muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/432, Karar No: 2019/8093, Tarih: 08.04.2019

Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı işyerinde arayüz koordinatörü olarak çalışırken mekanik işleri şefi olarak görevlendirmesi sonrasında görev değişikliğini fiilen kabul ederek yeni görev yerinde çalışmaya başladığı ve yaklaşık bir ay yeni görev yerinde çalıştığı; ancak davacının daha sonra yeni görevinin eskisine göre daha nitelikli ve daha fazla sorumluluk gerektiren bir iş olduğu ve nakil öncesinde kendisine ücret artışı sözü verildiğini de ileri sürerek davalıdan ücret artışı talebinde bulunmuştur. Davalı işveren ise nakil sırasında davacıya ücret artışı sözü verilmediğini savunarak zam talebini kabul etmemiş ve yeni görevinin eskisinden düşük olmadığını, konum olarak davacının ikametgahına daha yakın olduğunu belirtmiştir. Öncelikle davacıya yeni görev teklifiyle ücret artışı yapılacağı sözü verildiğine ilişkin davacının iddiası dışında delil bulunmadığı ve bu hususun ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Fiilen yeni görevlendirmeyi kabul edip çalışmaya başlayan davacının sonradan yeni işinde çalışmak istemediğini bildirip eski işine dönmek istediği ancak bu talebinin kabul edilmediği ve görevlerini yerine getirmeyen davacının iş akdinin işverence haklı nedenle feshedildiği , esaslı nitelikte de olsa fiilen görev değişikliğini kabul ederek yeni işinde bir ay çalışan davacının yeni görevinin esaslı değişiklik niteliğinde olduğunu belirterek işini yapmaması haklı nedenle fesih gerekçesi olmasa da davacının eylemleriyle işyerinde olumsuzluğa yol açtığı anlaşılmakla davacının iş sözleşmesinin feshi geçerli nedene dayanmakta olup mahkemece davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.İlk Derece Mahkemesi kararı ile, Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 44.40 TL karar-ilam harcından peşin alınan 27,70 TL.nin mahsubu ile bakiye 16,70 TL karar harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 170,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Kullanılmayan avansların talep halinde ilgililere iadesine,

7.Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, kesin olarak 08.04.2019 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32667, Karar No: 2016/5141, Tarih: 18.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/32667 E.  ,  2016/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile resmi belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen karara yönelik temyiz incelemesinde;

5271 Sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 Sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın uzaktan akrabası olan mağdur adına kayıp başvurusu yaparak Nüfus Müdürlüğü’nden çıkardığı sahte nüfus cüzdanı ile mağdur adına yatan sakatlık maaşını çekmek suretiyle menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda; nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın delil bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/42739, Karar No: 2012/4553, Tarih: 20.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/42739 E.  ,  2012/4553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı ve karşı davalı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücret alacağının ödetilmesine, davalı ve karşı davacı ceazai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı

reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı (Karşı Davalı) İsteminin Özeti:

Davacı,sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücretini istemiş; cezai şart istemli karşı davanın reddini talep etmiştir.

B) Davalı (Karşı Davacı) Cevabının Özeti:

Davalı, feshin haklı nedenle yapıldığını belirtip davacının (karşı davalının) davasının reddini istemiş, kendisinin iş sözleşmesi uyarınca açtığı karşı davasında cezai şart talebinin kabulünü istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, her iki dava da reddedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı karşı davacı şirketin tüm, davacı karşı davalı işçinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki işgünü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır. İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin

kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9. HD. 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K).

kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9. HD. 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K).

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkânı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkânı bulunmamaktadır (Yargıtay 9. HD. 9.5.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K). İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir. Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki işgünü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkânı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkânı doğmaz. Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır.

İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlar söz konusu ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir. İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu takdirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır. İşyerinde cumartesi günü işgünü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9. HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K). İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K).

Somut olayda davacı, 28 Şubat 2007 gününe kadar sağlık raporu aldığını, raporun bitiminde 1 Mart günü işyerine gittiğini ve işverence sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, sonradan devamsızlık tutanağı tutulduğunu belirtip kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

Somut olayda davacı, 28 Şubat 2007 gününe kadar sağlık raporu aldığını, raporun bitiminde 1 Mart günü işyerine gittiğini ve işverence sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, sonradan devamsızlık tutanağı tutulduğunu belirtip kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, davacının 2 Mart gününden 10 Mart gününe kadar devamsızlık yapması üzerine 12 Mart günlü bu tarihlere ilişkin devamsızlık tutanağı tuttuklarını ve davacıya noter ihtarnamesi gönderip mazeretini belgelememesi halinde akdin feshedileceğini tebliğ ettiklerini ve davacının mazeret bildirmemesi nedeniyle sözleşmeyi 12 Mart itibarıyla haklı nedenle feshettiğini belirtmiştir.

Davacı tanıkları feshe ilişkin beyanda bulunmamış ve davacının neden işten çıkarıldığını bilmediklerini söylemiştir.

Davalı tanıkları ise 12 Mart günlü tutanak içeriğini doğrulamışlar ve geriye dönük olarak tek bir tutanak düzenlediklerini belirtmişlerdir.

Mahkemece, davacının devamsızlığını geçerli mazerete dayandırmadığı için fesih haklı bulunarak kıdem ve ihbar tazminatı talebi reddedilmiştir.

Dosyaya sunulan devamsızlık tutanağı 12 Mart 2007 tarihli olup 2 Mart-10 Mart günlerindeki devamsızlıklara ilişkin olarak tek bir tutanak tanzim edilmiştir. Devamsızlığa ilişkin her gün için ayrı ayrı tutanak tanzim edilmemesi, gerçekte işverenin fesih tarihinin 2 Mart günü olup devamsızlık tutanaklarının sonradan tutulması nedeniyle

davalı taraf feshin haklılığını ispat edemediğinden, mahkemece kıdem ve ihbar tazminatı isteğinin kabulü gerekirken reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/4331, Karar No: 2012/7263, Tarih: 25.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4331 E.  ,  2012/7263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 28/01/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ve davacılar taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılardan ... ve ...'nın tüm, ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı ...'nın öteki temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluşumu, yukarıdaki ilkeler ve maluliyet oranı gözetildiğinde davacı ... yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı ... yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı ... yararına BOZULMASINA, davacılar ... ve ...'nın tüm, ...'nın öteki temyiz itirazlarının ise, (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davıclardan ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3958, Karar No: 2014/5329, Tarih: 11.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3958 E.  ,  2014/5329 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2014/3958

KARAR NO : 2014/5329

MAHKEMESİ : AKÇADAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2012/172-2013/156

