muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/674, Karar No: 2024/4527, Tarih: 11.03.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davalı Kurumda yapılan işlerin bölüm bölüm ayrıldığını, davacının üretim/işlem bölümünde görevli olduğunu, (Q) ve (QC) mührünün kontrol sürecinde kullanılan mühür olduğunu, (M) mührünün üretim/işlem sürecinde kullanıldığını, bakım onarım revizyon ve test işlemlerini fiilen yapabilen, vasıflandırılmış personelin kullandığı mühür olduğunu, her mührün amacının, vasfının ve mührü kullanan personelin farklı olduğunu, davacının alacak dönemine ilişkin (Q-QC) mühürlerini değil (M) mührünü kullandığını, (M) mührü kullanan personele (C) grubu primi ödenmesinin toplu iş sözleşmesinin amacına aykırı olduğunu, idareci priminin (C) grubu idareci vasfı taşıyan bu nedenle sorumluluk alan işçi idarecilerine verilen bir prim olduğunu, (M) mührünün üretim ve işlem sürecinde kullanılmasından dolayı (Q) mührü kullanımına ilişkin verilen yargı kararlarının (M) mührü kullanan davacı için emsal teşkil etmediğini, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahallinde keşif yapılarak hazırlanan teknik bilirkişi heyet raporu ve hesap raporuna göre davacının yapılan işe ve işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesine göre dava konusu prime hak kazandığı, zamanaşımı def'inin değerlendirildiği gerekçesiyle davacının dava konusu (C) grubu idareci primine hak kazandığının tespiti ile aynı prime ait alacak talebinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda; davacının üretim/işlem bölümünde çalıştığını, (M) mührünün üretim/işlem sürecinde kullanılan bakım, onarım, revizyon ve test işlemlerini fiilen yapabilen, vasıflandırılmış personelin kuIlandığı mühür olduğunu, kalite dokümanında sayılan mühürlerin tamamının kalite kontrol ve teknik kontrol amacıyla kullanılmayıp her mührün amacı, vasfı ve kullanan personelin farklı olduğunu ve doğurduğu sonucun da farklı olacağını, buna göre davacının alacak talebinde bulunduğu dönemde kontrol sürecinde kullanılan (Q-QC) mühürlerini değil, (M) ve (P) mühürlerini kullandığını, işlevsel olarak teknik ve kalite kontrol amacı gütmeyen (M) ve (P) mühürlerini kullanan personele, idareci primi ödenmesinin toplu iş sözleşmesine aykırı olacağını, davacının sorumluluğunun iddia edildiği gibi teknik/kalite kontrol görevinden değil, tüm personel gibi asli görevlerini yapmasından kaynaklandığını, idareci priminin sorumluluk taşıyan tüm işçilere değil, (C) grubu idareci vasfı taşıyan, bu nedenle sorumluluk alan işçi idarecilere ödendiğini, davalı İdarenin toplu iş sözleşmesi ve ilgili mevzuata uygun işlem yaptığını, bilirkişi raporlarına itirazların gözetilmediğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince mahallinde yapılan keşif neticesinde düzenlenen bilirkişi raporu ile yapılan iş nazara alındığında, sisteme tanımlanmış kodların birebir referans alınmış motor bakım teknisyeni olan davacının bu kodlardan bağımsız olarak yaptığı işte, kalite kontrol ve teknik kontrol görevini yerine getirdiği ve başka bir kalite kontrol elemanınca (QC) mühürü basılmadığı, tüm kontrol sorumluluğunun alındığının bildirildiği, davacının %6 idareci primini alması gerektiği, hüküm altına alınan alacaklara hükmedilen faizin ve faiz başlangıcının doğru tespit edildiği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Türk Harb-İş Sendikası ile davalı işveren arasında bağıtlanan 24, 25 ve 26. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'nin 59 uncu maddelerinin (d) bentlerinde tanımlanan görevi yapıp yapmadığı, buna göre belirtilen toplu iş sözleşmelerinin 52 nci maddesinin (d) bentlerinde düzenlenen (C) grubu idareci primine hak kazanıp kazanmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi,

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davalı Millî Savunma Bakanlığı ile davacının üyesi olduğu Türk Harb-İş Sendikası arasında imzalanan 24, 25 ve 26. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'nin 52 nci maddelerinin "İdareci primi" başlıklı (d) bentlerinde "Verilmesini gerektiren sebeplerin geçici olarak ortadan kalkması halinde kalktığı sürece kesilmek, devamlı olarak ortadan kalkması halinde tamamen kesilmek, müktesep bir hak sayılmamak ve başkaca bir ödemeyi etkilememek üzere, bu toplu iş sözleşmesinin 'İşçi İdarecileri ve Görevleri' başlıklı 59 ncu maddesi hükümleri uyarınca ... (3) C grubu işçi idarecisi olarak görevlendirilenlerin fiili çalışma sürelerine %6 oranında idareci primi ödenir.” şeklinde düzenleme olup 59 uncu maddelerin "Kalite kontrol ve teknik kontrol görevlilerine verilecek prim miktarı" başlıklı (d) bentlerine göre ise "İşyerinde onarım ve imal edilen malzeme ve teçhizatın teknik resmine, projesine, kataloglarına, teknik tarif ve teknik emirlere uygun yapılıp yapılmadığını kontrol eden, performansını imzalayarak sorumluluk yüklenen, kalite kontrol ve teknik kontrol görevlileri ile iş emniyetçilerine C grubu idareci primi verilir." düzenlemesi mevcuttur.

2. Emsal dava dosyaları kapsamında Dairemizce konunun yeniden değerlendirilmesi neticesinde; (C) grubu idareci primine hak kazanmak için hem kalite kontrol işleminin yapıldığını gösteren mühürlerin (somut uyuşmazlıkta Q ve QC) kullanılmasının gerektiği, hem de fiilî olarak kalite kontrol işi yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

2. Emsal dava dosyaları kapsamında Dairemizce konunun yeniden değerlendirilmesi neticesinde; (C) grubu idareci primine hak kazanmak için hem kalite kontrol işleminin yapıldığını gösteren mühürlerin (somut uyuşmazlıkta Q ve QC) kullanılmasının gerektiği, hem de fiilî olarak kalite kontrol işi yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

3. Somut olayda, 01.11.2016 tarihinden itibaren J85 postasında çalışan ve 16.10.2018 tarihinden itibaren (M) mührü kullanarak aynı işi yapmaya devam ettiğini belirten davacının motor baroskop kontrolü gerçekleştirdiği, kontrol sonrasında aksaklık olmaması durumunda l. Hava Bakım Fabrikası Müdürlüğü form 039 (uçakların uçuş öncesi/uçuş sonrası bakım ve kontrol formu) üzerindeki haneleri mühürlediği ve (M) mührünü kullandığı anlaşılmaktadır. Davacının gelen numunelerin son kontrollerini yaptığı, sonrasında uygun/ret veya faal/gayri faal olarak raporladığı, davalı Kurumun davacının yaptığı iş aynı olmasına rağmen (Q) mührü yerine (M) mührü verdiği ve davacının sürekli olarak kalite/teknik kontrol görevinde çalıştığı ileri sürülse de davacının fiilî olarak kullandığı mühür üretim sürecinde kullanılan bakım, onarım, revizyon ve test işlerini bilfiil yapabilen vasıflandırılmış personelin kullandığı mühür, yani (M) mührü olup davacı bakımından hem kalite kontrol mührüne sahip olunması hem de fiilî olarak kalite kontrol işi yapılması şartları birlikte gerçekleşmediğinden davacının idarecilik primine hak kazanmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenle davanın reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19213, Karar No: 2014/26145, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19213 E.  ,  2014/26145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/227-2014/244

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1865, Karar No: 2019/8580, Tarih: 09.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1865 E.  ,  2019/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ...’in dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre, doğum tarihinin 01/01/1997 olduğu, bu nedenle suça sürüklenen çocuğun karar tarihi olan 29/01/2015'ten önce 01/01/2015 tarihinde on sekiz yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkındaki karar duruşmasının, 5271 sayılı CMK’nın 182.maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece karar duruşmasının kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

2- 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında kurulabileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı; bu itibarla suça sürüklenen çocuk ... hakkında iddianame içeriğine göre müştekiye karşı eylemi nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı ancak iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden ve anılan suçtan dava açılması sağlanmadan, suça sürüklenen çocuğa ek savunma verilmesi ile yetinilerek yazılı şekilde iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/444, Karar No: 2013/402, Tarih: 01.10.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/10-444 E.  ,  2013/402 K.**

* UYUŞTURUCU MADDE BULUNDURAN VE KULLANAN KİŞİ HAKKINDA, TEDAVİYE VE DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİNE HÜKMOLUNMAKSIZIN DOĞRUDAN HAPİS CEZASI VERİLMESİ

* YARGI HİZMETLERİNİN HIZLANDIRILMASI AMACIYLA BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (6217) Madde 20

* ÇEŞİTLİ KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KANUN (5560) Madde 7

* TÜRK CEZA KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (5377) Madde 24

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 191

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanıklar Erkan Y. ve Dilek E.'nin 5237 TCK'nun 191/1, 62, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık Sait B.'nin aynı kanunun 191/1, 192/3, 62, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.10.2010 gün ve 112-351 sayılı hükmün sanıklar Sait B.ve Erkan Y. müdafii ile sanık Dilek E. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 22.03.2013 gün ve 17945-2722  sayı ile;

“...B) Sanıklar Erkan Y., Dilek E. ve Sait B. haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış olan sanıklar hakkında, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği gibi altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine de hükmedilebileceği öngörülmüştür.

Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış olan sanıklar hakkında; belirtilen iki seçenekten biri uygulanırken, aynı maddenin 2. veya 6. fıkralarındaki olasılıklardan hangisi tercih edilirse edilsin, tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesinde zorunluluk bulunduğu, belirtilen tedbirlerin uygulanmaması yönünden mahkemeye takdir hakkı tanınmadığı dikkate alınarak; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hükmolunan hapis cezasına ek olarak, 2. fıkrası gereğince tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine de hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, başka bir davada hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri verilmiş olması ve buna uyulmaması gerekçe gösterilerek doğrudan hapis cezasına hükmolunması” isabetsizliğinden  bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 09.05.2013 gün ve 235758 sayı ile;

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 09.05.2013 gün ve 235758 sayı ile;

“5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK’nun 191. maddesi 2. fıkrasındaki 'karar verilebilir' ifadesi ile 6. fıkrasının 1. cümlesindeki 'tâbi tutulabilir' ibaresinden de anlaşılacağı üzere; kullanmak için uyuşturucu madde bulunduran ve kullanan kişi hakkında 19.12.2006 tarihinden itibaren tedaviye ve/veya denetimli serbestlik tedbirine karar vermek mecburi olmaktan çıkarılarak hâkimin takdirine bırakılmıştır. Bu nedenle hâkim dosya kapsamına uygun yasal ve yeterli gerekçe göstererek uyuşturucu madde kullanan kişi hakkında;

TCK md.  191/1’e göre doğrudan hapis cezası,

TCK md.  191/2’ye göre doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri veya

TCK md.  191/6 yollamasıyla aynı maddenin 1. ve 2. fıkralarına göre hapis,  tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri,

Seçenek yaptırımlarından birini uygulayabilecektir.

Bu hukuki durum karşısında somut olay değerlendirildiğinde; mahkeme uyuşturucu madde kullandığı sabit görülen sanıkların daha önce de aynı suçu işlemeleri nedeniyle haklarında verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmemesini gerekçe göstererek, sanıkların TCK’nin 191/1. maddesi uyarınca doğrudan hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmetmiş; tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasını ise gerekli görmemiştir.

Mahkemece gösterilen gerekçe olaya ve dosya içeriğine uygun yasal ve yeterli olup, ayrıca tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirinin hükmedilmesinde bir zorunluluk bulunmamaktadır” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca dosyanın gönderildiği Yargıtay 10. Ceza Dairesince, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Erkan Y. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme, sanıklar Erkan Y., Dilek E. ve Sait B. hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmış olup, suçun sübutuna ilişkin bir uyuşmazlığın bulunmadığı olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Kullanmak amacıyla uyuşturucu ya da uyarıcı madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda 5237 sayılı TCK'nun 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hapis cezasına hükmedilmesinin tercih edilmesi halinde, ayrıca tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine de karar verilmesinin zorunlu olup olmadığı,

2-Somut olayda; TCK'nun 191. maddesi uyarınca hapis cezasına hükmedilen sanıklar hakkında tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine yer olmadığına ilişkin kararın gerekçesinin kanuni ve yeterli olup olmadığı,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya içeriğinden;

2-Somut olayda; TCK'nun 191. maddesi uyarınca hapis cezasına hükmedilen sanıklar hakkında tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine yer olmadığına ilişkin kararın gerekçesinin kanuni ve yeterli olup olmadığı,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya içeriğinden;

Yapılan istihbarı çalışmalar neticesinde sanık Erkan Y.’nin eroin kullandığı ve sattığı bilgisine ulaşılması üzerine emniyet görevlilerince sanığın takibe alınması sonucunda olay tarihinde sanık Erkan’ın sanık Sait ve hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan sanık Barış’a eroin sattığının tespit edildiği, evinde yapılan aramada üzerinde eroin bulunan sanık Erkan’ın, sanık Dilek ve hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan diğer sanıklarla birlikte uyuşturucu madde kullanmaya yarayan düzeneklerle birlikte yakalandıkları,

Sanık Erkan Y.’nin savunmasında, yedi yıldır eroin kullandığını, olay tarihinde de sanık Sait’ten eroin aldığını ve evde bulunanlarla birlikte kullandıklarını beyan ettiği, sabıkasında ise sekizi hırsızlık, üçü uyuşturucu madde kullanmak suçundan olmak üzere toplam 11 kaydın olduğu, ayrıca 01.06.2006 ve 07.05.2006 günü işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçlarından TCK'nun 191/1, 6, 7 maddesi gereğince tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği,

Sanık Sait B.’nin savunmasında 1995 yılından beri eroin kullandığını, olay tarihinde de sanık Erkan’dan eroin aldığını beyan ettiği, sabıkasında ikisi mala zarar verme, biri 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan olmak üzere toplam 3 kaydın olduğu, ayrıca 10.03.2008 günü işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan TCK'nun 191/1, 6, 7 maddesi gereğince tedaviye  ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği,

Sanık Dilek E.'nin savunmasında, bir yıldır eroin kullandığını, en son sekiz gün önce esrar aldığını beyan ettiği, sabıkasında uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir kaydın olduğu, ayrıca 2008 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan TCK'nun 191/1, 6, 7 maddesi gereğince tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine  karar verildiği,

Yerel mahkemece“…TCK’nun 191/1 ve devamı maddeleri gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesine rağmen sanık yeniden bu suçu işlediğinden sanığa verilen hapis cezasının TCK’nun 191/2 ve devamı fıkralarındaki tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine çevrilmesine takdiren yer olmadığına” gerekçesi ile sanıkların doğrudan hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği,

Aynı dosyada haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan yargılama yapılan diğer dört sanık hakkında da TCK’nun 191/2 ve devamı maddeleri gereğince doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.