muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2628, Karar No: 2020/4897, Tarih: 10.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2628 E.  ,  2020/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06.12.2017 tarih ve 2016/137 E- 2017/807 K. sayılı kararın davalı Banka vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.11.2018 tarih ve 2018/606 E- 2018/1184 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının muris babasının, davalı banka tarafından davadışı şirkete verilen teminat mektuplarının teminatı olarak taşınmazını ipotek verdiğini, davacının davalı bankaya çektiği ihtarname ile teminat mektuplarının bedeli olan 45.000 TL’nin yatırılması karşılığında taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasının talep edildiğini, ancak davalının davacının taleplerine hiçbir suretle cevap vermediğini ve davanın açılmasına sebebiyet verdiğini belirterek, taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılması talep etmiştir.

Temlik eden davalı ... A.Ş vekili, ipotek konusu taşınmazın garanti ettiği borcun halen ödenmediğini, bu nedenle ipoteğin borç ödenene kadar devam etmesi gerektiğini, riskin halen devam ettiğini, ayrıca gayrinakdi alacak ve teminatı olan ipoteğin temlik sözleşmesi ile temlik edildiği ve temlik alanın davaya dahil edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporuna göre, taşınmaz üzerindeki davalı banka lehine olan ipoteklerin süresiz, 1. derece, 35.000 TL ve 2. derece 30.000 TL bedelli olduğu, toplam ipotek bedelinin 65.000 TL olduğu, şirketin borcunun bitmeden ipoteğin kaldırılamayacağının belirtildiği, ayrıca mahkemece davalı temlik eden bankaya yazılan müzekkerenin cevabında davadışı şirketin devam eden gayrinakdi kredilerden kaynaklı 52.156,81 TL riskinin devam ettiğinin bildirildiği, bunun üzerine yargılama sırasında davacı tarafından bu bedelin mahkeme veznesine depo edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmaz üzerindeki dava dışı şirket lehine konulan 1.derecede 35.000,00 TL bedelli ve 2. derecede 30.000,00 TL bedelli ipoteklerin kaldırılmasına, davacılar tarafından mahkeme veznesine depo edilen 52.156,81 TL'nin karar kesinleştiğinde davalı ... T.A.Ş (Temlik alan Hayat Varlık Yönetimi AŞ.)'ye ödenmesine karar verilmiş olup, hükme karşı temlik eden davalı ... A.Ş tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacının davalı temlik eden bankaya ihtarname çekmek suretiyle ipoteklerin kaldırılması karşılığında 45.000 TL’yi teminat olarak yatırmaya hazır olduğunun bildirildiği, ancak bankanın ihtara ve davacının talebine cevap vermeyerek davanın açılmasına sebebiyet verdiği, bu nedenle yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmasının yerinde olduğu, ancak ilk derece mahkemesince depo edilen bedelin hem temlik alan hem temlik edene ödeneceğine ilişkin verilen hükmün infazda tereddüt yaratacağı, bu yönden hükmün isabetsiz olduğu gerekçesiyle davalı temlik eden banka vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu taşınmaz üzerindeki 1.derecede 35.000,00 TL bedelli ve 2. derecede 30.000,00 TL bedelli ipoteklerin kaldırılmasına, davacılar tarafından ilk derece mahkemesi veznesine depo edilen 52.156,81 TL'nin karar kesinleştiğinde davalı temlik alan Hayat Varlık Yönetimi Aş.'ye ödenmesine karar verilmiş olup, hüküm davalı temlik eden Şekerbank A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temlik eden davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karar örneğinin bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.284,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Bankadan alınmasına, 10/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3820, Karar No: 2016/5136, Tarih: 25.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3820 E.  ,  2016/5136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin sanık müdafii ile katılan mağdure vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.03.2016 günlü, 2014/54666 sayılı tebliğnamede beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle ilgili görüş bildirilmesine karşılık, kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından, anılan hususta ek tebliğname tanzim edilmek suretiyle söz konusu eksikliğin giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6732, Karar No: 2019/763, Tarih: 11.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6732 E.  ,  2019/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63.

maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi,

uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin

istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği gözetilerek;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Dairemizin 24.04.2017 tarih 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilk derece kararında ve 14.07.2017 tarih 2017/1143 - 4758 sayılı ilamında açıklandığı üzere, silahlı terör örgütü olduğuna karar verilen FETÖ/PDY yapılanmasına üyelikten hüküm verilirken, hüküm fıkrasının 1. maddesinde atıf maddesi olarak silahlı terör örgütlerine uygulama imkanı bulunmayan 3713 sayılı Kanunun 7/1 maddesinin gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün birinci fıkrasından "3713 Kanunun 7/1. md. Delaletiyle" kısmı çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27390, Karar No: 2014/2591, Tarih: 10.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27390 E.  ,  2014/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2013/275-2013/403

Taraflar arasındaki 3194 sayılı İmar Kanununun 32. maddesi uyarınca yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: İdari yargı görevli olduğundan davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 3194 sayılı İmar Kanununun 32. maddesi uyarınca yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak, idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere göre dava dilekçesinin görev yönünden reddine kararar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7966, Karar No: 2014/16047, Tarih: 10.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7966 E.  ,  2014/16047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kulu Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 22/10/2013

