muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17501, Karar No: 2013/15230, Tarih: 09.09.2013

Varşova Konvansiyonu ve onu tadil eden diğer uluslararası anlaşmalar ve protokollerin hiçbirinde öngörülmediğini, genel hukuk prensipleri bakımından da manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın öncelikle görev yönünden, bilahare esastan reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı havayolu şirketine bagajı teslim ettiği sırada bununla ilgili bir değer bildiriminde bulunmadığı ve ek ödeme yapmadığı, davacının da bu yönde bir iddiada bulunmadığı, davalı taşıyıcı havayolu firmasının sınırsız sorumlu tutulabilmesi için taşıyıcının kasta yakın davranışı ile tedbirsiz ve ihtiyatsız davrandığı şeklindeki iddiasının ispat edilmediği, bu nedenle davalı havayolu firmasının davacıya ait kayıp bagajdan dolayı Konvansiyonun 22/2-A maddesi uyarınca sınırlı sorumlu olduğunun kabulü gerektiği ve dava konusu taşımanın tarihi itibariyle henüz Montreal Sözleşmesi'nin yürürlüğe girmemiş olması ve Varşova-Lahey Konvansiyonu ile onu tadil eden 4 nolu Montreal Protokolü Hükümleri'ne göre taşıyıcının kg başına 17 SDR ile sınırlı sorumlu tutulacağı ve serbest bagaj taşıma hakkının da 30 kg olması sebebiyle 510 SDR'den sorumlu tutulacağı, SDR hesabı yapılırken karar tarihine en yakın kur üzerinden hesaplama yapılması gerekmekle, bagaj kaybından dolayı davalının sorumlu olduğu miktarın karar tarihi itibariyle 1.486,04 TL olduğu, davacının diğer istemlerinin dosya kapsamına göre sabit olmadığı, bu nedenlerle maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 1.486,04 TL maddi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine, faize ilişkin istemin Varşova Konvansiyonu'nun 22/6 maddesi gereğince reddine, bagaj kaybının davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve davacıda derin bir elem ve üzüntü uyandırdığı yönünde somut bir delil elde edilemediğinden manevi tazminat isteminin de reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2500, Karar No: 2018/11861, Tarih: 06.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2500 E.  ,  2018/11861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; dava konusu 24.06.2009 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle müvekkilinin eşi, çocuklarının babası ...'ın vefat ettiğini, bu kazanın meydana gelmesinde araç sürücüsü ... 'in kusurlu olduğunun kaza yeri terk bildirim tutanağı, ilgili ceza dosyası ve tanık beyanları ile sabit olduğunu, müteveffanın bu kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını, kazaya sebebiyet veren aracın davalı şirket bünyesinde 18.08.2008-18.08.2009 vadeli ... poliçe nolu Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, davalı şirketin müvekkilin murisi ...'ın vefatı sebebiyle meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu, davaya konu trafik kazasında kusurlu sürücü ... ve sigorta şirketi tarafından davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığını belirtmiş, sonuç olarak, davanın kabulü ile 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili sigorta şirketinin... plakalı aracı 18/08/2008 tarihinden başlayarak 1 yıl süre ile trafik poliçesi ile sigortaladığını, sorumluluklarının sigortalılarının kusuru oranında olmak üzere bedeni zararlarda azami 125.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, dava konusu alacak talebinin zamanaşımına uğradığını, dava konusu 24/06/2009 tarihli kaza sonrasında hastaneye kaldırılan davacı murisinin yapılan tedavi, tetkik ve incelemeler sonucu 03/07/2009 tarihinde taburcu edildiğini, herhangi bir hayati tehlikesi olmayan davacı murisinin hastaneden taburcu edildikten sonra 11/08/2009 tarihinde vefat ettiğini, kaza

