muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8850, Karar No: 2012/10821, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/8850 E.  ,  2012/10821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kale mahallesi çalışma alanında bulunan dava konusu 324 ada 192 ve 94 parsel sayılı 15322.62 ve 6374.42 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar 3402 sayılı Yasa'nın 18. maddesi gereğince Maliye Hazinesi adına tarla niteliği ile tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacı adına tescile karar verilmiş; hüküm, davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların davacının dayandığı tapu kaydının kapsamında kalmadığı kabul edilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de; davacının dayandığı tapu kaydının tüm tedavülleri ve komşu parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri getirtilmeden yerel bilirkişilerin soyut nitelikte beyanlarına dayalı olarak yapılan kayıt uygulaması nedeniyle yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Doğru sonuca varılabilmesi için davacının dayandığı tapu kaydının kadastro tespiti sırasında revizyon görüp görmediği araştırılarak varsa, revizyon gördüğü taşınmazlara ve tüm komşu parsellere ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile dayanağını oluşturan kayıtlar getirtilerek dosya tamamlandıktan sonra taşınmazlar başında, elverdiğince yaşlı ve taşınmazları iyi bilen yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte davacının dayandığı tapu kaydı sınırları tek tek okunarak zemine uygulanmalı ve kaydın kapsamı duraksamaya meydan bırakmayacak şekilde kesin olarak belirlenmeli, fen bilirkişisinden tapu uygulamasını gösterir krokili rapor alınmalı, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından da yararlanılmalı, taşınmazların tapu kaydının kapsamı dışında kalması halinde davacının aynı zamanda zilyetliğe de dayanmış olduğu göz önüne alınarak, tespit gününe kadar taşınmaz üzerine ekonomik amaca uygun zilyetliği olup olmadığı bakımından, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime geçtiği, kimin tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı hususlarınd a maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı;

beyanların birbiri ile çelişmesi halinde yüzleştirme yapılarak çelişkinin giderilmesine çalışılmalı; ziraat bilirkişisinden ekonomik amacına uygun zilyetlik bulunup bulunmadığı hususlarında bilimsel verilere dayalı rapor alınmalı; bundan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24122, Karar No: 2020/7804, Tarih: 15.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/24122 E.  ,  2020/7804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin 12.07.2013 tarihinden iş akdinin feshedildiği 12.11.2013 tarihine kadar kesintisiz aylık 1.700,00 TL net ücretle çalıştığını, ücretine ek olarak yemek ve servis gibi sosyal hakların verildiğini, 2013 Eylül, Ekim ve Kasım ücretlerinin ödenmediğini, çalışma süresinin sabah 07.00, aksam 18:00 olup haftanın her günü çalışma yapıldığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, Eylül ayından itibaren paydos saatlerinin 20:00'ye uzadığını, fazla mesailerinin, hafta tatillerinin, ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini beyanla işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Tarafların hukuki dinlenilme haklarının kısıtlanıp kısıtlanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Savunma hakkı Anayasa’mızın hak arama hürriyeti başlıklı 36. maddesinde "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." düzenlemesi ile açıkça hüküm altına alınmıştır.

İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun hukuki dinlenilme haklı başlıklı 27. maddesi ile usul hukukumuza yansıtılmıştır. Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkı"nı da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Bu kapsamda hukuki dinlenilme hakkı, bilgilenme/bilgilendirme, açıklama yapma, yargı organlarınca dikkate alınma ve kararların gerekçeli olması gibi hususları içerdiği açıktır. Bilgilenme hakkı, yargılamanın içeriğine dair tam bir bilgi sahibi olmanın yanında gerek karşı tarafın gerekse de yargı organlarının dosya içeriğine yapmış oldukları işlemleri öğrenmelerini kapsar. Bilgilenme/bilgilendirme hakkının etkin biçimde kullanılabilmesi için gönderilecek tebligat ve davetiyelerde kanunda öngörülmüş şekil şartlarına sıkı sıkıya uyulması gerekmektedir. Ayrıca bu hak sadece davanın başındaki iddia ve savunmalar açısından değil yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır. Bu kapsamda devam eden bir yargılamada, tarafların açıklamaları için bilgilendirme yeterli olmayıp yargılamada yer alan diğer kişilerin (tanık, bilirkişi gibi) açıklamaları açısından da önemlidir. Bilgilenme hakkının usulüne uygun kullanımı ile tarafların haklarında öğrendikleri isnat ve iddialara karşı beyanda bulunabilme, davaya yönelik bilgi ve belge verebilme yani açıklama yapma hakkı da hukuki güvenceye bağlanmaktadır. Böylece davanın her iki tarafına eşit şekilde açıklama yapma hakkı tanınması ile adaletin görünür kılınması sağlanacaktır. Açıklamada bulunma hakkı, tarafların, yazılı veya sözlü şekilde iddia ve savunmalara karşı itirazda bulunabilme, davaya ilişkin beyanda bulunmalarını sağlar.