Numarası : 2010/656-2013/503

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı, davalı şirketin ihalesini aldığı M..K.. Başmühendisliğine ait işyerinde elektrik arıza bakım ve onarım elemanı olarak çalıştığını, davalı şirketin 01/06/2010 tarihinde hiçbir gerekçe göstermeden ve ihbar koşullarına uymadan haksız ve kötü niyetli olarak işine son verdiğini sözlü olarak bildirdiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin üst işveren M.. E.. Genel Müdürlüğü tarafından ihale edilen ve işletmesi kendisi tarafından yapılan işyerinde çalıştığını, söz konusu iş yerinin özelleştirilmesi neticesi M.. Genel Müdürlüğünden işyerini devralan A.. Holdingin söz konusu işyerini işletmeye başladığını, davalı şirketin işletmesini yapmakta olduğu işyerini terk etmek zorunda kaldığını, ancak şirketin davacının iş akdini sona erdirmeyerek davacı işçiye işletmesini yine kendisinin yapmakta olduğu, bir başka işyerinde görevlendirdiğini, davacıya görevlendirme yapılırken taraflar arasında akdedilmiş olan iş sözleşmesinde yer alan ve davacı işçinin müvekkil şirkete vermiş olduğu, taahhüde göre işlem yapıldığını, davacı işçiyi görevlendirme yazısı gönderilmiş olmasına rağmen davacının yeni iş yerindeki görevine gelmediğini ve iş yerini devralan A.. Holding bünyesinde çalışmaya başlaması üzerine, davalı şirketin davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketin davacıya usulüne uygun bir şekilde görevlendirme yazısı göndermiş olmasına rağmen davacının söz konusu yerde çalışmaya başlamayarak işine A.. Holding Kurumu bünyesinde çalışmaya devam ettiği, dolayısıyla davacının davalı şirket ile yaptığı iş sözleşmesinde farklı yerlerdeki görevlendirmeleri açık bir şekilde kabul edeceğini taahhüt etmesine rağmen ilgili iş değişikliğini, kabul etmediğini, bu suretle iş sözleşmesine aykırı davrandığını, dolayısıyla davalı şirket tarafından yapılan feshin haklı fesih olduğu ve diğer alacak taleplerini ispat edemediği iş akdi devamı ve haklı fesih gerekçesi ile gerekçesiyle her iki davalı hakkında açılan davalarda davanın reddine karar verilmiştir.

İş akdinin işveren tarafından feshinin haklı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ile davalı S..M.. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan iş sözleşmesinin 9. maddesinde “...işçi, işverenin Türkiye'de yerleşik bulunan diğer işyerlerinde .. çalışmayı kabul etmiştir” hükmü yer almaktadır.

İş akdinin işveren tarafından feshinin haklı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ile davalı S..M.. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan iş sözleşmesinin 9. maddesinde “...işçi, işverenin Türkiye'de yerleşik bulunan diğer işyerlerinde .. çalışmayı kabul etmiştir” hükmü yer almaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesinde, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” hükmü yer almaktadır.

İş Kanunu’nun 22.maddesinin birinci fıkrasının asıl konuluş amacı işverenin tek taraflı değişiklik işlemlerine karşı işçiyi korumak; işçinin isteği dışında işini, işyerini ve diğer çalışma koşullarını değiştirecek işveren davranışlarına engel olmak ve bazı hallerde işçinin sözleşmesinin feshedilmesi yerine çalışma koşullarında belirli değişiklikler yapılması yoluyla iş sözleşmesinin sürdürülmesini sağlamaktır. Anılan hüküm, işçinin korunması esasına da uygun olarak, esas ve şekil bakımından mutlak emredici bir nitelik taşımaktadır. Bu açıdan aksinin kararlaştırılması mümkün değildir (Narmanlıoğlu, Ünal, İşverenin Çalışma Koşullarında Değişiklik Yapma Hakkını Saklı Tutan Sözleşme Hükümleri Bağlayıcı Mıdır?, MESS, Sicil İş Hukuku Dergisi, Eylül 2006, Sayı:3 s, 12).

İş Kanunu’nda sözleşmesinin devamı sırasında işverenin çalışma koşullarında değişiklik yapmasının yolu kapanmış değildir. Kanun koyucu böyle bir ihtiyacın doğması halinde 22.maddenin birinci fıkrası hükmünü öngörmüştür. İşveren, geçerli bir değişiklik nedeninin bulunması halinde maddede belirtilen yönteme uymak suretiyle çalışma koşullarını esaslı tarzda değiştirebilecektir.

İş Kanunu’nda sözleşmesinin devamı sırasında işverenin çalışma koşullarında değişiklik yapmasının yolu kapanmış değildir. Kanun koyucu böyle bir ihtiyacın doğması halinde 22.maddenin birinci fıkrası hükmünü öngörmüştür. İşveren, geçerli bir değişiklik nedeninin bulunması halinde maddede belirtilen yönteme uymak suretiyle çalışma koşullarını esaslı tarzda değiştirebilecektir.