ile ölüm arasında illiyet bağı kurulabilmesinin mümkün olmadığını, davacının faiz başlangıcına ilişkin taleplerinin kabul edilemeyeceğini belirtmiş, sonuç olarak davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl ve ıslahla talep edilen davanın kabulü ile 52.709,80 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destek tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl ve ıslahla talep edilen davanın kabulü ile 52.709,80 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destek tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Somut olayda 24.06.2009 tarihli genel adli muayene raporunda; desteğin hayati tehlike geçirmeksizin yaralandığı, genel durumunun iyi, bilincinin açık, sağ tibia ucu kırık şüphesi olduğu ve geçici durum bildiren rapor olduğu belirtilmiştir. 24.06.2009 tarihinde meydana gelen kaza sonrasında hastaneye kaldırılan müteveffa ..., yapılan tedavi, tetkik ve incelemeler doğrultusunda 03.07.2009 tarihinde taburcu edilmiştir. Zira bu konuya ilişkin uzman doktor tarafından tanzim edilen ve dosyada mübrez 2.358.240 işlem numaralı Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Uygulama ve Araştırma Hastanesinin Yatan Hasta Bilgi Formu’nun (Epikriz Raporu) günlük notlar başlıklı bölümünde, “Sağ tibia kırığı nedeni ile 29.06.2009 da opere edilmiş, 03.07.2009 tarihinde pansumanı yapılan ve problem izlenmeyen hastanın önerilerle taburcusuna karar verildi.” şeklinde yer alan ibareden de hastanın kaza sonucunda iyileşip taburcu edildiği anlaşılmaktadır. Müteveffa ...’a ait olan ölüm belgesinde, ölüm nedeni olarak “evde düşme” ibaresi yer almakta ve ölüm şeklinin trafik kazası değil, doğal ölüm şekli olduğu ifade edilmektedir.

Bu durumda dava dosyasında mevcut olan bu raporlar da değerlendirilerek, 03.07.2009 tarihinde taburcu olduktan yalaşık bir buçuk ay sonra, 11.08.2009 tarihinde ...’ın vefatı ile söz konusu kaza arasında uygun illiyet bağı olup olmadığının tespiti için dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, davalı vekilinin itirazları doğrultusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...Ş vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir. Aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 03.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1237, Karar No: 2024/3800, Tarih: 13.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1237 E.  ,  2024/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/911 Esas, 2024/10 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.06.2022 tarih, 2018/51 E. ve 2022/382 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.03.2023 tarih, 2023/441 E. ve 2023/475 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.10.2023 tarih, 2023/3113 E. ve 2023/6037 K. sayılı kararıyla davanın zamanaşımından reddi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılar kötü niyetli olduğundan zamanaşımını ileri süremeyeceklerini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 inci ve 336 ncı maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4938, Karar No: 2019/2511, Tarih: 13.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/4938 E.  ,  2019/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikayetçi ...'ye karşı hırsızlık suçundan ve suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1- Nüfus kayıtlarına göre, sırasıyla 17/11/1995, 18/02/1995 ve 27/04/1994 doğumlu olan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'nin 18 yaşını tamamlamış oldukları gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın sorgularının yapıldığı 17/12/2013 tarihli duruşma, 04/03/2014 tarihli, 29/04/2014 tarihli duruşmalar, suça sürüklenen çocuk ...'nin ek savunmasının alındığı 09/09/2014 tarihli duruşma ve hükmün tefhim edildiği 14/10/2014 tarihli duruşmanın açık yerine kapalı yapılması ve hükmün de kapalı oturumda tefhim edilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı davranılması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal yönden inceleme yaptırılmasının zorunlu olmadığı, ancak mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9646, Karar No: 2014/8393, Tarih: 11.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9646 E.  ,  2014/8393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; peynir, zeytin, sucuk ve çay gibi yiyecek malzemeleri ile birer adet tabak, çatal, tencere ve çaydanlığı hırsızlayan sanık hakkında, çalınan eşyaların niteliği ve değeri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan eşyaların değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-31.07.2010 tarihli rızaen muhafaza altına alma tutanağına göre, sanığın yakalandıktan sonra, mağdurlara ait çaldığı malzemeleri sakladığı yeri kolluk görevlilerine göstererek bir kısmının iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, koşulları oluştuğu halde sanık hakkında TCK'nın 168/1-4 maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3-Sanık hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan cezada TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu “ 2 yıl 2 ay 20” gün yerine “ 2 yıl 6 ay 20 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4558, Karar No: 2009/1012, Tarih: 02.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4558 E.  ,  2009/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :..., ..., ..., ... AŞ.

Birleştirilen Ankara 13.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/525

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu araca, davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı oldukları araçların çarparak hasara neden olduğunu ileri sürerek, davalı sigortadan tahsil edilen 2.625.48.-YTL mahsup edilerek, kalan 8.090.22.-YTL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... AŞ. vekili, davacıya bu kaza nedeni ile 2.625.48.-YTL ödediklerini, sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalının kusuru ile sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, olayda kusurlarının bulunmadığını, kusurun diğer davalıda olduğunu savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Bu dosya ile birleştirilen davada ise davacı vekili, 8.090.22.-YTL'nin ... plakalı araç maliki olan ...'den faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre ... plakalı araç sürücüsünün olayda 6/8, ... plakalı araç sürücüsünün 2/8 kusurlu olduğu ve ... plakalı aracın trafik sigorta-

sı olan davalı ... AŞ., tarafından davadan önce ödeme yapıldığı ve bu davalıların sorumluluklarının kalmadığı benimsenerek, asıl davadaki davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile 7.366.50.-YTL'nin 24.9.2007 olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte bu davalılardan tahsiline, davalılar ... ve ... AŞ hakkında açılan davanın reddine, birleştirilen davanın davalısı ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- 2918 sayılı KTK'nun 88.maddesinde, bir motorlu aracın karıştığı kazada, üçüncü kişinin uğRadığı zararlardan dolayı birden fazla kişinin tazminatla yükümlü bulunması halinde, bunların müteselsil olarak sorumlu tutulacağı hükme bağlanmıştır.

Davacı dava dilekçesinde, davalıların müteselsil sorumluluğuna dayanmış olması nedeniyle, davalıların tespit edilen gerçek zararın tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları (davalı ... AŞ'nin davadan önce yapmış olduğu 2.625.-YTL'nin, poliçe limiti olan 8.000.-YTL'den indirilerek kalan poliçe limiti olan 5.375.-YTL ile sınırlı olarak sorumlu olduğu) gözetilmeden, kusurları oranında sorumlu tutularak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2- Davanın reddedilen kısmı için, AAÜT'nin 3/2.maddesine aykırı olarak davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

2- Davanın reddedilen kısmı için, AAÜT'nin 3/2.maddesine aykırı olarak davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 2.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9423, Karar No: 2022/11007, Tarih: 21.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9423 E.  ,  2022/11007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Diyarbakır 4. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin 11.05.2022 tarihli geri çevirme kararında, “Mahkemece, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından, Kurum içi yazışma niteliğindeki 23.10.2017 tarihli yazı sonucuna göre davacı hakkında yapılan işlemlere ilişkin tüm bilgi ve belgelerin istenmesi ile 23.10.2017 tarihli yazı ile yine Kurum içi yazışma olan 20.11.2018 tarihli yazıda belirtilen davacının görevine güvenlik gerekçesiyle hangi tarihte son verildiğinin kayıtlarıyla birlikte dosyaya celbinin sağlanmasını” hususu istenmiş olmasına karşın,... Büyükşehir Belediye Başkanlığının Mahkemeye verdiği 09.08.2022 tarihli cevapta,davacıya ilişkin kolluk kuvvetlerince gönderilen güvenlik soruşturmasına dair olumsuz bildirimin 31.07.2017 tarihi olduğu belirtilmiş olmasına karşın davacının iş akdinin hangi tarihte sona erdirildiği bilgisi ile buna ilişkin kayıtların bildirilmediği ve bu nedenle geri çevirme kararının gereğince yerine getirilmediği anlaşılmakla;

Başkaca geri çevirme kararına mahal verilmeden,davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından, davacının iş akdine hangi tarihte son verildiğinin kayıtlarıyla birlikte dosyaya celbinin sağlanmasını teminen dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 21/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.