muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7193, Karar No: 2017/15510, Tarih: 08.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/7193 E.  ,  2017/15510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile aralarındaki boşanma davasının devam ettiğini, kendisine ait ziynet eşyaları ile ev eşyalarının davalı tarafta bulunduğunu ve söz konusu eşyaları teslim etmediğini, ziynet eşyalarının davalı tarafından ortağı olduğu şirkete aktarıldığını iddia ederek liste halinde sunulan eşyaların aynen iadesine olmadığı takdirde şimdilik bedeli olan 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının müşterek çocukları da yanına alarak ve kimseye haber vermeden evi terk edip ... iline gittiğini, bu şekilde evi terk eden kadının ziynet eşyalarını da yanında götürdüğünün kabul edilmesi gerektiğini, davacının dava dilekçesinde belirttiği eşyalardan davacının evlilik ile birlikte getirmiş olduklarını teslim etmeye hazır olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; takılar ile ilgili davanın, verilen kesin süreye uyulmaması nedeniyle ispatlanamadığından reddine, eşyalar ile ilgili talep yönünden bir kısım eşyalar yargılama aşamasında teslim edilmiş olmakla buzdolabı fırınlı ocak, bulaşık makinesi, et makinesi, yemek takımları, tencereler, teflon set, karaca yemek takımı masa tabağı vitrin içleri vazolar, el işi takımları halılar, yorganlar, yastıklar, battaniyeler yatak örtüsü, pike takımları, lifler, havlular, yazmalar, seccadeler, kaneviçeler ile ilgili talepler yönünden bu eşyalar teslim edilmiş olmakla bir karar verilmesine yer olmadığına, teslim edilmediği beyan edilen eşyalar ile ilgili talebin kısmen kabulü ile elektrik süpürgesinin aynen olmadığı taktirde değeri 250,00 TL nin, tost makinesinin aynen olmadığı taktirde değeri 40,00 TL nin, mikrodalganın aynen olmadığı taktirde değeri 115,00 TL nin, kaşık setinin aynen olmadığı taktirde değeri 70,00 TL nin, kız çocuğu oda takımının aynen olmadığı taktirde değeri 950,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hukukumuzda, yargılamanın gereksiz yere uzamasının engellenmesi; mahkemenin ve tarafların yargılamada gereken

hazırlığı davanın başında yapmasının sağlanması bakımından, dilekçelerin verilmesinden sonra ve tahkikat aşamasından önce gelmek üzere "ön inceleme" adıyla yeni bir yargılama aşaması kabul edilmiştir.

1-) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hukukumuzda, yargılamanın gereksiz yere uzamasının engellenmesi; mahkemenin ve tarafların yargılamada gereken

hazırlığı davanın başında yapmasının sağlanması bakımından, dilekçelerin verilmesinden sonra ve tahkikat aşamasından önce gelmek üzere "ön inceleme" adıyla yeni bir yargılama aşaması kabul edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın ön incelemenin kapsamı başlıklı 137. maddesinde; “dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, 138. madde dikkate alınarak öncelikle dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar vereceği, dava şartları ve ilk itirazlar hakkında gerektiği takdirde kararını vermeden önce, bu konuda tarafları ön inceleme duruşmasında dinleyebileceği, ön inceleme duruşmasında tarafların iddia ve savunmaları kapsamında uyuşmazlık konularını tam olarak belirleyeceği, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik edeceği ve bu hususların tutanağa geçirileceği'' belirtilmiştir.

Yine anılan 137.maddenin son fıkrasında; ''Ön inceleme duruşmasında, taraflara dilekçelerinde gösterdikleri, ancak henüz sunmadıkları belgeleri mahkemeye sunmaları veya başka yerden getirtilecek belgelerin getirtilebilmesi amacıyla gereken açıklamayı yapmaları için iki haftalık kesin süre verilir. Bu hususların verilen kesin süre içinde tam olarak yerine getirilmemesi hâlinde, o delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilir.'' denilmektedir.

Somut olayda da mahkemece yukarıda belirtilen hükme uygun olarak 18.09.2014 tarihli ön inceleme duruşmasında; ''Taraflara tüm tanık ve delillerini bildirmeleri için 2 haftalık süre verilmesine, verilen süre içerisinde tanıklar bildirilerek her bir tanık için 30,00 TL tanık ücreti ve 9,00 TL tebligat gideri için gerekli masrafların yatırılması, ve delillerini ve tanıklarını bildirmedikleri takdirde bu delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılacaklarının ihtaratının yapılmasına, ihtarat yapıldı.'' şeklinde hüküm kurulmuştur. Bunun üzerine davacı tarafça verilen kesin süre içinde, 01.10.2014 tarihli dilekçe ile tanıklarının isimleri, TC numaraları ve bir tanığının da adresi bildirilmiştir. Mahkemece; 11.11.2014 tarihli sonraki duruşmada ara kararla ''Davacı ve davalı vekilinin 18/09/2014 tarihli celsede tüm tanık ve delillerini bildirerek gerekli masrafı yatırmaları yönünde ihtaratın yapıldığı buna rağmen verilen sürede tanık ücretlerinin ve tebligat giderlerinin yatırılmadığı anlaşılmakla tanık dinlenilmesinden ve bu delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılacakları ihtarı karşısında tanıklarının dinlenilmesine yer olmadığına,'' karar verilmiştir.