Somut olayda, davacı, dava dilekçesinde 1.6.2010 tarihine kadar davalılar nezdinde geçen süre yönünden kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarını talep etmiştir. Davacı M..A.Ş.'ye ait bakım ve onarım işlerini üstlenen davalı S..M.. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin işçisi olarak elektrik teknisyeni unvanı ile çalışmakta iken, davalı S.. M.. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından, C.., K..ve Altıntekin Elektrik Arıza Onarım ve Bakım Hizmet Alım Sözleşmesinin 31.05.2010 tarihinde sona ereceği, bu nedenle Batman İli T.. Batman Bölge Müdürlüğü işyerinde arıza ve bakım işinde görevlendirildiğinin bildirildiği; davacının da davalının iş önerisini kabul etmeyerek yeni işveren nezdinde işe devam etmek suretiyle iş akdini eylemli olarak feshettiği de sabittir. Bu durumda araştırılması gereken husus, bu feshin haklı olup olmadığıdır. Bu durumun belirlenmesi için, davalı işverenin, Konya ili hudutlarında başka işyerlerinin bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. İşyerinin varlığı halinde, işverenin başka bir ilde iş önerisi yapmasının, iş şartlarında değişiklik yapma yetkisinin dürüstlük kurallarına aykırı kullanımı olduğu, bu nedenle, davacının fiili feshinin haklı nedene dayandığı kabul edilerek, davacının sadece kıdem tazminatı isteğinin hüküm altına alınması; iş akdini, davacının kendisinin feshetmesi nedeniyle ihbar tazminatı talep edemeyeceği göz önünde bulundurularak bir karar verilmesi gerekmektedir.

2- Mahkemece, davacının yıllık izin talebi, iş akdinin sona ermemesi nedeniyle hakkının bulunmadığından bahisle reddedilmiş ise de, her iki davalı yönünden de akdin feshedildiği sabit olduğundan, fesih tarihi olan 8.6.2010 tarihlerine göre yıllık izin haklarının hüküm altına alınması gerekliliği de göz önünde tutularak bir karar verilmelidir.

2- Mahkemece, davacının yıllık izin talebi, iş akdinin sona ermemesi nedeniyle hakkının bulunmadığından bahisle reddedilmiş ise de, her iki davalı yönünden de akdin feshedildiği sabit olduğundan, fesih tarihi olan 8.6.2010 tarihlerine göre yıllık izin haklarının hüküm altına alınması gerekliliği de göz önünde tutularak bir karar verilmelidir.

3- Mahkemece, asıl dava ve ek dava birleştirilerek asıl ve birleşen davalar ayrı ayrı reddedilmiş ve davalılar yararına ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmedilmiştir. Dosyanın incelenmesinde ise, davacı vekilinin 21.02.2011 tarihli dilekçesi ile davalı M..'ı davaya dâhil etmek istediği ve ardından 04.04.2011 tarihinde aynı şekilde üst işveren M..'ın işçilik alacaklarından sorumlu olduğu gerekçesiyle 2011/119 E.sayılı dosya ile ek dava açtığı görülmüştür. Ek dava üst işveren Medaş'ı davaya dâhil etmek amacıyla açılmıştır. Dava konusu alacaklar aynıdır. Hukuki dayanak alt-üst işveren ilişkisi nedeniyle davalıların alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olmasıdır. Reddedilen dava yönünden davalılar yararına bir tek avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken red sebebi aynı olmasına karşın davalılar yararına ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmedilmesi de hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacıya iadesine, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/653, Karar No: 2012/6288, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/653 E.  ,  2012/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 63 ada 139 parsel sayılı 11411,15 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığından Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesine 1970 yılından beri ...'ın kullanımında olduğu ve üzerindeki ev ve ahırın ...'a ait olduğu şerh verilmiştir. Davacı ... vekili taşınmazı müvekkilinin Muammer Hekimoğlu'ndan 2003 yılında zilyetlik devir sözleşmesiyle satın aldığı iddiasıyla dava açmıştır.Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına, 63 ada 139 parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda bulunan kullanım durumuna itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, davacı vekiline 3402 sayılı Yasanın 28. maddesi gereğince usulüne uygun olarak 10.08.2010 tarihinde meşruhatlı davetiye tebliğ edildiği, davacı vekilinin ilk celseye gelmediği ve mazeret de bildirmediği anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22071, Karar No: 2018/10045, Tarih: 01.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/22071 E.  ,  2018/10045 K.**

**"İçtihat Metni"**

İftira suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.05.2017 tarihli ve 2016/172444 soruşturma, 2017/45713 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 15.08.2017 tarihli ve 2017/2416 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müştekinin şüphelinin yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlama amacıyla çeşitli iddialarda bulunarak fiil isnat ettiği şeklindeki iddiaları üzerine İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda şüphelinin üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde belirttiği iddialara ilişkin soruşturma ve kovuşturma dosyaları ile içeriklerinde bulunan beyanların temin edilerek incelenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.10.2017 gün ve 10730 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.10.2017 gün ve KYB/2017-60056 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü: