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı ... vekilinin tüm, davalı ve fer'i müdahilin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A ve geçici 11. maddelerinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı Kadastro Mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz ve bu hüküm henüz infaz edilmemiş yargı kararlarına da uygulanır” hükmü öngörülmüştür. Hal böyle olunca; davalı aleyhine yargılama giderine hükmolunmaması gerekirken yazılı şekilde hüküm oluşturulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükümden yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak düzenlenen 2, 3, 4 nolu fıkraların hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine 2. nolu fıkra olarak “harç alınmasına yer olmadığına, davacı ... tarafından yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile onanmasına karar verilmesi gerekirken yalnızca onandığı anlaşılmış olup davalı vekili ile fer'i müdahil Belediye vekilinin karar düzeltme isteminin bu nedenlerle kabulü ile Dairemizin 19.10.2017 tarih 2015/17241-2017/6679 Esas ve Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına ve hükmün yukarıda belirtildiği şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11763, Karar No: 2017/4137, Tarih: 16.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/11763 E.  ,  2017/4137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... Bakanlığına bağlı olan ... Komutanlığında 16/11/1992 tarihinde işe başladığını, Türk Ağır ...k -Harb - İş) arasında imzalanmış olan 22. Dönem TİS 'e ilgili hükümlerine göre bu işyerinde çalışmaya başlamadan önceki iş hayatlarında ve mezun olduğu okul dikkate alınarak üst ücret derecesine intibakların yapılması konusunda anlaşmaya varıldığını, bu Tis sonucunda işverenin bir komisyon kurduğunu ve bu durumda olup başvuranların belgelerini inceleyip uygun olanların intibaklarının gerçekleştirildiğini, bu durumda olan davacının belgelerinin ilgili komisyona sunduğunu, yapılan incelemede davacının 1200 günden aşağı prim günü olduğu, çalışma belgelerindeki çalışma sürelerinin 3 yıl 5 ay olduğu gerekçesi ile ücret intibakı talebini red ettiklerini, ancak müvekkilinin hizmet dökümü incelendiğinde 1200 günü geçmiş olduğu ve sunmuş olduğu çalışma belgelerindeki çalışma süreleri toplandığında 4 yılı geçmiş olduğunun görüleceğini, ayrıca askerliğini elektrikçi çavuş olarak yaptığını, Askerlik borçlanmasını yapmış olduğunu, primlerini ödediğini, buna rağmen ücret intibak talebinin haksız olarak red edildiğini belirterek, ücret intibakı taleplerinin kabulü ile ücret farkından dolayı geçmişe yönelik çıkacak olan ücret alacağını talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, ... arasında 21 Şubat 2012 tarihinde imzalanan protokol ile 23. Dönem İşletme TİS'ne geçici madde eklendiğini, bahse konu maddeye göre 1 Nisan 2011 tarihinden önce işe alınan ve öğrenim ya da çalışma hayatı itibariyle hatalı ücret derecesi intibakının yanlış yapıldığı ispatlayıcı belgelerle birlikte iş yerine yazılı olarak müracaat etmesi, işçinin işe giriş tarihinden önce çalışma hayatını işe alındığı iş ve meslek kolunda çalışma belgesi veya bu nitelikte belge ile ispatlanması ve bu sürelere ilişkin çalışma belgesinin SGK kayıtları ile uyumlu olmasının gerektiğini, davacının iddia ettiği 4 yıllık çalışma belgesi ve bu belgelerdeki çalışma sürelerini teyit eden prim belgesi ile ispat edememesi ve TİS te öngörülen hak düşürücü süreninde geçmiş olması nedeniyle haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olarak açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda Toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince 1 Mart 2011 tarihinden önce işe alınan ve öğrenim ya da çalışma hayatı itibarıyla hatalı ücret derecesinden işe başlatıldığını iddia eden işçilerin 23 Mart 2012 tarihine kadar ücret derecesini intiba akının yanlış yapıldığını ispatlayıcı belgelerle birlikte iş yerine yazılı olarak müracaat etmesi işçinin işe giriş tarihinden önceki çalışma hayatını işe alındığı iş ve meslek kolunda çalışma belgesi veya bu nitelikte belge ile ispatlaması ve bu sürelere ilişkin çalışma belgesinin SGK kayıtları ile uyumlu olması gerektiği, bu madde hükümlerine göre teşkil edilecek komisyon tarafından işçinin işe alınış