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve kal davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..r'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilşkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten de, davacı adına kayıtlı taşınmazın bir kısmına ağaç dikilmek suretiyle müdahale edildiği keşfen saptanmış ise de, ağaçları diken kişinin davalı olduğu kanıtlanabilmiş değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5452, Karar No: 2019/1964, Tarih: 11.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5452 E.  ,  2019/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/12/2016 tarih ve 2015/179 E. - 2016/425 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 05/10/2017 tarih ve 2017/755-2017/872 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin ülke çapında toplam 24 adet mağazada "ender" markası altında ticari faaliyette bulunduğunu, "ender+şekil" işareti ve "ender mağazaları+şekil" işaretinin 35. sınıfta Enderpark Tekstil Ticaret A.Ş. adına, "ender+şekil" işaretinin 18. ve 25. sınıflarda Ender Giyim Ticaret A.Ş. adına tescilli olduğunu, davalılardan Miray Yapım Film Prodüksiyon Ltd. Şti. tarafından yapımcılığı üstlenilen ve diğer davalı ...'de yayınlanan "Milat" isimli dizinin ana karakterlerinden birisi olan Ender Gümüş karakterinin, enerji sektöründe faaliyet gösteren bir şirketin büyük ortağı olduğunu, maddi çıkarlarını ön planda tutan, sadece kazancını düşünen bir kişi olarak canlandırıldığını, dizinin bu kişi ile ilgili bazı bölümlerinde müvekkillerine ait "ender" markasının, müvekkillerinin markalarıyla birebir aynı şekilde kullanıldığını, Ender Gümüş karakterinin işyerinin gösteriminde, müvekkillerinin tescilli markasının ayırt edilemeyecek derecede benzerinin kullanılmasının, halk nazarında oluşmuş "ender" markası algısını zedeleyeceğini ve markayı kullanan şirketler grubunun da bu mahiyette işler yapan firmalar olduğu izlenimini oluşturacağını ileri sürerek, davalıların Milat dizisinde yer verilen kullanımı sebebiyle müvekkilinin "ender" markasına tecavüz ettiğinin tespiti ile men'ine, şimdilik 5.000 TL maddi, 100.000 TL manevi ve 50.000 TL itibar tazminatın, dizinin ilk yayın tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Miray Yapım Ltd. Şti. vekili, senaryonun tüm unsurları ile hayal mahsulü, kurgusal bir sanat eseri olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, markasal bir kullanımın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Miray Yapım Ltd. Şti. vekili, senaryonun tüm unsurları ile hayal mahsulü, kurgusal bir sanat eseri olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, markasal bir kullanımın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu kullanım biçimi nedeniyle davacının markasına 556 sayılı KHK hükümleri uyarınca bir tecavüzün gerçekleşmediği, davacının markasının aynı biçimde davalı kullanımında da yer almasının, davalı dizisindeki kullanımın yasadışı faaliyetlerle uğraşan bir kişiye ait şirketin ismi olması hususuyla birlikte dikkate alındığında, davacı markasını ve hizmetleri "gereksiz yere incitici bir eylem biçimi" olarak, TTK'nın 54. maddesi kapsamında dürüstlük kuralına aykırı, haksız rekabet teşkil eden bir eylem olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar aleyhine, davacılar vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalıların markasal bir kullanımından bahsedilemeyeceğinden, davalıların eyleminin 556 sayılı KHK hükümlerinin ihlali veya davacının marka hakkına tecavüz teşkil etmesinin mümkün bulunmadığı, ancak davacının markasının bire bir benzerinin, davalıların ilgilisi bulundukları televizyon dizisinde, yasa dışı işlerle uğraşan bir kişiye ait şirket ismi ve logosu olarak kullanılmasının, davacının markasının ve verdiği hizmetin gereksiz yere incitilmesi anlamında, TTK'nın 55/1-a-1. maddesi uyarınca haksız rekabet teşkil edecek olduğu, ancak davacılar vekilinin TTK'nın 54 vd. maddelerinde düzenlenen haksız rekabet hükümlerine dayalı hiçbir talepte bulunulmaması nedeniyle, mahkemece davanın reddedilmesinde bir isabetsizliğin olmamasına göre, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve davacılardan Ender Giyim Ticaret A.Ş.'nin dayandığı 2001/22872 no'lu markanın ve davacı ...Ş.'nin dayandığı 2001/28238 no'lu markanın işbu davanın açılma tarihinden önce kullanmama hukuki nedenine dayalı olarak iptal edilmiş bulunmasına göre, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından, davacılar vekilinin davacı ... Tic. A.Ş. yönünden tüm, diğer davacı ...Ş. yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davalı şirketin yapımcısı olduğu ve diğer davalıya ait TV kanalında yayınlanan dizide, davacı ...Ş. adına tescilli 2005/1469 numaralı, ''ender'' ibareli markayı oluşturan işaret, karekteristik özelliklerini içerir ve belirgin bir şekilde kullanıldığından, bu kullanımın haksız rekabet oluşturduğu mahkemenin de kabulündedir. Davacı, dava dilekçesinde davalı eylemlerinin aynı zamanda haksız rekabete yol açtığını ileri sürdüğüne göre, 6100 sayılı HMK'nın 33. maddesi uyarınca davalıların eyleminin niteliğini haksız rekabet olarak nitelendirilerek haksız rekabet hükümleri uyarınca değerlendirilmesi suretiyle, neticesine göre karar verilmesi gerekirken, haksız rekabet hükümlerine dayalı bir talep olmadığı gerekçesiyle ret kararı verilmesi isabetli olmamış olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin Ender Giyim Tic. A.Ş. yönünden tüm, diğer davacı ...Ş. yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin Enderpark Tekstil Ticaret A.Ş. yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ...Ş.'den alınmasına, 11.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.