Dosya kapsamına göre; davacı vekilince ıslah dilekçesi sunulduğu, ıslah dilekçesinin davalı vekiline 08.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, 18.01.2016 tarihli celsede davalı vekilinin duruşmanın başka bir tarihe ertelenmesine ilişkin mazeret dilekçesi sunduğu, Mahkemece mazeret hakkında karar verilmeden esas hakkında karar verdiği anlaşılmaktadır. Bu husus hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olup davalı tarafa verilen süreninin beklenerek, sunulan beyanlar değerlendirildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, davalı vekilinin mazereti hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmeden ve ıslah dilekçesine karşı beyanda bulunmak için öngörülen kanuni süre sona ermeden karar verilmesi suretiyle davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması ve usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Taraflar arasında fazla mesai, hafta tatili, ubgt ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun 4. sayfasında davacı tanık beyanları dikkate alınarak fazla mesai ücreti tablo halinde 18.07.2013-31.08.2013 dönemi için günlük 11 saatten 60 saat, 01.09.2013-11.11.2013 dönemi için günlük 13 saatten 96 saat olarak hesaplanmış olup ara dinlenme sürelerinin dikkate alınıp alınmadığı, haftalık kaç gün çalışma kabul edilmek suretiyle hesaplama yapıldığı, hafta tatili alacağı talebi de olduğu dikkate alınarak bu günlerin fazla mesai hesaplamasında dikkate alınıp alınmadığı anlaşılamamıştır. Bu halde bilirkişi raporu denetime elverişli değildir. Mahkemece yapılacak iş; bilirkişiden anılan hususlara açıklık getirecek, denetime elverişli rapor alındıktan karar verilmesinden ibarettir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4036, Karar No: 2012/6184, Tarih: 11.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4036 E.  ,  2012/6184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...... ....... ve Mat. San. Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 20/11/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekillince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu haberde kullanılan ifadeler, yayının yerel bir ......etede yapılmış olması ve yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında mahkemece takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Manevi tazminatın niteliğine ve amacına ilişkin yukarıda açıklanan ilkeler ve saptanan olgular gözetilerek, daha alt düzeyde bir manevi tazminat takdiri gerekir. Mahkeme kararı, bu yönü ile usul ve yasaya aykırı olup, hükmün, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA; 1 nolu bentte yazılı nedenle diğer temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15492, Karar No: 2017/7903, Tarih: 21.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/15492 E.  ,  2017/7903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların ve suça sürüklenen çocukların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşündü;

5395 sayılı Kanun’un 3/a-2 maddesine göre, kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuklar için, sorgularının yapıldığı duruşmalarda “suça sürüklenen çocuk” ibaresi yerine, “sanık” ifadesinin kullanılmasının telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklardan ...'ın diğer sanıklar ile suça sürüklenen çocukları gerçekte işyerinde çalışmamalarına rağmen sigortalı yapmak amacıyla gerçeğe aykırı işe giriş bildirgeleri düzenlediği, böylece tüm sanıkların ve suça sürüklenen çocukların katılan ...'nu yalan beyanda bulunarak ve sahte belgeler ibraz etmek suretiyle dolandırdıklarının iddia edildiği olayda, söz konusu muhasebe bürosunun gerçekte var ve faaliyetine devam ediyor olması, işe giriş bildiriminde bulunulan sanıklar ile suça sürüklenen çocukların isim ve adres bilgilerinin ...'na bildirilmiş olması, ilgili kurumun mevzuatı gereği söz konusu işyeri üzerinde denetim yetkisinin bulunması, ödenmeyen sigorta primlerinin kurum tarafından 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre sanıklardan alınmasının mümkün bulunması ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 102 ve ek 6. maddeleri hükümlerine göre, çalışan ve işten ayrılan personelle ilgili bildirimlerin süresinde yapılmamasının idari para cezasını gerektirdiğine dair hükmü de gözetildiğinde sanıkların ve suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçların yasal unsurları oluşmadığı gerekçesi ile kurulan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16414, Karar No: 2016/1603, Tarih: 18.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16414 E.  ,  2016/1603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 62/1maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait arazideki ağaç fidanlarını söktürdüğü ve mermer kesme makinesini evin damına koydurmak suretiyle mala zarar verdiği iddia edilen olayda;sanığın savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan ve hapis cezası mahkumiyet sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun kararda gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20739, Karar No: 2018/195, Tarih: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/20739 E.  ,  2018/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, mükellefiyetinin devam ettiğinin ve adresin farklı olduğunun bildirilmesi halinde bu adreste ve ticaret sicilinde kayıtlı olduğu adreste zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kısa kararda İİK’nın 354. maddesi uyarınca şikayetçinin şikayetinden vazgeçmesi halinde ceza ve davanın tüm sonuçları ile birlikte düşeceği belirtilmemesine rağmen, gerekçeli kararda belirtilerek çelişki yaratılması,

Kabule göre de;

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.