derecesinin hatalı olduğunun tespit edilmesi halinde, komisyon kararının iş yerine ulaşmasını takip eden ay başından itibaren komisyon tarafından belirlenen ücret derecesine intibakları yapılacaktır hükmünü içerdiği, Toplu İş Sözleşmesinin geçici üçüncü maddesi gereğince davacının verdiği dilekçe komisyon tarafından incelenmiş olup, bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirtilen çalışma süresi ve prim ödeme gün sayısı eksik olduğundan, davacının intibak işlemine yönelik talebi reddedilmiştir. İntibak ve ilişkin geçici üçüncü maddenin uygulanabilmesi için işe müracaat sırasında yürürlükte olan 13üncü dönem Toplu İş Sözleşmesinin 21 inci maddesinde belirtilen süreleri kapsayan çalışma belgesine sahip olması ve bu çalışma belgesinin de SGK kayıtlarıyla teyit edilmesi gerektiği, Toplu İş Sözleşmesinin 21 inci maddesinde, seçme sınavına giren işçi adaylarından istenecek belgeler başlıklı b fıkrasının üçüncü bendi gereğince başka işyerinde çalışmış ise çalışma belgesi (bonservis) askerlikte alınan bonservis geçerli olacağından sınav tarihinden sonra getirilecek bonservis dikkate alınmayacağından komisyon tarafından yapılan işlemin yerinde olduğu, davacının da bonservisini bir sınav tarihinden önce getirmediği, davacının öz yapı AŞ. De çalıştığı 84 günlük süre yönünden ise ile bonservisi olmadığı için dikkate alınmadığı, dikkate alınabilmesi için hem bonservisin hem de SGK kaydının olması gerekeceğinden bu komisyon tarafından yapılan sıfır bugün işlemin de yerinde olduğu, sonuç olarak toplu iş sözleşmesine göre değerlendirmeye alacak çalışma süresi üç yıl beş ay beş gün olduğundan davacı tarafından hizmet belgesi adı altında sunulan Anadolu 1 gemisinde çalıştığına dair belgenin de işyerinden ayrılış tarihinin belirtilmemesi ayrıca bu belgenin verildiği tarihinde yazmaması nedeniyle komisyonun yapmış olduğu bu işlemin de yerinde olduğu, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ispatladığı çalışma süresinin 4 yıldan az olduğu prim ödeme gün sayısının da 1200 günden az olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre davacı endüstri meslek lisesi mezunudur, davacının konumuna uygun olan statüyü düzenleyen TİS in 38/b bendinde; "Herhangi bir veya birkaç işyerinde ve aynı işte en az (3) yıl çalışmış teknisyen okula veya teknik lise mezunları ile en az (4) yıl çalışmış ve bu hususta belge almış sanat enstitüsü veya endüstri meslek lisesi mezunları" hükmü getirilmiştir, Davacı işe alınırken işe girmeden önceki çalışına sürelerinin TİS 38. maddesindeki hükme uygun olarak dikkate alınmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. TİS in Yanlış İşe Alma ve Ücret intibakı başlıklı 146.maddesinde; "Ancak, sözleşmede belirtilen sınıf ve derecelerin üstünde veya altında işçi alınmış ve işe alınma tarihi üzerinden işçinin bir terfi dönemi geçmemiş ise' hükmüyle yanlış intibak yapılanların işe alınma tarihi üzerinden bir terfi dönemi geçmemiş olması koşuluyla düzeltme yapma olanağı tanınmıştır. Buna göre TİS 146/b bendindeki "İşçi sözleşme şartlarına göre alınması gereken sınıf ve derecenin altında işe alınmış ise aradaki ücret farkları, işlemin yapıldığı tarihten geçerli olmak üzere işçiye verilir ve işçi, hakkı olan sınıf ve dereceye intibak ettirilir” hükmü gereği işçinin ücret intibakı yapılacaktır. Burada terfi döneminin geçmesi önemli değildir ve hak düşürücü süre olarak değerlendirilemez. Kaldı ki TİS sonrası yapılan protokol kapsamında oluşturulan Komisyon davacının konumunu değerlendirmiş ve intibak için yeterli gün sayısı olmadığına karar vermiştir. O halde davacının hak düşürücü süre içinde başvurmadığından söz edilmeyeceği gibi bu sonuca etkili değildir. Zira ortada devam eden bir çalışma ve bir hak sözkonusudur. Davacı komisyon kararı sonrasın da askerlik bonservisini sunmuştur. Davacı askerlikte kayda göre elektrik çavuşu olarak çalışmış, askerlik süresini de borçlanmıştır. Askerlik süresi eklendiğinde bilirkişi tespitinde olduğu gibi komisyon değerlendirme tarihinde 4 yıldan fazla çalışma bulunmaktadır. Davacının ücret intibakının yapılması gerekir. Bu yönde tespit yapan ve fark ücretleri hesaplayan bilirkişi raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak davanın kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.