Tanık delili, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 240 ile 266. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Tanıkların davet edilmesini düzenleyen 243. maddesinde açıkça; ''(1) Tanık davetiye ile çağrılır. Ancak, davetiye gönderilmeden taraflarca hazır bulundurulan tanık da dinlenir. Şu kadar ki, tanık listesi için kesin süre verildiği ve dinlenme gününün belirlendiği hâllerde, liste verilmemiş olsa dahi taraf, o duruşmada hazır bulundurursa tanıklar dinlenir. (2) Davetiyenin duruşma gününden en az bir hafta önce tebliğ edilmiş olması gerekir. Acele hâllerde tanığın daha önce gelmesine karar verilebilir. (3)Tanığı davet, gerektiğinde telefon, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle de yapılabilir. Ancak, davete rağmen gelmemeye bağlanan sonuçlar, bu durumda uygulanmaz hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı; dava dilekçesi ile tanık deliline dayanmış, kendisine verilen kesin süre içerisinde de tanık isimlerini bildirmiş ise de her bir tanık için 30,00 TL tanık ücreti ve 9,00 TL tebligat gideri için gerekli masrafları verilen kesin sürede yatırmamıştır. Mahkemece davacının verilen kesin süreye uymadığından bahisle ''tanık dinlenilmesinden ve bu delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılacakları ihtarı karşısında tanıklarının dinlenilmesine yer olmadığına'' dair verdiği ara kararın yerinde olduğu düşünülebilir ise de; davacı taraf son

celse tanıklarından ...'yı hazır ettiğini bildirmiş, davalı tarafça; ''hazır edilen tanığın müşterek tanık olduğu, davacının gerek hazır olan gerekse de hazır olmayan tanıklarını dinletmesine muvafakatlerinin olduğu'' beyan edilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun yukarıda belirtilen 243. maddesinde belirtildiği üzere tanık davetiye ile çağrılır ancak, davetiye gönderilmeden taraflarca hazır bulundurulan tanık da dinlenir. Şu kadar ki tanık listesi için kesin süre verildiği ve dinlenme gününün belirlendiği hallerde, liste verilmemiş olsa dahi taraf, o duruşmada hazır bulundurursa tanıklar dinlenir. Mahkemece taraflarca hazır edilen tanığın dinlenilmesinden imtina edilemez.

O halde mahkemece; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 243. maddesi ile davalı tarafın, davacının hazır ettiği tanığının dinlenmesine muvafakat ettiği göz önünde bulundurularak, davacının hazır olan tanığının beyanı alınarak yapılacak yargılama sonucu bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yukarıdaki gerekçe ile davacının duruşmada hazır ettiği tanığını dinlemeden hüküm kurulması doğru değildir.

2-) Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40833, Karar No: 2017/21006, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/40833 E.  ,  2017/21006 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenlikte 23/01/2013- 09/08/2016 tarihleri arasında çalıştığını, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi hükmüne aykırı bir şekilde polis marifeti ile işyerinden çıkartılarak iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve yasal sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının son bir yıl içerisinde haber vermeden işi terk etmeye, dilediği saatte gidip gelmeye başlaması üzerine birçok sefer uyarıldığını, savunma istendiğinde "verin tazminatımı gideyim, tazminatımı vermezseniz siz bilirsiniz" dediğini, 07/08/2016 tarihinde mesaisi bitmeden işyerini terk etmesi üzerine savunmasının istendiğini, 09/08/2016 tarihinde istediği zaman gidip geleceğini, kendisine para verilmediği takdirde gitmeyeceğini söyleyip restaurant içerisinde huzursuzluk çıkardığını, müşterilerle ilgilenmediğini, müşterilere ait masalara işgal ederek problem çıkarmaya devam etmesi üzerine Yıldızevler Polis Merkezine başvurularak polis eşliğinde işten çıkartılabildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş sözleşmesinin işveren tarafından geçerli nedenle fesh edilip edilmediği noktasında kaynaklanmaktadır

Feshin geçerli bir sebebe dayandığını 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20.maddesi hükmüne göre işverene ispat etmek zorundadır.

Davalı işverenlik, feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat edememiştir. Her ne kadar davacı tarafça davalı işyerinden polis nezaretinde çıkartılmış ise de, bu durumun akdin devamının kendisinden beklenemeyecek derecede fesih sebebi olduğunun kabulüne imkan bulunmamaktadır. Fesih bildirimi yazılı olarak yapılmamış, fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemiştir. Davacının savunması da alınmamıştır gerekçesiyle feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadeye karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacıya yazılı fesih bildirimi yapılmadığı, isnat edilen eylemi nedeniyle savunmasının alınmadığı, feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığının ispat külfetinin ait olduğu davalı işverenliğin bunu ispatlayamadığı gerekçeleriyle HMK'nun 353/1-b-1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacıya yazılı fesih bildirimi yapılmadığı, isnat edilen eylemi nedeniyle savunmasının alınmadığı, feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığının ispat külfetinin ait olduğu davalı işverenliğin bunu ispatlayamadığı gerekçeleriyle HMK'nun 353/1-b-1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, davalı taraf iş sözleşmesini yazılı olarak feshetmemiştir. Ancak cevap dilekçesinde davacının mesai sırasında kimseye haber vermeden işi terk etmeye, dilediği saatte gelip gitmeye başladığı, işyerinde bulunan gerek müşterilere ve gerekse diğer personele karşı kaba ve kabul edilemez davranışlarda bulunduğu, son olarak iş yerini haber vermeden terk etmesi nedeniyle savunması istenmesi üzerine işyerinde kargaşa çıkarttığı, bu nedenle iş yerini terk etmesi istendiği neticeten polis eşliğinde iş yerinden çıkarılabildiği belirtilerek iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini beyan etmiştir. Davalı tarafça haklı nedenle feshe dayanılarak iş sözleşmesi sona erdirildiği gözetildiğinde artık yazılı fesih bildirimi geçerlilik koşulu değildir. Bu nedenle yazılı fesih bildirimi bulunmaması feshi geçersiz hale getirmez.

Davacının dosya içeriği ile tanık beyanları, soruşturma dosyasındaki mevcut beyanı ile sabit olduğu üzere davacının son dönemdeki işe geç gelme, haber vermeden iş yerini terk etme şeklindeki davranışlarının iş akışını bozucu nitelikte olduğu gözetildiğinde fesih sebebi yapılan olgu haklı neden oluşturacak ağırlıkta olmasa bile, davalıdan davacı ile iş ilişkisini sürdürmesi beklenemez. Bu nedenle davalıca yapılan feshin geçerli nedene dayandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Bölge Adliye Mahkemesi ve yerel mahkemenin yukarıda tarih, esas ve karar numaraları belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,20 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 164,30 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.980,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,20 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 164,30 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.980,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.10.2017 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3733, Karar No: 2022/10391, Tarih: 18.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/3733 E.  ,  2022/10391 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/02/2019 tarihli ve 2019/21748 soruşturma, 2019/27588 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... ... 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/04/2019 tarihli ve 2019/2896 değişik ... sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/01/2022 gün ve 2021/158330 sayılı istem yazısıyla dava dosyasının kanun yararına bozulması talebiyle Dairemize gönderilmesi üzerine,

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, ... Spor Kulübü yöneticisi olan müşteki ... hakkında, yine anılan kulübün üyesi olduğu tespit edilen şüpheli ... tarafından twitter isimli sosyal paylaşım sitesi üzerinden “Ya ... seçimlerinde ... ...'un listesinde olan FETÖ işbirlikçisi ...'e devlet dahil kimse ses çıkaramıyor. Bu ne ki?” şeklinde hakaret içerikli paylaşım yapıldığı yönündeki şikâyet üzerine, ... ... Cumhuriyet Başsavcılığınca twitter isimli sosyal paylaşım sitesinin Türkiye temsilciliğinin bulunmadığı, facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak ise yapılan istinabe taleplerini ABD adIî makamlarının genellikle olumlu cevaplamadığı bu nedenle delil tespiti yapılamayacağından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, söz konusu sosyal medya adresinin kullanıcısı olan şüphelinin isim, adres ve spor kulübü üyelik bilgilerinin dosyada mevcut olduğu, 01/10/2018 tarihli kolluk araştırma tutanağına göre şüphelinin adresine gidildiği ancak adresinde bulunamaması üzerine kapısına çağrı kağıdı yapıştırılmasını ve bu hususun tutanak altına alınmasını müteakip, şüphelinin ifadesinin tespitine ilişkin başkaca bir işlem yapılmadan, yalnızca anılan sosyal paylaşım siteleri ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, açık kimlik ve adres bilgileri mevcut ve bu bilgiler ışığında adresinde yapılan araştırma sonucu bulunamadığından bahisle ifadesi alınamayan şüpheli hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 98/1. maddesi uyarınca yakalama emri düzenlenerek şikayet konusu olay hakkında ifadesinin alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ... Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, ... Birleşik Devletleri adli makamlarının ise bu konudaki talepleri karşılamadığı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, açık kimlik ve adres bilgileri mevcut olan şüpheli hakkında kolluk tarafından tutulan tutanakta adreste şüphelinin bulunmadığı belirtilip başkaca araştırma yapılmadan soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... ... 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/04/2019 tarihli ve 2019/2896 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.